Short-toed snake eagle - Circaetus gallicus (Gmelin, JF, 1788) - Φιδαετός - Cyprus

See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο.

List of Cyprus birds of prey on this blog - Λίστα Αρπαχτικών πουλιών της Κύπρου σε αυτό το ιστολόγιο

List of Birds of Cyprus - Κατάλογος πουλιών της Κύπρου

Cyprus birds of prey - Αρπαχτικά πουλιά της Κύπρου

Photos Athienou 25/2/2021 and 10/4/2021 by George Konstantinou

Below in English

Κείμενο: Γιώργος Κωνσταντίνου

Ο Φιδαετός

Ο Φιδαετός (Circaetus gallicus) είναι ένα μεγάλο ημερόβιο αρπακτικό πτηνό της οικογένειας Accipitridae. Πήρε την ελληνική και την αγγλική κοινή ονομασία του από την ιδιαίτερα εξειδικευμένη διατροφή του, η οποία βασίζεται κυρίως στα φίδια και στις σαύρες. Παρά το μεγάλο του μέγεθος, έχει ήρεμη παρουσία και περνά μεγάλο μέρος της ημέρας ανεμοπορώντας ή αιωρούμενος πάνω από ανοικτές εκτάσεις, αναζητώντας ερπετά.

Στην Κύπρο αποτελεί σπάνιο μεταναστευτικό επισκέπτη, ο οποίος παρατηρείται κυρίως κατά την εαρινή και τη φθινοπωρινή μετανάστευση. Ορισμένα άτομα μπορεί να παραμείνουν για αρκετό διάστημα στο νησί, ιδιαίτερα όταν εντοπίσουν κατάλληλους βιότοπους με άφθονη λεία.

Επιστημονική ονομασία και ταξινομική ιστορία

Το είδος περιγράφηκε επιστημονικά το 1788 από τον Γερμανό φυσιοδίφη Johann Friedrich Gmelin με την ονομασία Falco gallicus. Αργότερα μεταφέρθηκε στο γένος Circaetus, το οποίο καθιερώθηκε το 1816 από τον Γάλλο ορνιθολόγο Louis Pierre Vieillot. Επειδή το είδος περιγράφηκε αρχικά σε διαφορετικό γένος, το όνομα του συγγραφέα και το έτος δημοσίευσης γράφονται μέσα σε παρένθεση: Circaetus gallicus (J. F. Gmelin, 1788).

Η ονομασία του γένους Circaetus προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «κίρκος», ονομασία που χρησιμοποιήθηκε για ένα είδος γερακιού, και «ἀετός». Το ειδικό επίθετο gallicus είναι λατινικό και σημαίνει «γαλατικός» ή «από τη Γαλατία».

Υποείδη

Στις σύγχρονες ταξινομικές πηγές αναγνωρίζονται συνήθως δύο υποείδη:

• Circaetus gallicus gallicus (J. F. Gmelin, 1788): το ονομαστικό και ευρύτερα εξαπλωμένο υποείδος, το οποίο συναντάται από τη νοτιοδυτική Ευρώπη και τη βόρεια Αφρική μέχρι τη Μέση Ανατολή, την κεντρική Ασία, τη βορειοδυτική Κίνα και την ινδική υποήπειρο.
• Circaetus gallicus sacerdotis Ng, Christidis, Olsen, Norman & Rheindt, 2017: περιορισμένο στα Μικρά Νησιά Σούντα της Ινδονησίας. Η αναγνώρισή του ως υποείδους μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την ταξινομική αρχή που ακολουθείται.

Οι πληθυσμοί που διέρχονται από την Κύπρο ανήκουν στον δυτικό και βόρειο μεταναστευτικό πληθυσμό του ονομαστικού υποείδους C. g. gallicus.

Περιγραφή και αναγνώριση

Ο Φιδαετός έχει μήκος σώματος περίπου 62–69 εκατοστά και άνοιγμα φτερών που συνήθως κυμαίνεται μεταξύ 162 και 178 εκατοστών. Διαθέτει σχετικά μεγάλο και στρογγυλεμένο κεφάλι, κοντό αλλά ισχυρό ράμφος και εντυπωσιακά κίτρινα μάτια, τα οποία είναι προσανατολισμένα περισσότερο προς τα εμπρός από ό,τι σε πολλά άλλα αρπακτικά και του προσφέρουν πολύ καλή αντίληψη του βάθους.

