Ο Σκορταλλός της Κύπρου - Του Γιώργου Κωνσταντίνου - Εφημερίδα πολίτης 15/3/2020 - The Crested lark (Galerida cristata) of Cyprus – By George Konstantinou – Politis Newspaper, 15 March 2020

  See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο.

 Άρθρα του Γιώργου Κωνσταντίνου (162) στην εφημερίδα Πολίτης – George    Konstantinou Articles at Politis newspaper from 24/9/2017 – 1/11/2020

Crested lark (Galerida cristata) (Linnaeus,1758) Κατσουλιέρης - Κορυδαλλός - Σκορταλλός - Τσούρουλλος - Ποιητής - Cyprus

 List of Birds of Cyprus - Κατάλογος πουλιών της Κύπρου

Below in English

Κείμενο, φωτογραφία, βίντεο του Γιώργου Κωνσταντίνου

Στην Κύπρο έχουν καταγραφεί (μαζί με τα αποδημητικά) περίπου 410 είδη πουλιών, και αυτός ο αριθμός αυξάνεται κάθε χρόνο με νέες καταγραφές. Συγκεκριμένα, από τα 410 είδη πουλιών τα 54 είναι μόνιμοι κάτοικοι της Κύπρου, τα 210 αποδημητικά είδη και τα συναντούμε τις εποχές της αποδημίας των πουλιών που γίνεται το φθινόπωρο και την άνοιξη και τα υπόλοιπα αποτελούν σπάνια είδη για την Κύπρο και θεωρούνται ως τυχαίοι επισκέπτες.

Ο Σκορταλλός ή κορυδαλλός με το κοινό και επιστημονικό όνομα Crested lark (Galerida cristata) (Linnaeus,1758) Κατσουλιέρης, Κορυδαλλός, Σκορταλλός ή Τσούρουλλος αποτελεί ένα από τα 54 είδη πουλιών που είναι μόνιμοι κάτοικοι της Κύπρου. Πρόκειται για ένα πολύ κοινό είδος και αναπαράγεται στον τόπο μας, είναι από τα πιο διαδεδομένα είδη κορυδαλλών ή τρασιηλων. Ο Σκορταλλός ανήκει στην οικογένεια των Κορυδαλλιδών (Alaudidae) που περιλαμβάνει ανά τον πλανήτη συνολικά 97 διαφορετικά είδη σε 20 γένη.

Είναι μικρού μεγέθους πουλιά και συγκαταλέγονται στην τάξη Στρουθιόμορφα (Passeriformes) και στα ωδικά πτηνά. Σε ολόκληρο τον πλανήτη συναντούμε περίπου 35 υποείδη του είδους αυτού. Στην Κύπρο συναντούμε το υποείδος Galerida cristata cypriaca. Πρόκειται για κοσμοπολίτικα πουλιά, και αρέσκονται σε ξηρά περιβάλλοντα. Στην Κύπρο ο Σκορταλλός απαντά σε χέρσα εδάφη, πετρώδεις και αμμώδεις θέσεις, αμμοθίνες, ημιέρημες περιοχές αλλά και σε πεδινές ή θαμνώδεις τοποθεσίες, άλση, χωριά και πόλεις, επίσης, σε αμπελώνες, έλη και λασπώδεις θέσεις σε υγροτόπους, ακόμη και σε παραλίες. Αν και είναι είδος που αρέσκεται σε πεδινές περιοχές, απαντά από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι και τα 1200 μ.

Έχουν δυνατό, μακρύ και ελαφρός καμπυλωτό ράμφος, μεγάλα φτερά και χρώμα όμοιο με το χώμα για σκοπούς παραλλαγής, μιας και είναι καθαρά εδαφόβια πουλιά. Το κύριο διαγνωστικό στοιχείο του Σκορταλλού είναι το λεπτό και μυτερό του λοφίο, μεγαλύτερο από τα άλλα είδη κορυδαλλών που, όταν είναι ανορθωμένο, διακρίνεται από απόσταση, όμως, πολλές φορές το διατηρεί σε επίπεδη θέση (από κοντινή απόσταση διακρίνεται έστω και κατεβασμένο) Τα θηλυκά είναι παρόμοια με τα αρσενικά, ενώ τα νεαρά άτομα έχουν μικρότερο λοφίο και περισσότερες κηλίδες από τους ενήλικες.

Ο Σκορταλλός θεωρείται παμφάγο πτηνό, και το διαιτολόγιο περιλαμβάνει κυρίως σπόρους, έντομα, σκουλήκια και τρυφερά χόρτα. Συνήθως σκάβουν στο έδαφος με το δυνατό τους ράμφος για εξεύρεση τροφής (σπόρους και έντομα).

