Biodiversity of Cyprus by George Konstantinou: Common myna or Indian myna - Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766) - Κοινή Μάινα, Σκoυρoμάϊvα, Μάινα - Χωροκατακτητικό ξενικό είδος στην Κύπρο

See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο.

List of Birds of Cyprus - Κατάλογος πουλιών της Κύπρου

Photos Limassol 17/2/2022 by George Konstantinou

Below in English

Κείμενο: Γιώργος Κωνσταντίνου

Ένα νέο ξενικό πουλί στην Κύπρο

Η Κοινή Μάινα ή Ινδική Μάινα, Acridotheres tristis, είναι μεσαίου μεγέθους στρουθιόμορφο πουλί της οικογένειας Sturnidae, στην οποία ανήκουν τα ψαρόνια και τα συγγενικά τους είδη. Είναι ιθαγενής στη νότια και σε τμήματα της κεντρικής Ασίας, αλλά έχει εισαχθεί από τον άνθρωπο σε πολλές άλλες περιοχές του κόσμου.

Χάρη στην υψηλή νοημοσύνη, την παμφάγο διατροφή, την επιθετική συμπεριφορά και την ικανότητά της να ζει κοντά στον άνθρωπο, έχει δημιουργήσει εγκατεστημένους πληθυσμούς σε πολλές χώρες. Σε αρκετές από αυτές έχει εξελιχθεί σε σοβαρό χωροκατακτητικό ξενικό είδος.

Η εμφάνισή της στην Κύπρο δεν αποτελεί φυσική επέκταση της κυπριακής ορνιθοπανίδας. Πρόκειται για ξενικό είδος, η παρουσία του οποίου συνδέεται άμεσα ή έμμεσα με ανθρώπινες δραστηριότητες. Πιθανές οδοί άφιξης περιλαμβάνουν τη διαφυγή ή απελευθέρωση πτηνών από αιχμαλωσία και την ακούσια μεταφορά με πλοία. Η συγκέντρωση πολλών καταγραφών κοντά στο λιμάνι Λεμεσού καθιστά τη θαλάσσια μεταφορά πιθανό σενάριο, χωρίς αυτό να αποδεικνύει την ακριβή προέλευση κάθε πουλιού.

Η πρώτη καταγραφή στην Κύπρο

Σύμφωνα με το BirdLife Cyprus, η πρώτη καταγραφή της Κοινής Μάινας στην Κύπρο έγινε στην περιοχή Ακρωτηρίου τον Ιανουάριο του 2022. Εντοπίστηκαν τρία άτομα, τα οποία στη συνέχεια ελέγχθηκαν και απομακρύνθηκαν, σε μια προσπάθεια να αποτραπεί η εγκατάσταση του είδους.

Παρά τις πρώτες ενέργειες, ακολούθησαν νέες παρατηρήσεις σε άλλες περιοχές. Οι περισσότερες προέρχονταν από την επαρχία Λεμεσού και ιδιαίτερα από την περιοχή γύρω από το λιμάνι, ενώ υπήρξαν επίσης καταγραφές στην Πάφο και τη Λάρνακα. Το BirdLife Cyprus αναφέρει περισσότερες από 40 παρατηρήσεις, οι οποίες αφορούσαν συνολικά ομάδες ή καταγραφές μέχρι και 20 πουλιών.

Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι δεν επρόκειτο απλώς για μία μεμονωμένη εμφάνιση ενός δραπέτη. Υπήρξε επανειλημμένη παρουσία αρκετών ατόμων σε διαφορετικές τοποθεσίες, γεγονός που δημιούργησε σοβαρή ανησυχία για πιθανή εγκατάσταση και αναπαραγωγή του είδους στο νησί.

Επιστημονική ονομασία και ταξινομική ιστορία

Η αποδεκτή επιστημονική ονομασία είναι:

Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766)

Ο Σουηδός φυσιοδίφης Carl Linnaeus περιέγραψε το είδος το 1766 με την ονομασία Paradisaea tristis. Αργότερα μεταφέρθηκε στο γένος Acridotheres. Για τον λόγο αυτό το όνομα Linnaeus και η χρονολογία 1766 τοποθετούνται μέσα σε παρενθέσεις.

Το βασικό συνώνυμο ή αρχικός συνδυασμός είναι:

≡ Paradisaea tristis Linnaeus, 1766

Η σύγχρονη ταξινομία το κατατάσσει στην οικογένεια Sturnidae. Παρότι τα μέλη της οικογένειας αποκαλούνται στα ελληνικά ψαρόνια, το BirdLife Cyprus χρησιμοποιεί επίσης για την οικογένεια την ονομασία «Λαζούρια».

