Translate

Tuesday, 17 October 2017

Απίστευτο: Πολύ πιθανόν νέο σπάνιο είδος φιδιού στην Κύπρο - - Του Γιώργου Κωνσταντίνου - Εφημερίδα πολίτης 16/10/2017

See also


ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 16.10.2017

Το χρώμα του είναι γκρίζο προς μπεζ και το κεφάλι του μαύρο. Ζει σε πετρώδη εδάφη, κρύβεται κάτω από πέτρες, σε σχισμές και κυρίως ζει μέσα στο χώμα.

Όλα έχουν ξεκινήσει το 2013 όταν ο γνωστός Αυστριακός μόνιμος κάτοικος Κύπρου Snake George, Hans-Jorg Wiedl ειδικός στα ερπετά, είχε ανακοινώσει ότι ανακάλυψε νέο είδος φιδιού για την Κύπρο.
Ο Hans είναι ένας από τους συγγραφείς του βιβλίου Αμφίβια και Ερπετά της Κύπρου.
Συγκεκριμένα έχει ισχυριστεί ότι βρήκε ένα φίδι στην περιοχή της Πάφου, το οποίο δεν είναι καταγραμμένο στην Κύπρο και δεν έχει αναφερθεί μέχρι τώρα από κανέναν.
Μετά τον ισχυρισμό του, ο λειτουργός του Τμήματος Δασών Χάρης Νικολάου τον επισκέφτηκε για να μάθει περισσότερες πληροφορίες, καθώς και να δει από κοντά το φίδι το οποίο ο Hans-Jorg Wiedl είχε συλλάβει και το είχε στο σπίτι του.
Του έδωσε μερικές πληροφορίες, αλλά όταν ο αρμόδιος λειτουργός θέλησε να πάρει δείγμα DNA για να μπορέσουν να ξεκινήσουν τη διερεύνηση του όλου θέματος, προς μεγάλη του έκπληξη άκουσε τον Hans να του λέει ότι δεν του το επιτρέπει.

Το φίδι που βρήκε ο Hans. Φωτογραφίες Χάρης Νικολάου:


 Μόνο τρεις
Του επέτρεψε όμως να βγάλει τρεις φωτογραφίες του φιδιού τις οποίες σας παρουσιάζω.
Ο Hans ζήτησε μάλιστα και ένα χρηματικό ποσό για να συνεχίσει τις έρευνες του με την ελπίδα να βρει και άλλα όπως είπε, αλλά φυσικά δεν του το έδωσαν.
Ο Hans έχει επίσης εκφράσει παράπονα ότι η κυβέρνηση δεν τον στήριξε, αλλά όμως αυτός είναι που πρώτος αρνήθηκε να δώσει το δείγμα DNA που του ζήτησαν.
Το είδος αυτό του φιδιού ζει σε χώρες της Μέσης Ανατολής και το δείγμα DNA θα βοηθούσε στη σύγκρισή του με αυτά και πολύ πιθανόν να αποτελεί ακόμα ένα ενδημικό είδος της Κύπρου, λόγω της απομόνωσής του στο νησιώτικο περιβάλλον.
Φυσικά σε τέτοιες περιπτώσεις ανεύρεσης νέων ειδών ένα και μόνο δείγμα δεν αποτελεί απόδειξη. Για να αποδειχθεί ότι πρόκειται για νέο είδος πρέπει να γίνει ταυτοποίηση με DNA,να γίνει έρευνα, να ανευρεθούν και αλλά άτομα και μετά να καταχωρηθεί ως νέο είδος.
Το θέμα τότε είχε σχολιαστεί και πολλοί είπαν ότι ο Hans είπε ψέματα για λόγους εντυπωσιασμού και άλλοι είπαν ότι το φίδι ήταν κατοικίδιο κάποιου που το έφερε από το εξωτερικό και του είχε ξεφύγει.
Και για να είμαι ειλικρινής ούτε και εγώ πίστεψα αυτόν τον ισχυρισμό.

