See also
Photos 18/9/2023 by George Konstantinou
Below
in English
Κείμενο: Γιώργος Κωνσταντίνου
Η Γύψου είναι κατεχόμενο χωριό της επαρχίας Αμμοχώστου, κτισμένο στην πεδιάδα της Μεσαορίας.
Βρίσκεται περίπου 22 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης της Αμμοχώστου και περίπου 40 χιλιόμετρα ανατολικά της Λευκωσίας, σε χαμηλό υψόμετρο, γύρω στα 55 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Μέχρι το 1974 αποτελούσε μια αμιγώς ελληνοκυπριακή αγροτική κοινότητα της Μεσαορίας.
Η ιστορία της όμως δεν αρχίζει στους νεότερους χρόνους. Στην περιοχή υπάρχουν κατάλοιπα που μαρτυρούν πολύ παλαιότερη ανθρώπινη παρουσία, ενώ η σημερινή Γύψου αναφέρεται ότι είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια αρχαίου προχριστιανικού συνοικισμού.
Το 1974 η ιστορική συνέχεια της κοινότητας διακόπηκε βίαια. Οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοί της εκτοπίστηκαν και από τότε το χωριό βρίσκεται στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου.
Η θέση της Γύψου
Η Γύψου βρίσκεται στην κεντρική πεδιάδα της Μεσαορίας, σε μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από χαμηλό ανάγλυφο και εκτεταμένες γεωργικές εκτάσεις.
Η θέση της ανάμεσα στη Λευκωσία και την Αμμόχωστο την εντάσσει γεωγραφικά στον μεγάλο πεδινό χώρο που για αιώνες αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες γεωργικές περιοχές της Κύπρου.
Το χωριό βρίσκεται κοντά στο Λευκόνοικο και σε άλλες ιστορικές κοινότητες της Μεσαορίας.
Το χαμηλό υψόμετρο και το πεδινό τοπίο καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τόσο τη φυσιογνωμία του τόπου όσο και τις παραδοσιακές ασχολίες των κατοίκων.
Η προέλευση της ονομασίας
Η ονομασία Γύψου έχει συνδεθεί με την παρουσία γύψου στην περιοχή.
Σύμφωνα με καταγραφές για το χωριό, βόρεια της κοινότητας υπήρχε μικρός λόφος από τον οποίο οι κάτοικοι προμηθεύονταν γύψο.
Η σχέση αυτή θεωρείται ότι έδωσε στο χωριό την ονομασία του.
Η σύνδεση ενός κυπριακού τοπωνυμίου με κάποιο χαρακτηριστικό του εδάφους, της γεωλογίας ή του φυσικού περιβάλλοντος δεν είναι ασυνήθιστη.
Στην περίπτωση της Γύψου, το ίδιο το όνομα φαίνεται να διατηρεί τη μνήμη ενός φυσικού πόρου που ήταν γνωστός και χρησιμοποιούνταν από τους κατοίκους της περιοχής.
Αρχαία παρουσία στην περιοχή
Η περιοχή της Γύψου παρουσιάζει ενδιαφέρον πολύ πριν από τη δημιουργία του νεότερου χωριού.
Η Ένωση Εκτοπισμένων Κοινοτήτων Αμμοχώστου αναφέρει ότι η Γύψου είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια αρχαίου προχριστιανικού συνοικισμού.
Το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Δείχνει ότι η ανθρώπινη παρουσία στον συγκεκριμένο χώρο έχει πολύ βαθύτερες ρίζες από εκείνες που αποκαλύπτει η ιστορία της σύγχρονης κοινότητας.
Χωρίς εξειδικευμένη αρχαιολογική τεκμηρίωση δεν πρέπει να αποδώσουμε αυθαίρετα συγκεκριμένη χρονολογία ή ταυτότητα στον αρχαίο αυτό συνοικισμό.
Η ύπαρξή του όμως αποτελεί σημαντικό μέρος της ιστορικής φυσιογνωμίας της Γύψου και δείχνει τη μακρά ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή.
Ένα χωριό που μεγάλωνε σταθερά
Οι ιστορικές απογραφές μάς επιτρέπουν να παρακολουθήσουμε την πληθυσμιακή εξέλιξη της Γύψου για σχεδόν έναν αιώνα πριν από το 1974.