Ετυμολογία

Η ονομασία του γένους Acridotheres προέρχεται από τις αρχαιοελληνικές λέξεις «ἀκρίς», που σημαίνει ακρίδα, και «θηρατής», δηλαδή κυνηγός. Το όνομα μπορεί να αποδοθεί ως «κυνηγός των ακριδών» και αναφέρεται στην κατανάλωση ακριδών και άλλων εντόμων από αυτά τα πουλιά.

Το ειδικό επίθετο tristis είναι λατινικό και σημαίνει λυπημένος, σκυθρωπός ή μελαγχολικός. Πιθανόν συνδέεται με τον σκούρο χρωματισμό ή τη γενική εμφάνιση του είδους και όχι με τη συμπεριφορά του, η οποία είναι ζωηρή, θορυβώδης και συχνά επιθετική.

Κοινές ονομασίες

Οι ευρύτερα αποδεκτές αγγλικές κοινές ονομασίες είναι “Common Myna” και “Indian Myna”. Η γραφή “mynah” απαντά επίσης στα αγγλικά, ιδιαίτερα όταν γίνεται αναφορά σε πουλιά που διατηρούνται σε αιχμαλωσία.

Στα ελληνικά χρησιμοποιούνται οι ονομασίες «Κοινή Μάινα» και «Ινδική Μάινα». Η μορφή «Μάινα» μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως συντομευμένη ονομασία. Η λέξη «Σκουρομάινα» περιλαμβανόταν στον αρχικό τίτλο, αλλά δεν φαίνεται να αποτελεί ευρέως καθιερωμένη ελληνική ονομασία του είδους· γι’ αυτό είναι προτιμότερο να μη χρησιμοποιείται ως κύρια κοινή ονομασία χωρίς ειδική τοπική τεκμηρίωση.

Περιγραφή

Η Κοινή Μάινα έχει μήκος περίπου 23–25 εκατοστά και γεροδεμένη κατασκευή. Το σώμα της είναι κυρίως καστανό, ενώ το κεφάλι, ο λαιμός και το επάνω μέρος του στήθους είναι σκούρα καστανόμαυρα έως γυαλιστερά μαύρα.

Το ράμφος είναι ισχυρό και έντονα κίτρινο. Τα πόδια και τα πέλματα είναι επίσης κίτρινα. Γύρω και πίσω από κάθε μάτι υπάρχει χαρακτηριστική γυμνή κίτρινη περιοχή δέρματος, η οποία αποτελεί ένα από τα ευκολότερα γνωρίσματα αναγνώρισης. Η ίριδα είναι σκούρα.

Στις φτερούγες υπάρχει μεγάλη λευκή περιοχή, η οποία δεν είναι πάντοτε εμφανής όταν το πουλί κάθεται, αλλά γίνεται πολύ εντυπωσιακή κατά την πτήση. Η ουρά είναι σκούρα, με λευκές άκρες ή λευκές περιοχές στα εξωτερικά πηδαλιώδη. Το κάτω μέρος των φτερούγων παρουσιάζει επίσης εκτεταμένο λευκό.

Τα δύο φύλα είναι εξωτερικά πολύ όμοια και συνήθως δεν μπορούν να διακριθούν με ασφάλεια στο πεδίο μόνο από το πτέρωμα. Τα νεαρά πουλιά είναι πιο θαμπά, με καστανότερο κεφάλι, λιγότερο γυαλιστερό πτέρωμα και ασθενέστερη χρωματική αντίθεση.

Φωνή και μιμητική ικανότητα

Η Κοινή Μάινα διαθέτει πλούσιο και ποικίλο φωνητικό ρεπερτόριο. Παράγει σφυρίγματα, κροταλίσματα, βραχνές κραυγές, κελαηδίσματα, κλικ και δυνατούς προειδοποιητικούς ήχους. Συχνά ανασηκώνει τα φτερά του κεφαλιού και κινεί το σώμα της ενώ φωνάζει.

Είναι γνωστή για την ικανότητά της να μιμείται άλλους ήχους και, όταν διατηρείται σε αιχμαλωσία, μπορεί να αντιγράφει ανθρώπινες λέξεις ή σύντομες φράσεις. Αυτή η ικανότητα συνέβαλε στη δημοτικότητά της ως πτηνό συντροφιάς και, κατά συνέπεια, στη μεταφορά της εκτός της φυσικής της εξάπλωσης.

Πριν καταφύγουν για ύπνο, πολλές Μάινες μπορούν να συγκεντρώνονται σε κοινές κούρνιες και να φωνάζουν ταυτόχρονα, δημιουργώντας έντονο και επίμονο θόρυβο.

Φυσική γεωγραφική εξάπλωση

Η φυσική εξάπλωση του είδους βρίσκεται στη νότια Ασία και περιλαμβάνει την Ινδία, το Πακιστάν, το Νεπάλ, το Μπανγκλαντές, το Μπουτάν και τη Σρι Λάνκα, καθώς και γειτονικές περιοχές προς το Αφγανιστάν, την κεντρική Ασία και τη νοτιοανατολική Ασία.

