See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο.

Photos Cape Greco 14/4/2017 by George Konstantinou

Below in English

Κείμενο και φωτογραφίες George Konstantinou.

Οι φωτογραφίες λήφθηκαν στο Κάβο Γκρέκο στις 14 Απριλίου 2017.

Ένα από τα εντυπωσιακότερα σκαθάρια της Κύπρου

Το Julodis ehrenbergii είναι ένα μεγάλο και πολύχρωμο σκαθάρι της οικογένειας Buprestidae. Τα μέλη αυτής της οικογένειας είναι γνωστά ως jewel beetles, δηλαδή «σκαθάρια-κοσμήματα», λόγω των μεταλλικών χρωμάτων και των εντυπωσιακών σχεδίων που παρουσιάζουν πολλά είδη.

Το συγκεκριμένο είδος είναι χαρακτηριστικό της ανατολικής Μεσογείου και της νοτιοδυτικής Ασίας. Στην Κύπρο συναντάται κυρίως σε θερμές, ανοικτές και σχετικά ξηρές περιοχές με χαμηλή βλάστηση.

Δεν έχει επιβεβαιωθεί κάποια καθιερωμένη ελληνική κοινή ονομασία ειδικά για το είδος. Η αγγλική ονομασία «Ehrenberg’s Jewel Beetle» αποδίδεται εδώ με διορθωμένη κτητική μορφή· το «Ehrenbergi’s» του παλαιότερου τίτλου δεν αποτελεί ορθή αγγλική γραφή.

Επιστημονική ονομασία

Η αποδεκτή επιστημονική ονομασία είναι Julodis ehrenbergii Laporte, 1835. Το γένος Julodis καθιερώθηκε από τον Johann Friedrich von Eschscholtz το 1829 και περιλαμβάνει μεγάλα, κυρίως θερμόφιλα σκαθάρια της Παλαιαρκτικής και της Αφρικής.

Το ειδικό επίθετο ehrenbergii δόθηκε προς τιμήν του Γερμανού φυσιοδίφη και ζωολόγου Christian Gottfried Ehrenberg. Η κατάληξη «-ii» αποτελεί συνηθισμένη λατινοποιημένη γενική ονομάτων ανδρών στη ζωολογική ονοματολογία.

Ο συγγραφέας και η χρονολογία δεν τοποθετούνται σε παρενθέσεις, επειδή το είδος εξακολουθεί να ταξινομείται στο ίδιο γένος στο οποίο περιγράφηκε αρχικά.

Περιγραφή

Πρόκειται για μεγάλο και εύρωστο βουπρεστίδη, με μήκος σώματος που ξεπερνά συνήθως τα 20 χιλιοστά. Το σώμα είναι επιμήκες και κυρτό, με ισχυρά σκληρυμένο εξωσκελετό.

Ο βασικός χρωματισμός είναι μεταλλικός πρασινοχρυσαφής, χαλκόχρωμος ή πρασινοκάστανος. Η ακριβής απόχρωση μεταβάλλεται ανάλογα με τη γωνία και την ένταση του φωτός.

Τα έλυτρα, δηλαδή οι σκληρές μπροστινές πτέρυγες, φέρουν τέσσερις επιμήκεις σειρές από κιτρινωπές ή ωχροκίτρινες τριχωτές κηλίδες. Οι κηλίδες αυτές σχηματίζονται από πυκνές κοντές τρίχες και δημιουργούν έντονη αντίθεση με το μεταλλικό υπόβαθρο.

Τα πόδια είναι ισχυρά, μεταλλικά χαλκόχρωμα ή πρασινωπά και καλύπτονται εν μέρει από τρίχες. Οι κεραίες είναι σχετικά κοντές και μαύρες, ενώ το κεφάλι είναι πλατύ και εν μέρει βυθισμένο μέσα στον προθώρακα.

Μεταλλικός χρωματισμός

Η μεταλλική εμφάνιση πολλών Buprestidae δεν οφείλεται αποκλειστικά σε χρωστικές ουσίες. Σε μεγάλο βαθμό δημιουργείται από μικροσκοπικές δομές του εξωσκελετού που αντανακλούν και διαθλούν επιλεκτικά το φως.

