See also
All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο
ΧΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ - Οργανωμένος δυναμικός κατάλογος 2.071 taxa - FLORA OF CYPRUS - Organized Dynamic Checklist 2.071 taxa · classified by status, family and genus
Below in English
Κείμενο George Konstantinou
Η οικογένεια Posidoniaceae, γνωστή στα αγγλικά ως posidonia family, είναι μικρή οικογένεια θαλάσσιων ανθοφόρων φυτών που ανήκει στην τάξη Alismatales. Περιλαμβάνει παγκοσμίως 1 αποδεκτό γένος, το Posidonia, και 9 αποδεκτά είδη.
Το γένος έχει ασυνεχή γεωγραφική εξάπλωση. Ένα είδος, η Posidonia oceanica, είναι ενδημικό της Μεσογείου, ενώ τα υπόλοιπα είδη απαντούν στις ακτές της νότιας και δυτικής Αυστραλίας.
Οι ποσειδωνίες δεν είναι φύκη. Είναι πλήρως προσαρμοσμένα θαλάσσια αγγειόσπερμα φυτά, τα οποία διαθέτουν ρίζες, ριζώματα, φύλλα, άνθη, καρπούς και σπέρματα. Κατάγονται από χερσαία ανθοφόρα φυτά που επέστρεψαν εξελικτικά στο θαλάσσιο περιβάλλον.
Σύμφωνα με τον οργανωμένο κατάλογο της κυπριακής χλωρίδας, η Posidoniaceae αντιπροσωπεύεται στην Κύπρο από 1 γένος και 1 taxon, το ιθαγενές μη ενδημικό Posidonia oceanica.
Μορφολογικά χαρακτηριστικά
Τα μέλη της οικογένειας είναι πολυετή, ριζωματώδη υδρογεώφυτα που ζουν πλήρως βυθισμένα στο θαλασσινό νερό. Διαθέτουν οριζόντια και κατακόρυφα ριζώματα, από τα οποία αναπτύσσονται ρίζες και πυκνές δέσμες φύλλων.
Τα οριζόντια ριζώματα επιτρέπουν την πλευρική εξάπλωση της αποικίας πάνω στον θαλάσσιο πυθμένα. Τα κατακόρυφα ριζώματα βοηθούν το φυτό να αντιμετωπίζει τη σταδιακή συσσώρευση ιζήματος και να διατηρεί τα φύλλα του πάνω από την επιφάνεια του πυθμένα.
Τα φύλλα είναι μακριά, επίπεδα, ταινιοειδή και έχουν παράλληλες νευρώσεις. Αναπτύσσονται σε δεσμίδες και κινούνται με τα θαλάσσια ρεύματα. Τα παλαιότερα εξωτερικά φύλλα πέφτουν σταδιακά και αντικαθίστανται από νέα που αναπτύσσονται από το κέντρο της δέσμης.
Τα άνθη είναι μικρά, δυσδιάκριτα και προσαρμοσμένα στην υποβρύχια επικονίαση. Δεν διαθέτουν τα εντυπωσιακά πέταλα που χαρακτηρίζουν πολλά χερσαία ανθοφόρα φυτά. Η γύρη μεταφέρεται μέσα στο νερό.
Οι καρποί της Posidonia oceanica είναι σαρκώδεις και μπορούν να επιπλέουν. Είναι γνωστοί σε ορισμένες μεσογειακές περιοχές ως «ελιές της θάλασσας». Όταν ωριμάσουν, απελευθερώνουν ένα σπέρμα που μπορεί να βυθιστεί και να αναπτύξει νέο φυτό σε κατάλληλο υπόστρωμα.
Εξάπλωση και ενδιαιτήματα στην Κύπρο
Η Posidonia oceanica είναι ενδημική στη Μεσόγειο Θάλασσα, αλλά δεν είναι ενδημική της Κύπρου. Γι’ αυτό στον κατάλογό μας κατατάσσεται ως ιθαγενές μη ενδημικό είδος.