Μέσα στη φυσική της περιοχή κατοικεί σε ανοικτά δάση, αγροτικές εκτάσεις, βοσκοτόπια, οικισμούς και καλλιεργημένα τοπία. Έχει μακρά εξελικτική και οικολογική σχέση με περιβάλλοντα που δημιουργούνται ή μεταβάλλονται από τον άνθρωπο.

Παγκόσμια εξάπλωση από τον άνθρωπο

Η Κοινή Μάινα έχει μεταφερθεί σκόπιμα ή ακούσια σε πολλές περιοχές της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας και σε πολλά νησιά του Ινδικού, του Ατλαντικού και του Ειρηνικού Ωκεανού.

Σε ορισμένες περιοχές εισήχθη σκόπιμα για την καταπολέμηση γεωργικών εντόμων. Σε άλλες περιπτώσεις διέφυγε ή απελευθερώθηκε από αιχμαλωσία. Η εξάπλωσή της συνεχίστηκε μέσω οδικών δικτύων, λιμανιών, πόλεων και γεωργικών περιοχών.

Έχει εγκατασταθεί σε χώρες της Μέσης Ανατολής, περιλαμβανομένου του Ισραήλ και περιοχών της Αραβικής Χερσονήσου, ενώ αναπαραγόμενοι ή τοπικοί πληθυσμοί έχουν καταγραφεί και στην Τουρκία. Αυτή η επέκταση στην ανατολική Μεσόγειο αυξάνει τον κίνδυνο νέων εισαγωγών σε νησιά όπως η Κύπρος.

Γιατί είναι τόσο επιτυχημένο χωροκατακτητικό είδος;

Η επιτυχία της Κοινής Μάινας οφείλεται σε έναν συνδυασμό βιολογικών και συμπεριφορικών χαρακτηριστικών:

Είναι παμφάγα και μπορεί να αξιοποιεί πολλές διαφορετικές πηγές τροφής.
Προσαρμόζεται εύκολα σε πόλεις, λιμάνια, χωριά και γεωργικές εκτάσεις.
Χρησιμοποιεί φυσικές κοιλότητες αλλά και ανθρώπινα κτίσματα για να φωλιάσει.
Παρουσιάζει υψηλή νοημοσύνη και μεγάλη ικανότητα επίλυσης προβλημάτων.
Έχει τολμηρή και επιθετική συμπεριφορά απέναντι σε άλλα πουλιά.
Εκμεταλλεύεται σκουπίδια, ζωοτροφές και τροφή που αφήνει ο άνθρωπος.
Μπορεί να σχηματίζει κοινωνικές ομάδες και κοινές κούρνιες.
Αντέχει σε σημαντικά μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες.

Αυτά τα χαρακτηριστικά τής επιτρέπουν να επιβιώνει μετά την άφιξη σε μια νέα περιοχή και, αν δημιουργηθεί αναπαραγωγικός πυρήνας, να αυξάνει σχετικά γρήγορα τον πληθυσμό της.

Βιότοπος

Η Κοινή Μάινα προτιμά περιβάλλοντα που έχουν μεταβληθεί από τον άνθρωπο. Συναντάται σε πόλεις, προάστια, χωριά, λιμάνια, βιομηχανικές περιοχές, πάρκα, κήπους, αγροκτήματα, βοσκοτόπια και καλλιέργειες.

Αποφεύγει συνήθως τα πολύ πυκνά και αδιατάρακτα δάση. Ευνοείται από τοπία με κτίρια ή ψηλά δέντρα για φωλιά, ανοικτό έδαφος για τροφοληψία και σταθερές ανθρωπογενείς πηγές τροφής.

Στην Κύπρο, τα λιμάνια και οι γύρω αστικές ή βιομηχανικές περιοχές μπορούν να προσφέρουν κατάλληλες συνθήκες για προσωρινή επιβίωση ή εγκατάσταση. Η συχνή κίνηση πλοίων δημιουργεί επίσης πιθανές ευκαιρίες ακούσιας μεταφοράς.

Διατροφή

Η Κοινή Μάινα είναι εξαιρετικά ευκαιριακό και παμφάγο πουλί. Τρέφεται με έντομα, αράχνες, σκουλήκια, προνύμφες, μικρά ερπετά, μικρά θηλαστικά, αυγά και νεοσσούς άλλων πουλιών. Καταναλώνει επίσης φρούτα, σπόρους, νέκταρ και διάφορα φυτικά υλικά.

