Translate

Thursday, 31 December 2015

Το κατεχόμενο Χωριό Αγία Ειρήνη - Agia Irini (Kerynias) village , Cyprus

See also



Dwarf hippo and elephant fossils at kormakitis, Agia Irini (Kerynias) Drakontovounaro Cyprus

Εκκλησία Αγία Ειρήνη στην Αγία Ειρήνη Κερύνειας - Church Agia Irini at Agia Irini (Kerynias) village


Αιωνόβια ελιά στην Αγία Ειρήνη Κερύνειας - Olive tree at Agia Irini (Kerynias) village




Μεικτό χωριό της Επαρχίας Κερύνειας, στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, χτισμένο σε υψόμετρο 55 περίπου μέτρων. Απέχει περί τα 12 χμ. από τη Μόρφου και περί τα 2 χμ. από τη θάλασσα.
Το χωριό περιτριγυρίζεται από δασικές εκτάσεις, όπως είναι το δάσος Κορμακίτη, το δάσος Αγίας Ειρήνης και το δάσος Διορίου.
 Οι άλλοτε εκτεταμένοι αμμόλοφοι περιορίστηκαν από τη φύτευση δασικών δένδρων.
Ο πληθυσμός του χωριού παρουσίασε μια σχεδόν σταθερή αύξηση από το 1881 μέχρι το 1974. Η αύξηση ήταν ραγδαία από το 1931 μέχρι το 1973. Από 188 ψυχές το 1921, ο πληθυσμός έφθασε τις 368 ψυχές το 1946 και τις 682 κατά την τελευταία απογραφή του 1973. Κατά την απογραφή του 1960 ο Τουρκικός πληθυσμός ήταν 305 και ο Ελληνοκυπριακός 166.
Τα κυριότερα προϊόντα του χωριού πριν την εισβολή ήταν τα εσπεριδοειδή, τα σιτηρά τα οπωροφόρα, οι χαρουπιές, οι ελιές και τα κτηνοτροφικά φυτά.
 Η Αγία Ειρήνη έγινε γνωστή τόσο στο εσωτερικό όσο και ιδιαίτερα στο εξωτερικό από τις ανασκαφές της σουηδικής αποστολής του 1929, που έφεραν σε φως αξιόλογα ευρήματα
Πηγή http://www.keryniaek.com

Photos 29/12/2015 by George Konstantinou










Η τεράστια παραλία της Αγίας Ειρήνης που αποτελεί μέρος του κόλπου της Μόρφου


Το ιερό της Αγίας Ειρήνης αποτελεί την πιο θεαματική ανακάλυψη της Σουηδικής Αρχαιολογικής Αποστολής, η οποία ανέσκαψε πλήθος θέσεων σε ολόκληρη σχεδόν την Κύπρο, μεταξύ των ετών 1927-1931. Το ιερό ανασκάφηκε κατά τη διάρκεια του χειμώνα 1929-1930 από τον Σουηδό αρχαιολόγο Erik Sjöqvist. Η βασική του δημοσίευση από τον επικεφαλής της Σουηδικής Αποστολής,  Einar Gjerstad, ακολούθησε το 1935 στη σειρά The Swedish Cyprus Expedition. Το ιερό της Αγίας Ειρήνης, που δυστυχώς σήμερα βρίσκεται στα κατεχόμενα, εντοπίζεται σε μια μάλλον απομονωμένη περιοχή της βορειοδυτικής Κύπρου, μακριά από τα μείζονα αστικά κέντρα του νησιού. Χρονολογικά εκτείνεται μεταξύ του 1200 και 500 π.Χ. περίπου.

Η Αγία Ειρήνη φημίζεται για το πλήθος των περίπου 2000 πήλινων αγαλμάτων και ειδωλίων που βρέθηκαν σε ημικυκλική διάταξη γύρω από τον υπαίθριο βωμό. Μοιρασμένα σήμερα μεταξύ του Κυπριακού Μουσείου στη Λευκωσία και του Μουσείου Μεσογειακών Αρχαιοτήτων (Medelhavsmuseet) της Στοκχόλμης, τα αγάλματα και ειδώλια από την Αγία Ειρήνη αποτελούν ένα από τα πιο εξαίσια σύνολα πλαστικής σε πηλό όχι μόνο της αρχαίας Κύπρου αλλά και ολόκληρης της αρχαίας Μεσογείου. Πηγή https://ikypros.com
Μέρος των αγαλμάτων όπως βρέθηκαν στο ιερό της Αγίας Ειρήνης.

To ιερό βρίσκεται κοντά στο κατεχόμενο σήμερα χωριό της Αγίας Ειρήνης στην επαρχία Μόρφου, στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού και ανασκάφηκε από τη Σουηδική αρχαιολογική Αποστολή το 1929.

