See also
All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο
Λίστα με τα Ορθόπτερα της Κύπρου - ;LIst of Orthoptera of Cyprus
Below in English
Μια εξαιρετικά καμουφλαρισμένη ακρίδα με κόκκινα φτερά
Το Oedipoda miniata (Pallas, 1771) είναι είδος κοντόκερης ακρίδας της οικογένειας Acrididae και της υποοικογένειας Oedipodinae. Στα αγγλικά αναφέρεται ως Red-winged Grasshopper ή, ακριβέστερα, Scarlet Band-winged Grasshopper.
Όταν βρίσκεται ακίνητη στο έδαφος, η γκριζοκάστανη εμφάνισή της την καθιστά σχεδόν αόρατη ανάμεσα στις πέτρες και στο ξηρό χώμα. Μόλις όμως πετάξει, αποκαλύπτονται τα έντονα κόκκινα ή ερυθρορόδινα πίσω φτερά της, τα οποία διασχίζονται από χαρακτηριστική σκούρα ζώνη.
Αυτή η απότομη εναλλαγή μεταξύ του κρυπτικού χρωματισμού σε κατάσταση ηρεμίας και των εντυπωσιακών χρωμάτων κατά την πτήση αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα γνωρίσματα των ακρίδων του γένους Oedipoda.
Επιστημονική ονομασία
Η αποδεκτή επιστημονική ονομασία είναι:
Oedipoda miniata (Pallas, 1771)
Το είδος περιγράφηκε από τον Peter Simon Pallas το 1771 με την αρχική ονομασία Gryllus miniatus. Αργότερα μεταφέρθηκε στο γένος Oedipoda. Για τον λόγο αυτό το όνομα του συγγραφέα και η χρονολογία βρίσκονται μέσα σε παρένθεση.
Το επίθετο miniata προέρχεται από λατινική λέξη που αναφέρεται σε έντονο κόκκινο ή κιννάβαρι χρωματισμό και σχετίζεται με το χρώμα των πίσω φτερών.
Η κοινή ονομασία χρειάζεται προσοχή
Η αγγλική ονομασία Red-winged Grasshopper χρησιμοποιείται και για άλλα είδη, ιδιαίτερα για το Oedipoda germanica. Επομένως, η κοινή ονομασία από μόνη της δεν είναι αρκετή για ασφαλή ταυτοποίηση.
Η ονομασία Scarlet Band-winged Grasshopper είναι πιο συγκεκριμένη για το Oedipoda miniata, αλλά η επιστημονική ονομασία πρέπει πάντοτε να συνοδεύει το είδος για να αποφεύγεται η σύγχυση.
Περιγραφή
Το σώμα είναι ισχυρό και σχετικά συμπαγές, με καλά ανεπτυγμένα πίσω πόδια που επιτρέπουν στο έντομο να πραγματοποιεί δυνατά άλματα. Τα θηλυκά είναι συνήθως μεγαλύτερα και πιο εύρωστα από τα αρσενικά, όπως συμβαίνει σε πολλά είδη της οικογένειας Acrididae.
Ο βασικός χρωματισμός ποικίλλει σημαντικά. Μπορεί να είναι:
- γκρίζος,
- καστανός,
- ωχροκίτρινος,
- κεραμιδί,
- σκουρόχρωμος ή σχεδόν μαύρος.
Πάνω στο σώμα και στα μπροστινά φτερά υπάρχουν ακανόνιστες σκούρες και ανοικτόχρωμες ζώνες. Η ποικιλία αυτή επιτρέπει στην ακρίδα να προσαρμόζεται οπτικά στις αποχρώσεις του εδάφους στο οποίο ζει.
Τα μπροστινά φτερά, ή τέγμινα, είναι στενά, δερματώδη και χρωματισμένα ώστε να μοιάζουν με το έδαφος. Καλύπτουν και προστατεύουν τα λεπτότερα πίσω φτερά όταν το έντομο δεν πετά.
