Translate

Monday, 5 September 2016

Το Κατεχόμενο μαρωνίτικο χωριό Καρπάσια της επαρχίας Κερύνειας - Karpasia Village - Cyprus

See also


Η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στο χωριό Καρπάσια - Churche of the Holy Cross at Karpasia Villages - Cyprus


Karpaseia or Karpasha (Greek: Kαρπάσια  is a village in Cyprus, 2 km south of Myrtou. 

Karpaseia is the smallest village in population amongst the Maronite villages. In 1778, there were 99 inhabitants; in 1973, they numbered 245. Today, only eleven enclaved Maronites remain in Karpaseia, the rest having fled to the south during the 1974 Turkish invasion.

The village church is dedicated to the Holy Cross. Inside the church, there are remnants of wall paintings. The icons date from the 17th century. There are also two ancient wooden crosses of great value: the first is Byzantine and dates from the 15th century; the other is rustic Cypriot-Byzantine and dates from the 17th century. The two crosses constitute one of the most important possessions of the Maronite community, which celebrates the protector of the village on 14 September, the day on which St. Helen is said to have found the Holy Cross (14 September 320 A.C.)
From Wikipedia, the free encyclopedia

Κατεχόμενο από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής, από το 1974, χωριό της επαρχίας Κερύνειας, περί τα 30 χμ. νοτιοδυτικά της πόλης της Κερύνειας. Η Καρπάσια μαζί με τον Κορμακίτη, τον Ασώματο Κερύνειας και την Αγία Μαρίνα Σκυλλούρας, αποτελούν τα τέσσερα μαρωνιτικά χωριά της Κύπρου.

Το χωριό δέχεται μια μέση ετήσια βροχόπτωση γύρω στα 440 χιλιοστόμετρα. Στην περιοχή του καλλιεργούντο, πριν από την τουρκική εισβολή του 1974, κυρίως τα σιτηρά, τα νομευτικά φυτά, οι χαρουπιές και οι ελιές. Υπάρχουν ωστόσο και αρκετές ακαλλιέργητες εκτάσεις στα νότια και δυτικά του χωριού όπου φυτρώνει μια άγρια φυσική βλάστηση από πεύκα, θυμάρι, αγριελιές και μαζιές. Μέρος του δάσους Καρπάσια εμπίπτει στα διοικητικά όρια του χωριού.

Από κτηνοτροφικής απόψεως, το 1973 εκτρέφονταν στην Καρπάσια 634 πρόβατα, 286 αίγες και 53 αγελάδες. Ο αριθμός των αγελάδων ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος σ΄ολόκληρη την επαρχία, μετά τα χωριά Λάπηθος και Ασώματος.

Από συγκοινωνιακής απόψεως, η Καρπάσια συνδέεται στα βόρεια με το χωριό Μύρτου και μέσω του με την πόλη της Κερύνειας. Συνδέεται επίσης στα βορειοδυτικά με το χωριό Διόριος.

Η Καρπάσια το 1973 αριθμούσε 245 κατοίκους.

Η Καρπάσια είναι το μικρότερο σε πληθυσμό από τα μαρωνίτικα χωριά της Κύπρου.

Το χωριό ήταν, πιθανώς ένα από εκείνα που ιδρύθηκαν από τους Μαρωνίτες μετά τη μαζική εγκατάλειψη της Συρίας και της Παλαιστίνης εξαιτίας αραβικών επιθέσεων, οπότε αρκετοί απ΄αυτούς εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο μεταξύ 8ου και 10ου αιώνα. Ο πατήρ Lammens, επίσκοπος Dibb, γράφει ότι κατά τον 12ο αιώνα υπήρχε στην Κύπρο, μαρωνίτικη κοινότητα με 30 χωριά. Νέο κύμα Μαρωνιτών έφθασε κι εγκαταστάθηκε στην Κύπρο, εξαιτίας επιθέσεων των Μουσουλμάνων, κατά τον 12ο/13ο αιώνα. Κατά την περίοδο της φραγκοκρατίας οι περισσότεροι απ΄αυτούς ήσαν εγκατεστημένοι σε χωριά στην οροσειρά του Πενταδάκτυλου.

