Monday, 30 November 2015
Conorhynchus (Pycnodactylus) conicirostris (Olivier 1807) - Cone-billed Weevil - Cyprus
Family: Curculionidae
Subfamily: Lixinae
Tribe: Cleonini
Photos Nicosia, 25/11/2015 by Michael Hadjiconstantis
Subfamily: Lixinae
Tribe: Cleonini
Photos Nicosia, 25/11/2015 by Michael Hadjiconstantis
Musca domestica L., 1758 - Housefly - Οικιακή μύγα - Cyprus
The housefly (also house fly, house-fly or common housefly), Musca domestica, is a fly of the suborder Cyclorrhapha. It is the most common of all domestic flies, accounting for about 91% of all flies in human habitations, and indeed one of the most widely distributed insects, found all over the world. It is considered a pest that can carry serious diseases.
Each female fly can lay approximately 500 eggs in a lifetime, in several batches of about 75 to 150. The eggs are white and are about 1.2 mm in length. Within a day, larvae (maggots) hatch from the eggs; they live and feed on (usually dead and decaying) organic material, such as garbage, carrion or feces. They are pale-whitish, 3–9 mm long, thinner at the mouth end, and have no legs. Their life cycle ranges from 14 hours to 36 hours. At the end of their fourth instar, the maggots crawl to a dry, cool place and transform into pupae, coloured reddish or brown and about 8 mm long. The adult flies then emerge from the pupae. (This whole cycle is known as complete metamorphosis.) The adults live from two weeks to a month in the wild, or longer in benign laboratory conditions. Having emerged from the pupae, the flies cease to grow; small flies are not necessarily young flies, but are instead the result of getting insufficient food during the larval stage.Photos Nicosia, 25/11/2015 by Michael Hadjiconstantis
Musca domestica mating
Some 36 hours after having emerged from the pupa, the female is receptive for mating. The male mounts her from behind to inject sperm. Copulation takes a few seconds to a couple of minutes. Normally, the female mates only once, storing the sperm to use it repeatedly for laying several sets of eggs.
Housefly pupae are killed by parasitic wasp larvae. Each pupa has one hole through which a single adult wasp emerged; feeding occurs during the wasp's larval stage.
Illustration of a housefly
The flies depend on warm temperatures; generally, the warmer the temperature, the faster the flies will develop.
Relationship with humans
House flies feed on liquid or semiliquid substances beside solid material which has been softened by saliva or vomit. Because of their large intake of food, they deposit feces constantly, one of the factors that makes the insect a dangerous carrier of pathogens. Although they are domestic flies, usually confined to human habitations, they can fly for several miles from the breeding place. They are active only in daytime, and rest at night, e.g., at the corners of rooms, ceiling hangings, cellars, and barns, where they can survive the coldest winters by hibernation, and when spring arrives, adult flies are seen only a few days after the first thaw.From Wikipedia, the free encyclopedia
Οικιακή μύγα
Η οικιακή μύγα (Musca domestica Linnaeus, 1758) είναι έντομο της τάξης των δίπτερων και κατατάσσετα στην οικογένεια Muscidae.[1] Στην Ευρώπη το γένος Musca εκπροσωπείται από δώδεκα είδη.[2] Στην Ελλάδα συναντούμε εκτός την οικιακή μύγα τα είδη Musca autumnalis,[3] Musca larvipara,[4] Musca osiris,[5] Musca tempestiva.[6] Στις Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα και στην Κύπρο συναντούμε Musca crassirostris [7] και στην Κύπρο Musca sorbens, όχι όμως ενδημικά.[8] Το είδος Musca domestica εκπροσωπείται στην Ευρώπη σε δύο υποείδη,[1] στην Ελλάδα η οικιακή μύγα είναι η Musca domestica domestica.[9]
Ενήλικα
Μπορεί να αναπαράγεται με εξαιρετική ευκολία τόσο εξαιτίας της ικανότητάς της να εναποθέτει αυγά στο εσωτερικό οποιουδήποτε υλικού βιολογικής φύσης το οποίο αποσυντίθεται, τόσο όσο και χάρη στην ταχύτητα με την οποία αναπτύσσονται οι προ νύμφες και γίνονται ενήλικες, με τη σειρά τους ικανές να αναπαραχθούν: περίπου 10 μέρες. Η διάρκεια ζωής της υπό άριστες διατροφικές και περιβαλλοντικές συνθήκες είναι 8-10 μέρες κατά τη διάρκεια των οποίων μπορεί να εναποθέσει έως και 1000 αυγά (150-200 τη φορά κάθε 3-4 μέρες).
