Rumex cyprius Murb. - Cyprus

The docks and sorrels, genus Rumex, are a genus of about 200 species of annual, biennial, and perennial herbs in the buckwheat family, Polygonaceae. Members of this genus are very common perennial herbs with a native almost worldwide distribution, and introduced species growing in the few places where the genus is not native.

Some are nuisance weeds (and are sometimes called dockweed or dock weed), but some are grown for their edible leaves. Rumex species are used as food plants by the larvae of a number of Lepidoptera species, and are the only host plants of Lycaena rubidus

Photos Athienou 29/3/2015  by George Konstantinou

Small-flowered sweet briar - Rosa micrantha subsp. chionistrae (H. Lindb.) H. Reichert & Hand - Ροδή της Χιονίστρας Αγριοτριανταφυλλιάτης Χιονίστρας - Endemic to Cyprus

See also - Λίστα Ενδημικών Φυτών της Κύπρου - List of Endemics plants of Cyprus

Endemic to Cyprus
Rosa micrantha, the small-flowered sweet briar, is a species of flowering plant in the family Rosaceae. It is native to most of Europe, the Atlas Mountains of Africa, the Caucasus region, Turkey, Lebanon, and Syria, and it has been introduced to eastern North America, Argentina, and New Zealand.[1] A shrub reaching 3.5 m (11 ft), it is not readily available in commerce, From Wikipedia, the free encyclopedia

Photos Troodos 12/6/2013  by George Konstantinou

Golden oak - Quercus alnifolia Poech - Δρυς η κληθρόφυλλος - Λατζιά - Endemic to Cyprus

See also - Λίστα Ενδημικών Φυτών της Κύπρου - List of Endemics plants of Cyprus

Endemic to Cyprus

Δέντρο λατζιάς στο Τρόοδος

Quercus alnifolia, commonly known as the golden oak, is an evergreen oak species of Cyprus. Its common English name refers to the golden coloured lower surface of its leaves. Quercus alnifolia belongs to the endemic flora of the island and it is confined to the igneous geological complex of the Troodos Mountains. In February 2006, the parliament of Cyprus selected the golden oak to be the country's national tree.
Quercus alnifolia belongs to section Cerris, as with much of the mediterranean evergreen oak species. Occasional hybridization with kermes oak (Quercus coccifera ssp. calliprinos) has been described.

The Golden oak is a much branched evergreen shrub or small tree up to 10 m high. Due to its short stature (in relation to other oaks) it is sometimes referred to as the dwarf oak.

Κάτω επιφάνεια φύλλων λατζιάς

Φύλλα λατζιάς

Its leaves are simple, ovobate to suborbicular, 1.5–6(–10) cm long, 1–5 (–8) cm wide, glabrousand shining dark green above and densely golden or brownish tomentose below, with serrate margins and raised nervation. Leave petioles are strong, 6–10 (–12) mm long and pilose. Flowers are unisexual; male catkins are greenish-yellow forming spreading or pendulous clusters at the tips of the branches; female are axillary, solitary or in groups of 2–3. Acorns are narrowly obovate or subcylindrical, usually tapering towards base, 2–2.5 cm long and 0.8–1.2 cm wide, with a woody endocarp and cupule with strongly recurved scales.

Quercus alnifolia is restricted to Troodos Massif, where it grows on igneous geological substrate at an altitude of 400 to 1800m. It occupies dry habitats in association with Pinus brutia or forms dense maquis in mesic habitats, characterized by deep forest soils.

Φύλλα και βαλανίδια λατζιάς

Φύλλα και βαλανίδια λατζιάς

Golden oak offers soil stabilisation against erosion due to its ability to colonize stony and rocky slopes. In its distribution area, Quercus alnifolia is the most important broadleaved species forming pure or mixed stands, within the conifer (Pinus brutia, Pinus nigra) dominated forests of Cyprus. Thick stands of Quercus alnifolia in mesic habitats, considerably modify the humidity conditions of the site and form forest soils with "mull" humus favouring the existence of sciophilous herbal species.

Like other members of the oak genus, Quercus alnifolia forms mutually beneficial, ectomycorrhizal associations with various fungi. A preliminary study in 2011, reported over 80 mycorrhizal fungi to be associated with the golden oak; the total number, however, is estimated to be much higher. 

