See also
All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο
Below in English
24 Νοεμβρίου 2021, 9:51
«Τα γεράκια της Ελεονόρας είναι απίστευτα μεταναστευτικά πουλιά. Έρχονται κάθε χρόνο από τη Μαδαγασκάρη – από τόσο μακριά! – για να αναπαραχθούν στην Κύπρο και σε μερικά νησιά του Αιγαίου. Αλλά είναι εκπληκτικά πουλιά! Γεννούν τον Σεπτέμβρη. Είναι από τα λίγα πουλιά που γεννούν αυτό το μήνα, δηλαδή μετά από τα άλλα. Κι ο λόγος είναι διότι γεννούν σε απότομους γκρεμούς της θάλασσας, όπως στον κόλπο της Ζαπάλο στην Επισκοπή Λεμεσού, και τον καιρό που αρχίζει η αποδημία. Έτσι μπορούν να αρπάζουν τα μικροπούλια που έρχονται από τη θάλασσα και μεταναστεύουν στην Κύπρο. Τα χρειάζονται για να έχουν τροφή να ταΐσουν τα μικρά τους. Και μάλιστα, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι, όταν έχουν πληθώρα τροφής, δεν σκοτώνουν τα μικροπούλια, αλλά κατασκευάζουν ορισμένα «κλουβιά» -ας το πούμε έτσι- με πέτρες, όπου τα διατηρούν ζωντανά, για να έχουν φρέσκια τροφή. Κάποτε διέκρινα να αιωρείται πάνω από τους γκρεμούς της Ζαπάλο ένας σταυραετός, που είχε έρθει από το Ακρωτήρι. Αμέσως, πάνω από 20 γεράκια της Ελεονόρας σηκώθηκαν να τον «αναχαιτίσουν». Ήταν ένα πανδαιμόνιο, με κραυγές των γερακιών της Ελεονόρας. Απίστευτα πράγματα!»
Ο φυσιοδίφης Γιώργος Κωνσταντίνου από το Γέρι μπορεί να σου μιλά με τις ώρες για τις εμπειρίες του κοντά στην άγρια ζωή της Κύπρου. Ειδικά για τα πουλιά, για τα οποία ολοκληρώνει αυτή την περίοδο το 4ομο βιβλίο του. Μπροστά από τον υπολογιστή του χανόμαστε στις φωτογραφίες και τα κείμενά του, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε την ώρα που περνά.
Η προσπάθεια του αυτή αποτελεί αποκορύφωμα του τεράστιου κοινωνικού του έργου, που για δεκαετίες δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μάθηση και η ευαισθητοποίηση του κόσμου για την άγρια ζωή της Κύπρου που τόσο αγαπά, πιστεύοντας ότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διατηρηθεί στο μέλλον. Δεν είναι λίγα τα άτομα που έχουν αναφέρει στον γράφοντα ότι άνθρωποι - φαινόμενα όπως ο Γιώργος Κωνσταντίνου είναι «πολλοί» για χώρες όπως η Κύπρος, όπου τέτοιες προσωπικότητες μένουν απαρατήρητες και αναξιοποίητες. Για ό,τι έχει προσφέρει μέχρι σήμερα δεν έχει αναγνωριστεί από κανέναν κρατικό ή ιδιωτικό φορέα, μολονότι σε αρκετές περιπτώσεις έσπευσε να τους στηρίξει αφιλοκερδώς. Αυτός, όμως, συνεχίζει το δονκιχωτικό του έργο, βοηθώντας τον καθένα: ερευνητές (ακαδημαϊκούς και μη) από οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, φοιτητές, ιδρύματα, σχολεία, οργανώσεις και όποιον άλλο έχει ανάγκη τις γνώσεις του για την κυπριακή βιοποικιλότητα. Για να σπεύσει και να τους δείξει επί τόπου ένα «στολίδι» του τόπου μας: θηλαστικό, φυτό, έντομο, ερπετό, πέτρωμα, απολίθωμα κ.α. Να τους μιλήσει γι’ αυτό, αλλά και να τους παρουσιάσει φωτογραφίες και ταινίες, προϊόν αμέτρητων ωρών επιμονής και υπομονής έξω στη φύση. Επίσης, πολλά μέχρι σήμερα τα άρθρα του στον Τύπο, οι δηλώσεις σε δημοσιογράφους και οι διαλέξεις. Ασταμάτητες οι αναρτήσεις του σε σελίδες του στο διαδίκτυο. Όλη η ζωή του ένα μοίρασμα γνώσεων, ένα «αντίδωρο» στην κοινωνία που μεγάλωσε. Τέτοιοι άνθρωποι, αν και –όπως πάντοτε– ελάχιστοι, είναι που σπρώχνουν από το μετερίζι τους και τους υπόλοιπους στην πρόοδο.
