Translate

Sunday, 23 August 2026

Οικογένεια Asparagaceae στην Κύπρο – Asparagaceae Family in Cyprus

   See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο


ΧΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ - Οργανωμένος δυναμικός κατάλογος 2.071 taxa - FLORA OF CYPRUS - Organized Dynamic Checklist 2.071 taxa · classified by status, family and genus

Below in English

Κείμενο George Konstantinou

Η οικογένεια Asparagaceae, γνωστή ως οικογένεια των σπαραγγιών – asparagus family, περιλαμβάνει πολυετή ποώδη φυτά, βολβώδη γεώφυτα, θάμνους και δενδρόμορφα παχύφυτα. Ανήκει στην τάξη Asparagales και παρουσιάζει σχεδόν παγκόσμια εξάπλωση.

Με τη σύγχρονη ταξινομική της έννοια, η Asparagaceae είναι μεγάλη και μορφολογικά ετερογενής οικογένεια. Περιλαμβάνει γένη που παλαιότερα τοποθετούνταν στις οικογένειες Hyacinthaceae, Ruscaceae και Agavaceae, όπως τα Muscari, Scilla, Ornithogalum, Ruscus και Agave.

Σύμφωνα με τον οργανωμένο κατάλογο της κυπριακής χλωρίδας, η οικογένεια Asparagaceae αντιπροσωπεύεται στην Κύπρο από 10 γένη και 26 taxa:

  • 17 ιθαγενή μη ενδημικά taxa,
  • 5 ενδημικά είδη,
  • 3 ξενικά ή εγκλιματισμένα είδη,
  • κανένα υβρίδιο,
  • 1 είδος αβέβαιης κατάστασης.

Τα δέκα γένη είναι τα Agave, Asparagus, Bellevalia, Drimia, Hyacinthella, Hyacinthus, Muscari, Ornithogalum, Ruscus και Scilla.

Βασικά μορφολογικά χαρακτηριστικά

Τα περισσότερα κυπριακά μέλη της οικογένειας είναι πολυετή γεώφυτα που επιβιώνουν κατά τη θερμή και ξηρή περίοδο με υπόγειους βολβούς. Τα φύλλα και τα άνθη εμφανίζονται όταν οι συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας είναι κατάλληλες.

Τα φύλλα είναι συνήθως απλά, γραμμοειδή, λογχοειδή ή ταινιοειδή και αναπτύσσονται από τη βάση. Τα άνθη έχουν κατά κανόνα έξι τέπαλα και συγκεντρώνονται σε βότρεις ή άλλες επάκριες ταξιανθίες. Ο καρπός είναι συνήθως κάψα με αρκετούς σπόρους.

Στα Asparagus, τα πραγματικά φύλλα είναι πολύ μικρά και λεπιοειδή. Οι πράσινες βελονοειδείς ή επίπεδες δομές που μοιάζουν με φύλλα είναι τροποποιημένοι βλαστοί, γνωστοί ως κλαδώδια.

Στο Ruscus aculeatus, τα άνθη και οι καρποί εμφανίζονται πάνω στην επιφάνεια των επίπεδων φυλλόμορφων κλαδωδίων.

Τα είδη Agave σχηματίζουν μεγάλους ρόδακες από σαρκώδη, ινώδη και συχνά αγκαθωτά φύλλα. Μετά από πολλά χρόνια αναπτύσσουν πολύ ψηλό ανθοφόρο στέλεχος και συνήθως πεθαίνουν μετά την άνθηση.

Εξάπλωση και ενδιαιτήματα

Στην Κύπρο τα μέλη της οικογένειας απαντούν σε:

  • φρύγανα και θαμνώνες,
  • βραχώδεις και πετρώδεις πλαγιές,
  • λιβάδια και αγρούς,
  • δασικές παρυφές και ξέφωτα,
  • ορεινά δάση,
  • υγρές κοιλάδες και όχθες ρυακιών,
  • ασβεστολιθικά και πυριγενή υποστρώματα,
  • παράκτιες και αμμώδεις θέσεις,
  • άκρες δρόμων και διαταραγμένα εδάφη,
  • κήπους και εγκαταλειμμένες καλλιέργειες.

