The rich and rare biodiversity in Cyprus. The Cyprus biodiversity includes 1908 plants, 780 seashells, 250 fishes, more than 7.000 insects, 410 birds including migratory, 31 mammals, 9 snakes, 11 lizards,three amphibians, 120 land snails, fungi estimated 5-8 thousandand and three turtles.These numbers continually increase as a result of researc. Also see All about Cyprus.
From George Konstantinou. Email -
fanigeorge@hotmail.com -
Το υλικό της ιστοσελίδας αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία.
Translate
Showing posts with label Fossils of Cyprus. Show all posts
Showing posts with label Fossils of Cyprus. Show all posts
Μια ξεχωριστή διάλεξη στο Λύκειο Σολέας για την Προϊστορική Κύπρο μέσα από απολιθώματα
Την Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2026, στο Λύκειο Σολέας, πραγματοποιήθηκε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και διαφορετική διάλεξη με θέμα «Η Προϊστορία της Κύπρου μέσα από απολιθώματα». Η διάλεξη έγινε στο πλαίσιο του Προγράμματος «Σχολεία-Πρεσβευτές Πολιτισμού-Παιδιά πρεσβευτές Πολιτισμού» και απευθυνόταν σε μαθητές της Α’ Λυκείου. Βασικό στόχο είχε να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει τα νέα παιδιά, ηλικίας 15-16 ετών, σχετικά με την προϊστορία του νησιού μας, η οποία αποδεικνύει αναντίρρητα την εξελικτική πορεία της Κύπρου μας και την άρρηκτη συνύπαρξη παρόντος και παρελθόντος: μια ιστορία αθόρυβη, σιωπηλή, μυστική η οποία ξετυλίγει το νήμα της και μας αποκαλύπτει τα μυστικά που κρύβει η κυπριακή γη μέσα στα σπλάχνα της για εκατομμύρια χρόνια. Η Ιστορία αυτή φτάνει στο φως χάρη στον κύριο Γιώργο Κωνσταντίνου.
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1960 στη Λευκωσία και είναι φυσιοδίφης ερευνητής της κυπριακής βιοποικιλότητας. Φωτογράφος και κινηματογραφιστής άγρας ζωής και Πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Φυσικής Κληρονομίας και Βιοποικιλότητας της Κύπρου. Γνήσιος λάτρης της Φύσης, με ενεργό δράση και συμβολή στην ευαισθητοποίηση για την προστασία της κυπριακής βιοποικιλότητας. Στο ενεργητικό του έχει πολλές νέες ανακαλύψεις που αφορούν στην προϊστορική και σύγχρονη βιοποικιλότητα του τόπου μας, όπως ένα νέο είδος προϊστορικού ελέφαντα για την Κύπρο, νέες αναφορές εντόμων, κογχυλιών και άλλων θαλάσσιων ειδών, καθώς και την επιβεβαίωση ύπαρξης νέου θηλαστικού, αυξάνοντας έτσι τον αριθμό των θηλαστικών της Κύπρου από 30 σε 31. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι δύο νέα είδη από την κυπριακή βιοποικιλότητα φέρουν το όνομά του: το απολίθωμα γαστερόποδου Bela konstantinoui και το ισόποδο Armadillo konstantinoui. Αναφέρεται επίσης ότι στο παρόν στάδιο ετοιμάζεται ένα ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τη δράση του κ. Γιώργου Κωνσταντίνου.
Ο κ. Γιώργος Κωνσταντίνου παρουσίασε με μοναδικό τρόπο μέσα από τη γνήσια αγάπη και αφοσίωσή του για τη φύση, τη δημιουργία της Νήσου Κύπρου, τους πρώτους κατοίκους της, προϊστορικούς οργανισμούς, τα πρώτα θηλαστικά, μέσα από τα ίχνη που έχουν αφήσει σε ποτάμια, φαράγγια, σπήλαια. Η αποκάλυψη της πραγματικής ηλικίας της Κύπρου και της Προϊστορίας της, η σύνδεσή της με τον περιβάλλοντα χώρο της νοτιοανατολικής Μεσογείου, αλλά και η επαφή με τα ίδια τα απολιθώματα, ηλικίας εκατομμυρίων χρόνων, εντυπωσίασε πραγματικά τους μαθητές. Αυτό που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση στους μαθητές ήταν η ύπαρξη ιπποποτάμων και ελεφάντων, οι οποίοι ταξίδεψαν από την Αφρικανική Ήπειρο. Τα είδη αυτά είχαν υποστεί το φαινόμενο του «νησιώτικου νανισμού», το οποίο, όπως εξήγησε ο κύριος Γιώργος Κωνσταντίνου, συμβαίνει στα νησιά για λόγους οικονομίας στη διατροφική αλυσίδα. Ίχνη τους υπάρχουν μέσα από δόντια και κόκκαλα, τα οποία είναι ενσωματωμένα σε τοίχους σπηλαίων.
