Translate

Showing posts with label Reptiles of Cyprus. Show all posts
Showing posts with label Reptiles of Cyprus. Show all posts

Saturday, 7 November 2026

Yellow-bellied Slider – Trachemys scripta scripta (Schoepff, 1792) – Ξενικό στην Κύπρο – Alien to Cyprus

 See also

Organized links for everything on this blog – Οργανωμένοι σύνδεσμοι για όλα σε αυτό το ιστολόγιο



The three turtles of Cyprus - Τα τρία είδη χελώνων της Κύπρου




Photos George Konstantinou 23/2/2024

Below in English

Κείμενο George Konstantinou

Ταυτότητα και καταγωγή

Η Yellow-bellied Slider, Trachemys scripta scripta, είναι ημιυδρόβια χελώνα της οικογένειας Emydidae, με φυσική εξάπλωση στις νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, από τη νότια Βιρτζίνια μέχρι τη βόρεια Φλόριντα. Αποτελεί υποείδος του Trachemys scripta, μαζί με την κοκκινομάγουλη νεροχελώνα T. s. elegans και την T. s. troostii.

Είναι ξενικό για την Κύπρο, καθώς δεν ανήκει στη φυσική πανίδα του νησιού. Η μεταφορά τέτοιων νεροχελώνων έξω από τη φυσική τους εξάπλωση συνδέεται κυρίως με το εμπόριο κατοικίδιων και την επακόλουθη εγκατάλειψη ή διαφυγή τους.

Περιγραφή και αναγνώριση

Το επάνω μέρος του κελύφους, το χέλυο, είναι ωοειδές, ελαιοπράσινο έως καστανό, με κιτρινωπά σχέδια. Το κάτω μέρος, το πλάστρο, είναι κυρίως κίτρινο και μπορεί να φέρει σκούρες κηλίδες. Κίτρινες γραμμές διατρέχουν τον λαιμό και τα άκρα. Τα μεγαλύτερα θηλυκά μπορούν να πλησιάζουν τα 30 εκατοστά μήκους χελύου. Τα ηλικιωμένα άτομα ενδέχεται να σκουραίνουν έντονα.

Βασικό αναγνωριστικό γνώρισμα είναι η μεγάλη κίτρινη κηλίδα πίσω από κάθε μάτι, συχνά με κατακόρυφη μορφή και σύνδεση με τις γραμμές του λαιμού. Η  Κοκκινομάγουλη νεροχελώνα – Red-eared Slider – Trachemys scripta elegans διαθέτει συνήθως κόκκινη μεταοφθαλμική λωρίδα, ενώ η T. s. troostii στενότερη κιτρινωπή λωρίδα.

Το κίτρινο πλάστρο από μόνο του δεν αρκεί για ασφαλή αναγνώριση. Υπάρχουν και διασταυρώσεις μεταξύ υποειδών, οι οποίες μπορούν να παρουσιάζουν ενδιάμεσα χαρακτηριστικά.

Διαφορές αρσενικού και θηλυκού

Τα θηλυκά είναι συνήθως μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Τα ενήλικα αρσενικά χαρακτηρίζονται από μακρύτερα νύχια στα μπροστινά άκρα και μακρύτερη ουρά. Τα χαρακτηριστικά αυτά γίνονται σαφέστερα με την ανάπτυξη και δεν επιτρέπουν πάντοτε αξιόπιστη διάκριση φύλου στα μικρά χελωνάκια.

Βιότοπος και συμπεριφορά

Προτιμά στάσιμα ή βραδέως κινούμενα γλυκά νερά, όπως λίμνες, λιμνούλες, έλη, κανάλια και ήρεμα τμήματα ποταμών. Ευνοείται από την υδρόβια βλάστηση, τον μαλακό πυθμένα και τις διαθέσιμες θέσεις ηλιοθεραπείας.

Παρατηρείται συχνά πάνω σε κορμούς, πέτρες και όχθες. Η ηλιοθεραπεία βοηθά στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος. Όταν ενοχληθεί, γλιστρά γρήγορα στο νερό, συμπεριφορά από την οποία προέρχεται η αγγλική ονομασία «slider».

Στη φυσική της εξάπλωση περνά την ψυχρή περίοδο με μειωμένη δραστηριότητα, συχνά μέσα στο νερό ή σε προστατευμένες θέσεις του πυθμένα. Η εποχική δραστηριότητα εξαρτάται από τις τοπικές θερμοκρασίες.

Διατροφή

Είναι παμφάγα. Καταναλώνει υδρόβια φυτά, έντομα, μαλάκια, καρκινοειδή, γυρίνους και μικρά ψάρια. Τα νεαρά βασίζονται περισσότερο στη ζωική τροφή, ενώ στα μεγαλύτερα άτομα αυξάνεται συνήθως η συμμετοχή φυτικού υλικού.

Η ευελιξία στη διατροφή και η αξιοποίηση διαφορετικών υδάτινων ενδιαιτημάτων συμβάλλουν στην επιβίωσή της σε περιοχές όπου έχει εισαχθεί.

Αναπαραγωγή και κύκλος ζωής

Η ερωτοτροπία περιλαμβάνει χαρακτηριστικές κινήσεις των μπροστινών άκρων: το αρσενικό δονεί τα μακριά νύχια κοντά στο πρόσωπο του θηλυκού. Η ωοτοκία πραγματοποιείται στην ξηρά, σε φωλιά που σκάβει το θηλυκό.

Για το Trachemys scripta αναφέρονται συνήθως 6–11 αυγά ανά γέννα, με ευρύτερο καταγεγραμμένο εύρος 2–20, και δυνατότητα περισσότερων από μίας ωοτοκίας τον χρόνο. Η επώαση διαρκεί περίπου 60–95 ημέρες, ανάλογα με τις συνθήκες. Η θερμοκρασία επώασης επηρεάζει το φύλο των νεοσσών.

Πρόκειται για μακρόβια χελώνα, που μπορεί να ζήσει αρκετές δεκαετίες. Τα παραπάνω είναι γενικά δεδομένα του είδους και δεν αποτελούν μετρήσεις αναπαραγωγής του υποείδους στην Κύπρο.