Τα κόκκινα πίσω φτερά
Τα πίσω φτερά αποτελούν το εντυπωσιακότερο γνώρισμα του είδους. Η βασική τους περιοχή έχει κόκκινο, ερυθρό ή ροδοκόκκινο χρώμα και περιβάλλεται εν μέρει από μια πλατιά σκούρα ζώνη. Πέρα από τη ζώνη, η εξωτερική περιοχή του φτερού είναι περισσότερο διαφανής ή λιγότερο έντονα χρωματισμένη.
Όταν η ακρίδα κάθεται, τα πίσω φτερά διπλώνονται κάτω από τα τέγμινα και το κόκκινο χρώμα εξαφανίζεται εντελώς. Αυτό εξηγεί γιατί ένα άτομο που παρατηρείται μόνο ακίνητο μπορεί να είναι δύσκολο να αναγνωριστεί.
Για τη φωτογράφηση των πίσω φτερών χρειάζεται συνήθως να καταγραφεί το έντομο κατά την απογείωση ή την πτήση. Δεν πρέπει να ανοίγονται με τη βία τα φτερά, επειδή είναι λεπτά και μπορούν να τραυματιστούν εύκολα.
Καμουφλάζ στο έδαφος
Το Oedipoda miniata περνά μεγάλο μέρος του χρόνου του πάνω σε γυμνό ή αραιά καλυμμένο έδαφος. Το χρώμα και τα σχέδια του σώματος σπάνε το περίγραμμά του και το κάνουν να μοιάζει με πέτρα, ξερό χώμα ή μικρό κομμάτι φυτικού υλικού.
Η αποτελεσματικότητα του καμουφλάζ αυξάνεται επειδή το έντομο παραμένει συχνά ακίνητο. Ένας παρατηρητής μπορεί να το αντιληφθεί μόνο όταν αυτό πηδήξει ή πετάξει από πολύ μικρή απόσταση.
Μετά από μια σύντομη πτήση προσγειώνεται ξανά στο έδαφος, κλείνει αμέσως τα χρωματιστά φτερά του και φαίνεται να εξαφανίζεται. Ο θηρευτής παρακολουθεί την έντονη κόκκινη εικόνα κατά την πτήση, αλλά όταν η ακρίδα προσγειωθεί βλέπει ξαφνικά ένα γκριζοκάστανο έντομο που δύσκολα ξεχωρίζει από το υπόστρωμα.
Ο αμυντικός ρόλος των χρωματιστών φτερών
Τα έντονα χρωματισμένα πίσω φτερά θεωρείται ότι λειτουργούν ως αιφνιδιαστικό αμυντικό σήμα. Όταν η ακρίδα απογειώνεται, η ξαφνική εμφάνιση του κόκκινου χρώματος μπορεί να αποσπάσει ή να αιφνιδιάσει έναν θηρευτή.
Όταν το έντομο προσγειωθεί και κλείσει τα φτερά, το εμφανές χρωματικό σήμα εξαφανίζεται. Ο θηρευτής μπορεί να συνεχίσει να αναζητά ένα κόκκινο έντομο, ενώ η ακρίδα έχει μετατραπεί οπτικά σε ένα καμουφλαρισμένο γκριζοκάστανο σώμα.
Η στρατηγική αυτή συνδυάζει τον αιφνιδιασμό κατά την απογείωση με την απόκρυψη μετά την προσγείωση.
Βιότοπος
Το είδος είναι θερμόφιλο και προτιμά ανοικτές, ξηρές και ηλιόλουστες περιοχές με μεγάλο ποσοστό γυμνού εδάφους. Μπορεί να εντοπιστεί σε:
- πετρώδεις και βραχώδεις πλαγιές,
- ξηρές κοίτες ποταμών και χειμάρρων,
- αραιούς φρυγανότοπους,
- ανοίγματα δασών,
- παραθαλάσσιες αμμώδεις ή χαλικώδεις περιοχές,
- άκρες χωματόδρομων,
- περιοχές με χαμηλή και αραιή βλάστηση.
