Το εκκλησάκι Άγιος Γεώργιος στο χωριό Άγιος Επίκτητος Cyprus.

See also

Tο κατεχόμενο χωριό Άγιος Επίκτητος της επαρχίας Κερύνειας - Agios Epiktitos village of Keryneia district, Cyprus.

Η Νεολιθική θέση Βρυσί στον Άγιο Επίκτητο - Archaeological excavations at the Neolithic site of Ayios Epiktitos-Vrysi in the Kyrenia District

Μερικά απο τα ευρήματα βρίσκωνται στο κάστρο της κερύνειας

Τα βουνά της Τουρκίας απο τον κατεχώμενο Άγιο Επίκτητο - 7/10/2013 - The mountains of Turkey from Agios Epiktitos- Cyprus

Εκκλησία Αγίου Επικτήτου Το χωριό Άγιος Επίκτητος της επαρχίας Κερύνειας - Church, Agios Epiktitos at Agios Epiktitos village of Keryneia district, Cyprus.

Hz. Omer Tomb - Cyprus

 Photos 12/6/2016 by George Konstantinou 

Η Χρυσοκάβα στην Κερύνεια - Ο ναός της Αγίας Αικατερίνης - Cyprus

See also

List of Cyprus archaeological sites on this blog

Η κατεχομένη πόλη της Κερύνεια- Kyrenia city - Cyprus

Η Νεολιθική θέση Βρυσί στον Άγιο Επίκτητο - Archaeological excavations at the Neolithic site of Ayios Epiktitos-Vrysi in the Kyrenia District

Μερικά απο τα ευρήματα βρίσκωνται στο κάστρο της κερύνειας

Κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα στον Πενταδάκτυλο με θέα την κερύνεια

Το Κάστρο της Κερύνειας - Kyrenia Castle - Cyprus

Το λιμανάκι της Κερύνειας- Kyrenia Harbour - Cyprus

Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου μέσα στο Κάστρο της Κερύνειας - Agios Georgios Churche in Kyrenia Castle - Cyprus

Το καράβι της Κερύνειας (Το αρχάιο ναυάγιο) στο κάστρο της κερύνειας - The Kyrenia ship - Ancient Shipwreck in Kyrenia Castle - Cyprus

Αρχαίοι λαξευτοί τάφοι στην Αγία Ειρήνη Κερύνειας - Ancient Tombs at Agia Irini

Μερικά απο τα ευρήματα βρίσκωνται στο κάστρο της κερύνειας

Αρχαίος τάφος στο χωριό Κρηνί - Bronze Age Tomb at Kini Villages - Cyprus

Μερικά απο τα ευρήματα βρίσκωνται στο κάστρο της κερύνειας

Αφορμή για το κείμενο αυτό έδωσε επίσκεψή μας πριν τρία χρόνια, αλλά και πρόσφατα, στην περιοχή της Χρυσοκάβας στην Κερύνεια, η οποία περιλαμβάνει τρία εξαιρετικής σημασίας βυζαντινά μνημεία: το παλαιοχριστιανικό κοιμητήριο (4ος-7ος αι.), τον καμαροσκέπαστο ναό της Αγίας Αικατερίνης και τον εν μέρει λαξευτό ναΐσκο της Αγίας Μαύρας με τις σημαντικότατες βυζαντινές τοιχογραφίες του 10ου αι. Από τα μνημεία αυτά, μόνο το τελευταίο είναι κηρυγμένο ως Αρχαίο Μνημείο πίνακα Α΄ από το Τμήμα Αρχαιοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πιθανότατα γύρω στο 2009, μέρος της περιοχής εξαιρέθηκε της στρατιωτικής ζώνης, όπου είχε υπαχθεί από το τραγικό καλοκαίρι του 1974, με αποτέλεσμα το ναΰδριο της Αγίας Μαύρας να καταστεί προσβάσιμο.

