Translate

Thursday, 15 September 2016

Η κατεχόμενη κωμόπολη Τρίκωμο της επαρχίας Αμμοχώστου – The occupied town of Trikomo, Famagusta District – Cyprus

See also


Το εκκλησάκι του Αγίου Ιακώβου στην κατεχόμενη κωμόπολη του Τρικώμου - The chapel of Ayios Iakovos (Saint Jacob) in Turkish occupied Trikomo


Photos 17/2/2016 by George Konstantinou












Below in English

Κείμενο και φωτογραφίες: Γιώργος Κωνσταντίνου – Τρίκωμο, 17/2/2016

Τρίκωμο

Το Τρίκωμο είναι ιστορική κωμόπολη της επαρχίας Αμμοχώστου, στη γεωγραφική περιφέρεια της ανατολικής Μεσαορίας, και βρίσκεται στο κατεχόμενο από το 1974 τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι κτισμένο περίπου 20–22 χιλιόμετρα βόρεια της Αμμοχώστου, κοντά στο άνοιγμα της πεδιάδας της Μεσαορίας προς τη χερσόνησο της Καρπασίας και λίγα χιλιόμετρα από τον κόλπο της Αμμοχώστου. Η θέση του το κατέστησε διαχρονικά σημαντικό περιφερειακό οικισμό, με οδικές συνδέσεις προς τη Μεσαορία, την Καρπασία και την Αμμόχωστο.

Ονομασία και καταβολές

Η ονομασία Τρίκωμο είναι παλαιό ελληνικό τοπωνύμιο και συνδέεται με τις λέξεις «τρεις» και «κώμη». Η επικρατέστερη ερμηνεία είναι ότι στην περιοχή υπήρχαν αρχικά τρεις γειτονικοί μικρότεροι οικισμοί, οι οποίοι ενώθηκαν και σχημάτισαν μία κοινότητα. Ανάλογος τρόπος σχηματισμού ονομασιών απαντά και στα Δίκωμο, Πεντάκωμο και Επτακώμη. Η ενοποίηση θεωρείται ότι πρέπει να είχε πραγματοποιηθεί ήδη κατά τη Βυζαντινή περίοδο, ενώ η παρουσία σημαντικού βυζαντινού ναού επιβεβαιώνει τη μακρά ιστορική συνέχεια της περιοχής.

Η περιοχή ήταν κατοικημένη πολύ πριν από τον Μεσαίωνα. Αρχαιολογικές έρευνες έχουν εντοπίσει θέσεις της Κυπρογεωμετρικής και Κυπροαρχαϊκής περιόδου στο Πλατύβουνο, καθώς και κατάλοιπα της Κυπροκλασικής και Ελληνιστικής περιόδου στην Καυκαλιά. Η ευρύτερη περιοχή βρισκόταν στην επικράτεια του αρχαίου βασιλείου της Σαλαμίνας και φαίνεται ότι παρουσίασε μακρά και σχεδόν συνεχή ανθρώπινη παρουσία. Αρχαίοι τάφοι και άλλες αρχαιολογικές θέσεις καταγράφονται επίσης γύρω από το Τρίκωμο, μεταξύ άλλων στην περιοχή Μερσινερή.

Το Τρίκωμο κατά τον Μεσαίωνα

Το Τρίκωμο αναφέρεται σε μεσαιωνικές πηγές και εμφανίζεται σε παλαιούς χάρτες με τύπους όπως Tricomi και Tricorni. Ο Louis de Mas Latrie το περιλαμβάνει μεταξύ των βασιλικών κτημάτων της περιόδου των Λουζινιανών, ενώ αναφέρεται επίσης ως φέουδο της Ισαβέλλας, χήρας του Αμάλριχου Λουζινιανού, στα τέλη του 12ου αιώνα.

Ο Κύπριος χρονικογράφος Λεόντιος Μαχαιράς αναφέρει το Τρίκωμο σε επεισόδιο του Ιανουαρίου 1367. Ο βασιλιάς Πέτρος Α΄, αφού ο στόλος του διασκορπίστηκε από σφοδρή θαλασσοταραχή, αποβιβάστηκε και κατευθύνθηκε προς το Τρίκωμο. Ο Μαχαιράς αναφέρει επίσης έναν Τρικωμίτη που υπηρετούσε ως αρχιταχυδρόμος του βασιλιά Πέτρου Β΄, ένδειξη της παρουσίας και της αναγνωρισιμότητας του οικισμού κατά τον 14ο αιώνα.

