Translate

Showing posts with label Old windmills - παλαιοί ανεμόμυλοi. Show all posts
Showing posts with label Old windmills - παλαιοί ανεμόμυλοi. Show all posts

Saturday, 30 September 2023

Ο παλαιός ανεμόμυλος στο κατεχόμενο χωριό Επτακώμη - The Old Windmill in the Occupied Village of Eptakomi, Famagusta District - Cyprus

 See also 

Εκκλησία του Αποστόλου Λουκά, στο κατεχόμενο χωριό Επτακώμη


Το παρατηρητήριο στην κορυφή του Όρους Γιούτι και ο σπήλιος του Παπά Λουκά στο κατεχόμενο χωριό Επτακώμη της επαρχίας Αμμοχώστου 

Ο ανεμόμυλος στο κατεχόμενο χωριό Επτακώμη, ένας από τους 8 ανεμόμυλους της Κύπρου, οι οποίοι σώζονται ερειπωμένοι μέχρι σήμερα.

Photos 18/9/2023 by George Konstantinou

Below in English

Ο παλαιός ανεμόμυλος στο κατεχόμενο χωριό Επτακώμη της επαρχίας Αμμοχώστου

Κείμενο: Γιώργος Κωνσταντίνου

Στο κατεχόμενο χωριό Επτακώμη της επαρχίας Αμμοχώστου σώζονται τα κατάλοιπα ενός παλαιού παραδοσιακού ανεμόμυλου, ενός μνημείου που συνδέεται άμεσα με την αγροτική ζωή και την παραγωγή τροφής στην κυπριακή ύπαιθρο.

Ο ανεμόμυλος αποτελούσε κάποτε ένα σημαντικό εργαλείο για την τοπική κοινωνία. Η βασική του λειτουργία ήταν το άλεσμα των σιτηρών, αξιοποιώντας τη δύναμη του ανέμου για να κινεί τις βαριές μυλόπετρες.

Σιτάρι, κριθάρι και άλλα δημητριακά που παράγονταν στα χωράφια της περιοχής μεταφέρονταν στον μύλο, όπου αλέθονταν για τις καθημερινές ανάγκες των κατοίκων.

Σήμερα ο ανεμόμυλος δεν λειτουργεί. Τα ερείπιά του, όμως, αποτελούν ένα πολύτιμο κατάλοιπο της παραδοσιακής αγροτικής τεχνολογίας της Κύπρου.

Οι παλαιοί ανεμόμυλοι της Κύπρου

Πριν από την εμφάνιση των σύγχρονων μηχανικών αλευρόμυλων, οι άνθρωποι έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τις διαθέσιμες φυσικές πηγές ενέργειας για το άλεσμα των δημητριακών.

Μία από αυτές ήταν ο άνεμος.

Οι ανεμόμυλοι κατασκευάζονταν σε σημεία όπου μπορούσαν να εκμεταλλευτούν όσο το δυνατόν καλύτερα τα επικρατούντα ρεύματα αέρα.

Η περιστροφή των εξωτερικών πτερυγίων μεταφερόταν μέσω του μηχανισμού στο εσωτερικό του μύλου και έθετε σε κίνηση τις μυλόπετρες.

Με αυτό τον τρόπο η αιολική ενέργεια μετατρεπόταν σε μηχανική δύναμη.

Το άλεσμα των σιτηρών

Το σιτάρι και το κριθάρι αποτελούσαν βασικά προϊόντα της παραδοσιακής κυπριακής γεωργίας.

Μετά τον θερισμό και το αλώνισμα, ένα μέρος της παραγωγής μεταφερόταν για άλεσμα.

Ο καρπός περνούσε ανάμεσα στις μυλόπετρες, οι οποίες τον συνέθλιβαν και τον μετέτρεπαν σε αλεύρι ή σε πιο χονδροαλεσμένο προϊόν, ανάλογα με τη χρήση για την οποία προοριζόταν.

Το αλεύρι ήταν απαραίτητο για την παρασκευή ψωμιού και άλλων βασικών τροφών.

Έτσι, ο μυλωνάς και ο μύλος κατείχαν σημαντική θέση στην οικονομική και κοινωνική ζωή ενός αγροτικού τόπου.

Ο ανεμόμυλος και η Επτακώμη

Η παρουσία ανεμόμυλου στην Επτακώμη πρέπει να εξεταστεί σε σχέση με τον έντονα αγροτικό χαρακτήρα της περιοχής.

Η Επτακώμη διέθετε μεγάλες γεωργικές εκτάσεις και τα σιτηρά αποτελούσαν μία από τις βασικές καλλιέργειες των κατοίκων.

Η ύπαρξη ενός μύλου για το άλεσμα της παραγωγής ήταν επομένως σημαντική για την καθημερινή ζωή της κοινότητας.

Οι γεωργοί μπορούσαν να μεταφέρουν μέρος του σιταριού ή του κριθαριού τους στον μύλο και να παραλαμβάνουν το προϊόν μετά το άλεσμα.

Η δύναμη του ανέμου

Η λειτουργία ενός ανεμόμυλου εξαρτιόταν από τον άνεμο.

Τα πτερύγια συλλάμβαναν την αιολική ενέργεια και άρχιζαν να περιστρέφονται.

Η περιστροφική αυτή κίνηση μεταφερόταν στο εσωτερικό του κτιρίου μέσω ενός συστήματος αξόνων και γραναζιών.

Ο μηχανισμός έθετε σε κίνηση τη μυλόπετρα.

Οι παραδοσιακοί μυλωνάδες γνώριζαν πολύ καλά τη συμπεριφορά του ανέμου και έπρεπε να προσαρμόζουν τη λειτουργία του μύλου ανάλογα με την ένταση και την κατεύθυνσή του.

Οι μυλόπετρες

Η καρδιά του παραδοσιακού αλευρόμυλου ήταν οι μυλόπετρες.

Συνήθως υπήρχαν δύο μεγάλες κυκλικές πέτρες.

Η μία παρέμενε σταθερή και η άλλη περιστρεφόταν επάνω της.

Ο καρπός διοχετευόταν ανάμεσά τους και, καθώς η επάνω πέτρα περιστρεφόταν, οι κόκκοι συνθλίβονταν.

Η απόσταση μεταξύ των μυλόπετρων μπορούσε να επηρεάσει το πόσο λεπτό ή χοντρό θα ήταν το τελικό προϊόν.

Η ποιότητα και η σωστή χάραξη της επιφάνειας των μυλόπετρων ήταν επίσης σημαντικές για την αποτελεσματικότητα του αλέσματος.

Ο μυλωνάς

Ο μύλος δεν μπορούσε να λειτουργήσει σωστά χωρίς τον μυλωνά.

Ο μυλωνάς έπρεπε να γνωρίζει τον μηχανισμό, να παρακολουθεί την ένταση του ανέμου και να ελέγχει τη ροή των σιτηρών προς τις μυλόπετρες.

Έπρεπε επίσης να συντηρεί τον εξοπλισμό και να φροντίζει τις μυλόπετρες.

Ήταν ένα επάγγελμα που απαιτούσε εμπειρία και πρακτική γνώση.

Σε μια αγροτική κοινότητα ο μυλωνάς εξυπηρετούσε πολλές οικογένειες και αποτελούσε σημαντικό κρίκο ανάμεσα στην παραγωγή των δημητριακών και στην παραγωγή αλευριού.

Ένα κτίσμα με συγκεκριμένο σκοπό

Ο παραδοσιακός ανεμόμυλος δεν ήταν ένα τυχαίο αγροτικό κτίσμα.

Η μορφή του σχετιζόταν άμεσα με τη λειτουργία του.

Έπρεπε να αντέχει τις πιέσεις που προκαλούσε ο άνεμος και παράλληλα να στηρίζει τον βαρύ μηχανισμό και τις μυλόπετρες.