Το ενήλικο έντομο χρησιμοποιεί για να τραφεί την προβοσκίδα. Οι στερεές τροφές ραντίζονται με σάλιο για να διαλυθούν και κατόπιν ρουφιούνται από την προβοσκίδα. Παρότι πρόκεινται για οικιακές μύγες, συνήθως περιορισμένες σε κατοικημένο από ανθρώπους περιβάλλον, αυτά τα έντομα μπορούν να πετάξουν μερικά χιλιόμετρα από τον τόπο που γεννήθηκαν. Δραστηριοποιούνται μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας και το βράδυ αναπαύονται στις γωνίες των δωματίων ή "κολλημένες" στις οροφές (ταβάνια). Επίσης οι επιστήμονες την θεωρούν ως το πρώτο είδος ζόμπι του κόσμου.
Προνύμφες
Οι προνύμφες της οικιακής μύγας έχουν μήκος από 9,5 έως 19,1 χιλιοστά. Ο προσδιορισμός των προνυμφών ταξινομείται σε στάδια: Κατά το πρώτο στάδιο η προνύμφη έχει μήκος 2-5 χιλιοστά, κατά το δεύτερο στάδιο 6-14 και κατά το τρίτο 15-20. Τα στάδια αυτά επιτυγχάνονται σε περίπου 2-3 μέρες για το πρώτο, 3-4 μέρες για το δεύτερο και 4-6 μέρες για το τρίτο (μέχρι την ενήλικη μύγα) αντίστοιχα, από την εναπόθεση των αυγών.
Εξέλιξη
Αν και η τάξη στην οποία ανήκει η οικιακή μύγα έχει ρίζες πολύ πιο αρχαίες, η οικιακή μύγα εξελίχθηκε στην αρχή της Καινοζωϊκής Περιόδου, περίπου 65 εκατομμύρια χρόνια πριν. Υπολογίζεται ότι αυτό το είδος προέρχεται από την Παλαιαρκτική Ζώνη, ιδιαίτερα από τη Μέση Ανατολή. Λόγω της άμεσης συνδαιτυμονικής σχέσης τους με το ανθρώπινο είδος, οι μύγες οφείλουν πιθανώς τη διασπορά τους σε παγκόσμιο επίπεδο στη συμ-μετανάστευση με τους ανθρώπους.
Σχέση με τον άνθρωπο
Στα πιο ψυχρά κλίματα, οι μύγες επιβιώνουν μόνο αν συμβιώνουν με τον άνθρωπο. Έχουν την τάση να συνενώνονται και καθίσταται δύσκολο να τις πιάσει κανείς. Είναι ικανές να μεταφέρουν πάνω από 100 παθογόνους παράγοντες οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τον τύφο, τη χολέρα, τη σαλμονέλα, τη σιγκέλωση, τον άνθρακα, μολύνσεις των ματιών και ενδοπαρασιτικούς σκώληκες. Στις φτωχότερες χώρες κάτω από ανεπαρκείς υγειονομικές συνθήκες, οι μύγες βρίσκονται ανάμεσα στους κυριότερους μεταφορείς ασθενειών. Ορισμένα στελέχη έχουν αναπτύξει αντίσταση σε κοινά εντομοκτόνα.