Το κεφάλι και ο λαιμός είναι συνήθως καστανά, σχηματίζοντας μια σκούρα «κουκούλα», αν και ο χρωματισμός παρουσιάζει σημαντική ατομική διαφοροποίηση. Το κάτω μέρος του σώματος είναι κυρίως λευκό ή πολύ ανοιχτόχρωμο, με καστανές κηλίδες ή λεπτές γραμμώσεις. Τα φτερά είναι μακριά και πλατιά, ενώ η ουρά φέρει χαρακτηριστικές σκούρες εγκάρσιες ζώνες.

Τα δύο φύλα μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους. Τα θηλυκά είναι κατά μέσο όρο ελαφρώς μεγαλύτερα και συχνά εμφανίζουν εντονότερα σημάδια στο κάτω μέρος του σώματος. Τα νεαρά άτομα παρουσιάζουν μεγαλύτερη ποικιλία στον χρωματισμό και μπορεί να είναι πιο ανοιχτόχρωμα ή να έχουν λιγότερο καθαρές ζώνες στην ουρά.

Πτήση και αναγνώριση στο πεδίο

Κατά την πτήση, ο Φιδαετός ξεχωρίζει από τα μακριά και πλατιά φτερά, το σχετικά βαρύ κεφάλι και το πολύ ανοιχτό κάτω μέρος του σώματος. Ανεμοπορεί με τα φτερά σχεδόν επίπεδα ή ελαφρά ανασηκωμένα και συχνά παραμένει αιωρούμενος πάνω από ένα σημείο, χτυπώντας γρήγορα τα φτερά του όταν ο άνεμος δεν επαρκεί.

Η συνήθεια της αιώρησης αποτελεί χαρακτηριστικό μέρος της κυνηγετικής του συμπεριφοράς. Από σχετικά μεγάλο ύψος εξετάζει προσεκτικά το έδαφος και, μόλις εντοπίσει ένα ερπετό, κατεβαίνει απότομα με τα πόδια προτεταμένα. Μπορεί να συγχυστεί με τη Γερακίνα ή τον Σφηκιάρη, αλλά είναι μεγαλύτερος, με πλατύτερα φτερά, πιο ογκώδες κεφάλι και διαφορετικό σχέδιο στην κάτω επιφάνεια των φτερών και της ουράς.

Διατροφή και ιδιαίτερες προσαρμογές

Η διατροφή του αποτελείται κυρίως από φίδια, τόσο δηλητηριώδη όσο και μη δηλητηριώδη, καθώς και από σαύρες. Συμπληρωματικά μπορεί να καταναλώσει μικρά θηλαστικά, αμφίβια, νεοσσούς πτηνών και μεγάλα έντομα. Η ακριβής σύνθεση της διατροφής του εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα της λείας σε κάθε περιοχή και εποχή.

Ο Φιδαετός δεν έχει ανοσία στο δηλητήριο των φιδιών. Προστατεύεται σε κάποιο βαθμό από τα κοντά και ισχυρά δάκτυλα, τα δυνατά νύχια και τα παχιά, σκληρά λέπια που καλύπτουν τα πόδια του. Βασίζεται κυρίως στην εξαιρετική του όραση, στην ταχύτητα και στην ακρίβεια της επίθεσης, προσπαθώντας να ακινητοποιήσει το φίδι πριν αυτό μπορέσει να τον δαγκώσει.

Συνήθως καταπίνει τα φίδια αρχίζοντας από το κεφάλι. Κατά την περίοδο της αναπαραγωγής, ο ενήλικος μπορεί να μεταφέρει ένα μεγάλο φίδι στον νεοσσό με μέρος του σώματός του να προεξέχει από το ράμφος. Η ονομασία «Short-toed» αναφέρεται στα σχετικά κοντά δάκτυλά του, τα οποία είναι κατάλληλα για τη σταθερή σύλληψη των ερπετών.

Βιότοπος

Ο Φιδαετός προτιμά ανοικτά και ημιορεινά τοπία όπου μπορεί να εντοπίζει εύκολα τη λεία του. Συναντάται σε φρυγανότοπους, θαμνώνες, ανοικτά δάση, καλλιεργημένες πεδιάδες, βραχώδεις πλαγιές, ξηρές κοιλάδες και περιοχές με αραιή βλάστηση.