Παρουσία και καθεστώς στην Κύπρο

Η επιστημονική μελέτη των Papatheodoulou και συνεργατών, που δημοσιεύθηκε το 2021, κατέγραψε το Trachemys scripta σε 15 τοποθεσίες της Κύπρου, με εγκατεστημένους πληθυσμούς στις 12. Τα στοιχεία αφορούν την περίοδο της μελέτης και δεν αποτελούν σημερινή απογραφή.

Οι αριθμοί αυτοί αφορούν συνολικά το είδος Trachemys scripta και δεν πρέπει να αποδίδονται αποκλειστικά στο T. s. scripta. Η παρουσία ενός συγκεκριμένου υποείδους σε κάθε θέση χρειάζεται χωριστή τεκμηρίωση.

Στο blog έχει παρουσιαστεί η παρουσία εισαγμένων νεροχελώνων στο φράγμα Αθαλάσσας, καθώς και δράση απομάκρυνσης του Trachemys scripta στο πλαίσιο του προγράμματος ICOSTACY.

Επιπτώσεις στην κυπριακή βιοποικιλότητα

Το Trachemys scripta μπορεί να ανταγωνίζεται τις αυτόχθονες νεροχελώνες για τροφή και θέσεις ηλιοθεραπείας ή ωοτοκίας. Στην Κύπρο ιδιαίτερη σημασία έχει η προστασία της αυτόχθονης Γραμμωτή νεροχελώνα – Ποταμοχελώνα – Mauremys rivulata

Η θήρευση μικρών υδρόβιων οργανισμών και η πιθανή μεταφορά παθογόνων αποτελούν πρόσθετους λόγους ανησυχίας. Η ένταση των επιπτώσεων εξαρτάται από την πυκνότητα των εισαγμένων χελωνών και τις συνθήκες κάθε υγροτόπου. Η συνύπαρξη δύο ειδών σε μια θέση δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι το ένα έχει προκαλέσει την παρακμή του άλλου.

Νομοθεσία και υπεύθυνη διαχείριση

Το Trachemys scripta, συμπεριλαμβανομένων των τριών υποειδών, περιλαμβάνεται στον ενωσιακό κατάλογο χωροκατακτητικών ξένων ειδών από τις 3 Αυγούστου 2016. Το ευρωπαϊκό πλαίσιο προβλέπει περιορισμούς στην εισαγωγή, εμπορία, αναπαραγωγή, διατήρηση και απελευθέρωσή του, με συγκεκριμένες εξαιρέσεις και μεταβατικές διατάξεις.

Για κατοικίδια που αποκτήθηκαν πριν από την ένταξη στον κατάλογο προβλέπεται, υπό προϋποθέσεις, διατήρηση μέχρι το τέλος της φυσικής ζωής τους, με αποτροπή αναπαραγωγής και διαφυγής.

Δεν απελευθερώνουμε νεροχελώνες σε λίμνες, φράγματα, ποταμούς ή πάρκα. Αν εντοπιστεί άτομο στη φύση, καταγράφουμε τη θέση και, εφόσον είναι δυνατό, φωτογραφίες και ενημερώνουμε το Τμήμα Περιβάλλοντος. Η μεταφορά του σε άλλον υγρότοπο εξαπλώνει το πρόβλημα.

Κίνδυνος για τον άνθρωπο

Όπως άλλες χελώνες, μπορεί να δαγκώσει αν συγκρατηθεί ή ενοχληθεί. Μπορεί επίσης να μεταφέρει Salmonella ακόμη και όταν φαίνεται υγιής. Μετά από επαφή με χελώνα, νερό ενυδρείου ή σχετικό εξοπλισμό απαιτείται καλό πλύσιμο των χεριών. Δεν χρησιμοποιούμε χώρους προετοιμασίας τροφίμων για καθαρισμό του εξοπλισμού της.

Κατάσταση διατήρησης

Το Trachemys scripta αξιολογείται παγκοσμίως ως Μειωμένου Ενδιαφέροντος — Least Concern (LC). Η κατηγορία αυτή αφορά το είδος συνολικά. Στην Κύπρο η διαχείριση επικεντρώνεται στην αποτροπή της εξάπλωσής του και στην προστασία της αυτόχθονης πανίδας.

Ταξινομία

  • Βασίλειο: Animalia
  • Φύλο: Chordata
  • Κλάση: Reptilia
  • Τάξη: Testudines
  • Οικογένεια: Emydidae
  • Γένος: Trachemys
  • Είδος: Trachemys scripta
  • Υποείδος: Trachemys scripta scripta (Schoepff, 1792)
  • Παλαιότερος συνδυασμός: Pseudemys scripta scripta
  • Αγγλική ονομασία: Yellow-bellied Slider
  • Καθεστώς στην Κύπρο: Ξενικό· υπάγεται στην καταχώριση του Trachemys scripta ως χωροκατακτητικού ξένου είδους ενωσιακού ενδιαφέροντος.

Πηγές

Yellow-bellied Slider –  Trachemys scripta scripta (Schoepff, 1792) – Alien to Cyprus 

Text by George Konstantinou

Identity and origin

The Yellow-bellied Slider, Trachemys scripta scripta, is a semiaquatic turtle of the family Emydidae, native to the southeastern United States, from southern Virginia to northern Florida. It is a subspecies of Trachemys scripta, alongside the Red-eared Slider T. s. elegans and the Cumberland Slider T. s. troostii.

It is alien to Cyprus, as it does not belong to the island’s native fauna. The movement of these turtles beyond their natural range is principally associated with the pet trade and subsequent abandonment or escape.

Description and identification

The upper shell, or carapace, is oval, olive-green to brown, with yellowish markings. The underside, or plastron, is predominantly yellow and may bear dark spots. Yellow stripes extend along the neck and limbs. Large females can approach 30 centimetres in carapace length. Older individuals may become considerably darker.

A key identification feature is the large yellow blotch behind each eye, often vertically oriented and connected to the neck stripes. The Red-eared Slider – Trachemys scripta elegans usually has a red postorbital stripe, whereas T. s. troostii has a narrower yellowish stripe.