Στην απογραφή του 1881 καταγράφηκαν 425 κάτοικοι.
Δέκα χρόνια αργότερα, το 1891, ο πληθυσμός είχε αυξηθεί στους 529 κατοίκους.
Το 1901 καταγράφηκαν 615 κάτοικοι και το 1911 οι κάτοικοι είχαν φτάσει τους 783.
Η αύξηση συνεχίστηκε.
Το 1921 η Γύψου αριθμούσε 848 κατοίκους και το 1931 ξεπέρασε για πρώτη φορά τους χίλιους, φτάνοντας τους 1.005.
Το 1946 καταγράφηκαν 1.184 κάτοικοι.
Ο ίδιος αριθμός, 1.184 κάτοικοι, καταγράφηκε και στην απογραφή του 1960.
Λίγο πριν από το 1974, στην απογραφή του 1973, ο πληθυσμός ανερχόταν σε 1.187 κατοίκους.
Οι αριθμοί αυτοί παρουσιάζουν μια κοινότητα που από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή ανάπτυξη.
Η Γύψου πριν από το 1974
Πριν από την τουρκική εισβολή, η Γύψου ήταν μια οργανωμένη ελληνοκυπριακή κοινότητα της Μεσαορίας.
Η καθημερινή ζωή ήταν στενά συνδεδεμένη με τη γεωργία και με το πεδινό περιβάλλον που περιέβαλλε το χωριό.
Οι εύφορες και εκτεταμένες εκτάσεις της Μεσαορίας ευνοούσαν την καλλιέργεια δημητριακών και άλλων γεωργικών προϊόντων.
Στις διαθέσιμες περιγραφές της Γύψου αναφέρονται μεταξύ των γεωργικών προϊόντων το σιτάρι, το κριθάρι, τα λαχανικά και τα φρούτα.
Η γεωργία αποτελούσε επομένως βασικό στοιχείο της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της κοινότητας.
Η εικόνα ήταν εκείνη ενός κυπριακού αγροτικού χωριού του οποίου η ζωή ακολουθούσε σε μεγάλο βαθμό τον ετήσιο κύκλο των καλλιεργειών.
Η ανάπτυξη του χωριού
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες πριν από το 1974, η Γύψου ακολούθησε τη γενικότερη διαδικασία εκσυγχρονισμού των κυπριακών χωριών.
Υπάρχουν καταγραφές σύμφωνα με τις οποίες το χωριό συνδέθηκε με το ηλεκτρικό δίκτυο γύρω στο 1959–1960, ενώ οι δρόμοι του ασφαλτοστρώθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Οι πληροφορίες αυτές αποτυπώνουν τη μετάβαση από το παραδοσιακό αγροτικό χωριό σε μια κοινότητα που αποκτούσε σταδιακά τις σύγχρονες υποδομές της εποχής.
Η ανάπτυξη αυτή διακόπηκε λίγα χρόνια αργότερα από τα γεγονότα του 1974.
Οι εκκλησίες της Γύψου
Η εκκλησιαστική κληρονομιά της Γύψου αποτελεί σημαντικό τμήμα της ιστορίας της κοινότητας.
Στο χωριό σώζονται εκκλησιαστικά μνημεία που μαρτυρούν τη θρησκευτική ζωή των κατοίκων και διαφορετικές περιόδους της ιστορίας του.
Ανάμεσά τους βρίσκονται ο Ιερός Ναός Τιμίου Προδρόμου, η Εκκλησία της Παναγίας και η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.
Κάθε ένας από αυτούς τους ναούς έχει τη δική του ξεχωριστή ιστορία, αρχιτεκτονική και μεταγενέστερη πορεία.
Για τον λόγο αυτό οι εκκλησίες της Γύψου αξίζει να εξετάζονται ξεχωριστά και όχι απλώς ως μικρές αναφορές μέσα στη γενική ιστορία του χωριού.
Αποτελούν αυτοτελή μνημεία της πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς της κοινότητας.
Το 1974 και ο εκτοπισμός
Το καλοκαίρι του 1974 άλλαξε οριστικά τη ζωή της Γύψου.
