See also

Η εκκλησία της Παναγίας της Γαλακτοτροφούσας στο χωριό Μαθιάτης - Panagia Galaktotrofousa Churche at Mathiatis Village - Cyprus

Η εκκλησία του Αποστόλου Βαρνάβα στο χωριό Μαθιάτης - Apostolos Varnavas Churche at Mathiatis Village - Cyprus

Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο χωριό Μαθιάτης - Agia Paraskeui Churche at Mathiatis Village - Cyprus

Το παρεκκλήσι της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου στο χωριό Μαθιάτης - Agia Irini Chrisovalantou Churche at Mathiatis Village - Cyprus

Thanks to my son Chrysantho Konstantinou for his drone footage 4/1/2020 Cyprus

Below in English

Κείμενο George Konstantinou

Γενική περιγραφή

Το μεταλλείο Κοκκινοαντώνης βρίσκεται βόρεια του χωριού Μαθιάτης, στην επαρχία Λευκωσίας. Είναι γνωστό και ως Βόρειο Μεταλλείο Μαθιάτη και αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα εγκαταλειμμένα υπαίθρια μεταλλεία της Κύπρου.

Η εκμετάλλευσή του δημιούργησε έναν μεγάλο κυκλικό κρατήρα, στο βαθύτερο σημείο του οποίου σχηματίστηκε μεταλλευτική λίμνη. Οι πολύχρωμες βαθμίδες της εκσκαφής, τα εκτεθειμένα ηφαιστειακά πετρώματα και τα κατάλοιπα των θειούχων μεταλλευμάτων προσδίδουν στον χώρο ιδιαίτερη γεωλογική και εκπαιδευτική αξία.

Διάκριση από το νότιο μεταλλείο

Στην περιοχή του Μαθιάτη υπάρχουν δύο διαφορετικά ιστορικά μεταλλεία:

Το βόρειο μεταλλείο Κοκκινοαντώνης, το οποίο αποτελεί κυρίως νεότερο υπαίθριο μεταλλείο πυρίτη.
Το νότιο μεταλλείο Μαθιάτη, στους πρόποδες του λόφου Στρογγυλός, όπου υπάρχουν αρχαίες μεταλλευτικές και μεταλλουργικές ενδείξεις που χρονολογούνται τουλάχιστον από την Κυπροαρχαϊκή περίοδο.

Τα δύο μεταλλεία δεν πρέπει να συγχέονται. Η πρόταση ένταξης στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO αφορά το αρχαίο νότιο μεταλλείο Μαθιάτη και όχι τον Κοκκινοαντώνη. Το βόρειο μεταλλείο έχει κυρίως νεότερη μεταλλευτική ιστορία και μεγάλη γεωλογική αξία.

Έναρξη της νεότερης εκμετάλλευσης

Η σύγχρονη μεταλλευτική έρευνα στον Κοκκινοαντώνη άρχισε τον Νοέμβριο του 1935 από την αμερικανική εταιρεία Cyprus Mines Corporation – CMC.

Η εταιρεία αναζητούσε χρυσό στα οξειδωμένα ανώτερα τμήματα των θειούχων κοιτασμάτων. Αυτές οι επιφανειακές ζώνες, γνωστές ως σιδηρούχα καλύμματα ή gossans, σχηματίζονται όταν τα θειούχα ορυκτά εκτίθενται για μεγάλα χρονικά διαστήματα στο νερό και στο οξυγόνο.

Κατά την οξείδωση απομακρύνονται ή ανακατανέμονται πολλά στοιχεία, ενώ ο χρυσός μπορεί να παραμείνει και να συγκεντρωθεί στο επιφανειακό υλικό. Τα κοιτάσματα αυτά ήταν σχετικά μικρά και κοντά στην επιφάνεια, επιτρέποντας την υπαίθρια εκμετάλλευσή τους.

