The rich and rare biodiversity of Cyprus includes 1,908 plants, 780 seashells, 250 fish, over 7,000 insects, 410 birds including migratory species, 31 mammals, 9 snakes, 11 lizards, 3 amphibians, 120 land snails, an estimated 5,000–8,000 fungi and 3 turtles. These numbers continue to increase through research. Also see All About Cyprus. By George Konstantinou. Email: fanigeorge@hotmail.com – Το υλικό της ιστοσελίδας αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία.
Στην Κύπρο συναντάμε 23 διαφορετικά είδη ερπετών. 11 είδη σαύρας, δύο είδη θαλάσσιων χελωνών, μία χελώνα γλυκού νερού και 9 είδη φιδιών. Τα φίδια τα συναντάμε από το υψόμετρο της θάλασσας μέχρι τις ψηλότερες κορυφές του Τροόδους.
Από τα οκτώ είδη φιδιών της Κύπρου τα τρία είναι δηλητηριώδη, αλλά μόνο το ένα είναι επικίνδυνο για τον άνθρωπο, η φίνα. Τα δύο δηλητηριώδη που δεν είναι επικίνδυνα αποτελούν η σαΐτα και ο ξυλόδροπης, τα οποία είναι οπισθόγλυφα, δηλαδή έχουν τα δόντια τους στο πίσω μέρος του στόματός τους και με ακίνδυνο δηλητήριο για τον άνθρωπο. Ο λόγος που έχουν τα δόντια στο πίσω μέρος του στόματός τους είναι για να βάζουν το δηλητήριό τους στο θύμα τους την ώρα που το καταπίνουν και να το παραλύουν, οπόταν σε περίπτωση δαγκώματος δεν μπορούν να διοχετεύσουν το δηλητήριο.
Ένα από τα 9 φίδια που συναντούμε στην Κύπρο είναι ο Ανήλιος με το κοινό και επιστημονικό όνομα European blind snake or European worm snake – Xerotyphlops (Typhlops) vermicularis (Merrem, 1799) Τυφλίνος, Ανήλιος, σκουλικόφιδο ή Τύφλωψ ο σκωληκοειδής. Ανήκει στην οικογένεια Τυφλοπίδαι (Typhlopidae) και στο γενος Xerotyphlops.
Σε ολόκληρο τον πλανήτη συναντούμε πέραν των 200 διαφορετικών ειδών τυφλών φιδιών που ανήκουν σε αυτή την οικογένεια και σε 18 διαφορετικά γένη. Τα συναντούμε κυρίως σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές του πλανήτη. Βρίσκονται κυρίως στις τροπικές περιοχές της Αφρικής, της Ασίας, της Αμερικής και σε όλη την ηπειρωτική Αυστραλία και σε διάφορα νησιά. Να σημειώσω ότι μόνο ο ανήλιος του γένους Xerotyphlops υπάρχει στην Κύπρο και στην Ευρώπη.
Ο ανήλιος είναι κοινό είδος, δεν έχει δηλητήριο (Άγλυφο) και είναι φίδι εντελώς ακίνδυνο για τον άνθρωπο. Πρόκειται για πολύ μικρό φίδι που δεν ξεπερνά τα 30-35 εκατοστά και αποτελεί το μικρότερο φίδι της Κύπρου αλλά και ολόκληρής της Ευρώπης. Αν και κοινό είδος στην Κύπρο για τους περισσοτέρους ανθρώπους είναι άγνωστο είδος λόγο της κρυπτικής συμπεριφοράς του μέσα στο χώμα επίσης λόγο της κρυπτικής συμπεριφοράς του πολλά στοιχεία για την βιολογία αυτού του είδους παραμένουν άγνωστα με ανεπαρκείς πληροφορίες.
Όταν τον πιάσεις στο χέρι σου δεν δοκιμάζει καν να δαγκώσει απλός πιέζει δυνατά με την σκληρή ουρά του που μοιάζει σαν κέρατο για να ξεφύγει. Διαθέτει πολύ μικρά δοντάκια στην κάτω γνάθο για να συγκρατεί τα θηράματα του. Ο ανήλιος είναι τυφλό φίδι, στην θέση των ματιών έχει δυο μαύρες κηλίδες καλυμμένες με δέρμα που χρησιμεύουν για να ανιχνεύουν το φως. Ζει κάτω από τις πέτρες και μέσα στο χώμα σε λαγούμια που ανοίγει το ίδιο. Συνήθως μετά από έντονες βροχές βγαίνει από το χώμα και κρύβετε κάτω από τις πέτρες για να μην πνιγεί. Έχει χρώμα έντονο Ρος και στην εμφάνιση μοιάζει πολύ με γαιοσκώληκα (σκουλήκι που ζει στο χώμα). Οι διαφορές του ανήλιου από τον γαιοσκώληκα είναι: ο ανήλιος είναι στεγνός, κινείτε σαν φίδι, έχει φολίδες στο σώμα και έχει τα δυο στίγματα στην θέση των ματιών ενώ ο γαιοσκώληκας είναι υγρός, δεν κινείτε σαν φίδι, δεν έχει φολίδες και μάτια.
Τρέφεται με μυρμήγκια και αβγά μυρμηγκιών αλλά πολύ πιθανών να τρέφεται και με αλλά είδη ασπόνδυλων. Το συναντάμε κυρίως σε πεδινές περιοχές. Είναι κυρίως νυκτόβιο είδος και την νύκτα βγαίνει και στην επιφάνεια αναζητώντας τροφή. Γεννά μέχρι και 8 αυγά σε λαγούμια μέσα στο χώμα.
Εκτός από την Κύπρο τον ανήλιο τον συναντούμε στα Βαλκάνια μέχρι τα Νησιά του Αιγαίου και από την Κύπρο μέχρι το Αφγανιστάν.
Φυσικοί εχθροί του ανήλιου όταν βγαίνει στην επιφάνια την νύκτα είναι οι αλεπούδες, οι γάτοι, οι σκαντζόχοιροι, οι ποντίκες και τα νυκτόβια αρπακτικά πουλιά (κουκουβάγιες). Έχω παρακολουθήσει μερικές φωλιές κουκουβάγιων τη νύχτα και ανάμεσα σε άλλα θηράματα που έφερναν στους νεοσσούς συμπεριλαμβάνονταν και αρκετοί ανήλιοι, κάτι που αποδεικνύει ότι την νύχτα βγαίνουν στο σεργιάνι.
