Below in English
Κείμενο George Konstantinou.
Η Θαλασσομπεκάτσα στην Κύπρο
Η Θαλασσομπεκάτσα ή Σιγλίγουρος (Numenius phaeopus) είναι ένα μεγάλο μεταναστευτικό παρυδάτιο πουλί της οικογένειας Scolopacidae. Ανήκει στο γένος Numenius, στο οποίο περιλαμβάνονται οι τουρλίδες και άλλα συγγενικά είδη με χαρακτηριστικό μακρύ και κυρτό προς τα κάτω ράμφος. Αναπαράγεται στις ψυχρές και υποαρκτικές περιοχές της Ευρασίας και πραγματοποιεί μεγάλες εποχικές μετακινήσεις προς θερμότερες περιοχές της Αφρικής και της νότιας Ασίας.
Η Κύπρος δεν αποτελεί περιοχή αναπαραγωγής του είδους. Η Θαλασσομπεκάτσα εμφανίζεται στο νησί κυρίως ως μεταναστευτικός επισκέπτης κατά την εαρινή και τη φθινοπωρινή αποδημία. Η γεωγραφική θέση της Κύπρου ανάμεσα στην Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική την καθιστά σημαντικό σταθμό ξεκούρασης και ανεφοδιασμού για πολλά μεταναστευτικά πουλιά. Οι παρατηρήσεις του είδους αφορούν συνήθως μεμονωμένα άτομα ή μικρές ομάδες σε παράκτιους υγροτόπους.
Οι φωτογραφίες και τα βίντεο της παρούσας ανάρτησης λήφθηκαν στο Μενεού στις 24 Σεπτεμβρίου 2017 από τον George Konstantinou.
Αναγνώριση και μορφολογία
Πρόκειται για αρκετά μεγάλο παρυδάτιο πουλί, με μήκος σώματος περίπου 37–47 εκατοστά και άνοιγμα φτερών περίπου 75–90 εκατοστά. Το φτέρωμά του είναι κυρίως γκριζοκάστανο, με πολυάριθμες σκούρες ραβδώσεις που προσφέρουν αποτελεσματική κάλυψη όταν το πουλί βρίσκεται σε λασπώδεις, αμμώδεις ή βραχώδεις ακτές.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι το μακρύ ράμφος, το οποίο κάμπτεται προς τα κάτω και συνήθως παρουσιάζει εντονότερη καμπύλη κοντά στην άκρη. Το ράμφος των θηλυκών είναι κατά κανόνα μακρύτερο από εκείνο των αρσενικών. Στο κεφάλι διακρίνονται μια ανοιχτόχρωμη κεντρική λωρίδα στην κορυφή, δύο σκούρες πλευρικές λωρίδες και ευδιάκριτα ανοιχτόχρωμα υπερόφρυα. Αυτός ο συνδυασμός αποτελεί ένα από τα ασφαλέστερα γνωρίσματα αναγνώρισης του είδους.
Τα δύο φύλα έχουν παρόμοιο χρωματισμό. Τα νεαρά πουλιά μοιάζουν αρκετά με τα ενήλικα, αλλά τα φτερά της ράχης παρουσιάζουν συχνά πιο εμφανή ανοιχτόχρωμα ή καστανόξανθα περιθώρια.
Διάκριση από την Ευρασιατική Τουρλίδα
Η Θαλασσομπεκάτσα μπορεί να συγχέεται με την αισθητά μεγαλύτερη Ευρασιατική Τουρλίδα (Numenius arquata). Η Θαλασσομπεκάτσα είναι μικρότερη και πιο συμπαγής, με αναλογικά κοντύτερο ράμφος. Επιπλέον, φέρει έντονες λωρίδες στην κορυφή του κεφαλιού και εμφανή ανοιχτόχρωμα υπερόφρυα, χαρακτηριστικά που δεν είναι τόσο έντονα στην Ευρασιατική Τουρλίδα.
Κατά την πτήση φαίνονται τα μακριά και σχετικά μυτερά φτερά της. Στους ευρασιατικούς πληθυσμούς είναι συνήθως ευδιάκριτη μια λευκή περιοχή στο ουροπύγιο και στο κάτω μέρος της ράχης, η οποία σχηματίζει μια ανοιχτόχρωμη σφήνα.