Τα ιθαγενή μη ενδημικά taxa

1. Asparagus acutifolius L.

Πολυετής αειθαλής ή ημιαειθαλής θάμνος, γνωστός ως wild asparagus – άγριο σπαράγγι. Έχει μακριούς διακλαδισμένους βλαστούς και σκληρά, μυτερά κλαδώδια.

Απαντά σε θαμνώνες, δασικές παρυφές, φράκτες, βραχώδεις πλαγιές και παλαιούς τοίχους. Οι τρυφεροί νεαροί βλαστοί συλλέγονται παραδοσιακά ως άγρια χόρτα.

2. Asparagus horridus L.

Πολυετής έντονα αγκαθωτός θάμνος ξηρών και παράκτιων περιοχών. Τα κλαδώδιά του είναι άκαμπτα και καταλήγουν σε πολύ οξεία κορυφή.

Φύεται σε φρύγανα, θαμνώνες, βραχώδεις πλαγιές και άλλες θερμές και ξηρές θέσεις. Οι καρποί ωριμάζουν σε σκούρες ράγες.

3. Bellevalia nivalis Boiss. & Kotschy

Μικρό βολβώδες γεώφυτο με στενά φύλλα και πυκνή ταξιανθία από μικρά σωληνοειδή άνθη. Απαντά κυρίως σε ορεινές θέσεις και μπορεί να ανθίζει κοντά σε χιόνια που λιώνουν.

4. Bellevalia trifoliata (Ten.) Kunth

Βολβώδες γεώφυτο με σχετικά πλατιά φύλλα και ταξιανθία από καστανωπά, ιώδη ή πρασινωπά άνθη. Φύεται σε αγρούς, λιβάδια, θαμνώνες και πετρώδεις θέσεις.

5. Drimia aphylla (Forssk.) J.C.Manning & Goldblatt

Πολυετές βολβώδες φυτό που αναπτύσσει όρθια ταξιανθία από πολυάριθμα λευκά ή πρασινωπά άνθη. Η ανθοφορία μπορεί να εμφανίζεται πριν από την πλήρη ανάπτυξη των φύλλων.

Όπως πολλά είδη του γένους Drimia, περιέχει καρδιακές γλυκοσίδες και πρέπει να θεωρείται δηλητηριώδες.

6. Hyacinthus orientalis L. subsp. orientalis

Ιθαγενές μη ενδημικό υποείδος του υάκινθου – common hyacinth. Έχει σαρκώδη γραμμοειδή φύλλα και αρωματικά κυανά, ιώδη ή γαλαζωπά άνθη.

Απαντά σε βραχώδεις και ορεινές θέσεις. Το είδος αποτελεί πρόγονο πολλών καλλιεργούμενων ποικιλιών υάκινθου.

7. Muscari comosum (L.) Mill.

Βολβώδες γεώφυτο, γνωστό ως tassel hyacinth. Η ταξιανθία φέρει γόνιμα καστανωπά άνθη χαμηλότερα και χαρακτηριστική τούφα από έντονα ιώδη άγονα άνθη στην κορυφή.

Σε άλλες ταξινομικές προσεγγίσεις συναντάται ως Leopoldia comosa.

8. Muscari inconstrictum Rech.f.

Μικρό βολβώδες φυτό με πυκνή ταξιανθία από σκούρα κυανά έως σχεδόν μαύρα άνθη. Απαντά σε λιβάδια, αγρούς και πετρώδεις πλαγιές.

9. Muscari neglectum Ten.

Βολβώδες γεώφυτο γνωστό ως common grape hyacinth. Έχει πυκνή ταξιανθία από μικρά σκούρα κυανά ή ιώδη άνθη με ανοικτόχρωμο χείλος.

10. Muscari parviflorum Desf.

Μικρό φθινοπωρινό βολβώδες φυτό με χαλαρή ταξιανθία από μικρά ανοικτογάλαζα ή ιώδη άνθη. Απαντά κυρίως σε χαμηλά υψόμετρα και παράκτιες θέσεις.

