See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο

Underwater photos by Costas Constantinou

Below in English

Κείμενο George Konstantinou.

Υποβρύχιες φωτογραφίες Costas Constantinou.

Ένας εντυπωσιακός αυτόχθονος αστερίας της Κύπρου

Ο αγκαθωτός αστερίας, Marthasterias glacialis, είναι ένα μεγάλο και εντυπωσιακό εχινόδερμο της οικογένειας Asteriidae. Αποτελεί αυτόχθονο είδος της Μεσογείου και συναντάται επίσης στον ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό.

Στην Κύπρο ζει σε βραχώδεις και μεικτούς θαλάσσιους βυθούς. Παρά το όνομα «αστερίας», δεν είναι ψάρι αλλά θαλάσσιο ασπόνδυλο, συγγενικό με τους αχινούς, τα ολοθούρια και τους οφίουρους.

Η χαρακτηριστική επιφάνεια του σώματός του, με τις σειρές ισχυρών αγκαθιών, τον κάνει σχετικά εύκολο να διακριθεί από άλλα είδη αστεριών της Μεσογείου. Είναι δραστήριος θηρευτής και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη δομή των βενθικών θαλάσσιων κοινοτήτων.

Περιγραφή

Το σώμα του αποτελείται από έναν σχετικά μικρό κεντρικό δίσκο και συνήθως πέντε μακριούς, στενούς βραχίονες, οι οποίοι λεπταίνουν σταδιακά προς τις άκρες τους. Η αναλογία ανάμεσα στον μικρό δίσκο και στους επιμήκεις βραχίονες προσδίδει στο ζώο τη χαρακτηριστική αστεροειδή μορφή του.

Στην άνω πλευρά κάθε βραχίονα υπάρχουν τρεις εμφανείς επιμήκεις σειρές κωνικών αγκαθιών. Τα αγκάθια είναι συνήθως υπόλευκα και συχνά παρουσιάζουν πορφυρές ή μωβ αποχρώσεις στις άκρες τους.

Η κάτω πλευρά του σώματος φέρει πολυάριθμους ποδίσκους, γνωστούς ως βαδιστικούς ή σωληνοειδείς ποδίσκους. Οι ποδίσκοι είναι τοποθετημένοι σε αύλακες κατά μήκος της κάτω επιφάνειας των βραχιόνων και χρησιμοποιούνται για τη μετακίνηση, την προσκόλληση στον βυθό, τον χειρισμό της τροφής και το άνοιγμα των κελυφών ορισμένων θηραμάτων.

Στο κέντρο της κάτω πλευράς βρίσκεται το στόμα. Η θέση αυτή επιτρέπει στον αστερία να τοποθετείται απευθείας επάνω στο θήραμά του κατά τη σίτιση.

Αγκάθια και ποδολαβίδες

Γύρω από τα μεγαλύτερα αγκάθια υπάρχουν συστάδες μικροσκοπικών εξαρτημάτων που ονομάζονται ποδολαβίδες ή pedicellariae. Πρόκειται για μικρές δομές που μοιάζουν με λαβίδες και μπορούν να ανοίγουν και να κλείνουν.

Οι ποδολαβίδες βοηθούν στην προστασία της επιφάνειας του σώματος από μικρούς οργανισμούς, προνύμφες και σωματίδια που προσπαθούν να εγκατασταθούν επάνω της. Συμβάλλουν επίσης στον καθαρισμό του σώματος και μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά τη σύλληψη ή τον χειρισμό μικρών θηραμάτων.

Ο συνδυασμός των τριών σειρών αγκαθιών και των συστάδων ποδολαβίδων αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα γνωρίσματα για την αναγνώριση του είδους.

Τα αγκάθια δεν πρέπει να συγχέονται με δηλητηριώδη κεντριά. Ωστόσο, το ζώο πρέπει να παρατηρείται χωρίς άσκοπο χειρισμό, καθώς η απομάκρυνσή του από τον βυθό μπορεί να το τραυματίσει ή να προκαλέσει βλάβη στους σωληνοειδείς ποδίσκους του.

Χρωματισμός και μέγεθος

Ο χρωματισμός του Marthasterias glacialis παρουσιάζει σημαντική ποικιλία. Το σώμα μπορεί να είναι καστανό, γκριζοπράσινο, κιτρινωπό, κοκκινωπό ή πορφυρό. Συχνά εμφανίζονται διαφορετικές αποχρώσεις στο ίδιο άτομο, ιδιαίτερα γύρω από τα αγκάθια και στις άκρες των βραχιόνων.

