Translate

Wednesday, 21 October 2026

Αμμοθίνες της Κύπρου – Σχηματισμός, βιοποικιλότητα και προστασία – Sand Dunes of Cyprus: Formation, Biodiversity and Conservation

 See also

Organized links for everything on this blog – Οργανωμένοι σύνδεσμοι για όλα σε αυτό το ιστολόγιο


List of Landscapes of Cyprus by District in this Blog- Κατάλογος τοπίων της Κύπρου ανά επαρχία σε αυτό το ιστολόγιο
Τοπία της Κύπρου ταξινομημένα ανά επαρχία, με ενεργούς συνδέσμους στις αναρτήσεις. / Cyprus landscapes arranged by district, with active links to the posts.

Photos by George Konstantinou

Below in English

Κείμενο Γιώργος Κωνσταντίνου.

Ένα ζωντανό τοπίο ανάμεσα στη θάλασσα και τη στεριά

Οι αμμοθίνες είναι φυσικές συσσωρεύσεις άμμου που διαμορφώνονται κυρίως από τη δράση του ανέμου. Στις παράκτιες περιοχές αποτελούν τη συνέχεια της αμμώδους παραλίας προς την ενδοχώρα και δημιουργούν ένα ιδιαίτερο περιβάλλον, όπου η θάλασσα, ο άνεμος, η άμμος και η βλάστηση αλληλεπιδρούν συνεχώς. Μπορεί να εμφανίζονται ως χαμηλά αναχώματα, διαδοχικές αμμώδεις ράχες ή μεγαλύτεροι αμμόλοφοι, με γυμνά και φυτοκαλυμμένα τμήματα.

Στην Κύπρο οι αμμοθίνες συγκαταλέγονται στα ευαίσθητα παράκτια οικοσυστήματα. Παρά τη φαινομενικά αραιή βλάστησή τους, φιλοξενούν εξειδικευμένα φυτά και ζώα, συμβάλλουν στη φυσική λειτουργία των ακτών και αποτελούν σημαντικό τμήμα της φυσικής κληρονομιάς του νησιού.

Πώς σχηματίζονται

Για να δημιουργηθεί μια παράκτια αμμοθίνη χρειάζονται διαθέσιμη άμμος, άνεμος ικανός να τη μετακινεί και χώρος όπου μπορεί να αποτεθεί. Τα κύματα και τα παράκτια ρεύματα τροφοδοτούν και αναδιαμορφώνουν την παραλία. Όταν η επιφανειακή άμμος στεγνώσει, ο άνεμος μεταφέρει κόκκους προς το εσωτερικό, κυρίως με μικρά άλματα και κύλιση.

Όπου η ταχύτητα του ανέμου μειώνεται, γύρω από ένα φυτό ή άλλο εμπόδιο, η άμμος συσσωρεύεται. Οι βλαστοί συγκρατούν νέους κόκκους, ενώ οι ρίζες και τα ριζώματα ενισχύουν τη συνοχή του υποστρώματος. Έτσι, η βλάστηση συμμετέχει ενεργά στη δημιουργία του αναγλύφου.

Οι αμμοθίνες παραμένουν δυναμικές: μεγαλώνουν, διαβρώνονται, μετακινούνται και ανασχηματίζονται. Η φυσική κινητικότητα της άμμου αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό τους.

Από την παραλία προς τις σταθερότερες θίνες

Σε ένα σχετικά αδιατάρακτο σύστημα παρατηρείται συχνά διαδοχή διαφορετικών ζωνών. Κοντά στη γραμμή όπου συγκεντρώνονται φυσικά υλικά που ξεβράζει η θάλασσα αναπτύσσεται αραιή πρωτοπόρος βλάστηση. Πιο μέσα σχηματίζονται μικρές εμβρυακές θίνες και κινητές αμμώδεις ράχες. Στις περισσότερο προστατευμένες θέσεις η άμμος σταθεροποιείται σταδιακά και εγκαθίστανται ποώδη φυτά, φρύγανα ή θάμνοι.

