Translate

Monday, 24 August 2026

Οικογένεια Cupressaceae στην Κύπρο – Cupressaceae Family in Cyprus

 See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο


ΧΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ - Οργανωμένος δυναμικός κατάλογος 2.071 taxa - FLORA OF CYPRUS - Organized Dynamic Checklist 2.071 taxa · classified by status, family and genus

Below in English

Κείμενο George Konstantinou

Η οικογένεια Cupressaceae, γνωστή στα αγγλικά ως cypress family, είναι οικογένεια γυμνόσπερμων κωνοφόρων που ανήκει στην τάξη Pinales. Περιλαμβάνει αειθαλή δέντρα και θάμνους με βελονοειδή ή λεπιοειδή φύλλα.

Σε αντίθεση με τα αγγειόσπερμα φυτά, τα μέλη της οικογένειας δεν σχηματίζουν άνθη και πραγματικούς καρπούς. Τα αναπαραγωγικά τους όργανα είναι αρσενικοί και θηλυκοί κώνοι, ενώ οι σπόροι παραμένουν εκτεθειμένοι πάνω στα λέπια των θηλυκών κώνων.

Σύμφωνα με τον οργανωμένο κατάλογο της κυπριακής χλωρίδας, η οικογένεια Cupressaceae αντιπροσωπεύεται στην Κύπρο από 3 γένη και 6 taxa:

  • 5 ιθαγενή μη ενδημικά taxa,
  • κανένα ενδημικό taxon,
  • 1 ξενικό είδος,
  • κανένα υβρίδιο,
  • κανένα taxon αβέβαιης κατάστασης.

Τα τρία γένη που περιλαμβάνονται στον κατάλογο είναι τα Cupressus, Juniperus και Tetraclinis.

Βασικά μορφολογικά χαρακτηριστικά

Τα μέλη της οικογένειας είναι αειθαλή, ρητινώδη και αρωματικά δέντρα ή θάμνοι. Ο φλοιός είναι συχνά ινώδης και απολεπίζεται σε επιμήκεις λωρίδες ή λεπτές πλάκες.

Τα φύλλα είναι απλά και μπορεί να είναι:

  • βελονοειδή και οξύληκτα,
  • λεπιοειδή και εφαρμοσμένα πάνω στους βλαστούς,
  • αντίθετα ή τοποθετημένα σε σπονδύλους,
  • διαφορετικά στα νεαρά και στα ώριμα φυτά.

Τα αναπαραγωγικά όργανα είναι μονογενείς κώνοι. Οι αρσενικοί κώνοι είναι μικροί και παράγουν μεγάλες ποσότητες γύρης, η οποία μεταφέρεται με τον άνεμο.

Οι θηλυκοί κώνοι του Cupressus και του Tetraclinis είναι ξυλώδεις. Στο γένος Juniperus, τα λέπια των θηλυκών κώνων γίνονται σαρκώδη και σχηματίζουν τους χαρακτηριστικούς ραγοειδείς κώνους, οι οποίοι μοιάζουν με καρπούς αλλά βοτανικά δεν είναι πραγματικές ράγες.

Εξάπλωση και ενδιαιτήματα

Η οικογένεια Cupressaceae έχει σχεδόν παγκόσμια εξάπλωση και απαντά σε όλες τις ηπείρους εκτός από την Ανταρκτική.

Στην Κύπρο τα ιθαγενή μέλη της εμφανίζονται σε μεγάλο υψομετρικό και οικολογικό εύρος:

  • παράκτιους θαμνώνες,
  • βραχώδεις και ασβεστολιθικές πλαγιές,
  • ξηρά δάση και ανοικτούς θαμνώνες,
  • ορεινά δάση,
  • γκρεμούς και κορυφογραμμές,
  • περιοχές με ρηχά και πετρώδη εδάφη,
  • ανοικτές θέσεις μέσα σε πευκοδάση,
  • δασικές παρυφές και ξέφωτα.

