Navelwort, Penny-pies, Wall Pennywort - Umbilicus rupestris (Salisb.) Dandy - Cyprus

Umbilicus rupestris (Navelwort, Penny-pies, Wall Pennywort) is a fleshy, perennial, edible flowering plant in the stonecrop family Crassulaceae (in the genus Umbilicus) so named for its umbilicate (navel-like) leaves.
Wall pennywort grows to an average of 25 cm (9.8 in) high. The pallid spikes of bell-shaped, greenish-pink flowers of this plant first appear in May, and the green fruits ripen through the summer.   Detail of Umbilicus rupestris near Stirling, Scotland. Both the name "navelwort" and the scientific name Umbilicus come from the round shape of the leaves, which have a navel-like depression in the center.


The plant is found in southern and western Europe, often growing on shady walls or in damp rock crevices that are sparse in other plant growth (thus, "wall" pennywort), where its succulent leaves develop in rosettes.From Wikipedia, the free encyclopedia

Photos Pomos 11/12/2015 by George Konstantinou

Natterer's bat (Myotis nattereri) - Video - Cyprus

Lesser horseshoe bat (Rhinolophus hipposideros) - Video - Cyprus

Lesser horseshoe bat (Rhinolophus hipposideros) - Video - Cyprus

Vvv

Cryptorchestia cavimana (Heller, 1865) - Amphipod - Αμφίποδο - Endemic to Cyprus

Endemic to Cyprus

Amphipoda
Family Talitridae

A semi-terrestrial amphipod of the family Talitridae . This species was described by Heller (as Orchestia cavimana) based on specimens found in a spring at "Mount Olympus (Troodos Mountains)" in Cyprus, at 1250 m a.s.l. As far as we know, it's endemic to the island. Other species of Talitridae are probably present in Cyprus, but they are all litoral marine species.

Photos Orkontas, 10/12/2015 by Michael Hadjiconstantis

Φίδια στον Πύργο Τυλληρίας: Τελικά ζευγαρώνουν ή τσακώνονται; - ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ / ANT1 NEWS 20:00 12/12/2015

http://www.ant1iwo.com/news/cyprus/article/225512/fidia-ston-purgo-tullirias-telika-zeugaronoun-i-tsakonodai/

Φίδια στον Πύργο Τυλληρίας: Τελικά ζευγαρώνουν ή τσακώνονται;

Θέαμα δύο μαύρων φιδιών να χορεύουν στη μέση του δρόμου σε διαδρομή προς τον Πύργο Τυλληρίας εξασφάλισε ο ΑΝΤΕΝΝΑ. Ειδικοί οι οποίοι παρακολούθησαν το βίντεο εξέφρασαν διιστάμενες απόψεις καθώς κάνουν λόγο για ζευγάρωμα και για τσακωμό για την εδαφική επικράτεια.

Ενα εντυπωσιακό θέαμα είχε την ευκαιρία να απαθανατίσει από κοντά ο κύριος Γιώργος Χριστοδούλου στη διαδρομή του προς τον Πύργο Τυλληρίας. Ο λόγος για δύο μαύρα φίδια τα οποία αγκαλιάζονταν στη μέση του δρόμου. 

Ο Γιώργος Χριστοδούλου δήλωσε ότι «Χόρευαν με ένα πολύ περίεργο τρόπο για αρκετή ώρα. Αυτό που έκανε εντύπωση επίσης ήταν η συνειδητότητα των οδηγών που σταμάτησαν χωρίς να προκαλέσουν οποιοδήποτε κίνδυνο προς τα φίδια και τα άφησαν να παν τελικά στη φωλιά τους. Διάρκησε περίπου 10 λεπτά αυτός ο μαγικός χορός». 

Πρόκειται για ξεκάθαρο ζευγάρωμα φιδιών τόνισε στον ΑΝΤΕΝΝΑ ο κτηνίατρος με ειδικότητα σε θέματα ερπετών Χάρης Πετεβίνος, ενώ αντίθετη άποψη εξέφρασε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Φυσικής Κληρονομιάς και Βιοποικιλότητας Κύπρου Γιώργος Κωνσταντίνου. 