Η Καρπάσια φαίνεται να ήταν ανέκαθεν μαρωνίτικο χωριό, οπωσδήποτε δε είναι ένα από τα λίγα που παρέμειναν μαρωνίτικα κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Από το χωριό καταγόταν ο Λουκάς Καρπασιώτης, τελευταίος επίσκοπος των Μαρωνιτών της Κύπρου, αφού μετά τον θάνατο του το 1673, οι Μαρωνίτες της Κύπρου υπάγονται εκκλησιαστικά στην επισκοπική έδρα του Λιβάνου.

Κατά τον Μας Λατρί, το χωριό ήταν αρχοντικό φέουδο κατά την περίοδο της φραγκοκρατίας, αλλά για κάποια περίοδο ανήκε στα βασιλικά κτήματα.

Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Τίμιο Σταυρό και, κατά τον Γκάννις, πρόκειται για κτίσμα που αντικατέστησε παλαιότερο. Ο Τζέφρυ αναφέρει ότι είδε στο εσωτερικό της κατάλοιπα τοιχογραφιών. Το εικονοστάσι είναι των αρχών του 17ου αιώνα, με δύο εικόνες της Παναγίας της ίδιας περιόδου. Σημαντικότερο κειμήλιο είναι ένας βυζαντινός σταυρός του 8ου αιώνα, τον οποίο προσπάθησαν να κλέψουν Τούρκοι αρχαιοκάπηλοι.

Σε παλιούς χάρτες το χωριό βρίσκεται σημειωμένο ως Carpos.

Μετά την τουρκική στρατιωτική εισβολή του 1974, στην Καρπάσια παρέμειναν εγκλωβισμένοι αρκετοί Μαρωνίτες κάτοικοι. Το δημοτικό σχολείο του χωριού λειτούργησε ξανά στο τέλος του 1975 και το 1981 είχε 10 μόνο μαθητές.

Πιστεύεται ότι το χωριό ονομάστηκε Καρπάσια από την Καρπασία, σ΄ανάμνηση του γεγονότος ότι στην περιοχή εκείνη της Κύπρου έφθασαν από την Συρία οι περισσότεροι Μαρωνίτες πρόσφυγες που είχαν εγκατασταθεί στην Κύπρο.
Πηγή http://www.keryniaek.com/index.php?pageid=34&lang=gr

Photos 4/9/2016 by George Konstantinou

























Το Κατεχόμενο χωριό Μύρτου της επαρχίας Κερύνειας - Myrtou Village - Cyprus

See also

Κατάλογος κατεχομένων δήμων και κοινοτήτων της Κύπρου - List of cities, towns and villages in occupied Cyprus




Ο αρχαιολογικός χώρος Πηγάδες στο χωριό Μύρτου




Myrtou (Greek: Μύρτου, Turkish: Çamlıbel) is a town in the Kyrenia District of Cyprus, north of the city of Morphou.


Το χωριό Μύρτου της επαρχίας Κερύνειας βρίσκεται δίπλα στο δρόμο Λευκωσίας-Κερύνειας μέσων Παναγρων, σε απόσταση 28 (είκοσι ακτών) χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της Κερύνειας. Είναι κτισμένο σε τοπίο που διαμελίζεται από τα ρυάκια Πορνετι και Παλυομιλο.

Η Μύρτου πήρε τη φυτωνυμη ονομασία της από την αρχαία ελληνική λέξη μύρτος που σημαίνει μυρτιά, μερσίνα. Πριν το 1974 το χωριό είχε περίπου 1000 κατοίκους και ήταν δέκατος τρίτος πληθυσμό οικισμός της επαρχίας Κερύνειας.

Παλαιότερα μερικοί κάτοικοι εργάζονταν σε μερικά λατομεία μαρμάρου που λέγονταν βύνες και τροφοδοτούσαν την Πιτσιλιά, τη Σολια και την Μαραθασα.

Άλλοι ήταν γεωργοί και καλλιεργούσαν σιτηρά, νομευτικα φυτά, εσπεριδοειδή, χαρουπιές και λίγα φρουτόδεντρα όπως αχλαδιές, ροδακινιές δαμασκηνιές. Αρκετά ανεπτυγμένη ήταν και η κτηνοτροφία. Οι κάτοικοι μάζευα επίσης μανιτάρια και καραολους(σαλιγκάρια).

Το χωριό ήταν γνωστό για τα δάση και τα αγριολούλουδα ξεχώριζε η τουλίπα των Παναγρων, είναι ένα πολύ σπάνιο είδος που φύτρωνε αποκλειστικά σ αυτήν την περιοχή της Κύπρου.