Φαίνεται ότι πρόσφατα το κατοχικό καθεστώς έχει εξαιρέσει και την περιοχή που περιλαμβάνει το κοιμητήριο και το ναό της Αγίας Αικατερίνης, με απώτερο σκοπό, εξ όσων πληροφορούμαστε, την τουριστική προβολή και εκμετάλλευσή του.

Η παραθαλάσσια περιοχή της Χρυσοκάβας βρίσκεται περίπου 1 χλμ ανατολικά του κάστρου της Κερύνειας δίπλα από το νέο λιμάνι της πόλης. Το τοπίο της περιοχής χαρακτηρίζεται από την εκτεταμένη παρουσία όγκων πωρόλιθου, γι’ αυτό από τα αρχαία χρόνια ο χώρος χρησιμοποιήθηκε ως λατομείο, με αποτέλεσμα να υποστεί πολλές αλλοιώσεις. Παρά το γεγονός ότι στην περιοχή δεν έγιναν πριν το 1974 οποιεσδήποτε αρχαιολογικές ανασκαφές, από τις σύντομες μελέτες, επισκοπήσεις και φωτογραφικό υλικό των George Jeffery και Γεώργιου Σωτηρίου, προκύπτει ότι ο χώρος έχει σημαντικό αρχαιολογικό ενδιαφέρον.

Το παλαιοχριστιανικό κοιμητήριο

Πιθανότατα μετά την εγκατάλειψη του λατομείου μέρος του χώρου χρησιμοποιήθηκε ως χριστιανικό κοιμητήριο (εικ. 1, 6, 7), όπως μαρτυρούν τα χριστιανικά σύμβολα στους λαξευτούς τάφους. Δυστυχώς το κοιμητήριο αυτό καταστράφηκε στο μεγαλύτερό του μέρος από λατόμηση κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους. Διασώζονται μόνο ορισμένοι νεκρικοί θάλαμοι και αρκοσόλια (τοξωτοί τάφοι) με εγχάρακτο φυτικό διάκοσμο γύρω από το τόξο, σταυροί και μονογράμματα, o χαρακτήρας των οποίων όμως δεν βοηθά στη χρονολόγησή τους. Είναι από τα λίγα παλαιοχριστιανικά κοιμητήρια που εντοπίστηκαν στην Κύπρο.

Ο ναός της Αγίας Αικατερίνης

Δίπλα από το κοιμητήριο υπάρχει ναός αφιερωμένος στην Αγία Αικατερίνη (εικ. 2, 3, 4, 7), ο οποίος όμως στους Κερυνιώτες ήταν γνωστότερος ως Παναγία Χρυσοκάβα. Η Αθηνά Ταρσούλη και η Μαρία Παρασκευοπούλου αναφέρονται στη συνήθεια γυναικών, ελληνίδων και τουρκάλων, να απλώνουν τα πλυμένα σεντόνια του γάμου έξω από την εκκλησία πριν το γάμο για να στεγνώσουν, ενώ εκεί κοντά υπήρχε και μια αγριοσυκιά δίπλα σε θαυματουργό αγίασμα, όπου οι πιστοί κρεμούσαν διάφορα τάματα.

Ο βυζαντινός μονόχωρος ναός της Αγίας Αικατερίνης φαίνεται να υπέστη δραστικές επεμβάσεις, ειδικά στο δυτικό του τμήμα, που πιθανότατα αποτελεί προσθήκη της Φραγκοκρατίας, ενώ δεν αποκλείονται και μεταγενέστερες επιδιορθώσεις. Ο ναός έχει δυο εισόδους, μια στη δυτική και άλλη στη νότια πλευρά. Στο υπέρθυρο της νότιας εισόδου υπάρχει πρόχειρα χαραγμένος σταυρός, πιθανότατα της περιόδου της Φραγκοκρατίας. Ούτε αυτός ο ναός ξέφυγε από τη λεηλασία δυστυχώς: ανατολικότερα της νότιας εισόδου, στον εξωτερικό τοίχο, σωζόταν μέχρι το 1974 κτιστό τόξο τάφου (εικ. 3), φράγκικη προσθήκη του 14ου ή 15ου αιώνα. Το τόξο αυτό δυστυχώς σήμερα έχει εξαφανιστεί, ενώ παραμένει ως μάρτυρας μόνο το αποτύπωμά του.