11. Ornithogalum divergens Boreau

Βολβώδες γεώφυτο με λευκά αστεροειδή άνθη που φέρουν πράσινη λωρίδα στην εξωτερική επιφάνεια των τεπάλων. Αναπτύσσεται σε αγρούς, λιβάδια και χέρσα εδάφη.

12. Ornithogalum narbonense L.

Ψηλό βολβώδες φυτό με μακριά ταξιανθία από πολυάριθμα λευκά άνθη. Είναι γνωστό ως Narbonne star-of-Bethlehem και απαντά σε αγρούς, λιβάδια και ανοικτές πλαγιές.

13. Ornithogalum neurostegium Boiss. & C.I.Blanche ex Boiss.

Βολβώδες είδος της ανατολικής Μεσογείου με λευκά άνθη και εμφανή πράσινη εξωτερική νεύρωση. Φύεται σε πετρώδεις πλαγιές, φρύγανα και ανοικτούς θαμνώνες.

14. Ornithogalum trichophyllum Boiss. & Heldr.

Μικρό βολβώδες φυτό με πολύ στενά, σχεδόν νηματοειδή φύλλα και λευκά άνθη. Απαντά σε ανοικτές πετρώδεις και χορτολιβαδικές θέσεις.

15. Ruscus aculeatus L.

Αειθαλής πολυετής θάμνος, γνωστός ως butcher’s broom – λαγομηλιά. Οι επίπεδες φυλλόμορφες δομές είναι κλαδώδια και καταλήγουν σε αιχμηρή κορυφή.

Τα μικρά άνθη και οι κόκκινοι καρποί εμφανίζονται στο κέντρο των κλαδωδίων. Φύεται κυρίως σε σκιερά δάση, φαράγγια και θαμνώνες.

16. Scilla autumnalis L.

Μικρό βολβώδες φυτό, γνωστό ως autumn squill – φθινοπωρινή σκίλλα. Παράγει λεπτή ταξιανθία με μικρά ρόδινα ή ιώδη άνθη το φθινόπωρο.

Σε σύγχρονες διεθνείς ταξινομικές πηγές μπορεί να συναντηθεί ως Prospero autumnale.

17. Scilla hyacinthoides L.

Εύρωστο βολβώδες φυτό με πλατιά φύλλα και ψηλή ταξιανθία από πολυάριθμα γαλαζωπά ή ιώδη άνθη. Απαντά σε αγρούς, θαμνώνες, παλαιούς οικισμούς και σχετικά υγρές θέσεις.

Τα ενδημικά είδη της Κύπρου

18. Hyacinthella millingenii (Post) Feinbrun

Ενδημικό βολβώδες γεώφυτο της Κύπρου. Έχει στενά φύλλα και μικρή πυκνή ταξιανθία από κυανά έως ιώδη σωληνοειδή άνθη.

Απαντά κυρίως σε χαμηλά και μεσαία υψόμετρα, περίπου από 50 μέχρι 750 μέτρα, σε πετρώδεις πλαγιές και ανοικτούς θαμνώνες.

19. Ornithogalum chionophilum Holmboe

Ενδημικό ορεινό είδος της Κύπρου. Η ονομασία chionophilum σημαίνει «αυτό που αγαπά το χιόνι».

Φύεται σε μεγάλα υψόμετρα του Τροόδους, σε ανοικτές θέσεις και λιβάδια που καλύπτονται από χιόνι τον χειμώνα. Παράγει λευκά αστεροειδή άνθη.

20. Ornithogalum pedicellare Boiss. & Kotschy

Ενδημικό βολβώδες είδος με λευκά άνθη πάνω σε εμφανείς ποδίσκους. Απαντά σε πετρώδεις πλαγιές, ανοικτούς θαμνώνες και ορεινές ή ημιορεινές θέσεις.

21. Scilla lochiae (Meikle) Speta

Ενδημικό βολβώδες γεώφυτο της Κύπρου με γαλάζια άνθη. Απαντά κυρίως σε υγρές ορεινές θέσεις του Τροόδους, κοντά σε ρυάκια, πηγές και δροσερά δασικά ενδιαιτήματα.