Κάποιες από τις ανακαλύψεις του έχουν γίνει στην κατεχόμενη Κύπρο, σε συλημένα και κατεστραμμένα σπήλαια, γεγονός που μαρτυρεί για ακόμη μια φορά ότι η πολιτιστική μας κληρονομιά καταστρέφεται ολοκληρωτικά και μαζί με αυτήν πολύτιμες πληροφορίες για το προϊστορικό παρελθόν μας. Το γεγονός αυτό θα πρέπει να μας θορυβήσει, γιατί η πολιτιστική κληρονομιά, οι ρίζες ενός λαού αποτελούν την πνευματική του τροφή η οποία τον οδηγεί στην ανέλιξη, όπως ακριβώς ένα δέντρο τρέφεται μέσα από τις ρίζες του. Αν αυτές αποκοπούν, το δέντρο παύει να υπάρχει. Η γνώση του παρελθόντος είναι απαραίτητη για την επιβίωσή του στη σύγχρονη κοινωνία. Ο τόπος είναι ο άνθρωπος και ο άνθρωπος είναι ο τόπος.
Η δημιουργία της ιστορικής ενσυναίσθησης, της αίσθησης του «ανήκειν» , αποτελούν τους βασικούς πυλώνες όλων των σύγχρονων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, καθώς αυτές οδηγούν στην ολόπλευρη ανάπτυξη των μαθητών, στην ποιοτική ζωή και την καλλιέργεια της υγιούς πολιτότητας σε μια σύγχρονη πολυπολιτισμική κοινωνία.
Sir David Attenborough, the man who brought the beauty of the natural world to millions of viewers, recently stated that he “would never have become a naturalist under today’s fossil laws.” In simple terms, strict regulations that prohibit the collection of fossils deprive children of their first encounter with the adventure of nature. In Britain, as in many other countries, “Sites of Special Scientific Interest” are strictly protected. No one may collect a fossil without a special permit, even if it is about to be destroyed by erosion or human activity. Attenborough called this a “disaster waiting to happen,” because new generations of naturalists cannot be born if they never get their hands dirty, if they never hold in their palms a fragment of the Earth’s past.
His view is not isolated. Chris Packham, also a BBC nature presenter, stressed that “young people are disconnected from nature” and warned that the countryside has turned into a forbidden place for children. “They are not watching fox cubs at dawn, they are not picking up fossils,” he said, emphasizing that experience not theory is what ignites passion.In Cyprus, the situation is similar. Legislation treats fossils solely as “cultural goods,” effectively banning their collection by individuals. Yet nature itself and human activity destroys invaluable specimens every day: in quarries, on construction sites, and during roadworks. For decades, private collectors have been rescuing fossils with personal effort and passion. They study them, preserve them, and often share them with the public. Thanks to these individuals, priceless specimens have been saved that would otherwise have been lost forever. These collectors are not enemies of science; they are its allies.The state must acknowledge their contribution and formally integrate them into the protection of Cyprus’ geological and paleontological heritage. Instead of blanket prohibitions, we need regulations that allow the rescue of fossils that would otherwise be destroyed.Because, as Attenborough said, “it is absurd not to be allowed to collect a fossil, when thousands are ground into dust for cement.” The difference is that when a child picks up a fossil, it may spark a flame that will last a lifetime. And that flame is the only thing that can secure the future of science and of nature itself.