Translate

Monday, 18 April 2016

Η εκκλησία της Παναγίας της Τραπέζης στο κατεχόμενο χωριό Αχερίτου της επαρχίας Αμμοχώστου - Church of Panagia Trapezas at Acheritou village - Cyprus

See also
O ναός της Παναγίας της Τραπέζας βρίσκεται τρια χιλιόμετρα βορείως του χωριού Αχερίτου. Πρόκειται για κτίσμα της περιόδου της Λατινοκρατίας, το οποίο σήμερα είναι διαμορφωμένο στον αρχιτεκτονικό τύπο του τρίκλιτου τρουλλαίου ναού. Το κεντρικό κλίτος απολήγει σε εξωτερικά διαμορφωμένη αψίδα σε αντίθεση με τα άλλα κλίτη. Φαίνεται πως ο ναός αρχικά ήταν δίκλιτος τρουλλαίος και σε μεταγενέστερη περίοδο επεκτάθηκε προς τα δυτικά και νότια. Δεν αποκλείεται και στην περίπτωση αυτή να έχουμε συγκατοίκηση Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικων στον ίδιο ναό, αλλά σε διαφορετικό κλίτος.

Η Τράπεζα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που δίνει ο Νέαρχος Κληρίδης στο βιβλίο του «Χωριά και Πολιτείες της Κύπρου», σελ. 235, ήταν κοντά στο σημερινό χωριό Αχερίτου και καταστράφηκε κατά την επιδρομή των Μαμελούκων στα 1425 μ.Χ. μαζί με άλλα γειτονικά χωριά. Όσοι κάτοικοι είχαν απομείνει, ξανακατοίκησαν στο χωριό τους, γιατί στα 1563, εποχή των Ενετών, δοκίμασαν να ξανακτίσουν την εκκλησία της Παναγίας της Τραπέζας, μα φαίνεται πως ο συνοικισμός σιγά-σιγά έφθινε, και, στα 1707, διαλύθηκε οριστικά.

Πιστεύεται πως ο ναός της Παναγίας της Τραπέζας αποτελούσε τον κεντρικό ναό του μεσαιωνικού οικισμού, ο οποίος σταδιακά ερημώθηκε, αφήνοντας την εκκλησία ως μοναδικό σήμα μνήμης της ιστορίας του τόπου.

Ο ναός μετά την τουρκική εισβολή χρησιμοποιήθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα ως μάνδρα προβάτων, αφού προηγουμένως κτίσθηκαν πρόχειρα οι είσοδοί του. Ολόκληρο το δάπεδο του ναού έχει ανασκαφεί εσωτερικά από αρχαιοκάπηλους. Φαίνεται πως στο δάπεδο του μεσαιωνικού ναού υπήρχαν ταφές, τις οποίες εντόπισαν αρχαιοκάπηλοι και αφαίρεσαν το περιεχόμενο αφήνοντας μέσα μερικά σπασμένα αγγεία.

Το εσωτερικό του ναού ήταν διακοσμημένο με τοιχογραφίες. Από τα σπαράγματα που σώζονται σήμερα είναι εμφανής η δράση αρχαιοκαπήλων, οι οποίοι αποτοίχισαν αρκετὲς από τις τοιχογραφίες, ενώ πολλές άλλες διακρίνονται σήμερα μισοκατεστραμένες στον τρούλλο, στα σφαιρικά τρίγωνα και στις κατώτερες επιφάνειες. Οι τοιχογραφίες εντάσσονται στο κυπρο-αναγεννησιακό ρεύμα της ζωγραφικής που αναπτύχθηκε στη Μεγαλήνησο επί Ενετοκρατίας και κοσμούν το δυτικό μόνο τρούλλο και τις επιφάνειες κάτω από αυτόν. Στο ναό διασώζονται επίσης αξιόλογα δείγματα γλυπτικού αρχιτεκτονικού διακόσμου της Λατινοκρατίας, ενώ οι δόμοι της οροφής σχηματίζουν σταυρό. Λίθινη εγχάρακτη ανορθόγραφη επιγραφή στο νότιο, εξωτερικό τοίχο του ναού διασώζει την πληροφορία της ανακαίνισης στο 16ο αιώνα.

