Marmalade hoverfly - Episyrphus balteatus (De Geer, 1776) - Cyprus

  See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο.

Photo Geri by George Konstantinou

Below in English

Κείμενο: Γιώργος Κωνσταντίνου

Μια μύγα που μοιάζει με σφήκα

Η Episyrphus balteatus είναι μια μικρή μύγα της οικογένειας Syrphidae, γνωστή στα αγγλικά ως Marmalade Hoverfly.

Το πορτοκαλί και μαύρο σχέδιο της κοιλιάς θυμίζει σφήκα, αλλά το έντομο είναι μια πραγματική μύγα. Δεν διαθέτει κεντρί, δεν δαγκώνει τον άνθρωπο και είναι εντελώς ακίνδυνο.

Η ικανότητά της να αιωρείται σχεδόν ακίνητη στον αέρα, να μετακινείται απότομα προς όλες τις κατευθύνσεις και να επιστρέφει στην ίδια θέση αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα των συρφίδων.

Το είδος έχει διπλή οικολογική σημασία. Τα ενήλικα επισκέπτονται άνθη και συμμετέχουν στην επικονίαση, ενώ οι προνύμφες κυνηγούν αφίδες και άλλα μικρά φυτοφάγα έντομα.

Οι φωτογραφίες και το βίντεο της αρχικής ανάρτησης λήφθηκαν από τον Μιχάλη Χατζηκωνσταντή στον Στρόβολο της Κύπρου, στις 20 Μαρτίου 2017.

Η επιστημονική ονομασία

Το είδος περιγράφηκε το 1776 από τον Σουηδό φυσιοδίφη Charles De Geer.

Η επιστημονική ονομασία γράφεται:

Episyrphus balteatus (De Geer, 1776).

Το όνομα του συγγραφέα και το έτος περιγραφής βρίσκονται μέσα σε παρένθεση επειδή το είδος είχε αρχικά τοποθετηθεί σε διαφορετικό γένος.

Η λέξη balteatus προέρχεται από το λατινικό balteus, που σημαίνει ζώνη ή ταινία, και αναφέρεται στις εγκάρσιες ταινίες της κοιλιάς.

Οι συρφίδες

Η οικογένεια Syrphidae περιλαμβάνει χιλιάδες είδη μυγών με μεγάλη ποικιλία μορφών και βιολογικών κύκλων.

Πολλά είδη έχουν κίτρινο, πορτοκαλί και μαύρο χρωματισμό και μοιάζουν με μέλισσες ή σφήκες. Παρά την εξωτερική ομοιότητα, μπορούν να διακριθούν από ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά:

• διαθέτουν ένα λειτουργικό ζεύγος πτερύγων,
• οι κεραίες είναι συνήθως κοντύτερες,
• τα μάτια καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος του κεφαλιού,
• δεν διαθέτουν κεντρί,
• η κοιλιά συνδέεται πλατιά με τον θώρακα,
• μπορούν να αιωρούνται με εξαιρετική ακρίβεια.

Η ονομασία hoverfly αναφέρεται στην ικανότητά τους να παραμένουν σχεδόν ακίνητες στον αέρα με ταχύτατες πτερυγοκρουσίες.

Μέγεθος και γενική μορφολογία

Το μήκος του σώματος της Episyrphus balteatus είναι συνήθως περίπου 9–12 χιλιοστά.

Το σώμα χωρίζεται σε κεφάλι, θώρακα και κοιλιά. Το κεφάλι φέρει δύο πολύ μεγάλα σύνθετα μάτια, κοντές κεραίες και στοματικά μόρια προσαρμοσμένα στην απορρόφηση υγρών και στην επεξεργασία γύρης.

Ο θώρακας περιέχει τους ισχυρούς μύες της πτήσης. Έχει καστανό, χάλκινο ή γκριζοπράσινο χρωματισμό και μπορεί να παρουσιάζει αμυδρές ανοιχτόχρωμες επιμήκεις γραμμές.

Η κοιλιά είναι πεπλατυσμένη και εμφανίζει χαρακτηριστικές πορτοκαλί και μαύρες εγκάρσιες ταινίες.

Τα πόδια είναι σχετικά λεπτά και χρησιμοποιούνται για βάδιση πάνω στα άνθη, καθαρισμό του σώματος και χειρισμό της γύρης.

Το χαρακτηριστικό σχέδιο της κοιλιάς

Το σημαντικότερο αναγνωριστικό χαρακτηριστικό είναι το περίπλοκο σχέδιο της κοιλιάς.

Το πορτοκαλί ή κιτρινοπορτοκαλί υπόβαθρο διακόπτεται από σκούρες εγκάρσιες ταινίες. Στο τρίτο και στο τέταρτο ραχιαίο κοιλιακό τμήμα εμφανίζονται πρόσθετες στενότερες μαύρες ζώνες.

Έτσι, ορισμένα τμήματα φαίνονται να έχουν διπλές σκούρες ταινίες. Το χαρακτηριστικό αυτό βοηθά στη διάκριση της Episyrphus balteatus από πολλές άλλες κοινές ευρωπαϊκές συρφίδες.

Το πλάτος και η ένταση των μαύρων περιοχών παρουσιάζουν σημαντική διακύμανση. Ο χρωματισμός επηρεάζεται από:

• το φύλο,
• τη θερμοκρασία κατά τη νυμφική ανάπτυξη,
• τη διάρκεια του σταδίου της νύμφης,
• την ηλικία του ενήλικου,
• τη φυσική ατομική ποικιλότητα.

Άτομα που αναπτύσσονται σε ψυχρότερες συνθήκες μπορεί να εμφανίζουν μεγαλύτερη έκταση σκοτεινού χρωματισμού.

Μίμηση της σφήκας

Ο πορτοκαλί και μαύρος χρωματισμός αποτελεί παράδειγμα βατεσιανής μίμησης.

Στη βατεσιανή μίμηση, ένα ακίνδυνο είδος αποκτά εξωτερική ομοιότητα με ένα επικίνδυνο ή δυσάρεστο είδος. Πτηνά και άλλα αρπακτικά που έχουν μάθει να αποφεύγουν σφήκες μπορούν να διστάσουν να επιτεθούν στη μύγα.

Η προστασία δεν είναι απόλυτη. Εξαρτάται από την εμπειρία του θηρευτή, τις συνθήκες φωτισμού, την απόσταση και τη σχετική αφθονία των πραγματικών σφηκών και των μιμητών.

