Translate

Saturday, 10 February 2018

Millipede -Yellow-legged Pachyiulus - Pachyiulus flavipes (C. L. Koch, 1847) - Cyprus

 See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο


Photos Koma tou Gialou by George Konstantinou








Below in English

Κείμενο George Konstantinou

Φωτογραφίες και βίντεο: Κώμα του Γιαλού, George Konstantinou

Ο κιτρινόποδος παχυίουλος, με την αγγλική κοινή ονομασία Yellow-legged Pachyiulus και το επιστημονικό όνομα Pachyiulus flavipes (C. L. Koch, 1847), είναι ένα μεγαλόσωμο διπλόποδο της οικογένειας Julidae. Αποτελεί ένα από τα πιο κοινά και ευδιάκριτα είδη διπλοπόδων της Κύπρου.

Το κυλινδρικό, σκουρόχρωμο σώμα και τα πολυάριθμα κιτρινωπά πόδια του δημιουργούν έντονη χρωματική αντίθεση. Παρά την εντυπωσιακή του εμφάνιση, είναι ένα ακίνδυνο για τον άνθρωπο ζώο, το οποίο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αποσύνθεση της νεκρής φυτικής ύλης και στην ανακύκλωση των θρεπτικών στοιχείων του εδάφους.

Η καταγραφή στο Κώμα του Γιαλού

Οι φωτογραφίες και το βίντεο της αρχικής ανάρτησης προέρχονται από το Κώμα του Γιαλού, στην επαρχία Αμμοχώστου, και δημιουργήθηκαν από τον George Konstantinou.

Η περιοχή περιλαμβάνει καλλιεργημένες εκτάσεις, θαμνώνες, χορτολιβαδική βλάστηση και σημεία όπου συσσωρεύονται πεσμένα φύλλα και άλλη οργανική ύλη. Τέτοια μικροενδιαιτήματα παρέχουν τροφή, υγρασία και προστασία στα διπλόποδα, ιδιαίτερα κάτω από πέτρες, ξύλα και φυτικά υπολείμματα.

Google Maps – Κώμα του Γιαλού, Κύπρος

Δεν είναι έντομο

Τα διπλόποδα συχνά αποκαλούνται λανθασμένα έντομα, αλλά ανήκουν στην ομοταξία Diplopoda και στην υποσυνομοταξία Myriapoda. Τα έντομα έχουν τρία ζεύγη ποδιών και σώμα χωρισμένο σε κεφάλι, θώρακα και κοιλιά. Αντίθετα, τα διπλόποδα διαθέτουν μακρύ σώμα αποτελούμενο από πολλούς δακτυλίους και πολυάριθμα ζεύγη ποδιών.

Η ονομασία Diplopoda σημαίνει «διπλά πόδια». Στους περισσότερους δακτυλίους του σώματος υπάρχουν δύο ζεύγη ποδιών, επειδή οι δακτύλιοι αυτοί προήλθαν εξελικτικά από τη συνένωση δύο αρχικών σωματικών τμημάτων. Οι πρώτοι δακτύλιοι πίσω από το κεφάλι και οι τελευταίοι του σώματος δεν ακολουθούν απαραίτητα το ίδιο πρότυπο.

Παρά την αγγλική ονομασία millipede, που κυριολεκτικά σημαίνει «χίλια πόδια», τα περισσότερα είδη δεν διαθέτουν τόσα. Ο αριθμός των ποδιών μεταβάλλεται ανάλογα με το είδος, το φύλο και το στάδιο ανάπτυξης.

Εμφάνιση και μέγεθος

Το Pachyiulus flavipes έχει επίμηκες, ισχυρό και σχεδόν κυλινδρικό σώμα. Η ράχη των ενήλικων και υποενήλικων ατόμων είναι μαύρη ή πολύ σκούρα, ενώ η κοιλιακή επιφάνεια και τα πόδια είναι κίτρινα. Αυτός ο χαρακτηριστικός χρωματισμός εξηγεί τόσο την επιστημονική ονομασία flavipes, που σημαίνει «κιτρινόποδος», όσο και την αγγλική κοινή ονομασία Yellow-legged Pachyiulus.

