Biodiversity of Cyprus by George Konstantinou: Tree Cricket –Oecanthus dulcisonans - Gorochov,1993

See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο

Λίστα με τα Ορθόπτερα της Κύπρου - ;LIst of Orthoptera of Cyprus

Photos Polis 1/7/2018 by George Konstantinou

Below in English

Κείμενο George Konstantinou

Φωτογραφίες George Konstantinou – Πόλις Χρυσοχούς, 1 Ιουλίου 2018

Ένας μικρός νυχτερινός μουσικός

Το Oecanthus dulcisonans Gorochov, 1993 είναι ένα μικρό, λεπτόσωμο και ωχρόχρωμο τριζόνι που ζει κυρίως πάνω σε ποώδη φυτά, θάμνους και δέντρα. Ανήκει στα λεγόμενα tree crickets, δηλαδή στα δενδρόβια ή φυλλόβια τριζόνια του γένους Oecanthus.

Το χαρακτηριστικότερο γνώρισμά του δεν είναι η εμφάνιση αλλά το τραγούδι του αρσενικού. Πρόκειται για ένα δυνατό, μελωδικό και σχεδόν συνεχόμενο τερέτισμα, το οποίο ακούγεται κυρίως κατά τις ζεστές νύχτες του καλοκαιριού και του φθινοπώρου.

Αν και το έντομο μπορεί να ακούγεται από αρκετή απόσταση, ο εντοπισμός του πάνω στη βλάστηση είναι δύσκολος. Το λεπτό σώμα, ο κιτρινωπός χρωματισμός και η ικανότητα του ήχου να αντανακλάται ανάμεσα στα φύλλα και στα κλαδιά το βοηθούν να παραμένει κρυμμένο.

Επιστημονική ονομασία

Η αποδεκτή επιστημονική ονομασία είναι:

Oecanthus dulcisonans Gorochov, 1993

Το είδος περιγράφηκε το 1993 από τον Ρώσο ορθοπτερολόγο Andrey V. Gorochov, στο πλαίσιο μελέτης των Grylloidea της Σαουδικής Αραβίας και γειτονικών περιοχών.

Το όνομα του συγγραφέα και η χρονολογία δεν τοποθετούνται σε παρένθεση, επειδή το είδος περιγράφηκε εξαρχής στο γένος Oecanthus και δεν έχει μεταφερθεί από άλλο γένος.

Η ονομασία dulcisonans μπορεί να αποδοθεί ως «γλυκά ηχών» ή «αυτό που παράγει γλυκό ήχο» και αναφέρεται στο μελωδικό τραγούδι του αρσενικού.

Κοινή ονομασία

Δεν φαίνεται να υπάρχει μία ευρέως καθιερωμένη και αποκλειστική αγγλική κοινή ονομασία για το συγκεκριμένο είδος. Ο όρος Tree Cricket χρησιμοποιείται γενικότερα για τα είδη του γένους Oecanthus και συγγενικών ομάδων.

Για την αποφυγή σύγχυσης με άλλα είδη, είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείται η επιστημονική ονομασία Oecanthus dulcisonans.

Ταξινομική θέση

Το είδος ανήκει στην υπεροικογένεια Grylloidea και στην ομάδα των μακρύκερων Ορθοπτέρων, Ensifera. Τα Ensifera περιλαμβάνουν τα τριζόνια, τους γρύλους και τις τεττιγονίδες και χαρακτηρίζονται κυρίως από τις πολύ μακριές, νηματοειδείς κεραίες τους.

Σε παλαιότερα και σε ορισμένα σύγχρονα ταξινομικά συστήματα, το γένος Oecanthus τοποθετείται στην οικογένεια Gryllidae και στην υποοικογένεια Oecanthinae. Νεότερες βάσεις δεδομένων αναγνωρίζουν την ομάδα ως ξεχωριστή οικογένεια, Oecanthidae. Η διαφορά αυτή αφορά την ταξινομική βαθμίδα και όχι την ταυτότητα του είδους.

