Το κατεχόμενο χωριό Αχερίτου - Acheritou village - Cyprus

See also

Κατάλογος κατεχομένων δήμων και κοινοτήτων της Κύπρου - List of cities, towns and villages in occupied Cyprus

List of cities towns and villages in Cyprus - Κατάλογος δήμων και κοινοτήτων της Κύπρου

Η εκκλησία της Παναγίας της Τραπέζης στο κατεχόμενο χωριό Αχερίτου της επαρχίας Αμμοχώστου - Church of Panagia Trapezas at Acheritou village - Cyprus

Η εκκλησία της Αναλήψεως στο κατεχόμενο χωριό Αχερίτου - Analipseos Churche at Acheritou village - Cyprus

Το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας στο κατεχόμενο χωριό Αχερίτου - Agia Marina Churche at Acheritou village - Cyprus

Η Αχερίτου είναι χωριό της Επαρχίας Αμμοχώστου. Βρίσκεται λιγότερο από δέκα χιλιόμετρα στα δυτικά της Αμμοχώστου και δίπλα ακριβώς από τις Βρετανικές Βάσεις του Αγίου Νικολάου ή «τέσσερα μίλι» όπως πολλοί τις αποκαλούν.

Το χωριό γεωγραφικά είναι κτισμένο εκεί που τελειώνει το διαμέρισμα των  Κοκκινοχωρίων και αρχίζει η μεγάλη πεδιάδα της Μεσαοριάς. Αυτός είναι και ο λόγος που το έδαφος της παρουσιάζει μια ποικιλία πετρωμάτων, διαφόρων γεωλογικών περιόδων- της Πλειόκαινης πριν 7 ως 2 εκατ. χρόνια περίπου, στα ανατολικά του χωριού, της Πλειστόκαινης περιόδου μεταξύ 1,7 εκατομμυρίων ως 10,000 χρόνων και της Ολόκαινης δηλαδή της τελευταίας γεωλογικής περιόδου της ιστορίας της γης, πριν 10,000 χρόνια ως σήμερα.

Κατά την Τουρκική Εισβολή του 1974 καταλήφθηκε από τους Τούρκους στις 31/8/1974.

Για την ονομασία του χωριού δεν υπάρχει καμία συγκεκριμένη πειστική εκδοχή, που να τεκμηριώνεται κατά κάποιο τρόπο. Κατά καιρούς όμως ειπώθηκαν μερικές από τις πιο κάτω:

1) Ο Νέαρχος Κληρίδης στο βιβλίο του «Χωριά και Πολιτείες της Κύπρου» γράφει πως έχει σχέση με την Φοινικική ονομασία της Αφροδίτης “Ashera”.

2) Προέρχεται από το όνομα κάποιου φεουδάρχη με το όνομα Άχερ ή από κάποια γυναίκα χωρίς χέρια η οποία κατοίκησε στο χωριό.

3) Πιθανόν να ονομάστηκε έτσι από την μεγάλη παραγωγή άχυρου, αφού το χωριό ήταν πάντα γεωργοκτηνοτροφικό.

4) Πήρε το όνομα από την “Αχερουσία Λίμνη” της μυθολογίας.

Νοτιότερα βρίσκεται ο σημερινός Συνοικισμός Αγίου Γεωργίου Αχερίτου στον οποίο εγκαταστάθηκε η πλειοψηφία των Αχεριωτών μαζί με άλλους πρόσφυγες από τα γειτονικά χωριά.