Η πυκνή και ψηλή βλάστηση δεν αποτελεί τον καταλληλότερο βιότοπό του, επειδή το είδος χρειάζεται ανοιχτές επιφάνειες για να θερμαίνεται από τον ήλιο, να μετακινείται και να αξιοποιεί τον κρυπτικό του χρωματισμό.
Παρουσία στην Κύπρο
Το Oedipoda miniata αποτελεί μέρος της ορθοπτεροπανίδας της Κύπρου. Η αρχική ανάρτηση τεκμηριώνει φωτογραφική παρατήρηση από τον Σταυρό της Ψώκας, μέσα στο Δάσος Πάφου.
Η αναφορά αυτή δεν σημαίνει ότι το είδος περιορίζεται στη συγκεκριμένη περιοχή. Κατάλληλοι ξηροί, πετρώδεις και ανοικτοί βιότοποι υπάρχουν σε διάφορα μέρη της Κύπρου.
Η ανίχνευσή του εξαρτάται από την εποχή, τις καιρικές συνθήκες και την προσεκτική παρατήρηση του εδάφους. Λόγω του εξαιρετικού καμουφλάζ του, μπορεί να υπάρχει σε μια περιοχή χωρίς να γίνεται εύκολα αντιληπτό.
Γεωγραφική εξάπλωση
Το είδος παρουσιάζει παλαιαρκτική εξάπλωση. Απαντά σε περιοχές της νότιας Ευρώπης, της βόρειας Αφρικής, της ανατολικής Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και τμημάτων της δυτικής και κεντρικής Ασίας.
Η γεωγραφική του εξάπλωση συνδέεται κυρίως με θερμές και ξηρές περιοχές που διαθέτουν ανοικτό έδαφος. Η ακριβής κατανομή των ειδών του γένους Oedipoda χρειάζεται προσεκτική εξέταση, επειδή αρκετά συγγενικά είδη έχουν παρόμοια εξωτερική εμφάνιση.
Διατροφή
Όπως τα περισσότερα είδη της οικογένειας Acrididae, το Oedipoda miniata είναι κυρίως φυτοφάγο. Τρέφεται με τμήματα χαμηλής ποώδους βλάστησης, όπως φύλλα και τρυφερούς βλαστούς αγρωστωδών και άλλων μικρών φυτών.
Δεν θεωρείται μεταναστευτική ακρίδα που σχηματίζει τεράστια σμήνη, όπως ορισμένα είδη που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές γεωργικές καταστροφές. Ζει συνήθως μεμονωμένα ή σε περιορισμένους τοπικούς πληθυσμούς μέσα στους κατάλληλους βιότοπους.
Η οικολογική του παρουσία αποτελεί φυσικό μέρος της λειτουργίας των ξηρών οικοσυστημάτων.
Κίνηση και πτήση
Η πρώτη αντίδραση του εντόμου όταν αντιληφθεί κίνδυνο είναι συνήθως ένα δυνατό άλμα, το οποίο ακολουθείται από σύντομη πτήση κοντά στο έδαφος. Τα χρωματιστά πίσω φτερά γίνονται ορατά μόνο κατά την πτήση.
Μετά την προσγείωση, το έντομο μπορεί να παραμείνει εντελώς ακίνητο. Συχνά στρέφει το σώμα του με τρόπο που το περίγραμμά του να ταιριάζει καλύτερα με τις πέτρες, τις σκιές και τις γραμμές του εδάφους.
Οι επαναλαμβανόμενες ενοχλήσεις αναγκάζουν την ακρίδα να καταναλώνει ενέργεια και την εκθέτουν περισσότερο στους θηρευτές. Για τον λόγο αυτό πρέπει να παρατηρείται και να φωτογραφίζεται χωρίς παρατεταμένη καταδίωξη.