Για τον λόγο αυτόν το ίδιο άτομο μπορεί να φαίνεται πράσινο, χρυσαφένιο, χάλκινο ή καστανό όταν αλλάζει η θέση του ή η γωνία παρατήρησης. Ο δομικός αυτός χρωματισμός διατηρείται συχνά ακόμη και σε παλαιά αποξηραμένα δείγματα.

Οι τριχωτές κίτρινες κηλίδες των ελύτρων δεν παρουσιάζουν την ίδια μεταλλική αντανάκλαση. Δημιουργούν επομένως ένα χαρακτηριστικό σχέδιο που βοηθά στην αναγνώριση του είδους.

Εξάπλωση

Το Julodis ehrenbergii απαντά στην ανατολική και νοτιοανατολική Ευρώπη, ιδιαίτερα σε τμήματα της Βαλκανικής, και επεκτείνεται προς την Τουρκία, την Κύπρο και τη Μέση Ανατολή.

Η ευρύτερη εξάπλωσή του περιλαμβάνει περιοχές της Συρίας, του Ιράκ, του Ιράν, του Ισραήλ, της Παλαιστίνης και της Αιγύπτου. Πρόκειται επομένως για είδος προσαρμοσμένο κυρίως σε θερμές και ξηρές περιοχές της ανατολικής Μεσογείου και της νοτιοδυτικής Ασίας.

Η παρουσία του στην Κύπρο αποτελεί μέρος της φυσικής γεωγραφικής του εξάπλωσης. Δεν είναι ξενικό ή εισαγόμενο είδος.

Η παρατήρηση στο Κάβο Γκρέκο πραγματοποιήθηκε στις 14 Απριλίου 2017, περίοδο κατά την οποία η αύξηση της θερμοκρασίας και η ανάπτυξη της ανοιξιάτικης βλάστησης ευνοούν τη δραστηριότητα πολλών ενήλικων κολεοπτέρων.

Ενδιαίτημα στην Κύπρο

Το είδος συνδέεται με ανοικτά, ηλιόλουστα και θερμά ενδιαιτήματα. Μπορεί να παρατηρηθεί σε φρυγανότοπους, θαμνώνες, ξηρά λιβάδια, χέρσες εκτάσεις, παράκτιες περιοχές και όρια καλλιεργειών.

Το Κάβο Γκρέκο διαθέτει ασβεστολιθικό υπόστρωμα, χαμηλή μεσογειακή βλάστηση και εκτεταμένες ανοικτές επιφάνειες. Οι συνθήκες αυτές δημιουργούν κατάλληλο ενδιαίτημα για πολλά θερμόφιλα έντομα, περιλαμβανομένων των μεγάλων βουπρεστίδων.

Τα ενήλικα είναι κυρίως ημερόβια και δραστηριοποιούνται σε ηλιόλουστες και θερμές συνθήκες. Μπορούν να παρατηρηθούν πάνω στη χαμηλή βλάστηση ή να μετακινούνται στο έδαφος ανάμεσα στα φυτά.

Τρόπος ζωής των ενηλίκων

Τα ενήλικα σκαθάρια είναι ικανά να πετούν, αν και το βαρύ και ισχυρά σκληρυμένο σώμα τους τα κάνει να φαίνονται λιγότερο ευκίνητα από μικρότερα είδη. Οι πτήσεις τους πραγματοποιούνται συνήθως όταν η θερμοκρασία είναι αρκετά υψηλή.

Μετακινούνται ανάμεσα σε κατάλληλες θέσεις τροφοληψίας, ζευγαρώματος και ωοτοκίας. Όταν ενοχληθούν μπορεί να πέσουν από το φυτό και να παραμείνουν προσωρινά ακίνητα στο έδαφος, εκμεταλλευόμενα τον χρωματισμό τους για απόκρυψη.

Ο κύκλος της ζωής τους είναι στενά συνδεδεμένος με τη θερμοκρασία και την εποχική ανάπτυξη της βλάστησης. Τα ενήλικα εμφανίζονται κυρίως κατά τους θερμότερους μήνες.