Το φίδι που βρήκε ο Hans. Φωτογραφία Χάρης Νικολάου


Δεν έχει δηλητήριο
Το φίδι αυτό ονομάζεται black-headed dwarf snake ή Black-headed ground snake και επιστημονικά Rhynchocalamus barani η αλλιώς Rhynchocalamus melanocephalus, δεν έχει δηλητήριο και ανήκει στην οικογένεια Colubridae, όπως και το κοινό μας θερκό.
Συγκαταλέγεται στην κόκκινη λίστα των προστατευόμενων ειδών (IUCN Red List of Threatened Species), καθώς κινδυνεύει με αφανισμό και θεωρείται εξαιρετικά σπάνιο είδος.
Είναι μικρό σε μέγεθος φίδι και τα ενήλικα δεν ξεπερνούν τους 30 πόντους σε μήκος. Το φίδι που βρήκε ο Hans είχε μήκος περίπου 11 πόντους.
Το χρώμα του είναι γκρίζο προς μπεζ και το κεφάλι του μαύρο.
Ζει σε πετρώδη εδάφη, κρύβεται κάτω από πέτρες, σε σχισμές και κυρίως ζει μέσα στο χώμα, και λόγω του μεγέθους του είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστεί. Τρέφεται κυρίως με έντομα.
Υπάρχει στη Συρία, Τουρκία, Ισραήλ, Ιορδανία, Αίγυπτο, Ιράν, Ιράκ, Σαουδική Αραβία, Καύκασο και Αρμενία.
Δεν έχει δοθεί άλλη συνέχεια σε αυτό το θέμα μέχρι σήμερα και ο Hans όπως φαίνεται δεν βρήκε δεύτερο δείγμα, μέχρι που στις 4/10/2017 συνέβη κάτι το συνταρακτικό.
Το δεύτερο δείγμα βρέθηκε και ο Hans επιτέλους δικαιώθηκε.
Μου ήρθε μήνυμα στο twitter από κάποιον άγνωστό μου βρετανό τουρίστα, ο οποίος παραθερίζει στην Πάφο με το όνομα Dave nics.
Ο Dave μου έστειλε δύο φωτογραφίες που έδειχναν να κρατά στο χέρι του ένα μικρό φιδάκι και με ρωτούσε αν ξέρω να του πω τι είδος φιδιού είναι.
Προς μεγάλη μου έκπληξη αναγνώρισα το φίδι που βρήκε ο Hans.
Σε διάφορες ερωτήσεις μου ο Dave μου είπε ότι το φίδι είχε πέσει μέσα στην πισίνα και δεν μπορούσε να βγει. Το έβγαλε έξω από το νερό και κρατώντας το στο χέρι του έβγαλε τις δύο φωτογραφίες που βλέπετε και μετά το ελευθέρωσε.
Όταν του εξήγησα πώς έχουν τα πράγματα ο Dave έτρεξε στο σημείο που το άφησε ελεύθερο, αλλά το φίδι δυστυχώς είχε γίνει καπνός.

Το φίδι που βρήκε ο Dave Νics. Φωτογραφίες Dave Νics:


 Η ύπαρξη του σπάνιου αυτού φιδιού
Με τα πιο πάνω γεγονότα είναι σίγουρο πλέον ότι η ύπαρξη του σπάνιου αυτού φιδιού στην Κύπρο είναι γεγονός.
Φυσικά αυτό για να επισημοποιηθεί χρειάζεται χρόνος, και όπως είπα πιο πάνω πρέπει να ανευρεθούν και άλλα δείγματα του φιδιού αυτού, να γίνει ταυτοποίηση DNA, να γίνει μια ολοκληρωμένη έρευνα και μετά να γίνει μια επίσημη ανακοίνωση από τους αρμοδίους που θα ανεβάσει τον αριθμό των φιδιών τις Κύπρου από οκτώ σε εννέα.
Είναι εκπληκτικό ότι ακόμα αναφέρονται νέα είδη χλωρίδας και πανίδας σε ένα νησί όπως η Κύπρος. Νέα είδη εντόμων, φυτών, ερπετών ακόμα και θηλαστικών.
Είναι γνωστό ότι το 2004 έχει ανακαλυφθεί νέο είδος τρωκτικού στην Κύπρο, ο κυπριακός ποντικός (Cypriot mouse - Mus cypriacus) (Cucchi et al., 2006) και μάλιστα είναι ενδημικό είδος της Κύπρου. Αποτελεί δε το πρώτο θηλαστικό ζώο που ανακαλύφθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη εδώ και εκατό χρόνια.
Ενδημικό είδος της Κύπρου σημαίνει ότι το είδος αυτό ζει στην Κύπρο και πουθενά αλλού στον κόσμο.
Όλα αυτά αποδεικνύουν και αναδεικνύουν ακόμα μια φορά τη σπάνια και θαυμαστή βιοποικιλότητα που έχουμε στον τόπο μας, η οποία αποτελεί τη φυσική μας κληρονομιά και πρέπει να προστατευτεί ως κόρη οφθαλμού.

 fanigeorge@hotmail.com


Χάρτης εξάπλωσης του φιδιού black-headed dwarf snake.