Περιγραφή

Το Oecanthus dulcisonans έχει επίμηκες και λεπτό σώμα. Ο γενικός χρωματισμός είναι ανοικτός κιτρινωπός, ωχροπράσινος ή αχυρόχρωμος, γεγονός που το βοηθά να καμουφλάρεται ανάμεσα στα ξερά χόρτα, στους λεπτούς βλαστούς και στα φύλλα.

Τα αρσενικά έχουν συνήθως μήκος περίπου 13–15 χιλιοστά, ενώ τα θηλυκά μπορούν να φτάσουν περίπου τα 14–16 χιλιοστά. Οι διαστάσεις μπορεί να παρουσιάζουν μικρές αποκλίσεις ανάλογα με το άτομο και τον τρόπο μέτρησης.

Οι κεραίες είναι εξαιρετικά μακριές, πολύ λεπτές και συχνά ξεπερνούν κατά πολύ το μήκος του σώματος. Χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση κινήσεων, οσμών και άλλων ερεθισμάτων στο σκοτεινό περιβάλλον.

Τα πόδια είναι λεπτά και κατάλληλα για κίνηση πάνω σε φύλλα και βλαστούς. Τα πίσω πόδια είναι ισχυρότερα και επιτρέπουν στο έντομο να πηδά όταν απειλείται.

Φτερά και διαφορές μεταξύ των φύλων

Τα μπροστινά φτερά καλύπτουν την κοιλιά. Στο Oecanthus dulcisonans, τα εσωτερικά πίσω φτερά είναι σχετικά μακριά και συχνά προεξέχουν αισθητά πέρα από τα τέγμινα.

Στα αρσενικά, τα μπροστινά φτερά είναι διαμορφωμένα ώστε να παράγουν το τραγούδι. Είναι πλατύτερα και διαθέτουν εξειδικευμένες νευρώσεις και επιφάνειες που λειτουργούν ως ηχητικό όργανο.

Τα θηλυκά δεν παράγουν το ίδιο τραγούδι. Στο άκρο της κοιλιάς διαθέτουν έναν μακρύ, λεπτό ωοθέτη, τον οποίο χρησιμοποιούν για να τοποθετούν τα αβγά μέσα στους φυτικούς ιστούς.

Πώς δημιουργείται το τραγούδι

Το τραγούδι παράγεται με τριβή των μπροστινών φτερών μεταξύ τους, διαδικασία που ονομάζεται στριδουλαρισμός. Στη βάση του ενός φτερού υπάρχει μια σειρά από μικροσκοπικά δόντια, ενώ στο άλλο υπάρχει μια σκληρότερη ακμή.

Όταν το αρσενικό κινεί γρήγορα τα φτερά του, η ακμή περνά πάνω από τα δόντια και δημιουργεί διαδοχικούς παλμούς. Οι λεπτές μεμβράνες των φτερών λειτουργούν ως αντηχεία και ενισχύουν τον ήχο.

Το τραγούδι χρησιμοποιείται κυρίως για την προσέλκυση των θηλυκών. Παράλληλα, γνωστοποιεί την παρουσία του αρσενικού σε άλλα άτομα του ίδιου είδους.

Το χαρακτηριστικό συνεχόμενο τερέτισμα

Ο ήχος αποτελεί τον ευκολότερο και συχνά τον ασφαλέστερο τρόπο διάκρισης του Oecanthus dulcisonans από το συγγενικό Oecanthus pellucens.

Το αρσενικό O. dulcisonans παράγει συνήθως ένα δυνατό και μελωδικό τερέτισμα που συνεχίζεται για μεγάλα διαστήματα χωρίς τακτικές παύσεις. Αντίθετα, το τραγούδι του O. pellucens διακόπτεται σε σχετικά τακτά διαστήματα, δημιουργώντας ξεχωριστές ηχητικές φράσεις.

Η διάκριση πρέπει να βασίζεται σε επαρκή ηχογράφηση και όχι σε λίγα μόνο δευτερόλεπτα ήχου. Ένα αρσενικό μπορεί να διακόψει προσωρινά το τραγούδι του επειδή ενοχλήθηκε, μετακινήθηκε ή αντιλήφθηκε έναν πιθανό κίνδυνο.

