See also
All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο
Αυτή η ολική έκλειψη σελήνης ονομάζεται και ματωμένο φεγγάρι
Tonight’s full Moon will begin to change colour, turning into a red or blood Moon during the longest total lunar eclipse of the 21st century.
This total lunar eclipse is also known as a Blood Moon.
Photos and video by George Konstantinou - 27ης Ιουλίου 2018
Below in English
Κείμενο George Konstantinou
Το βράδυ της 27ης Ιουλίου 2018, η πανσέληνος αναδύθηκε στον ουρανό της Κύπρου διαφορετική από κάθε συνηθισμένη νύχτα. Αρχικά φωτεινή, άρχισε σταδιακά να σκοτεινιάζει, καθώς η σκιά της Γης προχωρούσε πάνω στην επιφάνειά της. Όταν ολόκληρος ο σεληνιακός δίσκος βυθίστηκε στη γήινη σκιά, η Σελήνη δεν εξαφανίστηκε. Μεταμορφώθηκε σε μια σκοτεινή σφαίρα με βαθιές κόκκινες, χάλκινες και πορτοκαλί αποχρώσεις.
Ήταν η μεγαλύτερη σε διάρκεια ολική έκλειψη Σελήνης του 21ου αιώνα. Η ολικότητα διήρκεσε 1 ώρα, 42 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα, από τις 22:30 της 27ης Ιουλίου μέχρι τις 00:13 της 28ης Ιουλίου, ώρα Κύπρου.
Οι φωτογραφίες και το βίντεο αποτελούν προσωπική καταγραφή ενός από τα εντυπωσιακότερα αστρονομικά φαινόμενα που ήταν πλήρως ορατά από την Κύπρο.
Τι είναι η ολική έκλειψη Σελήνης
Η ολική έκλειψη Σελήνης συμβαίνει όταν ο Ήλιος, η Γη και η Σελήνη ευθυγραμμιστούν, με τη Γη να βρίσκεται ανάμεσα στον Ήλιο και τη Σελήνη. Η Σελήνη περνά τότε μέσα στη σκιά που δημιουργεί η Γη στο διάστημα.
Η γήινη σκιά αποτελείται από δύο βασικές περιοχές:
- Την παρασκιά, όπου η Γη αποκρύπτει μόνο μέρος του ηλιακού φωτός.
- Την κυρίως σκιά ή σκιά, όπου η Γη αποκρύπτει ολόκληρο τον ηλιακό δίσκο.
Κατά την είσοδο στην παρασκιά, η μεταβολή της φωτεινότητας είναι αρχικά πολύ μικρή και δύσκολα γίνεται αντιληπτή. Όταν όμως η Σελήνη αρχίσει να εισέρχεται στην κυρίως σκιά, ένα σαφές σκοτεινό τόξο εμφανίζεται πάνω στον δίσκο της.
Η ολική φάση αρχίζει όταν ολόκληρη η Σελήνη βρεθεί μέσα στην κυρίως σκιά της Γης.
Γιατί η Σελήνη γίνεται κόκκινη
Ακόμη και κατά την ολικότητα, μια μικρή ποσότητα ηλιακού φωτός καταφέρνει να φτάσει στη Σελήνη. Το φως αυτό περνά μέσα από την ατμόσφαιρα της Γης, διαθλάται και κατευθύνεται προς το εσωτερικό της σκιάς.
Τα μικρότερα μήκη κύματος, κυρίως το κυανό και το ιώδες φως, διασκορπίζονται πολύ πιο έντονα μέσα στην ατμόσφαιρα. Τα μεγαλύτερα μήκη κύματος, δηλαδή το κόκκινο και το πορτοκαλί, περνούν αποτελεσματικότερα και φτάνουν μέχρι τη Σελήνη.
Για τον λόγο αυτό ο σεληνιακός δίσκος αποκτά κόκκινο ή χάλκινο χρώμα. Πρόκειται για την ίδια βασική διαδικασία που χρωματίζει κόκκινο τον ορίζοντα κατά την ανατολή και τη δύση του Ήλιου.