Αναπαραγωγή και κύκλος ζωής
Το είδος ακολουθεί τον τυπικό κύκλο ζωής των κοντόκερων ακριδών και παρουσιάζει ατελή μεταμόρφωση. Δεν υπάρχει στάδιο χρυσαλλίδας.
Μετά το ζευγάρωμα, το θηλυκό τοποθετεί τα αβγά μέσα στο έδαφος, συνήθως σε ομάδες που περιβάλλονται από προστατευτική αφρώδη έκκριση. Η έκκριση στερεοποιείται και σχηματίζει μια ωοθήκη ή ωόσακο, ο οποίος προστατεύει τα αβγά από μηχανικές βλάβες και απότομες μεταβολές της υγρασίας.
Από τα αβγά εκκολάπτονται νύμφες που μοιάζουν με μικροσκοπικούς, άπτερους ενήλικους οργανισμούς. Οι νύμφες περνούν από διαδοχικές εκδύσεις και τα φτερά αναπτύσσονται σταδιακά. Μετά την τελευταία έκδυση εμφανίζεται το πλήρως φτερωτό ενήλικο άτομο.
Ο ακριβής χρόνος εμφάνισης των ενηλίκων στην Κύπρο μπορεί να επηρεάζεται από τις βροχοπτώσεις, τη θερμοκρασία, το υψόμετρο και τις τοπικές συνθήκες.
Διαφορές από συγγενικά είδη
Η αναγνώριση του Oedipoda miniata χρειάζεται προσοχή, επειδή αρκετά είδη του γένους Oedipoda έχουν γκριζοκάστανο σώμα και χρωματιστά πίσω φτερά.
Το Oedipoda caerulescens έχει συνήθως γαλάζια πίσω φτερά με σκούρα ζώνη και επομένως διακρίνεται ευκολότερα όταν πετάξει. Αν όμως τα πίσω φτερά δεν φαίνονται, η εξωτερική ομοιότητα μπορεί να είναι μεγάλη.
Το Oedipoda germanica διαθέτει επίσης κόκκινα πίσω φτερά και συχνά αναφέρεται με την ίδια αγγλική κοινή ονομασία. Η διάκριση μεταξύ των δύο δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στο κόκκινο χρώμα. Χρειάζεται να εξετάζονται:
- η ακριβής απόχρωση και έκταση του κόκκινου,
- το σχήμα και η θέση της σκούρας ζώνης του πίσω φτερού,
- η διαμόρφωση του προνώτου και της μεσαίας τρόπιδας,
- τα σχέδια των τέγμινων,
- ο χρωματισμός των πίσω ποδιών,
- οι αναλογίες του σώματος,
- η γεωγραφική θέση και ο βιότοπος.
Για επιστημονική καταγραφή απαιτούνται καθαρές φωτογραφίες του εντόμου από επάνω και από το πλάι, καθώς και φωτογραφία των ανοιχτών πίσω φτερών, εφόσον μπορεί να ληφθεί χωρίς σύλληψη ή τραυματισμό.
Φυσικοί εχθροί
Το είδος αποτελεί τροφή για πολλά ζώα, μεταξύ των οποίων:
- εντομοφάγα πουλιά,
- σαύρες,
- μικρά θηλαστικά,
- αράχνες,
- αλογάκια της Παναγίας,
- παρασιτοειδή και άλλα αρπακτικά έντομα.
Το καμουφλάζ, τα δυνατά άλματα, η γρήγορη απογείωση και η αιφνιδιαστική εμφάνιση των κόκκινων φτερών αποτελούν τις σημαντικότερες άμυνές του.
Οικολογικός ρόλος
Ως φυτοφάγο έντομο, το Oedipoda miniata καταναλώνει μικρές ποσότητες φυτικής ύλης και συμμετέχει στη μεταφορά ενέργειας από τη βλάστηση προς τα ανώτερα επίπεδα της τροφικής αλυσίδας.