Στην Κύπρο σχηματίζει υποθαλάσσια λιβάδια σε διάφορες παράκτιες περιοχές. Αναπτύσσεται πάνω σε αμμώδη, ιλυώδη ή μικτά υποστρώματα και μπορεί να επεκτείνεται ανάμεσα σε βραχώδεις σχηματισμούς.
Απαντά συνήθως από σχετικά ρηχά νερά μέχρι βάθη περίπου 30–40 μέτρων, ανάλογα με τη διαύγεια του νερού και τις τοπικές συνθήκες. Επειδή χρειάζεται ηλιακό φως για τη φωτοσύνθεση, το μέγιστο βάθος εξάπλωσής της περιορίζεται όταν το νερό είναι θολό.
Τα πυκνά λιβάδια της αποτελούν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και σημαντικά θαλάσσια ενδιαιτήματα της Κύπρου και ολόκληρης της Μεσογείου.
Το taxon της οικογένειας Posidoniaceae στην Κύπρο
Ιθαγενή μη ενδημικά taxa
Posidonia
- Posidonia oceanica (L.) Delile – Species – Ιθαγενές μη ενδημικό
Στην κυπριακή χλωρίδα δεν καταγράφονται ενδημικά της Κύπρου, ξενικά ή πολιτογραφημένα taxa, υβρίδια ή taxa αβέβαιης κατάστασης της οικογένειας Posidoniaceae.
Posidonia oceanica (L.) Delile
Η Posidonia oceanica είναι πολυετές θαλάσσιο ανθοφόρο φυτό που σχηματίζει πυκνές και εκτεταμένες υποθαλάσσιες συστάδες. Τα μακριά ταινιοειδή φύλλα της μπορεί να φτάσουν περίπου το ένα μέτρο σε μήκος, ανάλογα με την ηλικία, την εποχή και τις περιβαλλοντικές συνθήκες.
Κάθε βλαστός φέρει ομάδα φύλλων διαφορετικής ηλικίας. Τα νεότερα φύλλα βρίσκονται στο κέντρο και τα παλαιότερα εξωτερικά φύλλα αποβάλλονται όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος τους.
Οι βάσεις των παλαιών φύλλων παραμένουν συνδεδεμένες με τα ριζώματα και, μαζί με ρίζες και παγιδευμένα ιζήματα, σχηματίζουν σταδιακά συμπαγείς δομές γνωστές ως matte.
Οι δομές αυτές μπορεί να έχουν μεγάλο πάχος και ηλικία. Συγκρατούν σημαντικές ποσότητες οργανικού άνθρακα και συμβάλλουν στη σταθερότητα και μακροχρόνια επιβίωση των λιβαδιών.
Η ανάπτυξη της ποσειδωνίας είναι πολύ αργή. Τα οριζόντια ριζώματα επεκτείνονται συνήθως μόνο λίγα εκατοστά τον χρόνο. Για τον λόγο αυτό, ζημιές που προκαλούνται μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μπορεί να χρειαστούν πολλές δεκαετίες ή ακόμη περισσότερο για να αποκατασταθούν.
Ανθοφορία και αναπαραγωγή
Η Posidonia oceanica μπορεί να αναπαράγεται αγενώς, μέσω της ανάπτυξης και διακλάδωσης των ριζωμάτων, και εγγενώς, μέσω ανθέων, καρπών και σπερμάτων.
Η αγενής ανάπτυξη αποτελεί τον κύριο τρόπο επέκτασης και διατήρησης των λιβαδιών. Τα ριζώματα δημιουργούν νέους βλαστούς και επιτρέπουν στην ίδια γενετική αποικία να επεκτείνεται σταδιακά.
Η ανθοφορία δεν πραγματοποιείται απαραίτητα κάθε χρόνο και η έντασή της διαφέρει μεταξύ περιοχών και ετών. Μπορεί να επηρεάζεται από τη θερμοκρασία, το φως, την ηλικία των βλαστών και άλλες περιβαλλοντικές συνθήκες.