Σε επιστημονική μελέτη ενήλικα άτομα του είδους είχαν μήκος 42–86 χιλιοστά και 48–65 δακτυλίους που έφεραν πόδια. Οι μετρήσεις αυτές προέρχονται από συγκεκριμένο ερευνητικό υλικό και δεν σημαίνουν ότι κάθε άτομο βρίσκεται απαραίτητα μέσα σε ολόκληρο αυτό το εύρος.

Το κεφάλι φέρει μικρές κεραίες, απλά μάτια συγκεντρωμένα σε ομάδες και ισχυρά στοματικά μόρια, κατάλληλα για την επεξεργασία μαλακής ή αποσυντιθέμενης φυτικής ύλης. Τα πολλά μικρά πόδια κινούνται διαδοχικά, δημιουργώντας τα χαρακτηριστικά κυματοειδή πρότυπα κίνησης κατά το περπάτημα.

Ενδιαιτήματα και δραστηριότητα

Το είδος συναντάται σε ποικιλία περιβαλλόντων. Οι επιστημονικές καταγραφές από την Κύπρο προέρχονται από παράκτια φρύγανα, ανοικτούς αγρούς, ασβεστολιθικές πλαγιές, μακκία βλάστηση, ρεματιές, δάση, θαμνώνες και περιοχές κοντά σε ανθρώπινες εγκαταστάσεις.

Το Pachyiulus flavipes χαρακτηρίζεται ως ανθρωπόφιλο ή συναθρωπικό είδος, καθώς μπορεί να ζει και σε περιβάλλοντα που έχουν τροποποιηθεί από τον άνθρωπο. Εμφανίζεται σε κήπους, καλλιέργειες, αυλές, παρτέρια και κάτω από αντικείμενα που συγκρατούν υγρασία.

Η διατήρηση της υγρασίας είναι ουσιαστική για την επιβίωσή του. Για τον λόγο αυτό παραμένει κατά τις ξηρές και θερμές ώρες κρυμμένο κάτω από πέτρες, κορμούς, φύλλα ή μέσα στο έδαφος. Δραστηριοποιείται περισσότερο τη νύχτα, μετά από βροχή και σε περιόδους αυξημένης υγρασίας. Στην Κύπρο μπορεί να παρατηρηθεί σε μεγάλους αριθμούς μετά τις πρώτες βροχές.

Διατροφή και οικολογικός ρόλος

Το Pachyiulus flavipes είναι κυρίως σαπροφάγο. Τρέφεται με πεσμένα φύλλα και άλλη νεκρή ή αποσυντιθέμενη φυτική ύλη, την οποία τεμαχίζει σε μικρότερα κομμάτια.

Με αυτή τη δραστηριότητα επιταχύνει τη διάσπαση των φυτικών υπολειμμάτων και διευκολύνει τη δράση μυκήτων και μικροοργανισμών. Τα οργανικά υλικά επιστρέφουν σταδιακά στο έδαφος, εμπλουτίζοντάς το με θρεπτικά στοιχεία και συμβάλλοντας στη δημιουργία χούμου.

Επομένως, τα διπλόποδα δεν είναι άχρηστα ή επιβλαβή ζώα. Αποτελούν σημαντικό τμήμα των οργανισμών αποσύνθεσης και συμβάλλουν στη γονιμότητα και στη λειτουργία του εδάφους.

