See also
List of Moths of Cyprus you will find in this blog (Lepidoptera)
Family Crambidae
Photo Athalassa by George Konstantinou
Below in English
Κείμενο και φωτογραφίες: Γιώργος Κωνσταντίνου
Το είδος Uresiphita gilvata
Η Uresiphita gilvata είναι νυχτοπεταλούδα της οικογένειας Crambidae και της υποοικογένειας Pyraustinae. Πρόκειται για ένα μεσαίου μεγέθους λεπιδόπτερο με σχετικά διακριτική εμφάνιση όταν αναπαύεται, αλλά με έντονα κίτρινα ή πορτοκαλοκίτρινα οπίσθια φτερά, τα οποία γίνονται εμφανή κατά την πτήση.
Το είδος περιγράφηκε επιστημονικά το 1794 από τον Δανό εντομολόγο Johan Christian Fabricius, έναν από τους σημαντικότερους ταξινόμους εντόμων του 18ου αιώνα.
Η αρχική επιστημονική ονομασία ήταν Phalaena gilvata. Οι παρενθέσεις γύρω από το όνομα του Fabricius και το έτος περιγραφής δείχνουν ότι το είδος τοποθετήθηκε αργότερα σε διαφορετικό γένος από εκείνο στο οποίο περιγράφηκε αρχικά.
Η οικογένεια Crambidae
Η οικογένεια Crambidae περιλαμβάνει χιλιάδες είδη μικρών και μεσαίου μεγέθους νυχτοπεταλούδων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Πολλά είδη έχουν στενά ή τριγωνικά φτερά και αναπαύονται με διαφορετικούς τρόπους: άλλα κρατούν τα φτερά επίπεδα, άλλα τα σχηματίζουν σαν στέγη επάνω από το σώμα και ορισμένα τα τυλίγουν στενά γύρω του.
Οι προνύμφες της οικογένειας παρουσιάζουν μεγάλη οικολογική ποικιλία. Μπορεί να τρέφονται με ποώδη φυτά, θάμνους, αγρωστώδη ή υδρόβια βλάστηση. Ορισμένες ζουν μέσα σε βλαστούς ή φυτικούς ιστούς, ενώ άλλες συνδέουν φύλλα και άνθη με μεταξωτές κλωστές.
Η Uresiphita gilvata ανήκει στην υποοικογένεια Pyraustinae, πολλά μέλη της οποίας διαθέτουν έντονα χρώματα και χαρακτηριστικά σχέδια στα φτερά.
Επιστημονική περιγραφή και ονομασία
Ο Fabricius περιέγραψε το είδος στην έκδοση του 1794 του έργου του Entomologia Systematica emendata et aucta.
Το επίθετο gilvata προέρχεται από λατινική ρίζα που αναφέρεται σε υποκίτρινη, ωχροκίτρινη ή κιτρινωπή απόχρωση. Η ονομασία σχετίζεται με τα χαρακτηριστικά κίτρινα οπίσθια φτερά του εντόμου.
Στα αγγλικά είναι γνωστή κυρίως ως Yellow-underwing Pearl. Συναντάται επίσης η ονομασία Wandering Sunset, ιδιαίτερα σε διαδικτυακές βάσεις παρατηρήσεων.
Δεν υπάρχει καθιερωμένη ελληνική κοινή ονομασία. Περιγραφικά θα μπορούσε να αποδοθεί ως «κιτρινόπτερη πυραλίδα», αλλά η ασφαλέστερη ονομασία παραμένει το επιστημονικό Uresiphita gilvata.
Μορφολογία του ενήλικου εντόμου
Το άνοιγμα των φτερών κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 29 και 37 χιλιοστών.
Τα πρόσθια φτερά είναι γκριζοκάστανα, ανοιχτά καστανά ή ωχροκάστανα. Σε ορισμένα άτομα έχουν πιο γκρίζα εμφάνιση, ενώ σε άλλα επικρατούν θερμότεροι καστανοί τόνοι.