Σε κατοικημένες περιοχές τρώει ανθρώπινα υπολείμματα, ζωοτροφές και τροφή που βρίσκει σε σκουπίδια, χώρους εστίασης ή κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις. Αυτή η ικανότητα αξιοποίησης σχεδόν οποιασδήποτε διαθέσιμης τροφής μειώνει την εξάρτησή της από συγκεκριμένους φυσικούς πόρους.

Συχνά περπατά στο έδαφος με αποφασιστικές κινήσεις, αναζητώντας ασπόνδυλα. Μπορεί να ακολουθεί ζώα ή γεωργικά μηχανήματα για να συλλάβει έντομα που αναγκάζονται να βγουν από τη βλάστηση.

Κοινωνική συμπεριφορά και νοημοσύνη

Η Μάινα είναι ιδιαίτερα έξυπνο και κοινωνικά ευέλικτο είδος. Μαθαίνει γρήγορα, αναγνωρίζει νέες πηγές τροφής και μπορεί να παρατηρεί τη συμπεριφορά άλλων πουλιών. Έρευνες έχουν δείξει ότι είναι ικανή να μαθαίνει για επικίνδυνα μέρη παρακολουθώντας την τύχη άλλων ατόμων.

Παρατηρείται μόνη, σε ζευγάρια ή σε ομάδες. Τα ζευγάρια μπορεί να είναι έντονα εδαφικά γύρω από τη φωλιά, ενώ εκτός της αναπαραγωγικής περιόδου πολλά άτομα μπορούν να συγκεντρώνονται σε κοινές θέσεις ύπνου.

Αναπαραγωγή

Η Κοινή Μάινα φωλιάζει σε κοιλότητες. Χρησιμοποιεί τρύπες σε δέντρα, βραχώδεις σχισμές, κοιλότητες σε κτίρια, στέγες, αεραγωγούς, πινακίδες, γέφυρες και άλλες ανθρώπινες κατασκευές.

Η φωλιά κατασκευάζεται από κλαδιά, ξερά χόρτα, φύλλα, φτερά, χαρτί, πλαστικά και άλλα διαθέσιμα υλικά. Η μεγάλη ευελιξία στην επιλογή θέσης τής επιτρέπει να αναπαράγεται ακόμη και στο κέντρο πυκνοκατοικημένων περιοχών.

Το ζευγάρι υπερασπίζεται επιθετικά τη φωλιά και την περιοχή γύρω της. Η αναπαραγωγική περίοδος και ο αριθμός των γεννών ποικίλλουν ανάλογα με το κλίμα και τη διαθεσιμότητα τροφής. Σε θερμά κλίματα μπορεί να πραγματοποιεί περισσότερες από μία γέννες μέσα στο ίδιο έτος.

Επιπτώσεις στα ιθαγενή πουλιά

Μία από τις σημαντικότερες ανησυχίες αφορά τον ανταγωνισμό για κοιλότητες φωλιάσματος. Οι φυσικές κοιλότητες αποτελούν περιορισμένο πόρο και χρησιμοποιούνται από πολλά ιθαγενή είδη. Η Μάινα μπορεί να καταλαμβάνει κοιλότητες, να εκδιώκει τα πουλιά που τις χρησιμοποιούν και να εμποδίζει την επιτυχή αναπαραγωγή τους.

Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις καταστροφής αυγών και θανάτωσης νεοσσών άλλων ειδών. Ωστόσο, η ένταση των επιπτώσεων διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα και πρέπει να αξιολογείται με τοπικές επιστημονικές μελέτες. Δεν είναι σωστό να θεωρείται ότι κάθε παρουσία Μάινας προκαλεί αυτομάτως την ίδια οικολογική ζημιά σε όλα τα οικοσυστήματα.

Σε ένα νησί όπως η Κύπρος, όπου υπάρχουν ενδημικά υποείδη και περιορισμένοι τοπικοί πληθυσμοί πτηνών, η αρχή της πρόληψης είναι ιδιαίτερα σημαντική. Η αποτροπή εγκατάστασης είναι ασφαλέστερη και πολύ λιγότερο δαπανηρή από την αντιμετώπιση ενός μεγάλου, αναπαραγόμενου πληθυσμού.

Άλλες πιθανές επιπτώσεις

Οι μεγάλες συγκεντρώσεις Μάινας μπορεί να προκαλέσουν θόρυβο και συσσώρευση περιττωμάτων σε κοινές κούρνιες. Οι φωλιές σε κτίρια, υδρορροές ή αεραγωγούς μπορούν να προκαλέσουν φραγές και τοπικές ζημιές.

Το είδος μπορεί επίσης να προκαλεί ζημιές σε ώριμα φρούτα και γεωργικά προϊόντα. Καταναλώνοντας καρπούς και αποβάλλοντας τους σπόρους σε νέες θέσεις, ενδέχεται να συμβάλλει στη διασπορά ορισμένων ξενικών φυτών.