Ο σερ Ντέιβιντ Αττενμπόρο, ο άνθρωπος που έφερε σε εκατομμύρια θεατές την ομορφιά του φυσικού κόσμου, δήλωσε πρόσφατα ότι «δεν θα είχε γίνει ποτέ φυσιοδίφης με τους σημερινούς νόμους περί απολιθωμάτων». Με λίγα λόγια, οι αυστηροί κανονισμοί που απαγορεύουν τη συλλογή απολιθωμάτων στερούν από τα παιδιά την πρώτη τους επαφή με την περιπέτεια της φύσης.Η Βρετανία, όπως και πολλές άλλες χώρες, προστατεύει αυστηρά τις «Περιοχές Ειδικού Επιστημονικού Ενδιαφέροντος». Κανείς δεν μπορεί να μαζέψει ούτε ένα απολίθωμα χωρίς ειδική άδεια, ακόμα κι αν πρόκειται να καταστραφεί από διάβρωση ή ανθρώπινες δραστηριότητες. Ο Αττενμπόρο μίλησε για μια «καταστροφή εν αναμονή», γιατί νέες γενιές φυσιοδιφών δεν θα γεννηθούν αν δεν βάλουν τα χέρια τους στο χώμα, αν δεν πιάσουν στα χέρια τους ένα κομμάτι του παρελθόντος. Η άποψή του δεν είναι μοναχική. Ο Κρις Πάκχαμ, επίσης παρουσιαστής της φύσης στο BBC, τόνισε ότι «οι νέοι δεν συνδέονται με τη φύση» και προειδοποίησε ότι η ύπαιθρος μετατρέπεται σε έναν απαγορευμένο χώρο για τα παιδιά. «Δεν παρατηρούν αλεπουδάκια, δεν μαζεύουν απολιθώματα», είπε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι η εμπειρία, όχι η θεωρία, είναι εκείνη που γεννάει το πάθος.Στην Κύπρο, η κατάσταση είναι παρόμοια. Η νομοθεσία αντιμετωπίζει τα απολιθώματα αποκλειστικά ως «πολιτιστικά αγαθά», απαγορεύοντας ουσιαστικά τη συλλογή τους από ιδιώτες. Ωστόσο, η ίδια η φύση αλλά και η ανθρώπινη δραστηριότητα καταστρέφουν καθημερινά ανεκτίμητα δείγματα, σε λατομεία, οικοδομικά έργα και οδοποιίες. Εδώ και δεκαετίες, υπάρχουν συλλέκτες που με προσωπικό κόπο και πάθος διασώζουν απολιθώματα, τα μελετούν και τα μοιράζονται με το κοινό. Χάρη σε αυτούς, σώθηκαν πολύτιμα δείγματα που διαφορετικά θα είχαν χαθεί για πάντα. Οι συλλέκτες αυτοί δεν είναι εχθροί της επιστήμης είναι σύμμαχοί της.Η πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει τη συμβολή τους και να τους εντάξει θεσμικά στην προστασία της γεωλογικής και παλαιοντολογικής κληρονομιάς. Αντί να απαγορεύουμε τη συλλογή, θα έπρεπε να δημιουργηθούν κανόνες που να επιτρέπουν τη διάσωση απολιθωμάτων που διαφορετικά θα καταστρέφονταν.Γιατί, όπως είπε και ο Αττενμπόρο, «να μην επιτρέπεται να μαζέψεις ένα απολίθωμα είναι παράλογο, όταν επιτρέπεται να αλεστούν χιλιάδες στα τσιμεντάδικα». Η διαφορά είναι πως ένα παιδί που θα πιάσει ένα απολίθωμα στο χέρι του ίσως ανάψει μια σπίθα που θα κρατήσει μια ζωή. Και αυτή η σπίθα είναι το μόνο που μπορεί να εξασφαλίσει το μέλλον της επιστήμης και της φύσης.
Galeodea rugosa, common name : the rugose bonnet, is a species of large sea snail, a marine gastropod mollusk in the family Cassidae, the helmet snails and bonnet snails
The shell size varies between 50 mm and 140 mm. The color of the shell varies between an off white to a reddish brown.
