False sowthistle – Reichardia tingitana (L.) Roth - Cyprus

 See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο

Flora of Cyprus - Χλωρίδα της Κύπρου

Photos Mitsero  18/1/2015 by George Konstantinou

Below in English

Κείμενο George Konstantinou.

Reichardia tingitana (L.) Roth

Η Reichardia tingitana είναι ένα ετήσιο, ποώδες φυτό της οικογένειας Asteraceae. Στα αγγλικά είναι γνωστή ως False sowthistle, ονομασία που αναφέρεται στην επιφανειακή ομοιότητα των φύλλων και των ανθικών κεφαλιών της με ορισμένα είδη του γένους Sonchus.

Είναι χαρακτηριστικό φυτό ξηρών, ανοικτών και συχνά αμμωδών περιοχών. Στην Κύπρο απαντά αυτοφυής κυρίως σε χαμηλά υψόμετρα. Δεν αποτελεί ενδημικό είδος του νησιού.

Δεν έχει καταγραφεί ευρέως καθιερωμένη ελληνική κοινή ονομασία ειδικά για το είδος αυτό.

Μορφή και κύκλος ζωής

Η Reichardia tingitana είναι ετήσιο θερόφυτο. Βλαστάνει μετά τις πρώτες φθινοπωρινές ή χειμερινές βροχές, αναπτύσσεται κατά τη δροσερή και υγρή περίοδο και ολοκληρώνει την ανθοφορία και την καρποφορία της πριν από την έντονη θερινή ξηρασία.

Το ύψος της παρουσιάζει μεγάλη διακύμανση. Σε ξηρές και εκτεθειμένες θέσεις μπορεί να παραμένει σχεδόν άκαυλη, με τα ανθικά κεφάλια κοντά στο έδαφος. Σε βαθύτερα ή πιο υγρά εδάφη μπορεί να αναπτύξει όρθιους βλαστούς και να φθάσει περίπου τα 50–60 εκατοστά.

Η διαφορετική εμφάνιση που αποκτά ανάλογα με τις συνθήκες μπορεί να δυσκολέψει την αναγνώριση, ιδιαίτερα όταν εξετάζονται μόνο φωτογραφίες ολόκληρου του φυτού.

Βλαστοί

Οι βλαστοί είναι ένας ή περισσότεροι, όρθιοι ή ανερχόμενοι και συνήθως λίγο διακλαδισμένοι. Η επιφάνειά τους είναι αυλακωτή και μπορεί να είναι γυμνή ή να φέρει μικροσκοπικές λευκές θηλές.

Οι ανθοφόροι ποδίσκοι είναι συχνά μακριοί και σχεδόν χωρίς φύλλα. Διογκώνονται χαρακτηριστικά ακριβώς κάτω από το ανθικό κεφάλιο, ιδίως κατά την καρποφορία.

Η διόγκωση αυτή αποτελεί χρήσιμο γνώρισμα για τη διάκριση του φυτού από άλλα κίτρινα μέλη της φυλής Cichorieae.

Φύλλα

Τα φύλλα σχηματίζουν αρχικά βασικό ρόδακα. Καθώς αναπτύσσεται ο βλαστός, εμφανίζονται επίσης βλαστικά φύλλα, τα οποία γίνονται προοδευτικά μικρότερα προς την κορυφή.

Το σχήμα τους είναι μεταβλητό. Μπορεί να είναι:

• αντιλογχοειδές,
• επιμήκες,
• ελλειπτικό,
• πτεροσχιδές,
• βαθιά πτερόλοβο,
• σχεδόν ακέραιο με ακανόνιστα δόντια.

Τα φύλλα είναι πράσινα ή ελαφρώς γλαυκά και συχνά λίγο σαρκώδη. Το περιθώριό τους φέρει μικρές, λευκές ή ωχρές, σκληρές προεξοχές. Οι προεξοχές αυτές είναι μικρές και δεν μετατρέπουν το φυτό σε πραγματικά αγκαθωτό.

Η βάση των ανώτερων φύλλων είναι άμισχη και μπορεί να σχηματίζει στρογγυλεμένα ή ωτοειδή τμήματα γύρω από τον βλαστό.