Επάνω τους διακρίνονται δύο βασικές εγκάρσιες γραμμές:
- η εσωτερική ή προμέση γραμμή, η οποία είναι σχετικά ευθεία,
- η εξωτερική ή μεταμέση γραμμή, η οποία παρουσιάζει περισσότερο κυματοειδή πορεία.
Οι γραμμές μπορεί να είναι έντονες ή πολύ αχνές. Σε ορισμένα άτομα διακρίνονται επίσης ανοικτόχρωμες ή υπόλευκες περιοχές εκατέρωθεν της κεντρικής ζώνης των φτερών.
Αυτή η μεταβλητότητα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την αναγνώριση, επειδή δύο άτομα του ίδιου είδους μπορεί να φαίνονται αρκετά διαφορετικά.
Τα χαρακτηριστικά οπίσθια φτερά
Τα οπίσθια φτερά είναι το εντυπωσιακότερο χαρακτηριστικό της Uresiphita gilvata.
Έχουν ανοιχτό κίτρινο, λαμπρό κίτρινο ή πορτοκαλοκίτρινο βασικό χρώμα και περιβάλλονται από πλατύ σκούρο καστανό έως μαύρο περιθώριο.
Όταν η νυχτοπεταλούδα αναπαύεται, τα οπίσθια φτερά καλύπτονται σε μεγάλο βαθμό από τα πρόσθια. Το έντονο χρώμα τους αποκαλύπτεται ξαφνικά όταν το έντομο απογειωθεί.
Η αντίθεση ανάμεσα στα διακριτικά πρόσθια και στα φωτεινά οπίσθια φτερά μπορεί να προκαλεί στιγμιαίο αιφνιδιασμό σε έναν θηρευτή. Όταν το έντομο προσγειωθεί και κλείσει τα φτερά του, η φωτεινή εικόνα εξαφανίζεται και γίνεται δυσκολότερο να εντοπιστεί.
Το σώμα και οι κεραίες
Το σώμα είναι σχετικά λεπτό και προσαρμοσμένο στην ενεργητική πτήση.
Οι κεραίες είναι μακριές και νηματοειδείς. Όπως συμβαίνει και σε άλλα λεπιδόπτερα, φέρουν αισθητήρια όργανα που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση χημικών ουσιών, φυτών, πιθανών συντρόφων και άλλων στοιχείων του περιβάλλοντος.
Η προβοσκίδα του ενήλικου εντόμου επιτρέπει την πρόσληψη υγρής τροφής, κυρίως νέκταρος από άνθη.
Αναγνώριση του είδους
Για την αναγνώριση της Uresiphita gilvata εξετάζεται ο συνδυασμός των ακόλουθων χαρακτηριστικών:
- άνοιγμα φτερών περίπου 29–37 χιλιοστά,
- γκριζοκάστανα ή ανοιχτά καστανά πρόσθια φτερά,
- σχεδόν ευθεία προμέση εγκάρσια γραμμή,
- κυματοειδής μεταμέση γραμμή,
- κίτρινα ή πορτοκαλοκίτρινα οπίσθια φτερά,
- πλατύ και έντονα σκούρο εξωτερικό περιθώριο στα οπίσθια φτερά.
Η φωτογράφιση τόσο της επάνω όσο και της κάτω επιφάνειας των φτερών μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην επιβεβαίωση της αναγνώρισης.
Η προνύμφη
Η προνύμφη είναι τυπική κάμπια λεπιδόπτερου, με ευδιάκριτη κεφαλή, τρία ζεύγη πραγματικών θωρακικών ποδιών και σαρκώδη κοιλιακά ψευδόποδα.
Η εμφάνισή της μεταβάλλεται κατά την ανάπτυξη. Οι ώριμες προνύμφες είναι συνήθως πρασινωπές ή κιτρινοπράσινες, με σκούρα σημάδια, επιμήκεις γραμμές και μικρές τριχοφόρες κηλίδες.