Η οικιακή μύγα τρέφεται με υγρά ή ημι-υγρά πέρα από τα στερεά οργανικά υλικά που προεπεξεργάζεται με το σάλιο ή τον εμετό της. Λόγω της μεγάλης ποσότητας τροφής την οποία προσλαμβάνει ημερησίως, αφήνει περιττώματα σχεδόν συνεχόμενα και αυτός είναι ένας από τους παράγοντες που καθιστά αυτό το έντομο φορέα επιβλαβών παθογόνων μικροοργανισμών και πολύ επικίνδυνο. Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Sunday, 29 November 2015
Saturday, 28 November 2015
Little Crake - Porzana parva (Scopoli, 1769) Μικροπουλάδα - Cyprus
The little crake (Porzana parva) is a very small waterbird of the family Rallidae. Their breeding habitat is reed beds in Europe, mainly in the east, and just into western Asia. This species is migratory, wintering in Africa.
At 17–19 cm (6.7–7.5 in) in length, they are slightly smaller than the spotted crake, from which they are readily distinguished by the lack of dark barring and white spots on the flanks. The little crake has a short straight bill, yellow with a red base. They have green legs with long toes, and a short tail which is barred black and white underneath. Unlike other Porzana crakes, this species has strong sexual dimorphism: Adult males have mainly brown upperparts and blue-grey face and underparts. They resemble the sympatric Baillon's crake (P. pusilla), which has strongly barred flanks and is a bit smaller however. Females have buff underparts, and are grey only on the face; they are more similar to the yellow-breasted crake (P. flaviventer) of the American tropics. Immature little crakes are similar to the female but have a white face and breast. The downy chicks are black, as with all rails.
These birds probe with their bill in mud or shallow water, also picking up food by sight. They mainly eat insects and aquatic animals. Little crakes are very secretive in the breeding season, and are then mostly heard rather than seen. They can be easier to see on migration. They are then noisy birds, with a yapping kua call. They nest in a dry location in reed vegetation, laying 4–7 eggs.
The little crake is one of the species to which the Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA) applies.
From Wikipedia, the free encyclopedia
Photos and video Zakaki, 28/11/2015 by George Konstantinou
Friday, 27 November 2015
Thursday, 26 November 2015
Εκπομπή στον ASTRA 92,8 και 105,3 " Η βιοποικιλότητα της Κύπρου απο τα προιστορικά χρόνια " Με τον Γιώργο Κωνσταντίνου - 26/11/2015
Εκπομπή στον ASTRA 92,8 και 105,3 την Πέμπτη 15/10/2015 , λίγο μετά τις 9:00 με την Σόνια Φιλίππου !!!Το θέμα μας θα είναι : " Η βιοποικιλότητα της Κύπρου απο τα προιστορικά χρόνια " που θα μας το αναπτύξει ο φιλοξενούμενος μας Κος Γιώργος Κωνσταντίνου ειδικός Φυσιοδίφης , ερευνητής βιοποικιλότητας και φωτογράφος και κινηματογραφιστής ‘άγριας ζωής και πρόεδρος του συνδέσμου προστασίας φυσικής κληρονομιάς και βιοποικιλότητας της Κύπρου.
Wednesday, 25 November 2015
Tuesday, 24 November 2015
Monday, 23 November 2015
Εξωκλήσι Αγιος Μερκουριος στην Ακανθού - Cyprus
Εκκλησία του Αγίου Μίκαλλου στην Ακανθού - Cyprus
Εκκλησία του Αγίου Μίκαλλου που γιόρταζε στις 7 του Αυγούστου. Σ' αυτήν πήγαιναν οι άρρωστοι, άναβαν τα καντήλια κι έβαζαν πάνω τους λάδι. Κατόπιν κατέβαιναν στο αγίασμα, πλένονταν κι άφηναν ένα από τα ρούχα τους πάνω στη μερσινιά του Αή - Μικάλλου, για να παραμείνει εκεί το κακό (αρρώστια).Πηγή http://noctoc-noctoc.blogspot.com.cy/2010/08/church-of-panagia-pergaminiotissa-at.html
Photos 21/11/2015 by George Konstantinou
see also
Εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπου στην Ακανθού .
Εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπου στην Ακανθού - Cyprus.
Eκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους, προστάτη των ανθρώπων από την πανώλη. Σύμφωνα με την παράδοση στο σημείο που κτίστηκε το ξωκλήσι του Αγίου ένας Ακαθκιώτης θέριζε τα σπαρτά του με τις κόρες του, ξαφνικά πέθαναν, διότι τότε είχε ενσκήψει λοιμός στην Ακανθού. Όταν το κακό πέρασε οι χωριανοί έκτισαν παρεκκλήσι προς τιμήν του Αγίου.
Πηγή http://noctoc-noctoc.blogspot.com.cy/2010/08/church-of-panagia-pergaminiotissa-at.html
Photos 21/11/2015 by George Konstantinou
Πηγή http://noctoc-noctoc.blogspot.com.cy/2010/08/church-of-panagia-pergaminiotissa-at.html
Photos 21/11/2015 by George Konstantinou
Photos 31/7/2011 by George Konstantinou
see also
Εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπου στην Ακανθού .
Ο Ναός της Παναγίας Περγαμηνιώτισσας στο κατεχόμενο χωριό Ακανθού -The church of Panagia Pergaminiotissa at the Turkish occupied village of Akanthou - Cyprus
Πέντε περίπου χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού Ακανθού, ο ναός της Παναγίας Περγαμηνιώτισσας, στον τύπο του εγγεγραμμένου σταυροειδούς με τρούλο, είναι κτισμένος στα ερείπια τρίκλιτης παλαιοχριστιανικής βασιλικής. Αρχικά όλος ο ναός ήταν διακοσμημένος με τοιχογραφίες, από τις οποίες σήμερα σώζονται ελάχιστες, σε δύο στρώματα. Οι τοιχογραφίες του νεότερου στρώματος μπορούν να χρονολογηθούν στον 12ο αιώνα και του παλαιότερου, κατά συνέπεια και ο ίδιος ο ναός, στον 11ο αιώνα. Μετά την τουρκική κατοχή έχουν υποστεί σημαντικές καταστροφές. Σήμερα οι πόρτες τις εκκλησίας έχουν κτιστεί από το κατοχικό καθεστώς και κανείς δεν μπορεί να μπει μέσα. Η καταστροφή στο εσωτερικό είναι ολοκληρωτική. Τίποτα δεν έχει μείνει όρθιο, όπως διαπιστώθηκε κατά την είσοδο του ναού από την κατεστραμμένη οροφή του. Σημαντικές τοιχογραφίες του 12ου αιώνα που κάλυπταν τους τοίχους της εκκλησίας, έχουν καταστραφεί. Τμήματα τοιχογραφιών, όπως αυτό που παρουσίαζε την Aγία Άννα προσευχόμενη, έχουν αποκοπεί με σκοπό να πουληθούν στις αγορές του εξωτερικού. Μερικά από τα κομμάτια έχουν ανεβρεθεί από τη γερμανική Αστυνομία στο διαμέρισμα του Τούρκου λαθρέμπορου Αϊτίν Ντικμέν.
Five kilometers east of the village Akanthou, the church of Panagia Pergaminiotissa, of the costumary cross with a dome type, is built on the ruins of an early Christian three-aisled basilica. Initially, the entire church was decorated with frescoes, of which little still remains and that is covered in two layers. The murals of the later layer can be dated to the 12th century and that of the earlier, and consequently the church itself, to the 11th century. After the Turkish occupation they have suffered significant damage. Presently, the doors of the church have been built in by the occupying army and nobody can get inside. The destruction of the interior is complete. Nothing is left standing, as can be seen by entering the church from its damaged roof. Important 12th century frescoes covering the walls of the church have been destroyed. Parts of the murals, such as that presenting Saint Anne praying, were cut off from the wall in order to be sold in foreign markets. Some of the pieces have been retrieved by the German police from the apartment of the Turkish antiques smuggler Aydin Dikmen.
Πηγή http://noctoc-noctoc.blogspot.com.cy/2010/08/church-of-panagia-pergaminiotissa-at.htmlPhotos 21/11/2015 by George Konstantinou
Photos 22/10/2012 by George Konstantinou
see also
Εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπου στην Ακανθού .
Subscribe to:
Posts (Atom)