This species is distributed in European waters along the British Isles, in the Atlantic Ocean along Spain, Portugal, the Azores and West Africa and in the Mediterranean Sea. From Wikipedia, the free encyclopedia
Το εκκλησάκι των Αγίων Σαράντα είναι για το Δήμο Παραλιμνίου ένα ‘’θαύμα της φύσης’’ εφόσον είναι μια μεγάλη φυσική σπηλιά που βρίσκεται στο όρος Φανού. Μια σπηλιά με λευκό και γαλανό χρώμα μέσα στο κούφωμα του βουνού αφιερωμένη στους Αγίους Σαράντα λόγω της συσχέτισης των σαράντα σταλακτιτών που έσταζαν από την οροφή με τους Αγίους. Στο εσωτερικό της σπηλιάς είναι μια υποτυπώδης Αγία Τράπεζα και σποραδικές εικόνες Αγίων. Οι επισκέπτες αναπάσα στιγμή μπορούν να επισκεφθούν το εξωκλήσι εφόσον είναι πάντοτε ανοικτό.https://www.paralimni.org.cy/
Απολιθωμένα οστά που ανήκουν σε ιπποπόταμους και ελέφαντες υπάρχουν ενσωματωμένα στους βράχους που έζησαν πρίν από χιλιάδες χρόνια μέσα και έξω από την σπηλιά, Οι κάτοικοι των γύρω χωριών πίστευαν πως τα οστά αυτά πρέπει να ήταν λείψανα πρωτοχριστιανών μαρτύρων, οι οποίοι σφαγιάσθηκαν εδώ. Καθιερώθηκε λοιπόν να θεωρούνται τα οστά αυτά είναι των Αγίων Σαράντα εξού και το όνομα που δόθηκε στο σπήλαιο - εκκλησάκι αυτό. Πηγή George Konstantinou
Του Γιώργου Κωνσταντίνου - Εφημερίδα πολίτης 19/5/2019
Κείμενο, φωτογραφίες Βιντεο του Γιώργου Κωνσταντίνου
Το Ακρωτήριο Πύλα βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της νήσου. Διοικητικά βρίσκεται στην Επαρχία Λάρνακας και είναι το ανατολικό όριο του κόλπου της Λάρνακας. Το πιο κοντινό χωριό είναι το χωριό Ξυλοφάγου που απέχει περίπου τρία χιλιόμετρά από το ακρωτήριο Πύλας. Τα επόμενα πιο κοντινά χωριά είναι η Ορμήδεια, το Λιοπέτρι και το Αυγόρου. Το όνομά του ακρωτηρίου προέρχεται από την κοντινή μεικτή κωμόπολη Πύλα. Στο Ακρωτήριο Πύλα υπάρχουν και τα θεμέλια μεσαιωνικού πύργου που ονομάζετε «Πύρκος της Ξυλοφάγου». Από τον πύργο αυτόν επόπτευαν την περιοχή για επιδρομές από την θάλασσα
Ακρωτήριο Πύλας
Η περιοχή αποτελείτε κυρίως από ασβεστολιθικούς βράχους, απόκρημνους γκρεμούς, απότομες βραχώδεις ακτές καθώς και πάρα πολλά εντυπωσιακά παραθαλάσσια σπήλαια. Οι ασβεστολιθικοί βράχοι προέρχονται από ένα αρχέγονο κοραλλιογενή ύφαλο εκατομμυρίων ετών ο οποίος με τις διάφορες διαδικασίες ανάδυσης της Κύπρου από την θάλασσα έχει βρεθεί στην ξηρά. Αυτό το μαρτυρούν τα θαλάσσια απολιθώματα που βρίσκονται ενσωματωμένα σε αυτούς τους βράχους που είναι κοράλλια, αστερίες και κογχύλια. Εάν εξαιρέσεις το λατομείο που βρίσκετε στην περιοχή, πρόκειται για μια σχετικά ήσυχη, παρθένα και ερημική τοποθεσία καθώς οι προσβάσεις είναι δύσκολες και η τοποθεσία είναι άγνωστη στους πολλούς.
Ο εντυπωσιακός Κοκκινόκρεμμος στο Ακρωτήρι Πύλα, είναι ίσως ο πιο απόκρημνος και μεγαλύτερος παραθαλάσσιος γκρεμός της Κύπρου και πραγματικά η θέα του σου κόβει την ανάσα. Πήρε το όνομα του από το κοκκινωπό χρώμα που έχουν τα ασβεστολιθικά του πετρώματα. Στην περιοχή Κοκκινόκρεμμος υπάρχει αρχαιολογικός χώρος που χρονολογείτε από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού.
Ο εντυπωσιακός Κοκκινόκρεμμος.
Ο εντυπωσιακός Κοκκινόκρεμμος.
Στην περιοχή είναι πολύ εμφανές θαλάσσιες αναβαθμίδες γνωστές και ως παλαιοακτές. Οι θαλάσσιες αναβαθμίδες είναι οι οριζόντιες γραμμές στο έδαφος που μοιάζουν με σκαλοπάτια που δημιούργησε η στάθμη της θάλασσας πριν εκατομμύρια χρόνια πριν υποχωρήσει αφήνοντας τα σκαλοπάτια αυτά στην ξηρά.