Το 1833, στην περιοχή του Μπογαζιού Τρικώμου, ο καλόγερος Ιωαννίκιος εγκατέστησε στρατόπεδο κατά την αποτυχημένη επαναστατική του προσπάθεια, αναμένοντας πλοίο με όπλα από το εξωτερικό, το οποίο τελικά δεν έφθασε.

Γεωγραφία, γεωλογία και φυσικό περιβάλλον

Το Τρίκωμο είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 30 μέτρων. Το τοπίο είναι κυρίως πεδινό, με ελαφρά κλίση προς τη θάλασσα, και διασχίζεται από μικρά υδατορεύματα όπως ο Καλαμούλης και ο Άγιος Σάββας, τα οποία κατέρχονται από την περιοχή του Πενταδάκτυλου.

Η γεωλογία της διοικητικής έκτασης είναι ποικίλη. Καταγράφονται προσχώσεις αναβαθμίδων, γύψοι του σχηματισμού Καλαβασού, ασβεστολιθικοί ψαμμίτες και άμμοι του σχηματισμού Αθαλάσσας, φλύσχης της Κυθρέας και νεότερες αλλουβιακές αποθέσεις. Πάνω σε αυτά αναπτύχθηκαν διαφορετικοί τύποι εδαφών, μεταξύ άλλων ξερορεντζίνες, terra rossa και προσχωσιγενή εδάφη. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι σχετικά χαμηλή, γύρω στα 370 χιλιοστά, χαρακτηριστικό του ξηρού περιβάλλοντος της Μεσαορίας.

Μέσα στα διοικητικά όρια του Τρικώμου εμπίπτει το κρατικό δάσος Καυκάλλα και τμήματα των κρατικών δασών Πλατύ Βουνό και Σταλός. Πριν από το 1974 στις ακαλλιέργητες εκτάσεις υπήρχε χαρακτηριστική μεσογειακή χαμηλή βλάστηση με αόρατους, θρουμπιά, μαζιές, σχινιές, αγριοτερατσιές, μερσινιές και ξισταρκές.

Γεωργία, κτηνοτροφία και οικονομία

Η οικονομία του Τρικώμου πριν από την τουρκική εισβολή βασιζόταν σε σημαντικό βαθμό στη γεωργία και την κτηνοτροφία. Κυριαρχούσαν οι καλλιέργειες σιτηρών και κτηνοτροφικών φυτών, ενώ σε μικρότερη έκταση καλλιεργούνταν εσπεριδοειδή και λαχανικά. Ιδιαίτερη σημασία είχε παλαιότερα και η παραγωγή βαμβακιού.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα πτυχή της οικονομικής ιστορίας του Τρικώμου είναι ότι το 1879 λειτούργησε εκεί πρωτόγονη ατμομηχανή για την επεξεργασία βαμβακιού, η οποία καταγράφεται ως η πρώτη τέτοια μηχανή που είχε εισαχθεί στην Κύπρο. Το γεγονός δείχνει τη σημασία που είχε η βαμβακοπαραγωγή και η εμπορική δραστηριότητα στην περιοχή κατά τα πρώτα χρόνια της βρετανικής διοίκησης.

Η κτηνοτροφία ήταν επίσης ανεπτυγμένη. Λίγο πριν από την εισβολή εκτρέφονταν σημαντικοί αριθμοί προβάτων, αιγών και πουλερικών, και εκατοντάδες κάτοικοι ασχολούνταν με κτηνοτροφικές δραστηριότητες.

Εκπαίδευση και περιφερειακός ρόλος

Το Τρίκωμο εξελίχθηκε σε σημαντικό εκπαιδευτικό κέντρο της ανατολικής Μεσαορίας και της εισόδου προς την Καρπασία. Η οργανωμένη ελληνική εκπαίδευση έχει βαθιές ρίζες στον 19ο αιώνα. Αρχικά ιερείς και λαϊκοί δίδασκαν τα πρώτα γράμματα σε παιδιά της κοινότητας, ενώ το 1872 ιδρύθηκε η πρώτη αλληλοδιδακτική σχολή. Πρώτος δάσκαλος της σχολής ήταν ο Αλέξανδρος Λουκάς, απόφοιτος του Σχολαρχείου Λευκωσίας.