Το ανώτερο τμήμα του σχετιζόταν με τον μηχανισμό των πτερυγίων, ενώ στο εσωτερικό υπήρχαν τα στοιχεία που μετέφεραν την περιστροφική κίνηση στις μυλόπετρες.

Η ακριβής αρχιτεκτονική μορφή του ανεμόμυλου της Επτακώμης πρέπει, ωστόσο, να εξεταστεί από τα σωζόμενα κατάλοιπα και τις φωτογραφίες του και όχι να συμπληρωθεί με χαρακτηριστικά άλλων κυπριακών μύλων.

Η επιλογή της θέσης

Η θέση ενός ανεμόμυλου ήταν καθοριστικής σημασίας.

Ο μύλος έπρεπε να βρίσκεται σε σημείο αρκετά εκτεθειμένο στους ανέμους και χωρίς μεγάλα εμπόδια που θα περιόριζαν τη ροή του αέρα.

Για τον λόγο αυτό οι ανεμόμυλοι συναντώνται συχνά σε υψώματα, λόφους ή άλλες ανοικτές θέσεις.

Η ακριβής επιλογή της θέσης του μύλου της Επτακώμης πιθανότατα σχετιζόταν με τις τοπικές ανεμολογικές συνθήκες, όμως αυτό χρειάζεται ειδική μελέτη πριν παρουσιαστεί ως βεβαιότητα.

Από το χωράφι στον μύλο

Η διαδικασία παραγωγής του ψωμιού άρχιζε πολύ πριν φτάσει το σιτάρι στον μύλο.

Οι γεωργοί όργωναν και έσπερναν τα χωράφια.

Όταν ωρίμαζαν τα σιτηρά, ακολουθούσε ο θερισμός.

Στη συνέχεια γινόταν το αλώνισμα για τον διαχωρισμό του καρπού από τα υπόλοιπα μέρη του φυτού.

Ο καθαρός καρπός μπορούσε τότε να αποθηκευτεί ή να μεταφερθεί στον μύλο.

Εκεί άρχιζε η επόμενη φάση: το άλεσμα.

Έτσι ο ανεμόμυλος αποτελούσε μέρος μιας ολόκληρης αλυσίδας εργασιών που συνέδεε το χωράφι με το καθημερινό ψωμί της οικογένειας.

Η σημασία του ψωμιού

Το ψωμί ήταν βασικό στοιχείο της παραδοσιακής διατροφής στην Κύπρο.

Η δυνατότητα μιας κοινότητας να μετατρέπει τα σιτηρά της σε αλεύρι ήταν επομένως ζωτικής σημασίας.

Ο μύλος δεν ήταν πολυτέλεια.

Αποτελούσε μέρος της βασικής υποδομής που εξασφάλιζε την επεξεργασία ενός από τα σημαντικότερα γεωργικά προϊόντα.

Για αυτό οι παλαιοί μύλοι έχουν μεγαλύτερη ιστορική σημασία από αυτή που μπορεί να υποδηλώνει σήμερα η ερειπωμένη τους εμφάνιση.

Η παρακμή των ανεμόμυλων

Η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών άλλαξε σταδιακά τον τρόπο με τον οποίο αλέθονταν τα σιτηρά.

Οι μηχανοκίνητοι αλευρόμυλοι μπορούσαν να λειτουργούν ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες.

Δεν χρειαζόταν να περιμένουν τον κατάλληλο άνεμο και μπορούσαν να επεξεργαστούν μεγαλύτερες ποσότητες προϊόντος.

Έτσι οι παραδοσιακοί ανεμόμυλοι άρχισαν σταδιακά να εγκαταλείπονται.

Οι μηχανισμοί τους αφαιρέθηκαν ή καταστράφηκαν και πολλά από τα κτίριά τους μετατράπηκαν σε ερείπια.

Ο ανεμόμυλος της Επτακώμης σήμερα

Ο παλαιός ανεμόμυλος της Επτακώμης σώζεται σήμερα σε ερειπωμένη κατάσταση.

Η αρχική του λειτουργία έχει πλέον χαθεί και δεν αποτελεί ενεργό μέρος της αγροτικής οικονομίας.

Παρόλα αυτά, τα σωζόμενα τμήματά του έχουν μεγάλη ιστορική αξία.

Μπορούν να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο οργανωνόταν η αγροτική παραγωγή στην περιοχή πριν από την εκμηχάνιση.

Πότε κατασκευάστηκε;

Η ακριβής χρονολογία κατασκευής του συγκεκριμένου ανεμόμυλου χρειάζεται περαιτέρω τεκμηρίωση.

Δεν είναι σωστό να του αποδώσουμε συγκεκριμένο αιώνα ή έτος χωρίς ασφαλή ιστορική ή αρχαιολογική πηγή.

Μια μελλοντική έρευνα σε παλαιούς χάρτες, κτηματολογικά αρχεία, περιηγητικά κείμενα ή μαρτυρίες κατοίκων της Επτακώμης ίσως μπορέσει να δώσει περισσότερες πληροφορίες.

Ιδιαίτερα σημαντικό θα ήταν να εντοπιστεί το όνομα του τελευταίου μυλωνά ή της οικογένειας που διαχειριζόταν τον μύλο.

Οι ανεμόμυλοι ως μνημεία λαϊκής τεχνολογίας

Οι ανεμόμυλοι αποτελούν εξαιρετικά παραδείγματα της παραδοσιακής τεχνολογικής γνώσης.

Χωρίς ηλεκτρισμό και χωρίς σύγχρονους κινητήρες, οι άνθρωποι κατάφεραν να αξιοποιήσουν μια φυσική πηγή ενέργειας και να τη μετατρέψουν σε ελεγχόμενη μηχανική κίνηση.

Αυτό απαιτούσε γνώσεις κατασκευής, μηχανικής και πρακτικής παρατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος.

Ο ανεμόμυλος είναι επομένως ταυτόχρονα αγροτικό, αρχιτεκτονικό και τεχνολογικό μνημείο.

Η αξία της φωτογραφικής καταγραφής

Η φωτογραφική καταγραφή του ανεμόμυλου της Επτακώμης έχει ιδιαίτερη σημασία.

Ένα ερειπωμένο κτίσμα συνεχίζει να φθείρεται.

Τμήματα τοιχοποιίας μπορεί να καταρρεύσουν και αρχιτεκτονικά στοιχεία μπορεί να χαθούν.

Οι φωτογραφίες καταγράφουν την κατάσταση του μνημείου σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Μελλοντικά μπορούν να συγκριθούν με νεότερες φωτογραφίες και να δείξουν τις αλλαγές και τις απώλειες που σημειώθηκαν.

Ένα κομμάτι της καθημερινής ιστορίας της Επτακώμης

Ο παλαιός ανεμόμυλος της Επτακώμης δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως ένα εγκαταλειμμένο ερείπιο.

Πίσω από τους τοίχους του βρίσκεται μια ολόκληρη ιστορία ανθρώπινης εργασίας.

Υπήρχαν γεωργοί που καλλιεργούσαν το σιτάρι και το κριθάρι.

Υπήρχαν άνθρωποι που θέριζαν και αλώνιζαν.

Υπήρχε ο μυλωνάς που χειριζόταν τον μύλο.

Και υπήρχαν οικογένειες που χρειάζονταν το αλεύρι για το καθημερινό τους ψωμί.

Ο μύλος αποτελούσε τον σύνδεσμο ανάμεσα σε όλους αυτούς.

Ένα μνημείο που αξίζει να διασωθεί

Οι παλαιοί ανεμόμυλοι αποτελούν μέρος της αγροτικής και βιομηχανικής κληρονομιάς της Κύπρου.

Η αξία τους δεν βρίσκεται μόνο στην ηλικία των κτισμάτων.