Η επικονίαση πραγματοποιείται κάτω από το νερό. Οι ώριμοι καρποί αποσπώνται και επιπλέουν, γεγονός που επιτρέπει τη μεταφορά τους από τα ρεύματα. Όταν ανοίξουν, τα σπέρματα απελευθερώνονται, βυθίζονται και μπορεί να ριζώσουν στον πυθμένα.
Η επιτυχής εγκατάσταση νέων φυτών από σπέρματα είναι δύσκολη, καθώς απαιτεί κατάλληλο υπόστρωμα, επαρκές φως και προστασία από ισχυρά κύματα, μετακίνηση ιζημάτων και φυτοφαγία.
Οικολογική σημασία
Τα λιβάδια της Posidonia oceanica συγκαταλέγονται στα παραγωγικότερα και πολυπλοκότερα οικοσυστήματα της Μεσογείου. Συχνά περιγράφονται ως υποθαλάσσια δάση λόγω της μεγάλης βιοποικιλότητας που υποστηρίζουν.
Τα φύλλα, τα ριζώματα και οι επιφάνειες του λιβαδιού προσφέρουν καταφύγιο, τροφή, θέσεις αναπαραγωγής και περιοχές ανάπτυξης για ψάρια, μαλάκια, καρκινοειδή, εχινόδερμα, σπόγγους, πολύχαιτους, ασκίδια και πολλούς άλλους οργανισμούς.
Πολλά νεαρά ψάρια χρησιμοποιούν τα λιβάδια ως περιοχές προστασίας και ανάπτυξης πριν μετακινηθούν σε άλλα θαλάσσια ενδιαιτήματα. Με αυτόν τον τρόπο, τα λιβάδια υποστηρίζουν και πληθυσμούς ειδών σημαντικών για την αλιεία.
Η πυκνή βλάστηση μειώνει την ταχύτητα των ρευμάτων κοντά στον πυθμένα, παγιδεύει αιωρούμενα σωματίδια και βοηθά στη σταθεροποίηση των ιζημάτων.
Μέσω της φωτοσύνθεσης, η ποσειδωνία δεσμεύει διοξείδιο του άνθρακα και απελευθερώνει οξυγόνο. Μέρος του οργανικού άνθρακα αποθηκεύεται για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα στις δομές των ριζωμάτων και των ιζημάτων.
Γαλάζιος άνθρακας
Τα λιβάδια ποσειδωνίας αποτελούν σημαντικά οικοσυστήματα γαλάζιου άνθρακα. Ο όρος αναφέρεται στον άνθρακα που δεσμεύεται και αποθηκεύεται από θαλάσσια και παράκτια οικοσυστήματα.
Ο άνθρακας αποθηκεύεται στη ζωντανή φυτική βιομάζα, στα νεκρά φύλλα, στις ρίζες, στα ριζώματα και κυρίως μέσα στα παγιδευμένα ιζήματα της matte.
Επειδή τα ιζήματα κάτω από τα λιβάδια έχουν συχνά περιορισμένο οξυγόνο, η αποσύνθεση της οργανικής ύλης πραγματοποιείται αργά. Έτσι, ο άνθρακας μπορεί να παραμένει αποθηκευμένος για αιώνες ή και χιλιετίες.
Η καταστροφή ενός λιβαδιού δεν προκαλεί μόνο απώλεια ζωντανών φυτών. Μπορεί επίσης να διαταράξει τα ιζήματα και να οδηγήσει στην απελευθέρωση μέρους του αποθηκευμένου άνθρακα.
Προστασία των ακτών
Τα λιβάδια μειώνουν την ενέργεια των κυμάτων και των ρευμάτων πριν αυτά φτάσουν στην ακτή. Τα ριζώματα και οι ρίζες σταθεροποιούν τον θαλάσσιο πυθμένα και περιορίζουν την επαναιώρηση και μετακίνηση των ιζημάτων.