Παράλληλα, αποτελεί τροφή για πολυάριθμους θηρευτές. Τα αβγά, οι νύμφες και τα ενήλικα άτομα καταναλώνονται από διαφορετικά είδη ζώων, γεγονός που το καθιστά μέρος του πολύπλοκου τροφικού πλέγματος των ξηρών και ανοικτών οικοσυστημάτων.
Η παρουσία του μπορεί επίσης να αποτελεί ένδειξη διατήρησης ανοικτών, θερμών επιφανειών με γυμνό έδαφος και περιορισμένη φυτική κάλυψη.
Απειλές και διατήρηση των βιοτόπων
Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για λεπτομερή αξιολόγηση της κατάστασης του είδους ειδικά στην Κύπρο. Οι κυριότερες πιθανές πιέσεις σχετίζονται με την απώλεια και την αλλοίωση των ανοικτών ξηρών βιοτόπων.
Η εντατική οικοδόμηση, η αλλαγή χρήσης γης, η εκτεταμένη χρήση φυτοφαρμάκων, οι πυρκαγιές, η καταστροφή των παραποτάμιων και παράκτιων ανοικτών εκτάσεων και η πλήρης κάλυψη του γυμνού εδάφους από πυκνή βλάστηση μπορούν να περιορίσουν τους κατάλληλους χώρους διαβίωσης.
Η προστασία των φυσικών πετρωδών, αμμωδών και χαλικωδών οικοτόπων ωφελεί όχι μόνο το Oedipoda miniata, αλλά και πολλά άλλα εξειδικευμένα φυτά και ασπόνδυλα.
Ταξινόμηση
- Βασίλειο: Animalia
- Φύλο: Arthropoda
- Υποφύλο: Hexapoda
- Ομοταξία: Insecta
- Τάξη: Orthoptera
- Υποτάξη: Caelifera
- Υπεροικογένεια: Acridoidea
- Οικογένεια: Acrididae
- Υποοικογένεια: Oedipodinae
- Φυλή: Oedipodini
- Γένος: Oedipoda
- Είδος: Oedipoda miniata
- Αποδεκτή επιστημονική ονομασία: Oedipoda miniata (Pallas, 1771)
- Αρχικός συνδυασμός: Gryllus miniatus Pallas, 1771
- Αγγλικές κοινές ονομασίες: Scarlet Band-winged Grasshopper, Red-winged Grasshopper
Πηγές
- Biodiversity of Cyprus – Red-winged Grasshopper – Oedipoda miniata
- Orthoptera Species File – Oedipoda miniata
- GBIF – Oedipoda miniata
- Hochkirch, Dey & Husemann, 2023 – Phylogeography of the grasshopper genus Oedipoda
- European Locusts and Their Ecology – Oedipoda miniata
Red-winged Grasshopper – Scarlet Band-winged Grasshopper – Oedipoda miniata (Pallas, 1771) – Cyprus
An exceptionally well-camouflaged grasshopper with red wings
Oedipoda miniata (Pallas, 1771) is a species of short-horned grasshopper belonging to the family Acrididae and subfamily Oedipodinae. It is known in English as the Red-winged Grasshopper or, more specifically, the Scarlet Band-winged Grasshopper.
When resting on the ground, its greyish-brown appearance makes it almost invisible among stones and dry soil. As soon as it flies, however, it reveals its brilliant red or pinkish-red hindwings, which are crossed by a characteristic dark band.
This sudden contrast between cryptic coloration at rest and striking colours during flight is one of the most distinctive features of grasshoppers belonging to the genus Oedipoda.
Scientific name
The accepted scientific name is:
Oedipoda miniata (Pallas, 1771)
The species was described by Peter Simon Pallas in 1771 under the original name Gryllus miniatus. It was later transferred to the genus Oedipoda. For this reason, the author’s name and year are placed inside parentheses.