Όπως και πολλά άγρια ή ημιάγρια πουλιά, μπορεί να μεταφέρει παθογόνους οργανισμούς ή παράσιτα. Η πραγματική υγειονομική σημασία εξαρτάται από το μέγεθος του πληθυσμού, τη θέση των κουρνιών και την επαφή με ανθρώπους, ζώα ή τρόφιμα και δεν πρέπει να υπερβάλλεται χωρίς συγκεκριμένα δεδομένα.

Ένα από τα σοβαρότερα χωροκατακτητικά είδη παγκοσμίως

Η Κοινή Μάινα έχει συμπεριληφθεί στην παγκόσμια βάση χωροκατακτητικών ειδών μεταξύ των 100 χειρότερων χωροκατακτητικών ξενικών ειδών. Η επιλογή αυτή βασίζεται στην ικανότητά της να εγκαθίσταται σε νέες περιοχές και στις οικολογικές, γεωργικές και κοινωνικές επιπτώσεις που έχουν καταγραφεί σε αρκετές χώρες.

Η διατύπωση αυτή δεν σημαίνει ότι η Μάινα είναι παντού το ίδιο επιζήμια ούτε ότι κάθε μεμονωμένο πουλί αποτελεί άμεση καταστροφή. Σημαίνει ότι το είδος παρουσιάζει υψηλό δυναμικό εισβολής και ότι, όταν εγκατασταθεί σε κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα.

Νομικό καθεστώς στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Η Acridotheres tristis περιλαμβάνεται από το 2019 στον κατάλογο χωροκατακτητικών ξενικών ειδών ενωσιακού ενδιαφέροντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο του Κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1143/2014.

Για τα είδη του καταλόγου εφαρμόζονται περιορισμοί που αφορούν, μεταξύ άλλων, την εισαγωγή, διατήρηση, μεταφορά, πώληση, ανταλλαγή, αναπαραγωγή και απελευθέρωση στο περιβάλλον. Τα κράτη μέλη οφείλουν επίσης να εφαρμόζουν μέτρα έγκαιρης ανίχνευσης, ταχείας εξάλειψης ή διαχείρισης, ανάλογα με το στάδιο της εισβολής.

Επομένως, η Κοινή Μάινα δεν πρέπει να συλλαμβάνεται ή να διατηρείται αυθαίρετα από ιδιώτες. Οι παρατηρήσεις πρέπει να γνωστοποιούνται στις αρμόδιες αρχές ή στους φορείς που συμμετέχουν στην επίσημη παρακολούθηση.

Παρακολούθηση και έλεγχος στην Κύπρο

Μετά τις πρώτες καταγραφές, αναγνωρίστηκε η ανάγκη άμεσης δράσης ώστε να αποτραπεί η μόνιμη εγκατάσταση του είδους. Το BirdLife Cyprus και άλλοι εμπλεκόμενοι φορείς ζήτησαν από το κοινό να αναφέρει παρατηρήσεις και προχώρησαν σε ενημερωτικές δράσεις για τα χωροκατακτητικά ξενικά είδη.

Έχει επίσης δημιουργηθεί ειδικό πρόγραμμα με στόχο την αποτροπή της εγκατάστασης της Κοινής Μάινας στην περιοχή της Βρετανικής Βάσης Ακρωτηρίου και ευρύτερα στην Κύπρο. Η έγκαιρη ανίχνευση μικρών αριθμών είναι κρίσιμη, επειδή ο έλεγχος γίνεται πολύ δυσκολότερος όταν σχηματιστούν πολλοί αναπαραγόμενοι πυρήνες.

Οι πολίτες μπορούν να συμβάλουν φωτογραφίζοντας το πουλί, καταγράφοντας ακριβώς την ημερομηνία, την τοποθεσία και τον αριθμό των ατόμων και αποστέλλοντας τις πληροφορίες στους αρμόδιους φορείς. Δεν πρέπει να επιχειρούν μόνοι τους παγίδευση, θανάτωση ή χειρισμό των πουλιών.

Κατάσταση στην Κύπρο

Η Κοινή Μάινα πρέπει να περιγράφεται ως ξενικό και δυνητικά χωροκατακτητικό είδος που καταγράφηκε για πρώτη φορά στην Κύπρο το 2022 και στη συνέχεια εμφανίστηκε επανειλημμένα. Δεν είναι φυσικός μεταναστευτικός επισκέπτης ούτε ιθαγενές μέλος της κυπριακής ορνιθοπανίδας.

