Below in English
Κείμενο George Konstantinou.
Γενικά
Το Eusparassus walckenaeri (Audouin, 1826) είναι μεγάλη αράχνη της οικογένειας Sparassidae, μιας ομάδας που είναι ευρύτερα γνωστή ως huntsman spiders. Ανήκει στο γένος Eusparassus Simon, 1903 και αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικά είδη της ομάδας walckenaeri, η οποία εξαπλώνεται στην ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και τμήματα της βορειοανατολικής Αφρικής. Η σημερινή ταξινομική κατάσταση του είδους είναι αποδεκτή στο World Spider Catalog.
Περιγραφή
Πρόκειται για εύρωστη, σχετικά μεγάλη αράχνη με μακριά και ισχυρά πόδια, χαρακτηριστικά προσαρμοσμένα για γρήγορη κίνηση πάνω στο έδαφος, σε βράχους και άλλες επιφάνειες. Όπως συμβαίνει γενικότερα στα Sparassidae, τα πόδια έχουν χαρακτηριστική πλευρική διάταξη.
Ο χρωματισμός της είναι κυρίως γήινος, με καστανές, γκριζοκάστανες και κιτρινωπές αποχρώσεις, που προσφέρουν αποτελεσματική απόκρυψη στο φυσικό της περιβάλλον. Η κοιλιακή επιφάνεια του οπισθοσώματος παρουσιάζει επίσης χαρακτηριστικό χρωματικό πρότυπο, το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί στις σύγχρονες ταξινομικές μελέτες του γένους.
Η ακριβής αναγνώριση των ειδών του γένους βασίζεται σε συνδυασμό μορφολογικών γνωρισμάτων και, ιδιαίτερα για ασφαλή ταξινομικό προσδιορισμό, στη μορφολογία των γεννητικών οργάνων του αρσενικού και του θηλυκού. Η σύγχρονη αναθεώρηση του γένους περιλαμβάνει λεπτομερείς απεικονίσεις του αρσενικού ποδοπροσακτρίδα, του επιγυνίου και του αιδοίου του E. walckenaeri.
Ενδιαίτημα και καταφύγιο
Το Eusparassus walckenaeri συνδέεται ιδιαίτερα με θερμά, ξηρά και πετρώδη ενδιαιτήματα. Χρησιμοποιεί προστατευμένες θέσεις κάτω από πέτρες και μέσα σε φυσικές σχισμές ως καταφύγια.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η κατασκευή προστατευτικού μεταξωτού καταφυγίου. Έχουν τεκμηριωθεί χαρακτηριστικά επίπεδα, μεταξωτά καταφύγια στην κάτω πλευρά επίπεδων λίθων, ενώ άτομα έχουν φωτογραφηθεί στην είσοδό τους.
Συμπεριφορά και διατροφή
Είναι ενεργός θηρευτής και δεν κατασκευάζει ιστό σύλληψης όπως πολλές άλλες αράχνες. Χρησιμοποιεί κυρίως την ταχύτητα και την άμεση επίθεση για τη σύλληψη της λείας.
Τρέφεται με άλλα αρθρόποδα, κυρίως έντομα. Με τον θηρευτικό αυτό ρόλο συμμετέχει στα φυσικά τροφικά πλέγματα των οικοσυστημάτων όπου ζει.
Κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να παραμένει κρυμμένο στο καταφύγιό του και να δραστηριοποιείται περισσότερο όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες για αναζήτηση τροφής.
Αναπαραγωγή και κύκλος ζωής
Η αναπαραγωγή είναι σεξουαλική. Τα ώριμα αρσενικά χρησιμοποιούν τους εξειδικευμένους ποδοπροσακτρίδες για τη μεταφορά του σπέρματος στο θηλυκό. Για το συγκεκριμένο είδος έχει δημοσιευθεί και επιστημονική παρατήρηση σχετικά με τη διαδικασία σύζευξης.