Η Episyrphus balteatus δεν διαθέτει:

• κεντρί,
• δηλητηριώδεις αδένες,
• ισχυρές γνάθους για άμυνα,
• επιθετική συμπεριφορά προς τον άνθρωπο.

Η εμφάνιση είναι η κύρια άμυνα. Εάν απειληθεί, βασίζεται κυρίως στη γρήγορη πτήση και στην ευκινησία της.

Ένα ζεύγος πτερύγων

Όπως όλες οι πραγματικές μύγες της τάξης Diptera, η Episyrphus balteatus διαθέτει μόνο ένα λειτουργικό ζεύγος πτερύγων.

Το δεύτερο ζεύγος έχει μετατραπεί σε μικρά ροπαλοειδή όργανα που ονομάζονται αλτήρες.

Οι αλτήρες δονούνται κατά την πτήση και λειτουργούν ως αισθητήρες περιστροφής και ισορροπίας. Ανιχνεύουν μεταβολές στην κίνηση του σώματος και επιτρέπουν στο νευρικό σύστημα να διορθώνει αμέσως τη θέση των πτερύγων.

Ο συνδυασμός των ισχυρών μυών, των πτερύγων, των αλτήρων και της εξαιρετικής όρασης επιτρέπει:

• σταθερή αιώρηση,
• απότομη επιτάχυνση,
• πτήση προς τα πίσω,
• γρήγορες πλευρικές μετακινήσεις,
• ακριβή προσγείωση πάνω σε μικρά άνθη.

Τα σύνθετα μάτια

Τα μάτια καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος του κεφαλιού και αποτελούνται από χιλιάδες επιμέρους οπτικές μονάδες.

Η κατασκευή αυτή προσφέρει ευρύ οπτικό πεδίο και εξαιρετική ικανότητα αντίληψης της κίνησης.

Η μύγα μπορεί να εντοπίζει:

• άνθη,
• άλλα άτομα του ίδιου είδους,
• ανταγωνιστές,
• θηρευτές,
• κινούμενα αντικείμενα κατά την πτήση.

Η υψηλή ταχύτητα επεξεργασίας των οπτικών πληροφοριών είναι απαραίτητη για την αιώρηση και τους απότομους ελιγμούς.

Αρσενικό και θηλυκό

Ο ευκολότερος τρόπος διάκρισης των δύο φύλων είναι η θέση των σύνθετων ματιών.

Στο αρσενικό, τα μάτια συναντώνται στην επάνω επιφάνεια του κεφαλιού. Η κατάσταση αυτή ονομάζεται ολοπτική.

Στο θηλυκό, τα μάτια παραμένουν χωρισμένα από εμφανή λωρίδα του μετώπου. Η κατάσταση ονομάζεται διχοπτική.

Το θηλυκό έχει συνήθως πλατύτερη και περισσότερο μυτερή προς το άκρο κοιλιά. Μπορεί επίσης να παρουσιάζει μεγαλύτερη έκταση σκοτεινού χρωματισμού.

Το αρσενικό παρατηρείται συχνά να αιωρείται σε ηλιόλουστα σημεία, παρακολουθώντας τον χώρο και αντιδρώντας σε άλλα διερχόμενα έντομα.

Αιώρηση και εναέρια συμπεριφορά

Η χαρακτηριστική αιώρηση δεν αποτελεί τυχαία κίνηση.

Τα αρσενικά μπορούν να επιλέγουν συγκεκριμένα σημεία σε ανοίγματα βλάστησης, άκρες δέντρων, κήπους και περιοχές με λουλούδια. Παραμένουν ακίνητα στον αέρα και εξετάζουν κάθε διερχόμενο αντικείμενο.

Εάν πλησιάσει άλλη μύγα, το αρσενικό μπορεί να την καταδιώξει για λίγο και στη συνέχεια να επιστρέψει στην αρχική του θέση.

Η αιώρηση χρησιμοποιείται για:

• εντοπισμό θηλυκών,
• επιτήρηση μικρών περιοχών,
• προσέγγιση ανθέων,
• αποφυγή συγκρούσεων,
• προσανατολισμό κατά τη μετανάστευση.

Η πτήση μπορεί να φαίνεται νευρική, αλλά είναι εξαιρετικά ελεγχόμενη.

Διατροφή των ενηλίκων

Τα ενήλικα τρέφονται κυρίως με νέκταρ και γύρη.

Το νέκταρ προσφέρει σάκχαρα που χρησιμοποιούνται άμεσα ως καύσιμο για την πτήση. Η γύρη παρέχει πρωτεΐνες, λιπίδια, βιταμίνες και άλλα θρεπτικά στοιχεία.

Τα θηλυκά χρειάζονται ιδιαίτερα τη γύρη για την ωρίμανση των αυγών.

Η Episyrphus balteatus ανήκει στις λίγες μύγες που μπορούν να επεξεργάζονται αποτελεσματικά κόκκους γύρης. Με ειδικές κινήσεις και εκκρίσεις βοηθά στη θραύση ή αποδυνάμωση του εξωτερικού περιβλήματος των κόκκων, ώστε να αποκτήσει πρόσβαση στο θρεπτικό περιεχόμενο.

Επισκέπτεται πολλά είδη φυτών, ιδιαίτερα εκείνα με ανοικτά και εύκολα προσβάσιμα άνθη.

Προτίμηση στα άνθη

Οι ενήλικες παρατηρούνται συχνά σε μικρά λευκά ή κίτρινα άνθη και σε επίπεδες ταξιανθίες.

Επισκέπτονται φυτά από πολλές οικογένειες, όπως:

• Apiaceae,
• Asteraceae,
• Brassicaceae,
• Rosaceae,
• Ranunculaceae,
• Lamiaceae.

Τα άνθη με εκτεθειμένο νέκταρ και γύρη είναι ιδιαίτερα κατάλληλα, επειδή τα στοματικά μόρια της μύγας δεν μπορούν να φτάσουν εύκολα στον πυθμένα πολύ βαθιών σωληνοειδών ανθέων.

Σε κήπους μπορεί να επισκέπτεται μαργαρίτες, μάραθα, κόλιανδρο, άνηθο, αγριοκαρότα, μουστάρδες και πολλά καλλωπιστικά φυτά.

Ρόλος στην επικονίαση

Καθώς μετακινείται από άνθος σε άνθος, γύρη προσκολλάται στις τρίχες και στην επιφάνεια του σώματος.