Φωνή
Η φωνή της Θαλασσομπεκάτσας είναι από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματά της. Αποτελείται συνήθως από μια γρήγορη, κυματιστή σειρά σφυριγμάτων, η οποία μπορεί να αποδοθεί ως επαναλαμβανόμενο «πι-πι-πι-πι-πι-πι». Η φωνή ακούγεται συχνά όταν το πουλί πετά, ακόμη και πριν γίνει ορατό.
Η αγγλική λέξη “Whimbrel” θεωρείται ηχομιμητική και πιθανότατα προέρχεται από την ιδιαίτερη σφυριχτή φωνή του πουλιού.
Εξάπλωση και μετανάστευση
Το είδος αναπαράγεται σε εκτεταμένες περιοχές της βόρειας Ευρώπης και της Ασίας, κυρίως σε τούνδρες, τυρφώνες, υγρά λιβάδια και ανοικτές υποαρκτικές εκτάσεις. Μετά την περίοδο αναπαραγωγής, οι πληθυσμοί μετακινούνται προς τις ακτές της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, της νότιας Ασίας και άλλων θερμότερων περιοχών.
Πρόκειται για ισχυρό μεταναστευτικό πουλί, ικανό να διανύει μεγάλες αποστάσεις ανάμεσα στις περιοχές αναπαραγωγής και διαχείμασης. Κατά τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών εξαρτάται από ένα δίκτυο παράκτιων υγροτόπων, εκβολών, αλυκών και παλιρροϊκών πεδίων, όπου μπορεί να ξεκουραστεί και να αναπληρώσει τα ενεργειακά του αποθέματα.
Παρουσία και βιότοποι στην Κύπρο
Στην Κύπρο η Θαλασσομπεκάτσα παρατηρείται κυρίως κοντά στην ακτή. Προτιμά αλυκές, λασποτόπια, αμμώδεις παραλίες, βραχώδεις ακτές, παράκτιες λιμνοθάλασσες, εκβολές χειμάρρων και ρηχά νερά. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί στις όχθες φραγμάτων ή άλλων εσωτερικών υγροτόπων, ιδιαίτερα κατά τη μετανάστευση.
Σε περιοχές όπως το Μενεού, όπου συνυπάρχουν ακτογραμμή, αλυκές, υγρές εκτάσεις και ανοικτές παραλίες, το είδος βρίσκει κατάλληλες θέσεις για τροφοληψία και προσωρινή ανάπαυση. Η παρουσία του εξαρτάται από τις μεταναστευτικές συνθήκες, τη στάθμη του νερού, την αφθονία της τροφής και τον βαθμό ανθρώπινης ενόχλησης.
Διατροφή και τρόπος τροφοληψίας
Η Θαλασσομπεκάτσα τρέφεται κυρίως με ασπόνδυλα. Χρησιμοποιεί το μακρύ, κυρτό ράμφος της για να ανιχνεύει τη μαλακή λάσπη και την άμμο, αναζητώντας σκουλήκια, μαλάκια, καρκινοειδή και άλλους μικρούς οργανισμούς. Μπορεί επίσης να συλλέγει καβούρια, έντομα και άλλη λεία απευθείας από την επιφάνεια.
Η ελαφρά κυρτή μορφή του ράμφους επιτρέπει στο πουλί να φτάνει σε θηράματα που κρύβονται βαθύτερα στο υπόστρωμα ή ανάμεσα σε πέτρες και θαλάσσια φυτά. Στις βόρειες περιοχές αναπαραγωγής καταναλώνει επίσης έντομα και, σε ορισμένες εποχές, καρπούς και μούρα. Πριν από τη μετανάστευση αυξάνει την πρόσληψη τροφής ώστε να συγκεντρώσει τα απαραίτητα αποθέματα λίπους.
Αναπαραγωγή
Η Θαλασσομπεκάτσα δεν αναπαράγεται στην Κύπρο. Στις βόρειες περιοχές εξάπλωσής της φωλιάζει στο έδαφος, σε ανοικτές τούνδρες, υγρά λιβάδια, τυρφώνες και χαμηλή βλάστηση. Η φωλιά είναι μια απλή κοιλότητα στο έδαφος, επενδυμένη με μικρή ποσότητα φυτικού υλικού.