Ανθικό κεφάλιο

Όπως συμβαίνει σε όλα τα μέλη της οικογένειας Asteraceae, αυτό που φαίνεται ως ένα άνθος είναι στην πραγματικότητα μια σύνθετη ταξιανθία που ονομάζεται κεφάλιο ή καλάθιο.

Τα κεφάλια εμφανίζονται συνήθως μεμονωμένα στις άκρες των ποδίσκων. Μπορεί επίσης να σχηματίζονται δύο ή λίγα κεφάλια πάνω στο ίδιο φυτό. Όταν είναι πλήρως ανοικτά, αποκτούν διάμετρο έως περίπου 4 εκατοστά.

Όλα τα ανθίδια του κεφαλίου είναι γλωσσοειδή. Δεν υπάρχει χωριστός δίσκος από σωληνοειδή ανθίδια στο κέντρο, όπως συμβαίνει στις μαργαρίτες.

Περίβλημα και βράκτια

Τα ανθίδια περιβάλλονται από το περίβλημα, το οποίο αποτελείται από πολλές σειρές επάλληλων βρακτίων.

Τα εξωτερικά βράκτια είναι πλατύτερα και ωοειδή, ενώ τα εσωτερικά είναι στενότερα και λογχοειδή. Τα περιθώριά τους είναι λεπτά, ξηρά και μεμβρανώδη.

Πολλά βράκτια καταλήγουν σε εμφανή, σκούρα ακίδα ή βραχύ μούκρο. Η αντίθεση ανάμεσα στο πράσινο σώμα, στο ωχρό μεμβρανώδες περιθώριο και στη σκοτεινή κορυφή προσδίδει στο περίβλημα χαρακτηριστική εμφάνιση.

Η μορφή των βρακτίων και η παρουσία του σκούρου μούκρου είναι σημαντικά στοιχεία αναγνώρισης.

Ανθίδια

Τα γλωσσοειδή ανθίδια είναι κίτρινα έως πορτοκαλοκίτρινα. Η βάση της γλωσσίδας μπορεί να είναι έντονα πορφυρή, ενώ τα εξωτερικά ανθίδια συχνά φέρουν κοκκινωπή ή πορφυρή λωρίδα στην κάτω επιφάνειά τους.

Οι ανθήρες μπορεί επίσης να έχουν πορφυρό χρώμα. Η παρουσία των σκούρων αποχρώσεων γίνεται περισσότερο εμφανής όταν το κεφάλιο παρατηρείται από κοντά ή από την κάτω πλευρά.

Κάθε ανθίδιο είναι ερμαφρόδιτο και γόνιμο. Η στεφάνη καταλήγει σε πέντε μικρά δόντια, τα οποία αντιπροσωπεύουν τους πέντε ενωμένους λοβούς της.

Άνοιγμα των κεφαλιών

Τα ανθικά κεφάλια ανοίγουν περισσότερο σε φωτεινές και θερμές συνθήκες. Κατά τη διάρκεια συννεφιάς, χαμηλών θερμοκρασιών ή προς το τέλος της ημέρας μπορούν να παραμένουν μερικώς ή εντελώς κλειστά.

Η συμπεριφορά αυτή προστατεύει τα αναπαραγωγικά όργανα και τη γύρη από την υγρασία και τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

Επικονίαση

Τα κίτρινα κεφάλια προσελκύουν μέλισσες, μύγες, μικρά σκαθάρια και άλλα έντομα. Καθώς μετακινούνται ανάμεσα στα γλωσσοειδή ανθίδια, έρχονται σε επαφή με τη γύρη και τα στίγματα.

Η πυκνή συγκέντρωση πολλών μικρών ανθιδίων σε ένα κεφάλιο δημιουργεί μια μεγάλη και εύκολα ορατή επιφάνεια προσγείωσης, χωρίς το φυτό να χρειάζεται να κατασκευάσει ένα μοναδικό μεγάλο άνθος.

Ανθοφορία στην Κύπρο

Στην Κύπρο ανθίζει κυρίως από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο. Η ακριβής περίοδος εξαρτάται από τις βροχοπτώσεις, τις θερμοκρασίες και τη θέση.