Άμυνα απέναντι στους θηρευτές

Το Pachyiulus flavipes δεν διαθέτει κεντρί και δεν επιτίθεται στον άνθρωπο. Όταν ενοχληθεί, η πρώτη του αντίδραση είναι συνήθως να τυλίξει το σώμα του σε σφιχτή σπείρα. Με αυτόν τον τρόπο προστατεύει το κεφάλι, τα πόδια και τη μαλακότερη κοιλιακή επιφάνεια, αφήνοντας εκτεθειμένο κυρίως το σκληρό εξωτερικό μέρος του σώματος.

Τα διπλόποδα διαθέτουν επίσης αμυντικούς αδένες, από τους οποίους μπορούν να εκκρίνουν χημικές ουσίες που αποθαρρύνουν ορισμένους θηρευτές. Η έκκριση μπορεί να έχει έντονη οσμή, να αφήσει προσωρινό χρωματισμό στο δέρμα ή να προκαλέσει ερεθισμό στα μάτια και στους ευαίσθητους ιστούς.

Για τον λόγο αυτό δεν πρέπει να τρίβουμε τα μάτια ή το πρόσωπό μας μετά την επαφή με διπλόποδο και είναι σωστό να πλένουμε τα χέρια μας. Η έκκριση αποτελεί αποκλειστικά αμυντικό μηχανισμό και δεν χρησιμοποιείται για επίθεση.

Αναπαραγωγή και ανάπτυξη

Μετά το ζευγάρωμα, τα θηλυκά εναποθέτουν τα αβγά σε προστατευμένες θέσεις στο έδαφος. Η ανάπτυξη των διπλοπόδων είναι σταδιακή και τα νεαρά άτομα αποκτούν περισσότερους σωματικούς δακτυλίους και πόδια καθώς μεγαλώνουν και πραγματοποιούν διαδοχικές εκδύσεις.

Το Pachyiulus flavipes παρουσιάζει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον επειδή η πρώιμη μεταεμβρυϊκή ανάπτυξή του διαφέρει από εκείνη πολλών άλλων ειδών της οικογένειας Julidae. Αντί να εκκολάπτονται με μόνο τρία ζεύγη ποδιών, τα νεαρά του είδους εμφανίζονται ήδη με πολλούς δακτυλίους και πολυάριθμα ζεύγη ποδιών. Με κάθε επόμενο αναπτυξιακό στάδιο προστίθενται νέοι δακτύλιοι και πόδια.

Παρουσία και εξάπλωση στην Κύπρο

Η επιστημονική μελέτη των διπλοπόδων της Κύπρου, η οποία δημοσιεύθηκε το 2014, κατέγραψε συνολικά 21 είδη από 14 γένη, εννέα οικογένειες και επτά τάξεις. Οι συγγραφείς χαρακτήρισαν το Pachyiulus flavipes ευρέως εξαπλωμένο συναθρωπικό είδος της ανατολικής Μεσογείου.

Πριν από τη συγκεκριμένη μελέτη υπήρχαν μόνο δύο δημοσιευμένες αναφορές του είδους από την Κύπρο, από το δάσος Παραμαλίου και το Λιβάδι. Η εξέταση νέου υλικού επιβεβαίωσε την παρουσία του σε πολυάριθμες τοποθεσίες και διαφορετικά ενδιαιτήματα.

Μεταξύ των δημοσιευμένων καταγραφών περιλαμβάνονται η Καντού, η Γεράσα, το Σούνι–Ζανακιά, η Πέγεια, η Πέτρα του Ρωμιού, το Κούριο, το Ιερό του Απόλλωνα Υλάτη και τα Λουτρά της Αφροδίτης, καθώς και πολλές άλλες περιοχές. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι το είδος έχει ευρεία παρουσία στην Κύπρο.

Οι συγγραφείς της μελέτης θεώρησαν την παρουσία του στην Κύπρο πιθανό αποτέλεσμα εισαγωγής μέσω ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Η εκτίμηση αυτή αφορά τη βιογεωγραφική προέλευση του πληθυσμού και δεν αναιρεί το γεγονός ότι το είδος είναι σήμερα ευρέως εγκατεστημένο στο νησί.