Έχει αξιολογηθεί ως Εύτρωτο – Vulnerable (VU) εξαιτίας της περιορισμένης εξάπλωσής του και της εξάρτησής του από συγκεκριμένα υγρά ενδιαιτήματα.

22. Scilla morrisii Meikle

Σπάνιο ενδημικό βολβώδες φυτό της Κύπρου με γαλάζια έως κυανόιώδη άνθη. Απαντά σε περιορισμένες θέσεις, κυρίως σε υγρές κοιλάδες, θαμνώνες και παρυφές δασών.

Έχει αξιολογηθεί ως Κινδυνεύον – Endangered (EN). Σε παλαιότερες πηγές κυπριακά φυτά μπορεί να αναφέρονται λανθασμένα ως Scilla cilicica. Συνώνυμα που συναντώνται είναι τα Othocallis morrisii και Scilla veneris.

Ξενικά ή εγκλιματισμένα είδη

23. Agave americana L.

Μεγάλο πολυετές παχύφυτο αμερικανικής προέλευσης, γνωστό ως century plant – αθάνατος. Σχηματίζει μεγάλο ρόδακα από σαρκώδη φύλλα με αγκαθωτές παρυφές και ισχυρή τελική άκανθα.

Μετά από πολλά χρόνια παράγει πολύ ψηλό ανθοφόρο στέλεχος και κατόπιν ο κύριος ρόδακας πεθαίνει. Εξαπλώνεται έντονα με παραφυάδες και μπορεί να σχηματίζει πυκνές αποικίες.

24. Agave sisalana Perrine

Μεγάλο παχύφυτο αμερικανικής προέλευσης, γνωστό ως sisal. Τα μακριά ινώδη φύλλα του χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ισχυρών φυτικών ινών.

Στην Κύπρο φυτεύτηκε ως καλλωπιστικό ή χρήσιμο φυτό και μπορεί να επιβιώνει ή να εξαπλώνεται εκτός καλλιέργειας.

25. Asparagus officinalis L.

Πολυετές ποώδες φυτό, γνωστό ως garden asparagus – καλλιεργούμενο σπαράγγι. Καλλιεργείται για τους εδώδιμους νεαρούς βλαστούς του.

Στην Κύπρο καταγράφεται ως ξενικό ή εγκλιματισμένο και μπορεί να εμφανίζεται κοντά σε καλλιέργειες, κήπους και αρδευόμενες περιοχές.

Είδος αβέβαιης κατάστασης

26. Muscari commutatum Guss.

Βολβώδες γεώφυτο με πυκνή ταξιανθία από σκούρα κυανά ή ιώδη άνθη. Ανθίζει κυρίως από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Απρίλιο.

Η παρουσία και η ακριβής κατάσταση των πληθυσμών του στην Κύπρο χρειάζονται επιβεβαίωση και γι’ αυτό κατατάσσεται στα taxa αβέβαιης κατάστασης.

Αναγνώριση των ειδών

Η αναγνώριση των βολβωδών Asparagaceae απαιτεί συχνά ανθισμένα φυτά και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ώριμους καρπούς.

Χρειάζεται να εξετάζονται:

  • ο αριθμός, το πλάτος και η μορφή των φύλλων,
  • η σύγχρονη ή χωριστή εμφάνιση φύλλων και ανθέων,
  • το ύψος και η πυκνότητα της ταξιανθίας,
  • το χρώμα και το σχήμα των τεπάλων,
  • η παρουσία σωλήνα στο περιάνθιο,
  • η θέση και το μήκος των στημόνων,
  • η μορφή των ποδίσκων,
  • η κάψα και οι σπόροι,
  • η περίοδος άνθησης,
  • το υψόμετρο και το ενδιαίτημα.

Η εκρίζωση βολβών για ταυτοποίηση πρέπει να αποφεύγεται, ιδιαίτερα για τα σπάνια και ενδημικά είδη.

Οικολογική και οικονομική σημασία

Τα άνθη προσφέρουν νέκταρ και γύρη σε μέλισσες, μύγες, σκαθάρια και άλλους επικονιαστές. Οι καρποί του Ruscus και των άγριων σπαραγγιών αποτελούν τροφή για πουλιά.