Πηγή http://noctoc-noctoc.blogspot.com.cy/2012/04/blog-post_17.html

Church of Panagia Soumela is three kilometers north of the village Acheritou. This building period of Latin, which today is shaped the architectural type of aisled domed church.

Trapeza according to the information given by Nearchus Clerides in his book "Villages and State of Cyprus," pp. 235, was near the present village Acheritou was destroyed during the invasion of the Mamelukes in 1425  together with other neighboring villages. Those residents had left, they stayed in their village, because in 1563, the Venetian era, tried to rebuild the church of Panagia Trapezas, but it seems that the settlement gradually declined, and in 1707, finally dissolved.

It is believed that the church of Panagia Trapeza was the main church of the medieval town, which gradually deserted, leaving the church as a single signal memory of history.

The church after the Turkish invasion was used for a long time as a stable, once erected the makeshift entrance. The entire floor of the temple has been excavated internally by looters. It seems that the floor of the medieval church were burials, which antiquarians have identified and removed the content in leaving some broken pottery.

The interior of the church was decorated with murals. From the fragments that survive today is a clear effect of antiquities, which destroyed several of his paintings, and many other distinguished now half ruined the dome on pendentives and lower surfaces. The paintings included in the Cyprus-current renaissance of painting developed in Great Island on Venetian and only adorn the western dome and surfaces below it. In the church are preserved also fine examples of sculptural architectural decoration of Latin, with the dome of the roof forming a cross. Stone inscription engraved misspelled the south, outer wall of the temple preserves the information of the renovation in the 16th century.

Every year on November 21-the feast of the Presentation of Mary in the Church of Trapeza was a big festival, where crowds of worshipers attending there to monitor the operation and worship the image of Panagia which went every year on this day in the temple.

Near the church of Trapeza were the church of Agia Paraskevi and Agios Andronikos which were completely destroyed.

The icon of Panagia Trapezitissas after the Turkish invasion kept the sacred Temple of Saint Demetrios in our community.

Πηγή http://www.acheritou.com/page.php?&lng=EN&id=42

Photos 15/4/2016 by George Konstantinou

































Η εκκλησία Άγιος Λουκάς στο χωριό Μακράσυκα - Agios Loukas Churche at Makrasyka village - Cyprus

Η εκκλησία Άγιος Ευστάθιος στο χωριό Μακράσυκα - Agios eustathios Churche at Makrasyka village - Cyprus

Η εκκλησία Παναγία Ελεούσα στο χωριό Μακράσυκα - Panagia Eleousa Churche at Makrasyka village - Cyprus

Η εκκλησία Αγία Θέκλα στο χωριό Μακράσυκα - Agia thekla Churche at Makrasyka village - Cyprus

Το κατεχόμενο χωριό Μακράσυκα - Makrasyka village - Cyprus

See also

Η εκκλησία Αγία Θέκλα στο χωριό Μακράσυκα - Agia thekla Churche at Makrasyka village - Cyprus


Η εκκλησία Παναγία Ελεούσα στο χωριό Μακράσυκα - Panagia Eleousa Churche at Makrasyka village - Cyprus




Makrasyka (Greek: Μακράσυκα) is a village in the Famagusta District of Cyprus, located 3 kilometres (1.9 mi) west of Achna.

Το χωριό  Μακράσυκα βρίσκεται 20 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης της Αμμοχώστου, 20 χιλιόμετρα βορειανατολικά της Λάρνακας και 38 χιλιόμετρα νοτιανατολικά της Λευκωσίας. Ανήκει στην επαρχία Αμμοχώστου.