Η γέννα αποτελείται συνήθως από τέσσερα αυγά, αν και μπορεί να περιλαμβάνει από τρία έως πέντε. Οι δύο γονείς συμμετέχουν στην επώαση και στην προστασία της περιοχής της φωλιάς. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφυγοι: εγκαταλείπουν τη φωλιά λίγο μετά την εκκόλαψη και μπορούν να κινούνται και να αναζητούν τροφή υπό την επίβλεψη των ενηλίκων.
Κατά την περίοδο αναπαραγωγής τα ενήλικα υπερασπίζονται έντονα τη φωλιά και τους νεοσσούς. Εκτελούν πτήσεις συναγερμού και μπορεί να επιτεθούν σε αρπακτικά ή άλλα ζώα που πλησιάζουν υπερβολικά.
Συμπεριφορά
Εκτός της αναπαραγωγικής περιόδου η Θαλασσομπεκάτσα είναι συχνά κοινωνική και μπορεί να παρατηρηθεί σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες. Κατά την τροφοληψία περπατά σταθερά στην ακτή, σταματώντας συχνά για να εξετάσει το υπόστρωμα ή να εισαγάγει το ράμφος της στη λάσπη.
Είναι γενικά επιφυλακτικό πουλί και διατηρεί απόσταση από τους ανθρώπους. Όταν αισθανθεί κίνδυνο, απομακρύνεται με γρήγορη πτήση, εκπέμποντας συχνά τη χαρακτηριστική σφυριχτή φωνή του. Σε ασφαλείς θέσεις μπορεί να συγκεντρώνεται μαζί με άλλα παρυδάτια πουλιά για ανάπαυση, ιδιαίτερα όταν οι διαθέσιμες περιοχές τροφοληψίας καλύπτονται από νερό.
Οικολογική σημασία
Ως θηρευτής παράκτιων ασπονδύλων, η Θαλασσομπεκάτσα συμμετέχει στη λειτουργία των παράκτιων και υγροτοπικών οικοσυστημάτων. Παράλληλα αποτελεί μέρος της τροφικής αλυσίδας και μπορεί να χρησιμεύσει ως λεία για μεγαλύτερα αρπακτικά.
Η παρουσία μεταναστευτικών παρυδάτιων πουλιών αποτελεί ένδειξη της οικολογικής αξίας ενός υγροτόπου. Οι χώροι όπου τα πουλιά μπορούν να τραφούν και να αναπαυθούν χωρίς έντονη ενόχληση είναι απαραίτητοι για την ολοκλήρωση των μακρινών μεταναστευτικών τους ταξιδιών.
Απειλές και προστασία
Παρόλο που το είδος αξιολογείται παγκοσμίως ως Μειωμένου Ενδιαφέροντος – Least Concern (LC), εξακολουθεί να επηρεάζεται από την απώλεια και υποβάθμιση των παράκτιων υγροτόπων. Η οικιστική και τουριστική ανάπτυξη, η αποξήρανση υγρών περιοχών, η ρύπανση, η αλλοίωση των ακτών και η έντονη ανθρώπινη παρουσία περιορίζουν τους ασφαλείς χώρους τροφοληψίας και ανάπαυσης.
Η ενόχληση από πεζούς, οχήματα, σκύλους, θαλάσσιες δραστηριότητες και φωτογράφους μπορεί να αναγκάζει τα πουλιά να πετούν επανειλημμένα. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία κατά τη μετανάστευση, όταν χρειάζονται χρόνο και ενέργεια για να αναπληρώσουν τα αποθέματά τους. Πρόσθετες πιέσεις αποτελούν η παράνομη θανάτωση κατά μήκος των μεταναστευτικών διαδρομών και οι μεταβολές των βόρειων περιοχών αναπαραγωγής εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.
Η διατήρηση των αλυκών, των παράκτιων λιμνοθαλασσών, των λασποτόπων και των φυσικών ακτών της Κύπρου είναι σημαντική όχι μόνο για τη Θαλασσομπεκάτσα αλλά και για πολλά άλλα μεταναστευτικά παρυδάτια πουλιά. Το είδος περιλαμβάνεται επίσης στα μεταναστευτικά υδρόβια πουλιά τα οποία καλύπτονται από τη Συμφωνία AEWA.