Εχθροί του ανήλιου είναι και οι άνθρωποι που τον σκοτώνουν όπου τον βρουν λόγο ενός μύθου που λέει ότι ο ανήλιος έχει δύο κεφάλια και ότι το δάγκωμά του είναι θανατηφόρο. Πολλοί παππούδες και γονείς διηγούνται αυτούς τους γελοίους μύθους στα μικρά παιδιά τους και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν στα παιδιά φοβίες τις οποίες θα τις κουβαλούν σε όλη τους τη ζωή και με τη σειρά τους θα τις μεταδώσουν στα δικά τους παιδιά. Πολλοί μάλιστα όταν διηγούνται έναν τέτοιο γελοίο μύθο για να γίνουν πιο πιστευτοί λένε ότι το συμβάν που διηγούνται το είδαν και με τα μάτια τους. Όλοι αυτοί οι γελοίοι μύθοι (και υπάρχουν πολλοί) που αφορούν πολλά είδη του τόπου μας κυκλοφορούν από γενιά σε γενιά και οι άνθρωποι τους πιστεύουν και τα σκοτώνουν. Στην ουσία όλοι αυτοί οι μύθοι δρουν εναντίον της βιοποικιλότητας του τόπου μας.
Γιώργος Κωνσταντίνου
Απο άρθρο μου στην εφημερίδα Πολίτης
Text and photographs by George Konstantinou
In Cyprus, we encounter 23 different species of reptiles: 11 species of lizards, two species of sea turtles, one freshwater turtle and nine species of snakes. Snakes are found from sea level up to the highest peaks of the Troodos Mountains.
Of the eight species of snakes found in Cyprus, three are venomous, but only one is dangerous to humans: the blunt-nosed viper. The two venomous species that are not dangerous are the Montpellier snake and the cat snake. These are rear-fanged snakes, meaning that their teeth are located at the back of the mouth, and their venom is harmless to humans. The reason their teeth are positioned at the rear of the mouth is so that they can inject venom into their prey while swallowing it and paralyse it. Therefore, in the event of a bite, they cannot effectively deliver their venom.
One of the nine snakes found in Cyprus is the European blind snake, also known as the European worm snake – Xerotyphlops (Typhlops) vermicularis (Merrem, 1799), known in Greek as Tyflinos, Anilios, Skoulikofido or Typhlops the worm-like. It belongs to the family Typhlopidae and to the genus Xerotyphlops.
Throughout the world, more than 200 different species of blind snakes belonging to this family and to 18 different genera are found. They occur mainly in tropical and subtropical regions of the planet. They are found mainly in the tropical regions of Africa, Asia and America, throughout mainland Australia and on various islands. It should be noted that only the blind snake of the genus Xerotyphlops occurs in Cyprus and Europe.
The blind snake is a common species, it is non-venomous and completely harmless to humans. It is a very small snake that does not exceed 30–35 centimetres and is the smallest snake in Cyprus as well as in the whole of Europe. Although it is a common species in Cyprus, it is unknown to most people because of its secretive behaviour underground. Also because of its secretive behaviour, many aspects of the biology of this species remain unknown, with insufficient information available.
When you hold it in your hand, it does not even attempt to bite. It simply presses strongly with its hard tail, which resembles a horn, in an effort to escape. It has very small teeth in the lower jaw for holding its prey. The blind snake is a blind species. In place of eyes, it has two black spots covered by skin, which are used to detect light.
It lives under stones and in the soil, inside burrows that it digs itself. Usually, after heavy rainfall, it emerges from the ground and hides under stones so that it does not drown. It has a vivid pink colour and in appearance closely resembles an earthworm, a worm that lives in the soil.
The differences between the blind snake and the earthworm are the following: the blind snake is dry, moves like a snake, has scales on its body and has two spots where its eyes are located, while the earthworm is moist, does not move like a snake, has no scales and no eyes.
It feeds on ants and ant eggs, but it is very likely that it also feeds on other types of invertebrates. We encounter it mainly in lowland areas. It is primarily nocturnal and at night it comes to the surface in search of food. It lays up to eight eggs in burrows inside the soil.
Apart from Cyprus, the blind snake is found in the Balkans as far as the Aegean Islands and from Cyprus eastwards to Afghanistan.
The natural enemies of the blind snake when it comes to the surface at night are foxes, cats, hedgehogs, rats and nocturnal birds of prey such as owls. I have observed several owl nests at night, and among the various prey items brought to the chicks were several blind snakes, proving that they come out wandering at night.
Humans are also enemies of the blind snake, killing it wherever they find it because of a myth claiming that the blind snake has two heads and that its bite is fatal. Many grandparents and parents tell these ridiculous myths to their young children, with the result that the children develop fears that they carry throughout their lives and later pass on to their own children.
Many people, when telling such a ridiculous myth, make it seem more believable by claiming that they witnessed the incident with their own eyes. All these ridiculous myths—and there are many of them—concerning numerous species of our country are passed from generation to generation. People believe them and kill the animals. In reality, all these myths work against the biodiversity of our country.
George Konstantinou
From my article in the newspaper Politis
Thanks to my son Chrysantho Konstantinou for his drone footage 14/8/2020 - Cyprus
BelowinEnglish
Κείμενο: Γιώργος Κωνσταντίνου
Η Παραλία Λάρας, στη νοτιοδυτική πλευρά της Χερσονήσου του Ακάμα, αποτελεί ένα από τα γνωστότερα και σημαντικότερα φυσικά παράκτια τοπία της Κύπρου. Ο Νότιος Κόλπος της Λάρας χαρακτηρίζεται από την αμμώδη παραλία, τα καθαρά νερά, τις βραχώδεις προεξοχές και το σχεδόν αδιατάρακτο φυσικό τοπίο που τον περιβάλλει.
Η περιοχή είναι ευρύτερα γνωστή ως «Παραλία των Χελωνών», καθώς βρίσκεται μέσα στην προστατευόμενη παράκτια και θαλάσσια περιοχή Λάρας–Τοξεύτρας, η οποία περιλαμβάνει μερικούς από τους σημαντικότερους τόπους ωοτοκίας θαλάσσιων χελωνών στην Κύπρο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Νότια Λάρα
Η Λάρα περιλαμβάνει διαφορετικούς κόλπους και παραλίες στη δυτική ακτή του Ακάμα. Ο Νότιος Κόλπος αποτελεί μια από τις χαρακτηριστικές αμμώδεις παραλίες της περιοχής και διατηρεί σε μεγάλο βαθμό τον φυσικό του χαρακτήρα.