Τα σπίτια ήταν κτισμένα με πλιθάρι και είχαν εσωτερικές αυλές που διαχωρίζονταν με καμάρες. Ήταν ισόγεια και ανώγεια με χωμάτινες στέγες.

Το 1903 η Μύρτου ενώθηκε με δρόμο με την Κερύνεια και την Λευκωσία.

Λίγο αργότερα ιδρύθηκε αστυνομικός σταθμός, καθώς επίσης και ιατρείο, κτηματολογικό γραφείο και μικρό δικαστήριο.

Το χωριό ήταν πασίγνωστο για το μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα του Ιαματικού όπου κάθε χρόνο στις 27 Ιουλίου, το επισκέπτονταν χιλιάδες προσκυνητές από κάθε γωνία της Κύπρου. Μέχρι το 1917 στο μοναστήρι είχε έδρα του ο Μητροπολίτης Κυρήνειας.

Η εκκλησία κτίστηκε πριν 500 περίπου χρόνια. Είναι δικλιτη, θολωτή, χωρίς τοιχογραφίες γιατί δυστυχώς καταστράφηκα το 1821. Το χρυσοσκαλιστο τέμπλο της εκκλησίας είναι φτιαγμένο από το 1743 και στολισμένο με βυζαντινές εικόνες.

Ξεχωρίζουμε δυο από τις εικόνες του Άγιου Παντελεήμονα, τη μεγάλη, ασημοσκεπαστη εικόνα που ήταν πάντα γεμάτη από ευλαβικά τάματα και την άλλη που παριστάνει τον Άγιο Παντελεήμονα με τον Επίσκοπο Κυρήνειας Χρύσανθο γονατιστό στα αριστερά του. Σ’ αυτήν την εικόνα αναφέρεται η ανακαίνιση του ναού που έγινε το 1770.

Ο Άγιος Παντελεήμονας ο Ιαματικός γεννήθηκε στη Νικομήδεια από πατέρα ειδωλολάτρη και μητέρα χριστιανή.

Κατηχήθηκε στην πίστη του Χρηστού από τη μητέρα του και βαπτίστηκε από το ιερέα της Νικομήδειας Ερμολαο.

Διδακτικέ την ιατρική και γιάτρευε χωρίς λεφτά όλους τους ασθενείς που ζητούσαν τη βοήθεια του. Η θεραπεία ενός τυφλού έγινε αιτία να συλληφθεί και να υποστεί βασανιστήρια χωρίς όμως να χάσει την πίστη του. Αποκεφαλίστηκε το 305 μ.Χ.

Τον 5ο αιώνα μ.Χ. δυο καλόγεροι από την Μικρά Ασία έφτασαν στο χωριό κρατώντας μια εικόνα του Αγίου, στη οποία ήταν κρυμμένο ένα κομμάτι δάκτυλο του. Εντυπωσιασμένοι οι κάτοικοι του χωριού από τη θαυματουργή εικόνα, έκτιζαν μοναστήρι αφιερωμένο στον Άγιο Παντελεήμονα.

Στα χρόνια της τουρκοκρατίας, το μοναστήρι ανακαινίστηκε από τον Μητροπολίτη Κυρήνειας και έμεναν εκεί μοναχοί. Στις 27 Ιουλίου 1976 πέθανε και ο τελευταίος καλόγερος του μοναστηριού Σωφρόνιος Μιχαήλ, εγκλωβισμένος στη Μύρτου.

Στο Μοναστήρι λειτουργούσε σχολείο τον 19ο αιώνα. Το 1878 ιδρύθηκε από το μοναστήρι δημοτικό σχολείο το οποίο λειτούργησε μέχρι το 1920, ώσπου ο Επίσκοπος Χρύσανθος ίδρυσε κανονικό σχολείο.

Μια τοπική παράδοση λέει πως όταν Άγιος περνούσε από το χωριό καβάλα στο άλογο του, έφτασε σε ένα μέρος με μεγάλες ακακίες. Σταμάτησε να ξεκουραστεί και έψαξε για νερό να πιει αλλά ο τόπος ήταν έρημος. Απογοητευμένος ξανά καβάλησε το άλογο του για να φύγει. Σηκώνοντας το πόδι του, το άλογο, άρχισε να βγαίνει νερό μέσα από την πατημασιά του. Τότε ο Άγιος κατέβηκε και αφού προσευχήθηκε στο θεό ήπιε δροσερό νερό. Μέχρι σήμερα στην τοποθεσία αυτή σώζονται τα πατήματα του αλόγου και η πηγή.

