Below in English
Κείμενο George Konstantinou.
Οι φωτογραφίες λήφθηκαν σε βάθος 5 μέτρων στην Ξυλοφάγου, στις 7 Μαρτίου 2017, από τον Costas Constantinou.
Ένας ιδιαίτερος ερημίτης των κυπριακών ακτών
Ο Calcinus tubularis είναι ένα μικρό θαλάσσιο καρκινοειδές της οικογένειας Diogenidae. Ζει κυρίως σε ρηχούς βραχώδεις βυθούς της Μεσογείου και αποτελεί ιθαγενές, μη ενδημικό είδος της θαλάσσιας πανίδας της Κύπρου.
Στα αγγλικά αναφέρεται ως tube hermit crab, δηλαδή ερημίτης που μπορεί να χρησιμοποιεί σωληνοειδή καταφύγια. Δεν έχει εντοπιστεί καθιερωμένη ελληνική κοινή ονομασία ειδικά για το συγκεκριμένο είδος· επομένως δεν πρέπει να δημιουργείται αυθαίρετη μετάφραση ως επίσημη ονομασία.
Ανήκει στους ερημίτες κάβουρες, οι οποίοι προστατεύουν τη μαλακή και ασύμμετρη κοιλιά τους χρησιμοποιώντας άδεια κελύφη γαστεροπόδων ή άλλα κατάλληλα ασβεστολιθικά καταφύγια.
Επιστημονική ονομασία
Το είδος περιγράφηκε από τον Carl Linnaeus το 1767 με την ονομασία Cancer tubularis. Αργότερα μεταφέρθηκε στο γένος Calcinus, γι’ αυτό το όνομα του συγγραφέα και το έτος περιγραφής τοποθετούνται μέσα σε παρενθέσεις:
Calcinus tubularis (Linnaeus, 1767).
Η ειδική ονομασία tubularis αναφέρεται στη χαρακτηριστική ικανότητα του ζώου να εγκαθίσταται σε σωληνοειδή κελύφη ή ασβεστολιθικούς σωλήνες που παραμένουν προσκολλημένοι στον βράχο.
Στη βιβλιογραφία έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν και άλλες ονομασίες, όπως Pagurus ornatus Roux, 1830 και Calcinus ornatus. Σήμερα θεωρούνται συνώνυμα του αποδεκτού ονόματος Calcinus tubularis.
Περιγραφή
Πρόκειται για μικρόσωμο ερημίτη με σκληρό, ασβεστοποιημένο πρόσθιο τμήμα του σώματος και μαλακή, κυρτή κοιλιά. Το πρόσθιο άκρο του κεφαλοθώρακα σχηματίζει μικρό τριγωνικό ρύγχος.
Ο κεφαλοθώρακας μπορεί να εμφανίζεται γαλαζωπός, γκριζογάλαζος ή καστανός, με πολυάριθμες κοκκινωπές κηλίδες. Οι οφθαλμικοί μίσχοι είναι λεπτοί και συχνά λευκοί ή πολύ ανοικτόχρωμοι, επίσης με κόκκινες κηλίδες.
Παρόμοιος χρωματισμός παρατηρείται στις άκρες των χηλών και στα τελευταία τμήματα των βαδιστικών ποδιών. Έχουν καταγραφεί ανοικτόχρωμες και σκουρόχρωμες μορφές, οι οποίες πιθανόν βοηθούν το ζώο να εναρμονίζεται με το κέλυφος, τους οργανισμούς που αναπτύσσονται πάνω σε αυτό και το περιβάλλον του βυθού.
Όπως συμβαίνει συνήθως στα μέλη της οικογένειας Diogenidae, η αριστερή χηλή είναι γενικά μεγαλύτερη και ισχυρότερη από τη δεξιά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άμυνα, για τη συλλογή και τον χειρισμό τροφής και για το μερικό κλείσιμο του ανοίγματος του καταφυγίου.
Η μαλακή και ασύμμετρη κοιλιά
Σε αντίθεση με τους πραγματικούς κάβουρες, ο Calcinus tubularis δεν διαθέτει πλήρως σκληρυμένη κοιλιά. Η κοιλιά είναι μαλακή, ασύμμετρη και συνήθως κυρτωμένη, ώστε να εφαρμόζει στο εσωτερικό ενός σπειροειδούς κελύφους γαστεροπόδου.