Μετά την τουρκική εισβολή και την κατάληψη της περιοχής, οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι του χωριού εκτοπίστηκαν από τα σπίτια και τη γη τους.
Η κοινότητα που είχε αναπτυχθεί επί γενιές διασκορπίστηκε στις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου.
Από τότε η Γύψου βρίσκεται εκτός του αποτελεσματικού ελέγχου της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Για τον λόγο αυτό δεν πραγματοποιήθηκαν εκεί οι μεταγενέστερες απογραφές πληθυσμού της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η απογραφή του 1973 αποτελεί έτσι την τελευταία επίσημη απογραφή πριν από την εισβολή στην οποία καταγράφεται ο πληθυσμός της κοινότητας στον φυσικό του χώρο.
Η κοινότητα μετά τον εκτοπισμό
Η απώλεια του φυσικού χώρου ενός χωριού δεν σημαίνει και εξαφάνιση της κοινότητάς του.
Οι εκτοπισμένοι κάτοικοι της Γύψου και οι απόγονοί τους εξακολουθούν να διατηρούν την ταυτότητα και τη σχέση τους με το χωριό.
Η Γύψου εξακολουθεί να καταγράφεται από τους θεσμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κατεχόμενη κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου.
Υπάρχει επίσης εκλεγμένη κοινοτική εκπροσώπηση της εκτοπισμένης κοινότητας.
Η συνέχεια αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία.
Δείχνει ότι ένα χωριό δεν αποτελεί μόνο τα σπίτια, τους δρόμους και τα χωράφια του.
Αποτελεί και τους ανθρώπους του, τις οικογένειες, τις αναμνήσεις, τα τοπωνύμια, τις παραδόσεις και τη συλλογική μνήμη που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά.
Η γεωργική φυσιογνωμία της Μεσαορίας
Για να κατανοήσουμε τη Γύψου πρέπει να τη δούμε μέσα στο φυσικό περιβάλλον της Μεσαορίας.
Η μεγάλη πεδιάδα ανάμεσα στις οροσειρές του Τροόδους και του Πενταδακτύλου αποτέλεσε για αιώνες έναν από τους σημαντικότερους γεωργικούς χώρους της Κύπρου.
Τα χωριά της περιοχής αναπτύχθηκαν σε άμεση σχέση με τη γη.
Η παραγωγή δημητριακών και άλλων γεωργικών προϊόντων καθόριζε την οικονομία, την εργασία και σε μεγάλο βαθμό τον ετήσιο ρυθμό της ζωής.
Η Γύψου αποτελούσε μέρος αυτού του αγροτικού τοπίου.
Οι εκτεταμένες ανοικτές εκτάσεις γύρω από το χωριό αποτελούν χαρακτηριστικό στοιχείο του μεσαορίτικου τοπίου και της ιστορικής φυσιογνωμίας της κοινότητας.
Το φυσικό περιβάλλον
Παρόλο που η Μεσαορία είναι περισσότερο γνωστή ως γεωργική πεδιάδα, το τοπίο της αποτελεί επίσης μέρος της φυσικής ιστορίας της Κύπρου.
Οι καλλιεργούμενες εκτάσεις, οι ακαλλιέργητες λωρίδες, οι χαμηλοί λόφοι και οι εποχιακές μεταβολές της βλάστησης δημιουργούν ένα χαρακτηριστικό ανοικτό μεσογειακό περιβάλλον.
Η μακρόχρονη ανθρώπινη παρουσία έχει διαμορφώσει σε μεγάλο βαθμό το σημερινό τοπίο.
Η γεωργία και η φύση συνυπήρχαν εδώ για αιώνες, δημιουργώντας το αγροτικό οικοσύστημα που χαρακτήριζε μεγάλο μέρος της κεντρικής και ανατολικής Κύπρου.
Η σημασία της καταγραφής
Η καταγραφή των κατεχόμενων χωριών δεν αφορά μόνο τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα.
Εξίσου σημαντικές είναι οι μικρές λεπτομέρειες.
Τα σπίτια, τα πηγάδια, οι εκκλησίες, τα σχολεία, οι δρόμοι, τα χωράφια, τα παλιά δέντρα, τα τοπωνύμια και τα ίχνη της καθημερινής ζωής αποτελούν όλα μέρος της ιστορίας ενός τόπου.