Στην τοποθεσία Στεφάνια της Μύρτου έχει βρεθεί αρχαιολογικός χώρος που χρονολογείται στην μέση εποχή του χαλκού. Στην τοποθεσία αυτή βρίσκεται και ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στο Άγιο Νεκτάριο.

Άλλη τοποθεσία με αρχαιολογικό χώρο είναι η ύστερης εποχή του χαλκού περιοχή με το όνομα Πηγάδες. Εκεί βρέθηκε και ένα ιερό τέμενος του 13ου αιώνα π.Χ. αποτέλεσμα ανασκαφών που έγινα το 1969.

Το χωριό για πολλά χρόνια είχε περιορισμένο αριθμό κατοίκων γιατί διαχειριστής της περιουσίας του μοναστηριού ήταν η Μητρόπολη Κυρήνειας. Όταν η Μητρόπολη άρχισε να διαχωρίζει οικόπεδα τότε το χωριό πήρε μεγάλη ανάπτυξη και η αστικοποίηση περιορίστηκε σημαντικά.

Κατά τον απελευθερωτικό αγώνα του 1955-59 αρκετοί νέοι του χωρίου αγωνιστικά στις τάξεις της ΕΟΚΑ. Κατά την τούρκικη εισβολή πολλοί νέοι του χωρίου έτρεξαν στο κάλεσμα της πατρίδας για παρεμπόδιση της τούρκικης εισβολής. Τρεις νέοι του χωρίου είναι αγνοούμενοι. Αυτοί είναι ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ο ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΧΑΡΑΜΠΟΥΣ και ο ΛΑΖΑΡΟΣ ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΥ. Δυο επίσης νέοι, ο Χαράλαμπος Μερακλής και ο Παναγιώτης Γεωργίου Κορατζιτης, συνελήφθησαν από τους Τούρκους εισβολής και μεταφέρθηκαν σε φυλακές της Τουρκιάς, οπού υπέστησαν τα πάνδεινα. Ευτυχώς βρίσκονται ανάμεσα σε αυτούς που κατάφεραν να γυρίσουν σώοι στον τόπο τους. Όταν τα τούρκικα στρατεύματα μπήκαν στο χωριό, βρήκαν 70 περίπου κατοίκους, κυρίως ηλικιωμένους . Τους ανάγκασα να μενού περιορισμένοι στα σπίτια τους και η ζωή τους κατάντησε σωστό μαρτύριο. Συχνά Τούρκοι από την γύρο περιοχή έκανα επιδρομές στας σπίτια και τους ανάγκαζα να τους δίνουν ότι χρήματα και τιμαλφή είχαν στην κατοχή τους. Δυο κάτοικοι του χωρίου, ο ΚΩΣΤΗΣ ΚΟΤΣΑΠΑΣ και ο ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΤΣΑΓΚΑΡΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΑΝ και κανένας δεν ξέρει που τάφηκαν.

Οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν το χωριό σαν στρατιωτική βάση στις νότιες περιοχές του χωρίου κατοικούν μονό Τούρκοι αξιωματικοί. Επειδή το χωριό έχει κηρυχτεί ως στρατιωτική περιοχή, οι Τούρκοι αποφάσισαν να εκδιώξουν όλους τους εγκλωβισμένους κατοίκους. Συνεχώς τους απειλούσαν ότι δεν μπορούσαν να εγγυηθούν τη ζωή τους και τους καλούσαν να υπογράψουν δήλωση ότι δήθεν θέλουν να φύγουν με την δική τους θέληση. Έτσι κατάφεραν να εκδιώξουν όλους τους κατοίκους και να εγκαταστήσουν στο χωριό Τουρκοκυπρίους από το χωριό Ανδρολυκου της Πάφου. Το μοναστήρι του Άγιου Παντελεήμονα παραμένει απο τότε βουβό και αλειτούργητο. Έκτος από τη βεβήλωση του ιερού χώρου οι Τούρκοι προσπάθησαν να αλλοιώσουν και το χαρακτήρα του χωρίου. Στην κεντρική πλατεία μετέτρεψαν ένα κτίριο σε τζαμί και δίπλα του έκτισαν ένα θεόρατο μιναρέ Οι κάτοικοι του χωρίου έγινα προσφυγές την δική τους πατρίδα και σκορπίστηκαν σε όλα τα μέρη της Κύπρου. Οι πιο πολλοί κατοικούν στην περιοχή Λευκωσία .Ποτέ δεν ξέχασαν τον τόπο τους και αγωνίζονται μαζί με τους άλλους πρόσφυγες για την επιστροφή. Είναι συσπειρωμένοι γύρω από το προσφυγικό τους σωμάτιο "Σύνδεσμος Μυρτιωτων" που ιδρύθηκε το 1984 με σκοπό την διατήρηση φιλικών σχέσεων μεταξύ των κατοίκων, την πρόσφορα βοήθειας σε αναξιοπαθούντες χωριανούς και τη συμμέτοχη σε εκδηλώσεις για επιστροφή στην πατρική γη στην όμορφη Μύρτου και για θεια μυσταγωγία στο μοναστήρι του Άγιου Παντελεήμων
Πηγή http://www.keryniaek.com/index.php?pageid=42&lang=gr.