Μετά τα Τραγικά γεγονότα του 1974, οι περισσότεροι κάτοικοι της Αχερίτου βρήκαν σαν πρώτο καταφύγιο τους, το εργοστάσιο συσκευασίας ΣΕΔΙΓΕΠ στις Βρυσούλλες, που βρίσκεται μέσα στο έδαφος των Βρετανικών Βάσεων. Μία ομάδα εθελοντών Αχεριωτών σε μια αστραπιαία επιχείρηση με δυο φορτηγά αυτοκίνητα, μπήκαν μέσα στο χωριό και σε ελάχιστο χρονικό διάστημα πήραν όλα τα θρανία , καρέκλες, πίνακες, βιβλία και άλλα διδακτικά μέσα του σχολείου και τα μετέφερε στο συσκευαστήριο ΣΕΔΙΓΕΠ, για να λειτουργήσει έτσι το σχολείο προσωρινά εκεί. Με την βοήθεια του Υπουργείου Παιδείας και με εθελοντική δουλειά από τους πρόσφυγες, διαρρυθμίστηκε ένα τμήμα του εργοστασίου σε σχολείο.

Αργότερα κατά το 1976-1977 οι πλείστοι εγκαταστάθηκαν στον Προσφυγικό Συνοικισμό του Αγίου Γεωργίου Βρυσουλών όπως αρχικά ονομάστηκε, άλλοι μετανάστεψαν στο εξωτερικό και άλλοι διασκορπίστηκαν σ’ όλα τα ελεύθερα μέρη της Κύπρου.

Οι κάτοικοι του χωριού πριν την Τουρκική Εισβολή και στα αρχικά στάδια μετά την προσφυγιά ασχολούνταν κυρίως με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Τα τελευταία χρόνια ασχολούνται κυρίως με τουριστικά επαγγέλματα ως ξενοδοχειακοί υπάλληλοι.

Ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σήμερα (2012) στους 2,500 περίπου κατοίκους.

 Πηγή: βιβλίο Αχερίτου Αδάμος και Δημήτρης Παπαδόπουλος, Αχερίτου (Λάρνακα 1990) Δημήτρης Παπαδόπουλος
http://www.acheritou.com/page.php?&lng=GR&id=11

Photos 15/4/2016 by George Konstantinou

Το κατεχόμενο χωριό Σίντα - village Sinta - Cyprus

See also

Κατάλογος κατεχομένων δήμων και κοινοτήτων της Κύπρου - List of cities, towns and villages in occupied Cyprus

List of cities towns and villages in Cyprus - Κατάλογος δήμων και κοινοτήτων της Κύπρου

Sinta (Greek: Σίντα) is a village in Cyprus.

Το χωριό Σίντα ήταν από τα λίγα χωριά της επαρχίας Αμμοχώστου που πριν το 1974 κατοικείτο από Τούρκους. Βρίσκεται εικοσι οκτώ περίπου χιλιόμετρα από την πολή της Αμμοχώστου. Κατά το 1571 που ήρθαν οι Τούρκοι και υποδούλωσαν το νησί, το χωριό Σίντα ήταν χριστιανικό. Το χωριό ιδρύθηκε από Έλληνες μετανάστες από την Ελλάδα και τη Μικρά Ασία, το 1400 - 1200 π.Χ. μετά την ανακάλυψη του χαλκού. Το όνομα Σίντα είναι το αρχικό όνομα της πανάρχαιας πολιτείας Σίνδα, που βρισκόταν στην Πισιδία της Μικράς Ασίας. Στο χωριό υπάρχει σημαντικός αρχαιολογικός χώρος, ο οποίος περιλαμβάνει αριθμό τάφων που δυστυχώς συλήθηκαν από αρχαιοκάπηλους.
Το χωριό Σίντα ήταν χώρος άσκησης και λατρείας του Οσίου Θεράποντα, έναν εκ των «Τριακοσίων» Αλαμάνων αγίων προσφύγων που ήρθαν στην Κύπρο από την Παλαιστίνη γύρο στο 638 μ.Χ., μετά τη κατάκτηση των Ιεροσολύμων από τους Άραβες. Ο Κύπριος χρονογράφος του δέκατου πέμπτου αιώνα, Λεόντιος Μαχαιράς, αναφέρει τα εξής: «εις την Σίνταν ο άγιος Θεράπων...».
Κατά τα Βυζαντινά χρόνια, όμως, ίσως λόγο άγνοιας, αμάθειας, ή σύγχυσης, οι κάτοικοι της Σίντας μπέρδεψαν το τοπικό τους όσιο και ασκητή Θεράποντα, με τον Άγιο Θεράποντα, τον επίσκοπο Κύπρου. Έτσι, από την εποχή εκείνη, τιμούσαν τον δεύτερο Θεράποντα αντί τον πρώτο. Εκεί, στην Σίντα, μέχρι το 1974 υπήρχε ακόμη το ασκητήριο του Οσίου Θεράποντα, αλλά και χαλάσματα εκκλησίας αφιερωμένης στον Άγιο Θεράποντα, προφανώς το επίσκοπο Κύπρου. Τον Όσιο Θεράπων της Σίντας τιμούσαν το πιθανότερoν αρχικά και οι κάτοικοι του γειτονικού χωριού Αγκαστίνα, οι οποίοι όμως τον σύγχυσαν και αυτοί με τον Άγιο Θεράποντα, τον επίσκοπο Κύπρου. Η σύγχυση αγίων που φέρουν το ίδιο όνομα είναι ένα σύνηθες φαινόμενο στην Κύπρο. Στο χωριό Αγκαστίνα υπάρχει ναός αφιερωμένος στον Άγιο Θεράποντα, ο οποίος σήμερα έχει μετατραπεί σε στάβλο από τους Τούρκους εισβολείς.
Στο χωριό Σίντα, έως το τέλος της Φραγκοκρατίας, εορταζόταν η μνήμη του Αγίου Θαράποντα, επισκόπου Κύπρου, στις 14 Μαΐου. Την ίδια ημέρα εόρταζαν και οι κάτοικοι του χωριού Αγκαστίνα μέχρι το 1974. Δεν γνωρίζουμε πότε εόρταζε ο Όσιος Θερπάνων, ο ασκητής.