Η ακολουθία αυτή δεν εμφανίζεται παντού πλήρης ούτε έχει σταθερό πλάτος. Επηρεάζεται από την έκθεση στον άνεμο, την τροφοδοσία με άμμο, την υγρασία, τη μορφή της ακτής και τις ανθρώπινες επεμβάσεις. Ανάμεσα στις θίνες μπορεί να υπάρχουν κοιλότητες με διαφορετικές συνθήκες υγρασίας, προσθέτοντας ποικιλία στο οικοσύστημα.

Οι αμμοθίνες στην Κύπρο

Σημαντικά κυπριακά αμμοθινικά συστήματα έχουν καταγραφεί στη χερσόνησο του Ακρωτηρίου, στον Ακάμα και στην παράκτια περιοχή Πόλης–Γιαλιάς. Στον Ακάμα περιλαμβάνονται οι αμμώδεις σχηματισμοί της Λάρας και της Τοξεύτρας.

Στο Ακρωτήρι οι θίνες εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μωσαϊκό με την Αλυκή Ακρωτηρίου, αλμυρόβαλτους και άλλους παράκτιους οικοτόπους. Η συνύπαρξή τους με τους υγροτόπους ενισχύει την οικολογική ποικιλότητα της χερσονήσου.

Αμμοθινικά τοπία υπάρχουν επίσης στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στη φωτογραφική μου καταγραφή περιλαμβάνεται βλάστηση αμμοθινών στην Αγία Ειρήνη Κερύνειας, στην ανάρτηση για το Helichrysum stoechas subsp. barrelieri. Παράκτια αμμώδη ενδιαιτήματα της Καρπασίας φιλοξενούν επίσης χαρακτηριστικούς οργανισμούς της άμμου.

Φυτά προσαρμοσμένα σε δύσκολες συνθήκες

Τα φυτά των αμμοθινών αντιμετωπίζουν ξηρασία, αλατονέφωση, ισχυρό άνεμο, υψηλές επιφανειακές θερμοκρασίες και ασταθές υπόστρωμα. Οι προσαρμογές τους διαφέρουν: βαθιά υπόγεια όργανα, σαρκώδη ή ανθεκτικά φύλλα, χαμηλή ανάπτυξη και εποχική ολοκλήρωση του κύκλου ζωής βοηθούν διαφορετικά είδη να επιβιώνουν.



Χαρακτηριστικά παραδείγματα της κυπριακής παράκτιας χλωρίδας είναι:

Τα παραπάνω φυτά είναι ιθαγενή της Κύπρου, χωρίς να είναι ενδημικά. Ο κρίνος της θάλασσας περιλαμβάνεται στο Κόκκινο Βιβλίο της Χλωρίδας της Κύπρου ως Σχεδόν Απειλούμενος – NT, εθνική αξιολόγηση που υπογραμμίζει την ανάγκη διατήρησης των φυσικών παράκτιων θέσεών του.



Ο μικρόκοσμος και οι θαλάσσιες χελώνες

Η άμμος και η αραιή βλάστηση προσφέρουν καταφύγιο, τροφή και θέσεις ανάπτυξης σε πολλά ασπόνδυλα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο μυρμηγκολέοντας Cueta lineosa. Οι προνύμφες του κατασκευάζουν χοάνες σε κατάλληλη χαλαρή άμμο και παγιδεύουν μικρά αρθρόποδα. Η παρουσία του εξαρτάται από τις συνθήκες του υποστρώματος· δεν περιορίζεται αποκλειστικά στις παράκτιες θίνες.