Κατά μία ποιητική αλλά επιστημονικά ακριβή περιγραφή, το φως που φωτίζει την εκλειμμένη Σελήνη έχει περάσει ταυτόχρονα μέσα από τη ζώνη όλων των ανατολών και των ηλιοβασιλεμάτων που περιβάλλει εκείνη τη στιγμή τη Γη.
Η έκλειψη ως εικόνα της ατμόσφαιρας της Γης
Το χρώμα μιας ολικής έκλειψης δεν είναι πάντοτε το ίδιο. Μια έκλειψη μπορεί να είναι φωτεινή πορτοκαλί, βαθιά κόκκινη, καστανή ή τόσο σκοτεινή ώστε ο σεληνιακός δίσκος να γίνεται δύσκολα ορατός.
Η τελική απόχρωση επηρεάζεται από την κατάσταση της γήινης ατμόσφαιρας. Σύννεφα, σκόνη, καπνός, ηφαιστειακή τέφρα και μικροσκοπικά αιωρούμενα σωματίδια μπορούν να περιορίσουν το φως που φτάνει στη Σελήνη.
Επομένως, κάθε ολική έκλειψη αποτελεί και ένα είδος στιγμιαίου «πορτρέτου» της ατμόσφαιρας ολόκληρου του πλανήτη.
Γιατί η έκλειψη του 2018 διήρκεσε τόσο πολύ
Η εξαιρετικά μεγάλη διάρκεια δεν οφειλόταν σε έναν μόνο παράγοντα, αλλά στον συνδυασμό τριών γεωμετρικών συνθηκών.
Η Σελήνη πέρασε κοντά από το κέντρο της σκιάς
Η τροχιά της οδήγησε βαθιά μέσα στην κυρίως σκιά της Γης και αρκετά κοντά στο κέντρο της. Όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση που πρέπει να διανύσει ο σεληνιακός δίσκος μέσα στη σκιά, τόσο περισσότερο διαρκεί η ολικότητα.
Η Σελήνη βρισκόταν κοντά στο απόγειο
Περίπου 19 ώρες πριν από την έκλειψη, η Σελήνη είχε περάσει από το απόγειο, το πιο απομακρυσμένο σημείο της τροχιάς της από τη Γη. Εκεί φαίνεται λίγο μικρότερη και κινείται πιο αργά στην τροχιά της. Επομένως, χρειάστηκε περισσότερο χρόνο για να διασχίσει τη γήινη σκιά.
Η Γη βρισκόταν κοντά στο αφήλιο
Στις αρχές Ιουλίου η Γη περνά από το αφήλιο, το πιο απομακρυσμένο σημείο της τροχιάς της από τον Ήλιο. Η σκιά της Γης είναι τότε ελαφρώς πλατύτερη στην απόσταση της Σελήνης, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τη διάρκεια της έκλειψης.
Ο συνδυασμός μιας σχετικά μικρής και αργά κινούμενης Σελήνης με μια βαθιά διαδρομή μέσα σε πλατιά γήινη σκιά δημιούργησε τη μεγαλύτερη ολική έκλειψη του αιώνα μας.
Η εξέλιξη του φαινομένου από την Κύπρο
Οι χρόνοι που ακολουθούν είναι σε θερινή ώρα Κύπρου:
| Στάδιο της έκλειψης | Ημερομηνία και ώρα Κύπρου |
|---|---|
| Έναρξη παρασκιάς | 27 Ιουλίου, 20:14 |
| Έναρξη μερικής έκλειψης | 27 Ιουλίου, 21:24 |
| Έναρξη ολικότητας | 27 Ιουλίου, 22:30 |
| Μέγιστο της έκλειψης | 27 Ιουλίου, 23:22 |
| Τέλος ολικότητας | 28 Ιουλίου, 00:13 |
| Τέλος μερικής έκλειψης | 28 Ιουλίου, 01:19 |
| Τέλος παρασκιάς | 28 Ιουλίου, 02:29 |
Η πλήρης διαδρομή μέσα στην παρασκιά διήρκεσε περισσότερο από έξι ώρες. Η εμφανέστερη φάση, από την πρώτη είσοδο μέχρι την τελική έξοδο από την κυρίως σκιά, διήρκεσε σχεδόν τέσσερις ώρες.