Με την πάροδο του χρόνου το Τρίκωμο αναδείχθηκε σε ευρύτερο εκπαιδευτικό κέντρο. Διέθετε γυμνάσιο, το οποίο εξυπηρετούσε όχι μόνο την κωμόπολη αλλά και την ευρύτερη περιοχή, ενώ στην παλιά ανάρτηση του Biodiversity of Cyprus καταγράφεται ότι στο ελληνικό Δημοτικό Σχολείο φοιτούσαν 253 μαθητές κατά το σχολικό έτος 1973–74.

Ο περιφερειακός χαρακτήρας του Τρικώμου δεν περιοριζόταν στην εκπαίδευση. Αστυνομικός σταθμός λειτουργούσε ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα και περιφερειακός γιατρός είχε έδρα στην κοινότητα από τη δεκαετία του 1920, γεγονός που επιβεβαιώνει τον ρόλο του ως κέντρου υπηρεσιών για τις γύρω κοινότητες.

Εκκλησίες και μνημεία

Το Τρίκωμο διέθετε πλούσια εκκλησιαστική κληρονομιά. Η παλιά καταγραφή του Biodiversity of Cyprus αναφέρει, μεταξύ άλλων, ναούς και ξωκλήσια αφιερωμένα στον Άγιο Γεώργιο, την Παναγία, τον Άγιο Ανδρόνικο, την Παναγία Θεοτόκο, τον Άγιο Ιάκωβο, τον Άγιο Αθανάσιο και τον Άγιο Θωμά. Η Εκκλησία της Κύπρου αναφέρει ότι πριν από το 1974 το Τρίκωμο είχε δύο μεγάλους ενοριακούς ναούς και δεκατέσσερα παρεκκλήσια και εξωκλήσια.

Ιδιαίτερης αξίας είναι ο Ναός της Παναγίας Θεοτόκου, ένα από τα σημαντικά βυζαντινά εκκλησιαστικά μνημεία της Κύπρου, με αξιόλογες τοιχογραφίες των αρχών του 12ου αιώνα και μεταγενέστερες μεσαιωνικές προσθήκες. Σημαντικό είναι επίσης το μικρό ξωκλήσι του Αγίου Ιακώβου, γνωστό τοπικά και ως Άη-Άκουφος, φραγκοβυζαντινό μνημείο που διατηρεί ισχυρή σχέση με την εκτοπισμένη κοινότητα του Τρικώμου.

Από τον Άγιο Ιάκωβο είχαν κλαπεί μετά το 1974 σημαντικές μεταβυζαντινές εικόνες. Δύο από αυτές, του Χριστού και της Παναγίας, επαναπατρίστηκαν στην Κύπρο το 2016 έπειτα από πολυετή διαδικασία. Η Εκκλησία της Κύπρου καταγράφει τον Άγιο Ιάκωβο ως πολιούχο και προστάτη των Τρικωμιτών.

Η πολιτιστική κληρονομιά της κοινότητας υπέστη και σοβαρές απώλειες. Η Εκκλησία της Κύπρου καταγράφει ότι δύο ναοί των Αγίων Θωμά και Δημητρίου, καθώς και ναός του Αγίου Μάμαντος στο Τρίκωμο, συγκαταλέγονται μεταξύ των εκκλησιαστικών μνημείων που καταστράφηκαν μετά το 1974.

Γεώργιος Γρίβας Διγενής

Το Τρίκωμο είναι επίσης συνδεδεμένο με τον Γεώργιο Γρίβα Διγενή, στρατιωτικό αρχηγό της ΕΟΚΑ κατά τον ένοπλο αγώνα της περιόδου 1955–1959 κατά της βρετανικής αποικιακής διοίκησης. Η παλιά ανάρτηση του Biodiversity of Cyprus καταγράφει το Τρίκωμο ως γενέτειρά του, ενώ η Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια αναφέρει ότι καταγόταν από την κοινότητα.

Η τουρκική εισβολή του 1974 και ο εκτοπισμός

Η τουρκική εισβολή του 1974 άλλαξε ριζικά τη ζωή της κοινότητας. Οι περισσότεροι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι εκτοπίστηκαν τον Αύγουστο του 1974, ενώ ένας μικρότερος αριθμός παρέμεινε εγκλωβισμένος. Τον Οκτώβριο του 1975 καταγράφονταν ακόμη 92 Ελληνοκύπριοι στο Τρίκωμο. Ο αριθμός τους μειωνόταν σταδιακά και οι τελευταίοι κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την κωμόπολη μέχρι το 1978.