Μετά την εκκόλαψη, τα νεαρά περνούν από διαδοχικές εκδύσεις καθώς αυξάνονται σε μέγεθος μέχρι να φτάσουν στην ενηλικίωση.
Γεωγραφική εξάπλωση
Το Eusparassus walckenaeri έχει ευρεία εξάπλωση στην ανατολική Μεσόγειο και σε γειτονικές περιοχές. Η σημερινή καταχώριση του World Spider Catalog δίνει εξάπλωση στην Ελλάδα, την Τουρκία, από την Αλγερία έως το Ιράκ και στο Σουδάν.
Η ομάδα walckenaeri του γένους Eusparassus έχει συνολικά ανατολικομεσογειακή έως αραβική και βορειοανατολικοαφρικανική κατανομή.
Ταξινομική ιστορία
Το είδος περιγράφηκε από τον Victor Audouin το 1826 ως Philodromus walckenaerii από υλικό της Αιγύπτου. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε άλλα γένη μέχρι να αποκτήσει τη σημερινή ταξινομική του θέση στο Eusparassus. Η μακρά ιστορία της μελέτης του είχε ως αποτέλεσμα να περιγραφούν διάφορες μορφές με διαφορετικά ονόματα, τα οποία αργότερα συνδέθηκαν ταξινομικά με το είδος.
Η σύγχρονη αναθεώρηση του ευρασιατικού Eusparassus από τους Moradmand & Jäger επανεξέτασε τα όρια των ειδών και όρισε νεότυπο του E. walckenaeri από την Αίγυπτο. Η εργασία αυτή επανέφερε επίσης τα E. kronebergi και E. doriae, τα οποία παλαιότερα είχαν θεωρηθεί συνώνυμα του E. walckenaeri, ως έγκυρα ξεχωριστά είδη.
Επικινδυνότητα για τον άνθρωπο
Το Eusparassus walckenaeri, όπως οι περισσότερες αράχνες, διαθέτει δηλητήριο που χρησιμοποιείται κυρίως για την ακινητοποίηση της λείας του. Παρά το μεγάλο μέγεθος και την εντυπωσιακή του εμφάνιση, δεν θεωρείται αράχνη σημαντικού ιατρικού κινδύνου για τον άνθρωπο. Δεν είναι επιθετική προς τον άνθρωπο και συνήθως προτιμά να απομακρύνεται γρήγορα όταν ενοχληθεί.
Δάγκωμα μπορεί να συμβεί αμυντικά, κυρίως όταν η αράχνη παγιδευτεί, πιεστεί ή επιχειρηθεί να πιαστεί με το χέρι. Οι διαθέσιμες αναφορές περιγράφουν κυρίως τοπικό πόνο, ερυθρότητα, οίδημα ή παροδικό αίσθημα καύσου, χωρίς τεκμηριωμένες σοβαρές συστηματικές επιπτώσεις χαρακτηριστικές των ιατρικώς σημαντικών αραχνών.
Το μεγάλο μέγεθός της επομένως δεν πρέπει να συγχέεται με υψηλή επικινδυνότητα. Είναι ωστόσο σωστό να αποφεύγεται ο χειρισμός της με γυμνά χέρια, τόσο για την αποφυγή αμυντικού δαγκώματος όσο και για την προστασία της ίδιας της αράχνης.
Ταξινομία
Βασίλειο: Animalia
Συνομοταξία: Arthropoda
Ομοταξία: Arachnida
Τάξη: Araneae
Οικογένεια: Sparassidae Bertkau, 1872
Γένος: Eusparassus Simon, 1903
Είδος: Eusparassus walckenaeri (Audouin, 1826)
Πηγές
World Spider Catalog – Eusparassus walckenaeri
Moradmand & Jäger (2012) – Taxonomic revision of the huntsman spider genus Eusparassus in Eurasia
Moradmand (2013) – The stone huntsman spider genus Eusparassus: systematics and zoogeography
Eusparassus walckenaeri (Audouin, 1826) – Cyprus
Text by George Konstantinou.