Χρυσός και άργυρος

Κατά τις δεκαετίες του 1930 και του 1940 πραγματοποιήθηκε εντατική εκμετάλλευση μικρών χρυσοφόρων οξειδωμένων κοιτασμάτων σε διάφορες περιοχές του Τροόδους.

Η συνολική παραγωγή χρυσού από όλα τα μεταλλεία της Κύπρου εκείνης της περιόδου αναφέρεται ότι έφθασε περίπου τις 167.000 ουγγιές. Από τα μεταλλεία της περιοχής Μαθιάτη προήλθαν περίπου 26.000 ουγγιές. Ο αριθμός αυτός αφορά συνολικά την περιοχή και δεν πρέπει να αποδίδεται αποκλειστικά στον Κοκκινοαντώνη.

Η αρχική εξόρυξη του χρυσοφόρου επιφανειακού υλικού δημιούργησε μια σχετικά μικρή εκσκαφή πάνω από το βαθύτερο θειούχο κοίτασμα.

Ανακάλυψη του πυριτικού κοιτάσματος

Οι γεωλογικές έρευνες της CMC κάτω από τη χρυσοφόρα οξειδωμένη ζώνη εντόπισαν θειούχο κοίτασμα, οι παλαιότερες εκτιμήσεις για το οποίο έφθαναν περίπου τους τέσσερις εκατομμύρια τόνους.

Το κοίτασμα αποτελούνταν κυρίως από σιδηροπυρίτη, με μικρότερες ποσότητες χαλκοπυρίτη και άλλων θειούχων ορυκτών. Μεγάλο μέρος του χαρακτηριζόταν ως μη χαλκούχος ή χαμηλής περιεκτικότητας πυρίτης.

Η CMC δεν προχώρησε τότε σε πλήρη εκμετάλλευση του βαθύτερου κοιτάσματος. Η χαμηλή περιεκτικότητα σε χαλκό, οι οικονομικές συνθήκες και η μεγάλη απόσταση από τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας της εταιρείας στον Ξερό και το Καραβοστάσι περιόριζαν την οικονομική του αξία.

Η Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία

Το 1965 η μεταλλευτική μίσθωση του βόρειου μεταλλείου πέρασε στην Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία – ΕΜΕ.

Η ΕΜΕ επέκτεινε σημαντικά την υπαίθρια εκσκαφή και εκμεταλλεύτηκε τόσο χαλκούχους όσο και μη χαλκούχους πυρίτες. Το εξορυσσόμενο υλικό μεταφερόταν στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Βασιλικό, απ’ όπου γινόταν η επεξεργασία ή η εξαγωγή του.

Μέχρι τη λήξη της μεταλλευτικής μίσθωσης το 1990, είχαν εξορυχθεί περίπου δύο εκατομμύρια τόνοι μεταλλεύματος.

Ο μεγάλος κρατήρας

Η αρχική μικρή εκσκαφή της CMC εξελίχθηκε σταδιακά σε έναν τεράστιο υπαίθριο μεταλλευτικό κρατήρα. Η τελική εκσκαφή έχει περίπου:

διάμετρο 350 μέτρων,
βάθος 85 μέτρων,
διαδοχικές τεχνητές βαθμίδες στα πρανή,
μεγάλη ποσότητα εκτεθειμένων πετρωμάτων και μεταλλευτικών καταλοίπων.

Οι βαθμίδες δημιουργούν τη χαρακτηριστική κλιμακωτή μορφή των υπαίθριων μεταλλείων. Κατασκευάζονταν για να διευκολύνουν την πρόσβαση των μηχανημάτων, την απομάκρυνση του μεταλλεύματος και τη σχετική σταθεροποίηση των πρανών κατά τη λειτουργία του έργου.

Μετά την εγκατάλειψη, η διάβρωση, οι καταπτώσεις και η αποσάθρωση άρχισαν να μεταβάλλουν την αρχική μορφή τους.