Το μέγιστο της έκλειψης
Το μέγιστο σημειώθηκε στις 23:22 ώρα Κύπρου. Εκείνη τη στιγμή η Σελήνη βρισκόταν βαθιά μέσα στη σκιά της Γης, στον αστερισμό του Αιγόκερω.
Το βόρειο και το νότιο τμήμα της δεν είχαν ακριβώς την ίδια φωτεινότητα. Το τμήμα που περνούσε πλησιέστερα προς το κέντρο της σκιάς φαινόταν σκοτεινότερο, ενώ η περιοχή κοντά στο άκρο της σκιάς διατηρούσε φωτεινότερες κόκκινες και πορτοκαλί αποχρώσεις.
Η ανομοιόμορφη αυτή φωτεινότητα έδινε στη Σελήνη τρισδιάστατη όψη, αποκαλύπτοντας ότι η γήινη σκιά δεν είναι ένα απλό ομοιόμορφο σκοτάδι.
Το «Ματωμένο Φεγγάρι»
Η ονομασία «Ματωμένο Φεγγάρι» δεν αποτελεί επίσημο αστρονομικό όρο. Χρησιμοποιείται ευρέως για να περιγράψει το κόκκινο χρώμα της Σελήνης κατά τη διάρκεια μιας ολικής έκλειψης.
Στο παρελθόν οι σεληνιακές εκλείψεις συνδέθηκαν από διαφορετικούς πολιτισμούς με μύθους, θεότητες, προφητείες και κακούς οιωνούς. Σήμερα γνωρίζουμε ότι πρόκειται για ένα φυσικό και απόλυτα προβλέψιμο αποτέλεσμα της κίνησης της Γης και της Σελήνης.
Το σχήμα της γήινης σκιάς πάνω στη Σελήνη αποτέλεσε, ήδη από την αρχαιότητα, σημαντική ένδειξη ότι η Γη είναι σφαιρική.
Η έκλειψη και ο κόκκινος πλανήτης
Την ίδια νύχτα ο πλανήτης Άρης βρισκόταν σε αντίθεση. Αυτό σημαίνει ότι, όπως τον βλέπαμε από τη Γη, βρισκόταν στην αντίθετη πλευρά του ουρανού από τον Ήλιο και παρέμενε ορατός σχεδόν ολόκληρη τη νύχτα.
Ο Άρης εμφανιζόταν ως ένα εξαιρετικά φωτεινό πορτοκαλοκόκκινο σημείο κοντά στην εκλειμμένη Σελήνη. Η πλησιέστερη προσέγγισή του προς τη Γη πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες αργότερα, στις 31 Ιουλίου 2018, αλλά ήδη κατά τη νύχτα της έκλειψης ήταν εντυπωσιακά φωτεινός.
Η κόκκινη Σελήνη και ο κόκκινος πλανήτης δημιούργησαν ένα σπάνιο οπτικό ζευγάρι. Παρά τη φαινομενική γειτνίασή τους στον ουρανό, τα δύο φαινόμενα δεν είχαν φυσική σχέση μεταξύ τους. Η συνύπαρξή τους ήταν αποτέλεσμα της γεωμετρίας των τροχιών και της δικής μας οπτικής γωνίας από τη Γη.
Μέρος της σειράς Saros 129
Η έκλειψη ανήκε στη σεληνιακή σειρά Saros 129. Μια σειρά Saros αποτελεί οικογένεια εκλείψεων που επαναλαμβάνονται περίπου κάθε 18 χρόνια, 11 ημέρες και 8 ώρες.