The village of Sinta was one of the few villages of Famagusta which, before 1974, were inhabited by Turks. It is located about twenty-eight kilometers from the city of Famagusta. Until 1571, when they Turks came and took over the island, the village of Sinta was Christian. The village was founded by Greek immigrants from Greece and Asia Minor, between 1400 - 1200 BC, after the discovery of copper. The name Sinta is the original name of the ancient state of Sinda, which was located at Pisidia in Asia Minor. There is a significant archaeological site at the village, which includes a number of graves which, unfortunately, were pillaged by looters.
The village of Sinta was the place of ascetic exercise and of worship of Saint Therapon, one of "Three Hundred" Alaman refugee saints who came to Cyprus from Palestine around 638 AD, after the conquest of Jerusalem by the Arabs. The Cypriot chronicler of the fifteenth century, Leontios Machairas, writes the following: "in Sinta lived Saint Therapon ...".
During the Byzantine Period, however, perhaps due to ignorance, illiteracy, or confusion, the inhabitants of Sinta mistook, their local saint and hermit Therapon, for being Saint Therapon, Bishop of Cyprus. Thus, from that period and onwards they honored the second Therapon in the place of the first. Up until 1974, the hermitage of Saint Therapon still existed in Sinta, as well as rubbles of a church dedicated to Saint Therapon, apparently the Bishop of Cyprus.
Saint Therapon of Sinta was most likely originally honored and by residents of the nearby village of Angastina, but they also confused him with Saint Therapon, Bishop of Cyprus. The confusion of saints bearing the same name is a common phenomenon in Cyprus. At the village of Angastina there is a church dedicated to Saint Therapon, which has now been turned into a stable for animals by the Turkish invaders.
In the village of Sinta, until the end of the Frankish-Venetian Period, the memory of Saint Therapon, Bishop of Cyprus, was celebrated on the 14th of May. The villagers of Angastina also celebrated on same day until 1974. We do not know when the memory of Saint Therapon, the hermit, was celebrated.
Πηγή http://noctoc-noctoc.blogspot.com.cy/2011/03/saint-therapon-who-lived-as-ascetic-at_16.html

Photos 15/4/2016 by George Konstantinou

Η εκκλησία του Αγίου Αρτεμίου (Αρτέμονος) στο χωριό Αφάνεια (στον οικισμό Ορνίθι πλησίον της Αφάνειας) .- Churche of Agios Artemios at Afania Village - Cyprus

