Cratena peregrina, with eggs,20mts deep,Protaras,29.04.2017
Below in English
Κείμενο George Konstantinou.
Υποβρύχιες φωτογραφίες Costas Constantinou.
Το άτομο των φωτογραφιών, μαζί με τα αυγά του, παρατηρήθηκε σε βάθος 20 μέτρων στον Πρωταρά στις 29 Απριλίου 2017.
Ένα πολύχρωμο γυμνοβράγχιο της Κύπρου
Το Cratena peregrina είναι ένα μικρό αλλά εξαιρετικά εντυπωσιακό θαλάσσιο γαστερόποδο μαλάκιο της οικογένειας Facelinidae. Ανήκει στους αιολιδόμορφους γυμνοβράγχιους και είναι ευρύτερα γνωστό με την αγγλική κοινή ονομασία «Pilgrim hervia».
Δεν έχει επιβεβαιωθεί κάποια καθιερωμένη ελληνική κοινή ονομασία για το συγκεκριμένο είδος. Η επιστημονική ονομασία είναι επομένως ο ασφαλέστερος τρόπος αναφοράς και αναγνώρισής του.
Παρά το μικρό του μέγεθος, ξεχωρίζει εύκολα από το γαλακτόλευκο σώμα, τα πορτοκαλί ρινοφόρα και τα πολυάριθμα ζωηρόχρωμα κεράτια που καλύπτουν τη ράχη του.
Επιστημονική ονομασία
Η αποδεκτή επιστημονική ονομασία είναι Cratena peregrina (Gmelin, 1791). Ο Johann Friedrich Gmelin περιέγραψε αρχικά το είδος ως Doris peregrina το 1791. Η τοποθέτησή του αργότερα στο γένος Cratena εξηγεί γιατί το όνομα του συγγραφέα και η χρονολογία εμφανίζονται μέσα σε παρενθέσεις.
Στην παλαιότερη βιβλιογραφία συναντάται επίσης με τις ονομασίες Cuthona peregrina, Rizzolia peregrina και Hervia costai. Αυτές οι ονομασίες αντιμετωπίζονται σήμερα ως συνώνυμα και δεν αντιπροσωπεύουν διαφορετικά είδη.
Το επίθετο peregrina προέρχεται από το λατινικό peregrinus, που σημαίνει ξένος, περιπλανώμενος ή ταξιδιώτης. Από την ίδια έννοια προέρχεται και η αγγλική ονομασία «Pilgrim hervia».
Περιγραφή
Το Cratena peregrina έχει λεπτό και επιμήκες σώμα, το οποίο συνήθως φτάνει σε μήκος περίπου 3–5 εκατοστά. Το βασικό χρώμα του σώματος είναι ημιδιαφανές ή γαλακτόλευκο και η ουρά είναι μακριά και μυτερή.
Στη ράχη υπάρχουν συνήθως οκτώ έως δέκα ομάδες επιμήκων κερατίων. Τα κεράτια μπορεί να είναι κόκκινα, καστανά, πορφυρά ή κυανά και συχνά καταλήγουν σε έντονα φωτεινή γαλάζια ή κυανή κορυφή.
Μέσα σε κάθε κεράτιο επεκτείνεται ένας κλάδος του πεπτικού αδένα. Το χρώμα του περιεχομένου αυτού μπορεί να συμβάλλει στην απόχρωση των κερατίων και να μεταβάλλεται ανάλογα με τη διατροφή και τη φυσιολογική κατάσταση του ζώου.
Στο κεφάλι υπάρχουν δύο μακριά στοματικά πλοκάμια, τα οποία είναι λευκά ή ημιδιαφανή. Πίσω από αυτά βρίσκονται δύο έντονα πορτοκαλί ή κοκκινοπορτοκαλί ρινοφόρα, τα οποία αποτελούν ένα από τα χαρακτηριστικότερα γνωρίσματα του είδους.
Ρινοφόρα και αισθήσεις
Τα ρινοφόρα είναι εξειδικευμένα αισθητήρια όργανα. Ανιχνεύουν χημικές ουσίες διαλυμένες στο νερό και βοηθούν το ζώο να εντοπίζει τα υδρόζωα με τα οποία τρέφεται, πιθανούς συντρόφους και κατάλληλα σημεία για την απόθεση των αυγών.