Διατροφή των ενηλίκων

Οι ακριβείς διατροφικές προτιμήσεις των ενηλίκων Julodis ehrenbergii δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς. Τα ενήλικα πολλών συγγενικών ειδών τρέφονται με φυτικό υλικό, όπως φύλλα, τρυφερούς βλαστούς ή άνθη.

Δεν είναι σωστό να αποδοθεί στο συγκεκριμένο είδος ένας αποκλειστικός ξενιστής χωρίς άμεση επιστημονική τεκμηρίωση. Η παρατήρηση ενός ενήλικου πάνω σε κάποιο φυτό δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι το φυτό αποτελεί προνυμφικό ξενιστή.

Αυτό είναι σημαντικό, επειδή η διατροφή του ενήλικου και η ανάπτυξη της προνύμφης μπορεί να συνδέονται με διαφορετικά μέρη ή διαφορετικά είδη φυτών.

Προνύμφη και υπόγεια ανάπτυξη

Οι προνύμφες των Julodinae ζουν μέσα στο έδαφος. Είναι επιμήκεις, ανοικτόχρωμες και προσαρμοσμένες στη ζωή ανάμεσα στο χώμα και στις ρίζες.

Τρέφονται εξωτερικά πάνω στις ρίζες διαφόρων φυτών. Για το Julodis ehrenbergii, όμως, οι λεπτομερείς και επιβεβαιωμένες πληροφορίες σχετικά με τα συγκεκριμένα φυτά-ξενιστές παραμένουν περιορισμένες.

Η υπόγεια ανάπτυξη παρέχει προστασία από τις ακραίες θερμοκρασίες, την ξηρασία και πολλούς θηρευτές. Παράλληλα, καθιστά δύσκολη την άμεση μελέτη του προνυμφικού σταδίου στο φυσικό περιβάλλον.

Η ανάπτυξη των μεγάλων βουπρεστίδων μπορεί να διαρκέσει περισσότερο από μία εποχή, ανάλογα με το είδος, τη θερμοκρασία, την υγρασία και τη διαθεσιμότητα κατάλληλων ριζών. Δεν υπάρχει, ωστόσο, επαρκής τεκμηρίωση για να καθοριστεί με ακρίβεια η διάρκεια του κύκλου ζωής του J. ehrenbergii στην Κύπρο.

Μεταμόρφωση

Όπως όλα τα κολεόπτερα, το Julodis ehrenbergii αναπτύσσεται με πλήρη μεταμόρφωση και περνά από τα στάδια του αυγού, της προνύμφης, της νύμφης και του ενήλικου.

Το θηλυκό χρησιμοποιεί τον ωοθέτη για να τοποθετήσει τα αυγά σε κατάλληλες θέσεις στο έδαφος, κοντά στις ρίζες των φυτών που θα χρησιμοποιηθούν από τις προνύμφες.

Μετά την ολοκλήρωση της προνυμφικής ανάπτυξης σχηματίζεται η νύμφη μέσα σε προστατευμένο χώρο στο έδαφος. Το πλήρως σχηματισμένο ενήλικο εξέρχεται αργότερα στην επιφάνεια και αρχίζει την περίοδο αναπαραγωγικής δραστηριότητας.

Διαφορές μεταξύ αρσενικού και θηλυκού

Τα αρσενικά και τα θηλυκά παρουσιάζουν γενικά παρόμοιο εξωτερικό χρωματισμό. Η ασφαλής διάκριση μπορεί να απαιτεί εξέταση του τελευταίου τμήματος της κοιλιάς ή των αναπαραγωγικών οργάνων.

Σύγχρονες μελέτες με οπτική και ηλεκτρονική μικροσκοπία έχουν εξετάσει λεπτομερώς τον ωοθέτη, τη σπερματοθήκη και το αρσενικό αναπαραγωγικό όργανο του είδους. Ορισμένα από αυτά τα γνωρίσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ταξινομική διάκριση μεταξύ συγγενικών ειδών.

Η εξωτερική εμφάνιση μιας φωτογραφίας δεν είναι πάντοτε αρκετή για τον ασφαλή προσδιορισμό του φύλου.

