Below in English
Κείμενο George Konstantinou
Υποβρύχιες φωτογραφίες Costas Constantinou
Η Sphyraena sphyraena, γνωστή ως μεσογειακός ή ευρωπαϊκός λούτσος, είναι μεγάλο αρπακτικό ψάρι της οικογένειας Sphyraenidae. Στην Κύπρο είναι γνωστή με τις ονομασίες λούτσος, σφύραινα και σφύρνα. Απαντάται στις παράκτιες και ανοικτές θάλασσες του νησιού και αποτελεί φυσικό στοιχείο της ιχθυοπανίδας της Μεσογείου.
Το μακρύ υδροδυναμικό σώμα, η μυτερή κεφαλή, η προεξέχουσα κάτω γνάθος και τα μεγάλα κοφτερά δόντια δείχνουν έναν θηρευτή προσαρμοσμένο στην αιφνιδιαστική επίθεση και στην καταδίωξη άλλων ψαριών.
Περιγραφή
Το σώμα είναι πολύ επιμήκες, σχετικά συμπιεσμένο και σχεδόν κυλινδρικό σε εγκάρσια τομή. Καλύπτεται από μικρά κυκλοειδή λέπια. Η ράχη έχει συνήθως γκριζοπράσινο, γαλαζωπό ή σκούρο γκρι χρώμα, ενώ οι πλευρές και η κοιλιά είναι ασημόλευκες.
Σε φρέσκα άτομα μπορεί να διακρίνεται μια κιτρινωπή επιμήκης ζώνη παράλληλα προς την πλευρική γραμμή. Στο άνω μέρος του σώματος εμφανίζονται περίπου 20–22 σκούρες εγκάρσιες ζώνες. Στη Sphyraena sphyraena οι ζώνες αυτές περιορίζονται κυρίως στη ράχη και συνήθως δεν κατεβαίνουν έντονα στις πλευρές κάτω από την πλευρική γραμμή.
Η κεφαλή είναι μακριά και μυτερή. Το στόμα είναι μεγάλο και η κάτω γνάθος προεξέχει εμφανώς μπροστά από την άνω. Οι γνάθοι και η υπερώα φέρουν μεγάλα, αιχμηρά δόντια διαφορετικού μεγέθους, ορισμένα από τα οποία μοιάζουν με κυνόδοντες.
Πτερύγια
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της οικογένειας είναι τα δύο μικρά και ευδιάκριτα χωρισμένα ραχιαία πτερύγια.
Το πρώτο ραχιαίο πτερύγιο φέρει πέντε σκληρές άκανθες. Το δεύτερο βρίσκεται αρκετά πιο πίσω και φέρει μία άκανθα και συνήθως εννέα μαλακές ακτίνες. Το εδρικό πτερύγιο βρίσκεται περίπου απέναντι από το δεύτερο ραχιαίο και διαθέτει μία άκανθα και εννέα μαλακές ακτίνες.
Τα θωρακικά πτερύγια είναι σχετικά μικρά, ενώ τα κοιλιακά βρίσκονται περίπου κάτω από το πρόσθιο άκρο του πρώτου ραχιαίου πτερυγίου. Το ουραίο πτερύγιο είναι ισχυρό και βαθιά διχαλωτό, επιτρέποντας στο ψάρι να πραγματοποιεί γρήγορες επιταχύνσεις.
Μέγεθος
Το συνηθισμένο μήκος των ατόμων που παρατηρούνται ή αλιεύονται είναι περίπου 30–60 εκατοστά. Το FishBase αναφέρει μέγιστο δημοσιευμένο συνολικό μήκος 165 εκατοστών, αλλά τόσο μεγάλα άτομα είναι εξαιρετικά ασυνήθιστα.
Οι παλαιότερες αναφορές για πολύ μεγάλα βάρη χρειάζονται προσοχή, επειδή μπορεί να προέρχονται από σύγχυση με άλλα είδη μπαρακούντα. Για την ασφαλή αναγνώριση δεν αρκεί το μέγεθος· πρέπει να εξετάζονται τα λέπια του προεπικαλύμματος, οι κάθετες ζώνες και άλλα μορφολογικά γνωρίσματα.
Εξάπλωση
Η Sphyraena sphyraena είναι είδος του ανατολικού Ατλαντικού, της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας. Στον ανατολικό Ατλαντικό εξαπλώνεται από τον Βισκαϊκό Κόλπο και τις ακτές της Ιβηρικής προς τις Κανάριες και τις Αζόρες, τη δυτική Αφρική και νοτιότερες υποτροπικές περιοχές.