Τα μακριά στοματικά πλοκάμια βοηθούν στην εξερεύνηση της επιφάνειας μπροστά από το ζώο. Επειδή η όραση των γυμνοβράγχιων είναι περιορισμένη, η όσφρηση, η αφή και η ανίχνευση χημικών σημάτων έχουν καθοριστική σημασία για την καθημερινή τους δραστηριότητα.
Τα μάτια είναι πολύ μικρά και βρίσκονται στη βάση των ρινοφόρων. Μπορούν να διακρίνουν κυρίως μεταβολές στην ένταση του φωτός και όχι λεπτομερείς εικόνες.
Κεράτια και αναπνοή
Τα κεράτια είναι οι πολυάριθμες επιμήκεις αποφύσεις που καλύπτουν τη ράχη του ζώου. Αυξάνουν σημαντικά την επιφάνεια του σώματος και συμμετέχουν στην ανταλλαγή αερίων με το νερό, λειτουργώντας ως αναπνευστικές επιφάνειες.
Παράλληλα αποτελούν προεκτάσεις του πεπτικού συστήματος, καθώς στο εσωτερικό τους φτάνουν διακλαδώσεις του πεπτικού αδένα. Τα θρεπτικά συστατικά που λαμβάνονται από την τροφή μεταφέρονται επομένως μέσα στα κεράτια.
Στην κορυφή κάθε κερατίου υπάρχει ένας ειδικός σάκος που ονομάζεται κνιδοσάκος. Εκεί μπορούν να αποθηκευτούν λειτουργικές νηματοκύστεις, δηλαδή τα κεντριστικά κύτταρα που προέρχονται από τα κνιδόζωα με τα οποία τρέφεται.
Εξάπλωση
Το Cratena peregrina απαντά σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, περιλαμβανομένων των κυπριακών νερών. Έχει επίσης καταγραφεί στον ανατολικό Ατλαντικό, από τις ευρωπαϊκές ακτές προς τα νότια μέχρι τη δυτική Αφρική.
Παλαιότερες αναφορές από πολύ απομακρυσμένες περιοχές χρειάζονται προσεκτική αξιολόγηση, καθώς μορφολογικά παρόμοια ζώα μπορεί να ανήκουν σε διαφορετικά είδη. Σύγχρονες μορφολογικές και μοριακές μελέτες έχουν δείξει ότι ορισμένοι πληθυσμοί από τον Ινδικό Ωκεανό που αποδίδονταν στο Cratena peregrina αντιπροσωπεύουν άλλα είδη.
Η παρουσία του στην Κύπρο αποτελεί μέρος της φυσικής μεσογειακής εξάπλωσής του. Δεν είναι ξενικό ή λεσσεψιανό είδος.
Ενδιαίτημα
Ζει κυρίως σε βραχώδεις βυθούς, από σχετικά ρηχά νερά έως βάθη αρκετών δεκάδων μέτρων. Προτιμά καθαρά και καλά οξυγονωμένα νερά, βραχώδεις πλαγιές, τοιχώματα και επιφάνειες όπου αναπτύσσονται αποικίες υδροζώων.
Η παρουσία του συνδέεται στενά με την παρουσία της τροφής του. Για τον λόγο αυτόν συναντάται συχνά πάνω ή κοντά σε αποικίες υδροζώων του γένους Eudendrium και άλλων συγγενικών οργανισμών.
Το άτομο της αρχικής καταγραφής φωτογραφήθηκε στον Πρωταρά, σε βάθος 20 μέτρων. Στην ίδια θέση παρατηρήθηκε και η χαρακτηριστική μάζα αυγών.
Διατροφή
Το Cratena peregrina είναι εξειδικευμένο αρπακτικό υδροζώων. Τρέφεται κυρίως με τους πολύποδες αποικιών του γένους Eudendrium, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται το Eudendrium racemosum. Έχει επίσης αναφερθεί να τρέφεται με άλλα υδρόζωα, όπως το Pennaria disticha.
Τα υδρόζωα είναι κνιδόζωα που αποτελούνται από μικροσκοπικούς πολύποδες. Οι πολύποδες συλλαμβάνουν ζωοπλαγκτόν και μικρά καρκινοειδή με τη βοήθεια κεντριστικών κυττάρων που ονομάζονται νηματοκύστεις.
Ο γυμνοβράγχιος αποσπά και καταναλώνει τους πολύποδες χρησιμοποιώντας τη ράδουλα, μια ταινιοειδή στοματική δομή που φέρει σειρές μικροσκοπικών δοντιών.