Η φωτογραφική τεκμηρίωση μπορεί να διατηρήσει την εικόνα αυτών των στοιχείων και να επιτρέψει τη σύγκρισή τους με παλαιότερες φωτογραφίες και μαρτυρίες.
Στην περίπτωση της Γύψου, η καταγραφή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή η κοινότητα βρίσκεται μακριά από τους ανθρώπους που ζούσαν εκεί πριν από το 1974.
Κάθε τεκμηριωμένη πληροφορία και κάθε φωτογραφία συμβάλλουν στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης του χωριού.
Η Γύψου σήμερα ως ιστορική μνήμη
Περισσότερο από μισό αιώνα μετά το 1974, η Γύψου παραμένει κατεχόμενη.
Όμως η ιστορία της δεν αρχίζει ούτε τελειώνει με την εισβολή.
Πίσω από το σημερινό χωριό βρίσκεται ένας τόπος με αρχαία ίχνη ανθρώπινης παρουσίας, μια κοινότητα που μεγάλωσε σημαντικά από τον 19ο αιώνα, μια αγροτική κοινωνία της Μεσαορίας και γενιές ανθρώπων που δημιούργησαν εκεί τη ζωή τους.
Οι απογραφές μάς δίνουν αριθμούς.
Τα μνημεία μάς δίνουν υλικά κατάλοιπα.
Οι φωτογραφίες διατηρούν την εικόνα του τόπου.
Αλλά η πραγματική ιστορία της Γύψου βρίσκεται στον συνδυασμό όλων αυτών με τις μνήμες των ανθρώπων της.
Η συστηματική καταγραφή του χωριού, των μνημείων και του φυσικού του περιβάλλοντος συμβάλλει ώστε αυτή η ιστορία να παραμείνει ζωντανή και τεκμηριωμένη για τις επόμενες γενιές.
Συνοπτικά στοιχεία
Ονομασία: Γύψου
Επαρχία: Αμμοχώστου
Γεωγραφική περιοχή: Μεσαορία
Θέση: Περίπου 22 χλμ. βορειοδυτικά της πόλης της Αμμοχώστου και περίπου 40 χλμ. ανατολικά της Λευκωσίας
Υψόμετρο: Περίπου 55 μέτρα
Χαρακτήρας πριν από το 1974: Αμιγώς ελληνοκυπριακή αγροτική κοινότητα
Αρχαία παρουσία: Αναφέρεται ότι το χωριό είναι κτισμένο πάνω στα ερείπια αρχαίου προχριστιανικού συνοικισμού
Προέλευση ονομασίας: Συνδέεται με την παρουσία και εξόρυξη γύψου στην περιοχή
Κύριες παραδοσιακές ασχολίες: Γεωργία και καλλιέργεια της γης
Αναφερόμενες καλλιέργειες: Σιτάρι, κριθάρι, λαχανικά και φρούτα
Πληθυσμός 1881: 425
Πληθυσμός 1891: 529
Πληθυσμός 1901: 615
Πληθυσμός 1911: 783
Πληθυσμός 1921: 848
Πληθυσμός 1931: 1.005
Πληθυσμός 1946: 1.184
Πληθυσμός 1960: 1.184
Πληθυσμός 1973: 1.187
Κατάσταση από το 1974: Κατεχόμενη κοινότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, με τους Ελληνοκύπριους κατοίκους της εκτοπισμένους
Σημαντικά εκκλησιαστικά μνημεία: Ιερός Ναός Τιμίου Προδρόμου, Εκκλησία της Παναγίας και Εκκλησία Αγίου Γεωργίου
Σημερινή σημασία: Κατεχόμενη ιστορική κοινότητα της Μεσαορίας της οποίας η πολιτιστική, εκκλησιαστική και κοινωνική κληρονομιά εξακολουθεί να διατηρείται μέσα από την κοινότητα των εκτοπισμένων κατοίκων και τη συστηματική καταγραφή του τόπου.
Text: George Konstantinou
Gypsou is an occupied village in the Famagusta District, situated on the Mesaoria plain.
It lies approximately 22 kilometres northwest of the city of Famagusta and about 40 kilometres east of Nicosia, at a low elevation of around 55 metres above sea level.