Η ύπαρξη πολλών παρατηρήσεων δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι έχει δημιουργηθεί σταθερός, αυτοσυντηρούμενος αναπαραγόμενος πληθυσμός σε ολόκληρο το νησί. Για έναν τέτοιο χαρακτηρισμό χρειάζονται τεκμηριωμένες αναπαραγωγές και παρακολούθηση του πληθυσμού για διαδοχικά έτη. Είναι ασφαλέστερο να αναφέρεται ότι υπήρξε σοβαρή προσπάθεια εγκατάστασης ή αυξανόμενη παρουσία, την οποία οι δράσεις ελέγχου επιχειρούν να ανακόψουν.

Οι φωτογραφίες της αρχικής ανάρτησης

Οι φωτογραφίες της αρχικής ανάρτησης λήφθηκαν στη Λεμεσό στις 17 Φεβρουαρίου 2022 από τον Γιώργο Κωνσταντίνου. Αποτελούν σημαντική πρώιμη τεκμηρίωση της παρουσίας του είδους στην Κύπρο, λίγο μετά την πρώτη γνωστή καταγραφή στο Ακρωτήρι τον Ιανουάριο του 2022.

Συνοπτικά στοιχεία

Επιστημονική ονομασία: Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766)
Αρχική ονομασία: Paradisaea tristis Linnaeus, 1766
Αγγλικές κοινές ονομασίες: Common Myna – Indian Myna
Ελληνικές κοινές ονομασίες: Κοινή Μάινα – Ινδική Μάινα
Οικογένεια: Sturnidae
Φυσική εξάπλωση: Νότια και τμήματα της κεντρικής και νοτιοανατολικής Ασίας
Κατάσταση στην Κύπρο: Ξενικό, δυνητικά χωροκατακτητικό είδος υπό έλεγχο
Πρώτη γνωστή καταγραφή στην Κύπρο: Ακρωτήρι, Ιανουάριος 2022 – τρία άτομα
Διατροφή: Παμφάγος
Μήκος: Περίπου 23–25 εκατοστά
Κατάσταση διατήρησης του είδους: Least Concern – Μειωμένου Ενδιαφέροντος
Καθεστώς στην Ευρωπαϊκή Ένωση: Χωροκατακτητικό ξενικό είδος ενωσιακού ενδιαφέροντος
Φωτογραφίες αρχικής ανάρτησης: Λεμεσός, 17 Φεβρουαρίου 2022

Ταξινόμηση

Βασίλειο: Animalia – Ζώα
Συνομοταξία: Chordata – Χορδωτά
Υποσυνομοταξία: Vertebrata – Σπονδυλωτά
Ομοταξία: Aves – Πτηνά
Τάξη: Passeriformes – Στρουθιόμορφα
Οικογένεια: Sturnidae – Ψαρόνια και Μάινες
Γένος: Acridotheres Vieillot, 1816
Είδος: Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766) – Κοινή ή Ινδική Μάινα

Πηγές

Common Myna or Indian Myna – Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766) – An invasive alien species in Cyprus

Text: George Konstantinou

A new alien bird in Cyprus

The Common Myna or Indian Myna, Acridotheres tristis, is a medium-sized passerine belonging to the family Sturnidae, which includes starlings and their relatives. It is native to South Asia and parts of Central Asia but has been introduced by people to many other regions of the world.

Its intelligence, omnivorous diet, aggressive behaviour and ability to live close to people have enabled it to establish populations in numerous countries. In several of these, it has become a serious invasive alien species.

Its appearance in Cyprus does not represent a natural addition to the island’s avifauna. It is an alien species whose presence is directly or indirectly associated with human activities. Possible pathways include escape or release from captivity and accidental transport aboard ships. The concentration of many records around Limassol Port makes maritime transport a plausible possibility, although this does not establish the exact origin of every bird.

The first record in Cyprus

According to BirdLife Cyprus, the first Common Myna record in Cyprus was made in the Akrotiri area in January 2022. Three individuals were located and subsequently controlled and removed in an attempt to prevent establishment.

Despite the initial action, further observations followed elsewhere. Most came from Limassol District, especially around the port, while records were also received from Paphos and Larnaca. BirdLife Cyprus reports more than 40 sightings involving groups or records of up to 20 birds.

These data indicate that the occurrence was not limited to a single escaped individual. Several birds appeared repeatedly at different localities, creating serious concern that the species might establish and begin breeding on the island.

Scientific name and taxonomic history

The accepted scientific name is:

Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766)

The Swedish naturalist Carl Linnaeus described the species in 1766 as Paradisaea tristis. It was later transferred to the genus Acridotheres. The name Linnaeus and the year 1766 are therefore enclosed in parentheses.

Its basionym or original combination is:

≡ Paradisaea tristis Linnaeus, 1766

Modern classifications place it in the family Sturnidae, together with starlings and other mynas.

Etymology

The generic name Acridotheres is derived from the Ancient Greek words akris, meaning grasshopper, and therates, meaning hunter. The name can be interpreted as “grasshopper hunter” and refers to the consumption of grasshoppers and other insects by these birds.