Μέρος της γύρης μεταφέρεται στο στίγμα άλλου άνθους και συμβάλλει στη γονιμοποίηση.

Η Episyrphus balteatus θεωρείται σημαντικός επικονιαστής επειδή:

• είναι συχνά πολυάριθμη,
• επισκέπτεται πολλά είδη φυτών,
• δραστηριοποιείται για μεγάλο μέρος του έτους,
• μπορεί να μετακινείται σε μεγάλες αποστάσεις,
• εισέρχεται σε αγροτικά και αστικά περιβάλλοντα.

Η αποτελεσματικότητα μιας μεμονωμένης επίσκεψης μπορεί να διαφέρει από εκείνη μιας μέλισσας, αλλά ο πολύ μεγάλος αριθμός επισκέψεων δίνει στο είδος σημαντικό συνολικό οικολογικό ρόλο.

Αναζήτηση θέσης ωοτοκίας

Το θηλυκό δεν τοποθετεί τα αυγά τυχαία.

Πετά πάνω από φυτά και εξετάζει τα φύλλα και τους βλαστούς για την παρουσία αποικιών αφίδων.

Χρησιμοποιεί οπτικά και χημικά ερεθίσματα για να αξιολογήσει:

• τον αριθμό των αφίδων,
• το είδος και την κατάσταση του φυτού,
• την παρουσία άλλων θηρευτών,
• την ύπαρξη ήδη τοποθετημένων αυγών,
• την ποσότητα μελιτώματος,
• τη συνολική καταλληλότητα της μικροθέσης.

Τα αυγά τοποθετούνται συνήθως μεμονωμένα ή σε μικρούς αριθμούς κοντά στις αφίδες. Έτσι η νεαρή προνύμφη βρίσκει τροφή αμέσως μετά την εκκόλαψη.

Ένα θηλυκό μπορεί να παράγει εκατοντάδες αυγά κατά τη διάρκεια της ζωής του, εφόσον διαθέτει αρκετή γύρη και κατάλληλες θέσεις ωοτοκίας.

Το αυγό

Το αυγό είναι πολύ μικρό, λευκό και επιμήκες, με λεπτό ανάγλυφο στην επιφάνειά του.

Συνήθως προσκολλάται πάνω σε φύλλο ή βλαστό κοντά σε αποικία αφίδων.

Η εμβρυϊκή ανάπτυξη επηρεάζεται έντονα από τη θερμοκρασία. Σε θερμές και ευνοϊκές συνθήκες η εκκόλαψη μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσα σε λίγες ημέρες.

Το εκκολαπτόμενο ζώο δεν μοιάζει με την ενήλικη μύγα. Είναι άποδη προνύμφη προσαρμοσμένη για κίνηση πάνω στα φυτά και θήρευση μικρών, μαλακόσωμων αρθροπόδων.

Η αφιδοφάγος προνύμφη

Η προνύμφη είναι επιμήκης, πεπλατυσμένη και στερείται πραγματικών ποδιών.

Ο χρωματισμός της μπορεί να είναι πρασινωπός, καστανός ή ημιδιαφανής, με ανοιχτόχρωμες και σκοτεινές γραμμές. Η εμφάνιση αυτή προσφέρει παραλλαγή πάνω σε φύλλα και βλαστούς.

Το πρόσθιο μέρος του σώματος είναι στενότερο. Η προνύμφη μετακινείται με κυματοειδείς συσπάσεις και εξετάζει την επιφάνεια αναζητώντας θήραμα.

Είναι κυρίως νυκτόβια ή δραστήρια σε συνθήκες μειωμένου φωτισμού. Κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορεί να παραμένει κρυμμένη στην κάτω επιφάνεια των φύλλων ή ανάμεσα στη βλάστηση.

Κυνήγι των αφίδων

Όταν εντοπίσει μια αφίδα, η προνύμφη την αρπάζει με τα στοματικά άγκιστρα.

Σηκώνει συχνά το θήραμα από την επιφάνεια και απορροφά τα υγρά του σώματός του. Μετά την ολοκλήρωση της διατροφής παραμένει το άδειο ή συρρικνωμένο περίβλημα.

Η προνύμφη μπορεί επίσης να καταναλώνει:

• μικρές κάμπιες,
• θρίπες,
• αλευρώδεις,
• ψευδόκοκκους,
• αυγά και νεαρά στάδια άλλων εντόμων,
• μικρότερες προνύμφες συρφίδων όταν η τροφή σπανίζει.

Η κύρια τροφή της όμως είναι οι αφίδες.

Μια προνύμφη μπορεί, κάτω από κατάλληλες συνθήκες, να καταναλώσει περίπου 400 αφίδες πριν από τη νύμφωση.

Σημασία στη βιολογική καταπολέμηση

Οι αφίδες μπορούν να πολλαπλασιάζονται πολύ γρήγορα και να προκαλούν ζημιές σε καλλιέργειες απορροφώντας φυτικούς χυμούς και μεταδίδοντας ιούς.

Οι προνύμφες της Episyrphus balteatus αποτελούν σημαντικούς φυσικούς εχθρούς τους σε:

• σιτηρά,
• λαχανικά,
• οπωροφόρα δέντρα,
• καλλωπιστικά φυτά,
• κήπους,
• θερμοκήπια.

Το είδος προσφέρει επομένως δύο οικοσυστημικές υπηρεσίες: τα ενήλικα επικονιάζουν και οι προνύμφες περιορίζουν φυτοφάγα έντομα.

Η διατήρηση ανθοφόρων φυτών κοντά στις καλλιέργειες προσφέρει τροφή στα ενήλικα και μπορεί να αυξήσει την παρουσία τους.

Η αλόγιστη χρήση εντομοκτόνων καταστρέφει όχι μόνο τις αφίδες αλλά και τις ωφέλιμες προνύμφες και τα ενήλικα.

Προνυμφικά στάδια

Η προνύμφη περνά συνήθως από τρία κύρια προνυμφικά στάδια.

Σε κάθε έκδυση αποβάλλει τον παλαιό εξωσκελετό και μεγαλώνει.

Η ταχύτητα ανάπτυξης εξαρτάται από:

• τη θερμοκρασία,
• την αφθονία των αφίδων,
• την ποιότητα της τροφής,
• την υγρασία,
• το είδος του φυτού,
• την παρουσία ανταγωνιστών.