Βρίσκεται στις πληροφορίες που διατηρούν για την οικονομία, την τεχνολογία και την καθημερινότητα προηγούμενων γενεών.

Ο ανεμόμυλος της Επτακώμης αποτελεί ένα τέτοιο μνημείο.

Παρόλο που σήμερα βρίσκεται σε ερειπωμένη κατάσταση, εξακολουθεί να αποτελεί μια σιωπηλή μαρτυρία της εποχής κατά την οποία ο άνεμος κινούσε τις μυλόπετρες και μετέτρεπε τα σιτηρά των χωραφιών της κυπριακής υπαίθρου σε αλεύρι.

Συνοπτικά στοιχεία

Ονομασία: Παλαιός ανεμόμυλος Επτακώμης

Τοποθεσία: Επτακώμη

Επαρχία: Αμμοχώστου, Κύπρος

Γεωγραφική περιοχή: Καρπασία

Τύπος: Παραδοσιακός ανεμόμυλος άλεσης σιτηρών

Κύρια λειτουργία: Άλεσμα σιτηρών

Προϊόντα που μπορούσαν να αλέθονται: Κυρίως σιτάρι, κριθάρι και άλλα δημητριακά

Κινητήρια δύναμη: Αιολική ενέργεια

Βασικός μηχανισμός: Τα πτερύγια αξιοποιούσαν τη δύναμη του ανέμου και η περιστροφική κίνηση μεταφερόταν στις μυλόπετρες.

Σχέση με την τοπική οικονομία: Συνδεόταν με την καλλιέργεια σιτηρών και την παραγωγή αλευριού.

Ακριβής χρονολογία κατασκευής: Δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Όνομα μυλωνά ή ιδιοκτήτη: Δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Σημερινή κατάσταση: Ερειπωμένος.

Ιστορική σημασία: Κατάλοιπο της παραδοσιακής αγροτικής τεχνολογίας και της παλαιότερης διαδικασίας άλεσης των σιτηρών στην κυπριακή ύπαιθρο.





The Old Windmill in the Occupied Village of Eptakomi, Famagusta District

Text: George Konstantinou

In the occupied village of Eptakomi in the Famagusta District, the remains of an old traditional windmill survive today. This monument is directly connected with the agricultural life and food production of the Cypriot countryside.

The windmill once played an important role in the local community. Its main function was the grinding of grain, using the power of the wind to turn the heavy millstones.

Wheat, barley and other cereals produced in the surrounding fields were brought to the mill, where they were ground for the everyday needs of the inhabitants.

Today the windmill is no longer operational. Its ruins, however, remain a valuable example of the traditional agricultural technology of Cyprus.

The Old Windmills of Cyprus

Before the introduction of modern mechanical flour mills, people had to make use of available natural sources of energy to grind grain.

One of these sources was the wind.

Windmills were constructed in locations where they could take maximum advantage of the prevailing winds.

The rotation of the external sails was transferred through a mechanical system to the interior of the mill, where it set the millstones in motion.

In this way, wind energy was converted into mechanical power.

Grinding Grain

Wheat and barley were among the most important crops of traditional Cypriot agriculture.

After harvesting and threshing, part of the grain production was taken to the mill for grinding.

The grain passed between the millstones, which crushed it and transformed it into flour or a more coarsely ground product, depending on its intended use.

Flour was essential for making bread and other staple foods.

The miller and the mill therefore occupied an important position in the economic and social life of an agricultural community.

The Windmill and Eptakomi

The presence of a windmill at Eptakomi must be understood in relation to the strongly agricultural character of the area.

Eptakomi had extensive agricultural land, and cereals were among the principal crops cultivated by its inhabitants.

The existence of a mill for processing this agricultural production was therefore important to the everyday life of the community.

Farmers could bring part of their wheat or barley harvest to the mill and receive the grain back after it had been ground.

The Power of the Wind

The operation of a windmill depended entirely on the wind.

The sails captured wind energy and began to rotate.

This rotational movement was transferred into the interior of the building through a system of shafts and gears.

The mechanism then turned the millstone.

Traditional millers needed a thorough understanding of the behaviour of the wind and had to adjust the operation of the mill according to its strength and direction.

The Millstones

The heart of a traditional flour mill was its millstones.

Usually, there were two large circular stones.

One remained stationary while the other rotated above it.

Grain was fed between the stones and, as the upper stone rotated, the grains were crushed.

The distance between the millstones could influence how finely or coarsely the grain was ground.

The quality of the stones and the proper dressing of their grinding surfaces were also important for the efficient operation of the mill.

The Miller

A windmill could not operate efficiently without a skilled miller.

The miller needed to understand the mechanism, observe the strength of the wind and regulate the flow of grain towards the millstones.

He also had to maintain the machinery and take care of the millstones.

It was an occupation requiring considerable experience and practical knowledge.

Within an agricultural community, the miller served many families and formed an important link between cereal production and the production of flour.

A Building Designed for a Specific Purpose

A traditional windmill was not simply an ordinary agricultural building.

Its architectural form was directly related to its function.

The structure had to withstand the forces generated by the wind while supporting the heavy machinery and millstones.

The upper part of the building was associated with the sail mechanism, while inside were the components that transferred rotational movement to the millstones.

The precise architectural form of the Eptakomi windmill, however, should be studied from its surviving remains and photographs rather than reconstructed by assuming that it shared every characteristic of other Cypriot windmills.

Choosing the Location

The location of a windmill was extremely important.

The mill needed to stand in a place sufficiently exposed to the wind and free from major obstacles that could interrupt the airflow.

For this reason, windmills were often constructed on elevated ground, hills or other open locations.

The exact choice of location for the Eptakomi windmill was probably connected with local wind conditions, although this requires specific study before it can be stated with certainty.

From the Field to the Mill

The process of producing bread began long before wheat reached the mill.

Farmers ploughed and sowed their fields.

When the cereals matured, harvesting followed.

The grain then had to be separated from the rest of the plant through threshing.

Once cleaned, the grain could be stored or transported to the mill.

There the next stage began: grinding.

The windmill was therefore part of an entire chain of work connecting the cultivated field with the family's daily bread.

The Importance of Bread

Bread was a fundamental part of the traditional Cypriot diet.

The ability of a community to transform its grain into flour was therefore essential.

A mill was not a luxury.

It formed part of the basic infrastructure needed to process one of the most important agricultural products.

For this reason, old mills have much greater historical significance than their ruined appearance today might suggest.

The Decline of Windmills

The development of new technologies gradually changed the way grain was processed.

Motor-powered flour mills could operate independently of weather conditions.

They did not have to wait for suitable winds and could process larger quantities of grain.

Traditional windmills therefore gradually fell out of use.

Their mechanisms were removed or deteriorated, and many of their buildings eventually became ruins.

The Eptakomi Windmill Today

The old windmill of Eptakomi survives today in a ruined condition.

Its original function has disappeared, and it is no longer an active part of the agricultural economy.

Nevertheless, its surviving remains have considerable historical value.

They can help us understand how agricultural production in the area was organised before widespread mechanisation.

When Was It Built?

The exact date of construction of the Eptakomi windmill requires further documentation.

It would not be correct to assign it to a particular century or year without reliable historical or archaeological evidence.

Future research into old maps, land records, travellers' accounts or testimonies from former inhabitants of Eptakomi may provide additional information.

It would be particularly valuable to identify the name of the last miller or the family that operated the windmill.

Windmills as Monuments of Traditional Technology

Windmills are excellent examples of traditional technological knowledge.

Without electricity or modern engines, people learned how to harness a natural source of energy and convert it into controlled mechanical movement.

This required knowledge of construction and mechanics, together with practical observation of the natural environment.

The windmill should therefore be regarded simultaneously as an agricultural, architectural and technological monument.

The Importance of Photographic Documentation

Photographic documentation of the Eptakomi windmill is particularly important.