Η οικογένεια περιλαμβάνει σημαντικά εδώδιμα, καλλωπιστικά και βιομηχανικά φυτά. Το Asparagus officinalis καλλιεργείται ως λαχανικό, πολλά βολβώδη είδη ως καλλωπιστικά και το Agave sisalana ως πηγή φυτικών ινών.

Ορισμένα είδη περιέχουν ισχυρές τοξικές ουσίες. Οι βολβοί του Drimia, οι καρποί του Ruscus και άλλα μέρη των φυτών δεν πρέπει να καταναλώνονται χωρίς ασφαλή γνώση και ταυτοποίηση.

Απειλές και προστασία

Οι κυριότερες απειλές περιλαμβάνουν:

  • οικιστική και οδική ανάπτυξη,
  • καταστροφή δασικών και υγρών ενδιαιτημάτων,
  • άντληση και εκτροπή νερού,
  • δασικές πυρκαγιές,
  • λατομικές δραστηριότητες,
  • εκρίζωση βολβών,
  • συλλογή σπάνιων φυτών,
  • χρήση ζιζανιοκτόνων,
  • κλιματική αλλαγή και παρατεταμένη ξηρασία.

Ιδιαίτερη προστασία χρειάζονται τα ενδημικά Scilla lochiae και Scilla morrisii. Παράλληλα, απαιτείται παρακολούθηση των ξενικών αγαύων, οι οποίες μπορούν να σχηματίζουν πυκνές αποικίες και να ανταγωνίζονται την αυτοφυή βλάστηση.

Ταξινόμηση

  • Βασίλειο: Plantae
  • Συνομοταξία: Streptophyta
  • Ομοταξία: Equisetopsida
  • Υφομοταξία: Magnoliidae
  • Τάξη: Asparagales
  • Οικογένεια: Asparagaceae
  • Γένη στην Κύπρο: 10
  • Taxa στην Κύπρο: 26
  • Ιθαγενή μη ενδημικά: 17
  • Ενδημικά της Κύπρου: 5
  • Ξενικά ή εγκλιματισμένα: 3
  • Υβρίδια: 0
  • Αβέβαιης κατάστασης: 1

Πηγές

Text by George Konstantinou

The Asparagaceae, commonly known as the asparagus family, includes perennial herbs, bulbous geophytes, shrubs and tree-like succulents. It belongs to the order Asparagales and has an almost worldwide distribution.

Under its modern taxonomic circumscription, Asparagaceae is a large and morphologically diverse family. It includes genera formerly placed in Hyacinthaceae, Ruscaceae and Agavaceae, such as Muscari, Scilla, Ornithogalum, Ruscus and Agave.

According to the organized checklist of the Cypriot flora, Asparagaceae is represented in Cyprus by 10 genera and 26 taxa:

  • 17 native non-endemic taxa,
  • 5 endemic species,
  • 3 alien or naturalized species,
  • no hybrids,
  • 1 species of uncertain status.

The ten genera are Agave, Asparagus, Bellevalia, Drimia, Hyacinthella, Hyacinthus, Muscari, Ornithogalum, Ruscus and Scilla.

Principal morphological characteristics

Most Cypriot members are perennial geophytes surviving the hot dry period through underground bulbs. Their leaves and flowers appear when moisture and temperature conditions are suitable.

The leaves are generally simple, linear, lanceolate or strap-shaped and arise from the base. Flowers usually have six tepals and occur in racemes or other terminal inflorescences. The fruit is generally a capsule.

In Asparagus, the true leaves are minute and scale-like. The green needle-like or flattened leaf-like structures are modified stems known as cladodes.

In Ruscus aculeatus, flowers and fruits develop directly on the surface of flattened leaf-like cladodes.

Agave species form large rosettes of succulent, fibrous and frequently spiny leaves. After many years, they produce a very tall flowering stem and generally die following flowering.

Distribution and habitats

In Cyprus, members of the family occur in:

  • phrygana and scrubland,
  • rocky and stony slopes,
  • grassland and fields,
  • woodland margins and clearings,
  • mountain forests,
  • moist valleys and stream banks,
  • limestone and igneous substrates,
  • coastal and sandy habitats,
  • roadsides and disturbed ground,
  • gardens and abandoned cultivation.