Σε ευνοϊκές συνθήκες, ολόκληρη η περίοδος από το αυγό μέχρι το ενήλικο μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα σε περίπου τρεις εβδομάδες. Σε χαμηλότερες θερμοκρασίες διαρκεί περισσότερο.

Η ταχεία ανάπτυξη επιτρέπει στο είδος να εκμεταλλεύεται αποικίες αφίδων που εμφανίζονται ξαφνικά αλλά μπορεί να εξαφανιστούν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Το νυμφικό περίβλημα

Όταν ολοκληρώσει τη διατροφή, η προνύμφη σταματά να κινείται και μετατρέπεται σε πουπάριο.

Το εξωτερικό προνυμφικό περίβλημα σκληραίνει και σχηματίζει μια μικρή, σταγονοειδή ή οβάλ κάψα πάνω σε φύλλο, βλαστό ή άλλη επιφάνεια.

Στο εσωτερικό πραγματοποιείται πλήρης μεταμόρφωση. Οι ιστοί της προνύμφης αναδιοργανώνονται και σχηματίζονται:

• οι πτέρυγες,
• τα πόδια,
• οι σύνθετοι οφθαλμοί,
• οι αλτήρες,
• τα αναπαραγωγικά όργανα,
• τα ενήλικα στοματικά μόρια.

Λίγο πριν από την έξοδο της μύγας, τα χρώματα και ορισμένα χαρακτηριστικά του ενήλικου μπορεί να διακρίνονται μέσα από το περίβλημα.

Πλήρης μεταμόρφωση

Ο βιολογικός κύκλος περιλαμβάνει τέσσερα διαφορετικά στάδια:

1. αυγό,
2. προνύμφη,
3. νύμφη μέσα στο πουπάριο,
4. ενήλικο.

Η διαδικασία ονομάζεται πλήρης μεταμόρφωση.

Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην προνύμφη και στο ενήλικο περιορίζει τον ανταγωνισμό μεταξύ των δύο σταδίων. Η προνύμφη κυνηγά αφίδες πάνω στα φυτά, ενώ το ενήλικο τρέφεται κυρίως με νέκταρ και γύρη.

Έτσι το ίδιο είδος χρησιμοποιεί δύο εντελώς διαφορετικές τροφικές πηγές κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Πολλές γενεές τον χρόνο

Η Episyrphus balteatus μπορεί να ολοκληρώνει πολλές διαδοχικές γενεές μέσα στο ίδιο έτος.

Ο αριθμός εξαρτάται από:

• τη θερμοκρασία,
• τη διάρκεια της θερμής περιόδου,
• την παρουσία ανθέων,
• τη διαθεσιμότητα αφίδων,
• τις μεταναστευτικές αφίξεις και αναχωρήσεις.

Στην Κύπρο, το ήπιο κλίμα και η παρουσία ανθοφορίας σε διαφορετικές εποχές μπορούν να επιτρέπουν μεγάλη περίοδο δραστηριότητας.

Κατά τους θερμούς και ξηρούς μήνες, η αφθονία μπορεί να μειώνεται σε ορισμένες περιοχές και να αυξάνεται σε πιο δροσερές ή αρδευόμενες θέσεις.

Μετανάστευση

Η Episyrphus balteatus είναι μερικώς μεταναστευτικό είδος.

Τεράστιοι αριθμοί ατόμων μπορούν να μετακινούνται εποχικά ανάμεσα στη βόρεια Ευρώπη, τη νότια Ευρώπη και τη βόρεια Αφρική.

Την άνοιξη και το καλοκαίρι πραγματοποιούνται βόρειες μετακινήσεις. Το φθινόπωρο πολλά άτομα κινούνται προς νοτιότερες και θερμότερες περιοχές.

Οι μύγες μπορούν να:

• χρησιμοποιούν ευνοϊκά ρεύματα αέρα,
• επιλέγουν κατάλληλη κατεύθυνση πτήσης,
• μετακινούνται σε μεγάλα ύψη,
• διασχίζουν θάλασσες και ορεινούς όγκους,
• καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις μέσα σε διαδοχικές γενεές.

Η επιστροφή προς τον βορρά μπορεί να πραγματοποιείται από τους απογόνους των ατόμων που είχαν μετακινηθεί νότια. Έτσι η πλήρης μεταναστευτική διαδρομή δεν ολοκληρώνεται απαραίτητα από ένα μόνο άτομο.

Μαζικά μεταναστευτικά σμήνη

Κατά τη μετανάστευση μπορούν να σχηματιστούν πολύ μεγάλες συγκεντρώσεις.

Επειδή οι μύγες μοιάζουν με σφήκες, η εμφάνιση χιλιάδων ατόμων μπορεί να προκαλέσει ανησυχία. Τα σμήνη όμως δεν είναι επιθετικά και δεν αποτελούν κίνδυνο για τον άνθρωπο.

Οι μαζικές μετακινήσεις μεταφέρουν σε τεράστιες αποστάσεις:

• επικονιαστές,
• φυσικούς εχθρούς των αφίδων,
• θρεπτικά στοιχεία,
• τροφή για μεταναστευτικά πτηνά και άλλα αρπακτικά.

Έρευνες έδειξαν ότι οι μεταναστευτικές συρφίδες προσφέρουν σημαντικές υπηρεσίες επικονίασης και φυσικού ελέγχου γεωργικών παρασίτων σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο.

Διαχείμαση

Το είδος χρησιμοποιεί περισσότερες από μία στρατηγικές για να επιβιώσει τον χειμώνα.

Μέρος του πληθυσμού μεταναστεύει προς θερμότερες περιοχές. Άλλα άτομα, ιδιαίτερα γονιμοποιημένα θηλυκά, μπορούν να διαχειμάσουν ως ενήλικα σε προστατευμένες θέσεις.

Κατά τη διαχείμαση αναζητούν:

• πυκνή βλάστηση,
• παρυφές δασών,
• κοιλότητες,
• προστατευμένους κήπους,
• κτίρια ή άλλες θέσεις με σταθερό μικροκλίμα.

Η αναπαραγωγική ανάπτυξη μπορεί να επιβραδυνθεί προσωρινά και να επανεκκινήσει όταν αυξηθεί η θερμοκρασία και εμφανιστούν άνθη και αφίδες.

Στην Κύπρο, οι ήπιοι χειμώνες επιτρέπουν την παρατήρηση ενηλίκων ακόμη και σε περιόδους κατά τις οποίες το είδος είναι ανενεργό σε ψυχρότερες χώρες.

