Below in English
Κείμενο, φωτογραφίες, βίντεο του Γιώργου Κωνσταντίνου
Και όμως στην Κύπρο υπάρχουν μερικά απομονωμένα νησάκια τα οποία ναι μεν είναι γνωστά στον κόσμο αλλά είναι για τους περισσότερους άγνωστη η άγρια ζωή που φιλοξενούν. Λόγω της απομόνωσης και της ησυχίας που έχουν τα νησάκια αυτά προτιμώνται από πολλά είδη πουλιών κυρίως θαλασσοπούλια να φωλιάζουν και να αναπαράγονται σε αυτά την άνοιξη.
Τα νησάκια αυτά κατά την εποχή της αναπαραγωγής αυτών των πουλιών μοιάζουν με μικρούς παράδεισους καθώς εκατοντάδες πουλιά πάνε και έρχονται να ταΐσουν τα μικρά τους. Τα θαλασσοπούλια φωλιάζουν στο έδαφος, και σου είναι δύσκολο να περπατήσεις άνετα καθώς το έδαφος είναι κατάσπαρτο με φωλιές γεμάτες αυγά και νεοσσούς ενώ οι γονείς πετούν πάνω από το κεφάλι σου κάνοντας εκκωφαντικό θόρυβο με τες φωνές τους θέλοντας να προστατεύσουν τις φωλιές τους.
Έχω επισκεφτεί ένα από αυτά τα νησάκια, το νησάκι του αγίου Γεωργίου στον Ακάμα, και πραγματικά το θέαμα είναι εξωπραγματικό για τα δεδομένα της Κύπρου. Το νησάκι αυτό είναι περίπου 800 μέτρα από την ακτή και μπορείτε να το δείτε μετά από τα λουτρά της Αφροδίτης. Αν και από μακριά το νησάκι φαίνεται επίπεδο και εύκολο να αποβιβαστείς, όταν πλησιάσαμε με την βάρκα δυσκολευτήκαμε πολύ να ανέβουμε πάνω λόγω των απότομων βραχωδών ακτών. Ο κόπος μας όμως ανταμείφθηκε ανεβαίνοντας στο νησί καθώς μας υποδέχτηκαν εκατοντάδες γλάροι με τις εκκωφαντικές φωνές τους. Οι γλάροι είναι του είδους Ασημόγλαρος της Μεσογείου η Κιτρινοπόδης γλάρος – (Larus michahellis) της οικογένειας Λαρίδες (laridae). Το έδαφος γεμάτο φωλιές και νεοσσούς. Το θέαμα καταπληκτικό, η φαντασία μας οργίαζε θυμίζοντας μας σκηνές από ντοκιμαντέρ με φυσιοδίφες που αποβιβάζονται για πρώτη φορά στα νησιά Γκαλαπάγκος.
Το νησάκι έχει άγρια πυκνή βλάστηση με χαμηλούς θάμνους που μέσα οι νεοσσοί αναζητούσαν σκιά από τον δυνατό ήλιο. Το είδος αυτού του γλάρου είναι κοινό στην Μεσόγειο και φωλιάζει σε αποικίες σε ακατοίκητα νησάκια και απόμερες ακτές. Τον συναντούμε επίσης στην Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Νότια Αφρική. Είναι παμφάγος, μεγαλόσωμος γλάρος και τρέφεται με μια ποικιλία τροφών όπως ψάρια , φυτικά είδη , μεγάλα έντομα όπως ακρίδες , μικρόσωμα πουλιά που πιάνει εν πτήση , ψοφίμια ακόμα και με ανθρώπινα σκουπίδια. Γεννά τον Απρίλιο - Μάιο δυο μέχρι τρία αυγά που εκκολάπτονται σε περίπου ένα μήνα. Αξίζει να αναφέρω ότι σε μια φωλιά βρήκα μια μεγάλη ακρίδα που έφεραν στους νεοσσούς και ήταν του ξενικού εισβλητικού είδους Desert locust (Schistocerca gregaria) που πετά μεγάλες αποστάσεις και μας έρχεται από την Αφρική.
Το νησάκι έχει φυσικές μικρές σπηλιές , τρύπες και σχισμές στους βράχους και εκεί γεννούν και άλλα είδη πουλιών όπως το αγριοπερίστερο - Rock dove (Columba livia), η Ωχροσταχτάρα - Pallid swift (Apus pallidus) και το Πετροχελίδονο η Μαυροσταχτάρα - Common Swift (Apus apus) .
Το αγριοπερίστερο ανήκει στην οικογένεια Περιστερίδες (Columbidae) που ανήκουν όλα τα περιστέρια και τα τρυγόνια. Φτιάχνει την πρόχειρη φωλιά του με ξερά κλαδάκια σε γκρεμούς και βράχους συνήθως κοντά στην θάλασσα σε φυσικά κοιλώματα. Γεννά πολλές φορές τον χρόνο δυο άσπρα αυγά που τα επωάζει για 14 μέρες περίπου.