Γεωλογικό υπόβαθρο

Ο Κοκκινοαντώνης βρίσκεται στα ηφαιστειακά πετρώματα του Οφιόλιθου του Τροόδους. Ο οφιόλιθος αποτελεί τμήμα αρχαίου ωκεάνιου φλοιού που σχηματίστηκε πριν από περίπου 92 εκατομμύρια χρόνια, κατά το Ανώτερο Κρητιδικό.

Στην περιοχή εμφανίζονται λάβες που δημιουργήθηκαν στον πυθμένα του αρχαίου ωκεανού της Νεοτηθύος. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται προσκεφαλοειδείς λάβες, λατυποπαγή λάβας και άλλα ηφαιστειακά πετρώματα που σχηματίστηκαν κάτω από το νερό.

Η ανύψωση του Τροόδους έφερε αυτά τα πετρώματα από τον ωκεάνιο πυθμένα στη σημερινή τους θέση, όπου είναι πλέον προσβάσιμα για άμεση παρατήρηση.

Πώς σχηματίστηκε το κοίτασμα

Το μετάλλευμα του Κοκκινοαντώνη ανήκει στα ηφαιστειογενή συμπαγή θειούχα κοιτάσματα, γνωστά διεθνώς ως Volcanogenic Massive Sulphide deposits – VMS.

Ο σχηματισμός τους άρχισε στον αρχαίο ωκεάνιο πυθμένα:

Θαλασσινό νερό εισχωρούσε μέσα από ρωγμές στον θερμό ωκεάνιο φλοιό.
Θερμαινόταν από το υποκείμενο μάγμα.
Αντιδρούσε με τα πετρώματα και εμπλουτιζόταν με θείο και μέταλλα.
Επανερχόταν στον πυθμένα ως θερμό υδροθερμικό ρευστό.
Κατά την επαφή με το ψυχρό θαλασσινό νερό, τα μέταλλα κατακρημνίζονταν ως θειούχα ορυκτά.
Με τη συνεχιζόμενη δραστηριότητα δημιουργήθηκαν συγκεντρώσεις σιδηροπυρίτη, χαλκοπυρίτη και άλλων ορυκτών.

Αντίστοιχες διαδικασίες παρατηρούνται σήμερα γύρω από υποθαλάσσιες υδροθερμικές αναβλύσεις μεγάλου βάθους.

Τα κυριότερα ορυκτά

Το κοίτασμα αποτελείται κυρίως από:

σιδηροπυρίτη – θειούχο ορυκτό του σιδήρου,
χαλκοπυρίτη – σημαντικό θειούχο ορυκτό του χαλκού,
οξείδια και υδροξείδια του σιδήρου,
δευτερογενή θειικά ορυκτά,
μικρές συγκεντρώσεις χρυσού και αργύρου στην οξειδωμένη ζώνη.

Οι κοκκινωπές, καστανές, κίτρινες και πορτοκαλιές αποχρώσεις των πρανών οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στα προϊόντα οξείδωσης του σιδηροπυρίτη και άλλων σιδηρούχων ορυκτών.

Η λίμνη του μεταλλείου

Μετά τη διακοπή της εξόρυξης και της άντλησης των υπόγειων νερών, το βαθύτερο τμήμα της εκσκαφής άρχισε να γεμίζει από βροχοπτώσεις, επιφανειακή απορροή και υπόγεια νερά. Έτσι σχηματίστηκε η σημερινή λίμνη του μεταλλείου.

Η λίμνη δεν αποτελεί φυσική υδατοσυλλογή ούτε κανονικό χώρο αναψυχής. Το νερό της επηρεάζεται από την οξείδωση του σιδηροπυρίτη και άλλων θειούχων υλικών.

Όξινη απορροή μεταλλείου

Όταν ο σιδηροπυρίτης έρχεται σε επαφή με νερό και οξυγόνο, υφίσταται χημική οξείδωση. Η διαδικασία παράγει θειικά άλατα, σίδηρο και οξύτητα, δημιουργώντας το φαινόμενο που ονομάζεται όξινη απορροή μεταλλείου.