Τα κυπαρίσσια και οι αρκεύθοι είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά στην ξηρασία, στους ισχυρούς ανέμους, στα φτωχά εδάφη και στις μεγάλες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας.

Τα ιθαγενή μη ενδημικά taxa

Cupressus

  1. Cupressus sempervirens L. · Species

Juniperus

  1. Juniperus excelsa M. Bieb. subsp. excelsa · Subspecies
  2. Juniperus foetidissima Willd. · Species
  3. Juniperus oxycedrus L. subsp. oxycedrus · Subspecies
  4. Juniperus phoenicea L. · Species

570. Cupressus sempervirens L.

Το Cupressus sempervirens είναι ιθαγενές μη ενδημικό είδος, γνωστό στα αγγλικά ως Mediterranean cypress ή Italian cypress.

Είναι αειθαλές, μακρόβιο δέντρο με λεπιοειδή, σκουροπράσινα φύλλα. Η φυσική μορφή του μπορεί να έχει πλατιά, απλωμένη κόμη, ενώ η στενή κιονοειδής μορφή που φυτεύεται σε κήπους, δρόμους και κοιμητήρια είναι καλλιεργημένη μορφή του ίδιου είδους.

Οι αρσενικοί κώνοι είναι μικροί και εμφανίζονται σε μεγάλους αριθμούς στις άκρες των λεπτών κλαδιών. Οι θηλυκοί κώνοι είναι σχεδόν σφαιρικοί, ξυλώδεις και αποτελούνται από λίγα παχιά λέπια. Ωριμάζουν σταδιακά και ανοίγουν για να απελευθερώσουν τους σπόρους.

Η φυσική εξάπλωση του είδους εκτείνεται από την ανατολική Μεσόγειο μέχρι το Ιράν. Στην Κύπρο αποτελεί σημαντικό στοιχείο της φυσικής δασικής βλάστησης, αλλά φυτεύεται επίσης ευρέως.

Το ξύλο του είναι ανθεκτικό και αρωματικό και χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα σε κατασκευές, έπιπλα, αγροτικά εργαλεία και άλλες ξύλινες εφαρμογές.

571. Juniperus excelsa M. Bieb. subsp. excelsa

Το Juniperus excelsa subsp. excelsa είναι ιθαγενές μη ενδημικό υποείδος, γνωστό στα αγγλικά ως Greek juniper.

Είναι αειθαλές δέντρο ή μεγάλος θάμνος με πυκνή, συχνά πλατιά κόμη. Τα ώριμα φύλλα είναι κυρίως μικρά και λεπιοειδή, ενώ στους νεαρούς βλαστούς μπορεί να εμφανίζονται πιο οξύληκτα φύλλα.

Οι ραγοειδείς κώνοι είναι σχεδόν σφαιρικοί και κατά την ωρίμανση αποκτούν κυανόμαυρο ή πορφυρόμαυρο χρώμα, συχνά με κηρώδη επίστρωση.

Στην Κύπρο συνδέεται κυρίως με ορεινές βραχώδεις θέσεις, ανοικτά δάση, κορυφογραμμές και πλαγιές του Τροόδους.

Το Flora of Cyprus το καταγράφει στην κατηγορία του Κόκκινου Βιβλίου Near Threatened – Σχεδόν Απειλούμενο (NT). Οι πληθυσμοί του χρειάζονται προστασία από πυρκαγιές, καταστροφή οικοτόπων και επεμβάσεις στις ορεινές θέσεις όπου αναπτύσσεται.

572. Juniperus foetidissima Willd.

Το Juniperus foetidissima είναι ιθαγενές μη ενδημικό είδος, γνωστό στα αγγλικά ως stinking juniper.

Είναι αειθαλές, συχνά μακρόβιο δέντρο με πυκνή κόμη και λεπιοειδή φύλλα. Η κοινή αγγλική ονομασία του προέρχεται από τη χαρακτηριστική έντονη οσμή που μπορεί να αναδίδει το φύλλωμα ή το ξύλο όταν συνθλίβεται ή κόβεται.