Στις θερμές παραθαλάσσιες περιοχές μπορεί να αρχίζει νωρίς, ενώ σε δροσερότερες χαμηλές λοφώδεις τοποθεσίες η ανθοφορία συνεχίζεται αργότερα την άνοιξη.

Καρποί

Οι καρποί είναι αχαίνια, δηλαδή ξηροί, μονόσπερμοι καρποί που δεν ανοίγουν κατά την ωρίμανση. Η Reichardia tingitana παράγει δύο μορφολογικά διαφορετικούς τύπους αχαινίων στο ίδιο ανθικό κεφάλιο.

Τα εξωτερικά αχαίνια είναι συνήθως:

• μικρότερα,
• καστανά ή κανελί,
• ελαφρώς καμπυλωμένα,
• περισσότερο τραχιά και έντονα εγκάρσια αυλακωμένα.

Τα εσωτερικά είναι:

• μακρύτερα,
• λευκά ή ωχρά κρεμ,
• περισσότερο ευθύγραμμα,
• ελαφρώς λιγότερο τραχιά.

Και οι δύο τύποι έχουν γωνιώδες σώμα, με τέσσερις κυρίως πλευρές ή νευρώσεις και εμφανή κονδυλώδη ή εγκάρσια ρυτιδωμένη επιφάνεια.

Η παραγωγή διαφορετικών τύπων καρπών στο ίδιο κεφάλιο ονομάζεται ετεροκαρπία. Μπορεί να προσφέρει διαφορετικές δυνατότητες παραμονής κοντά στο μητρικό φυτό ή διασποράς σε μεγαλύτερη απόσταση.

Πάππος και διασπορά

Στην κορυφή κάθε αχαινίου υπάρχει πάππος από λεπτές, λευκές και μεταξώδεις τρίχες. Οι τρίχες σχηματίζουν μια ελαφριά κατασκευή που επιτρέπει στον άνεμο να μεταφέρει τον καρπό.

Ο πάππος είναι εύπτωτος και μπορεί να αποσπαστεί ολόκληρος από το αχαίνιο. Για τον λόγο αυτό, σε παλαιότερους καρπούς μπορεί να απουσιάζει.

Τα αχαίνια μπορούν επίσης να μετακινηθούν πάνω στην επιφάνεια του εδάφους με τη βροχή ή τον άνεμο.

Βιότοπος στην Κύπρο

Η Reichardia tingitana προτιμά ανοικτές, ηλιόλουστες και σχετικά ξηρές τοποθεσίες. Παρουσιάζει ιδιαίτερη προτίμηση σε αμμώδη, χαλικώδη ή πετρώδη εδάφη και μπορεί να αναπτύσσεται σε ελαφρώς αλατούχες παράκτιες θέσεις.

Συναντάται σε:

• παράκτιες αμμώδεις εκτάσεις,
• αμμοθίνες και σταθεροποιημένη άμμο,
• ξηρούς βοσκότοπους,
• πετρώδεις πλαγιές,
• χαλικώδεις πεδιάδες,
• ανοικτά φρύγανα,
• άκρες δρόμων και μονοπατιών,
• χέρσους αγρούς,
• περιθώρια καλλιεργειών,
• άλλες διαταραγμένες τοποθεσίες.

Στην Κύπρο καταγράφεται από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι περίπου τα 600 μέτρα υψόμετρο.

Εξάπλωση και καθεστώς στην Κύπρο

Το είδος είναι αυτόχθονο στην Κύπρο και δεν είναι ενδημικό. Η εξάπλωσή του συνδέεται κυρίως με τις θερμές και ξηρές περιοχές του νησιού.

Η παρουσία του σε φυσικούς παράκτιους και ημιάνυδρους οικοτόπους αποτελεί μέρος της φυσικής κυπριακής χλωρίδας. Δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται ξενικό ή εισβλητικό στην Κύπρο επειδή έχει γίνει ζιζάνιο σε άλλες χώρες όπου εισήχθη.