Έρευνες στα εγκαταλειμμένα μεταλλεία Μαθιάτη και Σιας έχουν δείξει ότι:

τα νερά των μεταλλευτικών λιμνών μπορεί να είναι όξινα,
οι συγκεντρώσεις θειικών αλάτων είναι αυξημένες,
ορισμένα μέταλλα υπερβαίνουν τα συνηθισμένα περιβαλλοντικά όρια,
τα στείρα μεταλλευτικά υλικά εξακολουθούν να αποτελούν πηγή ρύπανσης.

Τα εντυπωσιακά χρώματα του νερού και των πρανών είναι αποτέλεσμα γεωχημικών αντιδράσεων και δεν αποτελούν ένδειξη καθαρού ή ασφαλούς νερού.

Περιβαλλοντικές επιπτώσεις

Η μεταλλευτική δραστηριότητα άφησε πίσω της:

τον μεγάλο ανοικτό κρατήρα,
σωρούς στείρων υλικών,
εκτεθειμένα θειούχα πετρώματα,
όξινα νερά,
πιθανή μεταφορά μετάλλων με την επιφανειακή απορροή,
αλλοίωση του φυσικού ανάγλυφου,
απώλεια εδάφους και βλάστησης.

Η αποκατάσταση ενός τέτοιου χώρου είναι δύσκολη. Η απλή κάλυψη ή εξουδετέρωση της λίμνης δεν αντιμετωπίζει απαραίτητα τη συνεχή παραγωγή όξινων νερών από τα εκτεθειμένα πετρώματα και τους σωρούς αποβλήτων.

Απαιτείται συστηματική παρακολούθηση της ποιότητας του νερού, των πρανών, των μεταλλευτικών αποβλήτων και της απορροής προς τις γύρω περιοχές.

Επιστημονική και εκπαιδευτική αξία

Η μεγάλη εκσκαφή προσφέρει μια σπάνια τρισδιάστατη τομή μέσα στα ηφαιστειακά πετρώματα και στο θειούχο κοίτασμα. Γεωλόγοι και φοιτητές μπορούν να μελετήσουν:

τη σχέση του κοιτάσματος με τις υποθαλάσσιες λάβες,
την υδροθερμική εξαλλοίωση των πετρωμάτων,
τις ζώνες οξείδωσης,
τον σχηματισμό δευτερογενών ορυκτών,
τη δομή ενός κοιτάσματος κυπριακού τύπου,
τις περιβαλλοντικές συνέπειες της μεταλλευτικής δραστηριότητας.

Για τον λόγο αυτό ο Κοκκινοαντώνης έχει αποτελέσει αντικείμενο εκπαιδευτικών επισκέψεων και γεωλογικών μελετών από κυπριακά και ξένα πανεπιστήμια.

Αρχαιολογικό περιβάλλον του Μαθιάτη

Η ευρύτερη περιοχή του Μαθιάτη διαθέτει σημαντική αρχαιολογική και μεταλλευτική ιστορία. Το γνωστότερο εύρημα είναι η ασβεστολιθική κεφαλή του Βάκχου ή «Διόνυσος του Μαθιάτη», η οποία χρονολογείται μεταξύ του 2ου και του 1ου αιώνα π.Χ. και εκτίθεται στο Κυπριακό Μουσείο.

Η ύπαρξη αρχαιοτήτων στην ευρύτερη περιοχή δεν σημαίνει ότι ολόκληρη η νεότερη εκσκαφή του Κοκκινοαντώνη αποτελεί αρχαίο μεταλλείο. Η σημαντικότερη τεκμηριωμένη αρχαία μεταλλευτική δραστηριότητα συνδέεται με το νότιο μεταλλείο Μαθιάτη.