A ruined structure continues to deteriorate over time.

Sections of masonry may collapse and architectural features may disappear.

Photographs preserve a record of the condition of the monument at a particular moment.

In the future, they can be compared with newer photographs to document changes, deterioration and losses.

A Part of the Everyday History of Eptakomi

The old windmill of Eptakomi should not be regarded simply as an abandoned ruin.

Behind its surviving walls lies an entire history of human labour.

There were farmers who cultivated wheat and barley.

There were people who harvested and threshed the grain.

There was the miller who operated the windmill.

And there were families who needed flour for their daily bread.

The windmill formed a link between all of them.

A Monument Worth Preserving

Old windmills form part of the agricultural and technological heritage of Cyprus.

Their importance lies not only in the age of their structures.

They preserve evidence about the economy, technology and everyday life of earlier generations.

The windmill of Eptakomi is one such monument.

Although it survives today in a ruined condition, it remains a silent reminder of a time when the wind turned the millstones and transformed the grain harvested from the fields of the Cypriot countryside into flour.

Summary

Name: Old Windmill of Eptakomi

Location: Eptakomi

District: Famagusta, Cyprus

Geographical region: Karpasia

Type: Traditional grain-grinding windmill

Main function: Grinding grain

Products ground: Primarily wheat, barley and other cereals

Source of power: Wind energy

Basic mechanism: The sails harnessed the power of the wind, and their rotational movement was transferred through the internal mechanism to the millstones.

Relationship with the local economy: Connected with cereal cultivation and flour production.

Exact date of construction: Not confirmed

Name of miller or owner: Not confirmed

Present condition: Ruined

Historical significance: A surviving remnant of traditional agricultural technology and the historical process of grinding grain in the Cypriot countryside.




Παλαιός ανεμόμυλος στο χωριό Ακάκι με το ονομα ο Πύργος των Φράγκων - The Old Windmill at Akaki Village – “The Tower of the Franks” - Cyprus

 See also 

 

Photo 2/11/2010 by George Konstantinou

Παλαιός ανεμόμυλος στο Ακάκι – «Πύργος των Φράγκων»

Κείμενο: Γιώργος Κωνσταντίνου

Στο χωριό Ακάκι της επαρχίας Λευκωσίας σώζονται τα ερείπια ενός ιδιαίτερα ενδιαφέροντος παλαιού κτίσματος, το οποίο είναι γνωστό σήμερα ως «Πύργος των Φράγκων».

Στη φωτογραφική και λαογραφική καταγραφή του μνημείου έχει παρουσιαστεί ως παλαιός ανεμόμυλος, ο οποίος τοποθετείται χρονικά στην περίοδο της Φραγκοκρατίας. Η επίσημη ιστοσελίδα της κοινότητας Ακακίου επιβεβαιώνει ότι ο λεγόμενος Πύργος των Φράγκων θεωρείται ότι υπήρχε ήδη κατά τη Φραγκοκρατία και ότι σήμερα σώζεται μισοερειπωμένος.

Η τοποθεσία

Το μνημείο βρίσκεται κοντά στο Δημοτικό Σχολείο Ακακίου και στο παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας. Η θέση αυτή αναφέρεται τόσο από την επίσημη ιστοσελίδα της κοινότητας όσο και από άλλες καταγραφές του χωριού.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι βρίσκεται πολύ κοντά και σε παλαιούς νερόμυλους του Ακακίου. Η περιοχή γενικότερα διατηρεί σημαντικά κατάλοιπα της παλαιότερης αγροτικής και προβιομηχανικής δραστηριότητας, καθώς στο χωριό καταγράφονται νερόμυλοι, ελαιόμυλοι, πέτρινα γεφύρια και άλλα παραδοσιακά έργα.

Ο παλαιός ανεμόμυλος

Εάν η παραδοσιακή ταύτιση του κτίσματος με ανεμόμυλο είναι ορθή, τότε η λειτουργία του θα ήταν διαφορετική από εκείνη των νερόμυλων της περιοχής.

Ο ανεμόμυλος αξιοποιούσε την ενέργεια του ανέμου για να θέτει σε κίνηση τον μηχανισμό άλεσης.

Τα πτερύγια περιστρέφονταν από τον άνεμο και η κίνησή τους μεταφερόταν μέσω ξύλινων αξόνων και μηχανικών εξαρτημάτων στις μυλόπετρες.

Ανάμεσα στις μυλόπετρες αλέθονταν τα σιτηρά, κυρίως σιτάρι και κριθάρι, για την παραγωγή αλευριού.

Η σχέση με τη γεωργία

Η ύπαρξη ενός μύλου στο Ακάκι είναι απόλυτα συμβατή με τον αγροτικό χαρακτήρα της περιοχής.

Τα σιτηρά αποτελούσαν για αιώνες βασικό προϊόν της κυπριακής γεωργίας.

Μετά τον θερισμό και το αλώνισμα, το σιτάρι και το κριθάρι έπρεπε να αλεστούν.

Ο μύλος αποτελούσε επομένως απαραίτητο κρίκο ανάμεσα στη γεωργική παραγωγή και στην καθημερινή διατροφή.

Το αλεύρι που παραγόταν χρησιμοποιούνταν κυρίως για την παρασκευή ψωμιού και άλλων παραδοσιακών τροφών.

Η ονομασία «Πύργος των Φράγκων»

Το μνημείο είναι σήμερα γνωστό στο Ακάκι ως «Πύργος των Φράγκων».

Η επίσημη ιστοσελίδα της κοινότητας αναφέρει ότι, όπως υποδηλώνει και η ονομασία του, φαίνεται να υπήρχε από την εποχή της Φραγκοκρατίας.

Η Φραγκοκρατία στην Κύπρο συνδέεται κυρίως με τη δυναστεία των Λουζινιανών, που κυβέρνησε το νησί από τα τέλη του 12ου έως τον 15ο αιώνα.

Η παράδοση που συνδέει το κτίσμα με αυτή την περίοδο είναι επομένως ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα.

Ήταν όμως πραγματικά ανεμόμυλος;

Εδώ υπάρχει ένα σημαντικό ιστορικό ζήτημα.

Η ταύτιση του κτίσματος με ανεμόμυλο δεν είναι αποδεκτή από όλες τις πηγές.

Το ερευνητικό πρόγραμμα «Φραγκικά» της Γαλλικής Σχολής Αθηνών περιγράφει τον Πύργο των Φράγκων του Ακακίου ως τμήμα ενός πιθανώς μεγαλύτερου οικοδομικού συγκροτήματος, το οποίο συνδέει με τις πολιτικές και στρατιωτικές συνθήκες των αρχών του 14ου αιώνα.

Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία, πρόκειται για φραγκικό πύργο και όχι για ανεμόμυλο.

Αυτό σημαίνει ότι έχουμε δύο διαφορετικές παραδόσεις ή ερμηνείες για το ίδιο ερείπιο.

Η ιστορική ερμηνεία του πύργου

Η αρχαιολογική καταγραφή αναφέρει ότι ο πύργος πιθανότατα αποτελούσε μέρος μεγαλύτερου κτιρίου που σχετιζόταν με τη φραγκική παρουσία στην περιοχή.

Οι κυπριακές χρονικές πηγές αναφέρουν επίσης μια «αυλή του Ακακίου», η οποία χρησιμοποιήθηκε κατά τη μεσαιωνική περίοδο.

Αναφέρεται ακόμη ότι ο βασιλιάς Πέτρος Α΄ πήγαινε στο Ακάκι για κυνήγι και ότι κατά τον 15ο αιώνα η αυλή του Ακακίου χρησιμοποιήθηκε ως τόπος καταφυγής.

Αυτά τα στοιχεία ενισχύουν την άποψη ότι στην περιοχή υπήρχε σημαντικό φραγκικό οικοδομικό συγκρότημα.