General information
Eusparassus walckenaeri (Audouin, 1826) is a large spider belonging to the family Sparassidae, a group widely known as huntsman spiders. It belongs to the genus Eusparassus Simon, 1903 and is a representative of the walckenaeri species group, which occurs from the eastern Mediterranean through Arabia and parts of north-eastern Africa. The species is currently accepted by the World Spider Catalog.
Description
It is a robust and relatively large spider with long, powerful legs adapted for rapid movement over the ground, rocks and other surfaces. As is characteristic of the Sparassidae, the legs have a distinctly laterigrade orientation.
Its coloration consists predominantly of earthy brown, grey-brown and yellowish shades, providing effective camouflage in its natural surroundings. The ventral surface of the abdomen also exhibits a characteristic colour pattern that has been used in modern taxonomic studies of the genus.
Accurate identification of species within Eusparassus relies on a combination of morphological characters and, particularly for definitive determination, the structure of the male and female genitalia. Modern revisions provide detailed illustrations of the male palp, epigyne and vulva of E. walckenaeri.
Habitat and retreat
Eusparassus walckenaeri is particularly associated with warm, dry and rocky habitats. It uses protected places beneath stones and within natural crevices as retreats.
An interesting feature is the construction of a protective silken retreat. Characteristic flat, papery retreats have been documented on the undersides of flat stones, with individuals observed at their entrances.
Behaviour and diet
It is an active predator and does not depend on a prey-capture web in the manner of many web-building spiders. Instead, speed and direct pursuit are important components of its hunting behaviour.
It preys on other arthropods, particularly insects, and consequently forms part of the natural food webs of the ecosystems it inhabits.
During the day it may remain concealed within its retreat and become more active when conditions are suitable for foraging.
Reproduction and life cycle
Reproduction is sexual. Mature males use their specialised pedipalps to transfer sperm to the female. Scientific observations concerning the copulation process of E. walckenaeri have also been published.
After hatching, the spiderlings undergo successive moults as they grow and develop towards adulthood.
Distribution
Eusparassus walckenaeri has a broad distribution in the eastern Mediterranean and neighbouring regions. The current World Spider Catalog distribution lists Greece, Turkey, Algeria to Iraq, and Sudan.
The walckenaeri species group as a whole has an eastern Mediterranean to Arabian and north-eastern African distribution.
Taxonomic history
The species was described by Victor Audouin in 1826 as Philodromus walckenaerii from material originating in Egypt. It was subsequently placed in different genera before reaching its present classification in Eusparassus. Its long history of study resulted in several names being applied to material later associated taxonomically with this species.
The modern Eurasian revision of Eusparassus by Moradmand & Jäger reassessed species boundaries and designated a neotype of E. walckenaeri from Egypt. The same revision restored E. kronebergi and E. doriae, formerly treated as synonyms of E. walckenaeri, as valid separate species.
Risk to humans
Like most spiders, Eusparassus walckenaeri possesses venom used primarily to immobilise its prey. Despite its large size and impressive appearance, it is not regarded as a spider of significant medical importance to humans. It is not aggressive towards people and will normally attempt to escape rapidly when disturbed.
A bite may occur defensively, particularly if the spider is trapped, pressed against the skin or handled. Available accounts principally describe local pain, redness, swelling or a temporary burning sensation, without documented severe systemic effects characteristic of medically important spiders.
Its large size should therefore not be confused with a high level of danger. Nevertheless, handling the spider with bare hands should be avoided, both to prevent a defensive bite and to protect the spider itself.
Taxonomy
Kingdom: Animalia
Phylum: Arthropoda
Class: Arachnida
Order: Araneae
Family: Sparassidae Bertkau, 1872
Genus: Eusparassus Simon, 1903
Species: Eusparassus walckenaeri (Audouin, 1826)
Sources
World Spider Catalog – Eusparassus walckenaeri
Moradmand & Jäger (2012) – Taxonomic revision of the huntsman spider genus Eusparassus in Eurasia
Moradmand (2013) – The stone huntsman spider genus Eusparassus: systematics and zoogeography