Νεότερο ερευνητικό ενδιαφέρον

Η περιοχή εξακολουθεί να προσελκύει μεταλλευτικό ενδιαφέρον λόγω των υπολειπόμενων θειούχων μεταλλευμάτων, των παλαιών σωρών εξόρυξης και της πιθανής συνέχισης της μεταλλοφορίας σε βάθος.

Νεότερες εταιρικές έρευνες έχουν αναφέρει γεωτρήσεις και ενδείξεις χαλκού και χρυσού στην ευρύτερη περιοχή της άδειας Κοκκινοαντώνη. Οι ερευνητικές ανακοινώσεις δεν σημαίνουν από μόνες τους ότι έχει επαναρχίσει η εμπορική εξόρυξη.

Οποιαδήποτε μελλοντική δραστηριότητα χρειάζεται πλήρη γεωλογική, οικονομική και περιβαλλοντική αξιολόγηση.

Ασφάλεια επισκεπτών

Ο Κοκκινοαντώνης είναι εγκαταλειμμένος μεταλλευτικός χώρος και όχι οργανωμένος χώρος κολύμβησης ή ελεύθερης περιήγησης.

Οι βασικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν:

πολύ απότομα πρανή,
κατολισθήσεις και καταπτώσεις,
ασταθείς μεταλλευτικές βαθμίδες,
παλιές στοές και ανοίγματα,
βαθιά και πιθανώς όξινα νερά,
μαλακή λάσπη στις όχθες,
απουσία ασφαλών σημείων εξόδου από τη λίμνη.

Δεν πρέπει να γίνεται κολύμβηση, είσοδος σε στοές, αναρρίχηση στα πρανή ή προσέγγιση στην άκρη της εκσκαφής. Κάθε επίσκεψη πρέπει να ακολουθεί τις υποδείξεις και τους περιορισμούς των αρμόδιων αρχών και των ιδιοκτητών του χώρου.

Φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό

Εναέρια κινηματογράφηση στις 4 Ιανουαρίου 2020 από τον Chrysanthos Konstantinou.

Βασικά στοιχεία

Ονομασία: Μεταλλείο Κοκκινοαντώνης
Άλλη ονομασία: Βόρειο Μεταλλείο Μαθιάτη
Τοποθεσία: βόρεια του χωριού Μαθιάτης, επαρχία Λευκωσίας
Τύπος: υπαίθριο μεταλλείο
Έναρξη σύγχρονης έρευνας: Νοέμβριος 1935
Πρώτη εταιρεία: Cyprus Mines Corporation
Μεταγενέστερη εκμετάλλευση: Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία
Λήξη παλαιάς μεταλλευτικής μίσθωσης: 1990
Κύριο μετάλλευμα: σιδηροπυρίτης
Άλλα συστατικά: χαλκοπυρίτης, χρυσός και άργυρος
Συνολική παλαιά εξόρυξη: περίπου δύο εκατομμύρια τόνοι
Διάμετρος εκσκαφής: περίπου 350 μέτρα
Βάθος εκσκαφής: περίπου 85 μέτρα
Σημερινή μορφή: εγκαταλειμμένο όρυγμα με μεταλλευτική λίμνη

Πηγές

Kokkinoantonis Mine – Mathiatis, Cyprus

Text by George Konstantinou

General description

Kokkinoantonis Mine is situated north of Mathiatis village in the Nicosia District. It is also known as the North Mathiatis Mine and is one of the most distinctive abandoned open-pit mines in Cyprus.

Its exploitation created a large circular excavation, with a pit lake subsequently forming at its deepest point. The multicoloured benches, exposed volcanic rocks and remains of sulphide mineralisation give the site considerable geological and educational value.

Distinction from South Mathiatis Mine

Two different historic mines are situated in the Mathiatis area:

Kokkinoantonis or North Mathiatis Mine, which is primarily a modern open-pit pyrite mine.
South Mathiatis Mine, at the foot of Strongylos hill, where ancient mining and metallurgical evidence dates back at least to the Cypro-Archaic period.