The specific epithet miniata derives from a Latin word referring to an intense red or vermilion colour and relates to the coloration of the hindwings.
Care is needed with the common name
The English name Red-winged Grasshopper is also used for other species, particularly Oedipoda germanica. The common name alone is therefore insufficient for a reliable identification.
Scarlet Band-winged Grasshopper is a more specific name for Oedipoda miniata, but the scientific name should always accompany it to prevent confusion.
Description
The body is robust and relatively compact, with well-developed hind legs that allow the insect to make powerful jumps. Females are generally larger and more heavily built than males, as is the case in many species of the family Acrididae.
The basic coloration varies considerably and may be:
- grey;
- brown;
- pale yellow;
- reddish-brown;
- dark or almost black.
Irregular dark and pale bands occur across the body and forewings. This variation enables the grasshopper to match the colours of the ground on which it lives.
The forewings, or tegmina, are narrow, leathery and coloured to resemble the ground. They cover and protect the more delicate hindwings while the insect is not flying.
The red hindwings
The hindwings are the species’ most striking characteristic. Their basal area is red, scarlet or pinkish-red and is partly bordered by a broad dark band. Beyond this band, the outer part of the wing is more transparent or less intensely coloured.
When the grasshopper is resting, the hindwings are folded beneath the tegmina and the red colour disappears completely. This explains why an individual observed only while stationary may be difficult to identify.
Photographing the hindwings usually requires capturing the insect during take-off or flight. The wings should never be forced open because they are delicate and can easily be damaged.
Camouflage on the ground
Oedipoda miniata spends much of its time on bare or sparsely vegetated ground. The colours and patterns of its body break up its outline and make it resemble a stone, dry soil or a small piece of plant material.
The effectiveness of the camouflage is increased by the insect’s habit of remaining motionless. An observer may notice it only when it jumps or flies from a very short distance.
Following a brief flight, it lands on the ground, immediately closes its coloured wings and appears to disappear. A predator follows the conspicuous red image in flight, but after the grasshopper lands, it suddenly sees a cryptically coloured grey-brown insect that is extremely difficult to distinguish from the substrate.
Defensive function of the coloured wings
The brightly coloured hindwings are thought to function as a sudden defensive signal. When the grasshopper takes off, the unexpected appearance of the red coloration may distract or startle a predator.
When the insect lands and closes its wings, the conspicuous colour signal disappears. The predator may continue searching for a red insect, while the grasshopper has visually transformed into a camouflaged grey-brown body.
This strategy combines surprise during take-off with concealment following landing.
Habitat
The species is thermophilic and favours open, dry and sunny areas with a high proportion of bare ground. It may be found in:
- stony and rocky slopes;
- dry riverbeds and streambeds;
- sparse phrygana;
- forest clearings;
- coastal sandy or gravelly areas;
- edges of dirt roads;
- areas with low and sparse vegetation.
Dense and tall vegetation is not its most suitable habitat because the species requires open surfaces on which to warm itself in the sun, move freely and make use of its cryptic coloration.
Occurrence in Cyprus
Oedipoda miniata forms part of the orthopteran fauna of Cyprus. The original post documents a photographic observation from Stavros tis Psokas in the Paphos Forest.
This record does not mean that the species is restricted to that particular area. Suitable dry, stony and open habitats occur in various parts of Cyprus.
Detection depends on the season, weather conditions and careful observation of the ground. Because of its exceptional camouflage, it may occur at a site without being easily noticed.
Geographical distribution
The species has a Palaearctic distribution. It occurs in parts of southern Europe, northern Africa, the eastern Mediterranean, the Middle East and areas of western and central Asia.
Its geographical distribution is mainly associated with warm and dry regions containing open ground. The precise distribution of species within the genus Oedipoda requires careful examination because several related species have a similar external appearance.
Diet
Like most members of the family Acrididae, Oedipoda miniata is primarily herbivorous. It feeds on parts of low herbaceous vegetation, including leaves and tender shoots of grasses and other small plants.