Τα οπίσθια εξαρτήματα συγκρατούν το σώμα στο εσωτερικό του καταφυγίου. Όταν το ζώο απειληθεί, τραβά γρήγορα το κεφάλι, τις χηλές και τα βαδιστικά πόδια προς τα μέσα. Η μεγαλύτερη χηλή μπορεί να λειτουργεί ως πρόσθετο προστατευτικό εμπόδιο μπροστά από το άνοιγμα.
Το κέλυφος δεν παράγεται από τον ίδιο τον ερημίτη. Προέρχεται από νεκρό γαστερόποδο και επαναχρησιμοποιείται ως φορητή θωράκιση.
Επιλογή κελύφους
Τα αρσενικά του είδους χρησιμοποιούν κυρίως ελεύθερα κελύφη θαλάσσιων γαστεροπόδων, τα οποία μπορούν να μεταφέρουν καθώς κινούνται στον βυθό. Στη Μεσόγειο έχει αναφερθεί η χρήση κελυφών ειδών όπως τα Pisania maculosa και Cerithium vulgatum, χωρίς να αποκλείονται άλλα κελύφη κατάλληλου μεγέθους και σχήματος.
Η επιλογή επηρεάζεται από:
- το μέγεθος και το βάρος του κελύφους,
- το μέγεθος και τη θέση του ανοίγματος,
- τον διαθέσιμο εσωτερικό χώρο,
- τον βαθμό φθοράς,
- την παρουσία οργανισμών πάνω στο κέλυφος,
- την προστασία που προσφέρει απέναντι σε θηρευτές και κυματισμό.
Καθώς ο ερημίτης μεγαλώνει, το παλιό του κέλυφος γίνεται περιοριστικό και πρέπει να αντικατασταθεί. Το ζώο εξετάζει ένα νέο κέλυφος με τις κεραίες και τις χηλές του πριν μετακινήσει γρήγορα τη μαλακή κοιλιά του στο νέο καταφύγιο.
Η ασυνήθιστη χρήση σταθερών σωλήνων
Ένα από τα σημαντικότερα γνωρίσματα του Calcinus tubularis είναι η χρήση σταθερών ασβεστολιθικών σωλήνων. Ιδιαίτερα τα θηλυκά μπορούν να εγκαθίστανται σε άδειους σωλήνες βερμετιδών γαστεροπόδων, όπως εκείνους του είδους Lementina arenaria, οι οποίοι παραμένουν μόνιμα προσκολλημένοι στον βράχο.
Το θηλυκό που καταλαμβάνει έναν τέτοιο σωλήνα δεν μπορεί να τον μεταφέρει. Έτσι γίνεται περισσότερο εδραίο και συλλέγει τροφή κοντά στο άνοιγμα του καταφυγίου του. Το ρεύμα του νερού μεταφέρει αιωρούμενα οργανικά σωματίδια, μικρούς οργανισμούς και άλλα υλικά που μπορούν να συλληφθούν από το ζώο.
Η διαφορετική χρήση καταφυγίων από τα δύο φύλα είναι ασυνήθιστη μεταξύ των ερημιτών κάβουρων. Ο Calcinus tubularis και το συγγενικό είδος Calcinus verrillii των Βερμούδων αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα έντονου φυλετικού διαχωρισμού στη χρήση των διαθέσιμων καταφυγίων.
Έκδυση και ανάπτυξη
Όπως όλα τα καρκινοειδή, ο Calcinus tubularis διαθέτει εξωτερικό σκελετό που δεν μπορεί να μεγαλώνει συνεχώς. Για να αυξηθεί σε μέγεθος, πρέπει να αποβάλει περιοδικά τον παλιό εξωσκελετό του και να σχηματίσει καινούριο.
Κατά την έκδυση το σώμα είναι μαλακό και ιδιαίτερα ευάλωτο. Το κέλυφος ή ο σταθερός σωλήνας παρέχει σημαντική προστασία μέχρι να σκληρυνθεί ο νέος εξωσκελετός.