Ο κος Πετεβίνος είπε ότι «Πρόκειται καθαρά περί ζευγαρώματος το οποίο μπορεί να καταλάβει κάποιος βλέποντας το πίσω τριτημόριο του σώματος τους το οποίο βρίσκεται το ένα περιτυλιγμένο γύρω από το άλλο ώστε να γίνεται η σύζευξη. Είναι ωοτόκα όχι ζωοτόκα δεν γεννούν μικρά φιδάκια τούτα». 

 «Είναι ένας τσακωμός για την εδαφική επικράτεια. Δηλαδή το ένα φίδι εισέβαλε στην περιοχή του άλλου και γίνεται μια μάχη μεταξύ των δύο αρσενικών για να επικρατήσει αυτό που θα μείνει στην περιοχή. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι ζευγάρωμα αλλά είναι λάθος αυτό» δήλωσε ο Γιώργος Κωνσταντίνου. 

To μαύρο φίδι είναι πιο γνωστό στην Κύπρο ως θερκό ή ως περβολάρης 

- Φτάνει μέχρι και τα 3 μέτρα μήκος 
- Συναντάται σε υψόμετρα μέχρι και 1500 μέτρα. 
- Το διαιτολόγιό του περιλαμβάνει μικρά θηλαστικά, πουλιά, σαύρες ακόμα και άλλα φίδια. 
- Είναι τελείως ακίνδυνο. 
- Αν βρεθεί σε κίνδυνο ανασηκώνει το κορμί με πρόθεση να δαγκώσει. 
- Το δάγκωμά του δεν είναι δηλητηριώδες, αλλά μπορεί να έχει διάρκεια λόγω των καμπυλωτών δοντιών του. 
- Είναι εξαιρετικά ωφέλιμο είδος, ειδικά για τη γεωργία μια και τρέφεται κυρίως με τρωκτικά. 

Αξίζει να αναφερθεί ότι παλαιότερα οι γεωργοί αγόραζαν τα φίδια αυτά για να τα μεταφέρουν στα χωράφια τους για τον έλεγχο του πληθυσμού των τρωκτικών αλλά και των δηλητηριωδών φιδιών.

Dorcus alexisi (Muret & Drumont 1999) - Cyprus stag beetle - Endemic to Cyprus

Male

Female

Endemic to Cyprus
Superfamily: Scarabaeoidea
Family: Lucanidae

Το είδος Dorcus alexisi είναι ενδημικό στην Κύπρο και είναι ο μοναδικός αντιπρόσωπος της οικογενείας Lucanidae στο νησί. Συναντάται σε παραποτάμια βλάστηση όπου οι προνύμφες του τρέφονται με νεκρό ξύλο των δέντρων Alnus orientalis (Σκλήδρο), Platanus orientalis (Πλάτανος), και Juglans regia (Καρυδιά). Το είδος αυτό συγκαταλέγεται ως κινδυνεύων από την IUCN.

The species Dorcus alexisi is endemic to Cyprus and is the only representative of the family Lucanidae in the island. It is found in riparian vegetation where the larvae feed on dead wood of the trees Alnus orientalis (Oriental alder), Platanus orientalis (Plane tree) and Juglans regia (Walnut tree). This species is included as endangered by IUCN.

Photos Orkontas, Larvae: 10/12/2015,  Adults: 20/3/2016 by Michael Hadjiconstantis

 

Cestum veneris -,Lesueur, 1813 - Cyprus

The Venus girdle, Cestum veneris, is a comb jelly in the family Cestidae. It is the only member of its genus, Cestum
Venus girdles resemble transparent ribbons with iridescent edges. They may grow up to a metre in total length. Canals run the length of the ribbon which bioluminesce when disturbed
This species is pelagic and is found in tropical and subtropical oceans worldwide in midwater
These animals swim horizontally using muscular contractions as well as the beating of the comb rows. The oral edge leads. They eat small crustaceans.From Wikipedia, the free encyclopedia

Underwater photo Protaras by Costas Constantinou

Pomegranate - Punica granatum L.- Ροδιά - Cyprus

The pomegranate, botanical name Punica granatum, is a fruit-bearing deciduous shrub or small tree growing between 5 and 8 m (16 and 26 ft) tall.