Until 1974, it was an entirely Greek Cypriot agricultural community of the Mesaoria plain.
Its history, however, does not begin in modern times. Remains in the area testify to a much earlier human presence, while present-day Gypsou is reported to have been built over the ruins of an ancient pre-Christian settlement.
In 1974, the historical continuity of the community was violently interrupted. Its Greek Cypriot inhabitants were displaced, and since then the village has remained in the occupied part of Cyprus.
The Location of Gypsou
Gypsou is situated on the central Mesaoria plain, in an area characterised by low relief and extensive agricultural land.
Its position between Nicosia and Famagusta places it geographically within the great plain that for centuries constituted one of the most important agricultural regions of Cyprus.
The village is located near Lefkoniko and other historic communities of the Mesaoria.
The low elevation and flat landscape largely determined both the character of the area and the traditional occupations of its inhabitants.
The Origin of the Name
The name Gypsou has been associated with the presence of gypsum in the area.
According to records concerning the village, north of the community there was a small hill from which the inhabitants obtained gypsum.
This connection is believed to have given the village its name.
The association of a Cypriot place name with a characteristic of the soil, geology or natural environment is not unusual.
In the case of Gypsou, the name itself appears to preserve the memory of a natural resource that was known and used by the inhabitants of the area.
Ancient Presence in the Area
The area of Gypsou is of interest from a period long before the establishment of the modern village.
The Union of Displaced Communities of Famagusta states that Gypsou is built over the ruins of an ancient pre-Christian settlement.
This is a particularly important detail.
It indicates that human presence at this particular location has much deeper roots than those revealed by the history of the modern community.
Without specialised archaeological documentation, we should not arbitrarily assign a specific date or identity to this ancient settlement.
Its existence, however, forms an important part of the historical character of Gypsou and demonstrates the long human presence in the area.
A Village that Grew Steadily
Historical censuses allow us to follow the population development of Gypsou for almost a century before 1974.
In the census of 1881, 425 inhabitants were recorded.
Ten years later, in 1891, the population had increased to 529 inhabitants.
In 1901, 615 inhabitants were recorded, and by 1911 the population had reached 783.
The increase continued.
In 1921, Gypsou had 848 inhabitants, and in 1931 it exceeded one thousand for the first time, reaching 1,005.
In 1946, 1,184 inhabitants were recorded.
The same number, 1,184 inhabitants, was also recorded in the 1960 census.
Shortly before 1974, in the 1973 census, the population stood at 1,187 inhabitants.
These figures show a community that experienced significant population growth from the late 19th century to the middle of the 20th century.
Gypsou Before 1974
Before the Turkish invasion, Gypsou was an organised Greek Cypriot community of the Mesaoria plain.
Daily life was closely connected with agriculture and with the flat landscape surrounding the village.
The fertile and extensive lands of the Mesaoria favoured the cultivation of cereals and other agricultural products.
Available descriptions of Gypsou mention wheat, barley, vegetables and fruit among its agricultural products.
Agriculture was therefore a fundamental element of the economic and social life of the community.
The picture was that of a Cypriot agricultural village whose life largely followed the annual cycle of cultivation.
The Development of the Village
During the final decades before 1974, Gypsou followed the broader process of modernisation taking place in Cypriot villages.
There are records according to which the village was connected to the electricity network around 1959–1960, while its roads were surfaced with asphalt in the early 1960s.
These details illustrate the transition from a traditional agricultural village to a community that was gradually acquiring the modern infrastructure of the period.
This development was interrupted only a few years later by the events of 1974.
The Churches of Gypsou
The ecclesiastical heritage of Gypsou forms an important part of the history of the community.
Ecclesiastical monuments survive in the village that bear witness to the religious life of its inhabitants and to different periods of its history.
Among them are the Church of Timios Prodromos, the Church of Panagia and the Church of Agios Georgios.
Each of these churches has its own distinct history, architecture and later course.
For this reason, the churches of Gypsou deserve to be examined separately rather than simply mentioned briefly within the general history of the village.
They constitute independent monuments of the cultural and religious heritage of the community.
1974 and the Displacement
The summer of 1974 permanently changed the life of Gypsou.