Η πρόσβαση στην περιοχή γίνεται μέσω χωμάτινου οδικού δικτύου. Η απομακρυσμένη θέση και η απουσία έντονης τουριστικής ανάπτυξης συνέβαλαν στη διατήρηση του τοπίου, της παράκτιας βλάστησης και των τόπων αναπαραγωγής της άγριας ζωής.
Δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη οργανωμένη παραλία, αλλά για ευαίσθητο φυσικό ενδιαίτημα, στο οποίο οι επισκέπτες οφείλουν να συμπεριφέρονται με ιδιαίτερη προσοχή.
Το φυσικό τοπίο
Η παραλία περιβάλλεται από χαμηλούς λόφους, φρύγανα και μεσογειακούς θαμνώνες. Οι αμμώδεις εκτάσεις συναντούν βραχώδεις ακτές και θαλάσσιους σχηματισμούς, δημιουργώντας ένα τοπίο μεγάλης αισθητικής και οικολογικής αξίας.
Οι δυτικές ακτές του Ακάμα είναι εκτεθειμένες στους δυτικούς ανέμους και στον κυματισμό. Οι παραλίες της Λάρας–Τοξεύτρας χαρακτηρίζονται ως παραλίες υψηλής ενέργειας, οι οποίες διαμορφώνονται συνεχώς από τα κύματα, τα θαλάσσια ρεύματα και τη μετακίνηση της άμμου.
Η άμμος δεν είναι απλώς χώρος αναψυχής. Αποτελεί ζωντανό οικοσύστημα και απαραίτητο υπόστρωμα για την ωοτοκία των θαλάσσιων χελωνών.
Η Προστατευόμενη Περιοχή Λάρας–Τοξεύτρας
Η παράκτια περιοχή Λάρας–Τοξεύτρας προστατεύεται ως φυσικό απόθεμα από το 1989, βάσει της κυπριακής αλιευτικής νομοθεσίας και των σχετικών κανονισμών.
Το Θαλάσσιο Απόθεμα Λάρας–Τοξεύτρας καλύπτει περίπου δέκα χιλιόμετρα ακτογραμμής και εκτείνεται στη θάλασσα μέχρι την ισοβαθή των 20 μέτρων. Η συνολική του έκταση είναι περίπου 650 εκτάρια, από τα οποία περίπου 100 είναι χερσαία και 550 θαλάσσια.
Η περιοχή αποτελεί επίσης τμήμα του δικτύου Natura 2000 της Χερσονήσου του Ακάμα. Έχει αναγνωριστεί ως Ειδικά Προστατευόμενη Περιοχή στο πλαίσιο της Σύμβασης της Βαρκελώνης και ως Βιογενετικό Απόθεμα του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Οι θαλάσσιες χελώνες
Δύο είδη θαλάσσιων χελωνών αναπαράγονται στις προστατευόμενες παραλίες της περιοχής:
Η Πράσινη Χελώνα, Chelonia mydas (Linnaeus, 1758).
Η Καρέτα ή Θαλάσσια Χελώνα Καρέτα, Caretta caretta (Linnaeus, 1758).
Η περιοχή Λάρας–Τοξεύτρας περιλαμβάνει τους σημαντικότερους τόπους ωοτοκίας της Πράσινης Χελώνας στην Κύπρο και σημαντικές παραλίες αναπαραγωγής της Καρέτα.
Δεν πρέπει, ωστόσο, να θεωρείται ότι κάθε αμμώδες τμήμα της Λάρας χρησιμοποιείται κάθε χρόνο στον ίδιο βαθμό από τα δύο είδη. Η θέση και ο αριθμός των φωλιών μεταβάλλονται ανάλογα με τη χρονιά, τις συνθήκες της παραλίας και τη δραστηριότητα των ενήλικων θηλυκών.
Ωοτοκία
Οι θηλυκές χελώνες βγαίνουν από τη θάλασσα τη νύχτα κατά τους θερμότερους μήνες. Επιλέγουν κατάλληλο σημείο στην άμμο, σκάβουν με τα πίσω πτερύγιά τους έναν βαθύ θάλαμο και γεννούν μέσα σε αυτόν τα αβγά τους.
Μετά την ωοτοκία, καλύπτουν προσεκτικά τη φωλιά με άμμο και επιστρέφουν στη θάλασσα. Η διαδικασία μπορεί εύκολα να διακοπεί από ανθρώπινη παρουσία, θόρυβο, έντονα φώτα ή κίνηση κοντά στη χελώνα.
Μια θηλυκή μπορεί να δημιουργήσει περισσότερες από μία φωλιές κατά την ίδια αναπαραγωγική περίοδο, αλλά δεν επιστρέφει απαραίτητα για ωοτοκία κάθε χρόνο.
Εκκόλαψη των νεοσσών
Μετά την επώαση μέσα στη θερμή άμμο, οι νεοσσοί βγαίνουν συνήθως από τη φωλιά κατά τις νυχτερινές ώρες και κατευθύνονται προς τη θάλασσα.
Ο φυσικός προσανατολισμός τους βασίζεται στη φωτεινότερη αντανάκλαση του θαλάσσιου ορίζοντα. Τεχνητός φωτισμός από οχήματα, κτίρια, φακούς ή άλλες πηγές μπορεί να τους αποπροσανατολίσει και να τους οδηγήσει μακριά από τη θάλασσα.
Η διαδρομή από τη φωλιά μέχρι το νερό είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Οι νεοσσοί αντιμετωπίζουν φυσικούς θηρευτές, εξάντληση, υψηλές θερμοκρασίες και ανθρώπινες παρεμβάσεις. Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό θα επιβιώσει μέχρι την ενηλικίωση.
Προστασία των φωλιών
Οι φωλιές που εντοπίζονται στο πλαίσιο του προγράμματος παρακολούθησης καταγράφονται και, όπου κρίνεται απαραίτητο, προστατεύονται με ειδικά μεταλλικά κλουβιά. Τα κλουβιά δεν κρατούν τους νεοσσούς εγκλωβισμένους· έχουν σχεδιαστεί κυρίως για να μειώνουν τον κίνδυνο καταστροφής της φωλιάς από αλεπούδες ή άλλους θηρευτές.
Οι επισκέπτες δεν πρέπει να αγγίζουν τα κλουβιά, να σκάβουν γύρω από τις φωλιές ή να προσπαθούν να δουν τα αβγά. Ακόμη και ένα φαινομενικά εγκαταλειμμένο σημείο μπορεί να περιέχει φωλιά κάτω από την επιφάνεια της άμμου.