Photos 4/9/2016 by George Konstantinou

































Sunday, 4 September 2016

H ιερά Aρχιεπισκοπή Kύπρου και το Γραφείο Επιτρόπου Περιβάλλοντος - Εκδήλωση με θέμα: «Ορθοδοξία και Περιβάλλον».Προβολή του Trailer Our island Cyprus (By George Konstantinou)



Trailer από την άγρια φύση της Κύπρου Our island Cyprus (By George Konstantinou) - City Free press - Sigmalive - 21.06.2015

Όλες οι ομορφιές της Κύπρου σε ένα βίντεο
21.06.2015http://city.sigmalive.com/article/11766/oles-oi-omorfies-tis-kyproy-se-ena-vinteo
Ένα σύντομο βίντεο με τίτλο «Our island Cyprus», φιγουράρει εδώ και μερικές μέρες στο διαδίκτυο.
Το βίντεο, το οποίο είναι μια δημιουργία του Γιώργου Κωνσταντίνου, προβάλει μέσα σε 6 μόνο λεπτά, μερικές από τις ομορφιές του τόπου μας.
Καταγάλανες παραλίες, απέραντες πεδιάδες, βουνά και δάση είναι τα βασικά εκθέματα του βίντεο.
Κάμερα, μοντάζ, σκηνοθεσία: Γιώργος Κωνσταντίνου
Δείτε το βίντεο πιο κάτω!


Χελωνάκια βγαίνουν στην άμμο της Λάρας [βίντεο] - Loggerhead sea turtle (Caretta caretta) Hatching at Lara bay. (Cyprus) - City Free press - Sigmalive - 18.08.2015



Χελωνάκια βγαίνουν στην άμμο της Λάρας [βίντεο]

18.08.2015
Μαγευτικό είναι το βίντεο με εκκόλαψη αυγών χελώνας στην παραλία Λάρα στην Πάφο που δημοσιεύθηκε στο Youtube από τον χρήστη George Konstantinou.



Για ευνόητους λόγους, το βίντεο τραβήχτηκε νύχτα και αποτελεί ένα σπουδαίο ντοκουμέντο της μεγαλοπρεπούς στιγμής που τα νεογνά βγαίνουν στην επιφάνεια της άμμου και κατευθύνονται προς τη θάλασσα.

Τα αυγά εκκολάπτονται σε 7-10 εβδομάδες, ανάλογα με τη θερμοκρασία της άμμου.

Καθώς τα μικρά χελωνάκια βγαίνουν από τα αυγά, αγωνίζονται για να αναρριχηθούν στην επιφάνεια. Επειδή το οξυγόνο είναι λίγο, αυτή η προς τα πάνω κίνηση μπορεί να διαρκέσει 2-4 ημέρες.

Εάν φτάσουν στην επιφάνεια της άμμου κατά τη διάρκεια της ημέρας, παύουν οποιαδήποτε περαιτέρω κίνηση, αφού οι υψηλές θερμοκρασίες τους αδρανοποιούν. Περιμένουν ακριβώς κάτω από την επιφάνεια έως ότου η άμμος δροσίσει τη νύχτα ή νωρίς το πρωί και τότε εξέρχονται μαζικά και τρέχουν προς τη θάλασσα.