Γεωγραφική εξάπλωση

Το Pachyiulus flavipes είναι ευρέως διαδεδομένο στην ανατολική και κεντρική Μεσόγειο. Έχει καταγραφεί από τις Βαλεαρίδες Νήσους προς την Ιταλία, τα Βαλκάνια και την Τουρκία, καθώς και σε διάφορα νησιά της Μεσογείου.

Η μεγάλη του εξάπλωση, η ικανότητά του να επιβιώνει σε ανθρωπογενή περιβάλλοντα και η πιθανή μεταφορά του μαζί με χώμα, φυτά και άλλα υλικά έχουν συμβάλει στην παρουσία του σε πολλές περιοχές.

Ταξινομική ιστορία

Το είδος περιγράφηκε αρχικά από τον Carl Ludwig Koch το 1847 ως Iulus flavipes. Επειδή μεταφέρθηκε αργότερα στο γένος Pachyiulus, το όνομα του συγγραφέα και το έτος περιγραφής τοποθετούνται μέσα σε παρενθέσεις: Pachyiulus flavipes (C. L. Koch, 1847).

Για ένα διάστημα είχε θεωρηθεί συνώνυμο του Pachyiulus varius (Fabricius, 1781). Ωστόσο, μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2012 συνέκρινε τον χρωματισμό, το μέγεθος, τη μορφολογία, την ανάπτυξη και γενετικά δεδομένα. Τα αποτελέσματα υποστήριξαν ότι το P. flavipes αποτελεί διακριτό είδος.

Η μελέτη έδειξε επίσης ότι το συγγενικό Pachyiulus oenologus έχει εντελώς μαύρο σώμα και σκουροκόκκινα πόδια, ενώ το P. flavipes έχει μαύρη ράχη, κίτρινη κοιλιακή επιφάνεια και κίτρινα πόδια. Στο P. flavipes υπάρχει επίσης ένα μικρό βοηθητικό νύχι κάτω από το κύριο νύχι των ποδιών, χαρακτηριστικό που μπορεί να παρατηρηθεί μόνο με κατάλληλο μικροσκοπικό εξοπλισμό.

Προστασία και σεβασμός

Όταν βρίσκουμε διπλόποδα σε φυσικά περιβάλλοντα, κήπους ή αυλές, δεν υπάρχει λόγος να τα σκοτώνουμε. Συνήθως δεν προκαλούν ζημιές και η παρουσία τους συνδέεται με υγρασία και διαθέσιμη οργανική ύλη.

Εάν ένα άτομο εισέλθει σε κατοικία, μπορεί να μεταφερθεί προσεκτικά έξω χωρίς να τραυματιστεί. Η διατήρηση της φυλλοστρωμνής και των φυσικών μικροενδιαιτημάτων σε κατάλληλα σημεία βοηθά όχι μόνο τα διπλόποδα αλλά και πολλούς άλλους οργανισμούς που συμμετέχουν στην αποσύνθεση και στη λειτουργία του εδάφους.

Ταξινόμηση

  • Βασίλειο: Animalia
  • Φύλο: Arthropoda
  • Υποσυνομοταξία: Myriapoda
  • Ομοταξία: Diplopoda
  • Υφομοταξία: Chilognatha
  • Τάξη: Julida
  • Υπεροικογένεια: Juloidea
  • Οικογένεια: Julidae
  • Υποοικογένεια: Pachyiulinae
  • Γένος: Pachyiulus Berlese, 1883
  • Είδος: Pachyiulus flavipes (C. L. Koch, 1847)
  • Κοινές ονομασίες: Κιτρινόποδος Παχυίουλος – Yellow-legged Pachyiulus

Πηγές




Yellow-legged Pachyiulus – Pachyiulus flavipes (C. L. Koch, 1847) – Cyprus

Text by George Konstantinou

Photos and video: Koma tou Gialou, by George Konstantinou

The Yellow-legged Pachyiulus, scientifically known as Pachyiulus flavipes (C. L. Koch, 1847), is a large millipede belonging to the family Julidae. It is one of the most common and conspicuous millipede species found in Cyprus.