Στην Κύπρο συναντούμε οκτώ διαφορετικά είδη τρασιήλων, εκ των οποίων μόνο ο Σκορταλλός είναι μόνιμος κάτοικος της Κύπρου, ενώ τα υπόλοιπα εφτά αποτελούν αποδημητικά είδη που χρησιμοποιούν την Κύπρο ως ενδιάμεσο μεταναστευτικό σταθμό ή για να ξεχειμωνιάσουν.

Είναι ένα χαρακτηριστικό πουλί της κυπριακής και ελληνικής υπαίθρου. Το κελαΐδισμά του είναι δυνατό, καθαρό και σε πολύ υψηλούς τόνους. Φτιάχνει τη φωλιά του σε σπαρτά, καλλιέργειες, θερισμένα χωράφια και σε άγονες περιοχές με χαμηλή βλάστηση (θρουμπιά). Διαθέτουν υπέροχο κελάδημα, κυρίως την αναπαραγωγική περίοδο. Τραγουδούν εν πτήση καθώς αιωρούνται στον αέρα για να κατοχυρώσουν την αναπαραγωγική τους περιοχή ή για να προσελκύσουν ταίρι. Έχει την ικανότητα να τρέχει πολύ γρήγορα στην επιφάνεια του εδάφους, πριν καταφύγει στο πέταγμα.

Συνήθως τους βλέπουμε να εποπτεύουν την περιοχή τους καθισμένοι στην κορυφή θάμνων και παλλούρων. Χτίζουν τις φωλιές τους σε μικρές κοιλότητες στο έδαφος που κατασκευάζουν οι ίδιοι στην βάση χόρτων ή μικρών θάμνων. Στην κατασκευή των φωλιών τους χρησιμοποιούν κυρίως ξερά χόρτα, τρίχες και φτερά. Το θηλυκό γεννά 3-5 πιτσιλωτά αβγά. Η επώαση κρατά περίπου 14 μέρες και η αναπαραγωγή γίνεται την άνοιξη και το καλοκαίρι. Το μεγάλωμα των νεοσσών αναλαμβάνουν και οι δύο γονείς. Ταΐζουν τους νεοσσούς αποκλειστικά με έντομα και κάμπιες που εμπεριέχουν υψηλή πρωτεΐνη μέχρι να ενηλικιωθούν. Οι νεοσσοί έχουν τη συνήθεια μερικές μέρες (6-7 μέρες) μετά την εκκόλαψή τους να εγκαταλείπουν περπατώντας τη φωλιά τους και να κρύβονται σε κοντινούς θάμνους και χόρτα για να προστατευτούν από τον καυτό ήλιο και από διάφορους άλλους κινδύνους ενώ αρχίζουν να πετούν σε ηλικία περίπου 15 ημερών. Μετά που οι νεοσσοί αποκτήσουν την ικανότητα να πετούν, οι γονείς τους εξακολουθούν να τους προμηθεύουν με τροφή για περίπου μια βδομάδα μέχρι να μάθουν να βρίσκουν μόνοι τους την τροφή τους. Οι νεοσσοί διαθέτουν απίστευτη παραλλαγή και είναι εξαιρετικά δύσκολο να τα διακρίνει κάποιος μέσα στην φωλιά ακόμα και από πολύ κοντινή απόσταση. Σε περίπτωση παρατεταμένης καλοκαιρίας, υπάρχουν δύο επωαστικές περίοδοι.

Μεγάλο κίνδυνο για τα πουλιά αυτά αποτελεί το γεγονός ότι φωλιάζουν στο έδαφος, καθώς τα αβγά και οι νεοσσοί είναι εύκολη λεία για τους θηρευτές, όπως ερπετά, αρπαχτικά πουλιά και αρπαχτικά θηλαστικά, όπως την αλεπού, τα τρωκτικά (ποντίκες), αδέσποτους γάτους και τον σκαντζόχοιρο. Τα αιγοπρόβατα πολλές φορές ποδοπατούν τις φωλιές. Πολλές φορές τα πουλιά αυτά συνηθίζουν να φωλιάζουν μέσα σε σπαρτά και καλλιέργειες με αποτέλεσμα να καταστρέφονται οι φωλιές τους από τον θερισμό και άλλες ανθρώπινες δραστηριότητες.

Δυστυχώς σε αρκετές χώρες του κόσμου, ακόμα και της Ευρώπης, επιτρέπεται το κυνήγι ορισμένων ειδών τρασιήλων και αποτελούν για τους ανθρώπους λιχουδιά. Φυσικά η Κύπρος δεν αποτελεί εξαίρεση. Το κυνήγι επιτρέπεται (κακώς) για την Τρασιήλα (Eurasian Skylark) χωρίς να υπάρχει κότα, δηλαδή ο κάθε κυνηγός μπορεί να σκοτώσει όσες θέλει και λόγω της ομοιότητας τους με τον Σκορταλλό, σκοτώνονται και αυτοί ανεξέλεγκτα αν και είναι αυστηρά προστατευόμενο είδος. Παρά όλους αυτούς τους κινδύνους που διατρέχουν αυτά τα πουλιά ο πληθυσμός τους στην Κύπρο είναι σε ικανοποιητικά επίπεδα.