Οι διαφορετικοί χρωματισμοί σχετίζονται με τη φυσική ποικιλομορφία του είδους και ενδέχεται να επηρεάζονται από την ηλικία, τον βιότοπο και τις τοπικές περιβαλλοντικές συνθήκες.

Το συνηθισμένο άνοιγμα του σώματος είναι περίπου 25–30 εκατοστά, αλλά μεγάλα άτομα μπορούν να φτάσουν περίπου τα 70 εκατοστά. Συγκαταλέγεται επομένως ανάμεσα στους μεγαλύτερους αστερίες της Μεσογείου και του ανατολικού Ατλαντικού.

Κίνηση και υδροφορικό σύστημα

Όπως όλοι οι αστερίες, το είδος διαθέτει υδροφορικό ή υδραγγειακό σύστημα. Πρόκειται για ένα δίκτυο εσωτερικών καναλιών που γεμίζει με θαλασσινό νερό και ελέγχει τη λειτουργία των πολυάριθμων σωληνοειδών ποδίσκων.

Με τη συντονισμένη έκταση και συστολή των ποδίσκων, ο αστερίας μπορεί να κινείται επάνω σε βράχους, άμμο, χαλίκια και άλλες επιφάνειες. Οι ποδίσκοι τού επιτρέπουν επίσης να παραμένει σταθερά προσκολλημένος στον βυθό όταν επικρατούν ισχυρά κύματα ή θαλάσσια ρεύματα.

Παρότι η κίνησή του φαίνεται αργή, είναι συνεχής και αποτελεσματική. Το ζώο μπορεί να ερευνά τον βυθό αναζητώντας τροφή και να προσεγγίζει συγκεντρώσεις δίθυρων μαλακίων ή άλλων πιθανών θηραμάτων.

Αναγέννηση

Το Marthasterias glacialis έχει την ικανότητα να αναγεννά τραυματισμένα ή χαμένα τμήματα των βραχιόνων του. Η αναγέννηση είναι αργή διαδικασία και απαιτεί σημαντική ενέργεια.

Η δυνατότητα αυτή δεν σημαίνει ότι ο αστερίας δεν τραυματίζεται όταν αποκόπτεται ένας βραχίονας. Η συλλογή, η κακομεταχείριση ή ο σκόπιμος τεμαχισμός μπορεί να προκαλέσουν σοβαρό τραυματισμό, μόλυνση ή θάνατο.

Για τον λόγο αυτό, οι αστερίες πρέπει να παραμένουν στο φυσικό τους περιβάλλον και να φωτογραφίζονται χωρίς να μετακινούνται ή να βγαίνουν από το νερό.

Διατροφή και τρόπος θήρευσης

Ο αγκαθωτός αστερίας είναι σαρκοφάγος, ευκαιριακός θηρευτής. Τρέφεται κυρίως με δίθυρα μαλάκια, όπως μύδια, καθώς και με γαστερόποδα, καρκινοειδή, άλλα εχινόδερμα και διάφορα βενθικά ασπόνδυλα.

Όταν επιτίθεται σε ένα δίθυρο μαλάκιο, προσκολλά τους σωληνοειδείς ποδίσκους στους δύο θυρεούς του κελύφους και ασκεί σταθερή δύναμη. Δεν χρειάζεται να ανοίξει πλήρως το κέλυφος· ένα πολύ μικρό άνοιγμα μπορεί να είναι αρκετό.

Ο αστερίας μπορεί να προεκτείνει μέρος του στομάχου του έξω από το στόμα και μέσα στο άνοιγμα του κελύφους. Η πέψη αρχίζει εξωτερικά και οι υγροποιημένοι ιστοί του θηράματος μεταφέρονται σταδιακά στο πεπτικό σύστημα.

Αυτός ο τρόπος σίτισης επιτρέπει στους αστερίες να καταναλώνουν ζώα που προστατεύονται από σκληρά κελύφη. Η διατροφή τους μπορεί να μεταβάλλεται ανάλογα με το βάθος, τον βιότοπο και τη διαθεσιμότητα των θηραμάτων.