Το λαξευτό ναΰδριο της Αγίας Μαύρας

Το ναΰδριο της Αγίας Μαύρας βρίσκεται σε ένα περίκλειστο ουσιαστικά χώρο, που ενώνεται με άλλο χώρο λατόμησης μέσω στενής σήραγγας. Στο ναΰδριο αυτό περικλείεται κιβωτιόσχημη εγκοπή στο ανατολικό του τμήμα διαστάσεων 2.10μ. Χ 0.85μ., στην οποία θα μπορούσε να τοποθετηθεί ξύλινη ή λίθινη σαρκοφάγος. Η εγκοπή αυτή βρίσκεται πολύ ψηλά από το αρχικό δάπεδο, 2.40μ. περίπου, θυμίζοντας τους μεταγενέστερους τάφους του Αγίου Νεοφύτου στην Εγκλείστρα, τον λαξευτό τάφο στο «Παλαιό Έγκλειστρο» κοντά στα Κούκλια της Πάφου, όπως και με το υπερυψωμένο αρκοσόλιο στο κοιμητήριο της αρχαίας Λάμπουσας.

Τα τοιχώματα του λατομείου στην Κερύνεια είναι κατακόρυφα και προσφέρουν απομόνωση και ασφάλεια γι’ αυτό και έχει εκφρασθεί η γνώμη από τον Αθανάσιο Παπαγεωργίου ότι εδώ υπήρχε ασκητήριο, που αργότερα μετατράπηκε σε μικρό μοναστήρι, ένα από τα αρχαιότερα λαξευτά μοναστήρια της Κύπρου. Άλλωστε δεν υπάρχει άλλος τάφος στο λατομείο αυτό. Ο περίκλειστος χώρος όπου ο ναΐσκος της Αγίας Μαύρας, απέχει από την παραλία και το χριστιανικό λαξευτό κοιμητήριο με την εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης γύρω στα 200μ.

Από την επιτόπια εξέταση των σημαντικών βυζαντινών τοιχογραφιών του 10ου αι. διαπιστώσαμε δυστυχώς και εδώ προσπάθεια βίαιης αποτοίχισής τους, με αποτέλεσμα την ολοκληρωτική καταστροφή ενός από τους αγγέλους της Ανάληψης, του προσώπου του Χριστού από την ίδια σκηνή, όπως και των προσώπων του τελευταίου και προτελευταίου αποστόλου, όπως σώζονταν μέχρι και τον Ιούλιο του 1974. Σχεδόν ολόκληρο έχει επίσης καταστραφεί το πρόσωπο του Αγγέλου που ομιλούσε στην κουστωδία των αποστόλων. Η συντήρηση και στερέωση των διασωθέντων τοιχογραφιών είναι κάτι περισσότερο από αναγκαία.

Η απόφαση του κατοχικού καθεστώτος για τουριστική αξιοποίηση και εκμετάλλευση χριστιανικών μνημείων, που μέχρι πρότινος βρίσκονταν σε αχρησία, πιθανότατα σηματοδοτεί μια νέα προσοδοφόρο τακτική στην προσέγγιση του θέματος. Αυτό εξάλλου αποδεικνύεται και μέσα από μια σειρά πολυτελών εκδόσεων που κυκλοφόρησαν πρόσφατα στα κατεχόμενα (εικ. 8), που προβάλλουν τα μνημεία μας και την χριστιανική τέχνη (τοιχογραφίες, εικόνες, ψηφιδωτά) ως δικά τους, χωρίς καμιά πλέον αναστολή και αιδώ, με στόχο μάλιστα την ανάδειξη τάχατες του σεβασμού της θρησκευτικής ετερότητας και του πολυπολιτισμικού χαρακτήρα του ψευδοκράτους.