In the Northern Hemisphere, the fruit is typically in season from September to February, and in the Southern Hemisphere from March to May. As intact arils or juice, pomegranates are used in cooking, baking, meal garnishes, juice blends, smoothies, and alcoholic beverages, such as cocktails and wine.

The pomegranate originated in the region of modern-day Iran and has been cultivated since ancient times throughout the Mediterranean region and northern India.[3] It was introduced into America (Spanish America) in the late 16th century and California by Spanish settlers in 1769.

Today, it is widely cultivated throughout the Middle East and Caucasus region, north Africa and tropical Africa, the Indian subcontinent, Central Asia, and the drier parts of southeast Asia. It is also cultivated in parts of California and Arizona. In recent years, it has become more common in the commercial markets of Europe and the Western Hemisphere.

A shrub or small tree growing 6 to 10 m high, the pomegranate has multiple spiny branches, and is extremely long-lived, with some specimens in France surviving for 200 years.[3] P. granatum leaves are opposite or subopposite, glossy, narrow oblong, entire, 3–7 cm long and 2 cm broad. The flowers are bright red and 3 cm in diameter, with three to seven petals.[3] Some fruitless varieties are grown for the flowers alone.

The edible fruit is a berry, intermediate in size between a lemon and a grapefruit, 5–12 cm in diameter with a rounded shape and thick, reddish skin.[3] The number of seeds in a pomegranate can vary from 200 to about 1400.[9] Each seed has a surrounding water-laden pulp — the edible sarcotesta that forms from the seed coat — ranging in color from white to deep red or purple. The seeds are "exarillate", i.e., unlike some other species in the order, Myrtales, no aril is present. The sarcotesta of pomegranate seeds consists of epidermis cells derived from the integument. The seeds are embedded in a white, spongy, astringent membrane

P. granatum is grown for its fruit crop, and as ornamental trees and shrubs in parks and gardens. Mature specimens can develop sculptural twisted-bark multiple trunks and a distinctive overall form. Pomegranates are drought-tolerant, and can be grown in dry areas with either a Mediterranean winter rainfall climate or in summer rainfall climates. In wetter areas, they can be prone to root decay from fungal diseases. They can be tolerant of moderate frost, down to about −12 °C (10 °F).

Insect pests of the pomegranate can include the pomegranate butterfly Virachola isocrates and the leaf-footed bug Leptoglossus zonatus, and fruit flies and ants are attracted to unharvested ripe fruit.[12] Pomegranate grows easily from seed, but is commonly propagated from 25– to 50-cm hardwood cuttings to avoid the genetic variation of seedlings. Air layering is also an option for propagation, but grafting fails. From Wikipedia, the free encyclopedia

Photos 10/11/2014 by George Konstantinou

Damselfish - Chromis chromis (Linnaeus, 1758) - Παπαθκιά - Cyprus

The Damselfish (Chromis chromis) is a small Chromis fish from the Eastern Atlantic and Mediterranean.

It can grow up to a size of 25 centimetres (9.8 in) in length, with a common length of 13 centimetres (5.1 in)

The body is oval, deep, laterally flattened. Very young specimens are brilliant iridescent blue in color, young specimens have blue stripes and dorsal and anal fins outlined with blue stripe, while adults are dark brown-blueish

The head is short and fully scaled with large eyes. There is a single nostril on each side. The mouth is small, protractile; jaws are equipped with small teeth in three rows

It occurs in the Mediterranean Sea and eastern Atlantic, from Portugal to Angola.

Chromis chromis inhabits littoral, mainly in rocky areas from 2 to 40 metres (6.6 to 131.2 ft) in depth, in small shoals in midwater above or near rocky reefs and above sea-grass meadows

It feeds on small zooplankton and benthic algae. Its main food components are copepods, appendicularia, cladocera, gastropod larvae, bivalve larvae, fish eggs and fish larvae

From Wikipedia, the free encyclopedia

Underwater photo Protaras August 2015 by Costas Constantinou

Juvenile,Damselfish,Παπαθκιά (1-2cm),26mts deep,Protaras,17.06.2017

Mottled grouper - Mycteroperca rubra - πίγκα - Cyprus

The mottled grouper (Mycteroperca rubra) is a species of fish in the Serranidae family.