Άμυνα και προστατευτικός χρωματισμός

Ο ισχυρός εξωσκελετός παρέχει σημαντική μηχανική προστασία. Τα έλυτρα καλύπτουν την κοιλιά και τις λεπτές μεμβρανώδεις πτέρυγες, ενώ ο προθώρακας και το κεφάλι είναι επίσης έντονα σκληρυμένα.

Ο μεταλλικός χρωματισμός μπορεί να φαίνεται εντυπωσιακός από κοντά, αλλά μέσα στην ξηρή βλάστηση οι πράσινες, χάλκινες, χρυσαφένιες και κιτρινωπές αποχρώσεις διασπούν το περίγραμμα του σώματος.

Όταν παραμένει ακίνητο ανάμεσα σε ξερά στελέχη, φύλλα και μικρές σκιές, το σκαθάρι μπορεί να είναι δυσκολότερο να εντοπιστεί απ’ όσο υποδηλώνει η λαμπερή του εμφάνιση.

Οικολογικός ρόλος

Οι προνύμφες συμμετέχουν στις υπόγειες τροφικές σχέσεις των ξηρών οικοσυστημάτων, τρεφόμενες με φυτικούς ιστούς των ριζών. Τα ενήλικα αποτελούν τροφή για εντομοφάγα πουλιά, ερπετά και άλλους θηρευτές.

Τα εγκαταλειμμένα προνυμφικά περάσματα και οι νεκρές προνύμφες συμβάλλουν επίσης, σε μικρή κλίμακα, στην ανακύκλωση οργανικής ύλης μέσα στο έδαφος.

Η παρουσία του είδους αποτελεί στοιχείο της φυσικής εντομοπανίδας των ανοικτών, θερμών ενδιαιτημάτων της Κύπρου και υπογραμμίζει την οικολογική αξία περιοχών όπως το Κάβο Γκρέκο.

Σχέση με τον άνθρωπο

Το Julodis ehrenbergii δεν είναι δηλητηριώδες και δεν αποτελεί κίνδυνο για τον άνθρωπο. Δεν επιτίθεται ούτε τσιμπά, αν και μπορεί να προσπαθήσει να αμυνθεί μηχανικά εάν πιεστεί ή κρατηθεί σφιχτά.

Λόγω της μεγάλης του ομορφιάς, μπορεί να προσελκύσει το ενδιαφέρον συλλεκτών εντόμων. Τα άτομα στο φυσικό περιβάλλον πρέπει να παρατηρούνται και να φωτογραφίζονται χωρίς να συλλέγονται.

Η παρουσία ενός ενήλικου σε γεωργική περιοχή δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη σοβαρής ζημιάς. Απαιτείται τεκμηρίωση των φυτών-ξενιστών και της πραγματικής πυκνότητας των προνυμφών πριν χαρακτηριστεί το είδος γεωργικό παράσιτο.

Κατάσταση διατήρησης

Δεν υπάρχει διαθέσιμη παγκόσμια αξιολόγηση του Julodis ehrenbergii στην Κόκκινη Λίστα της IUCN. Συνεπώς, δεν πρέπει να του αποδίδεται αυθαίρετα κάποια κατηγορία κινδύνου.

Πιθανές τοπικές απειλές περιλαμβάνουν την απώλεια ανοικτών φυσικών ενδιαιτημάτων, την καταστροφή της χαμηλής βλάστησης, τις εκτεταμένες πυρκαγιές, τις παράκτιες αναπτύξεις, την εντατική κατεργασία του εδάφους και τη χρήση εντομοκτόνων.

Η διατήρηση φυσικών θαμνώνων, φρυγανικών εκτάσεων και ακαλλιέργητων τμημάτων του τοπίου προστατεύει τόσο το ενήλικο όσο και τα υπόγεια αναπτυξιακά του στάδια.

Ταξινόμηση

Αγγλική κοινή ονομασία: Ehrenberg’s Jewel Beetle
Καθιερωμένη ελληνική κοινή ονομασία: Δεν έχει επιβεβαιωθεί
Επιστημονική ονομασία: Julodis ehrenbergii Laporte, 1835
Βασίλειο: Animalia
Συνομοταξία: Arthropoda
Ομοταξία: Insecta
Τάξη: Coleoptera
Υπόταξη: Polyphaga
Υπεροικογένεια: Buprestoidea
Οικογένεια: Buprestidae
Υποοικογένεια: Julodinae
Γένος: Julodis
Είδος: Julodis ehrenbergii

Πηγές

Ehrenberg’s Jewel Beetle – Julodis ehrenbergii Laporte, 1835 – Cyprus

Text and photographs by George Konstantinou.