Οι ώριμοι ραγοειδείς κώνοι είναι σκούροι, συχνά κυανόμαυροι ή πορφυρομαύροι, και φέρουν κηρώδη επίστρωση.

Στην Κύπρο καταγράφεται σε υψόμετρα περίπου 1.525–1.950 μέτρων. Απαντά κυρίως στις υψηλότερες περιοχές του Τροόδους, σε βραχώδεις πλαγιές, κορυφογραμμές και ανοικτές ορεινές δασικές θέσεις.

Η περίοδος παραγωγής των αναπαραγωγικών κώνων εκτείνεται κυρίως από τον Δεκέμβριο μέχρι τον Ιούνιο.

573. Juniperus oxycedrus L. subsp. oxycedrus

Το Juniperus oxycedrus subsp. oxycedrus είναι ιθαγενές μη ενδημικό υποείδος, γνωστό στα αγγλικά ως prickly juniper.

Είναι αειθαλής θάμνος ή μικρό δέντρο. Τα φύλλα είναι βελονοειδή, άκαμπτα και οξύληκτα και σχηματίζονται συνήθως σε σπονδύλους των τριών. Στην επάνω επιφάνειά τους φέρουν χαρακτηριστικές ανοιχτόχρωμες στοματικές ταινίες.

Οι ραγοειδείς κώνοι είναι σχεδόν σφαιρικοί και αποκτούν καστανοκόκκινο ή ερυθροκάστανο χρώμα κατά την ωρίμανση.

Στην Κύπρο καταγράφεται σε υψόμετρα περίπου 925–1.525 μέτρων. Φύεται σε ορεινές πλαγιές, ανοικτά δάση, δασικά ξέφωτα και πετρώδεις θέσεις.

Το Flora of Cyprus αναφέρει επίσης τη νεότερη ταξινομική σύνδεση με την ονομασία Juniperus deltoides, αλλά ο οργανωμένος κατάλογος ακολουθεί την ονομασία Juniperus oxycedrus subsp. oxycedrus.

574. Juniperus phoenicea L.

Το Juniperus phoenicea είναι ιθαγενές μη ενδημικό είδος, γνωστό στα αγγλικά ως Phoenician juniper.

Είναι αειθαλής, πολύκλαδος θάμνος ή μικρό δέντρο. Τα ώριμα φύλλα είναι μικρά, λεπιοειδή και εφαρμόζουν πυκνά πάνω στους βλαστούς.

Οι ραγοειδείς κώνοι αποκτούν συνήθως κοκκινωπό έως ερυθροκάστανο χρώμα κατά την ωρίμανση. Η μορφή και το χρώμα τους βοηθούν στη διάκριση του είδους από τους ορεινούς αρκεύθους.

Στην Κύπρο συνδέεται κυρίως με ξηρές, βραχώδεις και παράκτιες θέσεις, ασβεστολιθικές πλαγιές και χαμηλούς θαμνώνες. Είναι ανθεκτικό στην ξηρασία, στους θαλάσσιους ανέμους και στα φτωχά εδάφη.

Αποτελεί σημαντικό στοιχείο της φυσικής βλάστησης ορισμένων παράκτιων και χαμηλού υψομέτρου περιοχών.

Ενδημικά taxa

Δεν περιλαμβάνεται κανένα ενδημικό taxon της οικογένειας Cupressaceae στον οργανωμένο κατάλογο της κυπριακής χλωρίδας.

Το ξενικό είδος

1780. Tetraclinis articulata (Vahl) Mast.

Το Tetraclinis articulata είναι ξενικό κωνοφόρο είδος, γνωστό στα αγγλικά ως Barbary thuja, sandarak tree ή arar tree.

Είναι αειθαλές δέντρο ή μεγάλος θάμνος με χαρακτηριστικούς πεπλατυσμένους, αρθρωτούς βλαστούς και πολύ μικρά λεπιοειδή φύλλα.