Παγκόσμια εξάπλωση

Η φυσική εξάπλωση της Reichardia tingitana είναι ιδιαίτερα ευρεία. Εκτείνεται από τη Μακαρονησία και τη Μεσόγειο, μέσω της βόρειας και ανατολικής Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, μέχρι το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και τη βόρεια Ινδία.

Έχει επίσης εισαχθεί σε περιοχές της Αυστραλίας, στη Χαβάη και σε ορισμένα άλλα μέρη έξω από τη φυσική της περιοχή.

Προσαρμογές στην ξηρασία

Ο ετήσιος κύκλος επιτρέπει στο φυτό να ολοκληρώνει την ανάπτυξη και την παραγωγή σπόρων πριν από τη θερινή ξηρασία.

Τα ελαφρώς σαρκώδη ή γλαυκά φύλλα περιορίζουν την απώλεια νερού. Το μικρό μέγεθος που μπορεί να διατηρεί σε δυσμενείς συνθήκες μειώνει τις ανάγκες του, ενώ η παραγωγή διαφορετικών τύπων αχαινίων αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχούς αναπαραγωγής.

Οικολογική σημασία

Η ανοιξιάτικη ανθοφορία προσφέρει γύρη και νέκταρ σε διάφορα έντομα. Τα σχετικά μεγάλα, φωτεινά κεφάλια είναι εύκολα ορατά μέσα στη χαμηλή βλάστηση και χρησιμοποιούνται ως πηγή τροφής από μικρούς επικονιαστές.

Τα αχαίνια μπορούν να καταναλωθούν από σποροφάγα ασπόνδυλα και άλλα μικρά ζώα. Μετά την ξήρανση του φυτού, η οργανική ύλη του ενσωματώνεται σταδιακά στο έδαφος.

Σχέση με άλλα είδη Reichardia

Στην ανατολική Μεσόγειο απαντούν και άλλα είδη του γένους, μεταξύ των οποίων η Reichardia picroides. Οι γενικές πληροφορίες για το γένος δεν πρέπει να αποδίδονται χωρίς έλεγχο σε κάθε είδος.

Ειδικότερα, οι παραδοσιακές διατροφικές χρήσεις της Reichardia picroides στην Κρήτη και σε άλλες μεσογειακές περιοχές δεν αποδεικνύουν αντίστοιχη χρήση ή καταλληλότητα της Reichardia tingitana.

Η ασφαλής διάκριση απαιτεί εξέταση των βρακτίων, της διόγκωσης του ποδίσκου, της επιφάνειας των φύλλων και κυρίως της μορφής και του χρώματος των αχαινίων.

Αλλεργίες και προφυλάξεις

Ως μέλος της οικογένειας Asteraceae, μπορεί θεωρητικά να προκαλέσει αντίδραση σε άτομα με ιδιαίτερη ευαισθησία σε συγγενικά φυτά. Δεν θεωρείται, ωστόσο, σημαντική πηγή αερομεταφερόμενης αλλεργιογόνου γύρης.

Η επαφή με τον φυτικό χυμό ή τις επιφάνειες του φυτού μπορεί σπάνια να προκαλέσει τοπικό ερεθισμό σε ευαίσθητα άτομα.

Δεν πρέπει να καταναλώνεται βάσει πληροφοριών που αφορούν άλλα είδη του γένους. Οποιαδήποτε χρήση άγριου φυτού ως τροφής ή βοτάνου απαιτεί ασφαλή ταυτοποίηση και εξειδικευμένη συμβουλή.

Αναγνώριση

Τα σημαντικότερα γνωρίσματα της Reichardia tingitana είναι:

• ο ετήσιος κύκλος ζωής,
• ο βασικός ρόδακας μεταβλητών φύλλων,
• τα ελαφρώς σαρκώδη ή γλαυκά φύλλα,
• οι μικρές ωχρές προεξοχές στα περιθώρια,
• οι ποδίσκοι που διογκώνονται κάτω από το κεφάλιο,
• τα μονήρη κίτρινα ανθικά κεφάλια,
• η πορφυρή βάση των γλωσσοειδών ανθιδίων,
• τα βράκτια με μεμβρανώδη περιθώρια και σκούρο μούκρο,
• οι δύο διαφορετικοί τύποι αχαινίων,
• ο λευκός, μεταξώδης και εύπτωτος πάππος.