The photographs were taken at Cape Greco on 14 April 2017.

One of the most impressive beetles of Cyprus

Julodis ehrenbergii is a large and colourful beetle belonging to the family Buprestidae. Members of this family are known as jewel beetles because of the brilliant metallic colours and striking patterns displayed by many species.

This particular species is characteristic of the eastern Mediterranean and south-western Asia. In Cyprus, it occurs mainly in warm, open and comparatively dry habitats supporting low vegetation.

No established Greek common name has been confirmed specifically for the species. The English name “Ehrenberg’s Jewel Beetle” is presented here in its corrected possessive form; “Ehrenbergi’s” in the older title is not standard English usage.

Scientific name

The accepted scientific name is Julodis ehrenbergii Laporte, 1835. The genus Julodis was established by Johann Friedrich von Eschscholtz in 1829 and includes large, principally warmth-loving beetles of the Palaearctic and Africa.

The specific epithet ehrenbergii honours the German naturalist and zoologist Christian Gottfried Ehrenberg. The ending “-ii” is a common Latinised genitive ending used for male personal names in zoological nomenclature.

The author’s name and date are not enclosed in parentheses because the species remains classified within the same genus in which it was originally described.

Description

This is a large and robust jewel beetle, normally exceeding 20 millimetres in body length. Its body is elongated and convex, with a strongly hardened exoskeleton.

The basic colour is metallic golden-green, coppery or greenish brown. Its precise appearance changes according to the angle and intensity of the incident light.

The elytra—the hardened forewings—carry four longitudinal rows of yellowish or pale-yellow hairy spots. These markings are formed by dense, short hairs and contrast strongly with the metallic background.

The legs are powerful, metallic copper or greenish in colour and partly covered with hairs. The antennae are comparatively short and black, while the broad head is partly recessed into the pronotum.

Metallic colouration

The metallic appearance of many Buprestidae is not produced entirely by pigments. Much of it results from microscopic structures within the exoskeleton that selectively reflect and interfere with light.

The same individual may consequently appear green, golden, copper or brown as its position or the viewing angle changes. This structural colouration is often retained even in old, dried museum specimens.

The yellow hairy markings on the elytra do not produce the same metallic reflection. They create a distinctive pattern that helps identify the species.

Distribution

Julodis ehrenbergii occurs in eastern and south-eastern Europe, particularly in parts of the Balkans, and extends through Turkey and Cyprus into the Middle East.

Its broader distribution includes areas of Syria, Iraq, Iran, Israel, Palestine and Egypt. It is therefore principally associated with the warm, dry regions of the eastern Mediterranean and south-western Asia.

Its presence in Cyprus forms part of its natural geographical range. It is neither an alien nor an introduced species.

The Cape Greco observation was made on 14 April 2017, during the period when rising temperatures and the development of spring vegetation favour the activity of many adult beetles.

Habitat in Cyprus

The species is associated with open, sunny and warm habitats. It may be encountered in phrygana, scrubland, dry grassland, fallow areas, coastal habitats and along the margins of cultivated land.

Cape Greco possesses limestone terrain, low Mediterranean vegetation and extensive open surfaces. These conditions provide suitable habitat for numerous thermophilic insects, including large jewel beetles.

Adults are primarily diurnal and are active under sunny, warm conditions. They may be observed on low vegetation or moving over the ground between plants.

Adult behaviour

Adult beetles are capable of flight, although their heavy and strongly hardened bodies make them appear less agile than smaller species. Flight normally takes place when temperatures are sufficiently high.

They move between suitable feeding, mating and egg-laying locations. When disturbed, they may drop from a plant and remain temporarily motionless on the ground, relying upon their colouration for concealment.

Their activity cycle is closely associated with temperature and the seasonal development of vegetation. Adults appear mainly during the warmer months.