12 εικόνες από την ολική έκλειψη ηλίου [που αξίζει να δεις]- City Free press - Sigmalive - 22.8.2017


22.08.2017

Γιατί η επόμενη ολική έκλειψη θα γίνει το 2088 και μάλλον δεν την προλαβαίνουμε.
 
Το εντυπωσιακό φυσικό φαινόμενο της ολικής έκλειψης ηλίου το οποίο πραγματοποιήθηκε χθες 21 Αυγούστου, ήταν ορατή από ολόκληρη τη βόρειο Αμερική, Βραζιλία, Ατλαντικό Ωκεανό, Μεγάλη Βρετανία, Ισπανία και μέρος της Δυτικής Αφρικής και φυσικά αόρατη από την Κύπρο.
Παρόλα αυτά ο Γιώργος Κωνσταντίνου Πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Φυσικής Κληρονομιάς και Βιοποικιλότητας της Κύπρου κατάφερε να απολαύσει το μοναδικό αυτό φαινόμενο μέσα από live camera που είχε τοποθετηθεί στο Oregon, και να εξασφαλίσει 12 καρέ από την μετατροπή της μέρας σε βράδυ, τις οποίες μοιράστηκε με τη CITY κι εμείς στη συνέχεια μοιραζόμαστε μαζί σας!
 

Η εξαιρετική συλλογή του Γιώργου Κωνσταντίνου με κυπριακά πετρώματα - City Free press - Sigmalive - 28.6.2017


28.06.2017

Ποικιλόμορφα, πολύχρωμα, παράξενα και άκρως εντυπωσιακά!
 
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου, Πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Φυσικής Κληρονομιάς και Βιοποικιλότητας της Κύπρου, μεταξύ άλλων διαθέτει και μια μεγάλη συλλογή από εντυπωσιακά κυπριακά πετρώματα, από διάφορες περιοχές του νησιού.
Όπως ανέφερε στη CITY ο κ. Κωνσταντίνου, στη συλλογή του διαθέτει έναν πολύ μεγάλο αριθμό πετρωμάτων τα οποία μαζεύει από τις κατά καιρούς εξορμήσεις του. Εντούτοις, στην ιστοσελίδα του biodiversitycyprus.blogspot.com.cy έχει ανεβάσει μόνο ένα μικρό μέρος, το οποίο όμως αριθμεί περί τα 248 διαφορετικά είδη πετρωμάτων.
Εμείς κάναμε μια μικρή επιλογή από τη φωτογραφική συλλογή του κ. Κωνσταντίνου και τη μεταφέραμε στη CITY.
Αν επιθυμείτε να δείτε ολόκληρη τη συλλογή με κυπριακά πετρώματα, πατήστε ΕΔΩ.
 

Απο το χωριό Σταυροκόννου, Πάφος.



Από την παραλία στο χωριό Τίμη στην Πάφο.

 



Από το χωριό Σταυροκόννου, Πάφος.



Από την παραλία στο χωριό Τίμη, στην Πάφο.

 


Κοφίνου
 



Ακανθού
 



Γέρι

 



Αθηαίνου

 



Αρχαία κατάλοιπα επεξεργασίας γυαλιού​.
 



Ποταμιά

 



Γέρι

 



Μαθιάτης


 


Γέρι

 



Από λατομείο στο Μαρώνη.

 



Μιτσερό, Χαλκανθίτης. 

Monday, 9 October 2017

Spotted crake (Porzana porzana) (Linnaeus, 1766) - Στικτοπουλάδα - Cyprus


The spotted crake (Porzana porzana) is a small waterbird of the family Rallidae. The scientific name is derived from Venetian terms for small rails.

The spotted crake's breeding habitat is marshes and sedge beds across temperate Europe into western Asia. They nest in a dry location in marsh vegetation, laying 6–15 eggs. This species is migratory, wintering in Africa and Pakistan.

At 19–22.5 cm (7.5–8.9 in) length, spotted crakes are slightly smaller than water rails, from which they are readily distinguished by the short straight bill, yellow with a red base. Adults have mainly brown upperparts and blue-grey breast, with dark barring and white spots on the flanks. They have green legs with long toes, and a short tail which is buff underneath.

Immature spotted crakes are similar, but the blue-grey is replaced by brown. The downy chicks are black, as with all rails.

The only confusion species is the sora, a rare vagrant from North America. However, that species lacks the breast spotting and has an unstreaked crown stripe.