Στην Κύπρο αποτελεί αυτόχθονο μεσογειακό είδος. Μπορεί να παρατηρηθεί γύρω από το νησί σε κατάλληλα παράκτια και πελαγικά ενδιαιτήματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει την ίδια αφθονία σε κάθε περιοχή ή εποχή.
Βιότοπος στην Κύπρο
Είναι πελαγικό-νηριτικό ψάρι που ζει τόσο κοντά στις ακτές όσο και σε ανοικτότερα νερά της υφαλοκρηπίδας. Καταγράφεται από την επιφάνεια μέχρι βάθος περίπου 100 μέτρων, αλλά συναντάται συχνότερα στα ανώτερα 50 μέτρα της υδάτινης στήλης.
Στις κυπριακές θάλασσες μπορεί να εμφανιστεί:
- κοντά σε βραχώδεις ακτές και υποθαλάσσιες ξέρες,
- πάνω από αμμώδεις ή μεικτούς βυθούς,
- γύρω από λιμάνια και αλιευτικά καταφύγια,
- κοντά σε κυματοθραύστες και προβλήτες,
- γύρω από τεχνητούς υφάλους και ναυάγια,
- σε περιοχές όπου συγκεντρώνονται κοπάδια μικρών ψαριών,
- σε καθαρά ανοικτά νερά κοντά στην ακτή.
Τα νεαρότερα άτομα μπορούν να πλησιάζουν περισσότερο σε προστατευμένους όρμους και λιμενικές εγκαταστάσεις, όπου βρίσκουν μικρά ψάρια και σχετική προστασία από μεγαλύτερους θηρευτές.
Συμπεριφορά και κοπάδια
Ο μεσογειακός λούτσος μπορεί να εμφανίζεται μόνος, σε μικρές ομάδες ή σε μεγάλα κοπάδια. Έχουν καταγραφεί συγκεντρώσεις από δεκάδες ή ακόμη και περισσότερα από εκατό άτομα.
Τα κοπάδια συχνά κολυμπούν αργά και συντονισμένα, με όλα τα ψάρια στραμμένα προς την ίδια κατεύθυνση. Όταν εντοπίσουν τροφή ή αισθανθούν απειλή, μπορούν να επιταχύνουν απότομα και να αλλάξουν κατεύθυνση ταυτόχρονα.
Η ομαδική συμπεριφορά μπορεί να προσφέρει προστασία στα μικρότερα άτομα και να διευκολύνει τον εντοπισμό και την περικύκλωση κοπαδιών λείας. Τα μεγαλύτερα ψάρια μπορεί να γίνονται περισσότερο μοναχικά, χωρίς αυτό να αποτελεί απόλυτο κανόνα.
Διατροφή
Η Sphyraena sphyraena είναι κυρίως ιχθυοφάγο αρπακτικό. Τρέφεται με μικρότερα πελαγικά και παράκτια ψάρια, ενώ περιστασιακά καταναλώνει κεφαλόποδα και καρκινοειδή.
Η ακριβής σύνθεση της διατροφής μεταβάλλεται ανάλογα με το μέγεθος του λούτσου, την εποχή και τα διαθέσιμα θηράματα. Τα νεότερα άτομα μπορούν να καταναλώνουν μεγαλύτερο ποσοστό μικρών καρκινοειδών, ενώ τα μεγαλύτερα βασίζονται κυρίως στα ψάρια.
Ο θηρευτής παραμένει συχνά σχετικά ακίνητος ή πλησιάζει αργά, πριν πραγματοποιήσει μια σύντομη και πολύ γρήγορη επίθεση. Το ισχυρό ουραίο πτερύγιο προσφέρει την απαραίτητη επιτάχυνση, ενώ τα αιχμηρά δόντια εμποδίζουν τη λεία να διαφύγει.
Οικολογικός ρόλος
Ως ανώτερος μεσαίου μεγέθους θηρευτής, ο λούτσος συμβάλλει στη ρύθμιση των πληθυσμών των μικρότερων ψαριών. Συλλαμβάνει συχνά άτομα που υστερούν σε ταχύτητα, έχουν τραυματιστεί ή απομακρυνθεί από το κοπάδι.