Η επίδραση της θερμοκρασίας

Όπως συμβαίνει με πολλά τριζόνια, ο ρυθμός του τραγουδιού επηρεάζεται από τη θερμοκρασία. Όταν η θερμοκρασία είναι υψηλότερη, οι μυϊκές κινήσεις και ο ρυθμός των ηχητικών παλμών επιταχύνονται. Σε χαμηλότερες θερμοκρασίες ο ήχος γίνεται βραδύτερος.

Για τον λόγο αυτό, η επιστημονική σύγκριση δύο ηχογραφήσεων πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη θερμοκρασία του αέρα, την ώρα, την απόσταση από το έντομο και τον εξοπλισμό καταγραφής.

Η θερμοκρασιακή επίδραση αλλάζει τον ρυθμό και ως έναν βαθμό τα ακουστικά χαρακτηριστικά, αλλά δεν αναιρεί τη βασική διαφορά ανάμεσα στο περισσότερο συνεχόμενο τραγούδι του O. dulcisonans και στις τακτικά διακοπτόμενες φράσεις του O. pellucens.

Γιατί είναι δύσκολο να εντοπιστεί

Το αρσενικό μπορεί να μεταβάλλει ελαφρά τη θέση και τη γωνία των μπροστινών φτερών του κατά το τραγούδι. Ο ήχος αντανακλάται στα φύλλα, στα καλάμια, στα κλαδιά και στους βλαστούς, δημιουργώντας την εντύπωση ότι προέρχεται από διαφορετική κατεύθυνση.

Όταν ο παρατηρητής πλησιάσει, το έντομο συχνά σταματά να τραγουδά και παραμένει ακίνητο στην πίσω πλευρά ενός φύλλου ή βλαστού. Το λεπτό σώμα και ο ωχρός χρωματισμός του κάνουν τον εντοπισμό ακόμη δυσκολότερο.

Η καλύτερη μέθοδος παρατήρησης είναι να πλησιάζει κανείς αργά, να σταματά κάθε φορά που διακόπτεται το τραγούδι και να περιμένει μέχρι το αρσενικό να αρχίσει ξανά.

Διάκριση από το Oecanthus pellucens

Το Oecanthus dulcisonans συγχέεται εύκολα με το Oecanthus pellucens, ένα παρόμοιο και ευρύτερα γνωστό είδος δενδρόβιου τριζονιού. Πολλές παλαιότερες καταγραφές του O. pellucens από θερμές περιοχές ενδέχεται να αφορούν στην πραγματικότητα το O. dulcisonans.

Τα σημαντικότερα γνωρίσματα που εξετάζονται είναι:

το συνεχόμενο ή διακοπτόμενο πρότυπο του τραγουδιού,
το συνολικό μέγεθος του σώματος,
το μήκος των πίσω φτερών σε σχέση με τα τέγμινα,
η μορφή της κοιλιακής πλάκας του θώρακα,
η μορφολογία των γεννητικών οργάνων του αρσενικού,
το υψόμετρο, η θερμοκρασία και η δομή της βλάστησης στον βιότοπο.

Το O. dulcisonans είναι συνήθως μεγαλύτερο, έχει αναλογικά μακρύτερα πίσω φτερά που προεξέχουν περισσότερο και λεπτότερη στερνική πλάκα. Παρά τις διαφορές αυτές, μια μεμονωμένη φωτογραφία δεν είναι πάντοτε αρκετή για βέβαιη αναγνώριση.

Η ηχογράφηση του τραγουδιού, σε συνδυασμό με καθαρές φωτογραφίες και στοιχεία για τον βιότοπο, αποτελεί πολύτιμο αποδεικτικό υλικό.

Βιότοπος

Το Oecanthus dulcisonans είναι θερμόφιλο είδος που συνδέεται κυρίως με θερμές πεδινές και παράκτιες περιοχές. Μπορεί να ζει τόσο σε σχετικά υγρούς όσο και σε ξηρούς βιότοπους, εφόσον υπάρχει κατάλληλη βλάστηση.