Underwater photo Larnaca july 2014  by Costas Constantinou

Juvenile Mycteroperca rubra (Mottled grouper) πίγκα 04/06 North Lara bay Akamas
Underwater photos  by Kostas Aristeidou

Levant cotton - Gossypium herbaceum L. - Βαμβάκι - Cyprus

Gossypium herbaceum, commonly known as Levant cotton, is a species of cotton native to the semi-arid regions of sub-Saharan Africa and Arabia where it still grows in the wild as a perennial shrub. It is a sister-species of Gossypium arboreum.

It was first cultivated in Western Sudan, from there it spread to India, before being introduced to Egypt. It reached China around 700 AD and was first cultivated from this period. It can also be found in Pakistan and almost all of the former Soviet Union areas.

A legend was perpetuated from a factual description of this plant by Greek historian Herodotus in the 5th century BC. Although his book, simply titled Histories, was an account of a war between the Persian Empire and the Greek city-states. It also contained descriptions of vast lands beyond the boundaries of the world known by the Greeks at that time. He wrote: "certain trees...bear forth their fruit fleeces surpassing those of sheep in beauty and excellence, and the natives clothe themselves in cloths made therefrom." From this description came the legend of the "vegetable lamb plant" which was said to be a real sheep. The tree would grow from a melon-like seed and grow into a lamb rooted to the earth by a stem from its navel. It was said to graze on the surrounding vegetation until the all greenery around it was devoured at which point it would wither and die. A 14th-century traveler by the name of Sir John Mandeville, professed to eating the flesh of this herbal beast. Although scientists tried to debunk this tale it was not officially labeled as a fable until 1887.

G. herbaceum has high stems that grow 2 feet (0.61 m) to 6 feet (1.8 m) high with wide, hairy leaves. Their flowers are small and yellow with a purple center. When ripe and in warm weather, the flower capsule will burst and expose the cotton surrounding the seeds firmly. The cotton produced by this plant is short, about 2 inches (5.1 cm) long and is firmly attached to the seed, which is covered in hairy down. An acre of cotton can be expected to produce about 300 pounds (140 kg)

Cotton is usually used as a textile while making clothing and can be made into yarns and sheets of fabric. In the Levant seeds are often used for food. It is utilized so often because of its comfortable, breathable properties. It has been cultivated for women's menstrual cycle pains and irregular bleeding, and it also has been used after birth to expel placenta afterbirth and to increase lactation. Cotton has been used for gastrointestinal issues also, such as hemorrhages, nausea, and diarrhea, as well as fevers and headaches, especially in the southern United States. Levant cotton seed extract, gossypol, also has a potential use as a male contraceptive but can cause infertility after discontinuing. In lab rat studies, it has been able to stop pregnancies early.

From Wikipedia, the free encyclopedia

Το βαμβάκι είναι Αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό το ανήκει στην τάξη των Μαλαχωδών και στην οικογένεια των Μαλαχοειδών. Ιθαγενές των τροπικών περιοχών της Ασίας και της Αφρικής είναι γνωστό από τα πανάρχαια χρόνια και καλλιεργείται για τις ίνες του.

Σε ανασκαφές που έγιναν στην Ινδία βρέθηκαν υπολείμματα υφασμάτων από βαμβάκι που υπολογίζονται γύρω στο 3000 π.Χ. Στην Ελλάδα πρωτοήρθε από την Ασία κατά την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου γύρω στο 325 π.Χ. Η καλλιέργειά του στη συνέχεια εξαπλώθηκε στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου. Τα χρόνια εκείνα το βαμβάκι αναφερόταν ως δέντρο, γεγονός που αποδεικνύει ότι καλλιεργούσαν δενδροειδείς ποικιλίες βαμβακιού. Η καλλιέργεια του βαμβακιού στην Ελλάδα αναφέρεται από τον Παυσανία το 2 μ.Χ. αιώνα με την ονομασία ‘’βύσσος’’. Η καλλιέργεια του επεκτάθηκε σε μεγάλη κλίμακα γύρω στο 550 μ.Χ.