Θαλάσσια οικοσυστήματα
Η οικολογική αξία της Λάρας δεν περιορίζεται στις χελώνες. Στα παράκτια νερά του Ακάμα υπάρχουν βραχώδεις ύφαλοι, αμμώδη υποστρώματα, δάση φυκών και λιβάδια Posidonia oceanica.
Τα λιβάδια Ποσειδωνίας αποτελούν οικότοπο προτεραιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρέχουν καταφύγιο, τροφή και χώρους αναπαραγωγής σε πολλά είδη ψαριών και ασπονδύλων, σταθεροποιούν τα θαλάσσια ιζήματα και συμβάλλουν στη διατήρηση της καθαρότητας των νερών.
Στις παραλίες της ευρύτερης περιοχής απαντά και το φάντασμα-καβούρι Ocypode cursor, ένα χαρακτηριστικό είδος των αμμωδών ακτών, το οποίο έχει εξαφανιστεί από πολλές εντατικά χρησιμοποιούμενες τουριστικές παραλίες.
Η ευρύτερη βιοποικιλότητα του Ακάμα
Η Χερσόνησος του Ακάμα παρουσιάζει εξαιρετική ποικιλία φυσικών οικοτόπων. Περιλαμβάνει φρύγανα, θαμνώνες, δάση τραχείας πεύκης, αμμοθίνες, γκρεμούς, φαράγγια, σπήλαια, βραχώδεις ακτές και μικρές αμμώδεις παραλίες.
Στην περιοχή έχουν καταγραφεί εκατοντάδες φυτικά taxa, μεταξύ των οποίων πολλά ενδημικά, σπάνια και απειλούμενα φυτά της Κύπρου. Ο Ακάμας αποτελεί επίσης σημαντικό τόπο για μεταναστευτικά και αναπαραγόμενα πουλιά, ερπετά, νυχτερίδες, έντομα και πολλούς άλλους οργανισμούς.
Στις θαλάσσιες σπηλιές και στις απομονωμένες ακτές της ευρύτερης περιοχής βρίσκει καταφύγιο και η Μεσογειακή Φώκια, Monachus monachus.
Απειλές
Οι κυριότερες πιέσεις στις παραλίες ωοτοκίας και στα παράκτια οικοσυστήματα περιλαμβάνουν:
Την ανεξέλεγκτη ανθρώπινη παρουσία κατά τη νύχτα.
Την κίνηση και στάθμευση οχημάτων πάνω στην άμμο.
Τον τεχνητό φωτισμό.
Τον θόρυβο και την προσέγγιση χελωνών κατά την ωοτοκία.
Το σκάψιμο στην άμμο και την τοποθέτηση αντικειμένων πάνω από φωλιές.
Τα πλαστικά, τα σκουπίδια και τα εγκαταλειμμένα αλιευτικά εργαλεία.
Την αγκυροβόληση πάνω σε λιβάδια Ποσειδωνίας.
Την παράκτια ανάπτυξη και την αλλοίωση του φυσικού τοπίου.
Την παράνομη συλλογή ή παρενόχληση άγριων ζώων.
Τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και της ανόδου της στάθμης της θάλασσας.
Υπεύθυνη επίσκεψη
Η επίσκεψη στη Λάρα πρέπει να πραγματοποιείται με πλήρη σεβασμό προς τους ισχύοντες κανονισμούς και τις οδηγίες των αρμόδιων αρχών.
Οι επισκέπτες πρέπει:
Να παραμένουν στους επιτρεπόμενους χώρους και να ακολουθούν την υπάρχουσα σήμανση.
Να μην εισέρχονται με οχήματα στην παραλία.
Να μην παραμένουν στην προστατευόμενη παραλία κατά τη νύχτα.
Να μην αγγίζουν χελώνες, νεοσσούς, φωλιές ή προστατευτικά κλουβιά.
Να μην χρησιμοποιούν έντονα φώτα ή φλας κοντά στην παραλία.
Να μην τοποθετούν ομπρέλες ή άλλα αιχμηρά αντικείμενα μέσα στην άμμο σε περιοχές ωοτοκίας.
Να μην σκάβουν βαθιές τρύπες και να αποκαθιστούν την επιφάνεια της άμμου πριν φύγουν.
Να παίρνουν μαζί τους όλα τα σκουπίδια.
Να διατηρούν απόσταση από κάθε άγριο ζώο.
Να ακολουθούν πάντοτε τις οδηγίες του Τμήματος Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών.
Βιντεοσκόπηση με drone
Η εναέρια βιντεοσκόπηση αναδεικνύει τη μορφολογία του Νότιου Κόλπου, την αμμώδη ακτή και το φυσικό τοπίο του Ακάμα. Η χρήση drone, όμως, πρέπει να γίνεται μόνο σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τους περιορισμούς της προστατευόμενης περιοχής.
Τα drones δεν πρέπει να πετούν χαμηλά πάνω από χελώνες, φωλιές, πουλιά ή άλλους οργανισμούς, καθώς ο θόρυβος και η παρουσία τους μπορεί να προκαλέσουν ενόχληση. Πριν από κάθε πτήση πρέπει να ελέγχονται οι σημερινοί αεροπορικοί και περιβαλλοντικοί περιορισμοί.
Lara Beach – South Bay – The Turtle Beach of Akamas – Cyprus
Text: George Konstantinou
Lara Beach, on the south-western side of the Akamas Peninsula, is one of the best-known and most important natural coastal landscapes of Cyprus. Lara’s South Bay is characterised by its sandy beach, clear waters, rocky headlands and the largely undisturbed natural landscape surrounding it.
The area is widely known as “Turtle Beach” because it lies within the protected Lara–Toxeftra coastal and marine area, which includes some of the most important sea-turtle nesting habitats in Cyprus and the Eastern Mediterranean.
South Lara
Lara consists of different bays and beaches along the western coast of Akamas. South Bay is one of the area’s characteristic sandy beaches and retains much of its natural character.
Access to the area is provided by unpaved roads. Its remote position and the absence of intensive tourist development have contributed to the conservation of the landscape, coastal vegetation and wildlife breeding habitats.
This is not an ordinary organised beach but a sensitive natural habitat where visitors must behave with particular care.
The natural landscape
The beach is surrounded by low hills, phrygana and Mediterranean scrub. Sandy areas meet rocky shores and marine formations, creating a landscape of considerable aesthetic and ecological value.
The western shores of Akamas are exposed to westerly winds and waves. The Lara–Toxeftra beaches are high-energy beaches continually shaped by wave action, marine currents and the movement of sand.
The sand is not merely a recreational surface. It is a living ecosystem and an essential nesting substrate for sea turtles.