Συνοψίζοντας θα σημειώναμε ότι ο χρόνος και η εμπειρία έχουν δείξει ότι, εκεί όπου υπάρχει πραγματική θέληση και αγάπη για τον πολιτισμό μας, εκεί υπάρχουν και πιθανές λύσεις, οι οποίες θα έχουν ως στόχο τη συντήρηση μνημείων μας άχρι καιρού. Κλείνοντας θα ήθελα να απευθυνθώ σε όποιον αισθάνεται ή είναι υπεύθυνος για τα μνημεία μας, δηλαδή την Εκκλησία, τους Μητροπολίτες, την Πολιτεία, το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων/Τμήμα Αρχαιοτήτων, να αναλάβουν τις πολλές ευθύνες που τους αναλογούν.

Του Δρα Ανδρέα Φούλια,
Θεολόγου-Βυζαντινολόγου.
Εφημ.: Ο Φιλελεύθερος, 28 Ιουλίου 2013
Πηγή http://churchofcyprus.org.cy/6686

 Photos 12/6/2016 by George Konstantinou 

Ο αρχαιολογικός χώρος Πηγάδες στο χωριό Μύρτου - Sanctuary of Pigadhes in Myrtou - Late Bronze age 1650 BC - 1050 BC - Cyprus

See also

List of Cyprus archaeological sites on this blog

Το Κατεχόμενο χωριό Μύρτου της επαρχίας Κερύνειας - Myrtou Village - Cyprus

Η περιοχή της Μύρτου ήταν κατοικημένη από τα προΐστορικά χρόνια. Σε δυο περιοχές του χωριού, στα Στεφάνια και στους Πηγάδες, έγιναν αρχαιολογικές ανασκαφές με αξιόλογα ευρήματα. Ο αρχαιολογικός χώρος Στεφάνια χρονολογείται στη Μέση Εποχή του χαλκού και ο αρχαιολογικός χώρος Πηγάδες στην Ύστερη Εποχή του χαλκού.

Οι ανασκαφές έγιναν από αποστολές του Μουσείου Ashmolianτης Οξφόρδης και του Πανεπιστημίου Sydney της Αυστραλίας. Τα πέτρινα κέρατα καθοσιώσεως που βρέθηκαν στο βωμό του αρχαιολογικού χώρου Πηγάδες, μαρτυρούν τις εμπορικές, θρησκευτικές και πολιτιστικές σχέσεις που είχε η Κύπρος με τη νησιωτική Ελλάδα και ιδιαίτερα με τη Μινωική Κρήτη.
Πηγή Γιώργος Κουρούγιαννης
http://www.myrtou.org.cy/%CE%BC%CF%8D%CF%81%CF%84%CE%BF%CF%85-2/%CE%BC%CF%8D%CF%81%CF%84%CE%BF%CF%85/

 Photos Myrtou 12/6/2016 by George Konstantinou 

Eastern Rock Grayling , Syrian Grayling - Hipparchia syriaca cypriaca (Staudinger, 1879) - Endemic subspecies of Cyprus

Ενδημικό υποείδος της Κύπρου
Endemic subspecies of Cyprus
Hipparchia syriaca cypriaca is a species of butterfly in the Nymphalidae family

See also - List of butterflys of Cyprus - Λίστα των πεταλούδων της Κύπρου

 Photos Kalogrea 12/6/2016 by George Konstantinou    

Brown wrasse - Labrus merula Linnaeus, 1758 - Καφέ χειλού - Cyprus

The brown wrasse (Labrus merula) is a species of wrasse native to the Eastern Atlantic from Portugal to Morocco, including the Azores, as well as in the Mediterranean Sea. This species can reach 45 cm (18 in) in standard length, though most do not exceed more than 40 cm (16 in).

Labrus merula grows to a maximum length of 45 cm (18 in).

Body is moderately elongated, head is broad, shorter or equal to the body depth, with light blue spots. It has strong, canine-like teeth which are rounded in older specimens.

Young specimens are green or brownish with light spots, belly is paler, yellow-greyish. Some specimens have a blue-white longitudinal stripe on sides. Old specimens are dark blue, sometimes dark green or brownish. Soft part of dorsal, anal and caudal fins are outlined with light blue stripe.