See also

Το κατεχόμενο χωριό Αφάνεια - Afania Village - Cyprus

Η εκκλησία Αγίου Δημητρίου στο χωριό Αφάνεια - Agios Dimitrios Churche at Afania Village - Cyprus

Η εκκλησία Άγιος Αρτέμιος στο χωριό Αφάνεια - Agios Artemios Churche at Afania Village - Cyprus

Αρχαίο υδραγωγείο στο κατεχόμενο χωριό Αφάνεια

Εκκλησία Αγίου Αρτεμίου Αφάνειας και Αγίων Πάντων στο χωριόν Δάλι - Cyprus

Η παλιά εκκλησία στο χωριό Ορνίθι.

Photos 15/4/2016 by George Konstantinou

Η εκκλησία Αγίου Δημητρίου στο χωριό Αφάνεια - Agios Dimitrios Churche at Afania Village - Cyprus

See also

Το κατεχόμενο χωριό Αφάνεια - Afania Village - Cyprus

Η εκκλησία του Αγίου Αρτεμίου (Αρτέμονος) στο χωριό Αφάνεια.- Churche of Agios Artemios at Afania Village - Cyprus

Η εκκλησία Άγιος Αρτέμιος στο χωριό Αφάνεια - Agios Artemios Churche at Afania Village - Cyprus

Αρχαίο υδραγωγείο στο κατεχόμενο χωριό Αφάνεια

Εκκλησία Αγίου Αρτεμίου Αφάνειας και Αγίων Πάντων στο χωριόν Δάλι - Cyprus

Photos 15/4/2016 by George Konstantinou

Η εκκλησία Άγιος Αρτέμιος στο χωριό Αφάνεια - Agios Artemios Churche at Afania Village - Cyprus

Ο Ιερός Ναός Αγίου Αρτεμίου (Αφάνειας), πανηγυρίζει στις 20 Οκτωβρίου

Η κατεχόμενη εκκλησία του Αγίου Αρτεμίου είναι ένα από τα περίπου 500 ελληνοκυπριακά θρησκευτικά μνημεία στις τουρκοκρατούμενες περιοχές και είχε λεηλατηθεί και μετατραπεί σε στάβλο.
.
Στην κατεχόμενη κοινότητα Αφάνειας υπάρχουν επίσης οι ακόλουθες εκκλησίες, τις εορτές των οποίων οι εκτοπισμένοι μας πανηγυρίζουν στην προσφυγιά:


1)  Αγίου Δημητρίου
 (26 Οκτωβρίου)

2) Αγίου Γεωργίου, μικρό εκκλησάκι (23 Απριλίου)

3) Αρχαγγέλου Μιχαήλ (8 Νοεμβρίου)

4)  Αρτεμίου (Αρτέμονος)
 (στον οικισμό Ορνίθι πλησίον της Αφάνειας)

Photos 15/4/2016 by George Konstantinou

See also

Το κατεχόμενο χωριό Αφάνεια - Afania Village - Cyprus

Η εκκλησία του Αγίου Αρτεμίου (Αρτέμονος) στο χωριό Αφάνεια.- Churche of Agios Artemios at Afania Village - Cyprus

Η εκκλησία Αγίου Δημητρίου στο χωριό Αφάνεια - Agios Dimitrios Churche at Afania Village - Cyprus

Αρχαίο υδραγωγείο στο κατεχόμενο χωριό Αφάνεια

Εκκλησία Αγίου Αρτεμίου Αφάνειας και Αγίων Πάντων στο χωριόν Δάλι - Cyprus

Το κατεχόμενο χωριό Αφάνεια - Afania Village - Cyprus

See also

Κατάλογος κατεχομένων δήμων και κοινοτήτων της Κύπρου - List of cities, towns and villages in occupied Cyprus

List of cities towns and villages in Cyprus - Κατάλογος δήμων και κοινοτήτων της Κύπρου