Για την αναπαραγωγή χρειάζεται ώριμα δέντρα, ενώ για το κυνήγι εξαρτάται από ανοικτές εκτάσεις με υγιείς πληθυσμούς ερπετών. Επομένως, το ιδανικό του ενδιαίτημα είναι ένα μωσαϊκό ανοικτής γης, φυσικής βλάστησης, χαμηλών θαμνώνων και διάσπαρτων δέντρων.

Παγκόσμια εξάπλωση και μετανάστευση

Το είδος έχει ευρεία εξάπλωση στον Παλαιό Κόσμο. Αναπαράγεται σε περιοχές της νότιας και κεντρικής Ευρώπης, της βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Ασίας, φθάνοντας ανατολικά μέχρι την ινδική υποήπειρο και τη βορειοδυτική Κίνα.

Οι περισσότεροι ευρωπαϊκοί και βόρειοι πληθυσμοί είναι μεταναστευτικοί. Αναχωρούν κυρίως τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο και διαχειμάζουν στην υποσαχάρια Αφρική. Επιστρέφουν στις περιοχές αναπαραγωγής τους συνήθως από τον Μάρτιο μέχρι τον Μάιο. Κατά τη μετανάστευση αποφεύγουν, όσο είναι δυνατόν, τις μεγάλες θαλάσσιες διαδρομές και συγκεντρώνονται σε χερσαία περάσματα και στενά. Ωστόσο, ορισμένα άτομα διασχίζουν την ανατολική Μεσόγειο και μπορούν να εμφανιστούν στην Κύπρο.

Ο Φιδαετός στην Κύπρο

Στην Κύπρο ο Φιδαετός θεωρείται γηγενές είδος περάσματος και όχι τακτικό αναπαραγόμενο πτηνό. Καταγράφεται σε μικρούς αριθμούς, κυρίως κατά την εαρινή και τη φθινοπωρινή μετανάστευση. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ευρέως αποδεκτή και επαρκώς τεκμηριωμένη επιβεβαίωση  αναπαραγωγής του είδους στο νησί.

Οι κυπριακές παρατηρήσεις προέρχονται συνήθως από ανοικτές πεδιάδες, καλλιεργημένες περιοχές, φράγματα, λοφώδεις εκτάσεις και μεταναστευτικά περάσματα. Έχουν καταγραφεί μεμονωμένα άτομα αλλά και μικρές συγκεντρώσεις κατά τις περιόδους μετανάστευσης. Περιστασιακά ένα άτομο μπορεί να παραμείνει στην ίδια περιοχή για εβδομάδες ή ακόμη και μήνες, εφόσον υπάρχει επαρκής τροφή και περιορισμένη ανθρώπινη ενόχληση.

Η φωτογράφιση του είδους στην Αθηένου στις 25 Φεβρουαρίου 2021 αποτελεί ιδιαίτερα πρώιμη εποχική καταγραφή, ενώ η παρουσία του στην ίδια ευρύτερη περιοχή στις 10 Απριλίου 2021 δείχνει ότι κατάλληλοι βιότοποι της κυπριακής υπαίθρου μπορούν να υποστηρίξουν έναν Φιδαετό για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. Χωρίς ατομική σήμανση, όμως, δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι επρόκειτο οπωσδήποτε για το ίδιο άτομο.

Αναπαραγωγή

Στις περιοχές όπου αναπαράγεται, ο Φιδαετός κατασκευάζει μια σχετικά μικρή φωλιά σε δέντρο, συχνά κοντά στην κορυφή ή σε ισχυρό πλευρικό κλαδί. Τα ζευγάρια είναι επικρατειακά και χρησιμοποιούν μεγάλες εκτάσεις για την αναζήτηση τροφής.

Το θηλυκό γεννά συνήθως μόνο ένα αυγό. Η επώαση διαρκεί περίπου 45–47 ημέρες και πραγματοποιείται κυρίως από το θηλυκό, ενώ το αρσενικό μεταφέρει τροφή. Ο νεοσσός παραμένει στη φωλιά περίπου 70–80 ημέρες και συνεχίζει να εξαρτάται από τους γονείς του για κάποιο διάστημα μετά την πρώτη του πτήση.

Η παραγωγή ενός μόνο νεοσσού τον χρόνο καθιστά το είδος ευάλωτο στην αποτυχία της αναπαραγωγής. Η ανθρώπινη παρουσία κοντά στη φωλιά, οι δασικές εργασίες και άλλες έντονες δραστηριότητες μπορούν να οδηγήσουν στην εγκατάλειψή της.