The Lara–Toxeftra Protected Area
The Lara–Toxeftra coastal area has been protected as a nature reserve since 1989 under Cyprus fisheries legislation and its associated regulations.
The Lara–Toxeftra Marine Reserve covers approximately ten kilometres of coastline and extends offshore to the 20-metre depth contour. Its total area is about 650 hectares, consisting of approximately 100 terrestrial and 550 marine hectares.
The area also forms part of the Akamas Peninsula Natura 2000 site. It has been recognised as a Specially Protected Area under the Barcelona Convention and as a Council of Europe Biogenetic Reserve.
Sea turtles
Two sea-turtle species breed on the protected beaches of the area:
The Green Turtle, Chelonia mydas (Linnaeus, 1758).
The Loggerhead Turtle, Caretta caretta (Linnaeus, 1758).
The Lara–Toxeftra area includes the most important Green Turtle nesting habitats in Cyprus and important breeding beaches for the Loggerhead Turtle.
It should not, however, be assumed that every sandy section of Lara is used equally by both species every year. The position and number of nests vary according to the year, beach conditions and the activity of adult females.
Nesting
Female turtles emerge from the sea at night during the warmer months. They select a suitable place in the sand, use their rear flippers to excavate a deep chamber and deposit their eggs inside it.
After laying, they carefully cover the nest with sand and return to the sea. The process can easily be interrupted by human presence, noise, bright lights or movement near the turtle.
A female may construct several nests during the same breeding season but does not necessarily return to nest every year.
Emergence of the hatchlings
Following incubation in the warm sand, hatchlings usually emerge from the nest at night and move towards the sea.
Their natural orientation depends on the brighter reflection of the open marine horizon. Artificial lighting from vehicles, buildings, torches or other sources can disorient them and lead them away from the sea.
The journey from the nest to the water is extremely dangerous. Hatchlings face natural predators, exhaustion, high temperatures and human disturbance. Only a very small proportion will survive to adulthood.
Protection of the nests
Nests found during the monitoring programme are recorded and, where necessary, protected with specially designed metal cages. These cages do not trap the hatchlings; they are primarily intended to reduce the risk of nest destruction by foxes or other predators.
Visitors must not touch the cages, dig around nests or attempt to view the eggs. Even an apparently undisturbed area may contain a nest beneath the sand.
Marine ecosystems
Lara’s ecological importance is not limited to turtles. The coastal waters of Akamas contain rocky reefs, sandy substrates, algal forests and meadows of Posidonia oceanica.
Posidonia meadows are a European Union priority habitat. They provide shelter, food and breeding areas for many fish and invertebrates, stabilise marine sediments and help maintain water clarity.
The Ghost Crab, Ocypode cursor, also occurs on beaches within the wider area. This is a characteristic species of sandy shores that has disappeared from many intensively used tourist beaches.
The wider biodiversity of Akamas
The Akamas Peninsula supports an exceptional diversity of natural habitats, including phrygana, scrub, Calabrian pine forests, sand dunes, cliffs, gorges, caves, rocky coasts and small sandy beaches.
Hundreds of plant taxa have been recorded in the area, including numerous endemic, rare and threatened plants of Cyprus. Akamas is also important for migratory and breeding birds, reptiles, bats, insects and many other organisms.
The Mediterranean Monk Seal, Monachus monachus, also finds shelter in sea caves and secluded coastal areas within the wider region.
Threats
The principal pressures affecting turtle-nesting beaches and coastal ecosystems include:
Uncontrolled human presence at night.
Driving and parking vehicles on the sand.
Artificial lighting.
Noise and approaching turtles during nesting.
Digging in the sand and placing objects above nests.
Plastics, rubbish and abandoned fishing gear.
Anchoring on Posidonia meadows.
Coastal development and alteration of the natural landscape.
Illegal collection or disturbance of wildlife.
Climate change and rising sea levels.
Responsible visiting
Lara must be visited with full respect for current regulations and the instructions of the responsible authorities.
Visitors should:
Remain within permitted areas and follow all signs.
Never drive vehicles onto the beach.
Not remain on the protected beach at night.
Never touch turtles, hatchlings, nests or protective cages.
Avoid bright lights and flash photography near the beach.
Never insert umbrellas or other pointed objects into the sand within nesting areas.
Avoid digging deep holes and restore the sand’s surface before leaving.
Take all rubbish away.
Keep an appropriate distance from every wild animal.
Always follow the instructions of the Department of Fisheries and Marine Research.
Drone filming
Aerial filming reveals the shape of South Bay, its sandy shoreline and the natural landscape of Akamas. Drone use, however, must comply with current aviation legislation and the restrictions applying to the protected area.
Drones must not be flown at low altitude above turtles, nests, birds or other wildlife, as their noise and presence may cause disturbance. Current aviation and environmental restrictions must be checked before every flight.
Video
Lara South Bay, Akamas, Cyprus, 14 August 2020. Drone footage: Chrysanthos Konstantinou.
Thanks to my son Chrysantho Konstantinou for his drone footage 14/8/2020 - Cyprus
BelowinEnglish
Κείμενο: Γιώργος Κωνσταντίνου
Ο Βόρειος Κόλπος της Λάρας βρίσκεται στη δυτική ακτή της Χερσονήσου του Ακάμα, στην επαρχία Πάφου. Πρόκειται για μια απομονωμένη αμμώδη παραλία, πλαισιωμένη από βραχώδεις προεξοχές, χαμηλούς λόφους και φυσική μεσογειακή βλάστηση.
Η παραλία είναι ευρύτερα γνωστή ως «Παραλία των Χελωνών», επειδή αποτελεί μέρος της προστατευόμενης περιοχής Λάρας–Τοξεύτρας. Οι παραλίες της περιοχής συγκαταλέγονται στους σημαντικότερους τόπους αναπαραγωγής της Πράσινης Χελώνας και της Καρέτα στην Κύπρο.
Ο Βόρειος Κόλπος
Ο Βόρειος Κόλπος σχηματίζει μια χαρακτηριστική αμμώδη εσοχή ανάμεσα στις βραχώδεις ακτές του Ακάμα. Η εικόνα του από ψηλά αποκαλύπτει με ιδιαίτερη καθαρότητα τη φυσική καμπύλη της παραλίας, τη ζώνη της άμμου και τη μετάβαση από την ακτή προς τους γύρω θαμνώνες.
Η περιοχή δεν διαθέτει τον χαρακτήρα μιας οργανωμένης τουριστικής παραλίας. Η απουσία μεγάλων κτιριακών εγκαταστάσεων, ασφαλτοστρωμένων δρόμων, σειρών από κρεβατάκια και έντονου τεχνητού φωτισμού συνέβαλε στη διατήρηση των συνθηκών που χρειάζονται οι θαλάσσιες χελώνες για να αναπαραχθούν.