A yellow plastron alone is insufficient for reliable identification. Crosses between subspecies also occur and may show intermediate characteristics.

Differences between males and females

Females are usually larger than males. Adult males have longer claws on their front feet and longer tails. These characteristics become clearer during development and do not always allow reliable sex determination in small hatchlings.

Habitat and behaviour

It prefers standing or slow-moving freshwater, including lakes, ponds, marshes, canals and quiet stretches of rivers. Aquatic vegetation, soft bottoms and available basking sites provide favourable conditions.

It is frequently observed on logs, rocks and banks. Basking helps regulate body temperature. When disturbed, it quickly slides into the water, a behaviour reflected in the name “slider”.

Within its native range, it passes the cold season with reduced activity, often underwater or in sheltered positions on the bottom. Seasonal activity depends on local temperatures

Diet

It is omnivorous, consuming aquatic plants, insects, molluscs, crustaceans, tadpoles and small fish. Juveniles rely more heavily on animal food, while plant material generally becomes more important in larger individuals.

Dietary flexibility and the ability to use different aquatic habitats contribute to its survival in areas where it has been introduced.

Reproduction and life cycle

Courtship includes characteristic movements of the front limbs: the male vibrates its long claws near the female’s face. Eggs are laid on land in a nest excavated by the female.

For Trachemys scripta, commonly reported clutches contain 6–11 eggs, within a broader recorded range of 2–20, and females may lay more than once annually. Incubation lasts approximately 60–95 days, depending on conditions. Incubation temperature influences the sex of the hatchlings.

This is a long-lived turtle capable of surviving for several decades. These are general species-level figures and are not measurements of reproduction by this subspecies in Cyprus.

Occurrence and status in Cyprus

The scientific study by Papatheodoulou and colleagues, published in 2021, recorded Trachemys scripta at 15 locations in Cyprus, with established populations at 12. These figures refer to the study period and are not a present-day census.

The figures concern the species Trachemys scripta collectively and must not be attributed exclusively to T. s. scripta. The occurrence of a particular subspecies at each location requires separate documentation.

The blog has presented introduced sliders at Athalassa Dam, as well as a Trachemys scripta removal action undertaken through the ICOSTACY project.

Impacts on the biodiversity of Cyprus

Trachemys scripta can compete with native freshwater turtles for food, basking sites and nesting places. In Cyprus, protecting the native Mauremys rivulata, is particularly important.

Predation on small aquatic organisms and the potential transmission of pathogens are additional concerns. The severity of impacts depends on introduced turtle density and conditions within each wetland. The coexistence of two species at a site does not, by itself, demonstrate that one has caused the decline of the other.

Legislation and responsible management

Trachemys scripta, including all three subspecies, has been included on the Union list of invasive alien species since 3 August 2016. The European framework restricts its importation, trade, breeding, keeping and release, subject to specific exemptions and transitional provisions.

Under certain conditions, companion animals acquired before listing may be retained until the end of their natural lives, provided reproduction and escape are prevented.

Freshwater turtles must not be released into lakes, reservoirs, rivers or parks. If an individual is encountered in the wild, its location and, where possible, photographs should be recorded and the Department of Environment informed. Moving it to another wetland spreads the problem.

Danger to humans

Like other turtles, it may bite if restrained or disturbed. It can also carry Salmonella even when apparently healthy. Hands should be washed thoroughly after contact with a turtle, aquarium water or associated equipment. Its equipment should not be cleaned in food-preparation areas.

Conservation status

Trachemys scripta is globally assessed as Least Concern (LC). This category concerns the species as a whole. In Cyprus, management focuses on preventing its spread and protecting native wildlife.

Taxonomy

  • Kingdom: Animalia
  • Phylum: Chordata
  • Class: Reptilia
  • Order: Testudines
  • Family: Emydidae
  • Genus: Trachemys
  • Species: Trachemys scripta
  • Subspecies: Trachemys scripta scripta (Schoepff, 1792)
  • Former combination: Pseudemys scripta scripta
  • English name: Yellow-bellied Slider
  • Status in Cyprus: Alien; covered by the listing of Trachemys scripta as an invasive alien species of Union concern.

Sources


Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες , ,

Wednesday, 12 June 2024

Xerotyphlops (Typhlops) vermicularis (Merrem, 1799) Τυφλίνος, - Ανήλιος, το τυφλό φίδι της Κύπρου - - Του Γιώργου Κωνσταντίνου - Εφημερίδα πολίτης 10/5/2020

See also


Άρθρα του Γιώργου Κωνσταντίνου (162) στην εφημερίδα Πολίτης – George    Konstantinou Articles at Politis newspaper from 24/9/2017 – 1/11/2020


The eight snakes of Cyprus - Τα οκτώ είδη φιδιών τις Κύπρου




Below in English.

Κείμενο, φωτογραφιες, του Γιώργου Κωνσταντίνου

Στην Κύπρο συναντάμε 23 διαφορετικά είδη ερπετών. 11 είδη σαύρας, δύο είδη θαλάσσιων χελωνών, μία χελώνα γλυκού νερού και 9 είδη φιδιών. Τα φίδια τα συναντάμε από το υψόμετρο της θάλασσας μέχρι τις ψηλότερες κορυφές του Τροόδους.
Από τα οκτώ είδη φιδιών της Κύπρου τα τρία είναι δηλητηριώδη, αλλά μόνο το ένα είναι επικίνδυνο για τον άνθρωπο, η φίνα. Τα δύο δηλητηριώδη που δεν είναι επικίνδυνα αποτελούν η σαΐτα και ο ξυλόδροπης, τα οποία είναι οπισθόγλυφα, δηλαδή έχουν τα δόντια τους στο πίσω μέρος του στόματός τους και με ακίνδυνο δηλητήριο για τον άνθρωπο. Ο λόγος που έχουν τα δόντια στο πίσω μέρος του στόματός τους είναι για να βάζουν το δηλητήριό τους στο θύμα τους την ώρα που το καταπίνουν και να το παραλύουν, οπόταν σε περίπτωση δαγκώματος δεν μπορούν να διοχετεύσουν το δηλητήριο.
Ένα από τα 9 φίδια που συναντούμε στην Κύπρο είναι ο Ανήλιος με το κοινό και επιστημονικό όνομα European blind snake or European worm snake – Xerotyphlops (Typhlops) vermicularis (Merrem, 1799) Τυφλίνος, Ανήλιος, σκουλικόφιδο ή Τύφλωψ ο σκωληκοειδής. Ανήκει στην οικογένεια Τυφλοπίδαι (Typhlopidae) και στο γενος Xerotyphlops.