Οικολογικός ρόλος

Ο Φιδαετός αποτελεί σημαντικό κρίκο των φυσικών οικοσυστημάτων, καθώς είναι ένας εξειδικευμένος ανώτερος θηρευτής ερπετών. Η παρουσία του δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως μέσο εξόντωσης των φιδιών, αφού και τα φίδια έχουν ουσιώδη οικολογικό ρόλο. Αντίθετα, ο Φιδαετός αποτελεί μέρος της φυσικής ισορροπίας μεταξύ θηρευτών και λείας.

Η επιβίωσή του εξαρτάται από τη διατήρηση υγιών πληθυσμών ερπετών και ενός ποικιλόμορφου τοπίου. Για τον λόγο αυτό, η παρουσία του αποτελεί ένδειξη ότι μια περιοχή διατηρεί ακόμη λειτουργικούς βιότοπους, επαρκή βιοποικιλότητα και διαθέσιμη φυσική τροφή.

Απειλές και κατάσταση διατήρησης

Ο Φιδαετός κατατάσσεται παγκοσμίως στην κατηγορία «Μειωμένου Ενδιαφέροντος» (Least Concern – LC) της Κόκκινης Λίστας της IUCN, λόγω της πολύ μεγάλης γεωγραφικής του εξάπλωσης και του σημαντικού συνολικού πληθυσμού του. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζει σοβαρές τοπικές πιέσεις.

Οι σημαντικότερες απειλές περιλαμβάνουν την καταστροφή και την αλλοίωση των ανοικτών φυσικών βιοτόπων, την εντατικοποίηση της γεωργίας, τη μείωση των ερπετών εξαιτίας φυτοφαρμάκων και ανθρώπινης δίωξης, τις πυρκαγιές, την ενόχληση κοντά στις φωλιές, την παράνομη θανάτωση, την ηλεκτροπληξία και τις συγκρούσεις με ανθρώπινες κατασκευές.

Για την προστασία του απαιτούνται η διατήρηση ανοικτών φυσικών και ημιφυσικών εκτάσεων, η προστασία των ερπετών, ο περιορισμός της χρήσης δηλητηρίων και φυτοφαρμάκων και η αποφυγή ενόχλησης στις περιοχές αναπαραγωγής. Στην Κύπρο είναι επίσης σημαντική η προστασία των μεταναστευτικών περασμάτων και των περιοχών όπου σπάνια αρπακτικά σταματούν για να τραφούν και να ανακτήσουν δυνάμεις.

Φωτογραφίες

Οι φωτογραφίες λήφθηκαν στην Αθηένου της επαρχίας Λάρνακας, στις 25 Φεβρουαρίου 2021 και στις 10 Απριλίου 2021.

Φωτογραφίες: Γιώργος Κωνσταντίνου.

Ταξινόμηση

• Βασίλειο: Animalia – Ζώα
• Συνομοταξία: Chordata – Χορδωτά
• Ομοταξία: Aves – Πτηνά
• Τάξη: Accipitriformes – Αετόμορφα
• Οικογένεια: Accipitridae – Αετίδες
• Γένος: Circaetus Vieillot, 1816
• Είδος: Circaetus gallicus (J. F. Gmelin, 1788)
• Αρχικός συνδυασμός: Falco gallicus J. F. Gmelin, 1788
• Κοινή ελληνική ονομασία: Φιδαετός
• Αγγλική κοινή ονομασία: Short-toed Snake-Eagle
• Κατάσταση στην Κύπρο: Σπάνιος μεταναστευτικός επισκέπτης – είδος περάσματος
• Παγκόσμια κατάσταση διατήρησης: Μειωμένου Ενδιαφέροντος – Least Concern (LC)

Πηγές

• BirdLife International – Δελτίο είδους για τον Φιδαετό (Circaetus gallicus)
• International Ornithologists’ Union – Παγκόσμιος Κατάλογος Πτηνών IOC
• BirdLife Cyprus – Μηνιαίοι κατάλογοι και καταγραφές πτηνών της Κύπρου
• Kemp, A. C., Christie, D. A. & Kirwan, G. M. – Φιδαετός (Circaetus gallicus), Birds of the World
• Gmelin, J. F., 1788 – Systema Naturae, 13η έκδοση
• Vieillot, L. P., 1816 – Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire

Short-toed Snake-Eagle – Circaetus gallicus (J. F. Gmelin, 1788) – Cyprus

Text: George Konstantinou

The Short-toed Snake-Eagle

The Short-toed Snake-Eagle (Circaetus gallicus) is a large diurnal bird of prey belonging to the family Accipitridae. It received both its English and Greek common names from its highly specialized diet, which consists mainly of snakes and lizards. Despite its large size, it has a calm presence and spends much of the day soaring or hovering above open country while searching for reptiles.