The species was originally described by Carl Ludwig Koch in 1847 under the name Iulus flavipes. It was subsequently transferred to the genus Pachyiulus, which is why the author’s name and year are placed in parentheses. Pachyiulus flavipes is currently recognised as an accepted name by the international taxonomic database MilliBase.

The record from Koma tou Gialou

The photographs and video in the original post were recorded by George Konstantinou at Koma tou Gialou in the Famagusta District.

The species has also been recorded from numerous other parts of Cyprus, ranging from coastal localities to areas at considerably higher elevations. Scientific records are known from Paramali, Livadhiou, Kantou, Gerasa, Souni–Zanakia, Pegeia, Petra tou Romiou, Episkopi, Kourion, Pissouri, the Baths of Aphrodite and many other localities.

The following coordinates indicate the village of Koma tou Gialou and not the precise observation site:

Coordinates: 35.4275, 34.1310

Google Maps – Koma tou Gialou

It is not an insect

Despite its superficial resemblance to certain elongated insects, Pachyiulus flavipes is not an insect. It belongs to the class Diplopoda and to the broader group of animals known as myriapods.

Insects have three pairs of legs and a body divided into a head, thorax and abdomen. Millipedes, in contrast, possess an elongated body composed of numerous successive rings. Most of their body rings bear two pairs of legs, a characteristic reflected in the name Diplopoda.

The term “millipede” does not mean that every animal possesses exactly one thousand legs. The actual number depends on the species, sex, age and number of body rings.

Appearance and size

The species has an elongated, cylindrical and strongly hardened body. Its dorsal surface is very dark brown to black, while the underside and its numerous legs are characteristically yellow or yellowish.

This colour combination is one of its principal external features and explains both the scientific epithet flavipes and the English common name Yellow-legged Pachyiulus. The Latin word flavipes essentially means “yellow-footed”.

A scientific study of adult and immature specimens recorded body lengths ranging from 42 to 86 millimetres. The examined specimens possessed between 48 and 65 leg-bearing body rings. It is therefore one of the largest and most impressive millipedes that may be encountered in Cyprus.

The head bears short antennae, used to explore the surroundings, and groups of simple eyes. During locomotion, the legs do not move simultaneously but in coordinated succession, producing characteristic wave-like patterns along the body.

Habitat and activity

Pachyiulus flavipes requires moisture and usually avoids prolonged exposure to strong sunlight and dry conditions. It shelters beneath stones, fallen trunks, pieces of wood and plant debris, within leaf litter or in the upper layers of the soil.

In Cyprus it has been recorded from a wide variety of environments, including:

  • phrygana and scrubland,
  • open fields,
  • streamside habitats,
  • humid ravines,
  • pine and plane-tree woodland,
  • coastal vegetation,
  • rocky limestone slopes,
  • agricultural and inhabited areas.

Its presence near human settlements is not unusual. It is regarded as a synanthropic species because it can survive in gardens, courtyards, cultivated land, piles of plant material and other human-modified environments where sufficient moisture and organic material are available.

Its activity commonly increases after rainfall, when the ground is moist and conditions protect it from dehydration. During hot and dry periods, it remains concealed within cool and protected microhabitats.

Diet and ecological role

Pachyiulus flavipes is primarily a decomposer. It feeds on fallen leaves, fragments of dead plants, decaying wood and other organic remains.

By fragmenting and consuming dead plant material, it facilitates the activity of fungi and microorganisms. Nutrients are gradually returned to the soil, where they can be used again by plants. Millipedes therefore participate actively in leaf-litter decomposition, nutrient recycling and the formation of fertile soil.