The specific epithet tristis is Latin for sad, gloomy or mournful. It probably refers to the species’ dark colouring or general appearance rather than its behaviour, which is active, noisy and often aggressive.

Common names

The widely accepted English common names are “Common Myna” and “Indian Myna”. The spelling “mynah” also occurs, particularly in connection with captive birds.

The Greek names «Κοινή Μάινα» and «Ινδική Μάινα» are used for the species. The shorter «Μάινα» may also be used. The word «Σκουρομάινα» appeared in the original title but does not seem to be a widely established Greek name for this species; it is therefore preferable not to use it as the primary common name without specific local documentation.

Description

The Common Myna is approximately 23–25 centimetres long and has a robust build. The body is mainly brown, while the head, throat and upper breast are dark blackish-brown to glossy black.

The strong bill is bright yellow. The legs and feet are also yellow. A distinctive patch of bare yellow skin surrounds and extends behind each eye, providing one of the easiest identification features. The iris is dark.

A large white patch occurs on the wing. It is not always conspicuous on a perched bird but becomes highly visible in flight. The tail is dark with white tips or white areas on the outer rectrices. The underwing also shows extensive white.

The sexes are externally very similar and cannot normally be distinguished reliably in the field by plumage alone. Juveniles are duller, with a browner head, less glossy plumage and weaker colour contrasts.

Voice and mimicry

The Common Myna has a rich and varied vocal repertoire. It produces whistles, rattles, harsh calls, chirps, clicks and loud alarm sounds. It often raises its head feathers and moves its body while calling.

It is renowned for its ability to imitate sounds and, when kept in captivity, may reproduce human words or short phrases. This skill contributed to its popularity as a cage bird and consequently to its movement beyond its native distribution.

Before sleeping, many mynas may assemble at communal roosts and call simultaneously, creating loud and persistent noise.

Native distribution

The species’ native range lies in South Asia and includes India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Bhutan and Sri Lanka, together with neighbouring regions extending towards Afghanistan, Central Asia and Southeast Asia.

Within its natural range, it occupies open woodland, farmland, pasture, settlements and cultivated landscapes. It has a long ecological association with environments created or modified by people.

Human-assisted global spread

The Common Myna has been transported intentionally or accidentally to many parts of Africa, the Middle East, Australia and New Zealand and to numerous islands in the Indian, Atlantic and Pacific oceans.

In some regions it was deliberately introduced to control agricultural insects. Elsewhere, birds escaped or were released from captivity. Its subsequent spread followed roads, ports, cities and agricultural areas.

It has established in parts of the Middle East, including Israel and the Arabian Peninsula, while breeding or local populations have also been recorded in Türkiye. This expansion in the eastern Mediterranean increases the risk of further introductions to islands such as Cyprus.

Why is it such a successful invader?

The Common Myna’s invasive success results from a combination of biological and behavioural characteristics:

It is omnivorous and exploits many different foods.
It adapts readily to cities, ports, villages and farmland.
It uses natural cavities and human structures for nesting.
It demonstrates high intelligence and problem-solving ability.
It behaves boldly and aggressively towards other birds.
It exploits rubbish, animal feed and food supplied by people.
It forms social groups and communal roosts.
It tolerates widely varying environmental conditions.

These characteristics allow the species to survive after reaching a new area and, if a breeding nucleus develops, to increase comparatively rapidly.

Habitat

The Common Myna favours human-modified environments. It occurs in cities, suburbs, villages, ports, industrial areas, parks, gardens, farms, pastures and cultivated land.

It generally avoids very dense, undisturbed forests. It benefits from landscapes containing buildings or tall trees for nesting, open ground for foraging and reliable human-associated food sources.

In Cyprus, ports and surrounding urban or industrial areas may provide suitable conditions for temporary survival or establishment. Frequent ship movements also create potential opportunities for accidental transport.

Diet

The Common Myna is a highly opportunistic omnivore. It consumes insects, spiders, worms, larvae, small reptiles, small mammals, eggs and nestlings of other birds. It also eats fruit, seeds, nectar and other plant material.

In inhabited areas it feeds on human food waste, animal feed and material found around rubbish, restaurants and livestock facilities. Its ability to exploit almost any available food reduces its dependence on particular natural resources.

It frequently walks purposefully across the ground searching for invertebrates. It may follow animals or agricultural machinery to capture insects disturbed from vegetation.

Social behaviour and intelligence

The myna is highly intelligent and socially flexible. It learns rapidly, recognises new food sources and observes the behaviour of other birds. Research has shown that Common Mynas can learn about dangerous places by observing what happens to other individuals.

It occurs alone, in pairs or in groups. Pairs may become strongly territorial around a nest, while many birds can gather at communal roosts outside the breeding season.