Το 1975 εγκαταστάθηκαν στο Τρίκωμο εκτοπισμένοι Τουρκοκύπριοι κυρίως από τη Σκάλα της Λάρνακας. Η κατοχική διοίκηση άλλαξε την ονομασία του οικισμού σε Yeni İskele, δηλαδή «Νέα Σκάλα», και αργότερα σε İskele. Το PRIO Cyprus Displacement Project επιβεβαιώνει ότι η ονομασία αυτή επιλέχθηκε λόγω της προέλευσης πολλών από τους νέους κατοίκους από τη Σκάλα της Λάρνακας.

Το Τρίκωμο εξακολουθεί να βρίσκεται στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η ιστορική ελληνική ονομασία Τρίκωμο παραμένει η επίσημη ονομασία της κοινότητας για την Κυπριακή Δημοκρατία και χρησιμοποιείται στους καταλόγους των κατεχόμενων κοινοτήτων του Biodiversity of Cyprus.

Στοιχεία Τρικώμου

Ονομασία: Τρίκωμο
Επαρχία: Αμμόχωστος
Χώρα: Κυπριακή Δημοκρατία
Γεωγραφική περιοχή: Ανατολική Μεσαορία – είσοδος προς Καρπασία
Κατάσταση περιοχής: Κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας από το 1974
Μέσο υψόμετρο: περίπου 30 μ.
Μέση ετήσια βροχόπτωση: περίπου 370 mm
Ετυμολογία: πιθανή ένωση τριών παλαιότερων κωμών
Μεσαιωνικές μορφές ονομασίας: Tricomi, Tricorni
Κατοχική μετονομασία από το 1975: Yeni İskele / İskele
Πληθυσμός 1881: 869
Πληθυσμός 1891: 1.081
Πληθυσμός 1901: 1.262
Πληθυσμός 1911: 1.501
Πληθυσμός 1921: 1.699
Πληθυσμός 1931: 1.804
Πληθυσμός 1946: 2.090
Πληθυσμός 1960: 2.195
Σύνθεση πληθυσμού 1960 σύμφωνα με την αρχική ανάρτηση: 2.188 Έλληνες και 7 Τούρκοι
Πληθυσμός 1973: 2.325
Εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι τον Οκτώβριο 1975: 92
Τελευταίοι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι: απομακρύνθηκαν έως το 1978
Συντεταγμένες κέντρου οικισμού: περίπου 35.286277, 33.891667
Google Maps: https://www.google.com/maps/search/?api=1&query=35.286277%2C33.891667
Φωτογράφος: Γιώργος Κωνσταντίνου
Ημερομηνία φωτογραφιών: 17/2/2016
Τοποθεσία φωτογραφιών: Τρίκωμο, επαρχία Αμμοχώστου

Πηγές

Biodiversity of Cyprus by George Konstantinou – Το κατεχόμενο χωριό Τρίκωμο. Αρχική ανάρτηση, βασικά ιστορικά στοιχεία και φωτογραφική καταγραφή της 17/2/2016.
https://biodiversitycyprus.blogspot.com/2016/09/ttrikomo-village-cyprus.html

Biodiversity of Cyprus – Κατάλογος Δήμων και Κοινοτήτων της Κύπρου. Το Τρίκωμο περιλαμβάνεται στον οργανωμένο κατάλογο κατεχόμενων κοινοτήτων του ιστολογίου.

Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια – Polignosi, Τρίκωμο. Αναλυτικές πληροφορίες για γεωγραφία, γεωλογία, γεωργία, πληθυσμό, ιστορία, αρχαιολογία, εκπαίδευση και μνημεία.

PRIO Cyprus Displacement Project – Trikomo. Τεκμηρίωση πληθυσμιακής εξέλιξης, εκτοπισμού, παραμονής εγκλωβισμένων και εγκατάστασης νέων κατοίκων μετά το 1974.

Εκκλησία της Κύπρου – Επαναπατρισμός εικόνων Ιερού Ναού Αγίου Ιακώβου Τρικώμου. Στοιχεία για την εκκλησιαστική κληρονομιά της κοινότητας και τις επαναπατρισθείσες εικόνες.

Εκκλησία της Κύπρου – Η πολιτιστική κληρονομιά στην κατεχόμενη Κύπρο 50 χρόνια μετά την τουρκική εισβολή. Στοιχεία για καταστροφές εκκλησιαστικών μνημείων του Τρικώμου. 



