Κάθε έκλειψη της ίδιας σειράς παρουσιάζει παρόμοια γεωμετρία, αλλά συμβαίνει σε διαφορετική περιοχή της Γης λόγω των επιπλέον οκτώ ωρών. Η έκλειψη της 27ης Ιουλίου 2018 ήταν η 38η από τις συνολικά 71 εκλείψεις της συγκεκριμένης σειράς.
Παρατήρηση και φωτογράφιση
Σε αντίθεση με μια ηλιακή έκλειψη, η σεληνιακή έκλειψη μπορεί να παρατηρηθεί με ασφάλεια χωρίς προστατευτικά γυαλιά. Μπορεί κανείς να τη δει με γυμνό μάτι, κιάλια ή τηλεσκόπιο.
Η φωτογράφιση παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες. Κατά την ολικότητα η Σελήνη γίνεται πολύ πιο αμυδρή από μια κανονική πανσέληνο. Απαιτούνται μεγαλύτεροι χρόνοι έκθεσης, υψηλότερη ευαισθησία και σταθερή στήριξη της φωτογραφικής μηχανής. Ταυτόχρονα, η κίνηση της Σελήνης και η περιστροφή της Γης μπορούν να προκαλέσουν θόλωση.
Οι διαδοχικές φωτογραφίες καταγράφουν όχι μόνο την αλλαγή χρώματος, αλλά και την πορεία της στρογγυλής σκιάς της Γης πάνω στον σεληνιακό δίσκο.
Μια νύχτα σε πλανητική κλίμακα
Μια ολική έκλειψη Σελήνης μάς επιτρέπει να αντιληφθούμε με άμεσο τρόπο τις πραγματικές κινήσεις των ουράνιων σωμάτων. Η σκιά που βλέπουμε πάνω στη Σελήνη είναι η σκιά του ίδιου του πλανήτη πάνω στον οποίο στεκόμαστε.
Για λίγες ώρες γίνονται ορατές η κίνηση της Σελήνης, η θέση του Ήλιου πίσω από τη Γη και η έκταση της γήινης σκιάς μέσα στο διάστημα. Το φαινόμενο μετατρέπει μια συνηθισμένη πανσέληνο σε μια ζωντανή απεικόνιση της γεωμετρίας του Ηλιακού Συστήματος.
Η νύχτα της 27ης προς την 28η Ιουλίου 2018 θα παραμείνει ξεχωριστή, όχι μόνο επειδή πρόσφερε τη μεγαλύτερη ολικότητα του αιώνα, αλλά επειδή μας επέτρεψε να παρακολουθήσουμε από την Κύπρο τη Γη, τη Σελήνη και το φως του Ήλιου να δημιουργούν μαζί ένα μοναδικό ουράνιο θέαμα.
Στοιχεία της έκλειψης
- Είδος: Ολική έκλειψη Σελήνης
- Ημερομηνία: 27–28 Ιουλίου 2018
- Διάρκεια ολικότητας: 1 ώρα, 42 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα
- Διάρκεια μερικής φάσης: 3 ώρες, 54 λεπτά και 33 δευτερόλεπτα
- Συνολική διάρκεια παρασκιάς: 6 ώρες, 13 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα
- Μέγεθος κυρίως σκιάς: 1,610
- Αστερισμός: Αιγόκερως
- Σεληνιακός κόμβος: Κατερχόμενος
- Σειρά Saros: 129
- Αριθμός στη σειρά: 38 από 71
- Ορατότητα από την Κύπρο: Πλήρης
- Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: Μεγαλύτερη ολική έκλειψη Σελήνης του 21ου αιώνα
Φωτογραφίες και βίντεο
Φωτογραφίες και βίντεο: George Konstantinou
Δείτε την αρχική ανάρτηση και το βίντεο
Πηγές
Total Lunar Eclipse of 27 July 2018 – The Longest of the 21st Century – The “Blood Moon” from Cyprus
Text by George Konstantinou
On the evening of 27 July 2018, the full Moon rose into the sky above Cyprus unlike on any ordinary night. Initially bright, it gradually began to darken as Earth’s shadow advanced across its surface. When the entire lunar disc entered Earth’s shadow, the Moon did not disappear. It was transformed into a dark sphere displaying deep red, copper and orange shades.