Γιώργος Κωνσταντίνου

Από άρθρο μου στην εφημερίδα Πολίτης

Text, photographs and video by George Konstantinou

Approximately 410 bird species, including migratory species, have been recorded in Cyprus, and this number increases every year with new records. More specifically, of these 410 bird species, 54 are permanent residents of Cyprus, while 210 are migratory species encountered during the autumn and spring migration periods. The remaining species are rare in Cyprus and are regarded as accidental visitors.

The Crested Lark, with the common and scientific name Crested Lark – Galerida cristata (Linnaeus, 1758), is known locally as Κατσουλιέρης, Κορυδαλλός, Σκορταλλός or Τσούρουλλος. It is one of the 54 bird species that are permanent residents of Cyprus. It is a very common species that breeds in our country and is one of the most widespread species of larks, locally known as τρασιήλοι.

The Crested Lark belongs to the lark family, Alaudidae, which contains a total of 97 different species in 20 genera worldwide. Larks are small birds belonging to the order Passeriformes and are classified as songbirds. Approximately 35 subspecies of the Crested Lark occur around the world. The subspecies found in Cyprus is Galerida cristata cypriaca.

These are cosmopolitan birds with a preference for dry environments. In Cyprus, the Crested Lark occurs on fallow ground, in rocky and sandy places, on sand dunes, in semi-desert areas, as well as in lowland and scrubland habitats, groves, villages and towns. It can also be found in vineyards, marshes, muddy areas within wetlands and even on beaches. Although it prefers lowland areas, it occurs from sea level up to an altitude of 1,200 metres.

Crested Larks have a strong, long and slightly curved bill, broad wings and earth-coloured plumage that provides camouflage, as they are entirely ground-dwelling birds. The Crested Lark’s principal identifying feature is its slender, pointed crest, which is larger than that of other lark species. When raised, it can be seen from a considerable distance. However, the bird often keeps it flattened, although it remains visible from close range even when lowered. Females resemble males, while juveniles have a smaller crest and are more heavily spotted than adults.

The Crested Lark is considered omnivorous, and its diet consists mainly of seeds, insects, worms and tender grasses. It commonly digs into the ground with its powerful bill in search of food, particularly seeds and insects.

Eight different species of larks occur in Cyprus. Of these, only the Crested Lark is a permanent resident, while the remaining seven are migratory species that use Cyprus either as a stopover during migration or as a wintering ground.

It is a characteristic bird of the Cypriot and Greek countryside. Its song is loud, clear and very high-pitched. It nests in cereal fields, cultivated land, harvested fields and barren areas with low vegetation, including low thyme-like shrubs.

Crested Larks have a wonderful song, particularly during the breeding season. They sing in flight while hovering in the air to proclaim their breeding territory or attract a mate. The bird can run very quickly along the ground before resorting to flight. Crested Larks are commonly seen surveying their territories while perched on the tops of bushes and thorny shrubs.

They build their nests in small hollows in the ground, which they prepare themselves at the base of grasses or small bushes. They mainly use dry grasses, hair and feathers in the construction of their nests. The female lays three to five speckled eggs. Incubation lasts approximately 14 days, and breeding takes place during spring and summer.

Both parents participate in raising the chicks. Until they grow, the parents feed them exclusively on insects and caterpillars, which are rich in protein. Only a few days after hatching—at approximately six or seven days of age—the chicks habitually leave the nest on foot and hide among nearby shrubs and grasses. This protects them from the scorching sun and various other dangers. They begin to fly at approximately 15 days of age.

After the chicks acquire the ability to fly, their parents continue supplying them with food for approximately one week, until they learn to find food by themselves. The chicks possess incredible camouflage and are extremely difficult to distinguish inside the nest, even when viewed from very close range. When favourable weather conditions persist, the species may have two broods in a single breeding season.

The fact that these birds nest on the ground places them at considerable risk, as their eggs and chicks are easy prey for predators. These include reptiles, birds of prey and predatory mammals such as foxes, rodents, stray cats and hedgehogs. Sheep and goats also frequently trample their nests.

The birds often nest within cereal fields and other cultivated areas. Consequently, their nests may be destroyed during harvesting and by various other human activities.

Unfortunately, the hunting of certain lark species is permitted in several countries around the world, including some European countries, where these birds are considered a delicacy. Cyprus is, of course, no exception. The hunting of the Eurasian Skylark is unfortunately permitted without any bag limit, meaning that each hunter may kill as many as they wish. Because Eurasian Skylarks resemble Crested Larks, Crested Larks are also killed indiscriminately, even though they are a strictly protected species.

Despite all the dangers faced by these birds, their population in Cyprus remains at satisfactory levels.

George Konstantinou

From my article in Politis newspaper