Σε κατάλληλες αμμώδεις παραλίες της Κύπρου αναπαράγονται η Καρέτα – Caretta caretta και η Πράσινη χελώνα – Chelonia mydas. Η παραλία και η πίσω αμμοθινική ζώνη συνδέονται λειτουργικά, παρότι οι φωλιές δεν βρίσκονται υποχρεωτικά πάνω στις φυτοκαλυμμένες θίνες. Η διατήρηση φυσικού χώρου, σκοτεινών ακτών και ανεμπόδιστης πρόσβασης από τη θάλασσα είναι σημαντική για την αναπαραγωγή τους.

Φυσική προστασία της ακτής

Οι αμμοθίνες λειτουργούν ως αποθήκες άμμου και φυσικά εμπόδια απέναντι στον άνεμο και στον κυματισμό. Κατά τη διάρκεια κακοκαιρίας μπορεί να διαβρωθεί μέρος τους, τροφοδοτώντας το παράκτιο σύστημα με ίζημα. Όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, η άμμος μπορεί να συσσωρευθεί ξανά και η βλάστηση να επανεγκατασταθεί.

Η αποτελεσματικότητα αυτής της λειτουργίας εξαρτάται από τη συνέχεια του συστήματος και την επάρκεια άμμου. Η ισοπέδωση μιας θίνης για να δημιουργηθεί χώρος στάθμευσης ή να επεκταθεί μια παραλία αφαιρεί τμήμα της φυσικής άμυνας της ακτής.

Απειλές και υποβάθμιση

Στην Κύπρο οι πιέσεις περιλαμβάνουν την παράκτια δόμηση, τη διάνοιξη δρόμων, τη στάθμευση και τη διέλευση οχημάτων, την ποδοπάτηση, την αφαίρεση άμμου και την υπερβολική τουριστική χρήση. Η μηχανική διαμόρφωση της παραλίας μπορεί να καταστρέψει πρωτοπόρα φυτά και να διακόψει τα πρώτα στάδια δημιουργίας θινών.

Οι επιπτώσεις μπορεί να προέρχονται και από μακρινότερες επεμβάσεις. Η κατακράτηση φερτών υλικών σε φράγματα μπορεί να μειώσει την τροφοδοσία ορισμένων ακτών με ίζημα, ανάλογα με τη λεκάνη απορροής και την παράκτια κυκλοφορία.

Προβλήματα έχουν δημιουργήσει και φυτεύσεις ξενικών δέντρων ή θάμνων πάνω σε φυσικά αμμοθινικά ενδιαιτήματα, μεταξύ τους η Acacia saligna. Η αύξηση της δενδρώδους κάλυψης δεν ισοδυναμεί πάντοτε με οικολογική αποκατάσταση: μπορεί να αντικαταστήσει την εξειδικευμένη φυσική βλάστηση και να μεταβάλει τη λειτουργία της θίνης.

Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας προσθέτει πίεση, ιδιαίτερα όπου κατασκευές εμποδίζουν τη φυσική μετατόπιση των παράκτιων οικοτόπων προς την ενδοχώρα.

Προστασία και αποκατάσταση

Η προστασία απαιτεί διατήρηση χώρου και φυσικών διεργασιών. Χρήσιμα μέτρα είναι ο περιορισμός των οχημάτων, η οργάνωση της πρόσβασης με κατάλληλες διαδρομές, η αποφυγή ισοπέδωσης και η προσεκτική απομάκρυνση απορριμμάτων χωρίς καταστροφή της βλάστησης και του υποστρώματος.

Σε υποβαθμισμένες θέσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν προσωρινές περιφράξεις, κατάλληλοι ανεμοφράκτες παγίδευσης άμμου και, όπου χρειάζεται, ενίσχυση με τοπικά αυτοφυή φυτά. Η απομάκρυνση ξενικών ειδών χρειάζεται σχεδιασμό, ώστε να μην προκαλέσει πρόσθετη διάβρωση.