Σε ολόκληρο τον πλανήτη συναντούμε πέραν των 200 διαφορετικών ειδών τυφλών φιδιών που ανήκουν σε αυτή την οικογένεια και σε 18 διαφορετικά γένη. Τα συναντούμε κυρίως σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές του πλανήτη. Βρίσκονται κυρίως στις τροπικές περιοχές της Αφρικής, της Ασίας, της Αμερικής και σε όλη την ηπειρωτική Αυστραλία και σε διάφορα νησιά. Να σημειώσω ότι μόνο ο ανήλιος του γένους Xerotyphlops υπάρχει στην Κύπρο και στην Ευρώπη.
Ο ανήλιος είναι κοινό είδος, δεν έχει δηλητήριο (Άγλυφο) και είναι φίδι εντελώς ακίνδυνο για τον άνθρωπο. Πρόκειται για πολύ μικρό φίδι που δεν ξεπερνά τα 30-35 εκατοστά και αποτελεί το μικρότερο φίδι της Κύπρου αλλά και ολόκληρής της Ευρώπης. Αν και κοινό είδος στην Κύπρο για τους περισσοτέρους ανθρώπους είναι άγνωστο είδος λόγο της κρυπτικής συμπεριφοράς του μέσα στο χώμα επίσης λόγο της κρυπτικής συμπεριφοράς του πολλά στοιχεία για την βιολογία αυτού του είδους παραμένουν άγνωστα με ανεπαρκείς πληροφορίες.


Όταν τον πιάσεις στο χέρι σου δεν δοκιμάζει καν να δαγκώσει απλός πιέζει δυνατά με την σκληρή ουρά του που μοιάζει σαν κέρατο για να ξεφύγει. Διαθέτει πολύ μικρά δοντάκια στην κάτω γνάθο για να συγκρατεί τα θηράματα του. Ο ανήλιος είναι τυφλό φίδι, στην θέση των ματιών έχει δυο μαύρες κηλίδες καλυμμένες με δέρμα που χρησιμεύουν για να ανιχνεύουν το φως. Ζει κάτω από τις πέτρες και μέσα στο χώμα σε λαγούμια που ανοίγει το ίδιο. Συνήθως μετά από έντονες βροχές βγαίνει από το χώμα και κρύβετε κάτω από τις πέτρες για να μην πνιγεί. Έχει χρώμα έντονο Ρος και στην εμφάνιση μοιάζει πολύ με γαιοσκώληκα (σκουλήκι που ζει στο χώμα). Οι διαφορές του ανήλιου από τον γαιοσκώληκα είναι: ο ανήλιος είναι στεγνός, κινείτε σαν φίδι, έχει φολίδες στο σώμα και έχει τα δυο στίγματα στην θέση των ματιών ενώ ο γαιοσκώληκας είναι υγρός, δεν κινείτε σαν φίδι, δεν έχει φολίδες και μάτια.
Τρέφεται με μυρμήγκια και αβγά μυρμηγκιών αλλά πολύ πιθανών να τρέφεται και με αλλά είδη ασπόνδυλων. Το συναντάμε κυρίως σε πεδινές περιοχές. Είναι κυρίως νυκτόβιο είδος και την νύκτα βγαίνει και στην επιφάνεια αναζητώντας τροφή. Γεννά μέχρι και 8 αυγά σε λαγούμια μέσα στο χώμα.



Εκτός από την Κύπρο τον ανήλιο τον συναντούμε στα Βαλκάνια μέχρι τα Νησιά του Αιγαίου και από την Κύπρο μέχρι το Αφγανιστάν.
Φυσικοί εχθροί του ανήλιου όταν βγαίνει στην επιφάνια την νύκτα είναι οι αλεπούδες, οι γάτοι, οι σκαντζόχοιροι, οι ποντίκες και τα νυκτόβια αρπακτικά πουλιά (κουκουβάγιες). Έχω παρακολουθήσει μερικές φωλιές κουκουβάγιων τη νύχτα και ανάμεσα σε άλλα θηράματα που έφερναν στους νεοσσούς συμπεριλαμβάνονταν και αρκετοί ανήλιοι, κάτι που αποδεικνύει ότι την νύχτα βγαίνουν στο σεργιάνι.




Εχθροί του ανήλιου είναι και οι άνθρωποι που τον σκοτώνουν όπου τον βρουν λόγο ενός μύθου που λέει ότι ο ανήλιος έχει δύο κεφάλια και ότι το δάγκωμά του είναι θανατηφόρο. Πολλοί παππούδες και γονείς διηγούνται αυτούς τους γελοίους μύθους στα μικρά παιδιά τους και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν στα παιδιά φοβίες τις οποίες θα τις κουβαλούν σε όλη τους τη ζωή και με τη σειρά τους θα τις μεταδώσουν στα δικά τους παιδιά. Πολλοί μάλιστα όταν διηγούνται έναν τέτοιο γελοίο μύθο για να γίνουν πιο πιστευτοί λένε ότι το συμβάν που διηγούνται το είδαν και με τα μάτια τους. Όλοι αυτοί οι γελοίοι μύθοι (και υπάρχουν πολλοί) που αφορούν πολλά είδη του τόπου μας κυκλοφορούν από γενιά σε γενιά και οι άνθρωποι τους πιστεύουν και τα σκοτώνουν. Στην ουσία όλοι αυτοί οι μύθοι δρουν εναντίον της βιοποικιλότητας του τόπου μας.
Γιώργος Κωνσταντίνου
Απο άρθρο μου στην εφημερίδα Πολίτης