Συναντάται πάνω σε:

ψηλά ποώδη φυτά,
θάμνους,
καλάμια και άλλη παραποτάμια βλάστηση,
φυτά σε άκρες δρόμων και αγρών,
μεσογειακή θαμνώδη βλάστηση,
χαμηλά δέντρα και κλαδιά,
κήπους και άλλες περιοχές με πυκνή φυτική ανάπτυξη.

Μελέτες από τη νότια Ιταλία έδειξαν ότι το O. dulcisonans συνδέεται συχνότερα με θερμότερες πεδινές περιοχές και μπορεί να τραγουδά από υψηλότερα σημεία της βλάστησης ή από δέντρα. Το O. pellucens εμφανίστηκε συχνότερα σε μεγαλύτερα υψόμετρα και σε χαμηλότερη ποώδη βλάστηση. Οι οικολογικές αυτές τάσεις βοηθούν στην έρευνα, αλλά δεν αποτελούν από μόνες τους απόλυτα διαγνωστικά γνωρίσματα.

Παρουσία στην Κύπρο

Το Oecanthus dulcisonans περιλαμβάνεται στην ορθοπτεροπανίδα της Κύπρου. Η αρχική ανάρτηση τεκμηριώνει φωτογραφική παρατήρηση από την περιοχή της Πόλης Χρυσοχούς.

Το θερμό κλίμα και η παρουσία παράκτιων, αγροτικών, θαμνωδών και παραποτάμιων βιοτόπων δημιουργούν κατάλληλες συνθήκες για το είδος. Είναι πιθανό να είναι πιο διαδεδομένο από όσο δείχνουν οι γνωστές καταγραφές, επειδή:

δραστηριοποιείται κυρίως τη νύχτα,
κρύβεται αποτελεσματικά στη βλάστηση,
μοιάζει πολύ με το Oecanthus pellucens,
η επιβεβαίωση της παρουσίας του απαιτεί συχνά ηχογράφηση.

Η φωτογραφική καταγραφή από μία συγκεκριμένη περιοχή δεν σημαίνει ότι το είδος περιορίζεται εκεί.

Γεωγραφική εξάπλωση

Το είδος περιγράφηκε αρχικά από τη Σαουδική Αραβία και είναι γνωστό από διάφορες περιοχές γύρω από τη Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Αραβική Χερσόνησο. Έχει επίσης καταγραφεί στις Κανάριες Νήσους και στη Μαδέρα.

Στη μεσογειακή περιοχή η γνωστή εξάπλωσή του εκτείνεται από την Ιβηρική Χερσόνησο προς ανατολάς μέχρι την Κύπρο, αλλά οι καταγραφές είναι συχνά αραιές και ανομοιόμορφες.

Η πραγματική κατανομή του είδους πιθανότατα υποτιμήθηκε στο παρελθόν εξαιτίας της σύγχυσης με το Oecanthus pellucens.

Νυχτερινή δραστηριότητα

Το Oecanthus dulcisonans δραστηριοποιείται κυρίως μετά τη δύση του ήλιου. Την ημέρα παραμένει συχνά κρυμμένο ανάμεσα στα φύλλα ή πάνω σε λεπτούς βλαστούς.

Κατά τις ζεστές νύχτες, τα αρσενικά ανεβαίνουν σε κατάλληλα σημεία της βλάστησης και αρχίζουν να τραγουδούν. Η δραστηριότητα μπορεί να συνεχίζεται για πολλές ώρες, εφόσον η θερμοκρασία παραμένει κατάλληλη και δεν υπάρχει έντονη ενόχληση.

Μπορεί να προσελκύεται από τεχνητό φωτισμό και να εμφανίζεται σε τοίχους, παράθυρα ή φωτισμένες βεράντες κοντά σε περιοχές με βλάστηση.

Διατροφή

Το είδος είναι παμφάγο, με τη διατροφή του να περιλαμβάνει φυτική και ζωική ύλη. Μπορεί να καταναλώνει τρυφερούς φυτικούς ιστούς, γύρη και άλλα φυτικά υλικά, αλλά και μικρά ασπόνδυλα, αβγά εντόμων ή μαλακά υπολείμματα ζωικής προέλευσης.