Κλεπτοθήρευση
Το Cratena peregrina έγινε ιδιαίτερα γνωστό στην επιστημονική κοινότητα λόγω μιας ασυνήθιστης στρατηγικής διατροφής που ονομάστηκε «κλεπτοθήρευση» ή kleptopredation.
Ερευνητές διαπίστωσαν ότι το ζώο προτιμά να καταναλώνει πολύποδες υδροζώων οι οποίοι έχουν μόλις συλλάβει και καταπιεί ζωοπλαγκτόν. Με αυτόν τον τρόπο ο γυμνοβράγχιος τρώει ταυτόχρονα τόσο τον πολύποδα όσο και τη λεία που βρίσκεται μέσα στο πεπτικό του σύστημα.
Η συμπεριφορά αυτή διαφέρει από την απλή κλεπτοπαρασιτική αρπαγή τροφής. Ο θηρευτής καταναλώνει ολόκληρο τον οργανισμό που συνέλαβε τη λεία και αποκτά έτσι θρεπτικά συστατικά από δύο διαφορετικά τροφικά επίπεδα.
Μελέτη με παρατηρήσεις συμπεριφοράς και ανάλυση σταθερών ισοτόπων έδειξε ότι περισσότερο από το μισό της διατροφικής πρόσληψης του Cratena peregrina μπορούσε να προέρχεται από το ζωοπλαγκτόν που είχαν προηγουμένως καταναλώσει οι πολύποδες.
Χρήση των νηματοκύστεων για άμυνα
Τα υδρόζωα διαθέτουν νηματοκύστεις, μικροσκοπικές κάψες που εκτοξεύουν ένα νημάτιο και χρησιμοποιούνται για τη σύλληψη λείας και την άμυνα. Το Cratena peregrina μπορεί να καταναλώνει τους πολύποδες χωρίς να καταστρέφει όλες τις νηματοκύστεις τους.
Ορισμένες άπεπτες νηματοκύστεις μεταφέρονται μέσω του πεπτικού συστήματος προς τις κορυφές των κερατίων και αποθηκεύονται μέσα στους κνιδοσάκους. Εκεί παραμένουν λειτουργικές και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την άμυνα του γυμνοβράγχιου.
Το ζώο μετατρέπει επομένως τα αμυντικά όπλα της λείας του σε δικό του μηχανισμό προστασίας. Η εντυπωσιακή αντίθεση των χρωμάτων του μπορεί επίσης να λειτουργεί προειδοποιητικά προς πιθανούς θηρευτές.
Αναπαραγωγή
Το Cratena peregrina είναι ταυτόχρονα ερμαφρόδιτο. Κάθε άτομο διαθέτει αρσενικά και θηλυκά αναπαραγωγικά όργανα, αλλά συνήθως ζευγαρώνει με άλλο άτομο και πραγματοποιείται αμοιβαία ανταλλαγή σπέρματος.
Τα αναπαραγωγικά ανοίγματα βρίσκονται στη δεξιά πλευρά του σώματος. Κατά το ζευγάρωμα τα δύο ζώα τοποθετούνται έτσι ώστε οι δεξιές πλευρές τους να έρθουν σε επαφή.
Μετά το ζευγάρωμα, τα αυγά εναποτίθενται μέσα σε μια λεπτή ζελατινώδη κορδέλα, η οποία στερεώνεται συνήθως πάνω ή κοντά στις αποικίες υδροζώων. Η κορδέλα περιελίσσεται σχηματίζοντας μικρή σπείρα ή κυκλική μάζα και περιέχει πολυάριθμα μικροσκοπικά αυγά.
Η επιλογή θέσης κοντά στα υδρόζωα είναι σημαντική, επειδή μετά την εγκατάσταση και τη μεταμόρφωσή τους τα νεαρά ζώα βρίσκονται κοντά στην εξειδικευμένη τροφή τους.
Αυγά και προνυμφική ανάπτυξη
Μέσα στη ζελατινώδη κορδέλα τα έμβρυα αναπτύσσονται προστατευμένα από άμεσους μηχανικούς τραυματισμούς. Μετά την ολοκλήρωση της εμβρυϊκής ανάπτυξης εκκολάπτονται μικροσκοπικές προνύμφες τύπου veliger.