It is not a human parasite and does not usually cause damage. The occasional appearance of numerous individuals in gardens or near buildings is mainly associated with moisture, rainfall and the search for suitable shelter.

Defence against predators

This millipede has no sting and does not attack humans. When threatened, it coils its body into a tight spiral. This protects the head, vulnerable underside and legs, leaving mainly the hard external surface exposed.

It also possesses defensive glands capable of producing strong-smelling substances that repel many predators. These secretions may leave temporary stains or cause irritation, particularly if they come into contact with the eyes or other sensitive tissues. The animals should therefore not be handled unnecessarily, and hands should be washed following contact.

The natural enemies of millipedes include certain birds, reptiles, amphibians, small mammals, beetles and other predatory invertebrates.

Reproduction and development

Millipedes reproduce by laying eggs, which are deposited in protected places within the soil or organic material. In adult males of the order Julida, certain legs are modified into specialised reproductive structures known as gonopods. Their morphology is an important feature in millipede classification and species identification.

As juvenile millipedes develop, they acquire additional rings and legs through successive moults. This process is known as anamorphic development.

The early development of Pachyiulus flavipes is of particular scientific interest. Unlike the usual condition in many other members of the Julidae, whose newly hatched young possess only three pairs of legs, juveniles of this species hatch with numerous rings and many pairs of legs already present.

Taxonomic history

The classification of the genus Pachyiulus has been particularly complicated because many related species are externally very similar and show only minor differences in gonopod morphology.

Pachyiulus flavipes was formerly treated as a synonym of Pachyiulus varius (Fabricius, 1781). A scientific study comparing colour, body size, morphology, postembryonic development and genetic information supported its restoration as a distinct species.

The same research demonstrated that P. flavipes is genetically well differentiated from the related Pachyiulus oenologus. P. flavipes has a black dorsal surface, a yellow underside and yellow legs, whereas P. oenologus has an entirely black body and dark reddish legs. An additional microscopic feature of P. flavipes is the presence of a small accessory claw beneath the main claw of each walking leg.

Presence and possible origin in Cyprus

The scientific study of the millipedes of Cyprus published in 2014 recorded 21 species belonging to 14 genera, nine families and seven orders. Pachyiulus flavipes was confirmed through numerous specimens and described as a widespread synanthropic species.

The authors interpreted its presence in Cyprus as the result of an earlier introduction through human activity. Its synanthropic behaviour and its ability to be transported in soil, plants, timber or agricultural materials facilitate its accidental spread.

It is now an established and very common member of the soil-dwelling fauna of Cyprus. It is not endemic to Cyprus.

Geographical distribution

Pachyiulus flavipes is widely distributed in the eastern and central parts of the Mediterranean region. It has been reported from Cyprus, Greece and numerous Greek islands, Italy, France, Bulgaria, Romania, Balkan countries, Turkey and other areas.

Some older distribution records may require re-examination because of the historical confusion between P. flavipes, P. varius, P. oenologus and other related members of the genus.

Protecting millipedes

Millipedes are an often-overlooked component of biodiversity. Because they live concealed within the soil and beneath plant remains, their ecological importance is not always immediately apparent.

The removal of leaf litter, excessive pesticide use, fires, the clearance of all dead wood and the disturbance of soil can affect their populations. Retaining small natural areas with fallen leaves, stones and dead wood provides shelter not only for millipedes but also for many other beneficial soil organisms.

Taxonomy

  • Kingdom: Animalia
  • Phylum: Arthropoda
  • Subphylum: Myriapoda
  • Class: Diplopoda
  • Subclass: Chilognatha
  • Order: Julida
  • Family: Julidae
  • Subfamily: Pachyiulinae
  • Genus: Pachyiulus Berlese, 1883
  • Species: Pachyiulus flavipes (C. L. Koch, 1847)
  • Common name: Yellow-legged Pachyiulus

Sources


Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)