Η σχετική σημασία κάθε τροφής μπορεί να μεταβάλλεται ανάλογα με τη διαθεσιμότητα, το στάδιο ανάπτυξης και τον βιότοπο.

Η κατανάλωση μικρών εντόμων και αβγών μπορεί να συμβάλλει στον περιορισμό ορισμένων πληθυσμών ασπονδύλων, αλλά το είδος δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως εξειδικευμένος ή σημαντικός παράγοντας βιολογικής καταπολέμησης χωρίς τοπικά δεδομένα.

Αναπαραγωγή

Το αρσενικό προσελκύει το θηλυκό με το τραγούδι του. Μετά την προσέγγιση και την αναγνώριση του κατάλληλου συντρόφου ακολουθούν η ερωτική συμπεριφορά και το ζευγάρωμα.

Το θηλυκό χρησιμοποιεί τον μακρύ ωοθέτη του για να εισαγάγει τα αβγά μέσα στους ιστούς βλαστών διαφόρων ποωδών και θαμνωδών φυτών. Η τοποθέτηση μέσα στο φυτό προστατεύει τα αβγά από την ξήρανση, τις καιρικές συνθήκες και ορισμένους θηρευτές.

Η επιλογή του φυτού και του κατάλληλου σημείου είναι κρίσιμη, καθώς ο βλαστός πρέπει να προσφέρει προστασία χωρίς να είναι υπερβολικά σκληρός για τον ωοθέτη.

Κύκλος ζωής

Το είδος παρουσιάζει ατελή μεταμόρφωση. Από τα αβγά εκκολάπτονται νύμφες που μοιάζουν με μικρότερες, άπτερες μορφές των ενηλίκων.

Καθώς αναπτύσσονται, οι νύμφες περνούν από διαδοχικές εκδύσεις. Σε κάθε στάδιο αυξάνονται σε μέγεθος και οι καταβολές των φτερών γίνονται περισσότερο εμφανείς. Μετά την τελευταία έκδυση εμφανίζεται το πλήρως ανεπτυγμένο ενήλικο άτομο.

Τα ενήλικα παρατηρούνται συνήθως από τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο μέχρι τις αρχές του φθινοπώρου. Σε θερμές περιοχές και κατάλληλες καιρικές συνθήκες, το τραγούδι τους μπορεί να ακούγεται μέχρι αργότερα το φθινόπωρο.

Φυσικοί εχθροί

Το Oecanthus dulcisonans αποτελεί τροφή για πολλά νυχτόβια και εντομοφάγα ζώα, όπως:

αράχνες,
αλογάκια της Παναγίας,
σαύρες,
βάτραχοι,
εντομοφάγα πουλιά,
νυχτερίδες,
αρπακτικά και παρασιτοειδή έντομα.

Το ωχρό χρώμα, το λεπτό σώμα, η ακινησία και η απόκρυψη πίσω από φύλλα αποτελούν τις κύριες άμυνές του. Όταν απειληθεί μπορεί να πηδήξει, να πετάξει σε μικρή απόσταση ή να μετακινηθεί γρήγορα στην αντίθετη πλευρά του βλαστού.

Οικολογική σημασία

Το είδος συμμετέχει στο τροφικό πλέγμα των μεσογειακών οικοσυστημάτων ως καταναλωτής φυτικής και ζωικής ύλης και ως λεία για πολλά άλλα ζώα.

Το τραγούδι του αποτελεί επίσης σημαντικό στοιχείο του θερινού νυχτερινού ηχοτοπίου. Οι καταγραφές των ήχων των Ορθοπτέρων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση της βιοποικιλότητας, επειδή πολλά είδη διαθέτουν χαρακτηριστικά ακουστικά πρότυπα.

Η ακουστική παρακολούθηση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για το Oecanthus dulcisonans, το οποίο ακούγεται πολύ ευκολότερα από όσο εντοπίζεται οπτικά.