Αποτελεί κρίκο ανάμεσα στα μικρά πελαγικά ψάρια και στους μεγαλύτερους θαλάσσιους θηρευτές. Τα νεαρά του μπορούν να αποτελέσουν τροφή για μεγαλύτερα ψάρια, ενώ ενήλικα άτομα είναι πιθανό να θηρεύονται από μεγάλα πελαγικά ψάρια και θαλάσσια θηλαστικά.
Η παρουσία του σε μια περιοχή συνδέεται συχνά με την ύπαρξη αρκετής τροφής και λειτουργικών παράκτιων και πελαγικών τροφικών πλεγμάτων.
Αναπαραγωγή
Η αναπαραγωγική περίοδος παρουσιάζει γεωγραφικές διαφοροποιήσεις μέσα στη Μεσόγειο. Μελέτες από διαφορετικές περιοχές δείχνουν ότι η ωοτοκία πραγματοποιείται κυρίως από τα τέλη της άνοιξης και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Τα φύλα είναι χωριστά και η γονιμοποίηση γίνεται εξωτερικά. Τα αυγά απελευθερώνονται στο νερό και αποτελούν μέρος του πλαγκτού. Οι προνύμφες ζουν αρχικά στην υδάτινη στήλη και, καθώς αναπτύσσονται, αποκτούν σταδιακά το επίμηκες σώμα και τα θηρευτικά γνωρίσματα των ενηλίκων.
Μελέτες από τον Θερμαϊκό Κόλπο και άλλες περιοχές της ανατολικής Μεσογείου δείχνουν ότι το χρονοδιάγραμμα της αναπαραγωγής επηρεάζεται από τη θερμοκρασία και τις τοπικές περιβαλλοντικές συνθήκες. Δεν πρέπει επομένως τα αποτελέσματα μιας περιοχής να μεταφέρονται αυτόματα στην Κύπρο χωρίς τοπική έρευνα.
Διάκριση από τη Sphyraena viridensis
Η Sphyraena sphyraena μοιάζει πολύ με τη Sphyraena viridensis, γνωστή ως Yellowmouth Barracuda. Τα δύο είδη μπορούν να σχηματίζουν παρόμοια κοπάδια και συχνά συγχέονται σε φωτογραφίες ή καταγραφές πεδίου.
Βασικά γνωρίσματα διάκρισης είναι:
- Στη S. sphyraena υπάρχουν λέπια στο πρόσθιο και στο οπίσθιο χείλος του προεπικαλύμματος.
- Στη S. viridensis τα αντίστοιχα χείλη του προεπικαλύμματος δεν έχουν λέπια.
- Οι σκοτεινές εγκάρσιες ζώνες της S. sphyraena περιορίζονται κυρίως στο άνω μέρος του σώματος και συνήθως δεν επεκτείνονται έντονα κάτω από την πλευρική γραμμή.
- Στη S. viridensis οι ζώνες είναι συχνά πιο έντονες και μπορούν να κατεβαίνουν χαμηλότερα στις πλευρές, ιδιαίτερα στο πρόσθιο τμήμα.
- Υπάρχουν επίσης διαφορές στις αναλογίες της κεφαλής, στη γνάθο, στα δόντια και στους ωτόλιθους.
Η ασφαλής αναγνώριση από μακρινή υποβρύχια φωτογραφία μπορεί να είναι δύσκολη. Η εξέταση του προεπικαλύμματος αποτελεί ένα από τα πιο χρήσιμα μορφολογικά γνωρίσματα.
Διάκριση από τη Sphyraena chrysotaenia
Η Sphyraena chrysotaenia, γνωστή ως Yellowstripe Barracuda, είναι μικρότερο είδος προερχόμενο από τον Ινδοειρηνικό. Εισήλθε στη Μεσόγειο μέσω της Διώρυγας του Σουέζ και αποτελεί λεσσεψιανό μετανάστη.
Φτάνει συνήθως σε πολύ μικρότερο μέγεθος από τη S. sphyraena και χαρακτηρίζεται από έντονη κιτρινωπή επιμήκη ζώνη. Μπορεί να σχηματίζει πυκνά κοπάδια σε παράκτια νερά.
Η παρουσία πολλών συγγενικών ειδών στην ανατολική Μεσόγειο κάνει απαραίτητη την προσεκτική εξέταση κάθε καταγραφής από την Κύπρο.
Είναι επικίνδυνη για τον άνθρωπο;
Η εμφάνιση του ψαριού και τα μεγάλα δόντια του προκαλούν συχνά ανησυχία στους κολυμβητές και στους δύτες. Η μεσογειακή Sphyraena sphyraena όμως δεν θεωρείται είδος που επιτίθεται συνήθως στον άνθρωπο.