Text and photographs by George Konstantinou In Cyprus, we encounter 23 different species of reptiles: 11 species of lizards, two species of sea turtles, one freshwater turtle and nine species of snakes. Snakes are found from sea level up to the highest peaks of the Troodos Mountains. Of the eight species of snakes found in Cyprus, three are venomous, but only one is dangerous to humans: the blunt-nosed viper. The two venomous species that are not dangerous are the Montpellier snake and the cat snake. These are rear-fanged snakes, meaning that their teeth are located at the back of the mouth, and their venom is harmless to humans. The reason their teeth are positioned at the rear of the mouth is so that they can inject venom into their prey while swallowing it and paralyse it. Therefore, in the event of a bite, they cannot effectively deliver their venom. One of the nine snakes found in Cyprus is the European blind snake, also known as the European worm snake – Xerotyphlops (Typhlops) vermicularis (Merrem, 1799), known in Greek as Tyflinos, Anilios, Skoulikofido or Typhlops the worm-like. It belongs to the family Typhlopidae and to the genus Xerotyphlops. Throughout the world, more than 200 different species of blind snakes belonging to this family and to 18 different genera are found. They occur mainly in tropical and subtropical regions of the planet. They are found mainly in the tropical regions of Africa, Asia and America, throughout mainland Australia and on various islands. It should be noted that only the blind snake of the genus Xerotyphlops occurs in Cyprus and Europe. The blind snake is a common species, it is non-venomous and completely harmless to humans. It is a very small snake that does not exceed 30–35 centimetres and is the smallest snake in Cyprus as well as in the whole of Europe. Although it is a common species in Cyprus, it is unknown to most people because of its secretive behaviour underground. Also because of its secretive behaviour, many aspects of the biology of this species remain unknown, with insufficient information available. When you hold it in your hand, it does not even attempt to bite. It simply presses strongly with its hard tail, which resembles a horn, in an effort to escape. It has very small teeth in the lower jaw for holding its prey. The blind snake is a blind species. In place of eyes, it has two black spots covered by skin, which are used to detect light. It lives under stones and in the soil, inside burrows that it digs itself. Usually, after heavy rainfall, it emerges from the ground and hides under stones so that it does not drown. It has a vivid pink colour and in appearance closely resembles an earthworm, a worm that lives in the soil. The differences between the blind snake and the earthworm are the following: the blind snake is dry, moves like a snake, has scales on its body and has two spots where its eyes are located, while the earthworm is moist, does not move like a snake, has no scales and no eyes. It feeds on ants and ant eggs, but it is very likely that it also feeds on other types of invertebrates. We encounter it mainly in lowland areas. It is primarily nocturnal and at night it comes to the surface in search of food. It lays up to eight eggs in burrows inside the soil. Apart from Cyprus, the blind snake is found in the Balkans as far as the Aegean Islands and from Cyprus eastwards to Afghanistan. The natural enemies of the blind snake when it comes to the surface at night are foxes, cats, hedgehogs, rats and nocturnal birds of prey such as owls. I have observed several owl nests at night, and among the various prey items brought to the chicks were several blind snakes, proving that they come out wandering at night. Humans are also enemies of the blind snake, killing it wherever they find it because of a myth claiming that the blind snake has two heads and that its bite is fatal. Many grandparents and parents tell these ridiculous myths to their young children, with the result that the children develop fears that they carry throughout their lives and later pass on to their own children. Many people, when telling such a ridiculous myth, make it seem more believable by claiming that they witnessed the incident with their own eyes. All these ridiculous myths—and there are many of them—concerning numerous species of our country are passed from generation to generation. People believe them and kill the animals. In reality, all these myths work against the biodiversity of our country. George Konstantinou From my article in the newspaper Politis



Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες , , , ,

Monday, 25 March 2024

Κοίτα με στα μάτια - ΡΙΚ 1 - Τα ερπετά της Κύπρου, με τον Γιώργο Κωνσταντίνου.- 24/3/2024



Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες , , ,

Friday, 30 June 2023

Cyprus Sling Tailed Agama - Laudakia cypriaca (Linnaeus, 1758) Κουρκουτάς - Endemic to Cyprus.



Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες , ,

Thursday, 29 June 2023

Huge Green turtles (Chelonia mydas) mate on the beach of Ronnas – Drone video –Karpasia, Cyprus 2023



Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες , ,

Sunday, 12 February 2023

Lara Beach (South Bay).- Cyprus - Παραλία Λάρας – Νότιος Κόλπος – Η Παραλία των Χελωνών στον Ακάμα – Κύπρος -14/8/2020 - Drone video

See also 




Thanks to my son Chrysantho Konstantinou for his drone footage 14/8/2020 - Cyprus

Below in English

Κείμενο: Γιώργος Κωνσταντίνου

Η Παραλία Λάρας, στη νοτιοδυτική πλευρά της Χερσονήσου του Ακάμα, αποτελεί ένα από τα γνωστότερα και σημαντικότερα φυσικά παράκτια τοπία της Κύπρου. Ο Νότιος Κόλπος της Λάρας χαρακτηρίζεται από την αμμώδη παραλία, τα καθαρά νερά, τις βραχώδεις προεξοχές και το σχεδόν αδιατάρακτο φυσικό τοπίο που τον περιβάλλει.

Η περιοχή είναι ευρύτερα γνωστή ως «Παραλία των Χελωνών», καθώς βρίσκεται μέσα στην προστατευόμενη παράκτια και θαλάσσια περιοχή Λάρας–Τοξεύτρας, η οποία περιλαμβάνει μερικούς από τους σημαντικότερους τόπους ωοτοκίας θαλάσσιων χελωνών στην Κύπρο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Νότια Λάρα

Η Λάρα περιλαμβάνει διαφορετικούς κόλπους και παραλίες στη δυτική ακτή του Ακάμα. Ο Νότιος Κόλπος αποτελεί μια από τις χαρακτηριστικές αμμώδεις παραλίες της περιοχής και διατηρεί σε μεγάλο βαθμό τον φυσικό του χαρακτήρα.

Η πρόσβαση στην περιοχή γίνεται μέσω χωμάτινου οδικού δικτύου. Η απομακρυσμένη θέση και η απουσία έντονης τουριστικής ανάπτυξης συνέβαλαν στη διατήρηση του τοπίου, της παράκτιας βλάστησης και των τόπων αναπαραγωγής της άγριας ζωής.

Δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη οργανωμένη παραλία, αλλά για ευαίσθητο φυσικό ενδιαίτημα, στο οποίο οι επισκέπτες οφείλουν να συμπεριφέρονται με ιδιαίτερη προσοχή.

Το φυσικό τοπίο

Η παραλία περιβάλλεται από χαμηλούς λόφους, φρύγανα και μεσογειακούς θαμνώνες. Οι αμμώδεις εκτάσεις συναντούν βραχώδεις ακτές και θαλάσσιους σχηματισμούς, δημιουργώντας ένα τοπίο μεγάλης αισθητικής και οικολογικής αξίας.

Οι δυτικές ακτές του Ακάμα είναι εκτεθειμένες στους δυτικούς ανέμους και στον κυματισμό. Οι παραλίες της Λάρας–Τοξεύτρας χαρακτηρίζονται ως παραλίες υψηλής ενέργειας, οι οποίες διαμορφώνονται συνεχώς από τα κύματα, τα θαλάσσια ρεύματα και τη μετακίνηση της άμμου.

Η άμμος δεν είναι απλώς χώρος αναψυχής. Αποτελεί ζωντανό οικοσύστημα και απαραίτητο υπόστρωμα για την ωοτοκία των θαλάσσιων χελωνών.

Η Προστατευόμενη Περιοχή Λάρας–Τοξεύτρας

Η παράκτια περιοχή Λάρας–Τοξεύτρας προστατεύεται ως φυσικό απόθεμα από το 1989, βάσει της κυπριακής αλιευτικής νομοθεσίας και των σχετικών κανονισμών.

Το Θαλάσσιο Απόθεμα Λάρας–Τοξεύτρας καλύπτει περίπου δέκα χιλιόμετρα ακτογραμμής και εκτείνεται στη θάλασσα μέχρι την ισοβαθή των 20 μέτρων. Η συνολική του έκταση είναι περίπου 650 εκτάρια, από τα οποία περίπου 100 είναι χερσαία και 550 θαλάσσια.

Η περιοχή αποτελεί επίσης τμήμα του δικτύου Natura 2000 της Χερσονήσου του Ακάμα. Έχει αναγνωριστεί ως Ειδικά Προστατευόμενη Περιοχή στο πλαίσιο της Σύμβασης της Βαρκελώνης και ως Βιογενετικό Απόθεμα του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Οι θαλάσσιες χελώνες

Δύο είδη θαλάσσιων χελωνών αναπαράγονται στις προστατευόμενες παραλίες της περιοχής:

  • Η Πράσινη Χελώνα, Chelonia mydas (Linnaeus, 1758).
  • Η Καρέτα ή Θαλάσσια Χελώνα Καρέτα, Caretta caretta (Linnaeus, 1758).

Η περιοχή Λάρας–Τοξεύτρας περιλαμβάνει τους σημαντικότερους τόπους ωοτοκίας της Πράσινης Χελώνας στην Κύπρο και σημαντικές παραλίες αναπαραγωγής της Καρέτα.

Δεν πρέπει, ωστόσο, να θεωρείται ότι κάθε αμμώδες τμήμα της Λάρας χρησιμοποιείται κάθε χρόνο στον ίδιο βαθμό από τα δύο είδη. Η θέση και ο αριθμός των φωλιών μεταβάλλονται ανάλογα με τη χρονιά, τις συνθήκες της παραλίας και τη δραστηριότητα των ενήλικων θηλυκών.

Ωοτοκία

Οι θηλυκές χελώνες βγαίνουν από τη θάλασσα τη νύχτα κατά τους θερμότερους μήνες. Επιλέγουν κατάλληλο σημείο στην άμμο, σκάβουν με τα πίσω πτερύγιά τους έναν βαθύ θάλαμο και γεννούν μέσα σε αυτόν τα αβγά τους.

Μετά την ωοτοκία, καλύπτουν προσεκτικά τη φωλιά με άμμο και επιστρέφουν στη θάλασσα. Η διαδικασία μπορεί εύκολα να διακοπεί από ανθρώπινη παρουσία, θόρυβο, έντονα φώτα ή κίνηση κοντά στη χελώνα.

Μια θηλυκή μπορεί να δημιουργήσει περισσότερες από μία φωλιές κατά την ίδια αναπαραγωγική περίοδο, αλλά δεν επιστρέφει απαραίτητα για ωοτοκία κάθε χρόνο.

Εκκόλαψη των νεοσσών

Μετά την επώαση μέσα στη θερμή άμμο, οι νεοσσοί βγαίνουν συνήθως από τη φωλιά κατά τις νυχτερινές ώρες και κατευθύνονται προς τη θάλασσα.

Ο φυσικός προσανατολισμός τους βασίζεται στη φωτεινότερη αντανάκλαση του θαλάσσιου ορίζοντα. Τεχνητός φωτισμός από οχήματα, κτίρια, φακούς ή άλλες πηγές μπορεί να τους αποπροσανατολίσει και να τους οδηγήσει μακριά από τη θάλασσα.

Η διαδρομή από τη φωλιά μέχρι το νερό είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Οι νεοσσοί αντιμετωπίζουν φυσικούς θηρευτές, εξάντληση, υψηλές θερμοκρασίες και ανθρώπινες παρεμβάσεις. Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό θα επιβιώσει μέχρι την ενηλικίωση.

Προστασία των φωλιών

Οι φωλιές που εντοπίζονται στο πλαίσιο του προγράμματος παρακολούθησης καταγράφονται και, όπου κρίνεται απαραίτητο, προστατεύονται με ειδικά μεταλλικά κλουβιά. Τα κλουβιά δεν κρατούν τους νεοσσούς εγκλωβισμένους· έχουν σχεδιαστεί κυρίως για να μειώνουν τον κίνδυνο καταστροφής της φωλιάς από αλεπούδες ή άλλους θηρευτές.

Οι επισκέπτες δεν πρέπει να αγγίζουν τα κλουβιά, να σκάβουν γύρω από τις φωλιές ή να προσπαθούν να δουν τα αβγά. Ακόμη και ένα φαινομενικά εγκαταλειμμένο σημείο μπορεί να περιέχει φωλιά κάτω από την επιφάνεια της άμμου.