Απειλές και ανάγκη καταγραφής

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για λεπτομερή αξιολόγηση της κατάστασης του είδους στην Κύπρο. Πιθανές πιέσεις αποτελούν:

η απομάκρυνση της φυσικής βλάστησης,
η καταστροφή των παράκτιων και παραποτάμιων ενδιαιτημάτων,
η εντατική χρήση εντομοκτόνων,
το συχνό και εκτεταμένο κόψιμο της βλάστησης κατά την αναπαραγωγική περίοδο,
οι πυρκαγιές,
η ξηρασία και οι μεταβολές του μικροκλίματος,
ο έντονος τεχνητός φωτισμός.

Η καταγραφή του είδους πρέπει να περιλαμβάνει την ημερομηνία, την ώρα, τη θερμοκρασία, τον βιότοπο, το ύψος πάνω στη βλάστηση και, όπου είναι δυνατόν, καθαρή ηχογράφηση του τραγουδιού.

Ταξινόμηση

Βασίλειο: Animalia
Φύλο: Arthropoda
Υποφύλο: Hexapoda
Ομοταξία: Insecta
Τάξη: Orthoptera
Υποτάξη: Ensifera
Υπεροικογένεια: Grylloidea
Οικογένεια: Oecanthidae
Παραδοσιακή ταξινόμηση: Gryllidae, Oecanthinae
Γένος: Oecanthus
Είδος: Oecanthus dulcisonans
Αποδεκτή επιστημονική ονομασία: Oecanthus dulcisonans Gorochov, 1993
Αγγλική γενική ονομασία της ομάδας: Tree Cricket

Πηγές

Oecanthus dulcisonans Gorochov, 1993 – Tree Cricket – Cyprus

Text by George Konstantinou
Photographs by George Konstantinou – Polis Chrysochous, 1 July 2018

A small nocturnal musician

Oecanthus dulcisonans Gorochov, 1993 is a small, slender and pale-coloured cricket that lives mainly on herbaceous plants, shrubs and trees. It belongs to the insects commonly known as tree crickets, members of the genus Oecanthus.

Its most characteristic feature is not its appearance but the song produced by the male. This is a loud, melodious and almost continuous trill heard mainly during warm summer and autumn nights.

Although the insect may be audible from a considerable distance, locating it among the vegetation is difficult. Its slender body, yellowish coloration and the reflection of its sound among leaves and branches help it remain concealed.

Scientific name

The accepted scientific name is:

Oecanthus dulcisonans Gorochov, 1993

The species was described in 1993 by the Russian orthopterist Andrey V. Gorochov as part of a study of the Grylloidea of Saudi Arabia and neighbouring countries.

The author’s name and year are not placed in parentheses because the species was originally described in the genus Oecanthus and has not been transferred from another genus.

The name dulcisonans can be interpreted as “sweet-sounding” or “producing a sweet sound” and refers to the melodious song of the male.

Common name

There does not appear to be a widely established English common name used exclusively for this species. The term Tree Cricket is applied more generally to species of the genus Oecanthus and related groups.

To prevent confusion with other species, the scientific name Oecanthus dulcisonans is preferable.

Taxonomic position

The species belongs to the superfamily Grylloidea and the long-horned orthopteran group Ensifera. The Ensifera include crickets and bush-crickets and are principally characterised by their extremely long, thread-like antennae.

In older and some current taxonomic systems, the genus Oecanthus is placed in the family Gryllidae and subfamily Oecanthinae. More recent databases recognise the group as a separate family, Oecanthidae. This difference concerns taxonomic rank and not the identity of the species.

Description

Oecanthus dulcisonans has an elongated and slender body. Its general coloration is pale yellow, yellowish-green or straw-coloured, helping it blend among dry grasses, thin stems and leaves.

Males are generally approximately 13–15 millimetres long, while females may reach around 14–16 millimetres. The measurements may vary slightly according to the individual and the method used.

The antennae are extremely long and slender, often greatly exceeding the length of the body. They are used to detect movement, odours and other stimuli in the dark environment.