Οι θηλυκοί κώνοι είναι μικροί, ξυλώδεις και αποτελούνται συνήθως από τέσσερα εμφανή λέπια. Το χαρακτηριστικό αυτό συνδέεται με την ονομασία Tetraclinis, η οποία παραπέμπει στη διάταξη των τεσσάρων λεπιών.

Η φυσική του εξάπλωση περιλαμβάνει κυρίως τη βορειοδυτική Αφρική, τη νότια Ισπανία και τη Μάλτα. Στην Κύπρο έχει εισαχθεί και καταγράφεται ως εγκλιματισμένο μη εισβλητικό – naturalized non-invasive (NN).

Έχει καταγραφεί σε υψόμετρο περίπου 300 μέτρων. Η παραγωγή των αναπαραγωγικών κώνων αρχίζει κυρίως από τον Νοέμβριο.

Υβρίδια

Δεν περιλαμβάνεται κανένα υβρίδιο της οικογένειας Cupressaceae στον οργανωμένο κατάλογο της κυπριακής χλωρίδας.

Taxa αβέβαιης κατάστασης

Δεν περιλαμβάνεται κανένα taxon αβέβαιης κατάστασης της οικογένειας Cupressaceae στον οργανωμένο κατάλογο.

Αναγνώριση των γενών

Τα τρία γένη της οικογένειας στην Κύπρο μπορούν γενικά να διακριθούν ως εξής:

  • Το Cupressus σχηματίζει σφαιρικούς ή ωοειδείς ξυλώδεις κώνους με αρκετά παχιά λέπια.
  • Το Juniperus σχηματίζει σαρκώδεις ραγοειδείς κώνους, οι οποίοι μπορεί να είναι κοκκινωποί, καστανοί, πορφυροί ή κυανόμαυροι.
  • Το Tetraclinis έχει αρθρωτούς βλαστούς και μικρούς ξυλώδεις κώνους με τέσσερα εμφανή λέπια.

Για την αναγνώριση των ειδών Juniperus εξετάζονται ιδιαίτερα:

  • τα βελονοειδή ή λεπιοειδή φύλλα,
  • η διάταξη και η οξύτητα των φύλλων,
  • οι στοματικές ταινίες,
  • το χρώμα και το μέγεθος των ώριμων κώνων,
  • ο αριθμός των σπόρων,
  • η μορφή του βλαστού και του φλοιού,
  • το υψόμετρο και ο τύπος του ενδιαιτήματος.

Οικολογική σημασία

Τα δέντρα και οι θάμνοι της οικογένειας προσφέρουν τροφή, καταφύγιο και θέσεις φωλεοποίησης σε πολλά είδη πουλιών, θηλαστικών και ασπόνδυλων.

Οι σαρκώδεις κώνοι των αρκεύθων καταναλώνονται από πουλιά, τα οποία συμβάλλουν στη διασπορά των σπόρων. Οι πυκνές κόμες παρέχουν κάλυψη κατά τη διάρκεια του χειμώνα και προστασία από τον άνεμο.

Το βαθύ και εκτεταμένο ριζικό σύστημα συγκρατεί το έδαφος σε απότομες και βραχώδεις πλαγιές. Τα δέντρα μπορούν να επιβιώνουν σε φτωχά εδάφη και να αποτελούν σημαντικά δομικά στοιχεία των ορεινών και παράκτιων οικοσυστημάτων.

Οι γηραιοί αρκεύθοι και τα κυπαρίσσια δημιουργούν κοιλότητες, νεκρό ξύλο και άλλες μικροδομές που είναι πολύτιμες για έντομα, μύκητες, λειχήνες και σπηλαιόβια ή δενδρόβια ζώα.

Ιστορική και πολιτιστική σημασία

Το κυπαρίσσι έχει μακρά ιστορία χρήσης στην Κύπρο και σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Το ανθεκτικό και αρωματικό ξύλο του χρησιμοποιήθηκε σε οικοδομές, στέγες, πόρτες, έπιπλα, εργαλεία και εκκλησιαστικές κατασκευές.