Μετά από αρκετές εκδύσεις, το ζώο μπορεί να χρειαστεί μεγαλύτερο κέλυφος. Η διαθεσιμότητα κατάλληλων άδειων κελυφών αποτελεί επομένως σημαντικό οικολογικό πόρο και μπορεί να περιορίζει την ανάπτυξη ή την επιβίωση των ερημιτών.
Διατροφή
Ο Calcinus tubularis θεωρείται ευκαιριακός παμφάγος και συλλέκτης οργανικού υλικού. Μπορεί να καταναλώνει:
- οργανικά υπολείμματα,
- λεπτές άλγες και βιοϋμένια,
- ζωικό υλικό σε αποσύνθεση,
- μικρούς βενθικούς οργανισμούς,
- αιωρούμενα ή εναποτιθέμενα σωματίδια τροφής.
Χρησιμοποιεί τις χηλές για να αποσπά και να τεμαχίζει μικρά κομμάτια τροφής. Τα στοματικά εξαρτήματα μεταφέρουν και επεξεργάζονται τα σωματίδια πριν από την κατάποση.
Τα άτομα που ζουν σε σταθερούς σωλήνες εξαρτώνται περισσότερο από την τροφή που βρίσκεται κοντά στο άνοιγμα ή μεταφέρεται από την κίνηση του νερού.
Δραστηριότητα και άμυνα
Ο χρωματισμός του ζώου και η επικάλυψη του κελύφους από κοραλλιογενείς άλγες, σπόγγους, υδρόζωα και άλλους επιβιωτές μπορούν να προσφέρουν αποτελεσματικό καμουφλάζ.
Παρά τον χαρακτηριστικό χρωματισμό του, το είδος μπορεί εύκολα να περάσει απαρατήρητο, επειδή παραμένει μέσα στο καταφύγιό του ή κινείται αργά ανάμεσα στις σχισμές και στις ανωμαλίες του βραχώδους βυθού.
Όταν ενοχληθεί, αποσύρεται στο κέλυφος και προβάλλει τις χηλές κοντά στο άνοιγμα. Το σκληρό κέλυφος περιορίζει την πρόσβαση των περισσότερων μικρών θηρευτών στη μαλακή κοιλιά.
Αναπαραγωγή και κύκλος ζωής
Τα φύλα είναι χωριστά. Κατά το ζευγάρωμα, το αρσενικό μεταφέρει σπέρμα στο θηλυκό, το οποίο συγκρατεί τα γονιμοποιημένα αυγά κάτω από την κοιλιά του, προσκολλημένα στα κοιλιακά εξαρτήματα.
Το θηλυκό αερίζει και καθαρίζει τα αυγά μέχρι την εκκόλαψη. Η προστασία που προσφέρει ένα σταθερό σωληνοειδές καταφύγιο μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική κατά την περίοδο μεταφοράς των αυγών.
Από τα αυγά εκκολάπτονται πλαγκτονικές προνύμφες, οι οποίες περνούν από διαδοχικά στάδια ζωής μέσα στη στήλη του νερού. Τα θαλάσσια ρεύματα μπορούν να τις μεταφέρουν μακριά από τον γονικό πληθυσμό.
Μετά την ολοκλήρωση των προνυμφικών σταδίων, το νεαρό ζώο εγκαθίσταται στον βυθό, μεταμορφώνεται και αρχίζει να αναζητά ένα πολύ μικρό άδειο κέλυφος ή άλλο κατάλληλο καταφύγιο.
Βιότοπος
Ο Calcinus tubularis είναι κυρίως υποπαράκτιο και υποθαλάσσιο είδος, το οποίο απαντά κάτω από τη μεσοπαλιρροιακή ζώνη. Προτιμά ρηχά νερά με:
- βραχώδεις υφάλους,
- σχισμές και κοιλότητες,
- σκληρά υποστρώματα,
- κοινότητες ερυθρών ασβεστολιθικών αλγών,
- λιβάδια Posidonia oceanica,
- μικτές αμμώδεις και βραχώδεις θέσεις.
Η παρουσία κενών κελυφών γαστεροπόδων και σταθερών σωλήνων αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εγκατάστασή του.
Στην αρχική κυπριακή καταγραφή της παρούσας ανάρτησης, το ζώο φωτογραφήθηκε σε βάθος πέντε μέτρων στην Ξυλοφάγου.