Οι προνύμφες διαθέτουν προσωρινό κέλυφος και μετακινούνται μέσα στη στήλη του νερού. Αργότερα εγκαθίστανται πάνω σε κατάλληλο υπόστρωμα, χάνουν το προνυμφικό κέλυφος και μεταμορφώνονται στη νεαρή βενθική μορφή.
Η φωτογράφηση ενός ενήλικου ατόμου μαζί με αυγά στον Πρωταρά αποτελεί τεκμήριο αναπαραγωγικής δραστηριότητας στα νερά της Κύπρου.
Οικολογικός ρόλος
Το Cratena peregrina αποτελεί μέρος των σύνθετων βενθικών τροφικών πλεγμάτων της Μεσογείου. Με τη θήρευση των πολυπόδων επηρεάζει την ανάπτυξη και τη δομή των αποικιών υδροζώων.
Ταυτόχρονα, μέσω της κλεπτοθήρευσης συνδέει διαφορετικά τροφικά επίπεδα: το ζωοπλαγκτόν, τους πολύποδες που το συλλαμβάνουν και τον γυμνοβράγχιο που καταναλώνει και τα δύο.
Η παρουσία του σε μια περιοχή φανερώνει ότι υπάρχουν κατάλληλα σκληρά υποστρώματα και ανεπτυγμένες αποικίες υδροζώων. Επειδή εξαρτάται από συγκεκριμένα θηράματα, οι αλλαγές στην αφθονία των υδροζώων μπορούν να επηρεάσουν άμεσα και τον πληθυσμό του.
Παρατήρηση και φωτογράφηση
Το μικρό μέγεθος και το λεπτό σώμα του καθιστούν δύσκολο τον εντοπισμό του. Ο καλύτερος τρόπος αναζήτησης είναι η προσεκτική εξέταση αποικιών Eudendrium και άλλων υδροζώων πάνω σε βράχια και σκιασμένα τοιχώματα.
Οι αυτοδύτες και οι υποβρύχιοι φωτογράφοι πρέπει να αποφεύγουν να αγγίζουν ή να μετακινούν το ζώο. Τα κεράτια του είναι ευαίσθητα και μπορεί να τραυματιστούν εύκολα.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στις αποικίες των υδροζώων και στις κορδέλες των αυγών. Η επαφή με τον καταδυτικό εξοπλισμό, τα πτερύγια ή τα χέρια μπορεί να καταστρέψει τόσο τον γυμνοβράγχιο όσο και το μικροενδιαίτημά του.
Κατάσταση διατήρησης
Δεν υπάρχει διαθέσιμη παγκόσμια αξιολόγηση του Cratena peregrina στην Κόκκινη Λίστα της IUCN. Συνεπώς, δεν πρέπει να του αποδίδεται κάποια κατηγορία κινδύνου χωρίς επίσημη αξιολόγηση.
Πιθανές τοπικές πιέσεις περιλαμβάνουν τη ρύπανση, την καταστροφή βραχωδών βυθών, την υποβάθμιση των παράκτιων οικοσυστημάτων, την απόθεση ιζημάτων και τη μείωση των αποικιών υδροζώων από τις οποίες εξαρτάται.
Ταξινόμηση
- Αγγλική κοινή ονομασία: Pilgrim hervia
- Καθιερωμένη ελληνική κοινή ονομασία: Δεν έχει επιβεβαιωθεί
- Επιστημονική ονομασία: Cratena peregrina (Gmelin, 1791)
- Αρχική ονομασία: Doris peregrina Gmelin, 1791
- Άλλα συνώνυμα: Cuthona peregrina, Rizzolia peregrina, Hervia costai
- Βασίλειο: Animalia
- Συνομοταξία: Mollusca
- Ομοταξία: Gastropoda
- Υφομοταξία: Heterobranchia
- Υπερτάξη: Nudipleura
- Τάξη: Nudibranchia
- Υπόταξη: Cladobranchia
- Υπεροικογένεια: Aeolidioidea
- Οικογένεια: Facelinidae
- Υποοικογένεια: Crateninae
- Γένος: Cratena
- Είδος: Cratena peregrina
Πηγές
Pilgrim hervia – Cratena peregrina (Gmelin, 1791) – Cyprus
Text by George Konstantinou.
Underwater photographs by Costas Constantinou.
The individual shown in the photographs, together with its eggs, was observed at a depth of 20 metres at Protaras on 29 April 2017.