TEXT AND PHOTOS: GEORGE KONSTANTINOU – TRIKOMO, 17 FEBRUARY 2016

Trikomo

Trikomo is a historic town in Famagusta District, situated in the eastern Mesaoria region in the occupied part of the Republic of Cyprus. It lies approximately 20–22 kilometres north of Famagusta, near the point where the Mesaoria plain opens towards the Karpas Peninsula and only a few kilometres from Famagusta Bay. Its position made it an important regional settlement connecting Mesaoria, Karpasia and Famagusta.

Name and origins

The name Trikomo is an old Greek place name generally interpreted as deriving from the words for “three” and “village”. The most widely accepted explanation is that three neighbouring settlements once existed in the area and eventually merged into a single community. Similar formations occur in other Cypriot place names such as Dikomo, Pentakomo and Eptakomi. This amalgamation is believed to have taken place by the Byzantine period, while the survival of an important Byzantine church further demonstrates the long history of settlement in the area.

Human occupation around Trikomo extends much further back. Archaeological surveys identified Cypro-Geometric and Cypro-Archaic sites at Platyvouno and remains of Cypro-Classical and Hellenistic date at Kafkalia. During antiquity the wider region belonged to the territory of the nearby kingdom of Salamis and appears to have experienced long and largely continuous occupation. Ancient tombs and other archaeological remains have also been recorded around Trikomo, including at Mersineri.

Trikomo during the Middle Ages

Trikomo appears in medieval sources and on old maps under forms including Tricomi and Tricorni. Louis de Mas Latrie included it among the royal estates of the Lusignan period and also recorded it as a fief associated with Isabelle, widow of Amalric of Lusignan, in the late 12th century.

The Cypriot chronicler Leontios Machairas mentions Trikomo in connection with an event of January 1367, when King Peter I reached the settlement after a storm dispersed his fleet. Machairas also records a man identified as a Trikomitis who served as chief courier under King Peter II, illustrating the established identity of the community during the 14th century.

In 1833, the monk Ioannikios established his camp near Bogazi of Trikomo during his unsuccessful revolutionary movement, awaiting a ship carrying weapons from abroad that never arrived.

Geography, geology and natural environment

Trikomo stands at an average elevation of approximately 30 metres. The surrounding landscape is largely flat, with a gentle slope towards the coast, and is crossed by small watercourses including Kalamoulis and Agios Savvas, which descend from the Kyrenia mountain range.

The geology of the administrative area is varied and includes terrace deposits, gypsum of the Kalavasos Formation, calcareous sandstones and sands of the Athalassa Formation, Kythrea flysch and recent alluvial deposits. These support several soil types, including dry rendzinas, terra rossa and alluvial soils. Average annual rainfall is relatively low, approximately 370 mm, reflecting the dry conditions of Mesaoria.

The Kafkalla State Forest and parts of the Platy Vouno and Stalos State Forests fall within the administrative area. Before 1974 uncultivated land supported characteristic Mediterranean scrub and other native vegetation.

Agriculture, livestock and economy

Before 1974 the local economy depended heavily on agriculture and livestock. Cereals and fodder crops were dominant, while citrus fruit and vegetables were cultivated on a smaller scale. Cotton had also been particularly important in earlier periods.

One remarkable episode in the economic history of Trikomo occurred in 1879, when a primitive steam-powered machine was operated there for cotton processing. It is recorded as the first steam engine of this kind introduced into Cyprus, demonstrating the importance of cotton production and commerce in the area during the early period of British administration.

Livestock farming was also significant, with sheep, goats and poultry raised by many local families shortly before the invasion.

Education and regional role

Trikomo developed into an important educational centre for eastern Mesaoria and the approaches to Karpasia. Organised Greek education has roots in the 19th century. Priests and lay teachers initially provided basic education, while the first mutual-teaching school was established in 1872, with Alexandros Loukas as its first teacher.

The town later developed its own secondary school and served pupils from the wider region. The original Biodiversity of Cyprus record notes that 253 pupils attended the Greek primary school during the 1973–74 school year.

Trikomo also functioned as a centre of public services. A police station was established by the early 20th century, while a district doctor was based there from the 1920s, reflecting the town's wider regional importance.