Υπεύθυνη παρατήρηση και φωτογράφιση
Η παρατήρηση πρέπει να πραγματοποιείται από αρκετή απόσταση, με τη χρήση κιαλιών ή τηλεφακού. Δεν πρέπει να πλησιάζουμε επίμονα το πουλί, να το περικυκλώνουμε ή να το αναγκάζουμε να πετάξει για να εξασφαλίσουμε καλύτερη φωτογραφία. Οι σκύλοι πρέπει να παραμένουν υπό έλεγχο κοντά σε περιοχές όπου ξεκουράζονται παρυδάτια πουλιά.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε αλυκές, λασποτόπια και στενές παράκτιες λωρίδες, επειδή τα πουλιά μπορεί να μην έχουν άλλη ασφαλή θέση για να μετακινηθούν. Η καλύτερη παρατήρηση είναι εκείνη που δεν μεταβάλλει τη φυσική συμπεριφορά του ζώου.
Ετυμολογία και επιστημονική ονομασία
Ο Κάρολος Λινναίος περιέγραψε το είδος το 1758 με την ονομασία Scolopax phaeopus. Αργότερα μεταφέρθηκε στο γένος Numenius. Η ονομασία Numenius προέρχεται από αρχαία ελληνική ονομασία πουλιού και έχει συσχετιστεί με τις λέξεις «νέος» και «μήνη», δηλαδή νέα σελήνη, λόγω της ημισεληνοειδούς καμπύλης του ράμφους.
Το ειδικό επίθετο phaeopus προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «φαιός», που σημαίνει σκοτεινός ή σταχτόχρωμος, και «πους», που σημαίνει πόδι.
Νεότερη ταξινομική σημείωση
Στο παρελθόν οι πληθυσμοί της Ευρασίας και της Αμερικής περιλαμβάνονταν ευρέως στο ίδιο είδος με την κοινή αγγλική ονομασία “Whimbrel”. Σύγχρονες ταξινομικές προσεγγίσεις, περιλαμβανομένου του παγκόσμιου καταλόγου AviList, αναγνωρίζουν πλέον το Eurasian Whimbrel (Numenius phaeopus) και το Hudsonian Whimbrel (Numenius hudsonicus) ως δύο διαφορετικά είδη.
Η αλλαγή βασίζεται σε γενετικά δεδομένα και σε σταθερές διαφορές στο φτέρωμα και σε άλλα χαρακτηριστικά. Επειδή ορισμένες πηγές δεν έχουν ακόμη υιοθετήσει τον διαχωρισμό, παλαιότερες αναφορές για την παγκόσμια εξάπλωση του Numenius phaeopus μπορεί να περιλαμβάνουν και τους αμερικανικούς πληθυσμούς. Τα πουλιά που εμφανίζονται στην Κύπρο ανήκουν στο ευρασιατικό είδος Numenius phaeopus.
Ταξινόμηση – Classification
Βασίλειο – Kingdom: Animalia
Συνομοταξία – Phylum: Chordata
Κλάση – Class: Aves
Τάξη – Order: Charadriiformes
Οικογένεια – Family: Scolopacidae – Sandpipers and allies
Γένος – Genus: Numenius Brisson, 1760
Είδος – Species: Numenius phaeopus (Linnaeus, 1758)
Αρχικός συνδυασμός – Original combination: Scolopax phaeopus Linnaeus, 1758
Αγγλικά κοινά ονόματα – English common names: Eurasian Whimbrel, Whimbrel
Ελληνικά και κυπριακά κοινά ονόματα – Greek and Cypriot common names: Θαλασσομπεκάτσα, Σιγλίγουρος
Κατάσταση στην Κύπρο – Status in Cyprus: Μεταναστευτικός επισκέπτης, κυρίως κατά την εαρινή και φθινοπωρινή αποδημία
Παγκόσμια κατηγορία IUCN – Global IUCN category: Μειωμένου Ενδιαφέροντος – Least Concern (LC)
Πηγές
BirdLife International – Eurasian Whimbrel species factsheet
EURING – Bird Migration Atlas: Whimbrel
BirdLife Cyprus – Birdwatching in Cyprus
Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds – AEWA
AviList – The Global Avian Checklist
Αρχική ανάρτηση και φωτογραφικό υλικό – Biodiversity of Cyprus by George Konstantinou
Text by George Konstantinou.