Ζώντας μέσα στις «πολιτείες» της άγριας ζωής ο Γιώργος Κωνσταντίνου μπορεί να αντικρίζει με γέλιο τα ανθρώπινα πάθη: «Έχω γνωρίσει την κακία των ανθρώπων, την αχαριστία, την ψευτιά, την απληστία, και όλα τα κακά του ανθρώπινου είδους, αλλά δεν βαριέσαι, όλα είναι ατμός, όλα αυτά είναι ένας ηλίθιος και ασήμαντος ανθρώπινος μικρόκοσμος», έγραψε μεταξύ άλλων πριν από έναν περίπου μήνα στον «τοίχο» της σελίδας του στο «Facebook», με αφορμή τα 61α γενέθλιά του. Επίσης τόνισε κι αυτό: «Νιώθω περήφανος, νιώθω γεμάτος, καθώς, όταν βρεθώ οπουδήποτε στη φύση, ξέρω σχεδόν τα πάντα, κάθε φυτό, κάθε πουλί, κάθε έντομο, ακόμα και κάθε ήχο. Νιώθω περήφανος που έχω μελετήσει και γνωρίσει τη θαυμαστή άγρια ζωή της πατρίδας μου και του πλανήτη Γη. Νιώθω επίσης περήφανος για όσα έχω κάνει για την προστασία και διατήρηση της άγριας ζωής του τόπου μας. Στα 61α μου χρόνια νιώθω υπερπλήρης και είμαι έτοιμος για το μεγάλο ταξίδι, που όποτε και να έρθει είναι ευπρόσδεκτο.»
A Man Completely Fulfilled – George Konstantinou – Phileleftheros | Philenews, 24 November 2021
24 November 2021, 09:51
Pavlos Neophytou
“Eleonora’s Falcons are incredible migratory birds. Every year, they come from Madagascar—from so far away!—to breed in Cyprus and on a few islands in the Aegean. They are truly remarkable birds!
“They lay their eggs in September. They are among the few birds that breed during this month—that is, later than the others. The reason is that they nest on steep sea cliffs, such as those at Zapalo Bay in Episkopi, Limassol, at the time when bird migration begins. In this way, they can seize the small birds arriving from across the sea and migrating through Cyprus. They need them as food for their young.
“Scientists have even observed that, when food is abundant, they do not kill the small birds. Instead, they construct certain ‘cages’—so to speak—with stones, where they keep them alive so that they have fresh food.
“Once, I saw a Bonelli’s Eagle hovering above the cliffs at Zapalo after arriving from Akrotiri. Immediately, more than 20 Eleonora’s Falcons took flight to ‘intercept’ it. There was pandemonium, with the Eleonora’s Falcons crying out. Incredible things!”
Naturalist George Konstantinou, from Geri, can speak for hours about his experiences with the wildlife of Cyprus. This is particularly true of birds, about which he is currently completing his fourth book. Sitting in front of his computer, we lose ourselves among his photographs and writings, unaware of the passing time.
This endeavour represents the culmination of his enormous contribution to society, which for decades has been devoted to educating people and raising awareness of the wildlife of Cyprus that he loves so deeply. He believes that only in this way can it be preserved for the future.
Many people have told this writer that extraordinary individuals such as George Konstantinou are “too much” for countries like Cyprus, where personalities of this kind remain unnoticed and their abilities unutilised. Despite everything he has offered to date, he has received no recognition from any state or private organisation, although on numerous occasions he has readily supported them without payment.
Nevertheless, he continues his quixotic work, helping everyone: researchers, both academic and independent, from every part of the world; students; institutions; schools; organisations; and anyone else who needs his knowledge of Cypriot biodiversity.
He hastens to assist them and show them, there on the spot, one of our country’s “treasures”: a mammal, plant, insect, reptile, rock, fossil or something else. He speaks to them about it and presents photographs and films—the products of countless hours of persistence and patience spent in nature.
He has also written many articles for the press, made statements to journalists and delivered lectures. His posts on his internet pages are ceaseless. His entire life has been a sharing of knowledge, a “gift in return” to the society in which he grew up.
Such people—although, as always, they are very few—are the ones who, from their own position, also push the rest of society towards progress.
Living within the “cities” of wildlife, George Konstantinou can look upon human passions with laughter:
“I have come to know human malice, ingratitude, falsehood, greed and all the evils of the human species. But never mind—all is vapour; all of this is a foolish and insignificant human microcosm,” he wrote, among other things, approximately one month ago on the “wall” of his Facebook page, on the occasion of his 61st birthday.
He also emphasised the following:
“I feel proud; I feel fulfilled because, wherever I may find myself in nature, I know almost everything: every plant, every bird, every insect, even every sound.
“I feel proud that I have studied and come to know the wondrous wildlife of my homeland and of planet Earth. I also feel proud of everything I have done for the protection and conservation of our country’s wildlife.
“At the age of 61, I feel completely fulfilled and I am ready for the great journey, which, whenever it may come, will be welcome.”
No comments:
Post a Comment