Στο ευρωπαϊκό πλαίσιο προστασίας αναγνωρίζονται διαφορετικοί αμμοθινικοί οικότοποι. Οι παράκτιες θίνες με Juniperus spp. – 2250* αποτελούν οικότοπο προτεραιότητας. Το καθεστώς αυτό αφορά συγκεκριμένο τύπο οικοτόπου, όχι κάθε αμμώδη έκταση.

Ο επισκέπτης συμβάλλει πρακτικά όταν ακολουθεί τις καθορισμένες διαδρομές, δεν οδηγεί πάνω στην άμμο, δεν ξεριζώνει φυτά, δεν αφαιρεί άμμο και σέβεται τη σήμανση προστασίας των χελωνών. Η διατήρηση χρειάζεται να καλύπτει ολόκληρη τη σύνδεση παραλίας και θίνης.

Οικολογική ταξινόμηση

ΣτοιχείοΠεριγραφή
ΚατηγορίαΠαράκτιοι γεωμορφολογικοί σχηματισμοί και σύμπλεγμα οικοτόπων
Κύρια διεργασίαΑιολική μεταφορά και απόθεση άμμου, σε αλληλεπίδραση με παράκτιες διεργασίες και βλάστηση
2110Πρωτογενείς κινούμενες θίνες
2230Αμμοθινικά λιβάδια Malcolmietalia
2240Αμμοθινικά λιβάδια Brachypodietalia με μονοετή φυτά
2250*Παράκτιες θίνες με Juniperus spp. — οικότοπος προτεραιότητας
2260Σκληρόφυλλοι θαμνώνες σε θίνες
Κυπριακή παρουσία των παραπάνω τύπωνΤεκμηριώνεται σε αμμοθινικά συστήματα του νησιού· οι τύποι δεν συνυπάρχουν υποχρεωτικά σε κάθε θέση

Πηγές

Sand Dunes of Cyprus: Formation, Biodiversity and Conservation

Text by George Konstantinou.

A living landscape between sea and land

Sand dunes are natural accumulations of sand shaped primarily by wind. In coastal areas, they extend inland from sandy beaches and create a distinctive environment in which the sea, wind, sand and vegetation interact continuously. They may appear as low ridges, successive sandy crests or larger dunes, combining bare and vegetated surfaces.

In Cyprus, dunes are among the island’s sensitive coastal ecosystems. Despite their apparently sparse vegetation, they support specialised plants and animals, contribute to the natural functioning of coastlines and form an important part of the island’s natural heritage.

How dunes form

Coastal dunes require available sand, wind strong enough to transport it and space in which it can accumulate. Waves and coastal currents supply and reshape the beach. Once surface sand dries, wind carries grains inland, mainly through small bouncing movements and rolling.

Where wind speed decreases around a plant or another obstacle, sand accumulates. Stems trap additional grains, while roots and rhizomes strengthen the substrate. Vegetation therefore actively participates in shaping the landform.

Dunes remain dynamic: they grow, erode, migrate and reform. The natural mobility of sand is one of their fundamental characteristics.

From the beach to more stable dunes

A relatively undisturbed system often displays a sequence of different zones. Sparse pioneer vegetation develops near the line where natural materials washed ashore accumulate. Farther inland, small embryonic dunes and mobile sandy ridges form. In more sheltered locations, sand gradually becomes stabilised and supports herbaceous plants, low Mediterranean scrub or shrubs.

This sequence is not always complete, nor does it have a fixed width. It depends on wind exposure, sand supply, moisture, coastal shape and human disturbance. Depressions between dunes may have different moisture conditions, adding further ecological variety.

Sand dunes in Cyprus

Important Cypriot dune systems have been documented on the Akrotiri Peninsula, in Akamas and along the Polis–Gialia coast. Akamas includes the sandy formations of Lara and Toxeftra.

At Akrotiri, dunes form part of a wider mosaic incorporating Akrotiri Salt Lake, saltmarshes and other coastal habitats. Their coexistence with wetlands increases the peninsula’s ecological diversity.