Η αναγνώριση είναι ασφαλέστερη όταν υπάρχουν ώριμοι καρποί. Το χρώμα, το μέγεθος και η ανάγλυφη επιφάνεια των εξωτερικών και εσωτερικών αχαινίων παρέχουν σημαντικά διαγνωστικά στοιχεία.

Ονοματολογία και ετυμολογία

Το είδος περιγράφηκε αρχικά από τον Κάρολο Λινναίο ως Scorzonera tingitana. Το 1787 μεταφέρθηκε από τον Albrecht Wilhelm Roth στο γένος Reichardia.

Για τον λόγο αυτό το «L.» τοποθετείται μέσα σε παρένθεση, ενώ το «Roth» ακολουθεί ως ο δημιουργός του σημερινού ταξινομικού συνδυασμού.

Το όνομα Reichardia τιμά τον Γερμανό βοτανικό Johann Jacob Reichard.

Το επίθετο tingitana προέρχεται από το Tingis, την αρχαία ονομασία της Ταγγέρης στο σημερινό Μαρόκο. Σημαίνει, επομένως, «της Ταγγέρης» ή «Ταγγερινή».

Ταξινόμηση

• Βασίλειο: Plantae
• Συνομοταξία: Tracheophyta
• Ομοταξία: Magnoliopsida
• Τάξη: Asterales
• Οικογένεια: Asteraceae
• Υποοικογένεια: Cichorioideae
• Φυλή: Cichorieae
• Γένος: Reichardia
• Είδος: Reichardia tingitana (L.) Roth
• Αγγλική κοινή ονομασία: False sowthistle

Στοιχεία φωτογραφιών

Φωτογραφίες: George Konstantinou
Τοποθεσία: Μιτσερό, επαρχία Λευκωσίας, Κύπρος
Ημερομηνία φωτογράφισης: 18 Ιανουαρίου 2015
Συντεταγμένες περιοχής: 35.0422° N, 33.1269° E
Google Maps: Μιτσερό, Κύπρος

Οι συντεταγμένες αντιστοιχούν στην ευρύτερη περιοχή του Μιτσερού και όχι κατ’ ανάγκη στο ακριβές σημείο φωτογράφισης.

Πηγές

• Plants of the World Online – Reichardia tingitana
• Flora of Cyprus – A Dynamic Checklist: Reichardia tingitana
• World Flora Online – Reichardia tingitana
• Cichorieae Systematics Portal – Reichardia tingitana
• R. D. Meikle, Flora of Cyprus, Volume 2, Royal Botanic Gardens, Kew, 1985.
• Hand, R., Hadjikyriakou, G. N. & Christodoulou, C. S., Flora of Cyprus – A Dynamic Checklist. 

False sowthistle – Reichardia tingitana (L.) Roth – Cyprus

Text by George Konstantinou.

Reichardia tingitana (L.) Roth

Reichardia tingitana is an annual herb belonging to the family Asteraceae. It is known in English as False sowthistle, a name referring to the superficial resemblance of its leaves and flower heads to certain species of Sonchus.

It is characteristic of dry, open and frequently sandy habitats. In Cyprus, it occurs naturally, principally at low elevations. It is not endemic to the island.

No widely established Greek common name has been recorded specifically for this species.

Growth form and life cycle

Reichardia tingitana is an annual therophyte. It germinates following autumn or winter rainfall, develops during the cool, wet season and completes flowering and fruiting before the severe summer drought.

Its height is highly variable. In dry, exposed sites it may remain almost stemless, with the flower heads close to the ground. In deeper or moister soils, it may develop erect stems and reach approximately 50–60 centimetres.

Its variable appearance under different environmental conditions can complicate identification, especially when only photographs of the entire plant are examined.

Stems

The stems are one or several, erect or ascending and generally sparingly branched. Their surface is furrowed and may be hairless or bear microscopic white papillae.

The flowering stalks are often long and almost leafless. They characteristically become enlarged immediately below the flower head, particularly during fruiting.