Το στενό κιονοειδές κυπαρίσσι φυτεύεται παραδοσιακά σε μοναστήρια, εκκλησίες, κοιμητήρια, αυλές και κατά μήκος δρόμων.

Οι αρκεύθοι χρησιμοποιήθηκαν τοπικά για ξυλεία, καύσιμη ύλη, περιφράξεις και διάφορες παραδοσιακές εφαρμογές. Η αργή τους ανάπτυξη σημαίνει ότι οι παλαιοί πληθυσμοί χρειάζονται μεγάλο χρονικό διάστημα για να ανακάμψουν μετά από καταστροφή.

Απειλές και προστασία

Οι κυριότερες πιθανές απειλές περιλαμβάνουν:

  • τις δασικές πυρκαγιές,
  • την παράνομη υλοτομία και κοπή κλαδιών,
  • την οικιστική και τουριστική ανάπτυξη,
  • τη διάνοιξη δρόμων,
  • την καταστροφή παράκτιων θαμνώνων,
  • την υπερβόσκηση και την καταστροφή νεαρών φυτών,
  • τη μειωμένη φυσική αναγέννηση,
  • τις ασθένειες και τα επιβλαβή έντομα,
  • την παρατεταμένη ξηρασία και την κλιματική αλλαγή.

Τα γηραιά δέντρα έχουν ιδιαίτερη οικολογική αξία και πρέπει να προστατεύονται. Η διατήρηση των ώριμων σποροφόρων δέντρων και των νεαρών φυταρίων είναι απαραίτητη για τη μακροπρόθεσμη επιβίωση των φυσικών πληθυσμών.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται οι ορεινοί πληθυσμοί των Juniperus excelsa subsp. excelsa και Juniperus foetidissima, καθώς και οι παράκτιοι θαμνώνες του Juniperus phoenicea.

Ταξινόμηση

  • Βασίλειο: Plantae
  • Συνομοταξία: Streptophyta
  • Ομοταξία: Equisetopsida
  • Υφομοταξία: Pinidae
  • Τάξη: Pinales
  • Οικογένεια: Cupressaceae
  • Γένη στην Κύπρο: 3
  • Taxa στην Κύπρο: 6
  • Ιθαγενή μη ενδημικά: 5
  • Ενδημικά της Κύπρου: 0
  • Ξενικά: 1
  • Υβρίδια: 0
  • Αβέβαιης κατάστασης: 0

Πηγές

Text by George Konstantinou

The Cupressaceae, commonly known as the cypress family, is a family of gymnosperm conifers belonging to the order Pinales. It comprises evergreen trees and shrubs with needle-like or scale-like leaves.

Unlike flowering plants, members of the family do not produce flowers or true fruits. Their reproductive structures are male and female cones, and their seeds remain exposed on the scales of the female cones.

According to the organized checklist of the Cypriot flora, Cupressaceae is represented in Cyprus by 3 genera and 6 taxa:

  • 5 native non-endemic taxa,
  • no endemic taxa,
  • 1 alien species,
  • no hybrids,
  • no taxa of uncertain status.

The three genera included in the checklist are Cupressus, Juniperus and Tetraclinis.

Principal morphological characteristics

Members of the family are evergreen, resinous and aromatic trees or shrubs. Their bark is frequently fibrous and peels away in elongated strips or thin plates.

The leaves are simple and may be:

  • needle-like and sharply pointed,
  • scale-like and closely pressed against the stems,
  • opposite or arranged in whorls,
  • different in young and mature plants.

The reproductive structures are unisexual cones. Male cones are small and produce large quantities of wind-dispersed pollen.

The female cones of Cupressus and Tetraclinis are woody. In Juniperus, the cone scales become fleshy and form characteristic berry-like cones, which resemble fruits but are not botanically true berries.

Distribution and habitats

Cupressaceae has an almost worldwide distribution and occurs on every continent except Antarctica.