It was the longest total lunar eclipse of the 21st century. Totality lasted for 1 hour, 42 minutes and 57 seconds, from 22:30 on 27 July until 00:13 on 28 July, Cyprus time.
The photographs and video provide my personal record of one of the most impressive astronomical events to have been completely visible from Cyprus.
What is a total lunar eclipse?
A total lunar eclipse occurs when the Sun, Earth and Moon become aligned, with Earth positioned between the Sun and the Moon. The Moon then passes through the shadow cast by Earth into space.
Earth’s shadow consists of two principal regions:
- The penumbra, where Earth blocks only part of the Sun’s light.
- The umbra, where Earth completely blocks the solar disc.
When the Moon enters the penumbra, the initial change in brightness is very slight and difficult to notice. Once it begins entering the umbra, however, a clearly defined dark curve appears across its disc.
The total phase begins when the entire Moon is situated within Earth’s umbral shadow.
Why does the Moon become red?
Even during totality, a small amount of sunlight manages to reach the Moon. This light travels through Earth’s atmosphere, where it is refracted and directed into the shadow.
Shorter wavelengths, particularly blue and violet light, are scattered much more strongly by the atmosphere. Longer wavelengths, including red and orange, pass through more effectively and reach the Moon.
The lunar disc therefore acquires a red or copper colour. This is the same fundamental process that colours the horizon red during sunrise and sunset.
In a poetic but scientifically accurate description, the light illuminating the eclipsed Moon has passed simultaneously through the ring of all the sunrises and sunsets surrounding Earth at that moment.
The eclipse as an image of Earth’s atmosphere
The colour of a total eclipse is not always the same. An eclipse may be bright orange, deep red, brown or so dark that the lunar disc becomes difficult to see.
Its final colour is influenced by the condition of Earth’s atmosphere. Clouds, dust, smoke, volcanic ash and microscopic suspended particles can reduce the amount of light reaching the Moon.
Every total lunar eclipse therefore provides a type of instantaneous “portrait” of the atmosphere of the entire planet.
Why the 2018 eclipse lasted so long
Its exceptional duration resulted not from one factor but from a combination of three geometrical conditions.
The Moon passed close to the centre of the shadow
Its orbit carried it deep into Earth’s umbra and relatively close to its centre. The greater the distance the lunar disc must travel through the shadow, the longer totality lasts.
The Moon was close to apogee
Approximately 19 hours before the eclipse, the Moon had passed through apogee, the most distant point of its orbit from Earth. There it appears slightly smaller and moves more slowly along its orbit. It therefore required more time to cross Earth’s shadow.
Earth was close to aphelion
In early July, Earth passes through aphelion, the most distant point of its orbit from the Sun. Earth’s shadow is then slightly wider at the Moon’s distance, further increasing the eclipse’s duration.
The combination of a relatively small, slowly moving Moon with a deep passage through a wide terrestrial shadow produced the longest total lunar eclipse of our century.
Progress of the eclipse from Cyprus
The following times are given in Cyprus summer time:
| Eclipse stage | Date and time in Cyprus |
|---|---|
| Penumbral eclipse began | 27 July, 20:14 |
| Partial eclipse began | 27 July, 21:24 |
| Totality began | 27 July, 22:30 |
| Maximum eclipse | 27 July, 23:22 |
| Totality ended | 28 July, 00:13 |
| Partial eclipse ended | 28 July, 01:19 |
| Penumbral eclipse ended | 28 July, 02:29 |
The Moon’s entire passage through the penumbra lasted for more than six hours. The most visible part, from its first entry into the umbra until its final departure, lasted for almost four hours.