Golden oak is protected by the forest law of Cyprus, while the habitat type "Scrub and low forest vegetation of Quercus alnifolia (9390)" is a priority habitat of Europe (directive 92/43/EEC). Large forest expanses of the species have been proposed for inclusion in the Natura 2000 ecological network of the European Union.From Wikipedia, the free encyclopedia

Η λατζιά (επιστ. Δρυς η κληθρόφυλλος, Quercus alnifolia Poech) είναι ένα είδος αείφυλλης σκληρόφυλλης δρυός που φύεται στην Κύπρο. Η λατινική ονομασία οφείλεται στο σχήμα των φύλλων που μοιάζει με το αντίστοιχο της κλήθρας. Η Quercus alnifolia είναι ενδημικό φυτό της Κύπρου και η εξάπλωσή της περιορίζεται στα πυριγενή πετρώματα της οροσειράς τουΤροόδους. Τον Φεβρουάριο του 2006, με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της Κύπρου, η λατζιά ανακηρύχθηκε σε εθνικό δέντρο της Κύπρου.

Η Quercus alnifolia ανήκει στο Τμήμα Cerris, όπως και οι πλείστες αείφυλλες μεσογειακές δρύες. Υβρίδια με το επίσης μεγογειακό αείφυλλο είδος Quercus coccifera ssp. calliprinos έχουν παρατηρηθεί και περιγραφεί

Η λατζιά είναι πολύκλαδος θάμνος έως μικρό δέντρο με ύψος μέχρι 10 μέτρα. Έχει φύλλα απλά, πλατυσμένα ως κυκλικά, μήκους 1,5-6(-10) εκ. και πλάτους 1-5 (-8) εκ., με γυαλιστερή άνω επιφάνεια χρώματος σκούρου πράσινου και πυκνό χρυσό μέχρι καφετί τρίχωμα στην κάτω επιφάνεια, παρυφές οδοντωτές και νεύρα εμφανή στην κάτω επιφάνεια. Ο μίσχος είναι ισχυρός, μήκους 6-10 (-12) χιλιοστών, πιληματώδης. Τα άνθη είναι μονογενή - οι αρσενικοί ίουλοι σχηματίζουν απλωτές ή κρεμάμενες πρασινοκίτρινες ταξιανθίες στις άκρες των κλαδιών, τα δε θηλυκά άνθη εμφανίζονται μονήρη ή σε ομάδες των 2-3. Τα βαλανίδια είναι επιμήκη, πλατυσμένα στην κορυφή και συνήθως πιο στενά στη βάση, χρώματος καστανού, μήκους 2-2,5 εκ και πλάτους 0,8-1,2 εκ. με ξυλώδες ενδοκάρπιο και κύπελλο με έντονα περιεστραμμένα λέπια

Η Quercus alnifolia απαντάται στην οροσειρά του Τροόδους, όπου φύεται αποκλειστικά σε πυριγενή πετρώματα σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 400 ως 1800 μ. . Καταλαμβάνει ξηρούς βιοτόπους μαζί με την τραχεία πεύκη (Pinus brutia) ή σχηματίζει αμιγείς συνηρεφείς θαμνώνες σε σχετικά υγρές τοποθεσίες δημιουργώντας βαθιά δασικά εδάφη

Η λατζιά παίζει σημαντικό ρόλο στη σταθεροποίση εδαφών και στην αποτροπή της διάβρωσης καθώς φύεται σε πετρώδεις πλαγιές. Εντός της περιοχής εξάπλωσής της, ηQuercus alnifolia είναι το σημαντικότερο πλατύφυλλο είδος που σχηματίζει αμιγείς συστάδες, καθώς τα κυπριακά δάση κυριαρχούνται από την τραχεία πεύκη. Οι πυκνές συστάδες που σχηματίζει η Quercus alnifolia διαφοροποιούν σημαντικά τις συνθήκες υγρασίας επιτρέποντας τη δημιουργία ενδοχούμου (χούμος τύπου "mull") και ευνοώντας την ύπαρξη σκιανθεκτικών ποωδών φυτών.