The legs are slender and suited to movement across leaves and stems. The hind legs are stronger and enable the insect to jump when threatened.

Wings and differences between the sexes

The forewings cover the abdomen. In Oecanthus dulcisonans, the inner hindwings are relatively long and often project noticeably beyond the tegmina.

In males, the forewings are modified to produce the song. They are broader and possess specialised veins and surfaces that function as an acoustic organ.

Females do not produce the same song. At the end of the abdomen, they possess a long, slender ovipositor used to insert the eggs into plant tissues.

How the song is produced

The song is created by rubbing the forewings together, a process known as stridulation. At the base of one wing is a row of microscopic teeth, while the other has a harder edge.

When the male moves its wings rapidly, the edge passes across the teeth and produces a succession of pulses. Thin membranes in the wings act as resonators and amplify the sound.

The song is used mainly to attract females. It also announces the male’s presence to other individuals of the same species.

The characteristic continuous trill

The song provides the easiest and often the most reliable means of distinguishing Oecanthus dulcisonans from the related Oecanthus pellucens.

The male O. dulcisonans normally produces a loud and melodious trill that continues for long periods without regular pauses. In contrast, the song of O. pellucens is interrupted at relatively regular intervals, creating distinct acoustic phrases.

Identification should be based on a sufficiently long recording rather than only a few seconds of sound. A male may temporarily stop singing because it has been disturbed, moved or detected a potential danger.

The influence of temperature

As in many crickets, the rate of the song is affected by temperature. At higher temperatures, muscular movements and the rate of acoustic pulses become faster. At lower temperatures, the sound becomes slower.

Scientific comparison between two recordings must therefore consider air temperature, time, distance from the insect and the recording equipment.

Temperature changes the pulse rate and, to some extent, other acoustic characteristics. It does not, however, remove the fundamental difference between the more continuous song of O. dulcisonans and the regularly interrupted phrases of O. pellucens.

Why it is difficult to locate

The male can slightly alter the position and angle of its forewings while singing. Sound is reflected by leaves, reeds, branches and stems, creating the impression that it originates from a different direction.

When an observer approaches, the insect often stops singing and remains motionless on the rear surface of a leaf or stem. Its slender body and pale coloration make it even more difficult to detect.

The best observation method is to approach slowly, stop whenever the song ceases and wait for the male to begin singing again.

Distinguishing it from Oecanthus pellucens

Oecanthus dulcisonans is easily confused with Oecanthus pellucens, a similar and more widely known tree cricket. Many older records of O. pellucens from warm regions may actually represent O. dulcisonans.

The principal features examined are:

the continuous or interrupted pattern of the song;
overall body size;
the length of the hindwings in relation to the tegmina;
the form of the ventral thoracic plate;
the morphology of the male genitalia;
elevation, temperature and vegetation structure at the habitat.

O. dulcisonans is generally larger, possesses proportionally longer hindwings that project farther beyond the tegmina and has a more slender sternal plate. Despite these differences, a single photograph is not always sufficient for certain identification.

A recording of the song, combined with clear photographs and habitat details, provides valuable supporting evidence.

Habitat

Oecanthus dulcisonans is a thermophilic species associated mainly with warm lowland and coastal areas. It can inhabit both relatively moist and dry environments, provided that suitable vegetation is present.

It occurs on:

tall herbaceous plants;
shrubs;
reeds and other riverside vegetation;
plants along roadsides and field margins;
Mediterranean scrub vegetation;
low trees and branches;
gardens and other areas with dense plant growth.

Studies in southern Italy found that O. dulcisonans was associated more frequently with warmer lowlands and could sing from higher positions in vegetation or from trees. O. pellucens occurred more frequently at higher elevations and in lower herbaceous vegetation. These ecological tendencies assist research but are not, by themselves, absolute identification features.

Occurrence in Cyprus

Oecanthus dulcisonans forms part of the orthopteran fauna of Cyprus. The original post documents a photographic observation from the Polis Chrysochous area.