Following the Turkish invasion and the occupation of the area, the Greek Cypriot inhabitants of the village were displaced from their homes and their land.
The community that had developed there over generations was dispersed throughout the free areas of Cyprus.
Since then, Gypsou has remained outside the effective control of the Republic of Cyprus.
For this reason, the later population censuses of the Republic of Cyprus were not conducted there.
The 1973 census therefore represents the last official census before the invasion in which the population of the community was recorded in its natural home.
The Community After Displacement
The loss of the physical space of a village does not mean the disappearance of its community.
The displaced inhabitants of Gypsou and their descendants continue to preserve their identity and their relationship with the village.
Gypsou continues to be recorded by the institutions of the Republic of Cyprus as an occupied community of the Famagusta District.
There is also elected community representation for the displaced community.
This continuity is particularly important.
It demonstrates that a village consists not only of its houses, roads and fields.
It also consists of its people, families, memories, place names, traditions and collective memory passed from one generation to the next.
The Agricultural Character of the Mesaoria
To understand Gypsou, we must view it within the natural environment of the Mesaoria.
The great plain between the Troodos and Pentadaktylos mountain ranges constituted for centuries one of the most important agricultural areas of Cyprus.
The villages of the region developed in direct relationship with the land.
The production of cereals and other agricultural products determined the economy, employment and, to a large extent, the annual rhythm of life.
Gypsou formed part of this agricultural landscape.
The extensive open areas surrounding the village are a characteristic feature of the Mesaoria landscape and of the historical character of the community.
The Natural Environment
Although the Mesaoria is best known as an agricultural plain, its landscape also forms part of the natural history of Cyprus.
Cultivated fields, uncultivated strips of land, low hills and seasonal changes in vegetation create a characteristic open Mediterranean environment.
Long-term human presence has shaped much of the landscape seen today.
Agriculture and nature coexisted here for centuries, creating the agricultural ecosystem that characterised much of central and eastern Cyprus.
The Importance of Documentation
The documentation of occupied villages is not concerned only with major historical events.
The smaller details are equally important.
Houses, wells, churches, schools, roads, fields, old trees, place names and traces of everyday life all form part of the history of a place.
Photographic documentation can preserve the appearance of these elements and allow them to be compared with older photographs and testimonies.
In the case of Gypsou, documentation acquires even greater importance because the community remains separated from the people who lived there before 1974.
Every documented piece of information and every photograph contributes to the preservation of the historical memory of the village.
Gypsou Today as Historical Memory
More than half a century after 1974, Gypsou remains occupied.
However, its history neither begins nor ends with the invasion.
Behind the present-day village lies a place with ancient traces of human presence, a community that grew significantly from the 19th century onwards, an agricultural society of the Mesaoria, and generations of people who built their lives there.
The censuses give us numbers.
The monuments provide material remains.
Photographs preserve the image of the place.
But the true history of Gypsou lies in the combination of all these with the memories of its people.
The systematic documentation of the village, its monuments and its natural environment helps ensure that this history remains alive and documented for future generations.
Summary
Name: Gypsou
District: Famagusta
Geographical region: Mesaoria
Location: Approximately 22 km northwest of the city of Famagusta and approximately 40 km east of Nicosia
Elevation: Approximately 55 metres
Character before 1974: Entirely Greek Cypriot agricultural community
Ancient presence: The village is reported to have been built over the ruins of an ancient pre-Christian settlement
Origin of the name: Associated with the presence and extraction of gypsum in the area
Main traditional occupations: Agriculture and cultivation of the land
Recorded crops: Wheat, barley, vegetables and fruit
Population in 1881: 425
Population in 1891: 529
Population in 1901: 615
Population in 1911: 783
Population in 1921: 848
Population in 1931: 1,005
Population in 1946: 1,184
Population in 1960: 1,184
Population in 1973: 1,187
Status since 1974: Occupied community of the Republic of Cyprus, with its Greek Cypriot inhabitants displaced
Important ecclesiastical monuments: Church of Timios Prodromos, Church of Panagia and Church of Agios Georgios
Present-day significance: An occupied historic community of the Mesaoria whose cultural, ecclesiastical and social heritage continues to be preserved through the community of its displaced inhabitants and the systematic documentation of the village.
No comments:
Post a Comment