Η Ωχροσταχτάρα ανήκει στην οικογένεια Αποδίδες (Apodidae) και την συναντούμε κυρίως στα βουνά και είναι αποδημητικό πουλί. Τρέφετε με έντομα που τα πιάνει εν πτήση και βρίσκεται συνεχώς στον αέρα. Μοιάζει πολύ με την Μαυροσταχτάρα και δεν μπορείς να το ξεχωρίσεις εύκολα. Φωλιάζει σε φαράγγια, σε κτίρια και απότομους παραθαλάσσιους γκρεμούς. Φτιάχνει την φωλιά του με μαλακά ξηρά χόρτα και φτερά. Γεννά από δυο μέχρι τρία λευκά αυγά.
Το Πετροχελίδονο η Μαυροσταχτάρα είναι αποδημητικό πουλί και μοιάζει πολύ με χελιδόνι αλλά ανήκουν σε δυο διαφορετικές οικογένειες. Το Πετροχελίδονο ανήκει στην οικογένεια Αποδίδες (Apodidae). Πίνει νερό εν πτήση και τρέφεται αποκλειστικά με έντομα που τα πιάνει επίσης εν πτήση. Είναι εκπληκτικά γρήγορο πουλί και κατέχει το ρεκόρ συνεχής πτήσης από όλα τα πουλιά του κόσμου και μπορεί να πετά συνεχώς για δέκα μήνες, πετά όλη του τη ζωή εκτός μια φορά τον χρόνο για να εκκολάψει τα αυγά του. Έχει πολύ μικρά πόδια και πολύ δυνατά νύχια, δεν κάθονται ποτέ στο έδαφος και όταν για κάποιο λόγο βρεθεί στο έδαφος δεν μπορεί να ξαναπετάξει. Φωλιάζει συνήθως σε τρύπες σπιτιών και κεραμίδια αλλά και σε τρύπες γκρεμών, φτιάχνοντας την φωλιά του με φτερά άλλων πουλιών που πιάνει στον αέρα πριν πέσουν στο έδαφος.
Εκτός από πουλιά είδα στο νησάκι και αρκετές σαύρες που φαίνεται να ξεμείναν εκεί όταν το νησί αποκόπηκε από την υπόλοιπή Κύπρο που φαίνεται ότι κάποτε ήταν ενωμένο και αυτό το μαρτυρά η παρουσία των σαυρών στο νησί καθώς τα ερπετά αυτά δεν αρέσκονται να κολυμπούν και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να φτάσουν εκεί. Θεωρώ ότι αυτές οι σαύρες λόγω χιλιάδων χρόνων απομόνωσης στο νησάκι αυτό αξίζει να μελετηθούν επιστημονικά.
Έχουμε και άλλα τέτοια παραδεισένια νησάκια σαν αυτό στην Κύπρο με περίπου τα ίδια είδη, όπως το νησί Γερόνησος στον άγιο Γεώργιο στην Πέγεια , την Πέτρα του Λιμνίτη και τα νησιά Κλείδες στον Απόστολο Αντρέα που αποτελούν και το ανατολικότερο άκρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στα νησιά κλείδες αναπαράγεται ο θαλασσοκόρακας - Common shag (Phalacrocorax aristotelis) της οικογενειας Φαλακροκορακιδών (Phalacrocoracidae) και ο σπάνιος και αυστηρά προστατευόμενος Αιγαιόγλαρος - Audouin's gull (Ichthyaetus audouinii) της οικογένειας Λαρίδες (laridae).
Την δεκαετία του εξήντα ο Αιγαιόγλαρος είχε κινδυνεύσει με αφανισμό αφού ο πληθυσμός του μειώθηκε δραματικά σε μόνο μερικές χιλιάδες πουλιά. Αναφορές που έχω ακούσει λένε ότι προπολεμικά οι τόπακες συνήθιζαν να πηγαίνουν στα νησιά Κλείδες και να μαζεύουν τα αυγά και τους νεοσσούς αυτών των σπάνιων πουλιών για φαγητό. Τώρα τα νησιά Κλείδες αποτελούν αυστηρά προστατευόμενη περιοχή και απαγορεύεται αυστηρά να πάει κάποιος εκεί, ειδικά την εποχή αναπαραγωγής των πουλιών αυτών.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1960 στη Λευκωσία και είναι φυσιοδίφης ερευνητής της κυπριακής βιοποικιλότητας. Φωτογράφος και κινηματογραφιστής αγρίας ζωής και πρόεδρος του συνδέσμου προστασίας φυσικής κληρονομίας και βιοποικιλότητας της Κύπρου. Με ακούραστη δράση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσον αφορά το περιβάλλον και την βιοποικιλότητα του τόπου μας.