Οι κάμπιες μπορεί να ζουν μεμονωμένα ή σε μικρές ομάδες επάνω στα φυτά-ξενιστές. Συνδέουν συχνά φύλλα, άνθη και νεαρούς βλαστούς με αραιές μεταξωτές κλωστές, δημιουργώντας έναν προστατευμένο χώρο μέσα στον οποίο τρέφονται.
Φυτά-ξενιστές
Η προνύμφη τρέφεται κυρίως με φυτά της οικογένειας Fabaceae, των ψυχανθών.
Τα επιβεβαιωμένα ή συχνά αναφερόμενα γένη φυτών-ξενιστών περιλαμβάνουν:
- Genista,
- Cytisus,
- Ulex,
- Spartium,
- Sarothamnus,
- Retama,
- Laburnum.
Ένα από τα γνωστότερα φυτά-ξενιστές είναι το Spartium junceum, η σπαρτιά ή σπάρτος, ένα κοινό μεσογειακό φυτό που απαντά και στην Κύπρο.
Οι προνύμφες καταναλώνουν φύλλα, άνθη και τρυφερούς βλαστούς. Όταν υπάρχουν πολλές επάνω στο ίδιο φυτό, μπορούν να προκαλέσουν έντονη αποφύλλωση ή να αφήσουν τους νεαρούς βλαστούς σχεδόν γυμνούς.
Η παρουσία ενός φυτού στην Κύπρο δεν αποδεικνύει αυτομάτως ότι χρησιμοποιείται τοπικά από το είδος. Για την επιβεβαίωση μιας κυπριακής σχέσης φυτού και προνύμφης χρειάζεται άμεση παρατήρηση ή εκτροφή της κάμπιας μέχρι την εμφάνιση του ενήλικου εντόμου.
Ο βιολογικός κύκλος
Ο κύκλος ζωής περιλαμβάνει τέσσερα βασικά στάδια:
- αυγό,
- προνύμφη,
- χρυσαλλίδα,
- ενήλικη νυχτοπεταλούδα.
Το θηλυκό τοποθετεί τα αυγά επάνω ή κοντά σε κατάλληλο φυτό-ξενιστή. Μετά την εκκόλαψη, οι νεαρές κάμπιες αρχίζουν να τρέφονται με τους μαλακούς φυτικούς ιστούς.
Η προνύμφη περνά από διαδοχικά στάδια ανάπτυξης και αποβάλλει επανειλημμένα τον εξωσκελετό της. Όταν ολοκληρώσει την ανάπτυξή της, σχηματίζει έναν υπόλευκο μεταξωτό θάλαμο ή κουκούλι, μέσα στο οποίο μετατρέπεται σε χρυσαλλίδα.
Σε ψυχρότερες ευρωπαϊκές περιοχές αναφέρεται ότι η διαχείμαση μπορεί να πραγματοποιείται στο στάδιο της χρυσαλλίδας. Στις θερμότερες συνθήκες της ανατολικής Μεσογείου, ο ετήσιος κύκλος και ο αριθμός των γενεών μπορεί να διαφέρουν.
Περίοδος πτήσης
Σε περιοχές της δυτικής και κεντρικής Ευρώπης τα ενήλικα παρατηρούνται συχνότερα από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Οκτώβριο, ενώ σε θερμότερες περιοχές μπορεί να εμφανίζονται σε ευρύτερο χρονικό διάστημα και να αναπτύσσουν περισσότερες από μία γενεές.
Δεν πρέπει, επομένως, η περιορισμένη περίοδος πτήσης που αναφέρεται για τη Βρετανία ή την κεντρική Ευρώπη να εφαρμόζεται αυτούσια στην Κύπρο.
Η ακριβής κυπριακή φαινολογία χρειάζεται να βασιστεί σε χρονολογημένες τοπικές παρατηρήσεις ενηλίκων, προνυμφών και χρυσαλλίδων.