This swelling provides a useful feature for distinguishing the species from other yellow-flowered members of the tribe Cichorieae.

Leaves

The leaves initially form a basal rosette. As the stem develops, additional cauline leaves appear and become progressively smaller towards the top.

Their form is variable. They may be:

• oblanceolate,
• oblong,
• elliptical,
• pinnately lobed,
• deeply pinnatifid,
• almost entire with irregular teeth.

The leaves are green or slightly glaucous and often somewhat fleshy. Their margins bear small, white or pale, stiff projections. These projections are short and do not make the plant genuinely spiny.

The bases of the upper leaves are sessile and may form rounded or ear-like lobes around the stem.

Flower head

As in all members of the Asteraceae, what appears to be a single flower is actually a composite inflorescence known as a capitulum or flower head.

The heads generally occur singly at the ends of the stalks. Two or a small number may also be produced by the same plant. Fully opened heads may reach approximately 4 centimetres across.

All the florets are ligulate. There is no separate central disc of tubular florets such as that found in daisies.

Involucre and bracts

The florets are surrounded by an involucre composed of several overlapping rows of bracts.

The outer bracts are broader and ovate, while the inner ones are narrower and lanceolate. Their margins are thin, dry and membranous.

Many bracts terminate in a conspicuous dark point or short mucro. The contrast between the green body, pale membranous margin and dark tip gives the involucre a characteristic appearance.

The shape of the bracts and the presence of the dark mucro are important identification features.

Florets

The ligulate florets are yellow to orange-yellow. The base of the ligule may be strongly purple, while the outer florets often bear a reddish or purple stripe on their lower surface.

The anthers may also be purple. These darker colours become more apparent when the head is examined closely or viewed from below.

Each floret is hermaphroditic and fertile. The corolla terminates in five minute teeth representing its five fused lobes.

Opening of the flower heads

The flower heads open more fully under bright and warm conditions. During cloudy weather, low temperatures or towards the end of the day, they may remain partly or completely closed.

This behaviour helps protect the reproductive organs and pollen from moisture and unfavourable weather.

Pollination

The yellow heads attract bees, flies, small beetles and other insects. As they move among the ligulate florets, they contact the pollen and stigmas.

The dense concentration of numerous small florets creates a large and easily visible landing surface without requiring the plant to construct a single large flower.

Flowering period in Cyprus

In Cyprus, it flowers mainly from February to May. The precise period depends on rainfall, temperature and location.

Flowering may begin early in warm coastal areas, while continuing later in spring in cooler low hilly locations.

Fruits

The fruits are achenes: dry, single-seeded fruits that do not open when mature. Reichardia tingitana produces two morphologically different types of achenes within the same flower head.

The outer achenes are generally:

• smaller,
• brown or cinnamon-coloured,
• slightly curved,
• rougher and more strongly transversely grooved.

The inner achenes are:

• longer,
• white or pale cream,
• straighter,
• slightly less rough.

Both types have an angular body, generally with four main sides or ribs and a conspicuously tuberculate or transversely wrinkled surface.

The production of different fruit types within the same head is known as heterocarpy. It may provide different opportunities for remaining close to the parent plant or dispersing over greater distances.

Pappus and dispersal

A pappus of fine, white, silky hairs occurs at the apex of each achene. These hairs form a light structure that allows wind to transport the fruit.

The pappus is easily detached and may fall away as a single unit. It may therefore be absent from older fruits.

Achenes may also move across the soil surface through wind or rainfall.

Habitat in Cyprus

Reichardia tingitana favours open, sunny and relatively dry locations. It shows a particular preference for sandy, gravelly or stony soils and can grow in slightly saline coastal habitats.

It occurs in:

• coastal sandy ground,
• dunes and stabilised sand,
• dry grazing land,
• stony slopes,
• gravel plains,
• open phrygana,
• roadsides and path margins,
• waste fields,
• cultivated margins,
• other disturbed habitats.

In Cyprus it is recorded from sea level to approximately 600 metres.

Distribution and status in Cyprus

The species is native to Cyprus and is not endemic. Its distribution is associated mainly with the island’s warm and dry regions.