Η φυσική μορφή της παραλίας μεταβάλλεται με τον κυματισμό και τις χειμερινές καταιγίδες. Η άμμος μετακινείται, συσσωρεύεται ή απομακρύνεται εποχικά, με αποτέλεσμα η κλίση και το πλάτος της ακτής να μην παραμένουν πάντοτε σταθερά.
Μέρος της προστατευόμενης περιοχής Λάρας–Τοξεύτρας
Η Λάρα δεν αποτελεί μια μεμονωμένη προστατευόμενη παραλία. Εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σύμπλεγμα αμμωδών ακτών και θαλάσσιων ενδιαιτημάτων που εκτείνεται στην περιοχή Λάρας–Τοξεύτρας.
Η παράκτια περιοχή προστατεύεται από το 1989 βάσει της κυπριακής αλιευτικής νομοθεσίας. Το θαλάσσιο απόθεμα καλύπτει περίπου δέκα χιλιόμετρα ακτογραμμής και εκτείνεται στη θάλασσα μέχρι την ισοβαθή των 20 μέτρων. Περιλαμβάνει περίπου 100 εκτάρια χερσαίας και 550 εκτάρια θαλάσσιας έκτασης.
Η Λάρα αποτελεί επίσης μέρος της περιοχής Natura 2000 της Χερσονήσου του Ακάμα. Το καθεστώς προστασίας δεν αφορά μόνο τις χελώνες, αλλά ολόκληρο το παράκτιο οικοσύστημα, τη φυσική βλάστηση, την άμμο, τους βραχώδεις σχηματισμούς, τον βυθό και τα είδη που εξαρτώνται από αυτά.
Η Πράσινη Χελώνα
Η Πράσινη Χελώνα, Chelonia mydas (Linnaeus, 1758), είναι το μεγαλύτερο από τα δύο είδη θαλάσσιων χελωνών που αναπαράγονται στην Κύπρο. Οι παραλίες της Λάρας–Τοξεύτρας είναι εξαιρετικά σημαντικές για τον πληθυσμό της Ανατολικής Μεσογείου.
Το κοινό της όνομα δεν προέρχεται από το εξωτερικό χρώμα του κελύφους, αλλά από την πρασινωπή απόχρωση του λίπους κάτω από το δέρμα της. Τα νεαρά άτομα τρέφονται με ποικιλία ζωικών και φυτικών οργανισμών, ενώ τα μεγαλύτερα στρέφονται κυρίως σε θαλάσσια φυτική τροφή.
Η θηλυκή επιστρέφει στην ευρύτερη περιοχή όπου γεννήθηκε για να δημιουργήσει τις δικές της φωλιές. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται έπειτα από πολλά χρόνια, όταν το ζώο φτάσει σε αναπαραγωγική ωριμότητα.
Η Καρέτα
Η Καρέτα, Caretta caretta (Linnaeus, 1758), αναπαράγεται επίσης στις παραλίες της προστατευόμενης περιοχής. Διακρίνεται από τη σχετικά μεγάλη κεφαλή και τα ισχυρά σαγόνια της, τα οποία της επιτρέπουν να τρέφεται με καβούρια, μαλάκια και άλλους οργανισμούς με σκληρό περίβλημα.
Οι δύο χελώνες δεν χρησιμοποιούν απαραίτητα όλες τις παραλίες με την ίδια συχνότητα. Η επιλογή της θέσης ωοτοκίας επηρεάζεται από την κλίση της παραλίας, τη σύσταση και την υγρασία της άμμου, την απόσταση από τη θάλασσα και την απουσία ανθρώπινης ενόχλησης.
Η επιστροφή στη γενέθλια παραλία
Μία από τις πιο εντυπωσιακές ιδιότητες των θαλάσσιων χελωνών είναι η ικανότητά τους να επιστρέφουν, έπειτα από πολλά χρόνια και μεγάλες θαλάσσιες μετακινήσεις, στην περιοχή όπου εκκολάφθηκαν.
Οι επιστήμονες θεωρούν ότι χρησιμοποιούν έναν συνδυασμό περιβαλλοντικών ενδείξεων, συμπεριλαμβανομένου του γήινου μαγνητικού πεδίου, για να προσανατολίζονται στη θάλασσα και να εντοπίζουν την ευρύτερη γενέθλια περιοχή τους.
Η προστασία μιας παραλίας ωοτοκίας επομένως δεν αφορά μόνο τις φωλιές μιας συγκεκριμένης χρονιάς. Διατηρεί έναν τόπο στον οποίο μπορεί να επιστρέψουν, έπειτα από δεκαετίες, οι χελώνες που γεννήθηκαν εκεί.
Η θερμοκρασία της άμμου και το φύλο των νεοσσών
Στις θαλάσσιες χελώνες το φύλο των νεοσσών δεν καθορίζεται από φυλετικά χρωμοσώματα όπως στον άνθρωπο, αλλά επηρεάζεται από τη θερμοκρασία μέσα στη φωλιά κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης περιόδου της επώασης.
Οι υψηλότερες θερμοκρασίες παράγουν συνήθως μεγαλύτερη αναλογία θηλυκών, ενώ οι χαμηλότερες ευνοούν την παραγωγή αρσενικών. Για τον λόγο αυτό, η θερμοκρασία, η σκίαση, το βάθος της φωλιάς και τα χαρακτηριστικά της άμμου έχουν άμεση βιολογική σημασία.
Η άνοδος της θερμοκρασίας λόγω της κλιματικής αλλαγής μπορεί να μεταβάλει σημαντικά την αναλογία των φύλων. Παράλληλα, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και η διάβρωση μπορούν να περιορίσουν τη διαθέσιμη έκταση κατάλληλης άμμου.
Η σημασία της αδιατάρακτης νύχτας
Οι θηλυκές χελώνες ανεβαίνουν στην παραλία κυρίως κατά τη διάρκεια της νύχτας. Είναι ευαίσθητες στον θόρυβο, στις απότομες κινήσεις και στον τεχνητό φωτισμό. Αν ενοχληθούν πριν αρχίσει η ωοτοκία, μπορεί να εγκαταλείψουν την προσπάθεια και να επιστρέψουν στη θάλασσα.
Η παραμονή επισκεπτών τη νύχτα, η κατασκήνωση, οι φωτιές, οι προβολείς οχημάτων και οι φακοί μπορούν να επηρεάσουν τόσο τις ενήλικες χελώνες όσο και τους νεοσσούς.