These birds probe with their bill in mud or shallow water, also picking up food by sight. They mainly eat insects and aquatic animals.

Spotted crakes are very secretive in the breeding season, and are then mostly heard rather than seen. They are then noisy birds, with a distinctive repetitive whiplash-like hwuit, hwuit call. They can be easier to see on migration.

The spotted crake is one of the species to which the Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA) applies. The Western European population has declined in recent decades, and the species is now a very rare breeding bird in Great Britain
From https://en.wikipedia.org/wiki/Spotted_crake














Η φώκια της Γιαλούσας στο ακρωτήριο πλακωτή (Αχαιών Ακτή) - Του Γιώργου Κωνσταντίνου - Εφημερίδα πολίτης 8/10/2017

See also

Κατέρρευσε η φυσική αψίδα (γέφυρα) στην σπηλιά της φώκιας

Κείμενο φωτογραφίες Γιώργος Κωνσταντίνου

Το Ακρωτήριο Πλακωτή βρίσκετε στην περιοχή Καρπασίας και συγκεκριμένα βόρεια της ενορίας της Αγίας Τριάδας Γιαλούσας.
Ονομάζετε επίσης και Αχαιών Ακτή διότι σύμφωνα με την παράδοση στην ακτή αυτή αποβιβάστηκαν οι πρώτοι Έλληνες (Αχαιοί) κάτοικοι της Κύπρου αμέσως μετά τη λήξη του Τρωικού Πολέμου.
Στο Ακρωτήριο Πλακωτή βρίσκονται οι παλαιές ερειπωμένες πετρόκτιστες αποθήκες χαρουπιών,  οι αποθήκες του Λιμιώνα, του πρώτου ψαρολίμανου της Γιαλούσας. Ένα αριστούργημα αρχιτεκτονικής της εποχής εκείνης που ευτυχώς τώρα οι τούρκοι τις ανακαινίζουν με ευρωπαϊκό κοντύλι.  
Περίπου εκατό μέτρα από τις αποθήκες υπάρχουν 2 βαθιές σπηλιές που οι ντόπιοι πριν την τουρκική εισβολή ονόμαζαν οι σπηλιές της φώκας,  προφανώς επειδή εκεί γεννούσαν οι φώκιες.
Ακριβώς στην είσοδο των σπηλιών υπήρχε για χιλιάδες χρόνια και ήταν το σήμα κατατεθέν της περιοχής ένα πανέμορφο μνημείο της φύσης , μια φυσική αψίδα (γέφυρα) που δυστυχώς δεν υπάρχει πλέον καθώς πριν μερικούς μήνες έχει καταρρεύσει ολοσχερώς,  προφανώς από φυσικά αίτια.
Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό καθώς είδα την φώκια το 2010 έξω από την εν λόγο σπηλιά, αλλά δεν είχα καταφέρει να βγάλω φωτογραφίες. Από τότε πήγα άλλες 50 φορές και δυστυχώς δεν την βρήκα.
Φυσικά δεν ήταν η ίδια φώκια που έβλεπαν προπολεμικά αλλά όπως φαίνεται η συγκεκριμένη σπηλιά προσφέρει ένα τέλειο χώρο αναπαραγωγής των ζώων αυτών.
Επιτέλους. Σε μια επίσκεψη μου στην σπηλιά στις 5/11/2016, σταμάτησα το αυτοκίνητο και με μεγάλη έκπληξη είδα την φώκια στα 50 μέτρα μακριά να με κοιτάζει. Ήταν ένα πανέμορφο ενήλικο θηλυκό.
Οι φωτογραφικές μηχανές πήραν φωτιά, η χαρά απερίγραπτη που κατάφερα επιτέλους να βγάλω τις πρώτες μου φωτογραφίες και βίντεο αυτού του υπέροχου και σπανιότατου ζώου.
Μας έκανε παρέα για κανένα τρίωρο. Ήταν εκεί και δεν έφευγε αν και στην περιοχή είχε αρκετό κόσμο αλλά δεν φαινόταν να ενοχλείτε ιδιαίτερα. Φύγαμε και την αφήσαμε να είναι ακόμα εκεί.