Εξάπλωση στην Κύπρο
Η παρουσία του είδους στην Ξυλοφάγου επιβεβαιώνει ότι ο Calcinus tubularis αποτελεί μέρος της πανίδας των ρηχών βραχωδών βυθών της νοτιοανατολικής Κύπρου.
Κατάλληλοι βιότοποι υπάρχουν σε μεγάλο τμήμα της βραχώδους κυπριακής ακτογραμμής, ιδιαίτερα σε περιοχές με σχισμές, ασβεστολιθικές επιφάνειες, υποθαλάσσιους βράχους και λιβάδια Posidonia oceanica.
Λόγω του μικρού μεγέθους, του καμουφλάζ και της συνήθειάς του να κρύβεται, η πραγματική του εξάπλωση πιθανόν να είναι ευρύτερη από ό,τι υποδηλώνουν οι εύκολα διαθέσιμες παρατηρήσεις.
Παγκόσμια εξάπλωση
Ο Calcinus tubularis είναι κυρίως μεσογειακό είδος. Έχει καταγραφεί από τη δυτική μέχρι την ανατολική Μεσόγειο, περιλαμβανομένων των ακτών της νότιας Ευρώπης, της βόρειας Αφρικής και της ανατολικής Μεσογείου.
Η εξάπλωσή του επεκτείνεται επίσης σε τμήματα του ανατολικού Ατλαντικού. Υπάρχουν καταγραφές από τη Μαδέρα, τις Αζόρες, τις Κανάριες Νήσους, το Πράσινο Ακρωτήριο, το νησί της Αναλήψεως και τη νότια ακτή της ηπειρωτικής Πορτογαλίας.
Η παρουσία του στην Κύπρο βρίσκεται μέσα στη φυσική περιοχή εξάπλωσής του. Δεν πρόκειται για λεσσεψιανό μετανάστη ή ξενικό είδος που εισήλθε στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ.
Οικολογικός ρόλος
Ως παμφάγος συλλέκτης και νεκροφάγος, ο Calcinus tubularis συμμετέχει στην ανακύκλωση οργανικής ύλης στους παράκτιους βυθούς. Καταναλώνει υπολείμματα και μικρά σωματίδια, συμβάλλοντας στη μεταφορά θρεπτικών στοιχείων μέσα στο βενθικό οικοσύστημα.
Παράλληλα αποτελεί θήραμα για ψάρια, χταπόδια και άλλα μεγαλύτερα βενθικά ζώα. Τα κελύφη που μεταφέρει μπορούν να φιλοξενούν κοινότητες μικρών επιβιωτών, δημιουργώντας ένα κινητό μικροενδιαίτημα.
Η σχέση του με τα άδεια κελύφη δείχνει τη στενή οικολογική σύνδεση μεταξύ γαστεροπόδων και ερημιτών. Μείωση της αφθονίας των γαστεροπόδων ή απομάκρυνση των κελυφών από τον βυθό μπορεί να περιορίσει τα διαθέσιμα καταφύγια.
Παράσιτα και άλλοι οργανισμοί
Στο είδος έχει αναφερθεί παρασιτισμός από ριζοκέφαλα θυσανόποδα, πιθανώς του γένους Septosaccus. Αυτά τα ιδιαίτερα παρασιτικά καρκινοειδή αναπτύσσονται μέσα στο σώμα του ξενιστή και μπορούν να επηρεάσουν την αναπαραγωγή του.
Έχει επίσης καταγραφεί το διατρητικό θυσανόποδο Trypetesa lampas. Ο οργανισμός αυτός μπορεί να ζει μέσα στα κελύφη που χρησιμοποιούν οι ερημίτες και να τρέφεται με αυγά που μεταφέρει το θηλυκό.
Παράλληλα, πολλοί μη παρασιτικοί οργανισμοί μπορούν να αναπτύσσονται πάνω στο εξωτερικό του κελύφους, αυξάνοντας το καμουφλάζ του ερημίτη.
Σχέση με τον άνθρωπο
Ο Calcinus tubularis είναι ακίνδυνος για τον άνθρωπο. Δεν διαθέτει δηλητήριο και το μικρό του μέγεθος δεν του επιτρέπει να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό.