Γι’ αυτό η νυχτερινή ησυχία και το φυσικό σκοτάδι αποτελούν ουσιαστικά χαρακτηριστικά του ίδιου του ενδιαιτήματος και όχι απλώς περιορισμούς για τους επισκέπτες.
Τα προστατευτικά κλουβιά
Ορισμένες φωλιές καλύπτονται με ειδικά μεταλλικά κλουβιά μετά τον εντοπισμό τους από το προσωπικό του προγράμματος προστασίας. Τα κλουβιά επιτρέπουν στους νεοσσούς να εξέλθουν, ενώ περιορίζουν την πρόσβαση μεγαλύτερων θηρευτών, κυρίως της αλεπούς.
Δεν πρέπει να μετακινούνται, να ανοίγονται ή να χρησιμοποιούνται ως σημεία τοποθέτησης προσωπικών αντικειμένων. Η απουσία κλουβιού επίσης δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει φωλιά, καθώς δεν σημαίνονται απαραίτητα όλες με τον ίδιο τρόπο.
Μόνο εξουσιοδοτημένο και κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό πρέπει να επεμβαίνει στις φωλιές ή να χειρίζεται αβγά και νεοσσούς.
Η ζωή μέσα και πάνω στην άμμο
Η αμμώδης παραλία φιλοξενεί περισσότερη ζωή από όση είναι άμεσα ορατή. Μικρά ασπόνδυλα ζουν μέσα στην άμμο ή κάτω από τα ξεβρασμένα φύκια και αποτελούν τροφή για άλλα ζώα.
Στην ευρύτερη περιοχή απαντά το φάντασμα-καβούρι Ocypode cursor, το οποίο κατασκευάζει βαθιές στοές στην άμμο. Η παρουσία του αποτελεί ένδειξη σχετικά φυσικής και λιγότερο αλλοιωμένης αμμώδους ακτής.
Τα ξεβρασμένα φύκια και τα υπολείμματα θαλάσσιας βλάστησης δεν είναι πάντοτε σκουπίδια. Όταν είναι φυσικά υλικά, προσφέρουν τροφή και καταφύγιο σε μικρούς οργανισμούς και συμμετέχουν στον σχηματισμό και στη σταθεροποίηση της παραλίας.
Ο θαλάσσιος χώρος μπροστά από τη Λάρα
Ο βυθός της περιοχής περιλαμβάνει αμμώδεις εκτάσεις, βραχώδεις υφάλους και λιβάδια Posidonia oceanica. Η Ποσειδωνία είναι θαλάσσιο ανθοφόρο φυτό και όχι φύκος. Τα λιβάδια της είναι από τα σημαντικότερα και παραγωγικότερα οικοσυστήματα της Μεσογείου.
Η αγκυροβόληση πάνω στην Ποσειδωνία μπορεί να ξεριζώσει φυτά που χρειάζονται πολλά χρόνια για να αναπτυχθούν ξανά. Οι επισκέπτες με σκάφη πρέπει να ακολουθούν τις απαγορεύσεις της προστατευόμενης περιοχής και να αποφεύγουν κάθε δραστηριότητα που καταστρέφει τον βυθό.
Κίνδυνοι για τις χελώνες
Εκτός από την ενόχληση στις παραλίες, οι θαλάσσιες χελώνες αντιμετωπίζουν κινδύνους σε ολόκληρη τη ζωή τους:
Τυχαία παγίδευση σε αλιευτικά εργαλεία.
Σύγκρουση με ταχύπλοα και άλλα σκάφη.
Κατάποση πλαστικών που μοιάζουν με τροφή.
Εγκαταλειμμένα δίχτυα και πετονιές.
Απώλεια κατάλληλων παραλιών ωοτοκίας.
Τεχνητό φωτισμό κοντά στην ακτή.
Ποδοπάτημα ή συμπίεση των φωλιών από οχήματα.
Διάβρωση και πλημμύρισμα των φωλιών.
Αύξηση της θερμοκρασίας της άμμου.
Η προστασία μιας παραλίας είναι απαραίτητη, αλλά πρέπει να συνοδεύεται από προστασία των χελωνών και μέσα στη θάλασσα.
Τι πρέπει να προσέχουν οι επισκέπτες
Η Λάρα μπορεί να παραμείνει ένας σημαντικός τόπος αναπαραγωγής μόνο αν η ανθρώπινη παρουσία προσαρμόζεται στις ανάγκες της άγριας ζωής.
Οι επισκέπτες πρέπει:
Να αφήνουν τα οχήματα έξω από την αμμώδη παραλία.
Να μην παραμένουν στην προστατευόμενη ακτή κατά τη νύχτα.
Να μην κατασκηνώνουν και να μην ανάβουν φωτιές.
Να αποφεύγουν το σκάψιμο και την τοποθέτηση αιχμηρών αντικειμένων στην άμμο.
Να μην πλησιάζουν ή φωτίζουν χελώνες.
Να μην αγγίζουν φωλιές, αβγά, νεοσσούς ή προστατευτικά κλουβιά.
Να μην μεταφέρουν έναν νεοσσό προς τη θάλασσα χωρίς οδηγία ειδικού.
Να απομακρύνουν όλα τα σκουπίδια τους.
Να ακολουθούν τη σήμανση και τις οδηγίες των αρμόδιων αρχών.
Να διατηρούν την παραλία ήσυχη και όσο γίνεται αμετάβλητη.
Βιντεοσκόπηση με drone
Η εναέρια λήψη του Βόρειου Κόλπου παρουσιάζει τη φυσική γεωμετρία της παραλίας και τη σχέση ανάμεσα στην ξηρά και στη θάλασσα. Η πανοραμική εικόνα δείχνει γιατί ο χώρος πρέπει να προστατεύεται ως ενιαίο οικοσύστημα και όχι μόνο ως σειρά μεμονωμένων φωλιών.
Η χρήση drone σε προστατευόμενες περιοχές πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τους ισχύοντες αεροπορικούς και περιβαλλοντικούς κανονισμούς. Η πτήση χαμηλά πάνω από άγρια ζώα, φωλιές ή συγκεντρώσεις πουλιών πρέπει να αποφεύγεται, καθώς μπορεί να προκαλέσει ενόχληση.
Lara Beach – North Bay – The Turtle Beach of Akamas – Cyprus
Text: George Konstantinou
Lara’s North Bay is situated on the western coast of the Akamas Peninsula in the Paphos District. It is an isolated sandy beach framed by rocky headlands, low hills and natural Mediterranean vegetation.