Η εκκλησία του Αγίου Αρτεμίου (Αρτέμονος) στο χωριό Αφάνεια.- Churche of Agios Artemios at Afania Village - Cyprus

Η εκκλησία Αγίου Δημητρίου στο χωριό Αφάνεια - Agios Dimitrios Churche at Afania Village - Cyprus

Η εκκλησία Άγιος Αρτέμιος στο χωριό Αφάνεια - Agios Artemios Churche at Afania Village - Cyprus

Αρχαίο υδραγωγείο στο κατεχόμενο χωριό Αφάνεια

Εκκλησία Αγίου Αρτεμίου Αφάνειας και Αγίων Πάντων στο χωριόν Δάλι - Cyprus

Afania (Greek: Αφάνεια) is a village in the Famagusta District of Cyprus, located 8 km (5.0 mi) northwest of Vatili.

Αφάνεια, Κατεχόμενη κοινότητα της επαρχίας Αμμόχωστου στην Κύπρο

Η Αφάνεια ήταν μεικτό χωριό. Έλληνες και Τούρκοι ζούσαν μαζί ομαλά, σχεδόν χωρίς προστριβές ακόμη και μετά το 1964. Και ήρθαν το πραξικόπημα και η εισβολή. Κι’ έφεραν την αναστάτωση, τη καταστροφή, το ξεριζωμό και τους αγνοούμενους.

Photos 15/4/2016 by George Konstantinou

Lycium schweinfurthii U. Dammer - Φραμός - Cyprus

Lycium is a genus of flowering plants in the nightshade family, Solanaceae. The genus has a disjunct distribution around the globe, with species occurring on most continents in temperate and subtropical regions. South America has the most species, followed by North America and southern Africa. There are several scattered across Europe and Asia, and one is native to Australia.

The generic name is derived from the Greek word λυκιον (lycion), which was applied by Pliny the Elder (23-79) and Pedanius Dioscorides (ca. 40-90) to a plant known as dyer's buckthorn. It was probably a Rhamnus species and was named for Lycia, the province in which it grew. Common names for the genus include box-thorn', desert-thorn, wolfberry, אטד aTaD (Hebrew), and gharqad (Arabic).

There are about 70[3] to 80 species.

Lycium are shrubs, often thorny, growing 1 to 4 meters tall. The leaves are small, narrow, and fleshy, and are alternately arranged, sometimes in fascicles. Flowers are solitary or borne in clusters. The funnel-shaped or bell-shaped corolla is white, green, or purple in color. The fruit is a two-chambered, usually fleshy and juicy berry which can be red, orange, yellow, or black. It may have few seeds or many. Most Lycium have fleshy, red berries with over 10 seeds, but a few American taxa have hard fruits with two seeds.

While most Lycium are monoecious, producing bisexual flowers with functional male and female parts, some species are gynodioecious, with some individuals bearing bisexual flowers and some producing functionally female flowers

.Lycium has been known to European herbalists since ancient times, and species were traded from the Far East to Europe by the Romans, for example via Ariaca and the port of Barbarikon near today's Karachi, as mentioned in the Periplus of the Erythraean Sea. In his Naturalis historia, Pliny the Elder describes boxthorn as a medicinal plant recommended as a treatment for sore eyes and inflammation, as does Pedanius Dioscorides in his P. Dioscoridae pharmacorum simplicium reique medicae.

Boxthorn (Hebrew אטד 'aTaD) is mentioned in the biblical Book of Proverbs as besetting the paths of the wicked (Proverbs 22:5). In his 1753 publication Species Plantarum, Linnaeus describes three Lycium species: L. afrum, L. barbarum, and L. europaeum.


Lycium, particularly L. barbarum, have long been used in traditional Chinese medicine to treat conditions such as male infertility. The fruit of L. barbatum and L. chinense, known as Goji, has become popular in western cultures for its supposed promotion of weight loss and general longevity. The Chinese tonic Fructus Lycii (Gou-Qi-Zi) is made of the fruit of any of several Lycium species, and is used as a supplement, especially for eye health

Lycium species mostly occur in arid and semi-arid climates, and a few are known from coastal zones in somewhat saline habitat types.