The two mines should not be confused. The proposed nomination to the UNESCO World Heritage List concerns the ancient South Mathiatis Mine, not Kokkinoantonis. The northern mine possesses mainly modern mining history and considerable geological value.

Beginning of modern exploitation

Modern exploration at Kokkinoantonis began in November 1935 under the American Cyprus Mines Corporation – CMC.

The company searched for gold in the oxidised upper sections of sulphide deposits. These surface zones, known as gossans, form when sulphide minerals remain exposed to water and oxygen for long periods.

During oxidation, many elements are removed or redistributed, while gold may remain and become concentrated in the surface material. These deposits were relatively small and close to the surface, allowing them to be worked by open-pit methods.

Gold and silver

During the 1930s and 1940s, small gold-bearing oxidised deposits were intensively exploited in several parts of Troodos.

The total gold production from all Cypriot mines during that period is reported to have reached approximately 167,000 ounces. About 26,000 ounces came from mines in the Mathiatis area. This figure concerns the area collectively and should not be attributed exclusively to Kokkinoantonis.

Initial extraction of the gold-bearing surface material created a relatively small excavation above the deeper sulphide deposit.

Discovery of the pyritic deposit

Geological investigations by CMC beneath the gold-bearing oxidised zone identified a sulphide deposit, historically estimated at approximately four million tonnes.

It consisted mainly of pyrite, with smaller quantities of chalcopyrite and other sulphide minerals. Much of it was described as non-cupriferous or low-copper pyrite.

CMC did not proceed with full exploitation of the deeper deposit. Its low copper content, contemporary economic conditions and distance from the company’s processing facilities at Xeros and Karavostasi restricted its economic value.

The Hellenic Mining Company

In 1965, the mining lease of North Mathiatis passed to the Hellenic Mining Company – HMC.

HMC considerably enlarged the open excavation and exploited both cupriferous and non-cupriferous pyrite. The extracted material was transported to the company’s facilities at Vasiliko for processing or export.

By the time the mining lease expired in 1990, approximately two million tonnes of ore had been extracted.

The large crater

CMC’s initial small excavation gradually developed into an enormous open-pit mine. The final excavation measures approximately:

350 metres in diameter,
85 metres in depth,
several artificial benches along its slopes,
extensive exposures of rock and mine waste.

The benches create the characteristic stepped appearance of an open-pit mine. They were formed to provide access for machinery, facilitate ore removal and offer a degree of slope stability during operation.

Following abandonment, erosion, rockfalls and weathering began to alter their original form.

Geological setting

Kokkinoantonis lies within the volcanic rocks of the Troodos Ophiolite. The ophiolite represents part of an ancient oceanic crust formed approximately 92 million years ago, during the Late Cretaceous.

The area contains lavas formed on the floor of the ancient Neotethys Ocean. They include pillow lavas, lava breccias and other volcanic rocks produced beneath the sea.

The uplift of Troodos carried these rocks from the ocean floor to their present position, where they can now be examined directly.

Formation of the deposit

The Kokkinoantonis mineralisation belongs to the group known as volcanogenic massive sulphide deposits – VMS.

Their formation began on the ancient ocean floor:

Seawater entered fractures in the hot oceanic crust.
It was heated by underlying magma.
It reacted with the rocks and became enriched in sulphur and metals.
It returned to the seabed as hot hydrothermal fluid.
On contact with cold seawater, metals precipitated as sulphide minerals.
Continuing activity produced accumulations of pyrite, chalcopyrite and other minerals.

Similar processes are observed today around deep-sea hydrothermal vents.

Principal minerals

The deposit consists mainly of:

pyrite – an iron sulphide mineral,
chalcopyrite – an important copper sulphide mineral,
iron oxides and hydroxides,
secondary sulphate minerals,
small concentrations of gold and silver within the oxidised zone.

The red, brown, yellow and orange colours of the pit walls are largely produced by the oxidation of pyrite and other iron-bearing minerals.