Τι σώζεται σήμερα

Σήμερα το μνημείο βρίσκεται σε ερειπωμένη κατάσταση.

Η επίσημη ιστοσελίδα του Ακακίου το χαρακτηρίζει μισογκρεμισμένο.

Η αρχαιολογική καταγραφή περιγράφει ένα σωζόμενο κυλινδρικό λίθινο τμήμα, με πολύ ισχυρούς τοίχους. Αναφέρει εσωτερικό πλάτος περίπου 3,5 μέτρων και πάχος τοίχων περίπου 1,1 μέτρου, καθώς και ίχνη εσωτερικής σκάλας.

Ακριβώς αυτά τα αρχιτεκτονικά στοιχεία είναι σημαντικά για την προσπάθεια προσδιορισμού της αρχικής χρήσης του κτίσματος.

Γιατί μπορεί να θεωρήθηκε ανεμόμυλος

Η κυλινδρική μορφή ενός πέτρινου πύργου μπορεί εύκολα να θυμίζει τον πύργο ενός παραδοσιακού ανεμόμυλου.

Όταν έχουν χαθεί όλα τα ξύλινα και μηχανικά μέρη ενός ανεμόμυλου, αυτό που απομένει είναι κυρίως το λίθινο σώμα του.

Επομένως, η μορφολογική ομοιότητα μπορεί να εξηγεί μια τέτοια ταύτιση.

Αυτό όμως αποτελεί πιθανή ερμηνεία και όχι αποδεδειγμένο ιστορικό γεγονός.

Η ανάγκη περαιτέρω έρευνας

Για να αποδειχθεί ότι το κτίσμα λειτούργησε πράγματι ως ανεμόμυλος θα ήταν πολύ σημαντικό να εντοπιστούν συγκεκριμένα τεχνικά κατάλοιπα.

Τέτοια στοιχεία θα μπορούσαν να είναι θέσεις στήριξης του άξονα, υποδοχές του μηχανισμού, μυλόπετρες, ειδικές διαμορφώσεις στο ανώτερο τμήμα του κτιρίου ή ιστορικές γραπτές αναφορές που να το χαρακτηρίζουν ρητά ως μύλο.

Μέχρι να υπάρξουν τέτοια στοιχεία, η ασφαλέστερη επιστημονική προσέγγιση είναι να καταγράφουμε και τις δύο ερμηνείες.

Ένα ιδιαίτερο μνημείο του Ακακίου

Είτε ο «Πύργος των Φράγκων» υπήρξε ανεμόμυλος είτε αποτελούσε τμήμα μεσαιωνικού φραγκικού συγκροτήματος, πρόκειται αναμφίβολα για ένα σημαντικό μνημείο του Ακακίου.

Εάν αποδειχθεί ότι χρησιμοποιήθηκε ως ανεμόμυλος, αποτελεί σημαντικό κατάλοιπο της παραδοσιακής τεχνολογίας άλεσης σιτηρών.

Εάν η αρχαιολογική ερμηνεία του φραγκικού πύργου είναι η σωστή, τότε αποτελεί σημαντικό κατάλοιπο της μεσαιωνικής ιστορίας της Κύπρου.

Υπάρχει φυσικά και ένα τρίτο ενδεχόμενο που μόνο περαιτέρω έρευνα θα μπορούσε να εξετάσει: ένα παλαιότερο κτίσμα να απέκτησε διαφορετική χρήση σε μεταγενέστερη περίοδο. Χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία, όμως, αυτό δεν πρέπει να παρουσιαστεί ως γεγονός.

Η αξία της φωτογραφικής καταγραφής

Η φωτογραφική καταγραφή του μνημείου έχει μεγάλη σημασία.

Οι φωτογραφίες μπορούν να αποτυπώσουν την τοιχοποιία, τα ανοίγματα, τις εσωτερικές κατασκευές και άλλα στοιχεία που μπορεί στο μέλλον να χαθούν λόγω κατάρρευσης.

Ιδιαίτερα οι παλαιότερες φωτογραφίες έχουν σήμερα αυξημένη ιστορική αξία, επειδή επιτρέπουν τη σύγκριση της κατάστασης του μνημείου σε διαφορετικές χρονικές περιόδους.

Συνοπτικά στοιχεία

Ονομασία: Πύργος των Φράγκων

Τοποθεσία: Ακάκι

Επαρχία: Λευκωσίας, Κύπρος

Θέση: Κοντά στο Δημοτικό Σχολείο και στο παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας.

Παραδοσιακή/δημοσιευμένη ταύτιση: Παλαιός ανεμόμυλος.

Άλλη ιστορική-αρχαιολογική ερμηνεία: Μεσαιωνικός φραγκικός πύργος, πιθανώς τμήμα μεγαλύτερου συγκροτήματος.

Χρονολογική σύνδεση: Περίοδος Φραγκοκρατίας.

Εάν χρησιμοποιήθηκε ως ανεμόμυλος: Η λειτουργία του θα σχετιζόταν με το άλεσμα σιτηρών και όχι με άντληση νερού.

Σημερινή κατάσταση: Ερειπωμένος / μισογκρεμισμένος.

Κοντινά μνημεία: Στην ευρύτερη περιοχή σώζονται κατάλοιπα παλαιών νερόμυλων, ελαιόμυλων και πέτρινων γεφυριών.

Ιδιαίτερη σημασία: Το μνημείο παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον ακριβώς επειδή η αρχική του χρήση δεν είναι απολύτως ξεκαθαρισμένη. Η παραδοσιακή καταγραφή ως ανεμόμυλου και η νεότερη ερμηνεία του ως φραγκικού πύργου πρέπει να εξετάζονται παράλληλα μέχρι να υπάρξουν ασφαλέστερα αρχαιολογικά ή ιστορικά στοιχεία.



The Old Windmill at Akaki Village – “The Tower of the Franks”

Text: George Konstantinou

In the village of Akaki, in the Nicosia District of Cyprus, stand the ruins of a particularly interesting old windmill, traditionally associated with the monument known locally as the “Tower of the Franks.”

The surviving structure is a cylindrical stone tower, now partly ruined. It represents one of the rare surviving examples of a traditional grain windmill in the Nicosia District.

Research by the University of Cyprus Archaeological Research Unit identifies the structure specifically as “The Windmill of Akaki” and describes it as the only surviving example of a windmill in the Nicosia District.

At the same time, the monument has long been associated with the Frankish period and is locally known as the Tower of the Franks. The precise relationship between the surviving windmill tower and the medieval Frankish history of Akaki remains a subject requiring caution, since researchers note that it is uncertain whether the windmill itself actually dates from the Frankish period.

The Windmill of Akaki

The Akaki windmill was a traditional grain-grinding windmill.

Its purpose was to harness the power of the wind and convert it into mechanical energy capable of turning millstones.

These millstones were used to grind cereals, particularly wheat and barley, which formed essential elements of the agricultural economy and traditional diet of Cyprus.

The mill therefore belonged to a period when grain production, milling and bread-making were closely connected parts of everyday rural life.

How the Windmill Worked

Traditional grain windmills transformed the movement of the wind into mechanical rotation.

The wind acted upon the sails outside the mill.

Their rotation was transmitted through a system of shafts and gearing to the grinding mechanism inside the tower.

The millstones then crushed the grain placed between them.

In this way, something as simple and freely available as the wind could perform work that would otherwise have required considerable human or animal effort.

Wheat and Barley

Wheat and barley were among the most important cereals cultivated in Cyprus.

After harvesting, the grain had to be separated, cleaned and stored.

Part of it was then taken to a mill for grinding.

Wheat could be transformed into flour for bread and other foods, while barley and other cereals could be processed according to the needs of rural households and livestock.

The windmill therefore stood at an important point in the traditional agricultural production cycle.