Its presence in natural coastal and semi-arid habitats forms part of the native Cypriot flora. It should not be described as alien or invasive in Cyprus merely because it has become a weed in countries where it was introduced.

Global distribution

The native distribution of Reichardia tingitana is exceptionally broad. It extends from Macaronesia and the Mediterranean through northern and eastern Africa and the Middle East to Afghanistan, Pakistan and northern India.

It has also been introduced into parts of Australia, Hawaii and certain other areas beyond its natural range.

Adaptations to drought

Its annual cycle allows the plant to complete growth and seed production before the summer drought.

Slightly fleshy or glaucous leaves reduce water loss. Its ability to remain small under adverse conditions limits its requirements, while producing different types of achenes increases the likelihood of successful reproduction.

Ecological importance

Its spring flowers provide pollen and nectar for various insects. The relatively large, bright heads are easily visible among low vegetation and are used as a food source by small pollinators.

The achenes may be eaten by seed-feeding invertebrates and other small animals. After the plant dries, its organic material is gradually incorporated into the soil.

Relationship with other Reichardia species

Other members of the genus occur in the eastern Mediterranean, including Reichardia picroides. General information about the genus must not be attributed to every species without verification.

In particular, traditional culinary uses of Reichardia picroides in Crete and other Mediterranean regions do not demonstrate equivalent use or suitability of Reichardia tingitana.

Reliable separation requires examination of the involucral bracts, swelling of the peduncle, leaf surface and especially the colour and structure of the achenes.

Allergies and precautions

As a member of the Asteraceae, it may theoretically cause a reaction in individuals particularly sensitive to related plants. It is not, however, considered an important source of airborne allergenic pollen.

Contact with the plant sap or surfaces may rarely cause local irritation in sensitive individuals.

It should not be consumed based on information concerning other species of the genus. Any culinary or herbal use of a wild plant requires reliable identification and specialist advice.

Identification

The most important characteristics of Reichardia tingitana are:

• its annual life cycle,
• a basal rosette of variable leaves,
• slightly fleshy or glaucous leaves,
• small pale projections along the margins,
• stalks enlarged beneath the flower head,
• solitary yellow flower heads,
• purple colouring at the bases of the ligulate florets,
• bracts with membranous margins and dark mucros,
• two different types of achenes,
• a white, silky and easily detached pappus.

Identification is most reliable when mature fruits are present. The colour, size and sculptured surface of the outer and inner achenes provide important diagnostic evidence.

Nomenclature and etymology

The species was originally described by Carl Linnaeus as Scorzonera tingitana. It was transferred to the genus Reichardia by Albrecht Wilhelm Roth in 1787.

The abbreviation “L.” is consequently placed in parentheses, while “Roth” follows as the author of the current taxonomic combination.

The name Reichardia honours the German botanist Johann Jacob Reichard.

The epithet tingitana derives from Tingis, the ancient name of Tangier in present-day Morocco. It therefore means “from Tangier” or “Tangier-associated”.

Classification

• Kingdom: Plantae
• Phylum: Tracheophyta
• Class: Magnoliopsida
• Order: Asterales
• Family: Asteraceae
• Subfamily: Cichorioideae
• Tribe: Cichorieae
• Genus: Reichardia
• Species: Reichardia tingitana (L.) Roth
• Common name: False sowthistle

Photo details

Photos by George Konstantinou
Location: Mitsero, Nicosia District, Cyprus
Date photographed: 18 January 2015
Area coordinates: 35.0422° N, 33.1269° E
Google Maps: Mitsero, Cyprus

The coordinates indicate the wider Mitsero area and not necessarily the precise location where the plant was photographed.

Sources

• Plants of the World Online – Reichardia tingitana
• Flora of Cyprus – A Dynamic Checklist: Reichardia tingitana
• World Flora Online – Reichardia tingitana
• Cichorieae Systematics Portal – Reichardia tingitana
• R. D. Meikle, Flora of Cyprus, Volume 2, Royal Botanic Gardens, Kew, 1985.
• Hand, R., Hadjikyriakou, G. N. & Christodoulou, C. S., Flora of Cyprus – A Dynamic Checklist.