Η περιοχή του Ακρωτηρίου Πύλα έχει ιδιαίτερη οικολογική αξία καθώς πολλά αποδημητικά πουλιά χρησιμοποιούν την περιοχή ως ενδιάμεσο αποδημητικό σταθμό. Συναντούμε μερικά είδη σπάνιων ενδημικών σαλιγκαριών και σπάνιων ενδημικών φυτών καθώς και μοναδικά φυτά που φύονται μόνο εκεί και εμπεριέχονται στο κόκκινο βιβλίο της χλωρίδας του τόπου μας. Μαγευτικό είναι το τοπίο κατά την περίοδο που ανθίζουν τα αγριολούλουδα όπως τα κυκλάμινα και τα ματσικόριδα που φύονται στις σχισμές των ασβεστολιθικών βράχων κοντά στην θάλασσα. Στο ακρωτήριο Πύλα και στην ευρύτερη περιοχή συναντούμε τα λεγόμενα Εποχικά Λιμνία. Τα Μεσογειακά Εποχικά Λιμνία είναι οικότοποι προτεραιότητας και εξαιρετικής οικολογικής σημασίας σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία (‘Habitats' Directive 92/43/EEC) που τα τελευταία χρόνια απειλούνται με εξαφάνιση. Πρόκειται για μικρές σε έκταση, εποχιακές λιμνούλες (κολύμπες) σε φυσικά κοιλώματα ασβεστολιθικών βράχων που εμφανίζονται περιοδικά αναλόγως με τις βροχοπτώσεις καθώς γεμίζουν με βρόχινο νερό και φιλοξενούν σημαντικό αριθμό ειδών χλωρίδας και πανίδας, πολλά από τα οποία είναι σπάνια και ενδημικά. Στις πολλές παραθαλάσσιες σπηλιές που υπάρχουν στην περιοχή βρίσκουν καταφύγιο διάφορα είδη νυχτερίδων και αρκετά είδη πουλιών που αναπαράγονται εκεί όπως αγριοπερίστερα, διάφορα είδη χελιδονιών, κουκουβάγιες και Ανθρωποπούλια. Στις σπηλιές αυτές πολύ πιθανών να βρίσκουν καταφύγιο και να αναπαράγονται και οι σπάνιες μεσογειακές φώκιες Monachus monachus καθώς υπάρχουν αναφορές από ντόπιους ψαράδες για την ύπαρξη τριών φώκιων στην περιοχή.
Η σπηλιά του Κοκκινόκρεμμου
Μεγάλο παλαιοντολογικό ενδιαφέρων παρουσιάζουν αρκετές παραθαλάσσιες σπηλιές της περιοχής καθώς σε αυτές υπάρχουν απολιθώματα προϊστορικών ζώων όπως ελεφάντων και ιπποπόταμων που έζησαν κατά την πλειστόκαινο περίοδο και τώρα έχουν εξαφανιστεί και που πολύ πιθανών να ευθύνονται οι πρώτοι νεολιθικοί άνθρωποι που έφτασαν στο νησί. Η χρονολογία άφιξης αυτών των νεολιθικών ανθρώπων συμπίπτει με τον αφανισμό των ζώων αυτών πριν περίπου 12 χιλιάδες χρόνια. Οι άνθρωποι τότε ήταν κυνηγοί τροφοσυλέκτες , δηλαδή ζούσαν αποκλειστικά από το Κυνήγι και την φύση και πιθανόν να κυνήγησαν τα ζώα αυτά μέχρι τελικού αφανισμού. Οι σπηλιές αυτές πολύ πιθανών να χρησιμοποιήθηκαν ως φυσικά καταφύγια από αυτούς τους πρώτους νεολιθικούς ανθρώπους. Έχω επισκεφτεί τις περισσότερες από αυτές τις σπηλιές και πραγματικά είναι εντυπωσιακές. Κάτι το οποίο είναι σημαντικό και μπορεί να συνδέσει τον νεολιθικό άνθρωπο με αυτές τις σπηλιές είναι το γεγονός ότι σε δύο από αυτές τις σπηλιές έχω βρει μαζί με τα οστά των ζώων χερσαία σαλιγκάρια που και αυτά έχουν αποτελέσει σημαντική πηγή τροφής για τους πρώτους νεολιθικούς ανθρώπους της Κύπρου.