In Cyprus it is a rare migratory visitor, recorded mainly during spring and autumn migration. Some individuals may remain on the island for a considerable period, particularly when they find suitable habitats containing abundant prey.

Scientific name and taxonomic history

The species was formally described in 1788 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin under the name Falco gallicus. It was subsequently transferred to the genus Circaetus, established in 1816 by the French ornithologist Louis Pierre Vieillot. Because the species was originally described in a different genus, the author’s name and year of publication are placed in parentheses: Circaetus gallicus (J. F. Gmelin, 1788).

The generic name Circaetus derives from the Ancient Greek words “kirkos”, a name used for a kind of hawk, and “aetos”, meaning eagle. The specific epithet gallicus is Latin and means “Gallic” or “from Gaul”.

Subspecies

Two subspecies are usually recognized by modern taxonomic authorities:

• Circaetus gallicus gallicus (J. F. Gmelin, 1788): the nominate and most widely distributed subspecies, occurring from south-western Europe and North Africa through the Middle East and Central Asia to north-western China and the Indian subcontinent.
• Circaetus gallicus sacerdotis Ng, Christidis, Olsen, Norman & Rheindt, 2017: restricted to the Lesser Sunda Islands of Indonesia. Its recognition as a subspecies may vary according to the taxonomic authority being followed.

The populations passing through Cyprus belong to the western and northern migratory population of the nominate subspecies, C. g. gallicus.

Description and identification

The Short-toed Snake-Eagle has a body length of approximately 62–69 centimetres and a wingspan generally ranging between 162 and 178 centimetres. It has a relatively large, rounded head, a short but powerful bill and striking yellow eyes. Its eyes are directed more forward than those of many other raptors, giving it excellent depth perception.

The head and neck are usually brown, forming a dark “hood”, although the plumage shows considerable individual variation. The underparts are mainly white or very pale, with brown spots or fine barring. The wings are long and broad, while the tail bears distinctive dark transverse bands.

The sexes are quite similar. Females are slightly larger on average and often show heavier markings on the underparts. Juveniles display greater variation in plumage and may appear paler or have less clearly defined tail bands.

Flight and field identification

In flight, the Short-toed Snake-Eagle is distinguished by its long, broad wings, relatively heavy-looking head and very pale underparts. It soars with its wings almost level or slightly raised and frequently remains suspended above one area, beating its wings rapidly when the wind is insufficient for effortless hovering.

Hovering is a characteristic part of its hunting behaviour. From a considerable height, it carefully examines the ground and, once it detects a reptile, descends rapidly with its legs extended. It may be confused with the Common Buzzard or European Honey-buzzard, but it is larger, with broader wings, a more prominent head and a different pattern on the undersides of the wings and tail.

Diet and special adaptations

Its diet consists mainly of snakes, both venomous and non-venomous, as well as lizards. It may supplement this diet with small mammals, amphibians, young birds and large insects. The precise composition of its diet depends on the availability of prey in each area and season.

The Short-toed Snake-Eagle is not immune to snake venom. It receives some protection from its short, powerful toes, strong talons and the thick, hard scales covering its legs. It relies primarily on its exceptional eyesight, speed and accuracy, attempting to immobilize the snake before it can strike.

It usually swallows snakes head first. During the breeding season, an adult may carry a large snake to its chick with part of the prey still protruding from its bill. The name “Short-toed” refers to its relatively short toes, which are suited to holding reptiles firmly.

Habitat

The Short-toed Snake-Eagle prefers open and semi-mountainous landscapes where it can easily locate prey. It occurs in Mediterranean scrub, open woodland, cultivated plains, rocky slopes, dry valleys and areas with sparse vegetation.

It requires mature trees for nesting and open ground with healthy reptile populations for hunting. Its ideal habitat is consequently a mosaic of open land, natural vegetation, low scrub and scattered trees.