The Eurasian Whimbrel in Cyprus
The Eurasian Whimbrel (Numenius phaeopus) is a large migratory wader belonging to the family Scolopacidae. It is a member of the genus Numenius, which includes the curlews and their close relatives, all distinguished by their long, downward-curving bills. The species breeds across cold and subarctic parts of Eurasia and undertakes long seasonal migrations to warmer regions of Africa and southern Asia.
Cyprus is not part of its breeding range. On the island, the Eurasian Whimbrel occurs primarily as a passage migrant during spring and autumn. Cyprus’s position between Europe, Asia and Africa makes it an important resting and refuelling station for migratory birds. Records generally involve single birds or small groups using coastal wetlands and shorelines.
The photographs and videos accompanying this post were taken at Meneou on 24 September 2017 by George Konstantinou.
Identification and appearance
The Eurasian Whimbrel is a fairly large wader, measuring approximately 37–47 centimetres in length, with a wingspan of about 75–90 centimetres. Its plumage is predominantly greyish brown, with extensive darker streaking that provides effective camouflage on muddy, sandy and rocky shores.
Its most conspicuous feature is the long bill, which curves downwards and usually becomes more strongly curved toward the tip. Females generally have longer bills than males. The head carries a pale central crown stripe bordered by two dark crown stripes, together with strong pale supercilia. This distinctive head pattern is one of the most reliable identification features.
The sexes are similar in plumage. Juveniles resemble adults but frequently have more obvious pale or buff margins on the feathers of the upperparts.
Separation from the Eurasian Curlew
The Eurasian Whimbrel can be confused with the considerably larger Eurasian Curlew (Numenius arquata). The Whimbrel is smaller and more compact, with a proportionately shorter bill. Its boldly striped crown and prominent pale supercilia are also much more clearly defined than those of the Eurasian Curlew.
In flight, it shows long, relatively pointed wings. Eurasian populations usually display a conspicuous white rump and lower-back area, forming a pale wedge extending up the back.
Voice
The voice is one of the species’ most distinctive characteristics. Its usual call is a rapid, rippling series of whistles, often rendered as a repeated “pi-pi-pi-pi-pi-pi”. The call is frequently heard from birds in flight before they become visible.
The English name “Whimbrel” is considered onomatopoeic and is probably derived from the bird’s characteristic whistling call.
Distribution and migration
The species breeds across extensive areas of northern Europe and Asia, principally on tundra, peatlands, wet moorland and open subarctic landscapes. After breeding, its populations migrate toward the coasts of Africa, the Middle East, southern Asia and other warmer regions.
It is a powerful long-distance migrant capable of travelling great distances between its breeding and wintering grounds. During these journeys, it depends on a network of coastal wetlands, estuaries, salt lakes and tidal flats where it can rest and replenish its energy reserves.
Occurrence and habitats in Cyprus
In Cyprus, Eurasian Whimbrels are encountered mainly near the coast. They use salt lakes, mudflats, sandy beaches, rocky shores, coastal lagoons, river mouths and shallow waters. Migrants may also visit reservoir margins and other inland wetlands.
At places such as Meneou, where coastline, salt-lake habitats, wet ground and open beaches occur together, the species can find suitable feeding and temporary resting areas. Its occurrence depends on migration conditions, water levels, food availability and the degree of human disturbance.
Diet and feeding
The Eurasian Whimbrel feeds primarily on invertebrates. It uses its long, curved bill to probe soft mud and sand for worms, molluscs, crustaceans and other small organisms. It also picks crabs, insects and other prey directly from the surface.
The shape of the bill allows it to reach prey concealed deeper in the substrate or among stones and marine vegetation. On its northern breeding grounds it also consumes insects and, seasonally, fruits and berries. Before migration, birds increase their food intake to accumulate the fat reserves needed for long-distance flight.
Breeding
The Eurasian Whimbrel does not breed in Cyprus. In its northern breeding range, it nests on the ground in open tundra, wet moorland, peatlands and areas of low vegetation. The nest is a shallow scrape lined with a small amount of plant material.
A typical clutch contains four eggs, although three to five may be laid. Both parents participate in incubation and in defending the nesting area. The chicks are precocial and leave the nest soon after hatching, moving and feeding under the supervision of the adults.
Breeding adults defend their nests and young vigorously. They perform alarm flights and may attack predators or other animals approaching too closely.