Native non-endemic taxa

1. Asparagus acutifolius L.

A perennial evergreen or semi-evergreen shrub known as wild asparagus. It has long branched stems and rigid pointed cladodes.

It occurs in scrubland, woodland margins, hedges, rocky slopes and old walls. The tender young shoots are traditionally collected as wild food.

2. Asparagus horridus L.

A perennial strongly spiny shrub of dry and coastal regions. Its cladodes are rigid and end in a very sharp point.

It grows in phrygana, scrubland, rocky slopes and other hot dry habitats. Its fruits ripen into dark berries.

3. Bellevalia nivalis Boiss. & Kotschy

A small bulbous geophyte with narrow leaves and a dense inflorescence of small tubular flowers. It occurs mainly in mountain habitats and may flower near melting snow.

4. Bellevalia trifoliata (Ten.) Kunth

A bulbous geophyte with relatively broad leaves and brownish, violet or greenish flowers. It grows in fields, grassland, scrub and stony habitats.

5. Drimia aphylla (Forssk.) J.C.Manning & Goldblatt

A perennial bulbous plant producing an erect inflorescence of numerous white or greenish flowers. Flowering may occur before the leaves are fully developed.

Like many Drimia species, it contains cardiac glycosides and should be regarded as poisonous.

6. Hyacinthus orientalis L. subsp. orientalis

The native non-endemic subspecies of the common hyacinth. It has fleshy linear leaves and fragrant blue or violet flowers.

It occurs in rocky mountain habitats and is the ancestor of many cultivated hyacinth varieties.

7. Muscari comosum (L.) Mill.

A bulbous geophyte known as tassel hyacinth. Its inflorescence possesses fertile brownish flowers below and a distinctive tuft of bright violet sterile flowers above.

In other taxonomic treatments, it is known as Leopoldia comosa.

8. Muscari inconstrictum Rech.f.

A small bulbous plant with a dense inflorescence of dark blue to almost black flowers. It occurs in grassland, fields and rocky slopes.

9. Muscari neglectum Ten.

A bulbous geophyte known as common grape hyacinth. It has a dense inflorescence of small dark blue or violet flowers with pale margins.

10. Muscari parviflorum Desf.

A small autumn-flowering bulb with a loose inflorescence of pale blue or violet flowers. It occurs mainly at low elevations and in coastal habitats.

11. Ornithogalum divergens Boreau

A bulbous geophyte with white star-shaped flowers bearing a green stripe on the outer surface of the tepals. It grows in fields, grassland and waste ground.

12. Ornithogalum narbonense L.

A tall bulbous plant with a long inflorescence of numerous white flowers. It is known as Narbonne star-of-Bethlehem and occurs in fields, grassland and open slopes.

13. Ornithogalum neurostegium Boiss. & C.I.Blanche ex Boiss.

An eastern Mediterranean bulbous species with white flowers and a conspicuous green outer stripe. It grows on stony slopes, in phrygana and open scrub.

14. Ornithogalum trichophyllum Boiss. & Heldr.

A small bulbous plant with very narrow, almost thread-like leaves and white flowers. It occurs in open stony and grassy habitats.

15. Ruscus aculeatus L.

An evergreen perennial shrub known as butcher’s broom. Its flattened leaf-like structures are cladodes ending in a sharp point.

Small flowers and red fruits develop in the centre of the cladodes. It grows mainly in shaded woodland, gorges and scrub.

16. Scilla autumnalis L.

A small bulbous plant known as autumn squill. It produces a slender inflorescence of small pink or violet flowers during autumn.

In modern international taxonomic sources, it may be encountered as Prospero autumnale.

17. Scilla hyacinthoides L.

A robust bulbous plant with broad leaves and a tall inflorescence of numerous bluish or violet flowers. It occurs in fields, scrubland, old settlements and relatively moist habitats.

Endemic species of Cyprus

18. Hyacinthella millingenii (Post) Feinbrun

An endemic bulbous geophyte of Cyprus with narrow leaves and a small dense inflorescence of blue to violet tubular flowers.