Dune landscapes also occur in the occupied part of the Republic of Cyprus. My photographic record includes dune vegetation at Agia Irini, Kyrenia, featured in the post on Helichrysum stoechas subsp. barrelieri. Coastal sandy habitats on the Karpasia Peninsula also support characteristic sand-associated organisms.

Plants adapted to demanding conditions

Dune plants face drought, salt spray, strong winds, high surface temperatures and unstable ground. Their adaptations vary: deep underground organs, fleshy or resistant leaves, low growth and seasonal completion of the life cycle help different species survive.

Characteristic examples of Cyprus’s coastal flora include:

These plants are native to Cyprus but are not endemic. The sea daffodil is included in the Red Data Book of the Flora of Cyprus as Near Threatened – NT, a national assessment highlighting the need to conserve its natural coastal sites.

Small wildlife and sea turtles

Sand and sparse vegetation provide shelter, food and developmental sites for many invertebrates. One example is the antlion Cueta lineosa. Its larvae construct funnel-shaped pits in suitable loose sand to trap small arthropods. Its occurrence depends on substrate conditions; it is not restricted exclusively to coastal dunes.

The Loggerhead turtle – Caretta caretta and Green turtle – Chelonia mydas breed on suitable sandy beaches in Cyprus. The beach and the dune zone behind it are functionally connected, although nests are not necessarily situated on vegetated dunes. Maintaining natural space, dark shorelines and unobstructed access from the sea is important for their reproduction.

Natural coastal protection

Dunes act as sand reservoirs and natural barriers against wind and waves. During storms, parts may erode, supplying sediment to the coastal system. When conditions permit, sand can accumulate again and vegetation can recolonise.

This function depends on the continuity of the system and an adequate sand supply. Flattening a dune to create parking space or enlarge a recreational beach removes part of the coast’s natural defence.

Threats and degradation

In Cyprus, pressures include coastal development, road construction, parking and vehicle traffic, trampling, sand removal and excessive recreational use. Mechanical reshaping of beaches can destroy pioneer plants and interrupt the earliest stages of dune formation.

Impacts may also originate farther away. Sediment trapped behind dams can reduce sediment delivery to some coastlines, depending on the drainage basin and coastal circulation.

Planting alien trees or shrubs within natural dune habitats has also caused problems, including the use of Acacia saligna. Increased tree cover does not always represent ecological restoration: it may replace specialised natural vegetation and alter dune functioning.

Sea-level rise adds pressure, particularly where buildings and infrastructure prevent coastal habitats from shifting naturally inland.

Conservation and restoration

Conservation requires space and the maintenance of natural processes. Useful measures include restricting vehicles, organising access along appropriate routes, avoiding flattening and carefully removing rubbish without damaging vegetation or the substrate.

Degraded sites may benefit from temporary fencing, suitable sand-trapping barriers and, where necessary, reinforcement with locally native plants. Alien-species removal requires planning to avoid causing additional erosion.

European conservation provisions recognise several dune habitat types. Coastal dunes with Juniperus spp. – 2250* are a priority habitat. This designation applies to a particular habitat type, rather than to every sandy area.

Visitors can help by following designated routes, avoiding driving on sand, leaving plants undisturbed, taking no sand and respecting turtle-protection signs. Conservation needs to encompass the entire connection between beach and dune.

Ecological classification

ItemDescription
CategoryCoastal landforms and a complex of habitats
Principal processWind transport and deposition of sand, interacting with coastal processes and vegetation
2110Embryonic shifting dunes
2230Malcolmietalia dune grasslands
2240Brachypodietalia dune grasslands with annuals
2250*Coastal dunes with Juniperus spp. — priority habitat
2260Dune sclerophyllous scrubs
Occurrence of these types in CyprusDocumented within the island’s dune systems; they do not necessarily occur together at every site

Sources