Behaviour
Outside the breeding season, Eurasian Whimbrels are often sociable and may occur in small or larger groups. While feeding, they walk steadily along the shore, frequently stopping to inspect the substrate or insert their bills into soft mud.
They are generally wary and keep their distance from people. When disturbed, they take flight quickly, often giving their characteristic rippling whistle. At safe sites they may roost with other waders, especially when feeding areas are covered by rising water.
Ecological importance
As a predator of coastal invertebrates, the Eurasian Whimbrel participates in the ecological functioning of wetland and shoreline ecosystems. It also forms part of the wider food web and may itself be taken by larger predators.
The presence of migratory waders is an indication of the ecological value of a wetland. Sites where birds can feed and rest without repeated disturbance are essential for the successful completion of their long migratory journeys.
Threats and conservation
Although the species is currently evaluated globally as Least Concern (LC), it remains affected by the loss and degradation of coastal wetlands. Residential and tourism development, wetland drainage, pollution, alteration of natural shorelines and intense human activity reduce the availability of safe feeding and resting sites.
Disturbance from pedestrians, vehicles, dogs, water-based activities and photographers may repeatedly force birds to fly. This is especially significant during migration, when they need to conserve energy and rebuild their reserves. Additional pressures include illegal killing along migration routes and climate-related changes to northern breeding habitats.
The protection of Cyprus’s salt lakes, coastal lagoons, mudflats and natural shorelines is important not only for the Eurasian Whimbrel but also for many other migratory waders. The species is among the migratory waterbirds covered by the Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds (AEWA).
Responsible observation and photography
Observers should remain at a suitable distance and use binoculars or telephoto lenses. Birds should never be pursued, surrounded or deliberately flushed merely to obtain a closer photograph. Dogs should be kept under control near areas used by resting or feeding waders.
Particular care is needed around salt lakes, mudflats and narrow coastal strips, where birds may have no alternative safe location. The best wildlife observation is one that does not alter the animal’s natural behaviour.
Etymology and scientific name
Carl Linnaeus described the species in 1758 under the name Scolopax phaeopus. It was later transferred to the genus Numenius. The name Numenius derives from an ancient Greek bird name and has been associated with the words for “new” and “moon”, referring to the crescent-like curve of the bill.
The specific epithet phaeopus is derived from the Ancient Greek words phaios, meaning dusky or grey, and pous, meaning foot.
Recent taxonomic note
Historically, the Eurasian and American populations were widely treated as a single species under the common name “Whimbrel”. Modern taxonomic treatments, including the global AviList checklist, now recognize the Eurasian Whimbrel (Numenius phaeopus) and the Hudsonian Whimbrel (Numenius hudsonicus) as separate species.
The separation is supported by genetic evidence and consistent plumage differences. Because not every source has yet adopted the split, older accounts of the worldwide distribution of Numenius phaeopus may include American populations. Birds occurring in Cyprus belong to the Eurasian species Numenius phaeopus.
Classification – Ταξινόμηση
Kingdom – Βασίλειο: Animalia
Phylum – Συνομοταξία: Chordata
Class – Κλάση: Aves
Order – Τάξη: Charadriiformes
Family – Οικογένεια: Scolopacidae – Sandpipers and allies
Genus – Γένος: Numenius Brisson, 1760
Species – Είδος: Numenius phaeopus (Linnaeus, 1758)
Original combination – Αρχικός συνδυασμός: Scolopax phaeopus Linnaeus, 1758
English common names – Αγγλικά κοινά ονόματα: Eurasian Whimbrel, Whimbrel
Greek and Cypriot common names – Ελληνικά και κυπριακά κοινά ονόματα: Θαλασσομπεκάτσα, Σιγλίγουρος
Status in Cyprus – Κατάσταση στην Κύπρο: Passage migrant, principally during spring and autumn migration
Global IUCN category – Παγκόσμια κατηγορία IUCN: Least Concern (LC) – Μειωμένου Ενδιαφέροντος
Sources
BirdLife International – Eurasian Whimbrel species factsheet
EURING – Bird Migration Atlas: Whimbrel
BirdLife Cyprus – Birdwatching in Cyprus
Agreement on the Conservation of African-Eurasian Migratory Waterbirds – AEWA
AviList – The Global Avian Checklist
Original post and photographic material – Biodiversity of Cyprus by George Konstantinou
No comments:
Post a Comment