Το χωριό  Μακράσυκα υπήρχε από τα Μεσαιωνικά χρόνια με την ίδια ονομασία. Ως προς την προέλευση του ονόματος του χωριού μας υπάρχουν διάφορες απόψεις. Η Παράδοση όμως για το όνομα του χωριού, που διασώθηκε από γενιά σε γενιά συνδέουν το όνομα του χωριού μας με τα Μακριά σύκα. Αναφέρονται στις πολλές συκιές που υπήρχαν στην περιοχή του χωριού και αυτές όταν οι καιρικές συνθήκες το επέτρεπαν ήταν ορατές απο το λιμάνι της Αμμοχώστου.

Σύμφωνα με την απογραφή του 1960 στη Μακράσυκα υπήρχαν 970 κάτοικοι, όλοι ΄Ελληνες και το χωριό αναπτυσσόταν με πολύ ραγδαίους ρυθμούς. Το 1960 καθήκοντα κοινοτάρχη ανέλαβε ο Παντελής Χριστοφή ο οποίος απεβίωσε στις 6 Νοέμβρίου του 2014 όπου προκηρύχθηκαν εκλογές και από τον Ιαννουάριο του 2015 κοινοτάρχης εξελέγη ο Τάσος Κωνσταντίνου.

Ο αείμνηστος κοινοτάρχης, κύριος Παντελής το πρώτο πρόβλημα που είχε να αντιμετωπίσει το 1960 η προμήθεια νερού. Το χωριό προμηθευόταν το πόσιμο νερό του από πηγάδια γλυκού νερού. Άλλο πρόβλημα ο φωτισμός του χωριού και των κατοικιών. Το οδικό δίκτυο ανύπαρκτο. Μέσα σε 3 χρόνια αφού είχε αναλάβει κοινοτάρχης, το χωριό μας είχε ηλεκτροδοτηθεί, τόσο οι δρόμοι όσο και τα σπίτια. Κατόρθωσε υδροδότησε όλο το χωριό , και ασφαλτοστρώθηκαν όλοι οι δρόμοι του χωριού.
Το 1965 λειτούργησε το συσκευαστήριο πατατών και καρότων, μια πρωτοβουλία των τότε προέδρου και γραμματέα της συνεργατικής μας, Μιχάλη Σιακαλλή και Μαρίνου Γεωργίου αλλά και των υπόλοιπων επιτρόπων. Η κίνηση αυτή ήταν το οξυγόνο του χωριού. Τα οφέλη τεράστια. Οι παραγωγοί οι ίδιοι διέθεταν τα προϊόντα τους κατευθείαν για εξαγωγές σε άλλες χώρες. Προσφέρθηκαν θέσεις εργασίας στις γυναίκες του χωριού αλλά και διπλανών χωριών να δουλέψουν. Παραχωρήθηκαν 40 οικόπεδα μετά από πρωτοβουλία των χωριανών μας και από τον τότε έπαρχο Αμμοχώστου για τις φτωχές οικογένειες και άλλα πωλήθηκαν σε χαμηλές τιμές σε φτωχές οικογένειες για να φτιάξουν το δικό τους σπίτι. Ιδέες πρωτοποριακές για την τότε εποχή. Όμως η αγάπη για τον τόπο , η εργατικότητα και η τιμιότητα που χαρακτήριζε τους Μακρασιτζιώτες έκανα το χωριό μας ένα μικρό παράδεισο μέσα στο κέντρο της Μεσσαορίας.

Η γεωργία και η κτηνοτροφία ήταν οι κυριότερες ασχολίες των κατοίκων του χωριού. Αναβαθμίζονται τεχνικές και μηχανήματα τόσο στον γεωργικό όσο και στο κτηνοτροφικό τομέα. Ο Συνεργατισμός του χωριού έρχεται και αυτός με τη σειρά του ως αρωγός στην προσπάθεια αυτή και φέρνει λιπάσματα, νέα φάρμακα, μηχανήματα και γνώσεις που καταπολεμούν τις ασθένειες και αυξάνουν την παραγωγικότητα. Δίνονται δάνεια στους κατοίκους του χωριού από την Συνεργατική του χωριού με ευνοϊκούς όρους ώστε να ευκολυνθούν και να δημιουργήσουν τις δικές τους εργασίες με αποτέλεσμα το χωριό να πάρει ραγδαία ανάπτυξη μέσα σε λίγα χρόνια καΙ οι κάτοικοι της να ευημερούν.
Αποτέλεσμα μέσα σε λίγα χρόνια αφού το χωριό μας είχε πάρει τεράστια ανάπτυξη στην οικονομία και κτηνοτροφία και η εκπαίδευση σημείωσε σημαντική πρόοδο.