Churches and monuments

Trikomo possessed a rich ecclesiastical heritage. The original Biodiversity of Cyprus article records churches and chapels dedicated to Agios Georgios, the Virgin Mary, Agios Andronikos, Panagia Theotokos, Agios Iakovos, Agios Athanasios and Agios Thomas, among others. The Church of Cyprus states that before 1974 Trikomo had two major parish churches and fourteen chapels and rural churches.

The Church of Panagia Theotokos is one of the most important Byzantine churches in the area, preserving significant early-12th-century wall paintings and later medieval additions. The small Chapel of Agios Iakovos, locally known as Ai-Akoufos, is another important Franco-Byzantine monument and remains closely connected with the displaced Trikomo community.

Important post-Byzantine icons were looted from Agios Iakovos after 1974. Two icons depicting Christ and the Virgin were eventually repatriated to Cyprus in 2016 after lengthy legal and investigative procedures. The Church of Cyprus identifies Agios Iakovos as the patron saint and protector of the people of Trikomo.

The ecclesiastical heritage of the community also suffered serious losses. The Church of Cyprus records that churches dedicated to Agios Thomas, Agios Dimitrios and Agios Mamas at Trikomo were among religious monuments destroyed after 1974.

Georgios Grivas Digenis

Trikomo is associated with Georgios Grivas Digenis, military leader of EOKA during the armed anti-colonial campaign of 1955–1959. The original Biodiversity of Cyprus article records Trikomo as his birthplace, while the Great Cyprus Encyclopaedia records him as originating from the town.

The Turkish invasion of 1974 and displacement

The Turkish invasion of 1974 radically changed the life of the community. Most Greek Cypriot residents were displaced in August 1974, although a smaller number remained enclaved. In October 1975, 92 Greek Cypriots were still living in Trikomo. Their number gradually declined, and the remaining Greek Cypriots were transferred or forced to leave by 1978.

In 1975, displaced Turkish Cypriots, particularly people originating from the Scala quarter of Larnaca, were settled in Trikomo. The occupation administration renamed the town Yeni İskele, meaning “New Scala”, and later İskele. The PRIO Cyprus Displacement Project confirms that the new name referred directly to the origins of many of these post-1974 inhabitants.

Trikomo remains within the occupied part of the Republic of Cyprus. The historic Greek name Trikomo remains the official name used by the Republic of Cyprus and is also included in the Biodiversity of Cyprus organised list of occupied communities.

Trikomo details

Name: Trikomo
District: Famagusta
Country: Republic of Cyprus
Geographical region: Eastern Mesaoria – approaches to Karpasia
Status of area: Occupied part of the Republic of Cyprus since 1974
Average elevation: approximately 30 m
Average annual rainfall: approximately 370 mm
Name origin: probably formed through the union of three earlier settlements
Medieval forms of the name: Tricomi, Tricorni
Occupation-era renaming from 1975: Yeni İskele / İskele
Population 1881: 869
Population 1891: 1,081
Population 1901: 1,262
Population 1911: 1,501
Population 1921: 1,699
Population 1931: 1,804
Population 1946: 2,090
Population 1960: 2,195
1960 population composition according to the original post: 2,188 Greeks and 7 Turks
Population 1973: 2,325
Greek Cypriots remaining in October 1975: 92
Last remaining Greek Cypriot residents: removed by 1978
Settlement-centre coordinates: approximately 35.286277, 33.891667
Google Maps: https://www.google.com/maps/search/?api=1&query=35.286277%2C33.891667
Photographer: George Konstantinou
Date of photographs: 17 February 2016
Photograph location: Trikomo, Famagusta District

Sources

Biodiversity of Cyprus by George Konstantinou – The occupied village of Trikomo. Original article and photographic record of 17 February 2016.
https://biodiversitycyprus.blogspot.com/2016/09/ttrikomo-village-cyprus.html

Biodiversity of Cyprus – List of Municipalities and Communities of Cyprus. Trikomo is included in the organised list of occupied communities.

Great Cyprus Encyclopaedia – Polignosi, Trikomo. Detailed information on geography, geology, agriculture, population, history, archaeology, education and monuments.

PRIO Cyprus Displacement Project – Trikomo. Documentation of historical population, displacement and post-1974 settlement.

Church of Cyprus – Repatriation of icons from the Church of Agios Iakovos, Trikomo. Documentation of the ecclesiastical heritage of the community and the repatriated icons.

Church of Cyprus – Cultural heritage in occupied Cyprus 50 years after the Turkish invasion. Documentation of destroyed ecclesiastical monuments in Trikomo. 


No comments:

Post a Comment