Η λατζιά στην Κύπρο προστατεύεται άμεσα από το δασικό νόμο, ενώ ο οικότοπος "Θαμνώνες και χαμηλή βλάστηση της Quercus alnifolia (9310)" είναι οικότοπος προτεραιότητας της Ευρώπης (οδηγία 92/43/ΕΟΚ) . Σημαντικές δασικές εκτάσεις κυριαρχούμενες από το είδος έχουν προταθεί για ένταξη στο δίκτυο Φύση 2000 (Natura 2000) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Photos Troodos 12/11/2014  by George Konstantinou

Ptilostemon chamaepeuce subsp. cyprius (Greuter) Chrtek & B. Slavík - Πτιλοστήµων ηχαµαιπεύκη ποικ. η κυπρία Αρκολασµαρίν - Endemic to Cyprus

See also - Λίστα Ενδημικών Φυτών της Κύπρου - List of Endemics plants of Cyprus

Endemic to Cyprus

Ptilostemon is a genus of plants in the thistle tribe within the sunflower family

Photos Pentadaktylos 22/4/2015  by George Konstantinou

Rough poppy or round pricklyhead poppy - Papaver hybridum L. - Cyprus

Papaver hybridum, the rough poppy or round pricklyhead poppy, is a widespread species of flowering plant in the family Papaveraceae. It is native to the Mediterranean region, and western Asia as far as the western Himalayas, and has been introduced to much of the rest of Europe, South Africa, all of Australia, some US states, Chile and Argentina. It is a minor weed of cereal crops, and its range is expected to greatly expand due to climate change

Papaver /pəˈpeɪvər/ is a genus of 70–100 species of frost-tolerant annuals, biennials, and perennials native to temperate and cold regions of Eurasia, Africa and North America. It is the type genus of the poppy family, Papaveraceae.

The flowers have two sepals that fall off as the bud opens, and four (or up to six) petals in red, pink, orange, yellow, or lilac. There are many stamens in several whorls around a compound pistil, which results from the fusion of carpels. The stigmas are visible on top of the capsule, and the number of stigmas corresponds to the number of fused carpels.

The ovary later develops into a dehiscing capsule, capped by the dried stigmas. The numerous, tiny seeds escape with the slightest breeze through the pores of the capsule.

The typical Papaver gynoecium is superior (the flower is hypogynous) with a globular ovary. The style is characteristically absent for the type species opium poppy, and several others, although those with a style do exist. The sessile plate-like stigmata lies on top of the ovary. Pollen-receptive surfaces. The characteristic fruit type of Papaver is the unilocular capsule. The stigmatic disc rests on top of the capsule, and beneath it are dehiscent pores or valves. From Wikipedia, the free encyclopedia

Photos Potamia 17/3/2014  by George Konstantinou

Papaver paphium M. V. Agab. & al. - Endemic to Cyprus

See also - Λίστα Ενδημικών Φυτών της Κύπρου - List of Endemics plants of Cyprus

Endemic to Cyprus
Papaver /pəˈpeɪvər/ is a genus of 70–100 species of frost-tolerant annuals, biennials, and perennials native to temperate and cold regions of Eurasia, Africa and North America. It is the type genus of the poppy family, Papaveraceae.

Photos Kafizides 28/4/2015  by George Konstantinou

Papaver cyprium (Chrtek & B. Slavík) M. V. Agab. & al. - Endemic to Cyprus

See also - Λίστα Ενδημικών Φυτών της Κύπρου - List of Endemics plants of Cyprus

Endemic to Cyprus
Papaver /pəˈpeɪvər/ is a genus of 70–100 species of frost-tolerant annuals, biennials, and perennials native to temperate and cold regions of Eurasia, Africa and North America. It is the type genus of the poppy family, Papaveraceae.