Συμπεριφορά
Η Uresiphita gilvata δραστηριοποιείται κυρίως από το σούρουπο και κατά τη διάρκεια της νύχτας. Μπορεί όμως να μετακινηθεί και την ημέρα, ιδιαίτερα όταν ενοχληθεί από τη βλάστηση.
Τα ενήλικα προσελκύονται από τεχνητές φωτεινές πηγές, γεγονός που διευκολύνει την καταγραφή τους με φωτοπαγίδες φωτός ή φωτισμένα λευκά πανιά.
Κατά την ανάπαυση παραμένουν επάνω σε φύλλα, βλαστούς, τοίχους ή άλλες επιφάνειες, με τα πρόσθια φτερά να καλύπτουν τα φωτεινότερα οπίσθια.
Ενδιαιτήματα
Το είδος συνδέεται κυρίως με θερμά, ανοικτά και ηλιόλουστα ενδιαιτήματα όπου αναπτύσσονται τα φυτά-ξενιστές του.
Μπορεί να παρατηρηθεί σε:
- θαμνώνες,
- φρυγανότοπους,
- ξηρές πλαγιές,
- παρυφές δασών,
- εγκαταλελειμμένες καλλιέργειες,
- πρανή δρόμων,
- κήπους και πάρκα με κατάλληλα ψυχανθή φυτά.
Η παρουσία του στην Αθαλάσσα δείχνει ότι μπορεί να εμφανίζεται και σε περιαστικά τοπία, εφόσον υπάρχουν κατάλληλη βλάστηση, τροφή και χώροι για την ολοκλήρωση του βιολογικού του κύκλου.
Γεωγραφική εξάπλωση
Η ταξινομική βιβλιογραφία καταγράφει την Uresiphita gilvata σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, στη βόρεια Αφρική, σε τμήματα της δυτικής Ασίας και σε αρκετές άλλες αφρικανικές περιοχές.
Η συνολική εικόνα της κατανομής της περιπλέκεται από την ιστορική χρήση διαφορετικών ονομάτων και από τη μεταχείρισή της ως Uresiphita polygonalis σε ορισμένες παλαιότερες ή εναλλακτικές ταξινομικές πηγές.
Στη βόρεια Ευρώπη εμφανίζεται τοπικά ή ως μεταναστευτικό είδος. Στη Μεσόγειο οι θερμότερες κλιματικές συνθήκες και η αφθονία φυτών της οικογένειας Fabaceae προσφέρουν περισσότερο κατάλληλο περιβάλλον.
Μεταναστευτική ικανότητα
Η Uresiphita gilvata διαθέτει σημαντική ικανότητα διασποράς. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, θεωρείται σπάνιος μετανάστης που φθάνει κυρίως στις νότιες και δυτικές ακτές.
Η πτητική αυτή ικανότητα βοηθά το είδος να εντοπίζει νέες περιοχές με κατάλληλα φυτά-ξενιστές και να επανεμφανίζεται σε θέσεις όπου οι τοπικές συνθήκες μεταβάλλονται.
Στην Κύπρο η παρουσία του είδους δεν πρέπει να ερμηνεύεται αυτομάτως ως αποτέλεσμα πρόσφατης μετανάστευσης. Για να διαπιστωθεί εάν ένας πληθυσμός είναι μόνιμος, εποχικός ή ενισχύεται από μεταναστευτικά άτομα απαιτούνται επαναλαμβανόμενες παρατηρήσεις και μελέτη των ανώριμων σταδίων.
Ταξινομική σύγχυση και συνώνυμα
Η ονοματολογία του είδους υπήρξε περίπλοκη.
Σε παλαιότερες δημοσιεύσεις μπορεί να συναντηθεί με ονομασίες όπως:
- Phalaena gilvata,
- Pyralis polygonalis,
- Pyralis diversalis,
- Pyralis rusticalis,
- Mecyna gilvata,
- Mecyna polygonalis,
- Uresiphita polygonalis,
- Uresiphita limbalis.
