See also
Organized links for everything on this blog – Οργανωμένοι σύνδεσμοι για όλα σε αυτό το ιστολόγιο
Below in English
Κείμενο Γιώργος Κωνσταντίνου.
Τι είναι τα νούφαρα
Τα νούφαρα είναι υδρόβια ανθοφόρα φυτά, γνωστά για τα πλατιά φύλλα που επιπλέουν και τα εντυπωσιακά άνθη τους. Η ονομασία χρησιμοποιείται κυρίως για το γένος Nymphaea, αλλά ευρύτερα περιλαμβάνει και άλλα μέλη της οικογένειας Nymphaeaceae, όπως τα γένη Nuphar και Victoria. Δεν αφορά ένα μοναδικό είδος, αλλά μια ποικιλόμορφη ομάδα φυτών με διαφορετικές απαιτήσεις, μεγέθη και ώρες ανθοφορίας.
Η οικογένεια περιλαμβάνει περίπου πέντε γένη και γύρω στα 80 είδη, ανάλογα με την ταξινομική αντιμετώπιση. Το γένος Nymphaea περιλαμβάνει περίπου 50 είδη, ενώ στην καλλιέργεια υπάρχουν πολυάριθμα υβρίδια και καλλιεργούμενες ποικιλίες. Οι ποικιλίες αυτές δεν πρέπει να συγχέονται με τα φυσικά είδη.
Κατανομή και φυσικά ενδιαιτήματα
Τα νούφαρα έχουν ευρεία παγκόσμια εξάπλωση, σε εύκρατες, υποτροπικές και τροπικές περιοχές. Αναπτύσσονται κυρίως σε γλυκά νερά: λίμνες, έλη, λιμνούλες και ήρεμα τμήματα ποταμών. Οι απαιτήσεις ως προς τη θερμοκρασία, το βάθος και την εποχικότητα διαφέρουν μεταξύ των ειδών.
Παρότι τα φύλλα τους επιπλέουν, τα περισσότερα γνωστά νούφαρα είναι στερεωμένα στον πυθμένα. Οι ρίζες αναπτύσσονται μέσα στο ίζημα και τα φύλλα φτάνουν στην επιφάνεια με μακριούς μίσχους. Επομένως, δεν είναι ελεύθερα επιπλέοντα φυτά που παρασύρονται ολόκληρα στην επιφάνεια.
Μορφολογία και προσαρμογές στο νερό
Τα περισσότερα είδη είναι πολυετή, με υπόγειο ή βυθισμένο ρίζωμα, συχνά παχύ ή κονδυλώδες. Το ρίζωμα αποθηκεύει αποθέματα και παράγει νέες ρίζες, φύλλα και ανθοφόρους βλαστούς.
Τα φύλλα της Nymphaea είναι συνήθως στρογγυλά έως ωοειδή, με χαρακτηριστική σχισμή από το περιθώριο προς το σημείο πρόσφυσης του μίσχου. Ανάλογα με το είδος, τα περιθώρια μπορεί να είναι λεία ή οδοντωτά. Το χρώμα ποικίλλει από πράσινο έως κοκκινωπό ή πορφυρό, ενώ ορισμένες καλλιεργούμενες ποικιλίες έχουν κηλίδες.
Οι ιστοί περιλαμβάνουν αεροφόρους χώρους, το λεγόμενο αερέγχυμα, που διευκολύνει την εσωτερική μεταφορά αερίων και την άνωση. Στα επιπλέοντα φύλλα, τα στόματα βρίσκονται στην επάνω επιφάνεια, επιτρέποντας ανταλλαγή αερίων με την ατμόσφαιρα.
Τα άνθη είναι συνήθως μονήρη, με πολλά πέταλα και στήμονες. Μπορούν να βρίσκονται στην επιφάνεια ή να υψώνονται πάνω από αυτήν. Στις καλλιεργούμενες μορφές εμφανίζονται λευκά, κίτρινα, ροζ, κόκκινα, πορφυρά και γαλάζια άνθη, συχνά αρωματικά.
Ημερήσια ανθοφορία
Πολλά νούφαρα ανοίγουν κατά τη διάρκεια της ημέρας και κλείνουν αργότερα. Το ίδιο άνθος μπορεί να επαναλαμβάνει αυτή τη διαδικασία για περισσότερες από μία ημέρες. Η ακριβής ώρα ανοίγματος και κλεισίματος επηρεάζεται από το είδος, την ποικιλία, τη θερμοκρασία και το φως.
Η εποχή ανθοφορίας επίσης ποικίλλει. Στις εύκρατες περιοχές συνδέεται κυρίως με τη θερμή περίοδο, ενώ σε τροπικές συνθήκες μπορεί να διαρκεί περισσότερο. Δεν υπάρχει ένα ενιαίο ημερολόγιο ανθοφορίας για όλα τα νούφαρα.
Νυχτερινά νούφαρα
Τα νυχτερινά νούφαρα ανοίγουν συνήθως προς το απόγευμα ή το βράδυ και παραμένουν ανοιχτά τη νύχτα, κλείνοντας το επόμενο πρωί ή αργότερα. Πρόκειται για ιδιαίτερο ρυθμό ανθοφορίας και όχι απλώς για ημερήσια άνθη που παρέμειναν περιστασιακά ανοιχτά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Nymphaea lotus L., με λευκά άνθη που μπορούν να ανοίγουν σε διαδοχικές νύχτες. Παρά την ονομασία του, ανήκει στα νούφαρα και όχι στο γένος Nelumbo. Άλλο παράδειγμα είναι το Nymphaea rubra, με κοκκινωπά άνθη. Υπάρχουν επίσης νυχτερινές καλλιεργούμενες ποικιλίες, όπως η Nymphaea ‘Tubtim Tara’, με αρωματικά κόκκινα άνθη.
Πολλά από τα νυχτερινά νούφαρα που καλλιεργούνται είναι τροπικά και χρειάζονται ζεστό νερό και προστασία από το ψύχος. Η νυχτερινή ανθοφορία δεν σημαίνει ότι αναπτύσσονται χωρίς ήλιο: εξακολουθούν να χρειάζονται κατάλληλο ημερήσιο φωτισμό για φωτοσύνθεση.
Η ώρα ανοίγματος δεν αρκεί για την αναγνώριση ενός είδους. Απαιτούνται και άλλα χαρακτηριστικά των φύλλων και των ανθέων, καθώς και πληροφορίες για την προέλευση του φυτού.
Επικονίαση και αναπαραγωγή
Η επικονίαση πραγματοποιείται με διαφορετικούς μηχανισμούς ανάλογα με το είδος. Στην οικογένεια είναι σημαντική η συμμετοχή εντόμων, ιδιαίτερα σκαθαριών σε ορισμένα νούφαρα. Δεν επικονιάζονται όλα τα νυχτερινά είδη από νυχτοπεταλούδες.
Στο γιγάντιο νούφαρο Victoria amazonica, τα άνθη ανοίγουν τη νύχτα, παράγουν άρωμα και θερμότητα και προσελκύουν σκαθάρια. Η πρώτη ανθική φάση είναι θηλυκή και η επόμενη αρσενική. Τα έντομα μεταφέρουν γύρη μεταξύ ανθέων, ενώ το άνθος αλλάζει από λευκό σε ροζ κατά την εξέλιξή του. Αυτός ο εντυπωσιακός μηχανισμός δεν ισχύει με τον ίδιο τρόπο για κάθε νούφαρο.
Στη Nymphaea, οι καρποί συνήθως ωριμάζουν κάτω από το νερό. Κατά τη διάλυσή τους απελευθερώνονται μικροί σπόροι, οι οποίοι σε αρκετά είδη μπορούν αρχικά να επιπλέουν χάρη στο αεροφόρο περίβλημά τους.
Ο αγενής πολλαπλασιασμός πραγματοποιείται με διαίρεση του ριζώματος. Διατηρεί τα χαρακτηριστικά μιας καλλιεργούμενης ποικιλίας, ενώ τα φυτά από σπόρους, ιδιαίτερα υβριδίων, μπορεί να διαφέρουν από το μητρικό φυτό.
Νούφαρα και λωτός: διαφορετικά φυτά
Ο ιερός λωτός, Nelumbo nucifera ανήκει στην οικογένεια Nelumbonaceae. Τα νούφαρα της Nymphaea ανήκουν στην οικογένεια Nymphaeaceae.
Στον λωτό, τα ώριμα φύλλα συνήθως υψώνονται πάνω από το νερό και έχουν τον μίσχο προσκολλημένο προς το κέντρο της κάτω επιφάνειας, χωρίς τη χαρακτηριστική ακτινωτή σχισμή των περισσότερων φύλλων Nymphaea. Ο λωτός σχηματίζει επίσης χαρακτηριστική διογκωμένη καρποφόρα δομή με κοιλότητες που περιέχουν τους καρπούς.
Η σύγχυση ενισχύεται από κοινές ονομασίες: ορισμένα νούφαρα αποκαλούνται διεθνώς «lotus», χωρίς να ανήκουν βοτανικά στο γένος Nelumbo.
Ανθεκτικά και τροπικά νούφαρα
Στην κηποτεχνία διακρίνονται κυρίως σε ανθεκτικά και τροπικά νούφαρα. Τα ανθεκτικά μπορούν να περάσουν τον χειμώνα σε λήθαργο, με το ζωντανό ρίζωμα προστατευμένο κάτω από το νερό, εφόσον οι συνθήκες είναι κατάλληλες.
Τα τροπικά είναι περισσότερο ευαίσθητα στο ψύχος. Η RHS δίνει γενικές ενδεικτικές απαιτήσεις περίπου 21°C για το νερό κατά την ανάπτυξη και τουλάχιστον 10°C για διαχείμαση τροπικών μορφών. Οι ανάγκες πρέπει πάντοτε να ελέγχονται για το συγκεκριμένο φυτό.
Η ανθεκτικότητα στο κρύο και η ώρα ανθοφορίας είναι διαφορετικά χαρακτηριστικά: υπάρχουν τροπικά νούφαρα τόσο ημερήσιας όσο και νυχτερινής ανθοφορίας.
Καλλιέργεια σε λιμνούλες και δοχεία
Η επιτυχία εξαρτάται από την επιλογή κατάλληλης ποικιλίας για το μέγεθος και το βάθος της λιμνούλας. Τα περισσότερα καλλιεργούμενα νούφαρα χρειάζονται ηλιόλουστη θέση, συνήθως τουλάχιστον έξι ώρες ήλιου, και ήρεμο νερό.
Φυτεύονται σε καλάθια υδρόβιων φυτών με κατάλληλο βαρύ υπόστρωμα. Το σημείο ανάπτυξης δεν πρέπει να θάβεται βαθιά. Η επιφάνεια μπορεί να καλυφθεί με πλυμένο χαλίκι για συγκράτηση του χώματος. Το βάθος καθορίζεται από την ποικιλία· ένα μικρό νούφαρο δεν έχει τις ίδιες ανάγκες με μια μεγάλη, ζωηρή μορφή.
Η λίπανση γίνεται, όταν χρειάζεται, με προϊόντα κατάλληλα για υδρόβια φυτά, τοποθετημένα στο υπόστρωμα. Απομακρύνονται τα γερασμένα φύλλα και τα μαραμένα άνθη και διαιρούνται οι υπερβολικά πυκνές συστάδες. Η RHS προτείνει ως γενικό κανόνα να μην καλύπτουν τα φύλλα περισσότερο από περίπου τη μισή επιφάνεια της λιμνούλας.
Προβλήματα και φροντίδα
Η ανεπαρκής ανθοφορία μπορεί να σχετίζεται με σκίαση, ακατάλληλο βάθος, ανεπαρκή θρέψη ή συνωστισμό. Τα φύλλα που ωθούνται πάνω από το νερό μπορεί να δείχνουν ότι χρειάζεται διαίρεση ή προσαρμογή του βάθους.
Προσβολές από αφίδες, φυλλοφάγα έντομα και υδρόβιες προνύμφες μπορούν να δημιουργήσουν οπές ή αλλοιώσεις. Πολλές είναι παροδικές και δεν απαιτούν χημική επέμβαση. Τα περισσότερα σαλιγκάρια λιμνών προτιμούν νεκρή φυτική ύλη και άλγες αντί για υγιή φύλλα.
Τα νεκρά φυτικά υπολείμματα αυξάνουν τα θρεπτικά στοιχεία όταν αποσυντίθενται και μπορούν να επιβαρύνουν το οξυγόνο του νερού. Η προσεκτική απομάκρυνσή τους βοηθά στη διαχείριση της λιμνούλας.
Οικολογικός ρόλος και προστασία
Τα φύλλα και οι μίσχοι προσφέρουν επιφάνειες και μικροενδιαιτήματα για υδρόβιους οργανισμούς. Στα φύλλα μπορούν να βρίσκονται έντομα και αυγά σαλιγκαριών. Τα νούφαρα αποτελούν μέρος ενός σύνθετου οικοσυστήματος και δεν λειτουργούν ως μοναδικό μέσο διατήρησης καλής ποιότητας νερού.
Οι πυκνές συστάδες χρειάζονται διαχείριση σε μικρές τεχνητές λιμνούλες. Η αποξήρανση και η αλλοίωση φυσικών υγροτόπων μπορούν να απειλήσουν εξειδικευμένα είδη. Δεν υπάρχει μία κοινή κατηγορία διατήρησης για όλα τα νούφαρα.
Ενδεικτικό της ποικιλίας τους είναι το γιγάντιο Victoria boliviana, με καταγεγραμμένα φύλλα διαμέτρου έως 3,2 μέτρων, και το πολύ μικρό Nymphaea thermarum. Τέτοιες διαφορές δείχνουν γιατί η φροντίδα και η προστασία πρέπει να εξετάζονται ανά είδος.
Νούφαρα στην Κύπρο
Για την παρουσίαση νουφάρων σε κυπριακούς κήπους και τεχνητές λιμνούλες πρέπει να διακρίνονται τα καλλιεργούμενα φυτά από τους αυτοφυείς πληθυσμούς. Η ανάπτυξη ενός φυτού σε εξωτερικό χώρο δεν αποδεικνύει ότι αποτελεί στοιχείο της φυσικής κυπριακής χλωρίδας.
Στην καλλιέργεια έχουν ιδιαίτερη σημασία η επάρκεια νερού, η θερμοκρασία και η επιλογή ποικιλίας. Μια ρηχή εκτεθειμένη δεξαμενή μπορεί να παρουσιάζει μεγάλες θερμοκρασιακές διακυμάνσεις. Τα τροπικά και νυχτερινά νούφαρα χρειάζονται αξιολόγηση των χειμερινών συνθηκών της συγκεκριμένης θέσης.
Καλλιεργούμενα νούφαρα, ριζώματα και σπόροι δεν πρέπει να μεταφέρονται σε φυσικούς υγροτόπους. Η φύτευση ξενικών υδρόβιων φυτών μπορεί να μεταβάλει τις υπάρχουσες φυτοκοινωνίες.
Χρήσεις και πολιτισμική παρουσία
Η κυριότερη σύγχρονη χρήση είναι η διακόσμηση λιμνών, υδρόκηπων και βοτανικών συλλογών. Τα νούφαρα έχουν επίσης εκπαιδευτική αξία, επιτρέποντας την παρατήρηση υδρόβιων προσαρμογών, ανθοφορίας και επικονίασης.
Στην αρχαία Αίγυπτο, τα υδρόβια άνθη που συχνά περιγράφονται ως «λωτοί» είχαν σημαντικό συμβολικό ρόλο. Στη νεότερη τέχνη, τα νούφαρα έγιναν ιδιαίτερα γνωστά μέσα από τη σειρά Nymphéas του Claude Monet, εμπνευσμένη από τον υδρόκηπό του στο Giverny.
Ταξινομία
Βασίλειο: Plantae
Κλάδος: Αγγειόσπερμα
Τάξη: Nymphaeales
Οικογένεια: Nymphaeaceae
Κύριο γένος του άρθρου: Nymphaea L., 1753
Άλλα γένη που αναφέρονται: Nuphar, Victoria
Ελληνική κοινή ονομασία: Νούφαρα
Αγγλική κοινή ονομασία: Water lilies
Πεδίο αναφοράς: Γενική παρουσίαση πολλών ειδών και καλλιεργούμενων μορφών
Πηγές
Kew — Nymphaeaceae: ταξινομία και χαρακτηριστικά της οικογένειας. Kew Science
Kew — Nymphaea: μορφολογία, καρποί και σπόροι. Kew Science
RHS — Καλλιέργεια νουφάρων. · Πολλαπλασιασμός υδρόβιων φυτών. rhs.org.uk
RHS — Ασπόνδυλα των νουφάρων. · Φροντίδα λιμνούλας. RHS Advice
Kew — Nymphaea lotus: νυχτερινή ανθοφορία. Kew Science
NParks — Nymphaea rubra. · Νυχτερινή ποικιλία ‘Tubtim Tara’. · Υδρόβια φυτά και ανθοφορία. nparks.gov.sg
Kew — Επικονίαση του γιγάντιου νουφάρου. · Victoria boliviana. Kew
University of Texas — Ανατομία επιπλέοντος φύλλου. · University of Florida — Νούφαρα και αερέγχυμα. sbs.utexas.edu
Huntington — Nelumbo nucifera. · NParks — Διάκριση λωτού και νουφάρων. huntington.org
Metropolitan Museum — Ο συμβολισμός των υδρόβιων ανθέων στην Αίγυπτο. · Musée de l’Orangerie — Τα Νούφαρα του Monet. The Metropolitan Museum of Art
Text by George Konstantinou.
What are water lilies?
Water lilies are aquatic flowering plants known for their broad floating leaves and striking flowers. The name mainly refers to the genus Nymphaea, but more broadly also includes other members of the family Nymphaeaceae, such as Nuphar and Victoria. It describes a diverse group of plants with different requirements, sizes and flowering schedules rather than a single species.
The family contains approximately five genera and around 80 species, depending on taxonomic treatment. The genus Nymphaea comprises approximately 50 species, while numerous hybrids and cultivars exist in cultivation. These cultivars should not be confused with naturally occurring species.
Distribution and natural habitats
Water lilies have a wide global distribution across temperate, subtropical and tropical regions. They grow mainly in fresh water: lakes, marshes, ponds and quiet stretches of rivers. Temperature, depth and seasonal requirements differ between species.
Although their leaves float, most familiar water lilies are anchored to the bottom. Their roots grow in the sediment, and their leaves reach the surface on long stalks. Consequently, they are not freely floating plants that drift as a whole across the surface.
Morphology and aquatic adaptations
Most species are perennial, with an underground or submerged rhizome that is often thick or tuberous. The rhizome stores reserves and produces new roots, leaves and flowering stalks.
Nymphaea leaves are usually rounded to oval, with a characteristic cleft running from the margin towards the attachment of the stalk. Depending on the species, the edges may be smooth or toothed. Their colour ranges from green to reddish or purple, while some cultivars have spotted leaves.
The tissues contain air spaces, known as aerenchyma, which facilitate internal gas movement and buoyancy. In floating leaves, the stomata are on the upper surface, allowing gas exchange with the atmosphere.
Flowers are usually solitary, with numerous petals and stamens. They may rest on the surface or rise above it. Cultivated forms produce white, yellow, pink, red, purple and blue flowers, often with a fragrance.
Daytime flowering
Many water lilies open during the day and close later. The same flower may repeat this process over more than one day. The precise opening and closing times depend on the species, cultivar, temperature and light.
The flowering season also varies. In temperate regions, flowering is mainly associated with the warmer months, whereas it may continue for longer under tropical conditions. There is no single flowering calendar applicable to all water lilies.
Night-blooming water lilies
Night-blooming water lilies generally open towards the afternoon or evening and remain open overnight, closing the following morning or later. This is a distinct flowering rhythm rather than daytime flowers occasionally remaining open.
A characteristic example is Nymphaea lotus L., whose white flowers can open on successive nights. Despite its name, it is a water lily and does not belong to Nelumbo. Another example is Nymphaea rubra, with reddish flowers. Night-blooming cultivars also exist, including Nymphaea ‘Tubtim Tara’, with fragrant red flowers.
Many cultivated night-blooming water lilies are tropical and require warm water and protection from cold. Flowering at night does not mean that they grow without sunshine: they still require suitable daytime light for photosynthesis.
Opening time alone is insufficient to identify a species. Other leaf and flower characteristics, together with information about the plant’s origin, are also needed.
Pollination and reproduction
Pollination takes place through different mechanisms depending on the species. Insects play an important role in the family, particularly beetles in certain water lilies. Not all night-blooming species are pollinated by moths.
In the giant water lily Victoria amazonica, flowers open at night, producing scent and heat that attract beetles. The first floral phase is female and the next is male. Insects transfer pollen between flowers, while the flower changes from white to pink as it develops. This remarkable mechanism does not operate identically in every water lily.
In Nymphaea, fruits usually mature underwater. As they break down, they release small seeds, which in several species can initially float because of their air-containing covering.
Vegetative propagation takes place through rhizome division. This preserves the characteristics of a cultivar, whereas plants raised from seeds, particularly those of hybrids, may differ from the parent plant.
Water lilies and lotus: different plants
The sacred lotus, Nelumbo nucifera belongs to the family Nelumbonaceae. Water lilies of the genus Nymphaea belong to Nymphaeaceae.
Mature lotus leaves usually rise above the water, with their stalk attached towards the centre of the underside, and lack the characteristic radial cleft of most Nymphaea leaves. Lotus also develops a distinctive enlarged fruiting structure with cavities containing the fruits.
Common names add to the confusion: some water lilies are internationally called “lotus” even though they do not botanically belong to Nelumbo.
Hardy and tropical water lilies
In horticulture, water lilies are mainly divided into hardy and tropical types. Hardy forms can spend winter dormant, with the living rhizome protected underwater, provided conditions are suitable.
Tropical forms are more sensitive to cold. The RHS gives general indicative water temperatures of approximately 21°C during growth and at least 10°C for overwintering tropical forms. Requirements should always be checked for the particular plant.
Cold tolerance and flowering time are separate characteristics: tropical water lilies include both day- and night-blooming forms.
Growing water lilies in ponds and containers
Success depends on choosing a cultivar suited to the pond’s size and depth. Most cultivated water lilies require a sunny position, generally at least six hours of sunshine, and calm water.
They are planted in aquatic baskets containing a suitable heavy growing medium. The growing point should not be buried deeply. Washed gravel can cover the surface to retain the soil. Depth is determined by the cultivar: a small water lily does not have the same requirements as a large, vigorous form.
When needed, feeding uses products suitable for aquatic plants, placed in the growing medium. Ageing leaves and faded flowers are removed, and overcrowded clumps are divided. As a general rule, the RHS recommends allowing leaves to cover no more than approximately half the pond’s surface.
Problems and care
Poor flowering may be associated with shade, unsuitable depth, insufficient nutrition or overcrowding. Leaves pushed above the water may indicate that division or an adjustment of depth is needed.
Aphids, leaf-feeding insects and aquatic larvae can cause holes or other damage. Many infestations are temporary and do not require chemical treatment. Most pond snails prefer dead plant material and algae to healthy leaves.
Dead plant remains release nutrients as they decompose and can place demands on the water’s oxygen. Their careful removal helps with pond management.
Ecological role and conservation
Leaves and stalks provide surfaces and small habitats for aquatic organisms. Insects and snail eggs may occur on the leaves. Water lilies form part of a complex ecosystem and are not a sole means of maintaining good water quality.
Dense growth requires management in small artificial ponds. Drainage and alteration of natural wetlands can threaten specialised species. There is no single conservation category applicable to all water lilies.
Their diversity is illustrated by the giant Victoria boliviana, with recorded leaves up to 3.2 metres across, and the very small Nymphaea thermarum. Such differences demonstrate why care and conservation must be considered species by species.
Water lilies in Cyprus
When presenting water lilies in Cypriot gardens and artificial ponds, cultivated plants must be distinguished from wild populations. A plant growing outdoors does not demonstrate that it belongs to the natural flora of Cyprus.
Water availability, temperature and cultivar selection are particularly important in cultivation. A shallow, exposed pond can experience substantial temperature fluctuations. Tropical and night-blooming water lilies require assessment of winter conditions at the particular location.
Cultivated water lilies, rhizomes and seeds should not be transferred to natural wetlands. Introducing alien aquatic plants can alter existing plant communities.
Uses and cultural presence
Their principal modern use is to decorate ponds, water gardens and botanical collections. Water lilies also have educational value, allowing observation of aquatic adaptations, flowering and pollination.
In ancient Egypt, aquatic flowers often described as “lotuses” had an important symbolic role. In more recent art, water lilies became particularly famous through Claude Monet’s Nymphéas series, inspired by his water garden at Giverny.
Taxonomy
Kingdom: Plantae
Clade: Angiosperms
Order: Nymphaeales
Family: Nymphaeaceae
Principal genus covered: Nymphaea L., 1753
Other genera mentioned: Nuphar, Victoria
Greek common name: Νούφαρα
English common name: Water lilies
Scope: General account of multiple species and cultivated forms
Sources
Kew — Nymphaeaceae: family taxonomy and characteristics.
Kew — Nymphaea: morphology, fruits and seeds.
RHS — Growing water lilies. · Aquatic plant propagation.
RHS — Water lily invertebrates. · Pond care.
Kew — Nymphaea lotus: night flowering.
NParks — Nymphaea rubra. · Night-blooming cultivar ‘Tubtim Tara’. · Aquatic plants and flowering.
Kew — Giant water lily pollination. · Victoria boliviana.
University of Texas — Floating leaf anatomy. · University of Florida — Water lilies and aerenchyma.
Huntington — Nelumbo nucifera. · NParks — Distinguishing lotus from water lilies.
Metropolitan Museum — Aquatic flower symbolism in Egypt. · Musée de l’Orangerie — Monet’s Water Lilies.