Red Data Book category

Photos Apostolos Antreas 16/5/2015  by George Konstantinou

Ornithogalum pedicellare Boiss. & Kotschy - Ορνιθόγαλον τοποδισκοφόρο - Endemic to Cyprus

See also  - Λίστα Ενδημικών Φυτών της Κύπρου - List of Endemics plants of Cyprus

Endemic to Cyprus

Ornithogalum is a genus of perennial plants mostly native to southern Europe and southern Africa belonging to the family Asparagaceae. Some species are native to other areas such as the Caucasus. Growing from a bulb, species have linear basal leaves and a slender stalk, up to 30 cm tall, bearing clusters of typically white star-shaped flowers, often striped with green. The common name of the genus, star-of-Bethlehem, is based on its star-shaped flowers, after the Star of Bethlehem that appears in the biblical account of the birth of Jesus. The number of species has varied considerably, depending on authority, from 50 to 300.

Photos Agios Sozomenos 1/4/2015  by George Konstantinou

Marjoram - Origanum majorana L. - Ματζουράνα - Ορίγανον η µαντζουράνα ποικ. η στενόφυλλη, Σαψυσιά - Endemic to Cyprus

Endemic to Cyprus

See also  - Λίστα Ενδημικών Φυτών της Κύπρου - List of Endemics plants of Cyprus

Marjoram (Origanum majorana, syn. Majorana hortensis Moench, Majorana majorana (L.) H. Karst) is a somewhat cold-sensitiveperennial herb or undershrub with sweet pine and citrus flavors. In some Middle Eastern countries, marjoram is synonymous with oregano, and there the names sweet marjoram and knotted marjoram are used to distinguish it from other plants of the genus Origanum. It is also called pot marjoram, although this name is also used for other cultivated species of Origanum.

The name marjoram (Old French majorane, Medieval Latin majorana) does not directly derive from the Latin word maior (major).Marjoram is indigenous to Cyprus and southern Turkey, and was known to the Greeks and Romans as a symbol of happiness.
Leaves are smooth, simple, petiolated, ovate to oblong-ovate, (0.5-1.5 cm) long, (0.2-0.8 cm) wide, with obtuse apex, entire margin, symmetrical but tapering base, and reticulate venation. The texture is extremely smooth due to the presence of numerous hairs

Considered a tender perennial (USDA Zones 7-9),  marjoram can sometimes prove hardy even in zone 5.

Marjoram is cultivated for its aromatic leaves, either green or dry, for culinary purposes; the tops are cut as the plants begin to flower and are dried slowly in the shade. It is often used in herb combinations such as herbes de Provence and za'atar. The flowering leaves and tops of marjoram are steam-distilled to produce an essential oil that is yellowish in color (darkening to brown as it ages). It has many chemical components, some of which are borneol, camphor, and pinene. From Wikipedia, the free encyclopedia

.Η ματζουράνα (Ορίγανον η μαντζουράνα, λατ. Origanum majorana) είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο, πολυετές φυτό το οποίο ανήκει στην τάξη λαμιώδη και στην οικογένεια χειλανθή, είναι δε συγγενικό φυτό με τη ρίγανη. Αναφέρεται στον Ψαλμό Ν΄(50) ως ύσσωπος.Είναι ιθαγενές των χωρών της Μεσογείου με 6 είδη ποωδών φυτών. Το πιο σημαντικό είδος είναι η ματζουράνα ορίγανο ή κοινή, το ύψος της φτάνει τα 60 εκατοστά, ο βλαστός είναι τετραγωνικός, πολύκλαδος.

Τα φύλλα της είναι μικρά, αντίθετα, χνουδωτά, ωοειδή και έχουν μία χαρακτηριστική όμορφη οσμή λεβάντας. Τα άνθη της είναι μικρά λευκού χρώματος

Τα φύλλα της χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό, συνήθως στο κρέας και το ψάρι, αλλά και ως αφέψημα. Από τα φύλλα του φυτού λαμβάνεται αιθέριο έλαιο που χρησιμοποιείται ως αντισηπτικό και αντισπασμωδικό ενώ έχει χρήσεις και στην αρωματοποιία.
Στην Ελλάδα η ματζουράνα είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια όπου την χρησιμοποιούσαν ως φάρμακο κατά στομαχικών και εντερικών ενοχλήσεων. Ο Γαληνός προτρέπει την χρήση της ως χωνευτικού. Σήμερα καλλιεργείται ως καλλωπιστικό και αρωματικό φυτό σε γλάστρες και κήπους. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Photos Kormakitis 30/12/2014  by George Konstantinou