A colourful nudibranch of Cyprus
Cratena peregrina is a small but remarkably colourful marine gastropod mollusc belonging to the family Facelinidae. It is an aeolid nudibranch and is widely known by the English common name “Pilgrim hervia”.
No established Greek common name has been confirmed for this particular species. Its scientific name therefore provides the safest means of reference and identification.
Despite its small size, it is easily distinguished by its milky-white body, bright orange rhinophores and numerous vividly coloured cerata covering its dorsal surface.
Scientific name
The accepted scientific name is Cratena peregrina (Gmelin, 1791). Johann Friedrich Gmelin originally described the species as Doris peregrina in 1791. Its later transfer to the genus Cratena explains why the author’s name and date are enclosed in parentheses.
Older scientific literature also contains the names Cuthona peregrina, Rizzolia peregrina and Hervia costai. These names are now treated as synonyms and do not represent separate species.
The epithet peregrina is derived from the Latin peregrinus, meaning foreign, wandering or travelling. The English common name “Pilgrim hervia” reflects the same meaning.
Description
Cratena peregrina possesses a slender, elongated body that normally reaches approximately 3–5 centimetres in length. Its basic body colour is translucent or milky white, and the tail is long and sharply pointed.
The dorsal surface normally carries eight to ten groups of elongated cerata. These may be red, brown, purple or blue and frequently terminate in vivid light-blue or cyan tips.
A branch of the digestive gland extends inside each ceras. Its contents can contribute to the colour of the cerata and may vary according to the animal’s diet and physiological condition.
Two long oral tentacles project from the head and are white or translucent. Behind them is a pair of bright orange or reddish-orange rhinophores, one of the species’ most characteristic identification features.
Rhinophores and senses
The rhinophores are specialised sensory organs. They detect chemical substances dissolved in seawater and help the animal locate its hydroid prey, potential mates and suitable sites for depositing eggs.
The elongated oral tentacles assist in exploring the surface immediately in front of the animal. Because vision in nudibranchs is limited, chemical detection, touch and the perception of waterborne signals are particularly important in their daily activity.
The eyes are extremely small and are positioned near the bases of the rhinophores. They primarily detect changes in light intensity rather than forming detailed images.
Cerata and respiration
The cerata are the numerous elongated projections covering the animal’s back. They greatly increase the body’s surface area and participate in gaseous exchange with the surrounding water, functioning as respiratory surfaces.
They are also extensions of the digestive system, as branches of the digestive gland enter each one. Nutrients obtained from food are consequently distributed throughout the cerata.
At the tip of each ceras is a specialised structure known as a cnidosac. Functional nematocysts—the stinging cells acquired from the cnidarian prey—can be stored inside these sacs.
Distribution
Cratena peregrina occurs throughout the Mediterranean Sea, including the waters of Cyprus. It has also been recorded in the eastern Atlantic, extending from European waters southwards along the coast of western Africa.
Older reports from distant geographical areas require careful reassessment because externally similar animals may belong to different species. Modern morphological and molecular studies have demonstrated that some Indian Ocean populations previously identified as Cratena peregrina represent other species.
Its occurrence in Cyprus forms part of its natural Mediterranean distribution. It is neither an alien nor a Lessepsian species.
Habitat
The species principally inhabits rocky seabeds, from relatively shallow water to depths of several tens of metres. It favours clear, well-oxygenated water, rocky slopes, walls and surfaces supporting colonies of hydroids.
Its presence is closely associated with the distribution of its prey. It is consequently encountered most frequently on or near colonies of hydroids belonging to the genus Eudendrium and related organisms.
The individual in the original record was photographed at Protaras at a depth of 20 metres. Its characteristic egg mass was observed at the same location.
Diet
Cratena peregrina is a specialised predator of hydroids. It feeds mainly upon the polyps of colonies belonging to the genus Eudendrium, including Eudendrium racemosum. It has also been reported feeding on other hydroids, such as Pennaria disticha.
Hydroids are cnidarians composed of numerous small polyps. The polyps capture zooplankton and tiny crustaceans using specialised stinging cells known as nematocysts.
The nudibranch removes and consumes the polyps with its radula, a ribbon-like feeding structure carrying rows of microscopic teeth.
Kleptopredation
Cratena peregrina became especially well known within the scientific community because of an unusual feeding strategy termed “kleptopredation”.