Ο Μαυρόσπηλιος
Στον Μαυρόσπηλιο
Στις 5/5/2019 είχα την τύχη να δω αυτές τις σπηλιές και δια θαλάσσης. Ο φίλος Αντώνης Λ. Μακρής και το “Πολιτιστικό Εργαστήριο Ξυλοφάγου" που ο ίδιος έχει δημιουργήσει έχει οργανώσει μια τετράωρη κρουαζιέρα με 140 άτομα όπου είχα την τιμή να είμαι ο ξεναγός μαζί με τον Ελευθέριο Χατζηστερκώτη. Μιλήσαμε για θέματα Περιβάλλοντος, Γεωλογίας, Παλαιοντολογίας και Φυσικής Ιστορίας. Ο απώτερος σκοπός της μίνι κρουαζιέρας ήταν να δούμε τις σπηλιές και γενικά να γνωρίσει ο κόσμος το Ακρωτήριο Πύλα δια θαλάσσης. Τον ευχαριστώ θερμά για αυτή την πρωτοβουλία και την καταπληκτική εμπειρία που μας έδωσε.
Σπηλιά της Εγγλεζούς
Οι σπηλιές αυτές ερχόμενοι από τον ποταμό του Λιοπετριού είναι: Η σπηλιά των Αγίων Σαράντα, η σπηλιά του Νικολάτζιη, η σπηλιά της Εγγλεζούς, Ο Μαυρόσπηλιος και η σπηλιά του Κοκκινόκρεμμου.
Οι σπηλιές αυτές είναι άγνωστες για τους περισσοτέρους ανθρώπους καθώς δεν φαίνονται από ξηράς και δεν υπάρχουν εύκολες προσβάσεις για να πάει κάποιος, ακόμα και από την θάλασσα είναι αδύνατο να τις βρει κάποιος αν δεν του τις δείξει κάποιος που ξέρει καθώς υπάρχουν πολλές σπηλιές και δεν μπορεί να ξέρει ποιες από όλες είναι.
Σπηλιά του Νικολάτζιη
Η σπηλιά των Αγίων Σαράντα είναι η πιο μεγάλη από όλες και μέσα υπάρχουν οστά προϊστορικών ζώων ενσωματωμένα στον βράχο. Η σπηλιά αυτή θεωρείτε ιερός χώρος και μέσα ο επισκέπτης θα δει πολλές εικόνες αγίων και καντήλια. Τα παλιά χρόνια οι άνθρωποι που έβρισκαν τα οστά και τα δόντια αυτών των ζώων πίστευαν ότι ανήκαν σε αγίους που μόνασαν στα σπήλαια αυτά και συνδέαν τους χώρους αυτούς με την θρησκεία, έκτιζαν μάλιστα και εκκλησίες που υπάρχουν και σήμερα. Η συγκεκριμένη σπηλιά πήρε το όνομα της από τους Αγίους Σαράντα Μάρτυρες, της παγωμένης λίμνης της Σεβάστειας.
Σπηλιά των Αγίων Σαράντα
Το 1903 επισκέφθηκε τη σπηλιά της Εγγλεζούς η Αγγλίδα παλαιοντολόγος Ροδοθέα Μπέιτς (Dorothy Bate) του μουσείου φυσικής ιστορίας του Λονδίνου, η οποία διαπίστωσε ότι τα απολιθωμένα οστά ανήκαν σε ιπποπόταμους. Το γεγονός της επίσκεψης έκανε εντύπωση στους κατοίκους και από τότε η σπηλιά είναι γνωστή με το όνομα η Σπήλια της Εγγλεζούς. Η πρώτη αναφορά για την ύπαρξη των ζώων αυτών στην Κύπρο έγινε από την Ροδοθέα Μπέιτς.
Στον Μαυρόσπηλιο υπάρχουν εντυπωσιακοί σταλακτίτες και σταλαγμίτες μέρος των οποίων βρίσκονται μέσα στο νερό σε υποθαλάσσιο σπήλαιο, πράγμα που αποδεικνύει ότι κάποτε η στάθμη της θάλασσας ήταν αρκετά μέτρα πιο πίσω από ότι είναι σήμερα. Αυτό αποδεικνύετε και στην σπηλιά των Αγίων Σαράντα καθώς οστά ιπποπόταμων υπάρχουν ενσωματωμένα σε βράχους που βρίσκονται και μέσα στην θάλασσα.
Ένας πολύ σημαντικός χώρος με οστά είναι αυτός που βρίσκετε στην παραλιακή περιοχή Ξυλοφάγου και δίπλα από το Ακρωτήριο Πύλα. Στην περιοχή αυτή έχουν βρεθεί οστά ιπποπόταμων, ελεφάντων, μοσχογαλής , αρπακτικών πουλιών , χελώνας γλυκού νερού και χελώνας ξηράς.
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