The Miller

Operating a windmill required considerable knowledge and experience.

The miller had to understand both the machinery and the wind.

He needed to regulate the sails according to weather conditions, control the quantity of grain entering the millstones and ensure that the grinding mechanism operated correctly.

The millstones themselves required regular attention and maintenance.

The miller's occupation was therefore a skilled profession and an essential service for an agricultural community.

The Surviving Tower

The surviving structure at Akaki provides valuable information about the original mill.

According to the University of Cyprus record, the windmill tower survives to a height of approximately 5–5.25 metres.

Only approximately half of the tower survives today.

Historical photographic evidence is particularly important because a photograph taken in 1964 shows the structure in a better state of preservation than it is today.

This demonstrates how much information can disappear from an archaeological or architectural monument within only a few decades.

Construction of the Tower

The tower was constructed mainly from dressed sandstone, resting on a base containing river boulders.

The masonry, now heavily weathered, was originally plastered.

The walls are approximately one metre thick, while the internal diameter of the tower is around 3.70 metres.

These substantial walls were necessary for a structure that had to support heavy machinery while also resisting the forces generated by the wind.

The Internal Staircase

One particularly interesting surviving architectural feature is part of the stone staircase inside the tower.

The staircase followed the interior of the circular structure and was constructed on a solid base approximately 1.5 metres high.

Two truncated beams also project from the upper southwestern section of the surviving wall.

Such surviving structural details are extremely valuable because they can help researchers reconstruct the internal arrangement and operation of the original windmill.

The Missing Machinery

The machinery that once made the building a functioning windmill has disappeared.

The sails, wooden shafts, gearing and grinding equipment have not survived in their original working arrangement.

What remains today is principally the stone tower.

This is one reason why ruined windmills can sometimes be difficult to interpret: when their wooden and mechanical components disappear, their surviving stone towers may resemble other types of circular structures.

The “Tower of the Franks”

The monument is also known locally as the “Tower of the Franks.”

The Akaki community records the Tower of the Franks as a semi-ruined monument near the village's Primary School and the chapel of Agia Varvara and traditionally associates it with the period of Frankish rule in Cyprus.

The association is particularly interesting because Akaki itself has a documented connection with the medieval kings of Cyprus.

Akaki During the Frankish Period

The medieval chronicler Leontios Machairas mentions the royal court of Akaki.

King Peter I of Cyprus, who reigned from 1359 to 1369, is recorded as having been at the court of Akaki, which the chronicle associates with his grandfather, King Henry.

Akaki therefore unquestionably had an important presence during the Lusignan period.

However, this does not automatically prove that the surviving windmill tower was constructed during that period.

This distinction is important.

Is the Windmill Really Medieval?

The windmill was declared an Ancient Monument in 1980, under the identification of another medieval windmill.

Nevertheless, specialist research explicitly notes that it is doubtful whether the windmill actually dates to the Frankish period.

Consequently, the safest interpretation is that the structure is an old grain windmill traditionally associated with the Frankish history of Akaki, while its exact construction date remains uncertain.

A Different Interpretation of the Tower

There is also a separate archaeological interpretation of the Tower of the Franks.

The “Frankika” research project describes the Tower of the Franks at Akaki as a cylindrical medieval tower that may once have formed part of a larger building or defensive complex associated with royal authority in the area during the early 14th century.

This creates an interesting historical question.

The specialised mills database identifies the surviving structure as the Windmill of Akaki, whereas research concentrating on Frankish architecture interprets the Tower of the Franks within the context of a medieval complex.

Until further archaeological evidence resolves the issue, these interpretations should be clearly distinguished rather than presenting one as unquestionably established.

The Importance of the 1964 Photograph

The existence of photographic documentation from 1964 is particularly valuable.

At that time, considerably more of the windmill tower survived than today.

Old photographs can reveal masonry, openings and structural details that have subsequently collapsed.

They can therefore provide evidence that no longer exists physically at the site.

This makes historical photography an important tool for studying the Akaki windmill.

Windmills and the Agricultural Landscape

A traditional windmill was not an isolated monument.

It formed part of a much larger agricultural landscape.

Fields produced wheat and barley.

Farmers harvested and threshed the cereals.

The grain was transported to the mill.

The miller transformed it into flour or other ground products.

The flour then entered the household, where it became bread and other foods.

The windmill therefore connected agriculture, technology and everyday domestic life.

Akaki and its Other Traditional Mills

Akaki preserves evidence of several other forms of traditional milling technology.

The community records the remains of old watermills, including Paliomyli, the Mill of Tsigkis, Myloui and the Mill of Papa-Nikolas.

These watermills must not be confused with the windmill.

A watermill used flowing water to provide mechanical power, whereas the Akaki windmill depended on wind.

Both technologies, however, served the broader needs of the traditional agricultural economy.

The Decline of Traditional Windmills

The introduction of mechanised flour mills gradually made traditional windmills obsolete.

Modern machinery could operate regardless of wind conditions, process larger quantities of grain and provide more predictable production.

Windmills therefore gradually ceased operating.

Their wooden machinery deteriorated or was removed, their sails disappeared, and many towers eventually collapsed.

The survival of the Akaki tower is consequently particularly significant.

A Rare Survivor

The University of Cyprus research database describes the Akaki windmill as the only surviving example of a windmill in the Nicosia District.

This makes the monument especially valuable.

Even in its ruined state, it preserves physical evidence of a technology that once played an important role in processing one of the most fundamental products of Cypriot agriculture: grain.

The Importance of Preservation

The remaining masonry is vulnerable to further deterioration.

Every stone that falls from the tower may remove information about its construction.

For this reason, accurate photography, architectural recording and comparison with historical photographs are particularly important.

The monument deserves attention not merely because of its possible medieval associations but also because of its significance in the history of traditional milling technology in Cyprus.

A Monument with Unanswered Questions

Several questions remain open.

When exactly was the windmill constructed?

Who owned it?

Who was its last miller?

How long did it remain operational?

What did its original sails and internal mechanism look like?

And what exactly is the relationship between the windmill and the medieval structure traditionally known as the Tower of the Franks?

Future archival and archaeological research may provide answers.

Until then, it is important to distinguish established evidence from local tradition and historical interpretation.

Summary

Name: Old Windmill of Akaki

Traditional name/association: Tower of the Franks

Location: Akaki

District: Nicosia, Cyprus

Type: Traditional grain-grinding windmill

Function: Grinding cereals such as wheat and barley

Source of power: Wind energy

Surviving height: Approximately 5–5.25 metres

Internal diameter: Approximately 3.70 metres

Wall thickness: Approximately 1 metre

Construction material: Mainly dressed sandstone over a base incorporating river boulders

Interior feature: Partly preserved stone staircase

Historical photograph: A photograph from 1964 shows the monument in a better state of preservation.

Protection: Declared an Ancient Monument in 1980 as a medieval windmill.

Dating: Traditionally associated with the Frankish period, but specialist research states that the medieval dating of the windmill itself remains uncertain.

Alternative interpretation: The Tower of the Franks has also been interpreted as part of a medieval Frankish building or defensive complex.

Present condition: Partly ruined

Rarity: Described as the only surviving windmill in the Nicosia District.

Historical significance: An exceptionally rare surviving monument connected with traditional grain milling in Cyprus, while its relationship with the medieval Tower of the Franks remains an important subject for further historical and archaeological investigation.

Sunday, 27 August 2023

Παλαιός πετρόκτιστος ανεμόμυλος στο κατεχόμενο χωριό Δαυλός - Old Stone-Built Windmill in the Occupied Village of Davlos - Cyprus.