The mine lake

Following the end of extraction and groundwater pumping, the deepest part of the pit began filling with rainfall, surface runoff and groundwater. This process created the present mine lake.

It is not a natural lake or a normal recreational site. Its water is affected by the oxidation of pyrite and other sulphide materials.

Acid mine drainage

When pyrite comes into contact with water and oxygen, it undergoes chemical oxidation. The reaction produces sulphates, iron and acidity, resulting in acid mine drainage.

Research at the abandoned Mathiatis and Sha mines has shown that:

pit-lake waters may be acidic,
sulphate concentrations are elevated,
some metal concentrations exceed normal environmental limits,
mine waste continues to act as a pollution source.

The striking colours of the water and pit walls result from geochemical reactions and do not indicate clean or safe water.

Environmental effects

Mining left behind:

the large open pit,
mine-waste dumps,
exposed sulphide rocks,
acidic water,
possible transport of metals through surface runoff,
major alteration of the natural topography,
loss of soil and vegetation.

Restoring such a site is difficult. Simply covering or neutralising the lake does not necessarily stop the continuous production of acidic water from exposed rocks and waste dumps.

Systematic monitoring of water quality, slopes, mine waste and drainage into surrounding areas is required.

Scientific and educational value

The large excavation provides a rare three-dimensional section through volcanic rocks and a sulphide deposit. Geologists and students can examine:

the relationship between mineralisation and submarine lavas,
hydrothermal alteration,
oxidation zones,
the formation of secondary minerals,
the structure of a Cyprus-type deposit,
the environmental consequences of mining.

Kokkinoantonis has therefore been used for educational visits and geological studies by Cypriot and overseas universities.

Archaeological surroundings of Mathiatis

The wider Mathiatis area has a significant archaeological and mining history. Its best-known find is the limestone head of Bacchus, known as the “Dionysus of Mathiatis”, dating from the second to the first century BC and displayed in the Cyprus Museum.

The presence of antiquities in the wider area does not mean that the entire modern Kokkinoantonis excavation is an ancient mine. The most important documented ancient mining activity is associated with South Mathiatis Mine.

Recent exploration interest

The area continues to attract mineral-exploration interest because of remaining sulphide mineralisation, historic mine dumps and the possible continuation of the deposit at depth.

Recent company exploration has reported drilling and copper-gold indications within the wider Kokkinoantonis permit area. Such exploration announcements do not by themselves mean that commercial mining has resumed.

Any future activity would require full geological, economic and environmental assessment.

Visitor safety

Kokkinoantonis is an abandoned mining site, not an organised swimming or unrestricted recreational area.

The principal hazards include:

extremely steep slopes,
landslides and rockfalls,
unstable mine benches,
old galleries and openings,
deep and potentially acidic water,
soft mud along the shore,
lack of safe exit points from the lake.

Swimming, entering galleries, climbing the slopes and approaching the edge of the excavation should be avoided. Every visit must follow the instructions and restrictions of the responsible authorities and landowners.

Photographic and video record

Aerial footage recorded on 4 January 2020 by Chrysanthos Konstantinou.

Basic information

Name: Kokkinoantonis Mine
Alternative name: North Mathiatis Mine
Location: north of Mathiatis, Nicosia District
Type: open-pit mine
Beginning of modern exploration: November 1935
First company: Cyprus Mines Corporation
Later operator: Hellenic Mining Company
Expiry of the former mining lease: 1990
Principal ore mineral: pyrite
Other components: chalcopyrite, gold and silver
Historic extraction: approximately two million tonnes
Pit diameter: approximately 350 metres
Pit depth: approximately 85 metres
Present form: abandoned open pit containing a mine lake

Translate

Sunday, 5 January 2020

Kokkinoantonis Mine from the sky - Μεταλλείο «Κοκκινοαντώνης» στο χωριό Μαθιάτης- Cyprus