Τα νεκρά φύλλα που αποσπώνται μεταφέρονται συχνά στις ακτές, όπου σχηματίζουν φυσικές συσσωρεύσεις γνωστές ως θημωνιές ή στρώματα εκβρασμένης ποσειδωνίας.
Οι συσσωρεύσεις αυτές δεν αποτελούν κοινά θαλάσσια απορρίμματα. Απορροφούν μέρος της ενέργειας των κυμάτων, συγκρατούν άμμο και οργανικό υλικό και συμβάλλουν στην προστασία των παραλιών από τη διάβρωση.
Η συστηματική απομάκρυνσή τους με βαριά μηχανήματα μπορεί να αφαιρεί μαζί μεγάλες ποσότητες άμμου και να μειώνει τη φυσική ανθεκτικότητα της ακτής.
Οργανισμοί πάνω στα φύλλα
Τα φύλλα της ποσειδωνίας φιλοξενούν πλούσιες κοινότητες επιφυτικών οργανισμών. Πάνω τους αναπτύσσονται μικρά φύκη, βακτήρια, βρυόζωα, υδρόζωα, σωληνόσκωληκες και άλλοι οργανισμοί.
Οι επιφυτικές αυτές κοινότητες αποτελούν τροφή για σαλιγκάρια, καρκινοειδή και άλλα φυτοφάγα ή παμφάγα ζώα. Έτσι, τα φύλλα λειτουργούν ως ζωντανές επιφάνειες που υποστηρίζουν ένα σύνθετο τροφικό πλέγμα.
Η υπερβολική ανάπτυξη επιφύτων μπορεί να περιορίσει το φως που φτάνει στα φύλλα. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν αυξηθούν υπερβολικά τα θρεπτικά στοιχεία στο νερό εξαιτίας ρύπανσης ή ανεπαρκώς επεξεργασμένων αποβλήτων.
Απειλές
Μία από τις σημαντικότερες άμεσες απειλές είναι η αγκυροβολία σκαφών πάνω στα λιβάδια. Οι άγκυρες και οι αλυσίδες ξεριζώνουν βλαστούς, κόβουν ριζώματα και δημιουργούν γυμνά ανοίγματα.
Οι επαναλαμβανόμενες αγκυροβολίες στο ίδιο σημείο μπορούν να προκαλέσουν κατακερματισμό του λιβαδιού. Επειδή η ανάπτυξή του είναι πολύ αργή, τα ανοίγματα αυτά μπορεί να παραμένουν για δεκαετίες.
Άλλες απειλές είναι τα παράκτια και λιμενικά έργα, οι εκβαθύνσεις, οι επιχωματώσεις, η απόρριψη ιζημάτων, ορισμένες αλιευτικές πρακτικές και η εγκατάσταση υποθαλάσσιων αγωγών ή καλωδίων χωρίς κατάλληλο σχεδιασμό.
Η ρύπανση, τα λύματα, η υπερβολική εισροή θρεπτικών στοιχείων και η αύξηση της θολερότητας μειώνουν το διαθέσιμο φως και επηρεάζουν τη φωτοσύνθεση.
Η κλιματική αλλαγή, η αύξηση της θερμοκρασίας του νερού, οι θαλάσσιοι καύσωνες, οι ισχυρότερες καταιγίδες και η εξάπλωση ξενικών ειδών μπορούν να επιβαρύνουν επιπλέον τα λιβάδια.
Προστασία και διαχείριση
Τα λιβάδια της Posidonia oceanica αναγνωρίζονται ως ο οικότοπος προτεραιότητας 1120 – Posidonia beds (Posidonion oceanicae) στο Παράρτημα Ι της ευρωπαϊκής Οδηγίας για τους Οικοτόπους.
Η αποτελεσματική προστασία απαιτεί ακριβή χαρτογράφηση των λιβαδιών, συστηματική παρακολούθηση της έκτασης και της κατάστασής τους και αποφυγή έργων που προκαλούν άμεση ή έμμεση υποβάθμιση.