Τα άδεια κοχύλια δεν πρέπει να απομακρύνονται αλόγιστα από τις ακτές και τον θαλάσσιο βυθό. Ακόμη και όταν φαίνονται εγκαταλειμμένα, μπορεί να χρησιμοποιούνται από μικρούς ερημίτες ή να αποτελούν μελλοντικά καταφύγια.
Η συλλογή ζωντανών ατόμων για ενυδρεία μπορεί επίσης να επιβαρύνει τοπικούς πληθυσμούς, ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με την αφαίρεση μεγάλου αριθμού κελυφών.
Κατάσταση διατήρησης
Ο Calcinus tubularis δεν έχει αξιολογηθεί αυτοτελώς στην παγκόσμια Κόκκινη Λίστα της IUCN. Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι απειλείται σε ολόκληρη τη φυσική περιοχή εξάπλωσής του.
Οι τοπικοί πληθυσμοί μπορούν, ωστόσο, να επηρεαστούν από:
- την καταστροφή των ρηχών βραχωδών οικοτόπων,
- τη ρύπανση και την υποβάθμιση της ποιότητας του νερού,
- την απώλεια λιβαδιών Posidonia oceanica,
- την παράκτια ανάπτυξη,
- την απομάκρυνση άδειων κοχυλιών,
- τη συλλογή οργανισμών για θαλάσσια ενυδρεία.
Η προστασία των φυσικών βραχωδών ακτών και η διατήρηση καθαρών παράκτιων νερών ωφελούν τόσο το συγκεκριμένο είδος όσο και ολόκληρη την κοινότητα των μικρών βενθικών οργανισμών.
Ταξινόμηση
Τεκμηριωμένη αγγλική κοινή ονομασία – Documented English common name: Tube hermit crab
Ελληνική κοινή ονομασία – Greek common name: Δεν έχει εντοπιστεί καθιερωμένη ονομασία
Βασίλειο – Kingdom: Animalia
Φύλο – Phylum: Arthropoda
Υπόφυλο – Subphylum: Crustacea
Κλάση – Class: Malacostraca
Τάξη – Order: Decapoda
Υπόταξη – Suborder: Pleocyemata
Ενδοτάξη – Infraorder: Anomura
Υπεροικογένεια – Superfamily: Paguroidea
Οικογένεια – Family: Diogenidae
Γένος – Genus: Calcinus
Είδος – Species: Calcinus tubularis
Επιστημονική ονομασία – Scientific name: Calcinus tubularis (Linnaeus, 1767)
Αρχικός συνδυασμός – Original combination: Cancer tubularis Linnaeus, 1767
Περιβάλλον – Environment: Θαλάσσιο, βενθικό
Κατάσταση στην Κύπρο – Status in Cyprus: Ιθαγενές, μη ενδημικό
Κατάσταση στην IUCN – IUCN status: Δεν έχει αξιολογηθεί – Not Evaluated (NE)
Πηγές
World Register of Marine Species – Calcinus tubularis
University of Oldenburg – Calcinus tubularis, tube hermit crab
Biodiversity of Cyprus – Original photographic record
Tube hermit crab – Calcinus tubularis (Linnaeus, 1767) – Cyprus
Text by George Konstantinou.
The photographs were taken at a depth of 5 metres at Xylophagou on 7 March 2017 by Costas Constantinou.
A distinctive hermit crab of the Cypriot coast
Calcinus tubularis is a small marine crustacean belonging to the family Diogenidae. It principally inhabits shallow rocky bottoms in the Mediterranean and is a native, non-endemic component of the marine fauna of Cyprus.
Its documented English common name is tube hermit crab, referring to its remarkable ability to occupy tubular shelters. No established Greek common name specifically referring to this species has been located.
Like other hermit crabs, it protects its soft, asymmetrical abdomen by occupying an empty gastropod shell or another suitable calcareous shelter.
Scientific name
Carl Linnaeus described the species in 1767 under the name Cancer tubularis. It was subsequently transferred to the genus Calcinus, which is why the author’s name and year are enclosed in parentheses:
Calcinus tubularis (Linnaeus, 1767).
The specific epithet tubularis refers to the animal’s habit of occupying tubular shells or calcareous tubes permanently attached to rocks.