Βιότοπος

Η Episyrphus balteatus είναι εξαιρετικά προσαρμοστικό είδος και απαντά σε μεγάλη ποικιλία βιοτόπων:

• λιβάδια,
• παρυφές δασών,
• γεωργικές εκτάσεις,
• καλλιέργειες σιτηρών,
• οπωρώνες,
• θαμνώνες,
• πάρκα,
• κήπους,
• αστικές περιοχές,
• υγροτόπους,
• ορεινά ξέφωτα.

Χρειάζεται συνδυασμό ανθοφόρων φυτών για τα ενήλικα και αποικιών αφίδων για τις προνύμφες.

Οι μικτές φυτεύσεις, οι ανθισμένες παρυφές και η παρουσία αυτοφυών φυτών αυξάνουν την καταλληλότητα ενός τοπίου.

Γεωγραφική εξάπλωση

Το είδος έχει πολύ μεγάλη παλαιαρκτική εξάπλωση.

Απαντά σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη, στη βόρεια Αφρική και σε μεγάλες περιοχές της Ασίας.

Η μεγάλη κατανομή ενισχύεται από:

• την ικανότητα μετανάστευσης,
• τη χρήση πολλών φυτών και βιοτόπων,
• τη γρήγορη αναπαραγωγή,
• τη γενική προτίμηση των προνυμφών για αφίδες,
• την προσαρμοστικότητα των ενηλίκων.

Η τοπική αφθονία μπορεί να αλλάζει απότομα ανάλογα με την εποχή, τον καιρό, τις μεταναστευτικές αφίξεις και την πυκνότητα των αφίδων.

Η Episyrphus balteatus στην Κύπρο

Η Episyrphus balteatus αποτελεί μέρος της πανίδας των συρφίδων της Κύπρου.

Μπορεί να παρατηρηθεί σε κήπους, πάρκα, γεωργικές εκτάσεις, λιβάδια, θαμνώνες και άλλες ανθοφόρες περιοχές.

Η γεωγραφική θέση της Κύπρου ανάμεσα στην Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική την καθιστά πιθανό σταθμό και διάδρομο μετακινούμενων εντόμων.

Ο κυπριακός πληθυσμός μπορεί να περιλαμβάνει:

• μόνιμα αναπαραγόμενα άτομα,
• τοπικές διαδοχικές γενεές,
• διαχειμάζοντα θηλυκά,
• μεταναστευτικά άτομα που φτάνουν ή αναχωρούν εποχικά.

Οι φωτογραφίες και το βίντεο της αρχικής ανάρτησης λήφθηκαν στον Στρόβολο, στην επαρχία Λευκωσίας, στις 20 Μαρτίου 2017, από τον Μιχάλη Χατζηκωνσταντή.

Η ανοιξιάτικη ημερομηνία συμπίπτει με περίοδο έντονης ανθοφορίας και αύξησης των πληθυσμών αφίδων στην Κύπρο.

Φυσικοί εχθροί

Παρά τη μίμηση σφήκας, το είδος έχει πολλούς φυσικούς εχθρούς.

Τα ενήλικα μπορούν να καταναλωθούν από:

• εντομοφάγα πτηνά,
• αράχνες,
• αλογάκια της Παναγίας,
• λιβελούλες,
• ληστρικές μύγες,
• σαύρες.

Τα αυγά και οι προνύμφες προσβάλλονται από αρπακτικά έντομα και παρασιτοειδή.

Οι προνύμφες μπορεί επίσης να δεχθούν επίθεση από πασχαλίτσες, χρύσωπες και άλλους θηρευτές αφίδων. Οι οργανισμοί αυτοί ανταγωνίζονται για την ίδια τροφή και μπορούν περιστασιακά να καταναλώνουν ο ένας τον άλλο.

Το πουπάριο προσφέρει μηχανική προστασία, αλλά μπορεί να εντοπιστεί από εξειδικευμένα παρασιτοειδή υμενόπτερα.

Οικολογική και γεωργική σημασία

Η Episyrphus balteatus αποτελεί ένα από τα πιο χρήσιμα έντομα των αγροτικών οικοσυστημάτων.

Προσφέρει ταυτόχρονα:

• επικονίαση καλλιεργούμενων και αυτοφυών φυτών,
• φυσικό έλεγχο των αφίδων,
• τροφή για άλλα ζώα,
• μεταφορά γύρης σε μεγάλες αποστάσεις,
• σύνδεση διαφορετικών οικοσυστημάτων μέσω της μετανάστευσης.

Η προστασία της μπορεί να μειώσει την ανάγκη για εντομοκτόνα και να ενισχύσει την οικολογική ισορροπία των καλλιεργειών.

Η απουσία λουλουδιών από ένα αγροτικό τοπίο στερεί από τα ενήλικα την απαραίτητη τροφή, ακόμη και όταν υπάρχουν άφθονες αφίδες για τις προνύμφες.

Πώς μπορούμε να την προσελκύσουμε

Κήποι και καλλιέργειες μπορούν να γίνουν καταλληλότεροι με απλά μέτρα:

• διατήρηση αυτοφυών ανθοφόρων φυτών,
• φύτευση ειδών με ανοικτά άνθη,
• συνεχής ανθοφορία από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο,
• περιορισμός εντομοκτόνων,
• διατήρηση μικρών αψέκαστων περιοχών,
• αποδοχή μικρού αριθμού αφίδων ως τροφής των προνυμφών,
• δημιουργία ανθισμένων λωρίδων γύρω από καλλιέργειες.

Η πλήρης εξόντωση των αφίδων απομακρύνει και τους φυσικούς εχθρούς τους. Η οικολογική διαχείριση επιδιώκει ισορροπία και όχι την απόλυτη εξαφάνιση κάθε φυτοφάγου εντόμου.

Κατάσταση διατήρησης

Η Episyrphus balteatus έχει πολύ μεγάλη γεωγραφική εξάπλωση και θεωρείται είδος Μειωμένου Ενδιαφέροντος – Least Concern (LC).

Δεν αντιμετωπίζει σήμερα γενικευμένο κίνδυνο εξαφάνισης. Ωστόσο, η μεγάλη εξάπλωση δεν σημαίνει ότι οι τοπικοί πληθυσμοί είναι ανεπηρέαστοι.

Πιθανές απειλές είναι:

• η εκτεταμένη χρήση εντομοκτόνων,
• η εξαφάνιση ανθοφόρων φυτών,
• η εντατική μονοκαλλιέργεια,
• η καταστροφή φυτικών παρυφών,
• η μείωση των αφίδων από μη επιλεκτικούς ψεκασμούς,
• οι ακραίοι καύσωνες και η ξηρασία,
• η μεταβολή των εποχικών ανέμων που χρησιμοποιούνται στη μετανάστευση,
• η γενικότερη υποβάθμιση των αγροτικών οικοσυστημάτων.

Η διατήρηση δικτύου ανθοφόρων βιοτόπων είναι απαραίτητη τόσο για τους μόνιμους όσο και για τους μεταναστευτικούς πληθυσμούς.

Παρατήρηση και φωτογράφιση

Η Episyrphus balteatus μπορεί να φωτογραφηθεί σε ηλιόλουστα σημεία με πολλά μικρά άνθη.

Η καλύτερη προσέγγιση είναι η ήρεμη αναμονή κοντά σε μια ανθισμένη ταξιανθία. Τα άτομα συχνά επιστρέφουν στο ίδιο φυτό.

Για την αναγνώριση είναι χρήσιμο να φωτογραφίζονται:

• η ραχιαία επιφάνεια της κοιλιάς,
• οι διπλές μαύρες ταινίες,
• ο θώρακας,
• η θέση των ματιών,
• οι πτέρυγες.

Η φωτογράφιση προνυμφών κοντά σε αποικίες αφίδων είναι πολύτιμη, αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται εντομοκτόνα ή να καταστρέφεται το φυτό μετά την παρατήρηση.

Κάθε δημοσιευμένη φωτογραφία πρέπει να συνοδεύεται από ακριβή τοποθεσία, ημερομηνία και όνομα φωτογράφου.

Ταξινόμηση

Βασίλειο: Animalia
Συνομοταξία: Arthropoda
Υποσυνομοταξία: Hexapoda
Ομοταξία: Insecta
Τάξη: Diptera
Υπόταξη: Brachycera
Υπεροικογένεια: Syrphoidea
Οικογένεια: Syrphidae Latreille, 1802
Υποοικογένεια: Syrphinae Latreille, 1802
Φυλή: Syrphini Latreille, 1802
Γένος: Episyrphus Matsumura & Adachi, 1917
Είδος: Episyrphus balteatus (De Geer, 1776)
Κατάσταση IUCN: Μειωμένου Ενδιαφέροντος – Least Concern (LC)
Αγγλική κοινή ονομασία: Marmalade Hoverfly
Ελληνική κοινή ονομασία: Μύγα αιώρησης της μαρμελάδας

Marmalade Hoverfly – Episyrphus balteatus (De Geer, 1776)

Text by George Konstantinou

A Fly Resembling a Wasp

Episyrphus balteatus is a small fly in the family Syrphidae, commonly known as the Marmalade Hoverfly.

The orange-and-black abdominal pattern resembles that of a wasp, but the insect is a true fly. It possesses no sting, does not bite people and is entirely harmless.

Its ability to hover almost motionless, move suddenly in every direction and return to the same point is characteristic of hoverflies.

The species has two important ecological roles. Adults visit flowers and contribute to pollination, while larvae hunt aphids and other small plant-feeding insects.

The photographs and video accompanying the original post were taken by Michalis Hadjiconstantis at Strovolos, Cyprus, on 20 March 2017.

Scientific Name

The species was described in 1776 by the Swedish naturalist Charles De Geer.

Its scientific name is written:

Episyrphus balteatus (De Geer, 1776).

The author and year are enclosed within parentheses because the species was originally placed within a different genus.

The word balteatus is derived from the Latin balteus, meaning a belt or band, and refers to the transverse markings upon the abdomen.

Hoverflies

The family Syrphidae contains thousands of fly species with an enormous variety of forms and life cycles.

Many display yellow, orange and black coloration and resemble bees or wasps. Despite this superficial similarity, they can be distinguished by several fundamental characteristics:

• they possess one functional pair of wings,
• the antennae are generally shorter,
• the eyes occupy a large proportion of the head,
• they have no sting,
• the abdomen is broadly joined to the thorax,
• they can hover with exceptional precision.

The name hoverfly refers to their ability to remain almost motionless in the air through extremely rapid wingbeats.

Size and General Morphology

The body length of Episyrphus balteatus is generally approximately 9–12 millimetres.

The body is divided into head, thorax and abdomen. The head carries two enormous compound eyes, short antennae and mouthparts adapted to absorbing liquids and processing pollen.

The thorax contains the powerful flight muscles. It is brownish, bronze or grey-green and may possess faint pale longitudinal stripes.

The abdomen is flattened and displays characteristic orange and black transverse bands.

The comparatively slender legs are used for walking upon flowers, cleaning the body and handling pollen.

Characteristic Abdominal Pattern

The complex abdominal pattern provides the principal identification feature.

An orange or yellow-orange background is interrupted by dark transverse bands. Additional narrower black bands occur upon the third and fourth dorsal abdominal plates.

Certain segments consequently appear to carry double dark bands. This assists in separating Episyrphus balteatus from many other common European hoverflies.

The width and intensity of the black areas vary substantially. Coloration is influenced by:

• sex,
• temperature during pupal development,
• duration of the pupal stage,
• adult age,
• natural individual variation.

Individuals developing under cooler conditions may possess more extensive dark coloration.

Wasp Mimicry

The orange-and-black pattern provides an example of Batesian mimicry.

In Batesian mimicry, a harmless species resembles a dangerous or distasteful organism. Birds and other predators that have learned to avoid wasps may hesitate before attacking the fly.

The protection is not absolute. It depends upon predator experience, illumination, distance and the relative abundance of genuine wasps and their mimics.

Episyrphus balteatus possesses no:

• sting,
• venom glands,
• powerful defensive jaws,
• aggressive behaviour towards people.

Appearance provides its principal defence. When threatened, it depends upon rapid flight and agility.

One Pair of Wings

Like all true flies in the order Diptera, Episyrphus balteatus has only one functional pair of wings.

The second pair has become transformed into small club-shaped structures called halteres.

Halteres vibrate during flight and function as rotational and balance sensors. They detect changes in body movement and allow the nervous system to correct wing position immediately.

The combination of powerful muscles, wings, halteres and excellent vision allows:

• stable hovering,
• sudden acceleration,
• backwards flight,
• rapid sideways movement,
• precise landing upon small flowers.

Compound Eyes

The eyes occupy much of the head and contain thousands of separate visual units.