Researchers discovered that the animal preferentially consumes hydroid polyps that have recently captured and swallowed zooplankton. The nudibranch therefore eats both the polyp and the prey contained inside its digestive system.
This behaviour differs from ordinary kleptoparasitism, in which an animal merely steals food captured by another organism. In kleptopredation, the predator consumes the prey-bearing organism together with the food it has captured, thereby feeding across two trophic levels simultaneously.
A study combining behavioural experiments with stable-isotope analysis indicated that more than half of the dietary intake of Cratena peregrina could be derived from zooplankton previously consumed by the hydroid polyps.
Using nematocysts for defence
Hydroids possess nematocysts, microscopic capsules capable of discharging a stinging thread. They use these structures for capturing prey and defending themselves. Cratena peregrina can consume the polyps without digesting all their nematocysts.
Some undischarged nematocysts are transported through branches of the digestive system towards the tips of the cerata and stored inside the cnidosacs. They remain functional and can subsequently be employed in the nudibranch’s own defence.
The animal therefore converts the defensive weapons of its prey into a protective mechanism of its own. Its strongly contrasting colours may also serve as a visual warning to potential predators.
Reproduction
Cratena peregrina is a simultaneous hermaphrodite. Every individual possesses both male and female reproductive organs, although it normally mates with another individual and exchanges sperm reciprocally.
The reproductive openings are situated on the right side of the body. During mating, the two animals position themselves with their right sides together.
After mating, the eggs are deposited inside a delicate gelatinous ribbon, usually attached to or near a hydroid colony. The ribbon is coiled into a small spiral or circular mass and contains numerous microscopic eggs.
Placing the eggs close to hydroids is advantageous because the juveniles settle near the specialised food they will require after metamorphosis.
Eggs and larval development
The embryos develop within the protective gelatinous ribbon. When embryonic development is complete, microscopic veliger larvae emerge from the eggs.
These larvae possess a temporary shell and travel within the water column. They later settle upon suitable substrate, lose the larval shell and undergo metamorphosis into the juvenile benthic form.
The observation of an adult individual together with eggs at Protaras provides evidence of reproductive activity in Cypriot waters.
Ecological role
Cratena peregrina forms part of the complex benthic food webs of the Mediterranean. By consuming hydroid polyps, it influences the development and structure of hydroid colonies.
Through kleptopredation, it also links different trophic levels: the zooplankton, the polyps that capture it and the nudibranch that consumes both organisms.
Its presence indicates the availability of suitable hard substrate and established hydroid colonies. Because it depends upon particular prey, changes in hydroid abundance can directly affect its local population.
Observation and photography
Its small size and slender body make the species difficult to locate. The most effective way to find it is to examine colonies of Eudendrium and other hydroids carefully on rocks and shaded walls.
Divers and underwater photographers should avoid touching or repositioning the animal. Its cerata are delicate and can easily be damaged.
Special care is also required around hydroid colonies and egg ribbons. Contact from diving equipment, fins or hands may damage the nudibranch, its eggs and the specialised microhabitat upon which it depends.
Conservation status
No global assessment of Cratena peregrina is currently available on the IUCN Red List. It should therefore not be assigned a threat category in the absence of a formal assessment.
Possible local pressures include marine pollution, damage to rocky seabeds, degradation of coastal ecosystems, excessive sedimentation and declines in the hydroid colonies upon which it depends.
Classification
- English common name: Pilgrim hervia
- Established Greek common name: None confirmed
- Scientific name: Cratena peregrina (Gmelin, 1791)
- Original combination: Doris peregrina Gmelin, 1791
- Other synonyms: Cuthona peregrina, Rizzolia peregrina, Hervia costai
- Kingdom: Animalia
- Phylum: Mollusca
- Class: Gastropoda
- Subclass: Heterobranchia
- Superorder: Nudipleura
- Order: Nudibranchia
- Suborder: Cladobranchia
- Superfamily: Aeolidioidea
- Family: Facelinidae
- Subfamily: Crateninae
- Genus: Cratena
- Species: Cratena peregrina
Sources
- World Register of Marine Species – Cratena peregrina
- MolluscaBase – Cratena peregrina
- OPK Opistobranquis – Cratena peregrina
- SeaLifeBase – Cratena peregrina
- Wägele et al. – Kleptopredation in Cratena peregrina
- University of Glasgow – Discovery of kleptopredation in sea slugs
No comments:
Post a Comment