Στις περιοχές με συχνή παρουσία σκαφών χρειάζονται κατάλληλα συστήματα οικολογικής πρόσδεσης, τα οποία δεν χρησιμοποιούν άγκυρες και αλυσίδες που σύρονται πάνω στον πυθμένα.
Η πρόληψη της ζημιάς είναι πολύ αποτελεσματικότερη από την αποκατάσταση. Οι μεταφυτεύσεις και άλλες προσπάθειες αποκατάστασης είναι δύσκολες, δαπανηρές και χρειάζονται πολλά χρόνια παρακολούθησης.
Οι κυβερνήτες σκαφών πρέπει να αγκυροβολούν μόνο σε γυμνό αμμώδη πυθμένα ή σε καθορισμένες θέσεις πρόσδεσης και ποτέ πάνω στα λιβάδια.
Η διατήρηση καθαρών και διαυγών παράκτιων νερών, η σωστή επεξεργασία των λυμάτων και η προσεκτική διαχείριση των παράκτιων έργων είναι απαραίτητες για τη μακροχρόνια επιβίωση της ποσειδωνίας.
Συστηματική ταξινόμηση
- Βασίλειο: Plantae
- Συνομοταξία: Streptophyta
- Κλάση: Equisetopsida
- Υποκλάση: Magnoliidae
- Αγγειόσπερμα: Angiosperms
- Μονοκοτυλήδονα: Monocots
- Τάξη: Alismatales
- Οικογένεια: Posidoniaceae
- Γένος στην Κύπρο: Posidonia
- Αριθμός γενών στην Κύπρο: 1
- Αριθμός taxa στην Κύπρο: 1
- Ιθαγενή μη ενδημικά taxa: 1
- Ενδημικά taxa της Κύπρου: 0
- Ξενικά και πολιτογραφημένα taxa: 0
- Υβρίδια: 0
- Taxa αβέβαιης κατάστασης: 0
Στοιχεία του είδους στην Κύπρο
1320. Posidonia oceanica (L.) Delile
- Γένος: Posidonia
- Ταξινομική βαθμίδα: Species
- Κατάσταση στην Κύπρο: Ιθαγενές μη ενδημικό
- Παγκόσμια εξάπλωση: Ενδημικό της Μεσογείου
Πηγές
- ΧΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ – Οργανωμένος δυναμικός κατάλογος 2.071 taxa
- Plants of the World Online – Posidoniaceae
- Plants of the World Online – Posidonia
- Plants of the World Online – Posidonia oceanica
- Management of Natura 2000 habitat 1120 – Posidonia beds
- Mediterranean Posidonia Network – Conservation status
- IUCN – Why Blue Carbon ecosystems matter in the Mediterranean
- World Flora Online
Text by George Konstantinou
The family Posidoniaceae, commonly known as the posidonia family, is a small family of marine flowering plants belonging to the order Alismatales. It comprises 1 accepted genus, Posidonia, and 9 accepted species worldwide.
The genus has a discontinuous geographical distribution. One species, Posidonia oceanica, is endemic to the Mediterranean, while the remaining species occur along the coasts of southern and western Australia.
Posidonias are not algae. They are fully adapted marine angiosperms possessing roots, rhizomes, leaves, flowers, fruits and seeds. They originated from terrestrial flowering plants that evolutionarily returned to the marine environment.
According to the organized checklist of the Cypriot flora, Posidoniaceae is represented in Cyprus by 1 genus and 1 taxon, the native non-endemic Posidonia oceanica.
Morphological characteristics
The members of the family are perennial, rhizomatous hydrogeophytes living entirely submerged in seawater. They possess horizontal and vertical rhizomes from which roots and dense bundles of leaves develop.
The horizontal rhizomes allow the colony to spread laterally over the seabed. The vertical rhizomes help the plant respond to the gradual accumulation of sediment and keep its leaves above the surface of the seabed.
The leaves are long, flat, ribbon-like and possess parallel veins. They develop in bundles and move with the marine currents. The older outer leaves are gradually shed and replaced by new ones developing from the centre of the bundle.