Η επιστημονική του ονομασία είναι γοσύπιο και οι βλαστοί του διακλαδώνονται φτάνοντας σε ύψος το 1,5 μέτρο αλλά και τα 6 μέτρα στις δενδροειδείς ποικιλίες. Έχει φύλλα με μακρύ μίσχο, μεγάλα και με έλασμα. Στη βάση του μίσχου βρίσκονται δύο μικρά παράφυλλα συνήθως οδοντωτά. Τα άνθη βγαίνουν από τις μασχάλες των φύλλων και είναι μεγάλα, μοναχικά και παράγονται από ανθοφόρους οφθαλμούς. Οι ανθοφόροι οφθαλμοί στην αρχή τους μοιάζουν με μικρές πυραμίδες και στο στάδιο αυτό τα άνθη του λέγονται χτένια. Οκαρπός του είναι κάψα και έχει 8-10 σπόρια που περιβάλλονται από λευκές ίνες. Οι ώριμες ίνες αποτελούνται κατά μεγάλο ποσοστό από κυτταρίνη. Σήμερα το βαμβάκι καλλιεργείται σε πολλές χώρες της γης αλλά το μεγαλύτερο τμήμα της παραγωγής προέρχεται από το βόρειο ημισφαίριο.Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Photos Agios Sozomenos  21/12/2011 by George Konstantinou

Date shell or Date mussel - Lithophaga lithophaga (Linnaeus, 1758) - Λιθοδόμος - Cyprus

Family: Mytilidae

Lithophaga lithophaga, also known as date shell or date mussel, is a species of Bivalvia. They can be found in northeast Atlantic Ocean, the Mediterranean Sea and the Red Sea. They are found on the Adriatic coast of Croatia and Montenegro under the name prstaci. They bore into marine rocks, producing a boring called Gastrochaenolites.

Several governments have restricted the collection of these shells or even made it wholly illegal, in order to protect the rocks on which they are found. The extraction of the shells from the rocks leads to desertification of the coast. These countries include Croatia, Italy,Slovenia, France, Greece, Montenegro, and others, including participants in the Convention on the Conservation of European Wildlife and Natural Habitats (Bern Convention) and the Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora (CITES). As of 2004, its population distributed over the Turkish coastline is not considered to be under threat.

Historically these shells are considered a delicacy, cooked and served in a broth of white wine, garlic and parsley.From Wikipedia, the free encyclopedia

Ο λιθοδόμος (λέγεται και λιθοφάγος) (Lithodomus lithofagus) είναι δίθυρο μαλάκιο της τάξης των Δυσοδόντων, πολύ διαδεδομένο στις ελληνικές παραλίες. Είναι εδώδιμο όπως τα μύδια. Η εμφάνισή του στη Γη υπολογίζεται στα 350.000.000 χρόνια πριν, δηλαδή κατά τη Λιθανθρακοφόρο Περίοδο. Σήμερα ζει σε όλες τις εύκρατες και ζεστές θάλασσες.

Ο λιθοδόμος ανήκει στην ίδια οικογένεια (Μυτιλίδες) με τα μύδια. Επίσης, στα πρώτα χρόνια της ζωής τους, ζουν όπως οι συγγενείς τους, προσκολλημένοι στα βράχια. Έπειτα όμως σκάβουν τρύπες σε σχήμα κυλίνδρου στο εσωτερικό της πέτρας. Σε πολλά μέρη του κόσμου μπορεί κανείς να συναντήσει τέτοιες τρύπες και αυτό αποδεικνύει ότι στο μέρος εκείνο κάποτε υπήρχε βυθός θάλασσας.

Υπάρχουν αρκετά είδη λιθοδόμων. Το πιο κοινό από αυτά είναι ο λιθοδόμος ο λιθοφάγος (Lithodomus lithofagus), ο οποίος περικλείεται σε δύο ίδια όστρακα μεγάλου μήκους. Πολλές φορές ονομάζεται και «χουρμάς της θάλασσας», επειδή τα όστρακα στα οποία κλείνεται έχουν το χρώμα του χουρμά.

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Underwater photo Protaras  by Costas Constantinou