 See also 

Το κατεχόμενο χωριό Δαυλός της επαρχίας Αμμόχωστου - Daulos village 

    Photos by George Konstantinou 

Below in English

Κείμενο του Γιώργου Κωνσταντίνου

Στο κατεχόμενο χωριό Δαυλός, στις βόρειες πλαγιές της οροσειράς του Πενταδακτύλου, σώζεται ένας παλαιός πετρόκτιστος ανεμόμυλος, ένα αξιόλογο κατάλοιπο της παραδοσιακής αγροτικής ζωής της Κύπρου.

Οι παλαιοί ανεμόμυλοι αποτελούσαν σημαντικές εγκαταστάσεις για τις αγροτικές κοινωνίες του νησιού. Χρησιμοποιούσαν τη δύναμη του ανέμου για να θέτουν σε κίνηση τον μηχανισμό και τις μυλόπετρες με τις οποίες άλεθαν κυρίως σιτάρι και κριθάρι, μετατρέποντας τα δημητριακά σε αλεύρι. Για τον λόγο αυτό κατασκευάζονταν συνήθως σε ανοικτά ή υπερυψωμένα σημεία, όπου μπορούσαν να εκμεταλλεύονται καλύτερα τους δυνατούς και σταθερούς ανέμους.

Οι παραδοσιακοί ανεμόμυλοι που έχουν εντοπιστεί στην Κύπρο παρουσιάζουν κοινά κατασκευαστικά χαρακτηριστικά και ανήκουν στον μεσογειακό τύπο του κυλινδρικού πυργόμυλου, με περιστρεφόμενη οροφή και κατακόρυφο τροχό. Η παρουσία ανεμόμυλων στην Κύπρο τεκμηριώνεται τουλάχιστον από την Ενετική περίοδο, 1489–1570, και πιθανόν να ανάγεται ακόμη παλαιότερα.

Ο ανεμόμυλος του Δαυλού ήταν κατασκευασμένος από πέτρα, όπως και άλλοι παραδοσιακοί ανεμόμυλοι του νησιού. Το κυλινδρικό πετρόκτιστο οικοδόμημα στέγαζε τον μηχανισμό άλεσης, ενώ στο επάνω μέρος βρισκόταν ο μηχανισμός που αξιοποιούσε την αιολική ενέργεια. Η λειτουργία τέτοιων μύλων εξαρτιόταν απόλυτα από τις καιρικές συνθήκες και ιδιαίτερα από την ένταση του ανέμου.

Στην περιοχή της Μεσαορίας και της Καρπασίας, όπου η έλλειψη συνεχούς ροής νερού περιόριζε τη δυνατότητα λειτουργίας νερόμυλων, οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν διάφορες άλλες μεθόδους για την άλεση των δημητριακών. Εκτός από τους ανεμόμυλους χρησιμοποιούνταν και ζωόμυλοι, στους οποίους τον μηχανισμό κινούσαν ζώα.

Με την εμφάνιση των μηχανοκίνητων αλευρόμυλων και ιδιαίτερα των ατμοκίνητων μύλων στις αρχές του 20ού αιώνα, οι παραδοσιακοί ανεμόμυλοι άρχισαν σταδιακά να εγκαταλείπονται. Οι περισσότεροι έχασαν τον μηχανισμό και την ξύλινη κατασκευή τους και σήμερα διατηρούνται κυρίως τα πέτρινα κυλινδρικά τους τμήματα.

Στην Κύπρο σώζονται σήμερα ελάχιστα κατάλοιπα παλαιών ανεμόμυλων. Σύμφωνα με δική μου καταγραφή, οκτώ παλαιοί ανεμόμυλοι σώζονται ερειπωμένοι σε διάφορες περιοχές της Κύπρου, μεταξύ αυτών και στην κατεχόμενη Επτακώμη.

Ο παλαιός πετρόκτιστος ανεμόμυλος του Δαυλού αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της αγροτικής και λαϊκής κληρονομιάς του χωριού. Τέτοια κτίσματα δεν είναι απλώς παλιά ερείπια. Αποτελούν μάρτυρες μιας άλλης εποχής, όταν οι άνθρωποι αξιοποιούσαν τις δυνάμεις της φύσης και με απλά μέσα εξασφάλιζαν βασικά αγαθά για την καθημερινή τους ζωή.

Η καταγραφή και η διατήρηση αυτών των λιγοστών ανεμόμυλων είναι σημαντική, καθώς αποτελούν μέρος της προβιομηχανικής ιστορίας της Κύπρου και της παραδοσιακής ζωής των ανθρώπων της υπαίθρου.

Old Stone-Built Windmill in the Occupied Village of Davlos

Text by George Konstantinou

In the occupied village of Davlos, on the northern slopes of the Pentadaktylos mountain range, the remains of an old stone-built windmill can still be seen, an important reminder of the traditional agricultural life of Cyprus.

Old windmills were important installations for the island’s rural communities. They used the power of the wind to operate a mechanism and millstones, which were mainly used to grind wheat and barley into flour. For this reason, windmills were usually built in open or elevated locations where they could take advantage of strong and steady winds.

Traditional windmills found in Cyprus share common architectural characteristics and belong to the Mediterranean type of cylindrical tower windmill, with a rotating roof and a vertical wheel. The presence of windmills in Cyprus is documented at least as far back as the Venetian period, 1489–1570, and their use on the island may date back even further.

The windmill of Davlos was built of stone, like other traditional windmills found throughout Cyprus. Its cylindrical stone structure housed the grinding mechanism, while the upper section contained the mechanism that harnessed wind power. The operation of such mills depended entirely on weather conditions and, in particular, on the strength of the wind.

In the regions of Mesaoria and Karpasia, where the lack of continuously flowing water limited the operation of watermills, local people used various other methods to grind their grain. In addition to windmills, animal-powered mills were also used, in which animals provided the power needed to operate the grinding mechanism.

With the introduction of mechanised flour mills, particularly steam-powered mills in the early twentieth century, traditional windmills gradually fell out of use. Most eventually lost their machinery and wooden structures, and today mainly their cylindrical stone-built towers survive.

Only a small number of old windmill remains survive in Cyprus today. According to my own records, eight old windmills survive in a ruined state in different parts of Cyprus, including one in the occupied village of Eptakomi.

The old stone-built windmill of Davlos is an important part of the agricultural and folk heritage of the village. Such structures are not merely old ruins. They are witnesses to another era, when people harnessed the forces of nature and used simple but ingenious methods to produce the basic necessities of everyday life.

Recording and preserving these few surviving windmills is important, as they form part of the pre-industrial history of Cyprus and the traditional way of life of its rural communities.


Δυο παλαιοί πετρόκτιστοι ανεμόμυλοι στο κατεχόμενο χωριό Γιαλούσα στη χερσόνησο της Καρπασίας - Two Old Stone-Built Windmills in the Occupied Village of Yialousa, on the Karpasia Peninsula - Cyprus.