Αναπαραγωγή και κύκλος ζωής

Το είδος αναπαράγεται κυρίως σεξουαλικά. Τα αρσενικά και τα θηλυκά απελευθερώνουν τους γαμέτες τους στο θαλασσινό νερό, όπου πραγματοποιείται εξωτερική γονιμοποίηση.

Από τα γονιμοποιημένα αυγά αναπτύσσονται μικροσκοπικές πλαγκτονικές προνύμφες. Οι προνύμφες παραμένουν για κάποιο χρονικό διάστημα στη στήλη του νερού και μπορούν να μεταφερθούν από τα θαλάσσια ρεύματα μακριά από τον τόπο γέννησής τους.

Μετά την ολοκλήρωση της προνυμφικής ανάπτυξης, εγκαθίστανται στον βυθό και μεταμορφώνονται σε νεαρούς αστερίες. Καθώς μεγαλώνουν, αποκτούν σταδιακά τη μορφή, τα αγκάθια και τον χρωματισμό των ενηλίκων.

Σε ορισμένες περιοχές του βορειοανατολικού Ατλαντικού έχουν παρατηρηθεί εποχικές συγκεντρώσεις ατόμων πριν από την ωοτοκία. Η ακριβής αναπαραγωγική περίοδος των πληθυσμών της Κύπρου δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς και δεν πρέπει να θεωρείται ότι ταυτίζεται απαραίτητα με εκείνη των βορειότερων πληθυσμών.

Βιότοπος και βάθος

Το Marthasterias glacialis μπορεί να ζήσει σε διαφορετικούς τύπους θαλάσσιου βυθού. Απαντά σε βραχώδεις ακτές, υποθαλάσσιους βράχους, χαλικώδεις και μεικτούς βυθούς, αμμώδεις ή λασπώδεις θέσεις και περιοχές με διάσπαρτες πέτρες.

Συναντάται από την κατώτερη μεσοπαλιρροϊκή και την πολύ ρηχή υποπαράκτια ζώνη μέχρι βάθη που πλησιάζουν τα 200 μέτρα. Η παρουσία του σε ένα τόσο μεγάλο εύρος βάθους δείχνει ότι μπορεί να προσαρμόζεται σε διαφορετικές συνθήκες φωτισμού, θερμοκρασίας, υδροδυναμισμού και διαθεσιμότητας τροφής.

Στη Μεσόγειο μπορεί επίσης να παρατηρηθεί κοντά σε λιβάδια Posidonia oceanica, ιδίως σε βραχώδεις θέσεις και ανοίγματα γύρω από τα λιβάδια, χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά σε αυτόν τον οικότοπο.

Εξάπλωση στην Κύπρο

Ο αγκαθωτός αστερίας αποτελεί φυσικό στοιχείο της θαλάσσιας πανίδας της Κύπρου. Μπορεί να παρατηρηθεί σε κατάλληλους βραχώδεις και μεικτούς βυθούς γύρω από το νησί, από ρηχές παράκτιες θέσεις μέχρι βαθύτερα νερά.

Η πραγματική εξάπλωσή του είναι πιθανό να είναι ευρύτερη από ό,τι δείχνουν οι διαθέσιμες παρατηρήσεις. Πολλά άτομα ζουν σε βάθη που δεν εξετάζονται συστηματικά από δύτες, ενώ ο χρωματισμός τους μπορεί να τα κάνει λιγότερο εμφανή επάνω στον βυθό.

Οι καταγραφές με σαφή ημερομηνία, ακριβή τοποθεσία, βάθος και φωτογραφική τεκμηρίωση μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση των γνώσεών μας για την κατανομή και την οικολογία του είδους στις κυπριακές θάλασσες.

Παγκόσμια εξάπλωση

Το είδος εξαπλώνεται στον ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό και στη Μεσόγειο Θάλασσα. Έχει καταγραφεί από τις βόρειες περιοχές του ανατολικού Ατλαντικού μέχρι τις ακτές της δυτικής Αφρικής, καθώς και σε πολλά τμήματα της Μεσογείου.

Παλαιότερες βιβλιογραφικές αναφορές απέδιδαν στο Marthasterias glacialis πολύ μεγαλύτερη εξάπλωση, η οποία περιλάμβανε και τη νότια Αφρική. Οι νοτιοαφρικανικοί πληθυσμοί αντιμετωπίζονται πλέον ταξινομικά ως διαφορετικό είδος, το Marthasterias africana. Επομένως, οι παλαιότεροι χάρτες κατανομής χρειάζονται προσεκτική ερμηνεία.

