Translate

Tuesday, 14 June 2016

Το κατεχόμενο χωριό Κυθρέα - Kythrea Village - Cyprus

See also

Ιερός Ναός Αγίου Ανδρονίκου και Αγίας Αθανασίας (Κυθραίας) - Church of St. Andronikos at Kythrea Village - Cyprus

Η κωμόπολη της Κυθρέας βρίσκεται στη γεωγραφική περιφέρεια της Μεσαορίας, δώδεκα (12) χιλιόμετρα βορειοανατολικά της επαρχίας Λευκωσίας στην οποία ανήκει. Είναι κτισμένη στις νότιες υπώρειες του Πενταδακτύλου, με τα βόρεια σύνορα της να ταυτίζονται με τα σύνορα των επαρχιών Λευκωσίας και Κερύνειας.

Σύμφωνα με αρχαιολογικά ευρήματα η Κυθρέα κατοικήθηκε από τους Προϊστορικούς χρόνους και οι πρώτοι οικιστές που την έκτισαν ήταν Θρακόφρυγες, οι οποίοι σίγουρα προσέδωσαν κάποιο όνομα στην πόλη, αλλά επειδή τότε δεν είχε εφευρεθεί το αλφάβητο, δεν είχαν τη δυνατότητα να το χαράξουν πάνω σε σκληρό υλικό (πέτρα, μάρμαρο) ούτως ώστε να σωθεί. Μετά το 1200 π.Χ. δηλαδή μετά το τέλος τον Τρωικού πολέμου πολλοί Έλληνες μετανάστες με αρχηγό το Χύτρο, εγγονό του Αθηναίου Ακάμαντος, ήρωα της ομώνυμης φυλής της Αττικής, εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο. H λέξη Κυθρέα προήλθε από το Χυτρέα, με εναλλαγή του ουρανικού χ στο ουρανικό κ και του οδοντικού τ στο οδοντικό θ, κι αυτό προήλθε από το Χυτρία (=πόλη του Χύτρου).

Οι Χύτροι υπήρχαν μέχρι το θρίαμβο του Χριστιανισμού. Το 45 μ.Χ. που ο Απόστολος Βαρνάβας, ο Απόστολος Παύλος και ο Ευαγγελιστής Μάρκος έφτασαν στην Κύπρο, για να κηρύξουν το λόγο του Θεού οι κάτοικοι των Χύτρων ήταν από τους πρώτους που ασπάστηκαν το Χριστιανισμό και κατέστρεψαν ό,τι ειδωλολατρικό υπήρχε στην πόλη τους. Έκτοτε, οι Χύτροι υπήρξαν προπύργιο του Χριστιανισμού μέχρι τα 806 μ.Χ., που πραγματοποιείται μια μεγάλη επιδρομή των Σαρακηνών με αρχηγό τον Αρουν αλ Ρασίδ. Ο τελευταίος, προκειμένου να εκδικηθεί τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου - βυζαντινή επαρχία ήταν και η Κύπρος - που δεν του πλήρωσε τον προσυμφωνημένο φόρο, πραγματοποίησε λεηλασίες, σφαγές και προκάλεσε φοβερές καταστροφές. H πόλη τον Χυτρων ερημώθηκε, αφού οι κάτοικοι της μαζί με τον τότε επίσκοπο Δημητριανό οδηγήθηκαν στην αιχμαλωσία. Κι όχι μόνο αυτό αλλά οι άραβες έκαψαν την πόλη παντού στάχτη, ερείπια. Οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν στην Βαγδάτη, έδρα του σουλτάνου, όμως χάριν στα παρακάλια και τις προσευχές του τότε επισκόπου Δημητριανού, που συγκαταλέχθηκε, αργότερα, στις τάξεις των αγίων, επέτυχαν την επιστροφή τους από την αιχμαλωσία και κατοίκησαν στην Κυθρέα και τα γύρω χωριά.

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή η ονομασία Χύτροι (=πηγές) οφείλεται στο κεφαλόβρυσο της που είναι η σημαντικότερη πηγή νερού σ' όλη την Κύπρο. Εξάλλου και σ' άλλες περιοχές απαντά η λέξη Χύτροι, όπως στις Θερμοπύλες, όπου οι ντόπιοι αποκαλούν έτσι τα θερμά λουτρά. Η πηγή αυτή συνέβαλε τα μέγιστα στην ύπαρξη, ανάπτυξη κι ευημερία της Κυθρέας αλλά και των γύρω περιοχών, δεδομένου ότι το νερό της χρησιμοποιείτο όχι μόνο για την ύδρευση της Κυθρέας και των πέριξ χωριών, αλλά κι άλλων χωριών της Μεσαορίας, αλλά και για την άρδευση της Κυθρέας. H μάνα του γάργαρου νερού, το Κεφαλόβρυσο πότιζε τις απέραντες εκτάσεις των ελαιόδεντρων και των εσπεριδοειδών (λεμονιών και πορτοκαλιών) και τους δροσερούς κήπους των λαχανικών από τα οποία τα πιο ονομαστά ήταν το κραμπί και το κουνουπίδι.
Εκτός από την καλλιέργεια της γης οι κάτοικοι ασχολήθηκαν εκτεταμένα και με την αλευροποιία, χάρη στα νερά του Κεφαλόβρυσου που κινούσαν τους νερόμυλους, οι οποίοι άλεθαν το σιτάρι όχι μόνο της Μεσαορίας αλλά κι ολάκερης της Κύπρου, μ' αποτέλεσμα η Κυθρέα να καταστεί το σπουδαιότερο κέντρο αλευροποιίας στην Κύπρο, μέχρι ότου οι μηχανοκίνητοι μύλοι ν' αντικαταστήσουν τους νερόμυλους και οι τελευταίοι ν' αχρηστευτούν. Περαιτέρω κάτοικοι της Κυθρέας ασχολήθηκαν συστηματικά με τη βιομηχανία. Τα βιομηχανικά είδη που παρήγαγαν ήταν μηχανήματα, είδη διατροφής, ένδυσης, προϊόντα μετάλλου, κ.ά.