Το φως των αστεριών τους οδηγεί προς το νερό.  Αρκετά από τα αυγά μπορεί να είναι αγονιμοποίητα ή να περιέχουν νεκρά έμβρυα.
Δείτε το βίντεο με τη φυσική μαγεία που συμβαίνει στη Λάρα:




A ten minute documentary (in wild) about endemic Cyprus Mouflon by George Konstantinou for the 6th WORLD CONGRESS ON MOUNTAIN UNGULATES and 5th INTERNATIONAL SYMPOSIUM ON MOUFLON - City Free press - Sigmalive - 4/9/2016


Ένα ωραίο βίντεο με αγρινά μέσα στην άγρια κυπριακή φύση

04.09.2016

ΓΡAΦΕΙ Ο ΜΙΧAΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ


Ένα βίντεο αφιερωμένο σε ένα από τα πιο δημοφιλή ενδημικά είδη της Κύπρου.

110 επιστήμονες από 24 χώρες πήραν μέρος σε δύο διεθνή φόρουμ στη Λευκωσία, όπου επί τάπητος τέθηκε και η προστασία του κυπριακού αγρινού.
Στο πλαίσιο των φόρουμ αυτών, παρουσιάστηκε και ένα ωραίο ντοκιμαντέρ (γυρισμένο στην άγρια κυπριακή φύση), μέσω του οποίο παρουσιάζεται το πιο δημοφιλές ενδημικό είδος της Κύπρου, που δεν είναι άλλο από το αγρινό.
Δημιουργός του ντοκιμαντέρ είναι ο Γιώργος Κωνσταντίνου, Πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Φυσικής Κληρονομιάς και Βιοποικιλότητας της Κύπρου.
* Το αγρινό (γνωστό και ως μουφλόν) είναι είδος άγριου προβάτου και ανήκει στην οικογένεια Caprinae. Θεωρείται ο ένας από τους δύο προγόνους όλων των σημερινών εξημερωμένων προβάτων. Τα χρώματά του είναι συνήθως καφέ και κόκκινο. Τα αρσενικά έχουν πάντοτε κέρατα, ενώ τα θηλυκά μπορεί να έχουν ή να μην έχουν. Τα κέρατά τους κάνουν μια σχεδόν πλήρη περιστροφή και έχουν μήκος περίπου 85 εκατοστά. Στην Κύπρο το αγρινό έγινε ενδημικό είδος (δηλαδή συναντάται μόνο στην Κύπρο), το Κυπριακό Αγρινό (πρόβατον ο ανατολικός ο οφίων - Ovis orientalis ophion). Ο αριθμός του Κυπριακού αγρινού απαριθμείται στις 3000.

Για την ιστορία να πούμε πως τα δύο διεθνή φόρουμ διεξήχθησαν από το υπουργείο Εσωτερικών, με τη συνεργασία του Πανεπιστημίου Frederick (Nature Conservation Unit)  και της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων του  Species Survival Commission του ΙIUCN, Caprinae  Specialist Group. Πρόκειται για το 6ο Παγκόσμιο Συνέδριο για τα Ορεσίβια Οπληφόρα θηλαστικά (World Congress on Mountain Ungulates) και το 5ο Διεθνές Συμπόσιο για τα Αγρινά (International Symposium on Mouflon).
Διήρκησαν τέσσερις ημέρες, από τις 28 Αυγούστου μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου, και σε αυτά συμμετείχαν 110 επιστήμονες από 24 χώρες, ενώ παρουσιάστηκαν περίπου 70 επιστημονικές εργασίες, 40 προφορικές παρουσιάσεις και 23 παρουσιάσεις σε μορφή αφίσας (poster).
Η συμμετοχή διακεκριμένων επιστημόνων από τόσες πολλές χώρες, από σχεδόν όλες τις ηπείρους του πλανήτη, δείχνει το τεράστιο ενδιαφέρον που υπάρχει για την προστασία και διαχείριση των ορεσίβιων οπληφόρων θηλαστικών σε όλο τον πλανήτη, αλλά και την Κύπρο. Χωρίς αμφιβολία, η ανταλλαγή γνώσεων, ιδεών και εμπειριών, είναι μια παράμετρος που συμβάλλει θετικά στη διαμόρφωση των αναγκαίων ορθολογικών πολιτικών που απαιτούνται για τη διαμόρφωση και λήψη σωστών διαχειριστικών μέτρων για την προστασία και την ανάπτυξη των Ορεσίβιων Οπληφόρων Θηλαστικών, που σε πολλές περιπτώσεις κινδυνεύουν με εξαφάνιση.