Global distribution and migration

The species has an extensive Old World distribution. It breeds in parts of southern and central Europe, North Africa, the Middle East and Asia, extending eastwards to the Indian subcontinent and north-western China.

Most European and northern populations are migratory. They depart mainly during September and October and spend the non-breeding season in sub-Saharan Africa. They generally return to their breeding areas between March and May. During migration, they avoid long sea crossings whenever possible and concentrate along overland routes and narrow straits. Some individuals nevertheless cross the eastern Mediterranean and may appear in Cyprus.

The Short-toed Snake-Eagle in Cyprus

In Cyprus, the Short-toed Snake-Eagle is regarded as a native passage species rather than a regular breeding bird. It is recorded in small numbers, principally during spring and autumn migration. To date, there is no widely accepted and adequately documented confirmation of regular breeding by the species on the island.

Cyprus records usually originate from open plains, cultivated areas, reservoirs, hilly countryside and recognized migration routes. Single birds and small groups have been recorded during migration. Occasionally, an individual may remain in the same area for several weeks or even months when sufficient food is available and human disturbance is limited.

The observation and photography of the species at Athienou on 25 February 2021 represent a notably early seasonal record, while its presence in the same general area on 10 April 2021 demonstrates that suitable habitats in the Cypriot countryside can support a Short-toed Snake-Eagle for an extended period. Without individual marking, however, it cannot be confirmed that both observations involved the same bird.

Breeding

In areas where it breeds, the Short-toed Snake-Eagle constructs a relatively small nest in a tree, often close to the crown or on a strong lateral branch. Pairs are territorial and use extensive areas when searching for food.

The female normally lays only one egg. Incubation lasts approximately 45–47 days and is undertaken mainly by the female, while the male supplies food. The chick remains in the nest for approximately 70–80 days and continues to depend on its parents for some time after its first flight.

The production of only one chick per year makes the species vulnerable to breeding failure. Human presence near the nest, forestry work and other intensive activities may cause the adults to abandon it.

Ecological role

The Short-toed Snake-Eagle is an important component of natural ecosystems as a specialized upper-level predator of reptiles. Its presence should not be interpreted merely as a means of eliminating snakes, since snakes themselves perform essential ecological functions. Instead, the eagle forms part of the natural balance between predators and prey.

Its survival depends on the conservation of healthy reptile populations and a diverse landscape. Its presence therefore indicates that an area still retains functioning habitats, sufficient biodiversity and an adequate supply of natural prey.

Threats and conservation status

The Short-toed Snake-Eagle is globally classified as Least Concern (LC) on the IUCN Red List because of its extremely large geographical range and substantial total population. This classification does not mean that the species is free from serious pressures at the local level.

Its main threats include the destruction and alteration of open natural habitats, agricultural intensification, reductions in reptile populations caused by pesticides and human persecution, wildfires, disturbance close to nests, illegal killing, electrocution and collisions with human-made structures.

Its protection requires the conservation of open natural and semi-natural areas, the protection of reptiles, reduced use of poisons and pesticides, and the prevention of disturbance at breeding sites. In Cyprus, it is also important to protect migration routes and the areas where rare raptors stop to feed and recover their strength.

Photographs

The photographs were taken at Athienou, Larnaca District, on 25 February 2021 and 10 April 2021.

Photographs: George Konstantinou.

Classification

• Kingdom: Animalia
• Phylum: Chordata
• Class: Aves
• Order: Accipitriformes
• Family: Accipitridae
• Genus: Circaetus Vieillot, 1816
• Species: Circaetus gallicus (J. F. Gmelin, 1788)
• Original combination: Falco gallicus J. F. Gmelin, 1788
• Greek common name: Φιδαετός
• English common name: Short-toed Snake-Eagle
• Status in Cyprus: Rare migratory visitor – passage species
• Global conservation status: Least Concern (LC)

Sources

• BirdLife International – Species factsheet for the Short-toed Snake-Eagle (Circaetus gallicus)
• International Ornithologists’ Union – IOC World Bird List
• BirdLife Cyprus – Monthly checklists and Cyprus bird records
• Kemp, A. C., Christie, D. A. & Kirwan, G. M. – Short-toed Snake-Eagle (Circaetus gallicus), Birds of the World
• Gmelin, J. F., 1788 – Systema Naturae, 13th edition
• Vieillot, L. P., 1816 – Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire