See also
All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο.
Below in English
Κείμενο: Γιώργος Κωνσταντίνου
Το είδος Zelus renardii
Το Zelus renardii είναι αρπακτικό ημίπτερο της οικογένειας Reduviidae, τα μέλη της οποίας είναι γνωστά στα αγγλικά ως assassin bugs.
Η αγγλική κοινή ονομασία του είναι leafhopper assassin bug. Παρά την ονομασία αυτή, δεν τρέφεται αποκλειστικά με τζιτζικάκια ή φυλλοπήκτες. Είναι γενικός θηρευτής που μπορεί να συλλάβει πολλά είδη μικρών και μεσαίου μεγέθους αρθροπόδων.
Κατάγεται από τη δυτική Βόρεια και την Κεντρική Αμερική. Η παρουσία του στην Κύπρο είναι αποτέλεσμα σχετικά πρόσφατης εισαγωγής και όχι μέρος της φυσικής, αρχικής εξάπλωσής του.
Η οικογένεια Reduviidae
Η οικογένεια Reduviidae περιλαμβάνει χιλιάδες είδη αρπακτικών Ημιπτέρων με ιδιαίτερα ανεπτυγμένο νύσσον-μυζητικό ρύγχος.
Τα περισσότερα είδη συλλαμβάνουν άλλα αρθρόποδα, εγχέουν σάλιο που περιέχει ουσίες οι οποίες ακινητοποιούν το θήραμα και αρχίζουν την εξωτερική πέψη των ιστών του. Στη συνέχεια απορροφούν το υγροποιημένο περιεχόμενο.
Το Zelus renardii ανήκει στην υποοικογένεια Harpactorinae και στη φυλή Harpactorini. Πολλά μέλη αυτής της ομάδας κυνηγούν πάνω στη βλάστηση και χρησιμοποιούν κολλώδεις εκκρίσεις για να συγκρατούν το θήραμά τους.
Μορφολογία του ενήλικου
Το ενήλικο Zelus renardii είναι λεπτόσωμο, με μακριά πόδια, στενή κεφαλή και συνολικό μήκος περίπου 10,5–14,5 χιλιοστά. Σε ορισμένες πηγές αναφέρονται ελαφρώς μεγαλύτερα άτομα.
Τα θηλυκά είναι συνήθως μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Το σώμα μπορεί να παρουσιάζει πράσινες, κιτρινοπράσινες, καστανές και κοκκινωπές αποχρώσεις.
Χαρακτηριστικά στοιχεία είναι:
- η στενή, περίπου κυλινδρική κεφαλή,
- τα σχετικά εμφανή κοκκινωπά μάτια,
- οι μακριές κεραίες,
- το ισχυρό κυρτό ρύγχος κάτω από την κεφαλή,
- τα μακριά και λεπτά πόδια,
- οι κοκκινωπές ή καστανοκόκκινες περιοχές των ημιελύτρων,
- οι ανοικτόχρωμες νευρώσεις των φτερών,
- το επίμηκες σώμα.
Ο χρωματισμός παρουσιάζει μεταβλητότητα και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται μόνος του για την αναγνώριση του είδους.
Το ισχυρό ρύγχος
Κάτω από την κεφαλή βρίσκεται το ισχυρό, τμηματοποιημένο και κυρτό ρύγχος. Όταν το έντομο δεν τρέφεται, το ρύγχος παραμένει διπλωμένο κάτω από το σώμα.
Μετά τη σύλληψη του θηράματος, το ρύγχος εισάγεται στο σώμα του. Μέσω αυτού διοχετεύεται σάλιο που βοηθά στην ακινητοποίηση του θηράματος και στην αποδόμηση των εσωτερικών ιστών.
Το έντομο δεν μασά το θήραμά του. Απορροφά τους υγροποιημένους ιστούς με τον ίδιο βασικό μηχανισμό νύξης και μύζησης που χαρακτηρίζει τα Ημίπτερα.
Η κολλώδης παγίδα των ποδιών
Ένα από τα εντυπωσιακότερα χαρακτηριστικά του Zelus renardii είναι η χρήση κολλώδους ουσίας κατά το κυνήγι.
Στα μπροστινά πόδια υπάρχουν αδενώδεις τρίχες που παράγουν παχύρρευστη έκκριση. Το έντομο απλώνει την ουσία πάνω στα πόδια και σχηματίζει μια βιολογική «κολλώδη παγίδα».
Όταν ένα μικρό έντομο αγγίξει τα μπροστινά πόδια, δυσκολεύεται να απομακρυνθεί. Το Zelus renardii το συγκρατεί, το διατρυπά με το ρύγχος και αρχίζει να τρέφεται.
Η κολλώδης ουσία βοηθά επίσης το αρπακτικό να συγκρατείται πάνω στα φύλλα και στα κλαδιά κατά την πάλη με ένα δραστήριο θήραμα.
Η ιδιαίτερη συμπεριφορά των νεαρών νυμφών
Οι νεοεκκολαπτόμενες νύμφες δεν μπορούν αμέσως να παράγουν επαρκή ποσότητα δικής τους κολλώδους ουσίας.
Η θηλυκή καλύπτει τα αυγά με προστατευτική, κολλώδη έκκριση. Μετά την εκκόλαψη, οι νύμφες παραμένουν κοντά στην αυγομάζα και συλλέγουν μέρος αυτής της ουσίας με τα πόδια τους.
Η συμπεριφορά αυτή:
- αυξάνει την ικανότητα πρόσφυσης πάνω στη βλάστηση,
- δυσκολεύει τη διαφυγή του θηράματος,
- βελτιώνει την επιτυχία των πρώτων κυνηγετικών προσπαθειών,
- βοηθά τις μικροσκοπικές νύμφες μέχρι να αναπτύξουν τις δικές τους εκκρίσεις.
Πρόκειται για αξιοσημείωτη μορφή μητρικής επένδυσης: η μητέρα δεν φροντίζει ενεργά τις νύμφες μετά την εκκόλαψη, αλλά τους αφήνει μια ουσία που αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσής τους.
Τρόπος κυνηγιού
Το Zelus renardii κυνηγά κυρίως πάνω σε φύλλα, βλαστούς και άνθη.
Μπορεί να παραμένει ακίνητο με τα μπροστινά πόδια εκτεταμένα, περιμένοντας να πλησιάσει κάποιο μικρό αρθρόποδο. Σε άλλες περιπτώσεις κινείται αργά πάνω στη βλάστηση και εξερευνά την επιφάνειά της.
Η επίθεση είναι γρήγορη. Το θήραμα παγιδεύεται στην κολλώδη ουσία, συγκρατείται με τα πόδια και διατρυπάται με το ρύγχος.
Τόσο οι νύμφες όσο και τα ενήλικα άτομα είναι αρπακτικά.
Διατροφή
Η αγγλική ονομασία leafhopper assassin bug μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι τρέφεται μόνο με τζιτζικάκια της οικογένειας Cicadellidae. Αυτό δεν είναι σωστό.
Το Zelus renardii είναι πολυφάγος γενικός θηρευτής. Έχει παρατηρηθεί να καταναλώνει αρθρόποδα από διάφορες ομάδες, όπως:
- αφίδες,
- θρίπες,
- αλευρώδεις,
- μικρά τζιτζικάκια και άλλα φυτομυζητικά Ημίπτερα,
- κάμπιες,
- μικρές πεταλούδες και νυχτοπεταλούδες,
- μύγες,
- μικρά σκαθάρια,
- σφήκες και άλλα Υμενόπτερα,
- νευρόπτερα,
- νεαρές ακρίδες,
- άλλα αρπακτικά έντομα.
Οι νεαρές νύμφες συλλαμβάνουν συνήθως μικρότερα θηράματα, ενώ τα ενήλικα μπορούν να χειριστούν μεγαλύτερα έντομα.
Δεν είναι αποκλειστικά ωφέλιμο έντομο
Επειδή καταναλώνει αφίδες, θρίπες, αλευρώδεις, κάμπιες και άλλα φυτοφάγα έντομα, μπορεί να προσφέρει κάποια φυσική μείωση πληθυσμών γεωργικών εχθρών.
Δεν πρέπει όμως να χαρακτηρίζεται απλώς ως «ωφέλιμο έντομο». Δεν επιλέγει μόνο επιβλαβή είδη και μπορεί επίσης να καταναλώσει:
- επικονιαστές,
- μικρές μέλισσες και σφήκες,
- πασχαλίτσες,
- χρύσωπες,
- άλλα αρπακτικά Ημίπτερα,
- παρασιτοειδή έντομα,
- γηγενή είδη χωρίς γεωργική σημασία.
Μπορεί επομένως να λειτουργεί ως ενδοσυντεχνιακός θηρευτής, δηλαδή να τρέφεται με άλλους φυσικούς εχθρούς που κυνηγούν τα ίδια φυτοφάγα έντομα.
Η συνολική επίδρασή του στη γεωργία και στη βιοποικιλότητα της Κύπρου δεν μπορεί να χαρακτηριστεί θετική ή αρνητική χωρίς ειδικές οικολογικές μελέτες.
Ενδιαιτήματα
Το είδος παρουσιάζει μεγάλη προσαρμοστικότητα και μπορεί να ζήσει σε φυσικά, αγροτικά και έντονα τροποποιημένα περιβάλλοντα.
Έχει παρατηρηθεί σε:
- κήπους,
- πάρκα,
- φυτώρια,
- αυλές,
- γεωργικές καλλιέργειες,
- οπωρώνες,
- αμπελώνες,
- ανθισμένη ποώδη βλάστηση,
- θάμνους και δέντρα,
- πρανή δρόμων,
- αστικές και προαστιακές περιοχές.
Δεν εξαρτάται από ένα συγκεκριμένο φυτό-ξενιστή, επειδή δεν τρέφεται με φυτικούς χυμούς ως κύρια τροφή. Χρησιμοποιεί τη βλάστηση ως χώρο κυνηγιού, ανάπαυσης και ωοτοκίας.
Ημερήσια δραστηριότητα
Σε αντίθεση με πολλά νυκτόβια αρπακτικά έντομα, το Zelus renardii δραστηριοποιείται κυρίως κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Συχνάζει σε σημεία όπου συγκεντρώνονται μικρά έντομα, ιδιαίτερα πάνω σε νέα βλάστηση και άνθη. Ο ήλιος και οι υψηλές θερμοκρασίες αυξάνουν τη δραστηριότητα πολλών πιθανών θηραμάτων και δημιουργούν κατάλληλες συνθήκες κυνηγιού.
Τη νύχτα ή σε χαμηλές θερμοκρασίες μπορεί να παραμένει ακίνητο κάτω από φύλλα ή ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση.
Αναπαραγωγή
Μετά το ζευγάρωμα, το θηλυκό τοποθετεί τα αυγά σε ομάδες πάνω σε φύλλα, βλαστούς και άλλες σταθερές επιφάνειες.
Τα αυγά είναι μικρά, επιμήκη έως υποκυλινδρικά και ανοικτά καστανά. Τοποθετούνται όρθια και συγκολλούνται μεταξύ τους και με την επιφάνεια.
Η αυγομάζα καλύπτεται με ζελατινώδη ουσία, η οποία στερεοποιείται και συμβάλλει:
- στην προσκόλληση των αυγών,
- στην προστασία τους,
- στην παροχή της πρώτης κολλώδους ουσίας στις νεογέννητες νύμφες.
Ο αριθμός των αυγών παρουσιάζει διακύμανση. Σε εργαστηριακές παρατηρήσεις έχουν καταγραφεί αυγομάζες με μερικές δεκάδες αυγά, ενώ ένα θηλυκό μπορεί να σχηματίσει περισσότερες από μία αυγομάζες.
Ανάπτυξη των νυμφών
Τα αυγά εκκολάπτονται συνήθως έπειτα από περίπου 8–12 ημέρες σε κατάλληλες συνθήκες, αλλά η διάρκεια επηρεάζεται από τη θερμοκρασία και μπορεί να είναι μεγαλύτερη.
Το Zelus renardii παρουσιάζει ατελή μεταμόρφωση. Δεν σχηματίζει χρυσαλλίδα.
Από το αυγό εμφανίζεται νύμφη που μοιάζει γενικά με μικρό άπτερο ενήλικο. Κατά την ανάπτυξη περνά από διαδοχικά νυμφικά στάδια και αποβάλλει επανειλημμένα τον εξωσκελετό της.
Μετά την τελευταία έκδυση εμφανίζεται το πτερωτό, αναπαραγωγικά ώριμο άτομο. Σε ευνοϊκές εργαστηριακές συνθήκες η ανάπτυξη από τη νύμφη μέχρι το ενήλικο μπορεί να ολοκληρωθεί σε περίπου δύο μήνες, χωρίς αυτό να αποτελεί σταθερή διάρκεια για κάθε περιοχή και εποχή.
Κανιβαλισμός
Όπως συμβαίνει σε αρκετά γενικά αρπακτικά, το Zelus renardii μπορεί να παρουσιάσει κανιβαλισμό, ιδιαίτερα όταν υπάρχει μεγάλη πυκνότητα ατόμων ή περιορισμένη τροφή.
Οι νεαρές νύμφες συχνά κινούνται στα χαμηλότερα μέρη των φυτών, ενώ τα ενήλικα χρησιμοποιούν περισσότερο τα ανώτερα τμήματα. Ο διαφορετικός αυτός κατακόρυφος διαχωρισμός μπορεί να περιορίζει τον ανταγωνισμό και τις συναντήσεις μεταξύ ατόμων διαφορετικής ηλικίας.
Η κανιβαλιστική συμπεριφορά αποτελεί έναν ακόμη λόγο για τον οποίο το είδος δεν μπορεί να θεωρηθεί εξειδικευμένος και προβλέψιμος παράγοντας βιολογικής καταπολέμησης.
Φυσική εξάπλωση
Η φυσική εξάπλωση του Zelus renardii περιλαμβάνει κυρίως τη δυτική και νότια Βόρεια Αμερική, το Μεξικό και τμήματα της Κεντρικής Αμερικής.
Στη φυσική του περιοχή απαντά σε διαφορετικές κλιματικές ζώνες, από ξηρά και ημίξηρα περιβάλλοντα έως υποτροπικές και μεσογειακού τύπου περιοχές.
Η προσαρμοστικότητα αυτή διευκόλυνε την επιβίωση και εγκατάστασή του όταν μεταφέρθηκε σε άλλες ηπείρους.
Εξάπλωση εκτός της φυσικής περιοχής
Το είδος έχει μεταφερθεί και εγκατασταθεί σε διάφορες περιοχές έξω από τη φυσική του εξάπλωση, όπως νησιά του Ειρηνικού, τμήματα της Νότιας Αμερικής και χώρες γύρω από τη Μεσόγειο.
Στην Ευρώπη έγινε γνωστό αρχικά από καταγραφές στην Ελλάδα και την Ισπανία και αργότερα εντοπίστηκε στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Αλβανία, την Κροατία, το Μαυροβούνιο, τη Βουλγαρία και άλλες χώρες.
Έχει επίσης καταγραφεί στην Τουρκία και στο Ισραήλ. Οι συνεχείς νέες παρατηρήσεις δείχνουν ότι η γεωγραφική εξάπλωσή του παραμένει δυναμική.
Πολλές ευρωπαϊκές καταγραφές προέρχονται από αστικά, προαστιακά ή αγροτικά περιβάλλοντα, γεγονός που υποστηρίζει τη στενή σχέση της εξάπλωσής του με τις ανθρώπινες δραστηριότητες.
Πιθανός τρόπος εισαγωγής
Το πιθανότερο μέσο μεταφοράς σε νέες χώρες είναι το διεθνές εμπόριο φυτών.
Οι αυγομάζες συγκολλούνται στα φύλλα, στους βλαστούς και σε άλλες επιφάνειες. Επειδή είναι μικρές και μπορούν να παραμείνουν απαρατήρητες, είναι δυνατόν να μεταφερθούν πάνω σε:
- φυτά φυτωρίων,
- καλλωπιστικά φυτά,
- κομμένα κλαδιά,
- γεωργικά προϊόντα,
- υλικά συσκευασίας.
Τα αυγά χρειάζονται αρκετές ημέρες για να εκκολαφθούν, προσφέροντας επαρκή χρόνο για μεταφορά σε άλλη χώρα.
Η επιστημονική εργασία για την πρώτη καταγραφή στην Κύπρο θεωρεί πιθανό ότι η άφιξη υποβοηθήθηκε από τον άνθρωπο και ότι πρώιμα στάδια μεταφέρθηκαν παθητικά πάνω σε εισαγόμενο φυτωριακό υλικό. Αυτό αποτελεί τεκμηριωμένη επιστημονική υπόθεση και όχι άμεση παρατήρηση της πραγματικής εισαγωγής.
Η πρώτη τεκμηριωμένη καταγραφή στην Κύπρο
Η παρουσία του Zelus renardii στην Κύπρο αναγνωρίστηκε μέσα από φωτογραφίες και τη μελέτη διαθέσιμου δείγματος.
Η πρώτη επιστημονική εργασία για το είδος στην Κύπρο δημοσιεύθηκε στις 17 Μαρτίου 2023 από τους Eddie John και Demetris Kolokotronis στο περιοδικό Entomologist’s Monthly Magazine.
Η εργασία επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο για νέο, μη γηγενές είδος για την πανίδα της Κύπρου και εξέτασε την παρουσία του στην ανατολική Μεσόγειο.
Η σχετική αναφορά είχε αρχικά γνωστοποιηθεί στις 30 Νοεμβρίου 2022. Η νύμφη που παρουσιάζεται στην αρχική ανάρτηση φωτογραφήθηκε στη Λευκωσία στις 30 Νοεμβρίου 2022 από τον Γιώργο Κωνσταντίνου.
Είναι εγκατεστημένο στην Κύπρο;
Η ανακάλυψη ατόμων και η παρουσία διαφορετικών σταδίων μπορούν να υποστηρίξουν την πιθανότητα τοπικής αναπαραγωγής. Για την ασφαλή αξιολόγηση της εγκατάστασης απαιτούνται επαναλαμβανόμενες καταγραφές σε διαφορετικές εποχές και περιοχές.
Το κλίμα της Κύπρου, η αφθονία μικρών αρθροπόδων και η μεγάλη έκταση αστικών, αγροτικών και διαταραγμένων ενδιαιτημάτων προσφέρουν συνθήκες στις οποίες το είδος θα μπορούσε να επιβιώσει και να εξαπλωθεί.
Επειδή είναι μη γηγενές και γενικός θηρευτής, η μελλοντική πορεία του πρέπει να παρακολουθείται. Ιδιαίτερα χρήσιμες είναι φωτογραφίες που συνοδεύονται από ακριβή ημερομηνία, τοποθεσία και πληροφορίες για το στάδιο ανάπτυξης.
Πιθανές οικολογικές επιπτώσεις
Δεν υπάρχουν ακόμη επαρκείς μελέτες για να προσδιοριστούν οι επιπτώσεις του Zelus renardii στα οικοσυστήματα της Κύπρου.
Πιθανές αλληλεπιδράσεις περιλαμβάνουν:
- θήρευση γεωργικών εχθρών,
- θήρευση γηγενών, μη επιβλαβών εντόμων,
- κατανάλωση επικονιαστών,
- ανταγωνισμό με γηγενή αρπακτικά Ημίπτερα,
- θήρευση άλλων φυσικών εχθρών,
- συμμετοχή σε νέα τροφικά δίκτυα.
Η παρουσία ενός ξενικού θηρευτή δεν οδηγεί αναγκαστικά σε εμφανή οικολογική καταστροφή. Παράλληλα, η κατανάλωση ορισμένων γεωργικών εχθρών δεν αποδεικνύει ότι η συνολική του επίδραση είναι ωφέλιμη.
Χρειάζονται δεδομένα πεδίου από την Κύπρο πριν εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για βιολογική καταπολέμηση;
Το είδος έχει μελετηθεί ως γενικός φυσικός εχθρός φυτοφάγων εντόμων και έχει προσελκύσει ενδιαφέρον για πιθανές εφαρμογές βιολογικής καταπολέμησης.
Ωστόσο, η εκούσια εκτροφή και απελευθέρωσή του στην Κύπρο δεν θα ήταν δικαιολογημένη χωρίς ολοκληρωμένη αξιολόγηση κινδύνου.
Οι βασικές επιφυλάξεις είναι:
- δεν περιορίζεται σε έναν γεωργικό εχθρό,
- μπορεί να καταναλώσει επικονιαστές,
- μπορεί να σκοτώσει άλλους ωφέλιμους θηρευτές,
- μπορεί να επηρεάσει γηγενή αρθρόποδα,
- η συμπεριφορά του σε ένα νέο οικοσύστημα δεν είναι πλήρως προβλέψιμη.
Η απλή παρουσία του σε μια καλλιέργεια δεν πρέπει να θεωρείται εγκεκριμένο πρόγραμμα βιολογικής καταπολέμησης.
Το αμυντικό τσίμπημα
Το Zelus renardii δεν επιτίθεται σκόπιμα στον άνθρωπο και δεν τρέφεται με αίμα.
Εάν όμως πιαστεί, πιεστεί πάνω στο δέρμα ή παγιδευτεί μέσα στα ρούχα, μπορεί να χρησιμοποιήσει το ρύγχος του για άμυνα. Το τσίμπημα μπορεί να προκαλέσει έντονο τοπικό πόνο, ερυθρότητα και πρήξιμο.
Δεν πρέπει να πιάνεται με γυμνά χέρια. Για φωτογράφιση είναι προτιμότερο να παραμένει πάνω στο φυτό χωρίς ενόχληση.
Σε περίπτωση τσιμπήματος, η περιοχή πρέπει να πλένεται με νερό και σαπούνι. Εάν εμφανιστούν έντονο ή παρατεταμένο πρήξιμο, αλλεργικά συμπτώματα, δυσκολία στην αναπνοή ή άλλη σοβαρή αντίδραση, χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια.
Αναγνώριση και υπεύθυνη καταγραφή
Η αναγνώριση από μία μόνο φωτογραφία μπορεί να είναι δύσκολη, επειδή στην Κύπρο υπάρχουν και γηγενή μέλη της οικογένειας Reduviidae.
Για την τεκμηρίωση μιας παρατήρησης είναι χρήσιμες φωτογραφίες:
- από πάνω,
- από το πλάι,
- της κεφαλής και του ρύγχους,
- των φτερών,
- ολόκληρου του σώματος,
- της αυγομάζας ή των νυμφών, εάν υπάρχουν.
Πρέπει επίσης να καταγράφονται η ημερομηνία, η ακριβής περιοχή και το φυτό ή το υπόστρωμα πάνω στο οποίο βρέθηκε.
Τα άτομα δεν πρέπει να μεταφέρονται σκόπιμα σε άλλες περιοχές. Φυτά που φέρουν ύποπτες αυγομάζες δεν πρέπει να διακινούνται πριν από την αναγνώριση.
Ταξινόμηση
Πηγές
- Biodiversity of Cyprus – Zelus renardii
- John & Kolokotronis, 2023 – Πρώτη καταγραφή του Zelus renardii στην Κύπρο
- GBIF – Zelus renardii
- Zhang, Hart & Weirauch – Ταξινομική μονογραφία του γένους Zelus
- Lahbib et al. – Η εξάπλωση του Zelus renardii στη νότια Ιταλία
- University of California IPM – Assassin bugs
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
Zelus renardii Kolenati, 1857 – The Non-native Leafhopper Assassin Bug in Cyprus
Text by George Konstantinou
The Species Zelus renardii
Zelus renardii is a predatory hemipteran belonging to the family Reduviidae, whose members are commonly known as assassin bugs.
Its English common name is leafhopper assassin bug. Despite this name, it does not feed exclusively upon leafhoppers. It is a generalist predator capable of capturing many species of small and medium-sized arthropods.
It is native to western North America and Central America. Its presence in Cyprus results from a comparatively recent introduction and does not form part of its original natural distribution.
The Family Reduviidae
Reduviidae contains thousands of species of predatory true bugs with a strongly developed piercing-sucking rostrum.
Most species capture other arthropods and inject saliva containing substances that immobilise the prey and begin external digestion of its tissues. The liquefied contents are subsequently consumed.
Zelus renardii belongs to the subfamily Harpactorinae and tribe Harpactorini. Many members of this group hunt upon vegetation and employ sticky secretions to restrain their prey.
Adult Morphology
Adult Zelus renardii are slender insects with long legs, a narrow head and a total length of approximately 10.5–14.5 millimetres. Slightly larger individuals are reported by some sources.
Females are generally larger than males. The body may display green, yellowish green, brown and reddish shades.
Characteristic features include:
- a narrow, approximately cylindrical head,
- comparatively conspicuous reddish eyes,
- long antennae,
- a powerful curved rostrum beneath the head,
- long and slender legs,
- reddish or reddish-brown areas on the hemelytra,
- pale wing veins,
- an elongated body.
Colouration is variable and should not be used alone for identification.
The Powerful Rostrum
A powerful, segmented and curved rostrum lies beneath the head. When not in use, it remains folded below the body.
After prey is captured, the rostrum is inserted into its body. Saliva introduced through it helps immobilise the prey and break down its internal tissues.
The insect does not chew its prey. It consumes liquefied tissues through the same fundamental piercing-and-sucking mechanism characteristic of Hemiptera.
The Sticky Trap on the Legs
One of the most remarkable features of Zelus renardii is its use of a sticky substance while hunting.
Glandular hairs on the front legs produce a viscous secretion. The insect spreads this substance across its legs, forming a biological “sticky trap”.
When a small insect touches the front legs, escape becomes difficult. Zelus renardii restrains it, pierces it with the rostrum and begins feeding.
The sticky material also improves the predator’s grip upon leaves and branches while handling struggling prey.
The Special Behaviour of Young Nymphs
Newly hatched nymphs cannot immediately produce sufficient quantities of their own adhesive substance.
The female covers the eggs with a protective sticky secretion. Following hatching, the nymphs remain close to the egg mass and collect some of this material upon their legs.
This behaviour:
- improves adhesion to vegetation,
- makes prey escape more difficult,
- increases the success of initial hunting attempts,
- supports the tiny nymphs until they develop their own secretions.
This represents a remarkable form of maternal investment. The mother does not actively tend the young after hatching but leaves them a substance increasing their chances of survival.
Hunting Behaviour
Zelus renardii hunts principally upon leaves, stems and flowers.
It may remain motionless with the front legs extended, waiting for a small arthropod to approach. At other times it moves slowly across vegetation and explores its surface.
The attack is rapid. Prey becomes caught in the sticky secretion, is held by the legs and pierced with the rostrum.
Both nymphs and adults are predatory.
Diet
The name leafhopper assassin bug may incorrectly suggest that it feeds only upon members of Cicadellidae.
Zelus renardii is a polyphagous generalist predator. Recorded prey includes:
- aphids,
- thrips,
- whiteflies,
- small leafhoppers and other sap-sucking Hemiptera,
- caterpillars,
- small butterflies and moths,
- flies,
- small beetles,
- wasps and other Hymenoptera,
- lacewings,
- young grasshoppers,
- other predatory insects.
Young nymphs generally capture smaller prey, whereas adults can subdue larger insects.
It Is Not Exclusively Beneficial
Because it consumes aphids, thrips, whiteflies, caterpillars and other herbivorous insects, it may provide a degree of natural pest suppression.
It should not, however, simply be described as a “beneficial insect”. It does not select only harmful species and may consume:
- pollinators,
- small bees and wasps,
- lady beetles,
- lacewings,
- other predatory bugs,
- parasitoids,
- native species without agricultural significance.
It may therefore act as an intraguild predator, consuming other natural enemies that hunt the same herbivorous prey.
Its total effect upon Cypriot agriculture and biodiversity cannot be classified as beneficial or harmful without specific ecological research.
Habitats
The species is highly adaptable and can inhabit natural, agricultural and strongly modified environments.
It has been observed in:
- gardens,
- parks,
- plant nurseries,
- yards,
- agricultural crops,
- orchards,
- vineyards,
- flowering herbaceous vegetation,
- shrubs and trees,
- roadsides,
- urban and suburban areas.
It is not dependent upon a particular host plant because plant sap is not its principal food. It uses vegetation for hunting, resting and egg laying.
Daytime Activity
Unlike many nocturnal predatory insects, Zelus renardii is principally active during daylight.
It frequents locations where small insects gather, particularly new vegetation and flowers. Sunlight and warmth increase the activity of many potential prey and create suitable hunting conditions.
At night or during low temperatures it may remain motionless beneath leaves or among dense vegetation.
Reproduction
After mating, the female lays eggs in groups upon leaves, stems and other stable surfaces.
The eggs are small, elongated to subcylindrical and pale brown. They are deposited upright and attached to one another and to the surface.
A gelatinous substance is placed over the egg mass. It hardens and contributes to:
- adhesion of the eggs,
- their protection,
- provision of the first sticky substance used by newborn nymphs.
Egg number varies. Laboratory observations have documented masses containing several dozen eggs, and a female may produce more than one egg mass.
Nymphal Development
Eggs generally hatch after approximately 8–12 days under suitable conditions, although temperature influences the period and development may take longer.
Zelus renardii undergoes incomplete metamorphosis and does not form a pupa.
A nymph emerges from the egg and generally resembles a small wingless adult. It passes through successive nymphal instars and repeatedly sheds its exoskeleton.
The final moult produces the winged and reproductively mature adult. Under favourable laboratory conditions, development from young nymph to adult may be completed in approximately two months, but this is not a fixed duration for every region and season.
Cannibalism
Like several generalist predators, Zelus renardii may display cannibalism, particularly at high densities or when food is limited.
Young nymphs often occupy the lower parts of plants, while adults use the upper sections more frequently. This vertical separation may reduce competition and encounters between different age groups.
Cannibalism is another reason why the species cannot be treated as a specialised and entirely predictable biological-control agent.
Native Distribution
The native range of Zelus renardii principally includes western and southern North America, Mexico and parts of Central America.
Within its native region it inhabits varied climatic zones, from dry and semi-arid environments to subtropical and Mediterranean-type areas.
This adaptability facilitated its survival and establishment following transportation to other continents.
Expansion Beyond Its Native Range
The species has been transported to and established in several regions beyond its natural range, including Pacific islands, parts of South America and countries surrounding the Mediterranean.