Το ιερό αποτελείται από ένα αγροτικό τέμενος με ακανόνιστο ωοειδές σχήμα. Βρίσκεται σε ένα ανοικτό χωράφι, κοντά στην ακτή και είναι κτισμένο πάνω σε βραχώδες έδαφος με ελαφριά κλίση προς τη θάλασσα. Η θέση του είναι σχετικά απομονωμένη αν και σε μικρή απόσταση στα βόρεια του χώρου υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη μικρού οικισμού και τάφων, κάποιοι από τους οποίους χρονολογούνται στην Κύπρο – Γεωμετρική περίοδο. Οι τάφοι αυτοί αποτελούν μια πιθανή ένδειξη ότι ο οικισμός σχετίζεται με το τέμενος.

Το τέμενος περιβαλλόταν από ογκώδες περίβολο κατασκευασμένο από χώμα το οποίο και κάλυψε τα κατάλοιπα κτισμάτων που ανήκαν στο ιερό της Ύστερης Εποχής του Χαλκού (Υστεροκυπριακή ΙΙΙ). Η είσοδος του τεμένους βρισκόταν στο νότιο τμήμα του χώρου και το δάπεδό του ήταν κατασκευασμένο από πατημένο χώμα και άμμο. Στο εσωτερικό του τεμένους, στο βόρειο τμήμα βρέθηκε χαμηλός βωμός, ακανόνιστου τριγωνικού σχήματος. Επίσης βρέθηκε και τράπεζα προσφορών για υγρές σπονδές. Η τράπεζα είναι φτιαγμένη από παχιά ασβεστολιθική πλάκα ακανόνιστου κυκλικού σχήματος με μικρές κοιλότητες λαξευμένες στην άνω της επιφάνεια.
Το τέμενος κτίστηκε στις αρχές της Κύπρο – Γεωμετρικής Ι και διατηρήθηκε μέχρι τα μέσα της Κύπρο – Γεωμετρικής ΙΙΙ οπότε και υπέστη τροποποιήσεις. Ο περίβολος και το δάπεδο ανυψώθηκαν και ο αρχικός βωμός καλύφθηκε από την επίχωση του δαπέδου. Ένας νέος βωμός στήθηκε σε κοντινή απόσταση από τον παλιό βωμό, αποτελούμενος από ασβεστολιθική μονολιθική στήλη. Το τέμενος αυτό λειτουργούσε μέχρι τα μέσα της Κύπρο – Αρχαϊκής Ι.

Το πρώτο Αρχαϊκό τέμενος στην Αγία Ειρήνη χρονολογείται στα μέσα της Κύπρο – Αρχαϊκής Ι και παρέμεινε σε χρήση μέχρι τις αρχές της Κύπρο – Αρχαϊκής ΙΙ. Το δεύτερο Αρχαϊκό τέμενος λειτούργησε μέχρι τα μέσα της Κύπρο – Αρχαϊκής ΙΙ περιόδου και έπειτα επισκευάστηκε. Μετά από μια τρομακτική πλημμύρα γύρω στο 500 π. Χ. το τρίτο Αρχαϊκό τέμενος εγκαταλείφθηκε για να χρησιμοποιηθεί για λίγο πάλι τον 1ο αι. π. Χ
Το ιερό στη Αγία Ειρήνη είναι περισσότερο γνωστό για το μεγάλο αριθμό πήλινων ειδωλίων τα οποία βρέθηκαν τοποθετημένα γύρω από το βωμό. Τα ειδώλια αυτά, τα οποία ήταν αφιερώματα σε κάποιο θεό, αριθμούν σε περίπου 2000 και μόνο δύο από αυτά απεικονίζουν γυναίκες. Εκτός από το μεγάλο αριθμό των αφιερωμάτων, εντύπωση επίσης προκαλεί και το μνημειακό μέγεθος πολλών από αυτών. Πολλά από τα πήλινα ειδώλια φαίνεται ότι πιθανόν να αποτελούν προϊόντα ενός εργαστηρίου, το οποίο εφάρμοσε τις ίδιες τεχνικές και την ίδια τεχνοτροπία για αρκετά χρόνια. Από τα 2,000 πήλινα ειδώλια που βρέθηκαν τα μισά βρίσκονται σήμερα στο Medelhavsmuseet στη Σουηδία, ενώ τα υπόλοιπα εκτίθενται στο Κυπριακό Μουσείο στη Λευκωσία.
 Βιβλιογραφία: http://www.culture.gov.cy/ - Gjerstad, E. 1948 The Cypro-Geometric, Cypro-Archaic and Cypro-Classical Periods. The Swedish Cyprus Expedition, vol. IV (2). Stockholm.