The warm climate and the presence of coastal, agricultural, shrubby and riverside habitats provide suitable conditions for the species. It may be more widespread than known records suggest because:

it is active mainly at night;
it hides effectively among vegetation;
it closely resembles Oecanthus pellucens;
confirmation often requires an acoustic recording.

A photographic record from one particular area does not indicate that the species is restricted to that location.

Geographical distribution

The species was originally described from Saudi Arabia and is known from various areas around the Mediterranean, the Middle East and the Arabian Peninsula. It has also been recorded in the Canary Islands and Madeira.

In the Mediterranean region, its known range extends from the Iberian Peninsula eastwards to Cyprus, although records are often sparse and unevenly distributed.

Its true distribution was probably underestimated in the past because of confusion with Oecanthus pellucens.

Nocturnal activity

Oecanthus dulcisonans is active mainly after sunset. During the day, it often remains concealed among leaves or on slender stems.

On warm nights, males climb to suitable positions in the vegetation and begin singing. Activity may continue for many hours, provided that the temperature remains suitable and there is no severe disturbance.

It may be attracted to artificial lights and can appear on walls, windows or illuminated verandas close to vegetated areas.

Diet

The species is omnivorous, consuming both plant and animal material. It may feed on tender plant tissues, pollen and other vegetable matter, as well as small invertebrates, insect eggs or soft animal remains.

The relative importance of each food source may vary according to availability, developmental stage and habitat.

Its consumption of small insects and eggs may help limit certain invertebrate populations, but the species should not be presented as a specialised or important biological-control agent without local evidence.

Reproduction

The male attracts the female with its song. Once an appropriate partner approaches and is recognised, courtship and mating follow.

The female uses her long ovipositor to insert eggs into the stems of various herbaceous and shrubby plants. Placement inside plant tissue protects the eggs from drying, weather conditions and some predators.

The choice of plant and suitable position is critical because the stem must provide protection without being too hard for the ovipositor to penetrate.

Life cycle

The species undergoes incomplete metamorphosis. Nymphs emerge from the eggs resembling smaller, wingless versions of the adults.

As they develop, the nymphs pass through a succession of moults. They increase in size at each stage, and the wing buds become progressively more visible. The fully developed adult emerges after the final moult.

Adults are generally observed from July or August until early autumn. In warm areas and suitable weather conditions, their songs may be heard until later in the autumn.

Natural enemies

Oecanthus dulcisonans provides food for many nocturnal and insectivorous animals, including:

spiders;
praying mantises;
lizards;
frogs;
insectivorous birds;
bats;
predatory and parasitoid insects.

Its pale colour, slender body, immobility and habit of hiding behind leaves are its principal defences. When threatened, it may jump, fly a short distance or move rapidly to the opposite side of a stem.

Ecological importance

The species participates in Mediterranean food webs as a consumer of plant and animal material and as prey for many other animals.

Its song also forms an important component of the summer nocturnal soundscape. Acoustic recordings of Orthoptera can be used to monitor biodiversity because many species possess characteristic sound patterns.

Acoustic monitoring is particularly useful for Oecanthus dulcisonans, which is much easier to hear than to locate visually.

Threats and the need for recording

Insufficient information is available for a detailed assessment of the species’ status in Cyprus. Potential pressures include:

removal of natural vegetation;
destruction of coastal and riverside habitats;
intensive insecticide use;
frequent and extensive cutting of vegetation during the breeding season;
fires;
drought and changes in the local microclimate;
intense artificial lighting.

Records should include the date, time, temperature, habitat, height above the ground and, whenever possible, a clear recording of the song.

Classification

Kingdom: Animalia
Phylum: Arthropoda
Subphylum: Hexapoda
Class: Insecta
Order: Orthoptera
Suborder: Ensifera
Superfamily: Grylloidea
Family: Oecanthidae
Traditional classification: Gryllidae, Oecanthinae
Genus: Oecanthus
Species: Oecanthus dulcisonans
Accepted scientific name: Oecanthus dulcisonans Gorochov, 1993
General English group name: Tree Cricket

Translate

Thursday, 7 June 2018

Tree Cricket –Oecanthus dulcisonans - Gorochov,1993 - Cyprus