This construction provides a wide field of view and an exceptional ability to detect movement.

The fly can locate:

• flowers,
• members of its own species,
• competitors,
• predators,
• moving objects during flight.

Rapid processing of visual information is essential for hovering and abrupt aerial manoeuvres.

Male and Female

The easiest method of separating the sexes is to examine the position of the compound eyes.

In the male, the eyes meet on top of the head. This condition is known as holoptic.

In the female, they remain separated by a visible strip of the frons. This is described as dichoptic.

The female generally possesses a broader abdomen tapering more distinctly towards the tip. It may also display more extensive dark coloration.

Males are often observed hovering in sunny places, surveying the area and responding to other passing insects.

Hovering and Aerial Behaviour

Hovering is not a random movement.

Males may select particular positions within vegetation openings, woodland edges, gardens and flower-rich places. They remain stationary in the air and investigate passing objects.

If another fly approaches, the male may pursue it briefly before returning to its previous position.

Hovering is used for:

• detecting females,
• observing small areas,
• approaching flowers,
• avoiding collisions,
• orientation during migration.

The flight may appear nervous but is exceptionally controlled.

Adult Diet

Adults feed principally upon nectar and pollen.

Nectar provides sugars used immediately as fuel for flight. Pollen supplies proteins, lipids, vitamins and other nutrients.

Females particularly require pollen for egg maturation.

Episyrphus balteatus is among the relatively few flies capable of processing pollen grains efficiently. Special movements and secretions help weaken or rupture the resistant outer covering, providing access to their nutritious contents.

It visits many plants, particularly those possessing open, easily accessible flowers.

Flower Preferences

Adults frequently occur upon small white or yellow flowers and flat flower clusters.

They visit species in numerous plant families, including:

• Apiaceae,
• Asteraceae,
• Brassicaceae,
• Rosaceae,
• Ranunculaceae,
• Lamiaceae.

Flowers with exposed nectar and pollen are particularly suitable because the fly cannot easily reach the base of very deep tubular flowers.

In gardens, it may visit daisies, fennel, coriander, dill, wild carrot, mustards and numerous ornamental plants.

Pollination

Pollen adheres to hairs and other surfaces of the body while the fly moves between flowers.

Some of this pollen is transferred to the stigma of another flower and contributes to fertilisation.

Episyrphus balteatus is considered an important pollinator because it:

• is frequently abundant,
• visits many plant species,
• remains active for much of the year,
• can travel considerable distances,
• enters agricultural and urban environments.

A single visit may differ in efficiency from that of a bee, but the enormous total number of visits gives the species considerable ecological importance.

Selecting Oviposition Sites

The female does not deposit eggs randomly.

It flies above plants and examines leaves and stems for aphid colonies.

Visual and chemical signals allow it to assess:

• aphid abundance,
• plant species and condition,
• presence of other predators,
• presence of existing eggs,
• quantity of honeydew,
• general suitability of the site.

Eggs are generally deposited individually or in small numbers close to aphids. A newly hatched larva can therefore find food immediately.

A female may produce hundreds of eggs during her life when sufficient pollen and suitable oviposition sites are available.

Egg

The egg is extremely small, white and elongated, with fine surface sculpturing.

It is generally attached to a leaf or stem near an aphid colony.

Embryonic development is strongly affected by temperature. Hatching may take place within a few days under warm and favourable conditions.

The emerging animal does not resemble the adult fly. It is a legless larva adapted for movement upon plants and the predation of small, soft-bodied arthropods.

Aphid-eating Larva

The larva is elongated, flattened and lacks true legs.

Its coloration may be greenish, brown or translucent, with pale and dark lines providing camouflage upon leaves and stems.

The front of the body is narrower. The larva moves through wave-like contractions and examines the surface for prey.

It is principally nocturnal or active in reduced light. During daytime it may remain concealed beneath leaves or among vegetation.

Hunting Aphids

Upon locating an aphid, the larva seizes it with its mouth hooks.

It frequently lifts the victim from the plant surface and sucks out the body fluids. An empty or collapsed skin remains after feeding.

The larva may also consume:

• small caterpillars,
• thrips,
• whiteflies,
• mealybugs,
• eggs and young stages of other insects,
• smaller hoverfly larvae when food is scarce.

Aphids nevertheless form its principal prey.

Under suitable conditions, a single larva may consume approximately 400 aphids before pupation.

Biological Control

Aphids can multiply extremely rapidly and damage crops by extracting plant sap and transmitting viruses.

The larvae of Episyrphus balteatus are important natural enemies in:

• cereal crops,
• vegetables,
• fruit trees,
• ornamental plants,
• gardens,
• greenhouses.

The species therefore provides two ecosystem services: adults pollinate and larvae suppress herbivorous insects.

Flower-rich vegetation beside crops provides adult food and may increase their abundance.

Indiscriminate insecticide use destroys not only aphids but also beneficial larvae and adult hoverflies.

Larval Stages

The larva generally passes through three principal instars.

At every moult it sheds its previous exoskeleton and grows.

Developmental rate depends upon:

• temperature,
• aphid abundance,
• food quality,
• humidity,
• plant species,
• competitors.

Under favourable conditions, the complete period from egg to adult may take approximately three weeks. It lasts longer at lower temperatures.

Rapid development allows the species to exploit aphid colonies that appear suddenly but may disappear within a short period.

Puparium

After completing its feeding, the larva becomes inactive and forms a puparium.

The outer larval skin hardens into a small drop-shaped or oval capsule attached to a leaf, stem or another surface.

Complete transformation takes place inside. Larval tissues are reorganised and form:

• wings,
• legs,
• compound eyes,
• halteres,
• reproductive organs,
• adult mouthparts.

Shortly before emergence, adult colours and structures may become visible through the covering.

Complete Metamorphosis

The biological cycle contains four distinct stages:

1. egg,
2. larva,
3. pupa within the puparium,
4. adult.

This process is known as complete metamorphosis.

The enormous difference between larva and adult reduces competition between the two stages. Larvae hunt aphids upon plants, whereas adults principally consume nectar and pollen.

A single species thus uses two completely different food resources during its life.

Multiple Annual Generations

Episyrphus balteatus can complete several successive generations within a year.

Their number depends upon:

• temperature,
• duration of warm conditions,
• flower availability,
• aphid abundance,
• migratory arrival and departure.

In Cyprus, the mild climate and flowering across different seasons can permit a long period of activity.