Ορισμένες πηγές μεταχειρίστηκαν την Uresiphita gilvata ως συνώνυμο της Uresiphita polygonalis. Σύγχρονες εξειδικευμένες ταξινομικές βάσεις, όπως το Afromoths, αναγνωρίζουν την Uresiphita gilvata ως αποδεκτό όνομα και κατατάσσουν την Uresiphita polygonalis στα συνώνυμά της.
Η ύπαρξη πολλών ιστορικών ονομάτων καθιστά απαραίτητο τον έλεγχο της ημερομηνίας και του ταξινομικού συστήματος κάθε πηγής.
Οικολογικός ρόλος
Οι προνύμφες μετατρέπουν φυτικό υλικό σε ζωική βιομάζα και αποτελούν τροφή για πουλιά, ερπετά, αράχνες, αρπακτικά έντομα και παρασιτοειδείς οργανισμούς.
Τα ενήλικα μπορούν να συμμετέχουν στη μεταφορά γύρης όταν επισκέπτονται άνθη για νέκταρ, αν και δεν θεωρούνται εξειδικευμένοι επικονιαστές.
Όπως και άλλες νυχτοπεταλούδες, αποτελούν σημαντικό κρίκο ανάμεσα στα φυτά και στους εντομοφάγους θηρευτές των μεσογειακών οικοσυστημάτων.
Η καταγραφή από την Αθαλάσσα
Το άτομο που παρουσιάζεται στην ανάρτηση φωτογραφήθηκε στην Αθαλάσσα της επαρχίας Λευκωσίας.
Η φωτογραφική καταγραφή τεκμηριώνει την παρουσία του είδους στην Κύπρο και προσθέτει πληροφορίες για την πανίδα των νυχτοπεταλούδων του νησιού.
Για την πληρέστερη μελέτη του είδους στην Κύπρο είναι ιδιαίτερα χρήσιμη η καταγραφή:
- της ακριβούς ημερομηνίας κάθε παρατήρησης,
- του ενδιαιτήματος,
- του υψομέτρου,
- των φυτών που βρίσκονται κοντά,
- της παρουσίας προνυμφών ή μεταξωτών ιστών επάνω σε ψυχανθή φυτά,
- της έλξης των ενηλίκων σε τεχνητό φως.
Ταξινόμηση
Βασίλειο: Animalia
Συνομοταξία: Arthropoda
Ομοταξία: Insecta
Τάξη: Lepidoptera
Υπεροικογένεια: Pyraloidea
Οικογένεια: Crambidae Latreille, 1810
Υποοικογένεια: Pyraustinae Meyrick, 1890
Φυλή: Pyraustini Meyrick, 1890
Γένος: Uresiphita Hübner, 1825
Είδος: Uresiphita gilvata (Fabricius, 1794)
Αρχικός συνδυασμός: Phalaena gilvata Fabricius, 1794
Αγγλική κοινή ονομασία: Yellow-underwing Pearl / Wandering Sunset
Τοποθεσία φωτογράφισης: Αθαλάσσα, Λευκωσία, Κύπρος
Uresiphita gilvata (Fabricius, 1794) – A Crambid Moth in Cyprus
Text and photographs by George Konstantinou
The Species Uresiphita gilvata
Uresiphita gilvata is a moth belonging to the family Crambidae and subfamily Pyraustinae. It is a medium-sized species that appears comparatively inconspicuous at rest but reveals striking yellow or orange-yellow hindwings during flight.
The Danish entomologist Johan Christian Fabricius, one of the most important insect taxonomists of the eighteenth century, first described it scientifically in 1794.
Its original name was Phalaena gilvata. The parentheses surrounding the author’s name and year indicate that the species was subsequently transferred to a genus other than the one in which it was originally described.
The Family Crambidae
The family Crambidae contains thousands of small and medium-sized moth species distributed throughout the world.
Many possess narrow or triangular wings. Some rest with them held flat, others fold them roof-like over the body, and several species wrap them closely around the abdomen.