Θαλάσσια οικοσυστήματα

Η οικολογική αξία της Λάρας δεν περιορίζεται στις χελώνες. Στα παράκτια νερά του Ακάμα υπάρχουν βραχώδεις ύφαλοι, αμμώδη υποστρώματα, δάση φυκών και λιβάδια Posidonia oceanica.

Τα λιβάδια Ποσειδωνίας αποτελούν οικότοπο προτεραιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρέχουν καταφύγιο, τροφή και χώρους αναπαραγωγής σε πολλά είδη ψαριών και ασπονδύλων, σταθεροποιούν τα θαλάσσια ιζήματα και συμβάλλουν στη διατήρηση της καθαρότητας των νερών.

Στις παραλίες της ευρύτερης περιοχής απαντά και το φάντασμα-καβούρι Ocypode cursor, ένα χαρακτηριστικό είδος των αμμωδών ακτών, το οποίο έχει εξαφανιστεί από πολλές εντατικά χρησιμοποιούμενες τουριστικές παραλίες.

Η ευρύτερη βιοποικιλότητα του Ακάμα

Η Χερσόνησος του Ακάμα παρουσιάζει εξαιρετική ποικιλία φυσικών οικοτόπων. Περιλαμβάνει φρύγανα, θαμνώνες, δάση τραχείας πεύκης, αμμοθίνες, γκρεμούς, φαράγγια, σπήλαια, βραχώδεις ακτές και μικρές αμμώδεις παραλίες.

Στην περιοχή έχουν καταγραφεί εκατοντάδες φυτικά taxa, μεταξύ των οποίων πολλά ενδημικά, σπάνια και απειλούμενα φυτά της Κύπρου. Ο Ακάμας αποτελεί επίσης σημαντικό τόπο για μεταναστευτικά και αναπαραγόμενα πουλιά, ερπετά, νυχτερίδες, έντομα και πολλούς άλλους οργανισμούς.

Στις θαλάσσιες σπηλιές και στις απομονωμένες ακτές της ευρύτερης περιοχής βρίσκει καταφύγιο και η Μεσογειακή Φώκια, Monachus monachus.

Απειλές

Οι κυριότερες πιέσεις στις παραλίες ωοτοκίας και στα παράκτια οικοσυστήματα περιλαμβάνουν:

  • Την ανεξέλεγκτη ανθρώπινη παρουσία κατά τη νύχτα.
  • Την κίνηση και στάθμευση οχημάτων πάνω στην άμμο.
  • Τον τεχνητό φωτισμό.
  • Τον θόρυβο και την προσέγγιση χελωνών κατά την ωοτοκία.
  • Το σκάψιμο στην άμμο και την τοποθέτηση αντικειμένων πάνω από φωλιές.
  • Τα πλαστικά, τα σκουπίδια και τα εγκαταλειμμένα αλιευτικά εργαλεία.
  • Την αγκυροβόληση πάνω σε λιβάδια Ποσειδωνίας.
  • Την παράκτια ανάπτυξη και την αλλοίωση του φυσικού τοπίου.
  • Την παράνομη συλλογή ή παρενόχληση άγριων ζώων.
  • Τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και της ανόδου της στάθμης της θάλασσας.

Υπεύθυνη επίσκεψη

Η επίσκεψη στη Λάρα πρέπει να πραγματοποιείται με πλήρη σεβασμό προς τους ισχύοντες κανονισμούς και τις οδηγίες των αρμόδιων αρχών.

Οι επισκέπτες πρέπει:

  • Να παραμένουν στους επιτρεπόμενους χώρους και να ακολουθούν την υπάρχουσα σήμανση.
  • Να μην εισέρχονται με οχήματα στην παραλία.
  • Να μην παραμένουν στην προστατευόμενη παραλία κατά τη νύχτα.
  • Να μην αγγίζουν χελώνες, νεοσσούς, φωλιές ή προστατευτικά κλουβιά.
  • Να μην χρησιμοποιούν έντονα φώτα ή φλας κοντά στην παραλία.
  • Να μην τοποθετούν ομπρέλες ή άλλα αιχμηρά αντικείμενα μέσα στην άμμο σε περιοχές ωοτοκίας.
  • Να μην σκάβουν βαθιές τρύπες και να αποκαθιστούν την επιφάνεια της άμμου πριν φύγουν.
  • Να παίρνουν μαζί τους όλα τα σκουπίδια.
  • Να διατηρούν απόσταση από κάθε άγριο ζώο.
  • Να ακολουθούν πάντοτε τις οδηγίες του Τμήματος Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών.

Βιντεοσκόπηση με drone

Η εναέρια βιντεοσκόπηση αναδεικνύει τη μορφολογία του Νότιου Κόλπου, την αμμώδη ακτή και το φυσικό τοπίο του Ακάμα. Η χρήση drone, όμως, πρέπει να γίνεται μόνο σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τους περιορισμούς της προστατευόμενης περιοχής.

Τα drones δεν πρέπει να πετούν χαμηλά πάνω από χελώνες, φωλιές, πουλιά ή άλλους οργανισμούς, καθώς ο θόρυβος και η παρουσία τους μπορεί να προκαλέσουν ενόχληση. Πριν από κάθε πτήση πρέπει να ελέγχονται οι σημερινοί αεροπορικοί και περιβαλλοντικοί περιορισμοί.

Βίντεο

Νότιος Κόλπος Λάρας, Ακάμας, Κύπρος, 14 Αυγούστου 2020.
Εναέρια βιντεοσκόπηση: Χρύσανθος Κωνσταντίνου.

Πηγές





Lara Beach – South Bay – The Turtle Beach of Akamas – Cyprus

Text: George Konstantinou

Lara Beach, on the south-western side of the Akamas Peninsula, is one of the best-known and most important natural coastal landscapes of Cyprus. Lara’s South Bay is characterised by its sandy beach, clear waters, rocky headlands and the largely undisturbed natural landscape surrounding it.