Η Κύπρος βρίσκεται μέσα στη φυσική μεσογειακή περιοχή εξάπλωσης του Marthasterias glacialis. Το είδος δεν θεωρείται ξενικό ή εισβλητικό στο νησί.

Οικολογικός ρόλος

Ως μεγάλος βενθικός θηρευτής, ο αγκαθωτός αστερίας μπορεί να επηρεάζει την αφθονία και την κατανομή των δίθυρων μαλακίων και άλλων ασπονδύλων. Με τη θήρευση συμβάλλει στη διατήρηση της ισορροπίας ανάμεσα σε διαφορετικές ομάδες οργανισμών του βυθού.

Η παρουσία του αυξάνει την πολυπλοκότητα των τροφικών σχέσεων στα βραχώδη και μεικτά οικοσυστήματα. Τα υπολείμματα της τροφής του μπορούν να αξιοποιηθούν από μικρότερα ζώα και αποικοδομητές.

Οι μεταβολές στην αφθονία μεγάλων θηρευτών, όπως οι αστερίες, μπορούν να προκαλέσουν αλυσιδωτές αλλαγές στις βενθικές κοινότητες. Για τον λόγο αυτό, η διατήρηση υγιών πληθυσμών αποτελεί μέρος της γενικότερης προστασίας της θαλάσσιας βιοποικιλότητας.

Απειλές και σχέση με τον άνθρωπο

Το είδος μπορεί να επηρεάζεται τοπικά από τη ρύπανση, την υποβάθμιση των παράκτιων βιοτόπων, τα εγκαταλελειμμένα αλιευτικά εργαλεία, τη μηχανική καταστροφή του βυθού και την ακούσια σύλληψη σε αλιευτικά εργαλεία.

Η συλλογή αστεριών για διακόσμηση ή ως αναμνηστικά προκαλεί επίσης άσκοπη θανάτωση. Οι αστερίες δεν πρέπει να απομακρύνονται από τη θάλασσα για φωτογράφιση, καθώς η παραμονή τους έξω από το νερό προκαλεί έντονη καταπόνηση και μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του σώματός τους.

Αν βρεθεί ένας αστερίας κατά τη διάρκεια κατάδυσης ή παρατήρησης με μάσκα, η καλύτερη πρακτική είναι να φωτογραφηθεί στη θέση όπου βρίσκεται, χωρίς ανασήκωμα, μετακίνηση ή επαφή με τους σωληνοειδείς ποδίσκους του.

Κατάσταση διατήρησης

Το Marthasterias glacialis δεν διαθέτει αυτοτελή παγκόσμια αξιολόγηση στην Κόκκινη Λίστα της IUCN και επομένως αναφέρεται ως μη αξιολογημένο – Not Evaluated (NE).

Η απουσία παγκόσμιας αξιολόγησης δεν σημαίνει ότι το είδος είναι οπωσδήποτε ασφαλές σε κάθε περιοχή. Οι τοπικοί πληθυσμοί μπορεί να επηρεάζονται από την ποιότητα του θαλάσσιου περιβάλλοντος, τη διαθεσιμότητα τροφής και την καταστροφή των βενθικών οικοτόπων.

Για την Κύπρο απαιτούνται περισσότερα συστηματικά δεδομένα σχετικά με την αφθονία, την ηλικιακή δομή, την αναπαραγωγή και τις πιθανές μακροχρόνιες μεταβολές των πληθυσμών του.

Ταξινόμηση

Κοινή ονομασία – Common name: Αγκαθωτός αστερίας – Spiny starfish
Βασίλειο – Kingdom: Animalia
Φύλο – Phylum: Echinodermata
Κλάση – Class: Asteroidea
Τάξη – Order: Forcipulatida
Οικογένεια – Family: Asteriidae
Γένος – Genus: Marthasterias
Είδος – Species: Marthasterias glacialis
Επιστημονική ονομασία – Scientific name: Marthasterias glacialis (Linnaeus, 1758)
Αρχική ονομασία – Original combination: Asterias glacialis Linnaeus, 1758
Περιβάλλον – Environment: Θαλάσσιο – Marine
Τρόπος διατροφής – Feeding type: Σαρκοφάγος, ευκαιριακός θηρευτής – Carnivorous, opportunistic predator
Κατάσταση στην Κύπρο – Status in Cyprus: Αυτόχθονο – Native
Κατάσταση στην IUCN – IUCN status: Δεν έχει αξιολογηθεί – Not Evaluated (NE)