Τα ψάρια κατά κανόνα διατηρούν απόσταση ή απομακρύνονται. Ένα κοπάδι που πλησιάζει έναν δύτη μπορεί απλώς να επιδεικνύει περιέργεια ή να χρησιμοποιεί την ίδια περιοχή για τροφή.
Προσοχή χρειάζεται κατά τον χειρισμό αλιευμένων ή τραυματισμένων ψαριών. Τα μεγάλα δόντια και οι απότομες κινήσεις μπορούν να προκαλέσουν σοβαρό τραυματισμό. Δεν πρέπει να επιχειρείται σύλληψη ή άγγιγμα ζωντανού λούτσου με γυμνά χέρια.
Αλιεία
Το είδος αλιεύεται τόσο επαγγελματικά όσο και ερασιτεχνικά. Πιάνεται με συρτή, παραγάδια, δίχτυα, καλάμια και υποβρύχιο ψάρεμα. Διατίθεται συνήθως νωπό και θεωρείται βρώσιμο ψάρι.
Η τάση του να σχηματίζει κοπάδια μπορεί να επιτρέψει τη σύλληψη πολλών ατόμων μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Τα μεγάλα ψάρια είναι επίσης ευάλωτα στο υποβρύχιο ψάρεμα, επειδή επισκέπτονται συχνά συγκεκριμένες ξέρες, υφάλους και ναυάγια.
Η σύλληψη νεαρών ατόμων πριν αναπαραχθούν μειώνει την ικανότητα ανανέωσης του πληθυσμού. Η αποφυγή πολύ μικρών ψαριών και η προστασία των συγκεντρώσεων κατά την αναπαραγωγική περίοδο αποτελούν βασικές αρχές υπεύθυνης αλιείας.
Κατάσταση διατήρησης
Η Sphyraena sphyraena έχει αξιολογηθεί διεθνώς ως είδος Μειωμένου Ενδιαφέροντος. Αυτό σημαίνει ότι δεν θεωρείται σήμερα παγκοσμίως απειλούμενο, όχι όμως ότι οι τοπικοί πληθυσμοί είναι ασφαλείς από κάθε πίεση.
Σε τμήματα της ανατολικής και νότιας Μεσογείου έχει αναφερθεί μείωση του μέσου μεγέθους των αλιευόμενων ατόμων. Μια τέτοια μεταβολή μπορεί να αποτελεί ένδειξη αυξημένης αλιευτικής πίεσης, ιδιαίτερα όταν εξαφανίζονται σταδιακά τα μεγαλύτερα και αναπαραγωγικά ώριμα ψάρια.
Για την Κύπρο χρειάζονται συστηματικά δεδομένα σχετικά με τις αλιεύσεις, τα μεγέθη, την ηλικιακή σύνθεση και την αναπαραγωγική περίοδο του τοπικού πληθυσμού.
Ταξινόμηση
- Βασίλειο: Animalia
- Συνομοταξία: Chordata
- Υποσυνομοταξία: Vertebrata
- Ομοταξία: Actinopterygii
- Τάξη: Carangiformes
- Οικογένεια: Sphyraenidae
- Γένος: Sphyraena
- Είδος: Sphyraena sphyraena
- Επιστημονική ονομασία: Sphyraena sphyraena (Linnaeus, 1758)
- Αρχική ονομασία: Esox sphyraena Linnaeus, 1758
- Ελληνικές κοινές ονομασίες: Λούτσος, Σφύραινα, Σφύρνα
- Αγγλικές κοινές ονομασίες: Mediterranean Barracuda, European Barracuda
- Κατάσταση διατήρησης: Μειωμένου Ενδιαφέροντος – Least Concern
Πηγές
- Biodiversity of Cyprus – Mediterranean Barracuda – Sphyraena sphyraena – Cyprus
- World Register of Marine Species – Sphyraena sphyraena
- FishBase – Sphyraena sphyraena
- GBIF – Sphyraena sphyraena
- Nikiforidou et al., 2024 – Biological aspects of Sphyraena sphyraena in the Aegean Sea
- Villegas-Hernández et al., 2014 – Life-history traits of Mediterranean barracudas
- FishBase – Sphyraena viridensis
- FishBase – Sphyraena chrysotaenia
- IUCN – Conservation status of Mediterranean marine fishes
- Mediterranean Barracuda – European Barracuda – Sphyraena sphyraena (Linnaeus, 1758) – Cyprus
Text by George Konstantinou
Underwater photographs by Costas Constantinou
Sphyraena sphyraena, known as the Mediterranean or European Barracuda, is a large predatory fish belonging to the family Sphyraenidae. In Cyprus, it is known by the names loutsos, sphyraena and sphyrrna. It occurs in the coastal and offshore waters surrounding the island and is a native component of the Mediterranean fish fauna.