Η κωμόπολη της Κυθρέας συγκαταλέγεται στους δήμους της Λευκωσίας και αποτελείται από έξι (6) ενορίες κι είναι κατάσπαρτη από εκκλησίες. Οι ενορίες αυτές είναι: Αγία Μαρίνα, Άγιος Γεώργιος, Άγιος Ανδρόνικος, Συρκανιά, Xαρδακιώτισσα και Χρυσίδα. Από τις εκκλησίες οι πιο αξιοσημείωτες είναι του Αγίου Ανδρονίκου και της Χαρδακιώτισσας στις ενορίες των οποίων λειτούργησε σχολείο από το 2ο μισό τον 19ου αιώνα, η εκκλησία της Αγίας Άννας με εικονοστάσι και εικόνα της Παναγίας που χρονολογούνται στο 17ο αιώνα, η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στην οποία κτίστηκε Παρθεναγωγείο, κ.ά. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στην Παναγία την Χαρδακιώτισσα φυλάγονταν τα λείψανα τον Αγίου Δημητριανού, επισκόπου Χυτρών τα οποία μετά την εισβολή μεταφέρθηκαν στις ελεύθερες περιοχές.

Σήμερα η Κυθρέα στενάζει κάτω από τη μπότα του Αττίλα, όμως στην ψυχή του Κυθραιώτη άσβεστη είναι η ελπίδα της επιστροφής.
Βιβλιογραφία:
Θεμιστοκλή, Μ. Σ. (2001). Κατεχόμενα. Μια περιδιάβαση στα κατεχόμενα χωριά και πόλεις μας.
Λευκωσία 2001
Πηγή http://www.kythrea.com/historyofkythrea.htm

Photos 12/6/2016 by George Konstantinou 












































Υδατοφράκτης στο κατεχόμενο χωριό Κλεπίνη - Άγιος Επίκτητος - Cyprus

Ο εκδρομικός χώρος στην περιοχή Χαλεύκα στον Πενταδάκτυλο - Chalefka - Cyprus

Tο κατεχόμενο χωριό Άγιος Αμβρόσιος - The village Agios Amvrosios - Cyprus

See also

Το εκκλησάκι του Αγίου Δημητριανού στα κατεχόμενα χωριά Χάρτζια - Άγιος Αμβρόσιος


Η Μονή της Παναγίας Μελανδρύνας στα κατεχόμενα χωριά Άγιος Αμβρόσιος και Καλογραία - The Monastery of Panagia Melandryna in Turkish occupied Agios Amvrosios





Κατεχόμενο χωριό της επαρχίας Κερύνειας, 160 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, 24 χλ. ανατολικά της Κερύνειας. Φαίνεται νάναι κτισμένο πάνω στα θεμέλια κάποιου αρχαίου οικισμού. Τα διοικητικά σύνορα του χωριού εκτείνονται από τον Πενταδάκτυλο μέχρι τη θάλασσα. Σ' αυτή την έκταση με το γραφικό τοπίο της, καλλιεργείτο πριν την εισβολή η ελιά, η χαρουπιά, τα σιτηρά (σιτάρι και κριθάρι) και τα κτηνοτροφικά φυτά. Ιδιαίτερα ήταν ανεπτυγμένη η συγκαλιέργεια χαρουπιών-ελιών-σιτηρών. Το χωριό ήταν γνωστό για την καλλιέργεια των βερύκοκων, που καλλιεργούνταν στις νησίδες των αρδευόμενων εκτάσεων. Στην καταγραφή φυλλοβόλων και οπωροφόρων δέντρων του 1971 κατεγράφησαν στον Αγιο Αμβρόσιο αχλαδιές, ροδακινιές, δαμασκηνιές, συκιές, αμυγδαλιές, καρυδιές, ροδιές, μηλιές και πολλά άλλα οπωροφόρα. Εντυπωσιακός όμως ήταν ο αριθμός των χρυσομηλιών που ανέρχονταν σε 10.625 δέντρα. Η έκταση που κάλυπταν τα φυλλοβόλα δένδρα ανερχόταν σε 531 σκάλες. Ανεπτυγμένη ήταν και η κτηνοτροφία, μια και στο χωριό εκτρέφονταν κάπου 5.000 αιγοπρόβατα.Η παράκτια τοποθεσία του Αγίου Αμβροσίου συνέβαλε στην περιορισμένη ανάπτυξη της αλιείας. Στο χωριό είχε κατασκευαστεί αλιευτικό καταφύγιο, που ήταν συνέχεια των άλλων ψαρολίμανων και αλιευτικών καταφυγίων του Βαβυλά, της Λαπήθου, του Καραβά, της Κερύνειας, της Ακανθού και του Δαυλού.