Έχω πάει αρκετές φορές ακόμα μέχρι σήμερα αλλά η φώκια είναι άφαντη και όπως φαίνεται δεν θα την ξαναδούμε, καθώς κοντά στην σπηλιά άρχισαν την ανέγερση ξενοδοχείου, και για άγνωστο λόγο έχουν μεταφέρει κοντά στην σπηλιά χιλιάδες τόνους ογκόλιθους και χώματα για άγνωστο λόγο, καταστρέφοντάς το πανέμορφο τοπίο της περιοχής.
Η μη προστασία της περιοχής της φώκιας έχει απασχολήσει και τον τουρκοκυπριακό τύπο χρησιμοποιώντας δικές μου φωτογραφίες. 
Επίσης έχω ακούσει ότι την εποχή εμφάνισης της φώκιας, που είναι κατά την αναπαραγωγική της περίοδο, ότι οι τούρκοι έστηναν επιχειρήσεις παίρνοντας με βάρκες τους τουρίστες επι πληρωμή για να δουν την φώκια προκαλώντας τεράστια ενόχληση στα ζώα.
Η μεσογειακή φώκια (Monachus monachus) είναι το Υπ’ αριθμόν 1 απειλούμενο θαλάσσιο θηλαστικό της Ευρώπης και του πλανήτη, και πιστεύεται ότι αποτελεί το σπανιότερο είδος φώκιας στον κόσμο.
Είναι αρκετά σπάνιο να δεις μια φώκια στις κυπριακές θάλασσες, αν και τα τελευταία 2 χρόνια ευτυχώς οι αναφορές από ανθρώπους που είδαν φώκια γίνονται όλο και πιο συχνά, κυρίως στην Λεμεσό και στην Καρπασία.   
Επίσης υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες ότι αναπαράγοντες στην Κύπρο σε απομονωμένες σπηλιές.
Η μεσογειακή φώκια μοναχός ανήκει στην οικογένεια  των φωκιδών (Phocidae) και από μελέτες που έγιναν το 2016, εκτιμάται ότι λιγότερα από 700 άτομα επιβιώνουν σε τρεις ή τέσσερις μεμονωμένους υποπληθυσμούς στην περιοχή της Μεσογείου (ιδιαίτερα στο Αιγαίο), στο αρχιπέλαγος της Μαδέρας αλλά και την περιοχή Cabo Blanco στον βορειοανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό.
Ο μισός περίπου πληθυσμός, γύρω στα 300 άτομα, ζει στην Ελλάδα.
Πολύ πιθανόν να ονομάστηκε φώκια μοναχός επειδή ζει σε απομονωμένα μέρη η λόγο της εμφάνισης της, το μαύρο χρώμα, και οι δίπλες του δέρματος της που σχηματίζονται κοντά στον λαιμό ίσως θυμίζουν τις πτυχές από την κουκούλα και το ράσο των μοναχών.
Το μήκος τους φτάνει μέχρι τρία μέτρα ενώ τα  θηλυκά να είναι πάντα μικρότερα από τα αρσενικά. Ζουν μέχρι και 45 χρόνια, και η σεξουαλική ωριμότητα ξεκινά στον 5ο χρόνο.
Έχει παρατηρηθεί πώς ένα ενήλικο αρσενικό ζευγαρώνει με περισσότερα από ένα θηλυκά.
 Στην Ελλάδα και Κύπρο  η αναπαραγωγική περίοδος ξεκινάει από τον Αύγουστο μέχρι και τον Δεκέμβριο, γεννούν κάθε 2 χρόνια μετά από κύηση 10 μηνών συνήθως ένα μικρό και σπανιότερα δύο.
Γεννούν  πάντα σε απομονωμένες σπηλιές με έξοδο προς την θάλασσα, αν και από παλιές αναφορές έως και τον 18ο αιώνα φαίνεται πως γεννούσαν στις ανοιχτές αμμουδιές.
Η κρίσιμη μείωση του αριθμού τους οφείλετε στο ανελέητο κυνήγι που γινόταν τους προηγούμενους αιώνες από τους ανθρώπους, την έλλειψη απομονωμένων περιοχών για να μπορέσουν να αναπαραχθούν και την παράνομη θανάτωση τους από ψαράδες, επειδή τους προκαλούν τεράστιές ζημιές στα δίκτια και παραγάδια, καθώς οι φώκιες προσπαθούν  να φάνε τα ψάρια που πιάνονται πάνω.
Πρόσφατο θλιβερό παράδειγμα είναι η θανάτωση με κυνηγετικό όπλο της γνωστής φώκιας που οι κάτοικοι της Σάμου αποκαλούσαν «Αργυρώ».

Η φώκια ήταν η μασκότ της Σάμου, και δυστυχώς ήταν εξοικειωμένη με τους ανθρώπους, και καθόταν στις ξαπλώστρες στις παραλίες.