Smaller specimens form small, loose schools, but larger and older specimens are found solitary.

It feeds on sea urchins, ophiuroids, mollusks, crabs and worms.

Maturity occurs after two years at lengths between 15 cm (5.9 in) and 20 cm (7.9 in). At age of 7, males measure around 31.5 cm (12.4 in) and females around 30 cm (12 in). Maximum age is around 16–17 years.

This species spawns from February to May in the western Mediterranean Sea. Demersal eggs are laid amongst rocks and seagrasses and are protected by the males.

It is important to local populations as a food fish and can also be found in the aquarium trade

The brown wrasse can be found in Eastern Atlantic from Portugal to Morocco, including the Azores, as well as in the Mediterranean Sea, throughout the entire area except for the eastern Levantine and Black Sea.

It can be found on reefs around rocks, amongst seaweeds and in seagrass beds between shallows and 50 m (160 ft).

Threats to this species include habitat degradation, specifically the reduction of Posidonia seagrass beds, however, the population has not shown any serious signs of decline.
From Wikipedia, the free encyclopedia

Underwater photos by Kostas Aristeidou

Long-legged buzzard (Buteo rufinus) (Cretzschmar, 1829) Αετογερακίνα - Video - Cyprus

Long-legged buzzard (Buteo rufinus) (Cretzschmar, 1829) Αετογερακίνα - Video - Cyprus

y

Greater amberjack - Seriola dumerili (A. Risso, 1810) ,Μινέρι - Μαγιάτικο - Cyprus

Juvenile

The greater amberjack (Seriola dumerili) is a jack of the genus Seriola. It is found in the Mediterranean Sea, the Atlantic Ocean, the Pacific Ocean and the Indian coasts, living usually between 20 and 70 m of depth (with a maximum of 360 m). It is the largest genus in the Carangidae family, with a maximum length of 200 cm. It is a fast-swimming pelagic fish with similar habits to the kingfish. They are silver-blue with a golden side line, with a brown band crossing over the eye area.

The greater amberjack is a powerful hunter which feeds on other fish and invertebrates.

The greater amberjack is prized by sports fisherman because it is a very powerful fish and can be quite large, even as much as 70 kg. It is an excellent eating fish. It is also a big-game fish and are one of the greatest fighting fish pound for pound
From Wikipedia, the free encyclopedia

Underwater photos Protaras by Costas Constantinou

Cynara makrisii Hand & Hadjikyriakou - Endemic to Cyprus

See also - Λίστα Ενδημικών Φυτών της Κύπρου - List of Endemics plants of Cyprus

Family: Asteraceae
Subfamily: Cardueae

Endemic to Cyprus

Red Data Book category

Vulnerable (VU), IUCN criteria: D2

The species was firstly found by Mr. Christodoulos Makris. Mr. Makris knew was something new for Cyprus. Scientist thought that is Cynara syriaca. Some years after they conclude that is indeed a new species for science and endemic to Cyprus. So they give the name of the species in honor of its founder.

Cynara is a genus of thistle-like perennial plants in the sunflower family. They are native to the Mediterranean region, the Middle East, northwestern Africa, and the Canary Islands. The genus name comes from the Greek kynara, which means "artichoke''. From Wikipedia, the free encyclopedia.

Photos  8/06/2016 by Michael Hadjiconstantis

Cynara is a genus of thistle-like perennial plants in the family Asteraceae. They are native to the Mediterranean region, the Middle East, northwestern Africa, and the Canary Islands. The genus name comes from the Greek kynara, which means "artichoke"

Slender goby - Gobius geniporus Valenciennes, 1837 - Cyprus

Gobius geniporus, the Slender goby, is a species of goby endemic to the Mediterranean Sea where it can be found in inshore waters to a depth of about 30 metres (98 ft). It lives in areas with sandy or muddy substrates near beds of sea-grass. This species can reach a length of 16 centimetres

Underwater photos Protaras by Costas Constantinou