Crambid larvae display considerable ecological diversity. They may feed upon herbs, shrubs, grasses or aquatic vegetation. Some develop within stems or other plant tissues, while others bind leaves and flowers together with silk.
Uresiphita gilvata belongs to the subfamily Pyraustinae, which includes numerous brightly coloured and distinctively patterned moths.
Scientific Description and Name
Fabricius described the species in the 1794 edition of his Entomologia Systematica emendata et aucta.
The specific name gilvata derives from a Latin root referring to a pale yellow or yellowish colour. It relates to the moth’s characteristic yellow hindwings.
Its principal English common name is Yellow-underwing Pearl. The alternative name Wandering Sunset also occurs, particularly in online observation databases.
Adult Morphology
The wingspan generally ranges between 29 and 37 millimetres.
The forewings are grey-brown, light brown or pale ochre-brown. Some individuals have a greyer appearance, whereas warmer brown tones predominate in others.
Two principal transverse lines may be visible:
- a comparatively straight antemedian line,
- a more strongly undulating postmedian line.
These lines vary from conspicuous to extremely faint. Some individuals also display pale or whitish areas on either side of the central wing region.
Such variability is important during identification because separate individuals of the same species may appear noticeably different.
The Distinctive Hindwings
The hindwings are the species’ most striking feature.
Their ground colour varies from pale yellow to bright yellow or orange-yellow. A broad dark-brown or blackish border surrounds their outer section.
At rest, the forewings largely conceal the brighter hindwings. Their colour is suddenly revealed when the moth takes flight.
The contrast between the subdued forewings and brightly coloured hindwings may momentarily startle or confuse a predator. Once the moth lands and conceals them again, the conspicuous colour vanishes and the insect becomes more difficult to locate.
Body and Antennae
The body is relatively slender and suited to active flight.
The antennae are long and thread-like. As in other Lepidoptera, they carry sensory structures used to detect chemical substances, host plants, potential mates and other environmental signals.
The adult proboscis allows the moth to consume liquid food, principally nectar from flowers.
Identification
Identification of Uresiphita gilvata is based on the combined presence of:
- a wingspan of approximately 29–37 millimetres,
- grey-brown or pale-brown forewings,
- a nearly straight antemedian line,
- an undulating postmedian line,
- yellow or orange-yellow hindwings,
- a broad and strongly contrasting dark border on the hindwings.
Photographs showing both the upper and lower wing surfaces can considerably assist confirmation.
The Larva
The larva is a typical lepidopteran caterpillar with a distinct head, three pairs of true thoracic legs and fleshy abdominal prolegs.
Its appearance changes during development. Mature larvae are generally greenish or yellow-green, with dark markings, longitudinal lines and small hair-bearing spots.
Caterpillars may occur individually or in small groups on their host plants. They frequently connect leaves, flowers and young shoots with loose silken threads, forming a partly protected feeding space.
Larval Host Plants
The larvae feed principally upon members of the family Fabaceae.
Confirmed or frequently reported host genera include:
- Genista,
- Cytisus,
- Ulex,
- Spartium,
- Sarothamnus,
- Retama,
- Laburnum.
One well-documented host is Spartium junceum, the Spanish broom, a common Mediterranean plant also occurring in Cyprus.
The larvae consume foliage, flowers and tender shoots. When present in substantial numbers, they may cause conspicuous defoliation and leave young branches almost bare.
The presence of a potential host plant in Cyprus does not itself prove local use. A Cypriot host association should be confirmed through direct observation or by rearing the larva until the adult emerges.
Life Cycle
The life cycle consists of four principal stages:
- egg,
- larva,
- pupa,
- adult moth.
The female deposits eggs on or near a suitable host plant. Following hatching, young caterpillars begin feeding on tender plant tissues.
The larva passes through successive developmental stages and repeatedly sheds its exoskeleton. Once fully grown, it produces a pale silken shelter or cocoon within which pupation takes place.
In colder European regions, the species has been reported to overwinter as a pupa. Its annual cycle and number of generations may differ under the warmer conditions of the eastern Mediterranean.