Πηγές

World Register of Marine Species – Marthasterias glacialis

World Asteroidea Database – Marthasterias glacialis

Marine Life Information Network – Spiny starfish

SeaLifeBase – Marthasterias glacialis

Ocean Biodiversity Information System – Marthasterias glacialis

Global Biodiversity Information Facility – Marthasterias glacialis

University College Cork – Structural dynamics of a Marthasterias glacialis population

Scientia Marina – Food and depth-related diet of Marthasterias glacialis

Spiny starfish – Marthasterias glacialis (Linnaeus, 1758) – Cyprus

Text by George Konstantinou.

Underwater photos by Costas Constantinou.

A striking native starfish of Cyprus

The spiny starfish, Marthasterias glacialis, is a large and distinctive echinoderm belonging to the family Asteriidae. It is native to the Mediterranean Sea and also occurs in the eastern Atlantic Ocean.

In Cyprus it inhabits rocky and mixed seabeds. Despite being called a starfish, it is not a fish but a marine invertebrate related to sea urchins, sea cucumbers and brittle stars.

The characteristic surface of its body, with prominent rows of strong spines, makes it relatively easy to distinguish from other Mediterranean starfish. It is an active predator and plays an important role in the structure of benthic marine communities.

Description

The body consists of a relatively small central disc and usually five long, narrow arms that gradually taper towards their tips. The proportion between the small disc and the elongated arms gives the animal its characteristic star-shaped appearance.

Three conspicuous longitudinal rows of conical spines extend along the upper surface of each arm. The spines are generally whitish and often have purple or violet tips.

The underside of the body carries numerous tube feet arranged in grooves along the arms. These are used for movement, attachment to the seabed, handling food and pulling apart the shells of certain prey.

The mouth is situated in the centre of the underside. This position allows the starfish to place itself directly over its prey while feeding.

Spines and pedicellariae

Clusters of microscopic structures called pedicellariae surround the larger spines. These are small pincer-like appendages capable of opening and closing.

The pedicellariae help protect the body surface from small organisms, larvae and particles attempting to settle on it. They also contribute to cleaning the body and may assist in capturing or handling small prey.

The combination of three rows of large spines and surrounding clusters of pedicellariae is one of the most important identification features of the species.

The spines should not be confused with venomous stings. Nevertheless, the animal should be observed without unnecessary handling because lifting it from the seabed may injure it or damage its delicate tube feet.

Colour and size

The colour of Marthasterias glacialis is highly variable. Individuals may be brown, greyish green, yellowish, reddish or purple. Different colours often occur on the same animal, particularly around the spines and towards the tips of the arms.

This variation is part of the natural diversity of the species and may also be influenced by age, habitat and local environmental conditions.

The usual body diameter is approximately 25–30 centimetres, although large individuals can reach about 70 centimetres across. It is therefore one of the largest starfish occurring in the Mediterranean and eastern Atlantic.

Movement and the water vascular system

Like other starfish, the species possesses a water vascular system. This is an internal network of canals filled with seawater that controls the operation of the numerous tube feet.

Through the coordinated extension and contraction of the tube feet, the starfish can move over rocks, sand, gravel and other surfaces. The feet also enable it to remain firmly attached to the seabed in areas exposed to strong waves or currents.

Although its movement appears slow, it is continuous and effective. The animal can explore the seabed while searching for food and approach concentrations of bivalves or other potential prey.

Regeneration

Marthasterias glacialis can regenerate damaged or lost portions of its arms. Regeneration is a slow process that requires considerable energy.

This ability does not mean that the starfish is unharmed when an arm is removed. Collection, rough handling or deliberate cutting can result in severe injury, infection or death.

Starfish should therefore remain in their natural environment and should be photographed without being moved or removed from the water.

Diet and feeding behaviour

The spiny starfish is a carnivorous, opportunistic predator. It feeds mainly on bivalve molluscs such as mussels, as well as gastropods, crustaceans, other echinoderms and various benthic invertebrates.

When attacking a bivalve, it attaches its tube feet to both valves and applies steady pressure. It does not need to open the shell completely; a very small gap may be sufficient.

The starfish can extend part of its stomach through its mouth and into the opening of the shell. Digestion begins outside the body, and the liquefied tissues of the prey are gradually transferred into the digestive system.