During hot, dry months, abundance may decline in some areas and increase in cooler or irrigated locations.

Migration

Episyrphus balteatus is a partially migratory species.

Enormous numbers can move seasonally between northern Europe, southern Europe and northern Africa.

Northward movements occur during spring and summer. Many individuals travel south towards warmer regions during autumn.

The flies can:

• use favourable air currents,
• select an appropriate direction,
• travel at considerable altitude,
• cross seas and mountain ranges,
• cover enormous distances across successive generations.

Northward return movement may be completed by descendants of the insects that travelled south. A complete migration cycle is not necessarily performed by one individual.

Mass Migratory Swarms

Very large concentrations may form during migration.

Because the flies resemble wasps, the appearance of thousands of individuals can cause concern. Such swarms are harmless and do not threaten people.

Mass migration transports over immense distances:

• pollinators,
• natural enemies of aphids,
• nutrients,
• food for migratory birds and other predators.

Research demonstrates that migratory hoverflies provide important pollination and natural pest-control services across Europe.

Overwintering

The species uses more than one strategy to survive winter.

Part of the population migrates towards warmer regions. Other individuals, particularly fertilised females, can overwinter as adults in sheltered locations.

They may use:

• dense vegetation,
• woodland edges,
• cavities,
• protected gardens,
• buildings or other stable microhabitats.

Reproductive development may slow temporarily and restart when temperatures rise and flowers and aphids become available.

The mild Cypriot winter allows adults to be observed during periods when the species is inactive in colder countries.

Habitat

Episyrphus balteatus is highly adaptable and occurs in numerous habitats:

• meadows,
• woodland edges,
• farmland,
• cereal crops,
• orchards,
• scrub,
• parks,
• gardens,
• urban areas,
• wetlands,
• mountain clearings.

It requires a combination of flowers for adults and aphid colonies for larvae.

Mixed planting, flowering margins and native plants increase landscape suitability.

Geographic Distribution

The species possesses an enormous Palaearctic distribution.

It occurs across almost the whole of Europe, northern Africa and extensive parts of Asia.

Its broad range is supported by:

• migratory ability,
• use of many plants and habitats,
• rapid reproduction,
• generalised larval preference for aphids,
• adult adaptability.

Local abundance can change rapidly according to season, weather, migration and aphid density.

Episyrphus balteatus in Cyprus

Episyrphus balteatus forms part of the Cypriot hoverfly fauna.

It can be observed in gardens, parks, farmland, grassland, scrub and other flower-rich habitats.

Cyprus lies between Europe, Asia and Africa and may serve as a stopping point and corridor for moving insects.

The island’s population may include:

• resident breeding individuals,
• successive local generations,
• overwintering females,
• seasonal migrants arriving or departing.

The photographs and video in the original post were taken at Strovolos, Nicosia District, on 20 March 2017 by Michalis Hadjiconstantis.

This spring date coincides with extensive flowering and increasing aphid populations in Cyprus.

Natural Enemies

Despite its wasp mimicry, the species has numerous natural enemies.

Adults may be eaten by:

• insectivorous birds,
• spiders,
• mantises,
• dragonflies,
• robber flies,
• lizards.

Eggs and larvae are attacked by predatory insects and parasitoids.

Larvae may also encounter ladybirds, lacewings and other aphid predators. These organisms compete for the same prey and may occasionally consume one another.

The puparium provides mechanical protection but may be found by specialised parasitoid wasps.

Ecological and Agricultural Importance

Episyrphus balteatus is among the most beneficial insects of agricultural ecosystems.

It simultaneously provides:

• pollination of crops and wild plants,
• natural aphid control,
• food for other animals,
• long-distance pollen transport,
• connections between ecosystems through migration.

Its protection can reduce dependence upon insecticides and strengthen ecological balance in farmland.

A landscape lacking flowers deprives adults of essential food even when aphids are abundant for their larvae.

Attracting the Species

Gardens and farms can be made more suitable through simple measures:

• retaining native flowering plants,
• planting species with open flowers,
• providing continuous flowering from spring to autumn,
• reducing insecticide use,
• maintaining small unsprayed areas,
• tolerating limited aphid colonies as larval food,
• creating flower-rich margins around crops.

Complete elimination of aphids also removes their natural enemies. Ecological management seeks balance rather than the total disappearance of every herbivorous insect.

Conservation Status

Episyrphus balteatus possesses a vast distribution and is classified as Least Concern (LC).

It does not currently face a generalised extinction risk. A broad range does not, however, mean that local populations are unaffected.

Potential threats include:

• widespread insecticide use,
• loss of flowering plants,
• intensive monoculture,
• destruction of vegetated field margins,
• elimination of aphids through non-selective spraying,
• extreme heat and drought,
• alteration of seasonal winds used during migration,
• general degradation of agricultural ecosystems.

Maintaining networks of flower-rich habitats is essential for both resident and migratory populations.

Observation and Photography

Episyrphus balteatus can be photographed in sunny places containing many small flowers.

Quietly waiting beside a flowering plant is more effective than chasing the insect. Individuals frequently return to the same plant.

Useful identification photographs should show:

• the dorsal abdominal surface,
• the double black bands,
• the thorax,
• the position of the eyes,
• the wings.

Photographing larvae beside aphid colonies provides valuable biological evidence, but the plant should not subsequently be sprayed or destroyed.

Every published photograph should be accompanied by accurate locality, date and photographer attribution.

Classification

Kingdom: Animalia
Phylum: Arthropoda
Subphylum: Hexapoda
Class: Insecta
Order: Diptera
Suborder: Brachycera
Superfamily: Syrphoidea
Family: Syrphidae Latreille, 1802
Subfamily: Syrphinae Latreille, 1802
Tribe: Syrphini Latreille, 1802
Genus: Episyrphus Matsumura & Adachi, 1917
Species: Episyrphus balteatus (De Geer, 1776)
IUCN status: Least Concern (LC)
English common name: Marmalade Hoverfly
Greek common name: Μύγα αιώρησης της μαρμελάδας

Πηγές – Sources

• Biodiversity of Cyprus – Episyrphus balteatus in Cyprus
• Pollinator Academy – Genus Episyrphus
• Cornell Integrated Pest Management – Hoverfly biological control
• Current Biology – Seasonal migrations and ecosystem services
• eLife – Hoverfly migration and pollination
• Wellcome Open Research – Genome of Episyrphus balteatus
• iNaturalist – Marmalade Hoverfly