The flowers are small, inconspicuous and adapted to underwater pollination. They do not possess the conspicuous petals characteristic of many terrestrial flowering plants. Pollen is transported through the water.
The fruits of Posidonia oceanica are fleshy and capable of floating. They are known in some Mediterranean regions as “olives of the sea”. When mature, they release a seed that can sink and develop into a new plant on a suitable substrate.
Distribution and habitats in Cyprus
Posidonia oceanica is endemic to the Mediterranean Sea but is not endemic to Cyprus. It is therefore classified in our checklist as a native non-endemic species.
In Cyprus, it forms underwater meadows in various coastal areas. It grows on sandy, muddy or mixed substrates and may extend between rocky formations.
It generally occurs from relatively shallow water to depths of approximately 30–40 metres, depending on water clarity and local conditions. Because it requires sunlight for photosynthesis, its maximum depth of occurrence is reduced where the water is turbid.
Its dense meadows form one of the most characteristic and important marine habitats of Cyprus and the entire Mediterranean.
The taxon of the family Posidoniaceae in Cyprus
Native non-endemic taxa
Posidonia
- Posidonia oceanica (L.) Delile – Species – Native non-endemic
No taxa endemic to Cyprus, alien or naturalized taxa, hybrids or taxa of uncertain status belonging to the family Posidoniaceae are recorded in the Cypriot flora.
Posidonia oceanica (L.) Delile
Posidonia oceanica is a perennial marine flowering plant forming dense and extensive underwater stands. Its long ribbon-like leaves can reach approximately one metre in length, depending on their age, the season and environmental conditions.
Each shoot carries a group of leaves of different ages. The younger leaves occur at the centre, while the older outer leaves are shed when their cycle is complete.
The bases of old leaves remain attached to the rhizomes and, together with roots and trapped sediments, gradually form compact structures known as matte.
These structures can possess great thickness and age. They retain significant quantities of organic carbon and contribute to the stability and long-term survival of the meadows.
The growth of posidonia is very slow. The horizontal rhizomes generally extend by only a few centimetres each year. Damage caused over a short period may therefore require many decades or even longer to recover.
Flowering and reproduction
Posidonia oceanica can reproduce vegetatively through the growth and branching of its rhizomes and sexually through flowers, fruits and seeds.
Vegetative growth is the main means of expansion and maintenance of the meadows. The rhizomes produce new shoots and allow the same genetic colony to expand gradually.
Flowering does not necessarily occur every year, and its intensity varies between areas and years. It may be influenced by temperature, light, shoot age and other environmental conditions.
Pollination takes place underwater. The mature fruits detach and float, allowing currents to transport them. When they open, the seeds are released, sink and may take root on the seabed.
The successful establishment of new plants from seeds is difficult because it requires a suitable substrate, adequate light and protection from strong waves, sediment movement and herbivory.
Ecological importance
The meadows of Posidonia oceanica are among the most productive and complex ecosystems in the Mediterranean. They are frequently described as underwater forests because of the great biodiversity they support.
The leaves, rhizomes and meadow surfaces provide shelter, food, breeding sites and nursery areas for fish, molluscs, crustaceans, echinoderms, sponges, polychaetes, ascidians and many other organisms.
Many juvenile fish use the meadows as protected nursery areas before moving into other marine habitats. In this way, the meadows also support populations of species important to fisheries.
The dense vegetation reduces the speed of currents near the seabed, traps suspended particles and helps stabilize sediments.
Through photosynthesis, posidonia captures carbon dioxide and releases oxygen. Part of the organic carbon is stored for very long periods within the rhizome structures and sediments.
Blue carbon
Posidonia meadows are important blue carbon ecosystems. The term refers to carbon captured and stored by marine and coastal ecosystems.
Carbon is stored in living plant biomass, dead leaves, roots and rhizomes and, above all, within the trapped sediments of the matte.