Text, photographs and videos by George Konstantinou
Indeed, Cyprus has several isolated islets which, although known to the public, shelter wildlife that remains largely unknown to most people. Because of their isolation and tranquillity, many species of birds—mainly seabirds—choose these islets as places to nest and breed during spring. During the birds’ breeding season, these islets resemble small paradises, with hundreds of birds constantly arriving and departing to feed their young. Seabirds nest on the ground, making it difficult to walk freely because the land is covered with nests containing eggs and chicks, while the parent birds fly overhead, producing a deafening chorus of calls as they attempt to protect their nests.
I have visited one of these islets, the islet of Agios Georgios in Akamas, and the spectacle was truly extraordinary by Cypriot standards. The islet lies approximately 800 metres from the coast and can be seen beyond the Baths of Aphrodite. Although from a distance it appears flat and easy to land on, when we approached it by boat, we found it very difficult to climb ashore because of its steep, rocky coastline. Our efforts were rewarded when we reached the island and were welcomed by hundreds of gulls with their deafening calls. These were Yellow-legged Gulls (Larus michahellis) of the family Laridae. The ground was covered with nests and chicks. The spectacle was magnificent, and our imaginations ran wild as we recalled scenes from documentaries showing naturalists landing on the Galápagos Islands for the first time.
The islet has dense, wild vegetation consisting of low shrubs, beneath which the chicks sought shelter from the strong sun. This gull species is common throughout the Mediterranean and nests in colonies on uninhabited islets and remote coastlines. It is also found in Europe, the Middle East and South Africa. It is a large, omnivorous gull that feeds on a wide variety of foods, including fish, plant material, large insects such as grasshoppers, small birds caught in flight, carrion and even human refuse. It lays two or three eggs during April and May, which hatch after approximately one month. It is worth mentioning that in one nest I found a large grasshopper that had been brought to the chicks. It belonged to the alien species known as the Desert Locust (Schistocerca gregaria), which can fly over great distances and reaches Cyprus from Africa.
The islet contains small natural caves, holes and crevices in the rocks, where other bird species also nest. These include the Rock Dove (Columba livia), Pallid Swift (Apus pallidus) and Common Swift (Apus apus). The Rock Dove belongs to the family Columbidae, which includes pigeons and doves. It constructs a simple nest from dry twigs in cliffs and rocky areas, usually near the sea and inside natural cavities. It breeds several times during the year, laying two white eggs that it incubates for approximately 14 days.
The Pallid Swift belongs to the family Apodidae. It is a migratory bird found mainly in mountainous regions. It feeds on insects captured in flight and spends most of its time in the air. It closely resembles the Common Swift and is not easily distinguished from it. It nests in gorges, buildings and steep coastal cliffs, constructing its nest from soft, dry grasses and feathers. It lays between two and three white eggs. The Common Swift is also a migratory bird. Although it closely resembles a swallow, swifts and swallows belong to two different families. The Common Swift belongs to the family Apodidae. It drinks water in flight and feeds exclusively on insects, which it also catches in the air. It is an extraordinarily fast bird and holds the record for the longest continuous flight of any bird in the world, as it can remain airborne for ten consecutive months. It spends almost its entire life flying, landing mainly once each year to incubate its eggs. It has very small feet and extremely strong claws. Common Swifts never normally settle on the ground, and if one ends up there for some reason, it may be unable to take flight again. It usually nests in holes in buildings and beneath roof tiles, as well as in openings in cliffs, constructing its nest with feathers from other birds that it catches in the air before they reach the ground.
Apart from birds, I also saw several lizards on the islet. They appear to have become isolated there when the islet was separated from the rest of Cyprus, with which it seems once to have been connected. The presence of lizards on the island supports this possibility, as these reptiles are not inclined to swim and there appears to be no other way for them to have reached it. I believe these lizards deserve scientific study because of their isolation on the islet for thousands of years.
Cyprus possesses other paradisiacal islets resembling this one and supporting approximately the same species. These include Yeronisos Island at Agios Georgios in Peyia, Petra tou Limniti and the Kleides Islands at Apostolos Andreas, which form the easternmost extremity of the European Union. The European Shag (Phalacrocorax aristotelis), of the family Phalacrocoracidae, and the rare and strictly protected Audouin’s Gull (Ichthyaetus audouinii), of the family Laridae, breed on the Kleides Islands.
During the 1960s, Audouin’s Gull was threatened with extinction after its population declined dramatically to only a few thousand birds. According to accounts I have heard, before the war local people regularly visited the Kleides Islands and collected the eggs and chicks of these rare birds for food. Today, the Kleides Islands form a strictly protected area, and access is prohibited, especially during the birds’ breeding season.
George Konstantinou
George Konstantinou was born in Nicosia in 1960 and is a naturalist and researcher of Cyprus’s biodiversity. He is a wildlife photographer and filmmaker and President of the Association for the Protection of the Natural Heritage and Biodiversity of Cyprus. He is tirelessly active on social media in matters concerning the environment and the biodiversity of our country.
No comments:
Post a Comment