Απομιμήσεις των αγαλμάτων που βρέθηκαν στο αρχαίο ιερό της Αγίας Ειρήνης δίπλα από την εκκλησία της Αγίας Ειρήνης. Photos 11/10/2014 by Zeki Gursel and George Konstantinou







Εκκλησία Αγία Μαρίνα στο χωριό Διόριος - Agia Marina church in Diorios Village - Cyprus

 Η κύρια εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Αγία Μαρίνα. Άλλες εκκλησίες του χωριού είναι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ο Άγιος Γεώργιος και Αγία Μαύρη.

See also



Saturday, 26 December 2015

Asthma-plant - Euphorbia hirta L. - Cyprus

Euphorbia hirta (sometimes called asthma-plant) is a pantropical weed, possibly native to India. It is a hairy herb that grows in open grasslands, roadsides and pathways. It is widely used as a medicinal herb.
This erect or prostrate annual herb can get up to 60 cm long with a solid, hairy stem that produced an abundant white latex.[2] There are stipules present. The leaves are simple, elliptical, hairy (on both upper and lower surfaces but particularly on the veins on the lower leaf surface), with a finely dentate margin. Leaves occur in opposite pairs on the stem. The flowers are unisexual and found in axillary cymes at each leaf node. They lack petals and are generally on a stalk. The fruit is a capsules with three valves and produces tiny, oblong, four-sided red seeds. It has a white or brown taproot.From Wikipedia, the free encyclopedia
Photos  by George Konstantinou


Thursday, 24 December 2015

Narcissus obsoletus (Haw.) Spach - Ματσικόριδο - Cyprus

Narcissus obsoletus is a species of the genus Narcissus (Daffodils) in the family Amaryllidaceae. It is classified in Section Serotini. It is native to the Mediterranean littoral from north Africa and the Iberian peninsula, east to Israel.From Wikipedia, the free encyclopedia
Photos Geri by George Konstantinou








Paperwhite, bunch-flowered narcissus, Bunch-flowered Daffodil - Narcissus tazetta L. - Μανουσάκι - Άγριος νάρκισσος - Ματσικόριδο - Cyprus

Narcissus tazetta (paperwhite, bunch-flowered narcissus, Bunch-flowered Daffodil, Chinese sacred lily, cream narcissus, joss flower, polyanthus narcissus) is a perennial ornamental plant that grows from a bulb. Cultivars of N. tazetta include 'Paperwhite', 'Grand Soleil d'Or' and 'Ziva', which are popularly used for forcing indoors, as is the form of N. tazetta known as Chinese Sacred Lily.
Narcissus tazetta is amongst the tallest of the narcissi, and can grow to a height of up to 80 cm,[5] with thin, flat leaves up to 40 cm long and 15 mm wide. Umbels have as many as 8 flowers, white with a yellow corona
Narcissus tazetta contains a fragrant compound found in only a few other plants, including roses and Acnistus arborescens, called orcinol dimethyl ether, which is almost undetectable to the human nose. Experiments with honeybees have shown they can readily detect it
Narcissus tazetta is a widespread species, native to the Mediterranean region from Portugal to Turkey and across the Middle East , Central Asia , Afghanistan, Pakistan, India, Nepal and Bhutan, as well as the Canary Islands, China (Fujian, Zhejiang) and Japan. It is also naturalized in Australia, Korea, Norfolk Island, New Zealand, Bermuda, Mexico and the United States (Oregon, California, Texas, Alabama, Arkansas, Florida, Louisiana, Mississippi, North Carolina, South Carolina and Virginia) and South America
Narcissus tazetta is grown commercially for its essential oil, mostly in southern France. An interspecies hybrid, with Narcissus poeticus, is also grown for its essential oil. A recent medicinal use is that a certain protein known as lectin has antiviral properties against influenza. This is based on a dose-dependent manner. The antiviral property results from the fact that it can inhibit RSV during the viral infection cycle and so the problem could not spread. The antiviral activity of the certain lectin group protein will usually have a greater effect during the earlier stages of the influenza. It has little cytotoxicity and great potential as an antiviral agent, so it has potential for further use in biotechnology research in the future. .From Wikipedia, the free encyclopedia
Photos Davlos by George Konstantinou







Sunday, 20 December 2015

Green wrasse - Labrus viridis - Linnaeus, 1758 - Πράσινη χειλού - Cyprus


Labrus viridis, the green wrasse, is a species of wrasse native to the eastern Atlantic Ocean from Portugal to Morocco, as well as through the Mediterranean Sea to the Black Sea. This species is found around rocky reefs amongst the rocks or in eelgrass beds. It can reach 47 cm (19 in) in standard length, though most do not exceed 37.5 cm (14.8 in). It is one of several species called green wrasse.

Underwater photos at Akrotiri by Kostas Aristeidou