 See also 

 

Οι μύλοι της Γιαλούσας

Το σιτάρι και το κριθάρι ήταν πολύ σημαντικά για τους κατοίκους και η πρώτη ύλη για το ψωμί. Στους μύλους άλεθαν σιτάρι. Στην Καρπασία υπήρχαν ζωόμυλοι, νερόμυλοι και ανεμόμυλοι. Στη Γιαλούσα υπάρχουν δύο πετρόκτιστοι ανεμόμυλοι. Ο ένας στην Καλαμιά και ο άλλος στον δρόμο προς την Αγία Τριάδα. Απόσπασμα από το βιβλίο της Δανιέλλας Δανιήλ « Καρπασία, εικόνες και αναμνήσεις»

Τον ανεμόμυλο στη Γιαλούσα, στον δρόμο προς την Αγία Τριάδα, τον έκτισαν δυο αδέλφια γύρω στα 1870. Αρχικά τούτα τα αδέλφια εκτίσαν ανεμόμυλο στην είσοδο του Ριζοκαρπάσου. Το σχέδιο έφερέν το ο ένας ο αδελφός, που την Κάλυμνο, όπου ήταν σφουγγαράς. Οι χωρκανοί όμως έν τους εθέλαν γιατί ήταν ξένοι τζαι επίσης γιατί εκτυπούσαν τη δουλειά των νερόμυλων στο χωρκό. Λόγω ζήλιας, οι χωρκανοί εσσίζαν τους τα πανιά του ανεμόμυλου τζαι μη ξέροντας τι να κάμουν εχαλάσαν τον τζ εκτίσαν τον στη Γιαλούσα. Πηγή Ανδρέας Τανής - Ριζοκάρπασο

Photos by George Konstantinou 
O ανεμόμυλος στη Γιαλούσα, του Παπά Ανεμομυλάρη στην    ενορία Αγίας Τριάδας

Below in English

Κείμενο του Γιώργου Κωνσταντίνου

Στο κατεχόμενο χωριό Γιαλούσα ή Αιγιαλούσα, στο κεντρικό τμήμα της χερσονήσου της Καρπασίας, σώζονται δύο παλαιοί πετρόκτιστοι ανεμόμυλοι, κατάλοιπα μιας άλλης εποχής και σημαντικά μνημεία της αγροτικής και λαϊκής κληρονομιάς της περιοχής.

Η Γιαλούσα υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα χωριά της Καρπασίας. Είναι κτισμένη στην πλαγιά λόφου με θέα προς τις βόρειες ακτές της χερσονήσου, θέση που ευνοούσε την αξιοποίηση των ανέμων. Πριν από την τουρκική εισβολή του 1974, ανάμεσα στα κυριότερα γεωργικά προϊόντα του χωριού ήταν τα σιτηρά, ο καπνός, οι ελιές και τα χαρούπια.

Οι ανεμόμυλοι είχαν μεγάλη σημασία για τις παλαιότερες αγροτικές κοινωνίες, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου δεν υπήρχε αρκετό τρεχούμενο νερό για τη λειτουργία νερόμυλων. Με τη δύναμη του ανέμου έθεταν σε κίνηση τον μηχανισμό και τις βαριές μυλόπετρες, αλέθοντας κυρίως σιτάρι και κριθάρι για την παραγωγή αλευριού.

Οι δύο παλαιοί ανεμόμυλοι της Γιαλούσας ήταν κατασκευασμένοι κυρίως από τοπική πέτρα. Το χαρακτηριστικό κυλινδρικό πέτρινο οικοδόμημα αποτελούσε το βασικό σώμα του μύλου, ενώ στο επάνω μέρος βρισκόταν η ξύλινη κατασκευή με τις αντένες και τα πανιά που δέχονταν τη δύναμη του ανέμου. Μέσω ενός συστήματος ξύλινων αξόνων και γραναζιών, η περιστροφική κίνηση μεταφερόταν στις μυλόπετρες.

Υπάρχει μάλιστα ιστορική αναφορά και φωτογραφική τεκμηρίωση για τον ανεμόμυλο του Παπα-Ανεμομυλάρη στη Γιαλούσα, ο οποίος καταγράφηκε και φωτογραφήθηκε το 2003. Η αναφορά αυτή αποτελεί σημαντική μαρτυρία για την παρουσία και τη λειτουργία ανεμόμυλων στο χωριό.

Οι μυλωνάδες αποτελούσαν σημαντικά πρόσωπα στις αγροτικές κοινότητες. Οι γεωργοί μετέφεραν στους μύλους τα δημητριακά που παρήγαγαν στα χωράφια τους και επέστρεφαν με το αλεύρι που ήταν απαραίτητο για την παρασκευή του ψωμιού και άλλων βασικών τροφών της οικογένειας. Έτσι, ο μύλος δεν αποτελούσε μόνο χώρο εργασίας αλλά και σημείο συνάντησης των κατοίκων της περιοχής.

Με την εμφάνιση των μηχανοκίνητων αλευρόμυλων, οι παραδοσιακοί ανεμόμυλοι έχασαν σταδιακά τη χρησιμότητά τους και εγκαταλείφθηκαν. Τα ξύλινα μέρη, οι αντένες, τα πανιά και οι μηχανισμοί τους χάθηκαν με την πάροδο του χρόνου, ενώ τα ανθεκτικότερα πέτρινα τμήματά τους κατάφεραν σε αρκετές περιπτώσεις να επιβιώσουν μέχρι τις μέρες μας.

Οι δύο παλαιοί πετρόκτιστοι ανεμόμυλοι της Γιαλούσας αποτελούν σήμερα πολύτιμα κατάλοιπα της προβιομηχανικής ιστορίας της Καρπασίας. Μας θυμίζουν μια εποχή κατά την οποία οι άνθρωποι αξιοποιούσαν με απλούς αλλά ευρηματικούς τρόπους τις φυσικές δυνάμεις, όπως τον άνεμο και το νερό, για να καλύψουν τις καθημερινές τους ανάγκες.

Τέτοια μνημεία πρέπει να καταγράφονται και να προστατεύονται, καθώς αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ιστορίας των χωριών μας. Οι παλαιοί ανεμόμυλοι της Γιαλούσας δεν είναι απλώς εγκαταλελειμμένα πέτρινα κτίσματα. Είναι μάρτυρες της ζωής, της εργασίας και του μόχθου των ανθρώπων της Καρπασίας και ένα σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου.





                                         O ανεμόμυλος 
στην Καλαμιά
Βρισκόταν περί τα διακόσια μέτρα από τα τελευταία σπίτια στα αριστερά του δρόμου που οδηγούσε πρός τον "Λιμνιώνα" το παλιό ψαρολίμανο της Γιαλούσας,κοντά από τις αποθήκες των χαρουπιών.

Two Old Stone-Built Windmills in the Occupied Village of Yialousa, on the Karpasia Peninsula

Text by George Konstantinou

In the occupied village of Yialousa, also known as Aigialousa, in the central part of the Karpasia Peninsula, two old stone-built windmills still survive. They are remnants of another era and important examples of the agricultural and folk heritage of the region.

Yialousa was one of the largest and most important villages of Karpasia. It is built on the slope of a hill overlooking the northern coast of the peninsula, in a location well suited to taking advantage of the winds. Before the Turkish invasion of 1974, the village’s main agricultural products included cereals, tobacco, olives and carobs.

Windmills were of great importance to traditional rural communities, particularly in areas where there was not enough continuously flowing water to operate watermills. Using the power of the wind, they set in motion the mechanism and the heavy millstones, grinding mainly wheat and barley to produce flour.

The two old windmills of Yialousa were built mainly of local stone. The characteristic cylindrical stone structure formed the main body of the mill, while the upper section supported the wooden mechanism with its sails, which captured the power of the wind. Through a system of wooden shafts and gears, the rotational movement was transferred to the millstones.

There is also historical reference and photographic documentation of the windmill of Papa-Anemomilaris in Yialousa, which was recorded and photographed in 2003. This provides important evidence of the presence and operation of windmills in the village.

Millers played an important role in rural communities. Farmers brought the grain produced in their fields to the mills and returned home with the flour needed for making bread and other basic foods for their families. The mill was therefore not only a place of work but also a meeting point for the inhabitants of the surrounding area.

With the introduction of mechanised flour mills, traditional windmills gradually lost their usefulness and were abandoned. Their wooden components, sails and internal mechanisms disappeared over time, while the more durable stone structures managed, in several cases, to survive to the present day.

The two old stone-built windmills of Yialousa are today valuable remains of the pre-industrial history of Karpasia. They remind us of a time when people used simple but ingenious methods to harness natural forces such as wind and water in order to meet their everyday needs.

Such monuments deserve to be recorded and protected, as they form an inseparable part of the history of our villages. The old windmills of Yialousa are not merely abandoned stone structures. They are witnesses to the life, work and toil of the people of Karpasia and an important part of the cultural heritage of Cyprus.