Invasive species include L. ferocissimum, which was introduced to Australia and New Zealand and has become a dense, thorny pest plant there. It injures livestock, harbors pest mammals and insects, and displaces native species.
From Wikipedia, the free encyclopedia

Photos Macrasica 15/4/2016 by Michael Hadjiconstantis

Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου στο χωριό Άσσια - Agiou Ioanni Prodromou Churche at Assia Village - Cyprus

See also

Το κατεχόμενο χωριό Άσσια - Assia Village - Cyprus

Η εκκλησία Αγίου Γεωργίου στο χωριό Άσσια - Agios Georgios Churche at Assia Village - Cyprus

Η εκκλησία της Παναγίας στο χωριό Άσσια - Panagia Churche at Assia Village - Cyprus

Εκκλησία Προφήτη Ηλία στο χωριό Άσσια -Profitis ilias Churche at Assia Village - Cyprus

Χτίστηκε το 1861 σε διάστημα εξήντα πέντε μόνο ημερών (Ιούλιος - Σεπτέμβριος), στην πάνω ενορία της κοινότητάς μας, με εθελοντική κυρίως εργασία.

Στο χτίσιμο της εκκλησίας πρωτοστάτησε ο χωριανός μας Δημήτρης Κούππας με τους γιους του Χριστούδια, Γιακουμή και Παναγή.

Η εκκλησία ήταν ρυθμού βασιλικής.  Περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο χώριζε το ιερό βήμα από τον κυρίως ναό.  Στο βόρειο τοίχο, στο μέσο του περίπου, υπήρχε ξυλόγλυπτος άμβωνας στον οποίο ανέβαινε ο διάκονος από πέτρινη σκάλα, η οποία ήταν χαραγμένη μέσα σε στοά του τοίχου που ήταν αρκετά πλατύς.  Στο δυτικό του ναού υπήρχε μεγάλος γυναικωνίτης.

Η εικόνα του Αγίου ήταν θαυματουργή και σε περιπτώσεις ανομβρίας γινόταν λιτανεία της εικόνας στην περιοχή «Προδρόμου» (στα βόρεια του χωριού), όπου υπήρχε παλιά εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.  Οι παρακλήσεις αυτές είχαν πάντοτε άμεσο αποτέλεσμα.  Αναφέρεται ακόμη από τους χωριανούς ότι σε κάποιο πανηγύρι του Αγίου θεραπεύτηκε από ανίατη ασθένεια κάποια γυναίκα από τη Λύση.

Στις 29 Αυγούστου, γιορτή του Τιμίου Προδρόμου, γινόταν κοινός εκκλησιασμός των δυο ενοριών της κοινότητάς μας.  Τη μέρα αυτή γινόταν μεγάλο πανηγύρι, στο οποίο ερχόντουσαν και πολλοί ξένοι, φιλοξενούμενοι των Ασσιωτών.

Στην εκκλησία λειτουργούσαν συνήθως δυο ιερείς.  Από τους ιερείς που λειτούργησαν στην εκκλησία οι χωριανοί θυμούνται τους πιο κάτω: Παπαπέτρος, Παπαμιχαήλ, Παπαγιώργης, Παπανικόλας, Παπαγιάννης, Παπαποστόλης, Παπαγεώργιος, Παπασωτήριος.

Η κτηματική περιουσία της εκκλησίας έφθανε τα 80 περίπου στρέμματα.  Στην εκκλησία ανήκε και μεγάλο καφενείο με καταστήματα και μικρός ξενώνας, που δεν απείχε πολύ από αυτήν.

Πηγή: ΑΣΣΙΑ ζωντανές μνήμες βαθιές ρίζες μηνύματα επιστροφής, Λευκωσία 1983 - Πολιτιστικός Σύνδεσμος «Η Άσσια»
http://assia.org.cy/zoi-kai-topos/90.html?showall=1

Photos 15/4/2016 by George Konstantinou