Names previously applied to the species include Pagurus ornatus Roux, 1830 and Calcinus ornatus. They are now treated as synonyms of Calcinus tubularis.
Description
This is a small hermit crab with a heavily calcified front part of the body and a soft, curved abdomen. The anterior margin of the shield forms a short triangular rostrum.
The carapace may appear bluish, grey-blue or brownish and is covered with numerous reddish spots. Its slender eyestalks are usually white or very pale and bear similar red markings.
The tips of the chelae and the terminal sections of the walking legs also show pale coloration with red spots. Both dark and pale colour forms have been documented. These variations may help the animal blend with its shell, the organisms growing on it and the surrounding seabed.
As is typical of the Diogenidae, the left chela is generally larger and more powerful than the right. It is used for defence, food handling and partly blocking the entrance of the shelter.
The soft, asymmetrical abdomen
Unlike true crabs, Calcinus tubularis does not have a fully hardened abdomen. Its abdomen is soft, asymmetrical and curved so that it fits inside the spiral cavity of a gastropod shell.
Modified posterior appendages grip the inner surface of the shelter. When threatened, the crab rapidly withdraws its head, claws and walking legs. Its larger claw can provide an additional barrier across the entrance.
The shell is not produced by the crab. It originally belonged to a gastropod and is reused as portable armour after the mollusc has died.
Shell selection
Males primarily occupy loose gastropod shells that they can carry while moving across the seabed. Shells of species such as Pisania maculosa and Cerithium vulgatum have been reported from the Mediterranean, although other shells of suitable dimensions may also be used.
Shell selection is influenced by:
- shell size and weight,
- the dimensions and position of the opening,
- available internal space,
- the degree of damage,
- organisms growing on the outer surface,
- protection against predators and water movement.
As the hermit crab grows, its shelter becomes too restrictive and must be replaced. The crab examines a prospective shell with its antennae and claws before rapidly transferring its vulnerable abdomen into it.
The unusual use of fixed tubes
One of the most remarkable features of Calcinus tubularis is its occupation of fixed calcareous tubes. Females in particular may inhabit the empty tubes of vermetid gastropods, including those of Lementina arenaria, which remain permanently cemented to rocks.
A female occupying such a tube cannot carry its shelter and becomes relatively sedentary. It gathers food near the tube entrance, where water movement delivers suspended organic particles and small organisms.
This difference in shelter use between males and females is highly unusual among hermit crabs. Calcinus tubularis and the related Bermudian species Calcinus verrillii are notable examples of strong sexual resource partitioning.
Moulting and growth
Like all crustaceans, Calcinus tubularis has an external skeleton that cannot expand continuously. To grow, it must periodically shed the old exoskeleton and form a larger one.
During moulting, its body is soft and extremely vulnerable. The gastropod shell or fixed tube provides essential protection until the new exoskeleton hardens.
After several moults, the crab may require a larger shelter. The availability of suitable empty shells is therefore an important ecological resource and can limit growth and survival.
Feeding
Calcinus tubularis is considered an opportunistic omnivore, scavenger and collector of organic material. Its diet may include:
- organic detritus,
- fine algae and microbial films,
- decaying animal material,
- small benthic organisms,
- suspended or deposited food particles.
The claws detach and manipulate small pieces of food, which are passed to the mouthparts for further processing.
Individuals living in permanently attached tubes depend more heavily on food available near the opening or carried past them by water currents.
Activity and defence
The crab’s coloration and the growth of coralline algae, sponges, hydroids and other epibionts on its shell can provide effective camouflage.
Despite its distinctive markings, the species is easily overlooked because it spends much of its time partly concealed or moving slowly among cracks and irregularities in rocky habitats.
When disturbed, it withdraws into its shelter and positions its claws near the entrance. The hard shell prevents most small predators from reaching the soft abdomen.
Reproduction and life cycle
The sexes are separate. During mating, the male transfers sperm to the female. The female carries the fertilized eggs under her abdomen, where they remain attached to specialized abdominal appendages.
She cleans and ventilates the developing eggs until they hatch. The security provided by an attached tubular shelter may be particularly advantageous while a female is carrying eggs.
The eggs hatch into planktonic larvae that pass through successive developmental stages in the water column. Marine currents can disperse them away from the parental population.