Its long hydrodynamic body, pointed head, projecting lower jaw and large, sharp teeth reveal a predator adapted to sudden attacks and the pursuit of other fish.
Description
The body is very elongated, moderately compressed and almost cylindrical in cross-section. It is covered with small cycloid scales. The back is usually grey-green, bluish or dark grey, while the sides and belly are silvery-white.
Fresh individuals may display a yellowish longitudinal stripe running parallel to the lateral line. Approximately 20–22 dark transverse bars occur on the upper body. In Sphyraena sphyraena, these bars are mainly restricted to the back and normally do not extend strongly down the sides below the lateral line.
The head is long and pointed. The mouth is large, and the lower jaw projects conspicuously beyond the upper jaw. The jaws and palate carry large, sharp teeth of different sizes, some of which resemble canine teeth.
Fins
A characteristic feature of the family is the presence of two small, widely separated dorsal fins.
The first dorsal fin carries five strong spines. The second is positioned much farther back and possesses one spine and normally nine soft rays. The anal fin is situated approximately opposite the second dorsal fin and has one spine and nine soft rays.
The pectoral fins are relatively small, while the pelvic fins occur approximately below the front of the first dorsal fin. The caudal fin is powerful and deeply forked, enabling the fish to accelerate rapidly.
Size
Individuals commonly observed or caught are approximately 30–60 centimetres long. FishBase reports a maximum published total length of 165 centimetres, although specimens of this size are exceptionally uncommon.
Older reports of very high weights require caution because they may result from confusion with other barracuda species. Size alone is insufficient for reliable identification; the scales on the preoperculum, the vertical bars and other morphological characters must also be examined.
Distribution
Sphyraena sphyraena occurs in the eastern Atlantic, Mediterranean and Black Seas. In the eastern Atlantic, its range extends from the Bay of Biscay and the Iberian coast towards the Canary Islands, the Azores, western Africa and more southerly subtropical waters.
It is a native Mediterranean species in Cyprus. It may be encountered around the island in suitable coastal and pelagic habitats, although this does not mean that it has the same abundance in every area or season.
Habitat in Cyprus
It is a pelagic-neritic fish living both close to the coast and in more open continental-shelf waters. It has been recorded from the surface to depths of approximately 100 metres but is more frequently encountered within the upper 50 metres of the water column.
In Cypriot waters, it may occur:
- near rocky shores and submerged reefs;
- above sandy or mixed seabeds;
- around harbours and fishing shelters;
- close to breakwaters and jetties;
- around artificial reefs and shipwrecks;
- in areas containing schools of small fish;
- in clear offshore waters close to the coast.
Younger individuals may approach sheltered bays and harbour installations, where they find small fish and a degree of protection from larger predators.
Behaviour and schooling
The Mediterranean Barracuda may occur alone, in small groups or in large schools. Aggregations containing dozens or even more than one hundred individuals have been recorded.
Schools often swim slowly and in a coordinated manner, with all fish facing the same direction. When they detect food or sense danger, they can accelerate suddenly and change direction simultaneously.
Schooling may offer protection to smaller individuals and assist in locating and surrounding prey fish. Larger specimens may become more solitary, although this is not an absolute rule.
Diet
Sphyraena sphyraena is primarily a fish-eating predator. It feeds on smaller pelagic and coastal fishes and occasionally consumes cephalopods and crustaceans.
The precise composition of its diet varies according to the barracuda’s size, the season and the available prey. Younger individuals may consume a higher proportion of small crustaceans, whereas larger fish depend mainly on other fishes.
The predator frequently remains relatively motionless or approaches slowly before making a short, extremely rapid attack. Its powerful tail provides the required acceleration, while the sharp teeth prevent the prey from escaping.
Ecological role
As a medium-sized upper predator, the barracuda contributes to regulating populations of smaller fishes. It frequently captures individuals that are slower, injured or separated from their school.
It forms a link between small pelagic fishes and larger marine predators. Juveniles may be eaten by larger fishes, while adults may be preyed upon by large pelagic fish and marine mammals.
Its presence in an area is frequently associated with sufficient prey and functioning coastal and pelagic food webs.