Maximum eclipse
The maximum occurred at 23:22 Cyprus time. At that moment, the Moon was situated deep within Earth’s shadow in the constellation Capricornus.
Its northern and southern regions did not display precisely the same brightness. The section passing closest to the shadow’s centre appeared darker, while the region nearer its edge retained brighter red and orange shades.
This uneven illumination gave the Moon a three-dimensional appearance and demonstrated that Earth’s shadow is not a region of completely uniform darkness.
The “Blood Moon”
The name “Blood Moon” is not an official astronomical term. It is widely used to describe the red colour of the Moon during a total eclipse.
Throughout history, different cultures associated lunar eclipses with myths, deities, prophecies and bad omens. Today, we know that they are natural and entirely predictable consequences of the movements of Earth and the Moon.
The curved shape of Earth’s shadow across the Moon was already important evidence in ancient times that Earth is spherical.
The eclipse and the Red Planet
On the same night, Mars was at opposition. This means that, as viewed from Earth, it was positioned on the opposite side of the sky from the Sun and remained visible for almost the entire night.
Mars appeared as an exceptionally bright orange-red point close to the eclipsed Moon. Its closest approach to Earth took place several days later, on 31 July 2018, but it was already remarkably bright on the night of the eclipse.
The red Moon and the Red Planet created a rare visual pairing. Despite their apparent proximity in the sky, the two phenomena had no physical connection. Their coexistence resulted from orbital geometry and our viewing perspective from Earth.
Part of Saros series 129
The eclipse belonged to lunar Saros series 129. A Saros is a family of eclipses repeating approximately every 18 years, 11 days and 8 hours.
Each eclipse within the same series has similar geometry but occurs over a different part of Earth because of the additional eight hours. The eclipse of 27 July 2018 was the 38th of the 71 eclipses belonging to this series.
Observation and photography
Unlike a solar eclipse, a lunar eclipse can be observed safely without protective glasses. It may be watched with the naked eye, binoculars or a telescope.
Photographing it presents particular difficulties. During totality, the Moon becomes much fainter than an ordinary full Moon. Longer exposures, higher sensitivity and stable camera support are required. At the same time, the Moon’s movement and Earth’s rotation may cause blurring.
A sequence of photographs records not only the change in colour but also the movement of Earth’s curved shadow across the lunar disc.
A night on a planetary scale
A total lunar eclipse allows us to perceive directly the real movements of celestial bodies. The shadow visible across the Moon is the shadow of the planet on which we are standing.
For several hours, the Moon’s movement, the position of the Sun behind Earth and the extent of Earth’s shadow in space become visible. The phenomenon transforms an ordinary full Moon into a living illustration of the geometry of the Solar System.
The night of 27–28 July 2018 will remain exceptional, not only because it produced the longest totality of the century, but because it allowed us to watch Earth, the Moon and sunlight combine to create a unique celestial spectacle from Cyprus.
Eclipse data
- Type: Total lunar eclipse
- Date: 27–28 July 2018
- Duration of totality: 1 hour, 42 minutes and 57 seconds
- Duration of partial phase: 3 hours, 54 minutes and 33 seconds
- Total penumbral duration: 6 hours, 13 minutes and 48 seconds
- Umbral magnitude: 1.610
- Constellation: Capricornus
- Lunar node: Descending
- Saros series: 129
- Number in series: 38 of 71
- Visibility from Cyprus: Complete
- Special distinction: Longest total lunar eclipse of the 21st century
Photographs and video
Photographs and video by George Konstantinou
View the original post and video
Sources
- Original post – Biodiversity of Cyprus
- NASA – Total Lunar Eclipse, 27 July 2018
- EclipseWise – Total Lunar Eclipse of 27 July 2018
- NASA – Lunar eclipse catalogues
- Time and Date – Total Lunar Eclipse of 27–28 July 2018
No comments:
Post a Comment