After completing their larval development, the young crabs settle on the seabed, undergo metamorphosis and begin searching for a very small empty shell or another suitable shelter.
Habitat
Calcinus tubularis is primarily a shallow subtidal species occurring below the intertidal zone. It is associated with:
- rocky reefs,
- cracks and cavities,
- hard substrates,
- communities of calcareous red algae,
- Posidonia oceanica meadows,
- mixed rocky and sandy habitats.
The availability of empty gastropod shells and attached calcareous tubes is an essential component of its habitat.
In the original Cypriot record presented here, the animal was photographed at a depth of five metres at Xylophagou.
Distribution in Cyprus
The Xylophagou observation confirms that Calcinus tubularis forms part of the shallow rocky-bottom fauna of southeastern Cyprus.
Suitable habitats occur along much of the island’s rocky coastline, particularly where submerged rocks, crevices, calcareous surfaces and Posidonia oceanica meadows are present.
Because of its small size, camouflage and secretive behaviour, its actual distribution around Cyprus may be broader than the readily available observations suggest.
Global distribution
Calcinus tubularis is predominantly a Mediterranean species. It has been recorded throughout the western, central and eastern Mediterranean, including the coasts of southern Europe, northern Africa and the eastern Mediterranean.
Its range also extends into parts of the eastern Atlantic. Records exist from Madeira, the Azores, the Canary Islands, Cape Verde, Ascension Island and the southern coast of mainland Portugal.
Cyprus lies within the species’ natural distribution. It is not a Lessepsian migrant or an alien species introduced into the Mediterranean through the Suez Canal.
Ecological role
As an omnivorous collector and scavenger, Calcinus tubularis contributes to the recycling of organic material in coastal benthic ecosystems. It consumes detritus and small particles, helping transfer nutrients through the food web.
The crab is itself prey for fishes, octopuses and other larger benthic predators. Its transported shell may support communities of small epibionts, creating a mobile microhabitat.
Its dependence on empty shells demonstrates the close ecological connection between gastropods and hermit crabs. A decline in gastropods or the removal of shells from the seabed can reduce the number of suitable shelters.
Parasites and associated organisms
Rhizocephalan barnacles, probably belonging to the genus Septosaccus, have been reported as parasites of this species. These highly modified parasitic crustaceans grow within their host and may interfere with reproduction.
The shell-boring barnacle Trypetesa lampas has also been recorded. It can inhabit shells occupied by hermit crabs and feed on eggs carried by females.
Numerous non-parasitic organisms may colonize the exterior of an occupied shell, often increasing the hermit crab’s camouflage.
Relationship with humans
Calcinus tubularis is harmless to people. It is not venomous, and its small size prevents it from causing any serious injury.
Empty shells should not be removed indiscriminately from beaches and the seabed. Even apparently abandoned shells may contain small hermit crabs or provide future shelters.
Collecting living animals for marine aquaria may also affect local populations, especially when accompanied by the removal of large numbers of shells.
Conservation status
Calcinus tubularis has not received an individual global assessment for the IUCN Red List. Available information does not indicate that it is threatened throughout its entire natural range.
Local populations may nevertheless be affected by:
- destruction of shallow rocky habitats,
- pollution and declining water quality,
- loss of Posidonia oceanica meadows,
- coastal development,
- removal of empty shells,
- collection for marine aquaria.
Protecting natural rocky shores and maintaining clean coastal waters benefit this species and the wider community of small benthic organisms.
Classification
Documented English common name: Tube hermit crab
Greek common name: No established species-specific name located
Kingdom: Animalia
Phylum: Arthropoda
Subphylum: Crustacea
Class: Malacostraca
Order: Decapoda
Suborder: Pleocyemata
Infraorder: Anomura
Superfamily: Paguroidea
Family: Diogenidae
Genus: Calcinus
Species: Calcinus tubularis
Scientific name: Calcinus tubularis (Linnaeus, 1767)
Original combination: Cancer tubularis Linnaeus, 1767
Environment: Marine, benthic
Status in Cyprus: Native, non-endemic
IUCN status: Not Evaluated (NE)
Sources
World Register of Marine Species – Calcinus tubularis
University of Oldenburg – Calcinus tubularis, tube hermit crab
Biodiversity of Cyprus – Original photographic record
No comments:
Post a Comment