The area is widely known as “Turtle Beach” because it lies within the protected Lara–Toxeftra coastal and marine area, which includes some of the most important sea-turtle nesting habitats in Cyprus and the Eastern Mediterranean.

South Lara

Lara consists of different bays and beaches along the western coast of Akamas. South Bay is one of the area’s characteristic sandy beaches and retains much of its natural character.

Access to the area is provided by unpaved roads. Its remote position and the absence of intensive tourist development have contributed to the conservation of the landscape, coastal vegetation and wildlife breeding habitats.

This is not an ordinary organised beach but a sensitive natural habitat where visitors must behave with particular care.

The natural landscape

The beach is surrounded by low hills, phrygana and Mediterranean scrub. Sandy areas meet rocky shores and marine formations, creating a landscape of considerable aesthetic and ecological value.

The western shores of Akamas are exposed to westerly winds and waves. The Lara–Toxeftra beaches are high-energy beaches continually shaped by wave action, marine currents and the movement of sand.

The sand is not merely a recreational surface. It is a living ecosystem and an essential nesting substrate for sea turtles.

The Lara–Toxeftra Protected Area

The Lara–Toxeftra coastal area has been protected as a nature reserve since 1989 under Cyprus fisheries legislation and its associated regulations.

The Lara–Toxeftra Marine Reserve covers approximately ten kilometres of coastline and extends offshore to the 20-metre depth contour. Its total area is about 650 hectares, consisting of approximately 100 terrestrial and 550 marine hectares.

The area also forms part of the Akamas Peninsula Natura 2000 site. It has been recognised as a Specially Protected Area under the Barcelona Convention and as a Council of Europe Biogenetic Reserve.

Sea turtles

Two sea-turtle species breed on the protected beaches of the area:

  • The Green Turtle, Chelonia mydas (Linnaeus, 1758).
  • The Loggerhead Turtle, Caretta caretta (Linnaeus, 1758).

The Lara–Toxeftra area includes the most important Green Turtle nesting habitats in Cyprus and important breeding beaches for the Loggerhead Turtle.

It should not, however, be assumed that every sandy section of Lara is used equally by both species every year. The position and number of nests vary according to the year, beach conditions and the activity of adult females.

Nesting

Female turtles emerge from the sea at night during the warmer months. They select a suitable place in the sand, use their rear flippers to excavate a deep chamber and deposit their eggs inside it.

After laying, they carefully cover the nest with sand and return to the sea. The process can easily be interrupted by human presence, noise, bright lights or movement near the turtle.

A female may construct several nests during the same breeding season but does not necessarily return to nest every year.

Emergence of the hatchlings

Following incubation in the warm sand, hatchlings usually emerge from the nest at night and move towards the sea.

Their natural orientation depends on the brighter reflection of the open marine horizon. Artificial lighting from vehicles, buildings, torches or other sources can disorient them and lead them away from the sea.

The journey from the nest to the water is extremely dangerous. Hatchlings face natural predators, exhaustion, high temperatures and human disturbance. Only a very small proportion will survive to adulthood.

Protection of the nests

Nests found during the monitoring programme are recorded and, where necessary, protected with specially designed metal cages. These cages do not trap the hatchlings; they are primarily intended to reduce the risk of nest destruction by foxes or other predators.

Visitors must not touch the cages, dig around nests or attempt to view the eggs. Even an apparently undisturbed area may contain a nest beneath the sand.

Marine ecosystems

Lara’s ecological importance is not limited to turtles. The coastal waters of Akamas contain rocky reefs, sandy substrates, algal forests and meadows of Posidonia oceanica.

Posidonia meadows are a European Union priority habitat. They provide shelter, food and breeding areas for many fish and invertebrates, stabilise marine sediments and help maintain water clarity.

The Ghost Crab, Ocypode cursor, also occurs on beaches within the wider area. This is a characteristic species of sandy shores that has disappeared from many intensively used tourist beaches.

The wider biodiversity of Akamas

The Akamas Peninsula supports an exceptional diversity of natural habitats, including phrygana, scrub, Calabrian pine forests, sand dunes, cliffs, gorges, caves, rocky coasts and small sandy beaches.

Hundreds of plant taxa have been recorded in the area, including numerous endemic, rare and threatened plants of Cyprus. Akamas is also important for migratory and breeding birds, reptiles, bats, insects and many other organisms.

The Mediterranean Monk Seal, Monachus monachus, also finds shelter in sea caves and secluded coastal areas within the wider region.

Threats

The principal pressures affecting turtle-nesting beaches and coastal ecosystems include:

  • Uncontrolled human presence at night.
  • Driving and parking vehicles on the sand.
  • Artificial lighting.
  • Noise and approaching turtles during nesting.
  • Digging in the sand and placing objects above nests.
  • Plastics, rubbish and abandoned fishing gear.
  • Anchoring on Posidonia meadows.
  • Coastal development and alteration of the natural landscape.
  • Illegal collection or disturbance of wildlife.
  • Climate change and rising sea levels.

Responsible visiting

Lara must be visited with full respect for current regulations and the instructions of the responsible authorities.

Visitors should:

  • Remain within permitted areas and follow all signs.
  • Never drive vehicles onto the beach.
  • Not remain on the protected beach at night.
  • Never touch turtles, hatchlings, nests or protective cages.
  • Avoid bright lights and flash photography near the beach.
  • Never insert umbrellas or other pointed objects into the sand within nesting areas.
  • Avoid digging deep holes and restore the sand’s surface before leaving.
  • Take all rubbish away.
  • Keep an appropriate distance from every wild animal.
  • Always follow the instructions of the Department of Fisheries and Marine Research.

Drone filming

Aerial filming reveals the shape of South Bay, its sandy shoreline and the natural landscape of Akamas. Drone use, however, must comply with current aviation legislation and the restrictions applying to the protected area.

Drones must not be flown at low altitude above turtles, nests, birds or other wildlife, as their noise and presence may cause disturbance. Current aviation and environmental restrictions must be checked before every flight.

Video

Lara South Bay, Akamas, Cyprus, 14 August 2020.
Drone footage: Chrysanthos Konstantinou.

Sources

Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες ,
Subscribe to: Posts (Atom)