Breeding

The Common Myna is a cavity-nesting bird. It uses holes in trees, rock crevices, cavities in buildings, roofs, vents, signs, bridges and other human structures.

The nest is constructed from twigs, dry grass, leaves, feathers, paper, plastic and other available materials. Its flexibility in selecting nest sites allows it to reproduce even in densely populated urban areas.

Pairs defend the nest and surrounding area aggressively. The breeding season and number of broods vary according to climate and food availability. In warm climates, more than one brood may be produced in a year.

Effects on native birds

One of the principal concerns is competition for nest cavities. Natural cavities are limited and are used by many native species. Mynas may occupy cavities, displace resident birds and interfere with their breeding success.

Destruction of eggs and killing of nestlings belonging to other species have been reported. However, the scale of these impacts differs among countries and should be assessed through local scientific research. It should not be assumed that every myna presence automatically causes identical ecological damage in every ecosystem.

On an island such as Cyprus, which supports endemic subspecies and restricted local bird populations, the precautionary principle is especially important. Preventing establishment is safer and far less costly than managing a large breeding population.

Other potential impacts

Large myna gatherings may create noise and accumulations of droppings at communal roosts. Nests in buildings, gutters or ventilation structures can cause blockages and local damage.

The species may also damage ripening fruit and agricultural produce. By consuming fruits and depositing seeds elsewhere, it may contribute to the dispersal of some alien plants.

As with many wild or feral birds, it may carry pathogens or parasites. The actual public-health significance depends on population size, roost location and contact with people, animals or food and should not be exaggerated without specific evidence.

One of the world’s most serious invasive species

The Common Myna has been included in the Global Invasive Species Database among 100 of the world’s worst invasive alien species. This selection reflects its ability to establish in new regions and the ecological, agricultural and social impacts recorded in several countries.

This description does not mean that the myna is equally harmful everywhere or that every individual bird causes immediate ecological destruction. It means that the species has a high invasion potential and may create serious problems when it establishes under suitable conditions.

Legal status in the European Union

Acridotheres tristis has been included since 2019 on the European Union List of Invasive Alien Species of Union concern under Regulation (EU) No 1143/2014.

Species on this list are subject to restrictions concerning importation, keeping, transport, sale, exchange, breeding and release into the environment. Member States must also apply measures for early detection, rapid eradication or management, depending on the stage of invasion.

Common Mynas should therefore not be captured or kept privately without authorisation. Observations should be reported to the competent authorities or organisations participating in official monitoring.

Monitoring and control in Cyprus

Following the first records, the need for immediate action was recognised in order to prevent permanent establishment. BirdLife Cyprus and other organisations asked the public to report sightings and carried out awareness activities concerning invasive alien species.

A dedicated project has also been developed to prevent establishment of the Common Myna in the Akrotiri Sovereign Base Area and more widely in Cyprus. Detecting small numbers early is critical because control becomes considerably more difficult after multiple breeding nuclei have formed.

Members of the public can assist by photographing birds, recording the exact date, location and number of individuals and submitting the information to the relevant authorities. They should not attempt to trap, kill or handle the birds themselves.

Status in Cyprus

The Common Myna should be described as an alien and potentially invasive species first recorded in Cyprus in 2022 and subsequently observed repeatedly. It is not a natural migrant or an indigenous component of the Cypriot avifauna.

Multiple sightings do not by themselves prove the existence of a stable, self-sustaining breeding population throughout the island. Such a classification requires documented breeding and population monitoring over successive years. It is more accurate to describe an attempted establishment or increasing presence that control operations are seeking to prevent.

Summary

Scientific name: Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766)
Original name: Paradisaea tristis Linnaeus, 1766
English common names: Common Myna – Indian Myna
Greek common names: Κοινή Μάινα – Ινδική Μάινα
Family: Sturnidae
Native range: South Asia and parts of Central and Southeast Asia
Status in Cyprus: Alien, potentially invasive species under control
First known Cyprus record: Akrotiri, January 2022 – three individuals
Diet: Omnivorous
Length: Approximately 23–25 centimetres
Global conservation status: Least Concern
European Union status: Invasive alien species of Union concern
Original-post photographs: Limassol, 17 February 2022

Classification

Kingdom: Animalia
Phylum: Chordata
Subphylum: Vertebrata
Class: Aves
Order: Passeriformes
Family: Sturnidae – Starlings and mynas
Genus: Acridotheres Vieillot, 1816
Species: Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766) – Common or Indian Myna

Translate

Wednesday, 7 June 2023

Common myna or Indian myna - Acridotheres tristis (Linnaeus, 1766) - Κοινή Μάινα, Σκoυρoμάϊvα, Μάινα - Χωροκατακτητικό ξενικό είδος στην Κύπρο - first Cyprus record