It occurs mainly at low and middle elevations, approximately 50–750 metres, on stony slopes and in open scrub.

19. Ornithogalum chionophilum Holmboe

An endemic mountain species of Cyprus. The epithet chionophilum means “snow-loving.”

It grows at high elevations in the Troodos Mountains, in open habitats and grassland covered by snow during winter. It produces white star-shaped flowers.

20. Ornithogalum pedicellare Boiss. & Kotschy

An endemic bulbous species with white flowers borne on conspicuous pedicels. It occurs on stony slopes, in open scrub and montane or semi-montane habitats.

21. Scilla lochiae (Meikle) Speta

An endemic bulbous geophyte of Cyprus with blue flowers. It occurs mainly in moist mountain habitats of Troodos, near streams, springs and cool woodland.

It has been assessed as Vulnerable (VU) because of its restricted distribution and dependence on particular wet habitats.

22. Scilla morrisii Meikle

A rare endemic bulbous plant of Cyprus with blue to blue-violet flowers. It occurs in a limited number of localities, mainly in moist valleys, scrub and woodland margins.

It has been assessed as Endangered (EN). Older sources may misidentify Cypriot plants as Scilla cilicica. Synonyms include Othocallis morrisii and Scilla veneris.

Alien or naturalized species

23. Agave americana L.

A large perennial succulent of American origin known as century plant. It forms a large rosette of fleshy leaves with spiny margins and a strong terminal spine.

After many years, it produces a very tall flowering stem and the principal rosette then dies. It spreads vigorously through offsets and may form dense colonies.

24. Agave sisalana Perrine

A large succulent of American origin known as sisal. Its long fibrous leaves are used to produce strong vegetable fibres.

In Cyprus, it was planted as an ornamental or useful plant and may persist or spread beyond cultivation.

25. Asparagus officinalis L.

A perennial herb known as garden asparagus, cultivated for its edible young shoots.

In Cyprus, it is classified as alien or naturalized and may occur near cultivated fields, gardens and irrigated land.

Species of uncertain status

26. Muscari commutatum Guss.

A bulbous geophyte with a dense inflorescence of dark blue or violet flowers. It flowers mainly from February to April.

Its presence and precise population status in Cyprus require confirmation, and it is therefore classified among taxa of uncertain status.

Identification of the species

Identification of bulbous Asparagaceae frequently requires flowering plants and, in some cases, mature fruits.

Important characters include:

  • number, width and form of the leaves,
  • whether leaves and flowers appear together,
  • height and density of the inflorescence,
  • colour and form of the tepals,
  • presence of a perianth tube,
  • position and length of the stamens,
  • form of the pedicels,
  • capsule and seeds,
  • flowering period,
  • elevation and habitat.

Bulbs should not be uprooted for identification, particularly in rare and endemic species.

Ecological and economic importance

The flowers provide nectar and pollen for bees, flies, beetles and other pollinators. Fruits of Ruscus and wild asparagus provide food for birds.

The family includes important edible, ornamental and industrial plants. Asparagus officinalis is cultivated as a vegetable, many bulbs as ornamentals and Agave sisalana as a source of fibre.

Some species contain powerful toxic compounds. Drimia bulbs, Ruscus fruits and other plant parts should not be consumed without reliable knowledge and identification.

Threats and conservation

The principal threats include:

  • residential and road development,
  • destruction of woodland and wet habitats,
  • water abstraction and diversion,
  • forest fires,
  • quarrying,
  • uprooting of bulbs,
  • collection of rare plants,
  • herbicide use,
  • climate change and prolonged drought.

The endemic Scilla lochiae and Scilla morrisii require particular protection. Alien agaves also require monitoring because they can form dense colonies and compete with native vegetation.

Classification

  • Kingdom: Plantae
  • Phylum: Streptophyta
  • Class: Equisetopsida
  • Subclass: Magnoliidae
  • Order: Asparagales
  • Family: Asparagaceae
  • Genera in Cyprus: 10
  • Taxa in Cyprus: 26
  • Native non-endemic: 17
  • Endemic to Cyprus: 5
  • Alien or naturalized: 3
  • Hybrids: 0
  • Uncertain status: 1

Sources

Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες ,

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)