Flight Period
In western and central Europe, adults are frequently recorded during September and October. In warmer regions, they may occur over a broader part of the year and potentially produce more than one generation.
The short flight period reported from Britain and central Europe should therefore not be applied directly to Cyprus.
Accurate Cypriot phenology must be established through dated local records of adults, larvae and pupae.
Behaviour
Uresiphita gilvata is mainly active at dusk and during the night. It may also fly during daylight when disturbed from vegetation.
Adults are attracted to artificial light, allowing them to be documented with light traps or illuminated white sheets.
At rest, they remain on foliage, stems, walls or other surfaces with the forewings covering the brighter hindwings.
Habitats
The species is principally associated with warm, open and sunny environments supporting its larval host plants.
It may occur in:
- shrublands,
- phrygana,
- dry slopes,
- woodland margins,
- abandoned cultivation,
- roadside banks,
- gardens and parks containing suitable members of the Fabaceae.
Its occurrence at Athalassa demonstrates that the species can also inhabit suburban landscapes where suitable vegetation, food and breeding conditions remain available.
Geographic Distribution
Taxonomic literature records Uresiphita gilvata across much of Europe, North Africa, parts of western Asia and several additional African regions.
Understanding its complete distribution is complicated by the historical use of different names and by its treatment as Uresiphita polygonalis in some older or alternative classifications.
It occurs locally or as a migrant in northern Europe. The warmer climate and abundance of Fabaceae in the Mediterranean provide more suitable conditions.
Dispersal and Migration
Uresiphita gilvata possesses a considerable capacity for dispersal. In Britain, for example, it is regarded as a scarce migrant appearing mainly along southern and western coasts.
This mobility allows it to locate new areas containing suitable host plants and to return to localities as environmental conditions change.
Its occurrence in Cyprus should not automatically be interpreted as evidence of recent migration. Repeated records and observations of immature stages are required to determine whether a population is resident, seasonal or supplemented by migrant individuals.
Taxonomic History and Synonyms
The nomenclatural history of the species is complex.
Names encountered in older literature include:
- Phalaena gilvata,
- Pyralis polygonalis,
- Pyralis diversalis,
- Pyralis rusticalis,
- Mecyna gilvata,
- Mecyna polygonalis,
- Uresiphita polygonalis,
- Uresiphita limbalis.
Some sources have treated Uresiphita gilvata as a synonym of Uresiphita polygonalis. Current specialist databases, including Afromoths, accept Uresiphita gilvata and place Uresiphita polygonalis among its synonyms.
The numerous historical combinations make it necessary to consider the date and taxonomic treatment used by each source.
Ecological Role
The larvae convert plant material into animal biomass and provide food for birds, reptiles, spiders, predatory insects and parasitoids.
Adults may transfer pollen while visiting flowers for nectar, although they are not regarded as specialised pollinators.
Like other moths, the species forms an important link between plants and insectivorous predators within Mediterranean ecosystems.
The Athalassa Record
The individual presented in this article was photographed at Athalassa in Nicosia District, Cyprus.
This photographic record documents the species’ presence on the island and contributes information to the knowledge of Cyprus’s moth fauna.
Particularly useful information for future Cypriot records includes:
- the exact date,
- habitat and elevation,
- neighbouring vegetation,
- larvae or silken webbing on Fabaceae,
- attraction of adults to artificial light.
Classification
Kingdom: Animalia
Phylum: Arthropoda
Class: Insecta
Order: Lepidoptera
Superfamily: Pyraloidea
Family: Crambidae Latreille, 1810
Subfamily: Pyraustinae Meyrick, 1890
Tribe: Pyraustini Meyrick, 1890
Genus: Uresiphita Hübner, 1825
Species: Uresiphita gilvata (Fabricius, 1794)
Original combination: Phalaena gilvata Fabricius, 1794
English common names: Yellow-underwing Pearl / Wandering Sunset
Photographic locality: Athalassa, Nicosia, Cyprus
No comments:
Post a Comment