In Cyprus, its native members occupy a broad altitudinal and ecological range:

  • coastal scrublands,
  • rocky and limestone slopes,
  • dry forests and open scrublands,
  • mountain forests,
  • cliffs and ridges,
  • areas with shallow and stony soils,
  • open sites within pine forests,
  • forest margins and clearings.

Cypresses and junipers are particularly resistant to drought, strong winds, nutrient-poor soils and large temperature fluctuations.

Native non-endemic taxa

Cupressus

  1. Cupressus sempervirens L. · Species

Juniperus

  1. Juniperus excelsa M. Bieb. subsp. excelsa · Subspecies
  2. Juniperus foetidissima Willd. · Species
  3. Juniperus oxycedrus L. subsp. oxycedrus · Subspecies
  4. Juniperus phoenicea L. · Species

570. Cupressus sempervirens L.

Cupressus sempervirens is a native non-endemic species, commonly known in English as Mediterranean cypress or Italian cypress.

It is an evergreen, long-lived tree with scale-like, dark-green leaves. Its natural form may have a broad, spreading crown, while the narrow columnar form planted in gardens, along roads and in cemeteries is a cultivated form of the same species.

Male cones are small and occur in large numbers at the tips of slender branches. Female cones are almost spherical, woody and composed of several thick scales. They mature gradually and open to release the seeds.

Its native range extends from the eastern Mediterranean to Iran. In Cyprus, it is an important component of the natural woodland vegetation but is also widely planted.

Its timber is durable and aromatic and has been used since antiquity for construction, furniture, agricultural tools and other wooden objects.

571. Juniperus excelsa M. Bieb. subsp. excelsa

Juniperus excelsa subsp. excelsa is a native non-endemic subspecies, commonly known in English as Greek juniper.

It is an evergreen tree or large shrub with a dense, frequently broad crown. Mature leaves are mainly small and scale-like, while more sharply pointed leaves may occur on young shoots.

The berry-like cones are almost spherical and become bluish-black or purplish-black at maturity, frequently with a waxy coating.

In Cyprus, it is mainly associated with mountainous rocky habitats, open woodland, ridges and slopes in the Troodos range.

Flora of Cyprus lists it in the Red Data Book category Near Threatened (NT). Its populations require protection from fire, habitat destruction and disturbance of the mountain sites where it grows.

572. Juniperus foetidissima Willd.

Juniperus foetidissima is a native non-endemic species, commonly known in English as stinking juniper.

It is an evergreen, often long-lived tree with a dense crown and scale-like leaves. Its English common name refers to the characteristic strong smell that the foliage or wood may release when crushed or cut.

The mature berry-like cones are dark, frequently bluish-black or purplish-black, and bear a waxy coating.

In Cyprus, it is recorded at elevations of approximately 1,525–1,950 metres. It occurs mainly in the highest parts of the Troodos range, on rocky slopes, ridges and open mountain woodland.

Its reproductive cones are produced mainly from December to June.

573. Juniperus oxycedrus L. subsp. oxycedrus

Juniperus oxycedrus subsp. oxycedrus is a native non-endemic subspecies, commonly known in English as prickly juniper.

It is an evergreen shrub or small tree. Its leaves are needle-like, stiff and sharply pointed and are generally arranged in whorls of three. Their upper surface bears characteristic pale stomatal bands.

The berry-like cones are almost spherical and become reddish-brown or chestnut-red at maturity.

In Cyprus, it is recorded at elevations of approximately 925–1,525 metres. It grows on mountain slopes, in open woodland, forest clearings and stony places.

Flora of Cyprus also reports the more recent taxonomic association with the name Juniperus deltoides, but the organized checklist follows the name Juniperus oxycedrus subsp. oxycedrus.

574. Juniperus phoenicea L.

Juniperus phoenicea is a native non-endemic species, commonly known in English as Phoenician juniper.

It is an evergreen, much-branched shrub or small tree. Its mature leaves are small, scale-like and closely pressed against the stems.

The berry-like cones generally become reddish to reddish-brown at maturity. Their form and colour help distinguish the species from the mountain junipers.