Reproduction
The reproductive period varies geographically across the Mediterranean. Studies from different regions indicate that spawning occurs mainly from late spring and throughout summer.
The sexes are separate, and fertilisation is external. The eggs are released into the water and become part of the plankton. The larvae initially live in the water column and gradually develop the elongated body and predatory features of adults.
Research from the Thermaikos Gulf and other parts of the eastern Mediterranean indicates that reproductive timing is influenced by temperature and local environmental conditions. Results from one region should therefore not be applied automatically to Cyprus without local investigation.
Distinction from Sphyraena viridensis
Sphyraena sphyraena closely resembles Sphyraena viridensis, the Yellowmouth Barracuda. The two species may form similar schools and are frequently confused in photographs and field records.
Important distinguishing features include:
- In S. sphyraena, scales cover the anterior and posterior margins of the preoperculum.
- In S. viridensis, the corresponding preopercular margins lack scales.
- The dark transverse bars of S. sphyraena occur mainly on the upper body and normally do not extend prominently below the lateral line.
- In S. viridensis, the bars are often more conspicuous and may extend farther down the sides, particularly on the front of the body.
- There are also differences in head proportions, jaws, teeth and otolith morphology.
Reliable identification from a distant underwater photograph may be difficult. Examination of the preoperculum is one of the most useful morphological methods.
Distinction from Sphyraena chrysotaenia
Sphyraena chrysotaenia, the Yellowstripe Barracuda, is a smaller Indo-Pacific species. It entered the Mediterranean through the Suez Canal and is a Lessepsian migrant.
It generally remains much smaller than S. sphyraena and has a conspicuous yellowish longitudinal stripe. It may form dense schools in coastal waters.
The presence of several related species in the eastern Mediterranean makes careful examination of every Cypriot record essential.
Is it dangerous to humans?
Its appearance and large teeth often cause concern among swimmers and divers. However, the Mediterranean Sphyraena sphyraena is not regarded as a fish that normally attacks humans.
The fish generally maintain their distance or move away. A school approaching a diver may simply be displaying curiosity or using the same area for feeding.
Care is necessary when handling a captured or injured fish. Its large teeth and sudden movements can cause serious injuries. A living barracuda should never be caught or handled with bare hands.
Fisheries
The species is caught by both commercial and recreational fishers. Fishing methods include trolling, longlines, nets, rod and line, and spearfishing. It is generally marketed fresh and is regarded as edible.
Its tendency to form schools may allow many individuals to be caught within a short period. Large fish are also vulnerable to spearfishing because they often visit particular reefs, submerged rocks and shipwrecks.
Catching juveniles before they reproduce reduces the population’s capacity for renewal. Avoiding very small fish and protecting aggregations during the reproductive period are fundamental principles of responsible fishing.
Conservation status
Sphyraena sphyraena has been assessed internationally as Least Concern. This means that it is not currently regarded as globally threatened, but it does not mean that local populations are safe from every pressure.
A decline in the average size of captured individuals has been reported in parts of the eastern and southern Mediterranean. Such a change may indicate increased fishing pressure, particularly when the largest and reproductively mature fish gradually disappear.
Systematic data on catches, body sizes, age structure and the reproductive period of the Cypriot population are required.
Classification
- Kingdom: Animalia
- Phylum: Chordata
- Subphylum: Vertebrata
- Class: Actinopterygii
- Order: Carangiformes
- Family: Sphyraenidae
- Genus: Sphyraena
- Species: Sphyraena sphyraena
- Scientific name: Sphyraena sphyraena (Linnaeus, 1758)
- Original combination: Esox sphyraena Linnaeus, 1758
- Greek common names: Loutsos, Sphyraena, Sphyrrna
- English common names: Mediterranean Barracuda, European Barracuda
- Conservation status: Least Concern
Sources
- Biodiversity of Cyprus – Mediterranean Barracuda – Sphyraena sphyraena – Cyprus
- World Register of Marine Species – Sphyraena sphyraena
- FishBase – Sphyraena sphyraena
- GBIF – Sphyraena sphyraena
- Nikiforidou et al., 2024 – Biological aspects of Sphyraena sphyraena in the Aegean Sea
- Villegas-Hernández et al., 2014 – Life-history traits of Mediterranean barracudas
- FishBase – Sphyraena viridensis
- FishBase – Sphyraena chrysotaenia
- IUCN – Conservation status of Mediterranean marine fishes
No comments:
Post a Comment