Η ανασφάλεια από τις πειρατικές επιδρομές, ιδιαίτερα τις αραβικές, συνέβαλε στο χτίσιμο του οικισμού μακριά από την παραλία. Αυτό ισχύει για πολλούς άλλους οικισμούς, τόσο της παράκτιας πεδιάδας της Κερύνειας, όσο και της Κύπρου ολόκληρης.

Το χωριό γνώρισε μια αλματώδη πληθυσμιακή ανάπτυξη από το 1881 μέχρι το 1946. Ο πληθυσμός του, από 481 κατοίκους το 1881 αυξήθηκε στους 764 το 1901, στους 1.113 το 1921, στους 1.367 το 1931 και στους 1.779 το 1946. Άνκαι το 1960 ο πληθυσμός μειώθηκε κάπως, το 1973 άρχισε πάλι να αυξάνεται. Στην τελευταία απογραφή του 1973, ένα χρόνο πριν την εισβολή, ο πληθυσμός του Αγίου Αμβροσίου ήταν 1.543 κάτοικοι.

Η μαγευτική τοποθεσία του χωριού μεταξύ βουνού και θάλασσας, η συγκοινωνιακή του θέση μεταξύ δυτικής και ανατολικής επαρχίας της Κερύνειας και η γειτνίαση του με το βυζαντινό μοναστήρι του Αντιφωνητή, προμήνυαν μία λαμπρή τουριστική ανάπτυξη. Ενοικιαζόμενα σπίτια προσφέρονταν πριν την εισβολή σε τακτικούς επισκέπτες και σε ξένους περιηγητές.

Πολύ κοντά στο χωριό βρίσκονται τρία μοναστήρια, το γνωστό μοναστήρι του Αντιφωνητή στα νοτιανατολικά, της Υπάτης στα νότια-νοτιο-ανατολικά και της Μελαδρύνας στα ανατολικά.

Η επιβλητική σύγχρονη εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον άγιο Αμβρόσιο. Τόσο ο Jeffery όσο και ο Γκάννις γράφουν για δάπεδα οικοδομών βυζαντινής περιόδου που περισώθηκαν σε διάφορα μέρη του οικισμού. Επίσης ο Γ.Σ. Φραγκούδης και ο Α. Σακελλαρίου, ο μεν πρώτος στο βιβλίο του Κύπρος, που εκδόθηκε το 1890, ο δε δεύτερος στο έργο του τα Κυπριακά που εκδόθηκε επίσης το 1890, μιλούν για ερείπια αρχαίων πόλεων ή πολιχνίων που βρίσκονται μεταξύ Αγίου Επικτήτου και Αγίου Αμβροσίου. Πρόκειται, όπως γράφουν, για τα ερείπια στο Τρουλί, το Βασίλειο και το Λιμενάρι. Αί τρεις δε αύται θέσεις παρά την θάλασσα κείμεναι απετέλουν σκοπιάς κατά των πειρατών των συχνά προσβαλόντων τα παράλια ταύτα μέρη της νήσου, ή ήσαν ακροπόλεις αρχαίων πολιχνίων, άτινα όλως κατεστρέφησαν. (Α. Σακελλαρίου Τα Κυπριακά)

Το χωριό βρίσκεται κοντά στην αρχαία πόλη Μακαρία, η οποία φαίνεται σημειωμένη σε χάρτη του Κλαύδιου Πτολεμαίου και για την οποία ελάχιστα είναι γνωστά.
Πηγή http://www.keryniaek.com/index.php?pageid=17&lang=gr

Photos 12/6/2016 by George Konstantinou 

Η εκκλησία του Αγίου Αμβροσίου 

Αρχάγγελος Μιχαήλ στο χωριό Χάρτζια - Cyprus

See also

Tο κατεχόμενο χωριό Χάρτζια - The village Chartzia - Cyprus


Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Είναι μονόκλιτη σε ρυθμό βασιλικής πολύ μικρή (κτίσμα του 19ου αιώνα) γιατί όταν χτίστηκε, το χωριό ήταν μικρό. Το πάτωμα της εκκλησίας είναι από στρογγυλεμένα βότσαλα. Υπήρχε γυναικωνίτης με δύο εικόνες του Χριστού, που είναι δωρεά ζεύγους του 1521 και της Παναγίας με το βρέφος, που χρονολογείται στον 16ο αιώνα.
Πηγή http://www.keryniaek.com/index.php?pageid=51&lang=gr

Τώρα έχει δυστυχώς καταρρεύση
Photos 12/6/2016 by George Konstantinou