This feeding method allows starfish to consume animals protected by hard shells. Their diet may vary according to depth, habitat and the availability of suitable prey.

Reproduction and life cycle

The species reproduces mainly sexually. Males and females release their gametes into the surrounding seawater, where external fertilisation takes place.

The fertilised eggs develop into microscopic planktonic larvae. These remain in the water column for a period and may be transported considerable distances by marine currents.

After completing larval development, they settle on the seabed and undergo metamorphosis into juvenile starfish. As they grow, they gradually acquire the form, spines and colouration of the adults.

Seasonal aggregations preceding spawning have been observed in some northeastern Atlantic populations. The precise reproductive season of the Cypriot population has not been sufficiently documented and should not automatically be assumed to be identical to that of more northerly populations.

Habitat and depth

Marthasterias glacialis can live on several types of seabed. It occurs along rocky shores and underwater rock faces, as well as on gravel, mixed sediment, sand, mud and areas containing scattered stones.

It has been recorded from the lower intertidal and very shallow subtidal zone to depths approaching 200 metres. Its presence across such a wide depth range demonstrates an ability to tolerate different conditions of light, temperature, water movement and food availability.

In the Mediterranean it may also occur near Posidonia oceanica meadows, particularly on rocks and in open areas around the meadows, although it is not restricted to this habitat.

Distribution in Cyprus

The spiny starfish is a natural component of the marine fauna of Cyprus. It can be encountered on suitable rocky and mixed seabeds around the island, from shallow coastal sites to deeper waters.

Its actual distribution is probably wider than the available observations suggest. Many individuals inhabit depths that are not routinely surveyed by divers, while their variable colouration may make them difficult to notice against the seabed.

Records accompanied by a clear date, precise locality, depth and photographic documentation can help improve our understanding of the distribution and ecology of the species in Cypriot waters.

Global distribution

The species occurs in the eastern Atlantic Ocean and the Mediterranean Sea. It has been recorded from northern parts of the eastern Atlantic southwards to the coast of West Africa, as well as throughout many regions of the Mediterranean.

Older literature sometimes attributed a much wider distribution to Marthasterias glacialis, including southern Africa. The southern African populations are now treated taxonomically as a separate species, Marthasterias africana. Older distribution maps must therefore be interpreted carefully.

Cyprus lies within the natural Mediterranean range of Marthasterias glacialis. The species is neither alien nor invasive on the island.

Ecological role

As a large benthic predator, the spiny starfish can influence the abundance and distribution of bivalves and other invertebrates. Through predation, it contributes to maintaining the balance between different groups of seabed organisms.

Its presence increases the complexity of food-web relationships in rocky and mixed-bottom ecosystems. Remains from its meals may also be consumed by smaller animals and decomposers.

Changes in the abundance of large predators such as starfish may produce cascading effects throughout benthic communities. Maintaining healthy populations is therefore part of the broader protection of marine biodiversity.

Threats and relationship with humans

The species may be affected locally by pollution, degradation of coastal habitats, abandoned fishing gear, mechanical disturbance of the seabed and accidental capture in fishing equipment.

The collection of starfish for decoration or as souvenirs also causes unnecessary mortality. Starfish should not be removed from the sea for photographs, as exposure to air causes severe stress and can interfere with normal body functions.

When a starfish is encountered during diving or snorkelling, the best practice is to photograph it in its original position without lifting, moving or touching its tube feet.

Conservation status

Marthasterias glacialis does not have an individual global assessment on the IUCN Red List and is therefore reported as Not Evaluated (NE).

The absence of a global assessment does not necessarily mean that the species is secure in every locality. Populations may be affected by marine environmental quality, the availability of prey and the destruction or alteration of benthic habitats.

More systematic information is required in Cyprus concerning its abundance, population structure, reproductive biology and possible long-term population changes.

Classification

Common name: Spiny starfish
Kingdom: Animalia
Phylum: Echinodermata
Class: Asteroidea
Order: Forcipulatida
Family: Asteriidae
Genus: Marthasterias
Species: Marthasterias glacialis
Scientific name: Marthasterias glacialis (Linnaeus, 1758)
Original combination: Asterias glacialis Linnaeus, 1758
Environment: Marine
Feeding type: Carnivorous, opportunistic predator
Status in Cyprus: Native
IUCN status: Not Evaluated (NE)