Because the sediments beneath the meadows frequently have limited oxygen, the decomposition of organic matter takes place slowly. Carbon can therefore remain stored for centuries or even millennia.
The destruction of a meadow does not cause only the loss of living plants. It can also disturb the sediments and result in the release of part of the stored carbon.
Coastal protection
The meadows reduce the energy of waves and currents before they reach the coast. The rhizomes and roots stabilize the seabed and reduce the resuspension and movement of sediments.
Detached dead leaves are frequently transported to the coast, where they form natural accumulations known as banks or layers of washed-up posidonia.
These accumulations are not ordinary marine waste. They absorb part of the energy of the waves, retain sand and organic material and contribute to protecting beaches from erosion.
Their systematic removal using heavy machinery may also remove large quantities of sand and reduce the natural resilience of the coast.
Organisms living on the leaves
The leaves of posidonia support rich communities of epiphytic organisms. Small algae, bacteria, bryozoans, hydrozoans, tube worms and other organisms grow upon them.
These epiphytic communities provide food for snails, crustaceans and other herbivorous or omnivorous animals. The leaves therefore function as living surfaces supporting a complex food web.
Excessive epiphyte growth can reduce the light reaching the leaves. This can occur when nutrient levels in the water increase excessively because of pollution or inadequately treated wastewater.
Threats
One of the most important direct threats is the anchoring of boats over the meadows. Anchors and chains uproot shoots, cut rhizomes and create bare openings.
Repeated anchoring in the same location can fragment the meadow. Because its growth is extremely slow, these openings may persist for decades.
Other threats include coastal and harbour construction, dredging, land reclamation, sediment disposal, certain fishing practices and the installation of underwater pipelines or cables without appropriate planning.
Pollution, sewage, excessive nutrient input and increased turbidity reduce the available light and affect photosynthesis.
Climate change, rising water temperatures, marine heatwaves, stronger storms and the spread of alien species can place additional pressure on the meadows.
Protection and management
The meadows of Posidonia oceanica are recognized as the priority habitat 1120 – Posidonia beds (Posidonion oceanicae) in Annex I of the European Habitats Directive.
Effective protection requires accurate meadow mapping, systematic monitoring of their extent and condition and the avoidance of projects causing direct or indirect degradation.
Appropriate ecological mooring systems are needed in areas frequently visited by boats. These systems do not use anchors and chains that drag over the seabed.
Damage prevention is much more effective than restoration. Transplantation and other restoration attempts are difficult, expensive and require many years of monitoring.
Boat operators should anchor only on bare sandy seabed or at designated mooring sites and never over the meadows.
Maintaining clean and clear coastal waters, properly treating wastewater and carefully managing coastal construction are essential for the long-term survival of posidonia.
Systematic classification
- Kingdom: Plantae
- Phylum: Streptophyta
- Class: Equisetopsida
- Subclass: Magnoliidae
- Angiosperms: Angiosperms
- Monocots: Monocots
- Order: Alismatales
- Family: Posidoniaceae
- Genus in Cyprus: Posidonia
- Number of genera in Cyprus: 1
- Number of taxa in Cyprus: 1
- Native non-endemic taxa: 1
- Taxa endemic to Cyprus: 0
- Alien and naturalized taxa: 0
- Hybrids: 0
- Taxa of uncertain status: 0
Details of the species in Cyprus
1320. Posidonia oceanica (L.) Delile
- Genus: Posidonia
- Taxonomic rank: Species
- Status in Cyprus: Native non-endemic
- Global distribution: Endemic to the Mediterranean
Sources
- FLORA OF CYPRUS – Organized Dynamic Checklist of 2,071 taxa
- Plants of the World Online – Posidoniaceae
- Plants of the World Online – Posidonia
- Plants of the World Online – Posidonia oceanica
- Management of Natura 2000 habitat 1120 – Posidonia beds
- Mediterranean Posidonia Network – Conservation status
- IUCN – Why Blue Carbon ecosystems matter in the Mediterranean
- World Flora Online
No comments:
Post a Comment