Με την αύξηση των κατοίκων του χωριού αυξήθηκαν και οι μαθητές και κατά συνέπεια και οι δάσκαλοι του. Για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών έγινε και η επέκταση του Δημοτικού σχολείου καθώς και ο εμπλουτισμός των διδακτικών μέσων. Παρατηρήθηκε αύξηση των μαθητών που συνέχιζαν τις σπουδές τους σε γυμνάσια και λύκεια της μέσης εκπαίδευσης. Η οικονομική άνεση των γονιών τους επέτρεπαν πλέον και σπουδές σε πανεπιστήμια της Ελλάδας ή άλλων χωρών.

Η Τουρκική εισβολή το καλοκαίρι του 1974 όμως έρχεται και σταματά τον χρόνο για το νησί και τους κατοίκους της. Χρόνος μαύρος και σκληρός για τον τόπο μας. Οι Τούρκοι εισέβαλαν στο νησί μας και κατέλαβαν το 36% του εδάφους μας.
Οι κάτοικοι εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους και τράβηξαν τον δρόμο της προσφυγιάς για να σωθούν από τον βάρβαρο εχθρό. Οι σκοτωμένοι αμέτρητοι και οι αγνοούμενοι πολλοί. Οι πληγές αφόρητες για όλους. Ο τόπος μας από παράδεισος έγινε κόλαση.

΄Όπως και τα γύρω χωριά έτσι και το χωριό μας δεν γλύτωσε από την λαίλαπα του πολέμου. Κατά την δεύτερη φάση της Τουρκικής εισβολής τις αυγινές ώρες της 14ης Αυγούστου 1974 τα τούρκικα άρματα μάχης έσπασαν το μέτωπο της Μιάς Μηλιάς – Κουστοβέντη στα ανατολικά της Λευκωσίας. Από εκεί τα τούρκικα στρατεύματα άρχισαν την προέλαση τους προς την πόλη της Αμμοχώστου. Ο χρόνος φυγής πλέον μετρούσε αντίστροφα. Μόλις ακούστηκε στα γύρω χωριά η είδηση ότι οι Τούρκοι έρχονταν και ακουγόταν ότι στο πέρασμα τους επιδόθηκαν σε θηριωδίες και βαρβαρότητες, οι κάτοικοι πλέον δεν είχαν άλλη επιλογή. Ο δρόμος προς την προσφυγιά είχε ανοίξει.
Οι κάτοικοι της Μακράσυκας εγκατέλειψαν το χωριό ανήμερα του εορτασμού της Κοίμησης της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου 1974. Η λέξη πρόσφυγας, άγνωστη για τους πιο πολλούς, πλέον ήταν χαρακτηριστικό στη αναφορά του χωριού μας. Είμαστε από την ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΜΑΚΡΑΣΥΚΑ. ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ.

Μετά από τόσα χρόνια αναμονής και εγκαρτέρησης ο τόπος μας αναζητά την λύση . Καρτερούμε μέρα νύχτα να φυσήξει τούτος ο αέρας να δει τούτος ο τόπος δροσιά τζαι ποσπασιά όπως λέει και το τραγούδι. Να έρθει επιτέλους η λύτρωση και ο αέρας της ελευθερίας να ξαναφυσήξει. Ευχόμαστε τα δεινά του τόπου μας να λάβουν σύντομα τέλος και όλοι οι πρόσφυγες επιτέλους να επιστρέψουν στις πατρογονικές τους εστίες.

Πηγή http://www.makrasyka.com/?page_id=8646

Photos 15/4/2016 by George Konstantinou