Adult diet

The precise feeding preferences of adult Julodis ehrenbergii have not been studied adequately. Adults of numerous related species consume plant material, including leaves, tender shoots or flowers.

A particular plant should not be identified as the species’ exclusive host without direct scientific evidence. Finding an adult resting or feeding on a plant does not by itself prove that the same plant serves as a larval host.

This distinction is important because the adult diet and larval development may be associated with different parts or entirely different species of plants.

Larvae and underground development

The larvae of the Julodinae live in the soil. They are elongated, pale and adapted to movement among soil particles and plant roots.

They feed externally upon the roots of various plants. For Julodis ehrenbergii, however, detailed and confirmed information concerning particular host plants remains limited.

Underground development provides protection against extreme temperatures, drought and numerous predators. At the same time, it makes the larval stage difficult to observe and study under natural conditions.

Development in large jewel beetles may extend beyond a single season, depending upon the species, temperature, moisture and availability of suitable roots. There is insufficient evidence, however, to state the precise duration of the life cycle of J. ehrenbergii in Cyprus.

Metamorphosis

Like all beetles, Julodis ehrenbergii undergoes complete metamorphosis, passing through the egg, larval, pupal and adult stages.

The female uses her ovipositor to place eggs in suitable positions in the soil near the roots that will be used by the larvae.

After completing larval development, the insect pupates inside a protected chamber in the soil. The fully formed adult later emerges at the surface and begins its period of reproductive activity.

Differences between males and females

Males and females generally possess a similar external colour pattern. Reliable separation may require examination of the final abdominal segment or the reproductive structures.

Modern studies using optical and scanning electron microscopy have examined the ovipositor, spermatheca and male reproductive structures of the species in detail. Certain features can assist in distinguishing it from related members of the genus.

External appearance in a photograph is not always sufficient for determining an individual’s sex reliably.

Defence and protective colouration

The strongly hardened exoskeleton provides important mechanical protection. The elytra cover the abdomen and delicate membranous wings, while the pronotum and head are also heavily reinforced.

Although the metallic colouration appears conspicuous at close range, the combination of green, copper, gold and yellow tones breaks up the outline of the body among dry vegetation.

When motionless among dead stems, leaves and small patches of shadow, the beetle can be more difficult to detect than its brilliant appearance might suggest.

Ecological role

The larvae participate in the below-ground food relationships of dry ecosystems by feeding on root tissue. Adults provide food for insectivorous birds, reptiles and other predators.

Abandoned larval passages and dead larvae also make a small contribution to the recycling of organic material within the soil.

The species forms part of the natural insect fauna of Cyprus’s warm, open habitats and highlights the ecological value of areas such as Cape Greco.

Relationship with people

Julodis ehrenbergii is not venomous and poses no danger to people. It does not attack or sting, although it may attempt to defend itself mechanically if compressed or handled firmly.

Its striking appearance may attract the attention of insect collectors. Wild individuals should be observed and photographed without being collected.

The presence of an adult in an agricultural area does not by itself demonstrate serious crop damage. Evidence concerning larval host plants and actual larval densities is required before the species can be regarded as an agricultural pest.

Conservation status

No global assessment of Julodis ehrenbergii is currently available on the IUCN Red List. A threat category should therefore not be assigned to the species without a formal assessment.

Possible local threats include the loss of open natural habitats, destruction of low vegetation, extensive fires, coastal development, intensive disturbance of the soil and insecticide use.

Protecting natural scrub, phrygana and uncultivated parts of the landscape benefits both the adults and their underground developmental stages.

Classification

English common name: Ehrenberg’s Jewel Beetle
Established Greek common name: None confirmed
Scientific name: Julodis ehrenbergii Laporte, 1835
Kingdom: Animalia
Phylum: Arthropoda
Class: Insecta
Order: Coleoptera
Suborder: Polyphaga
Superfamily: Buprestoidea
Family: Buprestidae
Subfamily: Julodinae
Genus: Julodis
Species: Julodis ehrenbergii

Translate

Friday, 14 April 2017

Ehrenbergi's Jewel Beetle - Julodis ehrenbergii Laporte, 1835 - Cyprus