In Cyprus, it is mainly associated with dry, rocky and coastal habitats, limestone slopes and low scrublands. It is resistant to drought, maritime winds and nutrient-poor soils.

It is an important component of the natural vegetation of certain coastal and low-elevation areas.

Endemic taxa

No endemic taxon belonging to Cupressaceae is included in the organized checklist of the Cypriot flora.

The alien species

1780. Tetraclinis articulata (Vahl) Mast.

Tetraclinis articulata is an alien conifer, commonly known in English as Barbary thuja, sandarak tree or arar tree.

It is an evergreen tree or large shrub with characteristic flattened, articulated shoots and minute scale-like leaves.

Its female cones are small, woody and usually consist of four conspicuous scales. This characteristic is reflected in the name Tetraclinis, which refers to the arrangement of the four scales.

Its native distribution mainly includes north-western Africa, southern Spain and Malta. It has been introduced into Cyprus and is recorded as naturalized non-invasive (NN).

It has been recorded at an elevation of approximately 300 metres. Production of reproductive cones begins mainly in November.

Hybrids

No hybrid belonging to Cupressaceae is included in the organized checklist of the Cypriot flora.

Taxa of uncertain status

No taxon of uncertain status belonging to Cupressaceae is included in the organized checklist.

Identification of the genera

The three genera of the family in Cyprus can generally be distinguished as follows:

  • Cupressus produces spherical or ovoid woody cones with several thick scales.
  • Juniperus produces fleshy berry-like cones that may be reddish, brown, purple or bluish-black.
  • Tetraclinis has articulated shoots and small woody cones with four conspicuous scales.

Identification of Juniperus species particularly requires examination of:

  • needle-like or scale-like leaves,
  • arrangement and sharpness of the leaves,
  • stomatal bands,
  • colour and size of mature cones,
  • number of seeds,
  • form of the shoots and bark,
  • elevation and habitat type.

Ecological importance

The trees and shrubs of the family provide food, shelter and nesting sites for many birds, mammals and invertebrates.

The fleshy cones of junipers are eaten by birds, which contribute to seed dispersal. Their dense crowns provide winter cover and protection from wind.

Their deep and extensive root systems stabilize the soil on steep and rocky slopes. The trees can survive in nutrient-poor soils and form important structural components of mountain and coastal ecosystems.

Old junipers and cypresses develop cavities, dead wood and other microstructures valuable to insects, fungi, lichens and cavity-dwelling or tree-dwelling animals.

Historical and cultural importance

Cypress has a long history of use in Cyprus and throughout the Mediterranean. Its durable and aromatic timber was used in buildings, roofs, doors, furniture, tools and church structures.

The narrow columnar cypress is traditionally planted at monasteries, churches, cemeteries, courtyards and along roads.

Junipers were used locally for timber, fuel, fencing and various traditional purposes. Their slow growth means that old populations require a long time to recover after destruction.

Threats and protection

The principal potential threats include:

  • forest fires,
  • illegal felling and cutting of branches,
  • residential and tourism development,
  • road construction,
  • destruction of coastal scrublands,
  • overgrazing and damage to young plants,
  • limited natural regeneration,
  • diseases and harmful insects,
  • prolonged drought and climate change.

Old trees have particular ecological value and should be protected. Conserving mature seed-producing trees and young seedlings is essential for the long-term survival of natural populations.

Particular attention is required for the mountain populations of Juniperus excelsa subsp. excelsa and Juniperus foetidissima, as well as the coastal scrublands of Juniperus phoenicea.

Classification

  • Kingdom: Plantae
  • Phylum: Streptophyta
  • Class: Equisetopsida
  • Subclass: Pinidae
  • Order: Pinales
  • Family: Cupressaceae
  • Genera in Cyprus: 3
  • Taxa in Cyprus: 6
  • Native non-endemic taxa: 5
  • Endemic taxa of Cyprus: 0
  • Alien taxa: 1
  • Hybrids: 0
  • Taxa of uncertain status: 0

Sources

Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες ,

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)