In Europe, it was initially reported from Greece and Spain and was subsequently found in Italy, France, Albania, Croatia, Montenegro, Bulgaria and other countries.
It has also been recorded in Turkey and Israel. Continuing discoveries demonstrate that its geographical expansion remains dynamic.
Many European records originate from urban, suburban and agricultural environments, supporting a close association between its spread and human activity.
Probable Introduction Pathway
The international plant trade is considered the most likely means of transportation into new countries.
Egg masses are glued to leaves, stems and other surfaces. Because they are small and may remain unnoticed, they can be carried upon:
- nursery plants,
- ornamental plants,
- cut branches,
- agricultural produce,
- packaging materials.
The eggs require several days to hatch, providing sufficient time for international transportation.
The scientific paper reporting the first Cypriot occurrence considers human-assisted arrival probable, with early stages passively transported on imported nursery stock. This is a supported scientific hypothesis rather than direct observation of the original introduction.
First Documented Record in Cyprus
The presence of Zelus renardii in Cyprus was recognised through photographs and examination of available material.
The first scientific paper documenting the species in Cyprus was published on 17 March 2023 by Eddie John and Demetris Kolokotronis in the Entomologist’s Monthly Magazine.
It confirmed a non-native species new to the fauna of Cyprus and discussed its known occurrence in the eastern Mediterranean.
The relevant discovery had initially been reported on 30 November 2022. The nymph shown in the original post was photographed in Nicosia on 30 November 2022 by George Konstantinou.
Is It Established in Cyprus?
The discovery of individuals and the presence of different stages may support the possibility of local reproduction. Reliable assessment of establishment requires repeated records across different seasons and locations.
The Cypriot climate, abundance of small arthropods and extensive urban, agricultural and disturbed habitats provide conditions in which the species could survive and spread.
Because it is non-native and a generalist predator, its future development should be monitored. Photographs accompanied by precise dates, locations and developmental-stage information are particularly valuable.
Possible Ecological Effects
Insufficient research currently exists to determine the effects of Zelus renardii upon Cypriot ecosystems.
Possible interactions include:
- predation upon agricultural pests,
- predation upon native non-pest insects,
- consumption of pollinators,
- competition with native predatory bugs,
- predation upon other natural enemies,
- participation in new food-web relationships.
The presence of an alien predator does not necessarily produce an obvious ecological disaster. Equally, consumption of certain crop pests does not demonstrate that its overall effect is beneficial.
Field data from Cyprus are needed before reliable conclusions can be reached.
Can It Be Used for Biological Control?
The species has been studied as a generalist natural enemy of herbivorous insects and has attracted interest regarding possible biological-control applications.
Deliberate rearing and release in Cyprus would not, however, be justified without a comprehensive risk assessment.
The principal concerns are:
- it is not restricted to one agricultural pest,
- it may consume pollinators,
- it may kill other beneficial predators,
- it may affect native arthropods,
- its behaviour within a new ecosystem is not entirely predictable.
Its simple presence within a crop should not be regarded as an authorised biological-control programme.
Defensive Bite
Zelus renardii does not deliberately attack people and does not feed upon human blood.
If handled, pressed against the skin or trapped within clothing, however, it may use its rostrum defensively. The bite can cause intense local pain, redness and swelling.
It should not be handled with bare hands. For photography, it is preferable to leave the insect undisturbed upon the plant.
Following a bite, the area should be washed with soap and water. Immediate medical assistance is required if severe or persistent swelling, allergic symptoms, breathing difficulties or another serious reaction develops.
Identification and Responsible Recording
Identification from a single photograph may be difficult because native members of Reduviidae also occur in Cyprus.
Useful documentation includes photographs:
- from above,
- from the side,
- of the head and rostrum,
- of the wings,
- of the complete body,
- of egg masses or nymphs, when present.
The date, precise area and plant or substrate should also be recorded.
Individuals should not be deliberately moved to other areas. Plants carrying suspicious egg masses should not be transported before identification.
Classification
Kingdom: Animalia
Phylum: Arthropoda
Class: Insecta
Order: Hemiptera
Suborder: Heteroptera
Infraorder: Cimicomorpha
Superfamily: Reduvioidea
Family: Reduviidae
Subfamily: Harpactorinae
Tribe: Harpactorini
Genus: Zelus Fabricius, 1803
Species: Zelus renardii Kolenati, 1857
Common name: Leafhopper assassin bug
No comments:
Post a Comment