The beach is widely known as “Turtle Beach” because it forms part of the protected Lara–Toxeftra area. The beaches of this region are among the most important breeding sites for Green and Loggerhead Turtles in Cyprus.
North Bay
North Bay forms a characteristic sandy indentation between the rocky shores of Akamas. From the air, the natural curve of the beach, the sandy zone and the transition from the shore to the surrounding scrubland are particularly evident.
The area does not have the character of an organised tourist beach. The absence of large buildings, paved roads, rows of sunbeds and intense artificial lighting has helped preserve the conditions required by sea turtles for reproduction.
The natural shape of the beach changes in response to waves and winter storms. Sand is seasonally transported, deposited or removed, meaning that the width and gradient of the shore do not always remain constant.
Part of the Lara–Toxeftra Protected Area
Lara is not an isolated protected beach. It forms part of a wider complex of sandy shores and marine habitats extending through the Lara–Toxeftra area.
The coast has been protected since 1989 under Cyprus fisheries legislation. The marine reserve covers approximately ten kilometres of coastline and extends offshore to the 20-metre depth contour. It includes about 100 terrestrial and 550 marine hectares.
Lara also forms part of the Akamas Peninsula Natura 2000 site. Protection therefore applies not only to turtles but to the entire coastal ecosystem, including the natural vegetation, sand, rocky formations, seabed and all species dependent upon them.
The Green Turtle
The Green Turtle, Chelonia mydas (Linnaeus, 1758), is the larger of the two sea-turtle species breeding in Cyprus. The Lara–Toxeftra beaches are exceptionally important for its Eastern Mediterranean population.
Its common name does not refer to the external colour of its shell but to the greenish colour of the fat beneath its skin. Juveniles consume a variety of animal and plant material, while older turtles feed mainly on marine vegetation.
Females return to the wider area where they were born to construct their own nests. This takes place many years later, once they have reached reproductive maturity.
The Loggerhead Turtle
The Loggerhead Turtle, Caretta caretta (Linnaeus, 1758), also nests on the beaches of the protected area. It is distinguished by its relatively large head and powerful jaws, which allow it to feed on crabs, molluscs and other hard-shelled organisms.
The two turtle species do not necessarily use every beach with the same frequency. Nest-site selection is influenced by beach gradient, sand composition and moisture, distance from the sea and the absence of human disturbance.
Returning to the natal beach
One of the most remarkable abilities of sea turtles is their capacity to return, after many years and extensive oceanic movements, to the region where they hatched.
Scientists believe they use a combination of environmental cues, including the Earth’s magnetic field, to navigate through the sea and locate their wider natal region.
Protecting a nesting beach therefore concerns more than the nests of a single season. It preserves a place to which turtles born there may return several decades later.
Sand temperature and the sex of hatchlings
In sea turtles, the sex of hatchlings is not determined by sex chromosomes in the same way as in humans. Instead, it is influenced by the temperature inside the nest during a critical period of incubation.
Higher temperatures generally produce a greater proportion of females, whereas lower temperatures favour males. Sand temperature, shade, nest depth and the characteristics of the sand therefore have direct biological importance.
Rising temperatures caused by climate change may significantly alter the sex ratio. Sea-level rise and erosion may also reduce the amount of suitable nesting habitat.
The importance of an undisturbed night
Female turtles emerge onto the beach mainly at night. They are sensitive to noise, sudden movement and artificial light. If disturbed before egg-laying begins, they may abandon the nesting attempt and return to the sea.
Visitors remaining overnight, camping, fires, vehicle headlights and torches can affect both adult turtles and hatchlings.
Night-time quiet and natural darkness are therefore essential components of the habitat rather than merely restrictions imposed upon visitors.
Protective cages
Some nests are covered with specially designed metal cages after being located by personnel working on the conservation programme. The cages allow hatchlings to emerge while limiting access by larger predators, particularly foxes.
They must not be moved, opened or used as places for personal belongings. The absence of a cage does not mean that no nest is present, as not every nest is necessarily marked in the same way.
Only authorised and appropriately trained personnel should intervene in nests or handle eggs and hatchlings.
Life within and upon the sand
A sandy beach supports more life than is immediately visible. Small invertebrates live within the sand or beneath washed-up seaweed and provide food for other animals.
The Ghost Crab, Ocypode cursor, occurs in the wider area and constructs deep burrows in the sand. Its presence indicates a relatively natural and less heavily modified sandy shore.
Washed-up algae and fragments of marine vegetation are not necessarily rubbish. When they are natural materials, they provide food and shelter for small organisms and contribute to beach formation and stability.
The marine environment off Lara
The seabed includes sandy areas, rocky reefs and meadows of Posidonia oceanica. Posidonia is a marine flowering plant, not an alga, and its meadows are among the most important and productive ecosystems in the Mediterranean.
Anchoring on Posidonia can uproot plants that require many years to recover. Visitors arriving by boat must observe the restrictions applying within the protected area and avoid activities that damage the seabed.
Threats to sea turtles
In addition to disturbance on nesting beaches, sea turtles face dangers throughout their lives:
Accidental capture in fishing gear.
Collisions with speedboats and other vessels.
Ingestion of plastics mistaken for food.
Abandoned nets and fishing lines.
Loss of suitable nesting beaches.
Artificial lighting near the coast.
Trampling or compression of nests by vehicles.
Erosion and flooding of nests.
Increasing sand temperatures.
Beach protection is essential, but it must be accompanied by protection of turtles while they are at sea.
What visitors must observe
Lara can remain an important breeding site only if human presence is adapted to the needs of wildlife.
Visitors should:
Leave vehicles outside the sandy beach.
Not remain on the protected shore at night.
Never camp or light fires.
Avoid digging or inserting pointed objects into the sand.
Never approach or illuminate turtles.
Never touch nests, eggs, hatchlings or protective cages.
Not carry a hatchling to the sea unless instructed by a specialist.
Remove all rubbish.
Follow signs and instructions issued by the responsible authorities.
Keep the beach quiet and as undisturbed as possible.
Drone filming
Aerial footage of North Bay reveals the beach’s natural geometry and the relationship between land and sea. The panoramic view demonstrates why the area must be protected as an integrated ecosystem rather than merely as a collection of individual nests.
Drone use in protected areas must comply with current aviation and environmental regulations. Low-altitude flights over wildlife, nests or gatherings of birds should be avoided because they may cause disturbance.
Video
Lara North Bay, Akamas, Cyprus, 14 August 2020. Drone footage: Chrysanthos Konstantinou.