It is not considered a migratory locust that forms enormous swarms like some species capable of causing severe agricultural damage. It generally lives individually or in limited local populations within suitable habitats.
Its ecological presence is a natural part of the functioning of dry ecosystems.
Movement and flight
The insect’s first response when it detects danger is usually a powerful jump followed by a short flight close to the ground. The coloured hindwings become visible only during flight.
After landing, the insect may remain completely motionless. It often positions its body so that its outline matches the stones, shadows and lines of the ground more effectively.
Repeated disturbance forces the grasshopper to consume energy and exposes it more frequently to predators. It should therefore be observed and photographed without prolonged pursuit.
Reproduction and life cycle
The species follows the typical life cycle of short-horned grasshoppers and undergoes incomplete metamorphosis. There is no pupal stage.
After mating, the female deposits the eggs in the soil, usually in groups surrounded by a protective foamy secretion. This material hardens to form an egg pod, protecting the eggs from mechanical damage and sudden changes in moisture.
Nymphs emerge from the eggs resembling miniature, wingless adults. They pass through a series of moults, during which their wings gradually develop. The fully winged adult appears after the final moult.
The precise timing of adult emergence in Cyprus may be influenced by rainfall, temperature, elevation and local conditions.
Differences from related species
Identifying Oedipoda miniata requires care because several species in the genus Oedipoda possess grey-brown bodies and coloured hindwings.
Oedipoda caerulescens usually has blue hindwings with a dark band and can therefore be more readily distinguished in flight. When the hindwings are not visible, however, the external resemblance may be considerable.
Oedipoda germanica also possesses red hindwings and is frequently known by the same English common name. The distinction between the two should not be based solely on the presence of red coloration. The following features must be examined:
- the precise shade and extent of the red colour;
- the form and position of the dark hindwing band;
- the structure of the pronotum and its median carina;
- the patterns of the tegmina;
- the coloration of the hind legs;
- body proportions;
- geographical location and habitat.
A scientific record should be supported by clear dorsal and lateral photographs and, where possible without capture or injury, an image showing the open hindwings.
Natural enemies
The species is preyed upon by many animals, including:
- insectivorous birds;
- lizards;
- small mammals;
- spiders;
- praying mantises;
- parasitoids and other predatory insects.
Its camouflage, powerful jumps, rapid take-off and the sudden display of its red wings are its principal defences.
Ecological role
As a herbivorous insect, Oedipoda miniata consumes small quantities of plant material and contributes to the transfer of energy from vegetation to higher levels of the food chain.
It also provides food for numerous predators. Eggs, nymphs and adults are consumed by different animals, making the species part of the complex food web of dry and open ecosystems.
Its presence may also indicate the survival of open, warm habitats with bare ground and limited vegetation cover.
Threats and habitat conservation
Insufficient information is available for a detailed assessment of the species’ conservation status specifically in Cyprus. The main potential pressures are associated with the loss and alteration of open, dry habitats.
Intensive development, land-use change, widespread pesticide use, fires, destruction of open riverside and coastal areas, and the complete coverage of bare ground by dense vegetation may reduce the amount of suitable habitat.
Protecting natural stony, sandy and gravelly habitats benefits not only Oedipoda miniata but also many other specialised plants and invertebrates.
Classification
- Kingdom: Animalia
- Phylum: Arthropoda
- Subphylum: Hexapoda
- Class: Insecta
- Order: Orthoptera
- Suborder: Caelifera
- Superfamily: Acridoidea
- Family: Acrididae
- Subfamily: Oedipodinae
- Tribe: Oedipodini
- Genus: Oedipoda
- Species: Oedipoda miniata
- Accepted scientific name: Oedipoda miniata (Pallas, 1771)
- Original combination: Gryllus miniatus Pallas, 1771
- English common names: Scarlet Band-winged Grasshopper, Red-winged Grasshopper
No comments:
Post a Comment