Το κατεχόμενο χωριό Πραστειό Αμμοχώστου - The Occupied Village of Prastio in the Famagusta District - Cyprus

See also

All about Cyprus - Όλα για την Κύπρο

Κατάλογος κατεχομένων δήμων και κοινοτήτων της Κύπρου - List of cities, towns and villages in occupied Cyprus

List of cities towns and villages in Cyprus - Κατάλογος δήμων και κοινοτήτων της Κύπρου

Εκκλησία Άγιος Γεώργιος στο χωριό Πραστειό Αμμοχώστου - Saint Georgios Church in the village of Prastio Ammochostou 

Μια λίμνη στην καρδιά της Μεσαορίας Φράγμα Κουκλιών Αμμοχώστου

Ranunculus sphaerospermus (Boiss. & C. I. Blanche) - Kouklia dam - Φράγμα στα Κούκλια Αμμοχωστου

Φράγμα Κουκλιών - Μια άγνωστη όαση στην καρδιά της Μεσαορίας (WEB TV) - Του Γιώργου Κωνσταντίνου - Εφημερίδα πολίτης 21/1/2018

Photos 18/9/2023 by George Konstantinou

Below in English

Το κατεχόμενο χωριό Πραστειό της επαρχίας Αμμοχώστου

Κείμενο: Γιώργος Κωνσταντίνου

Το Πραστειό είναι κατεχόμενο χωριό της επαρχίας Αμμοχώστου, στην πεδιάδα της Μεσαορίας, περίπου 19 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης της Αμμοχώστου.

Πριν από το 1974 αποτελούσε μια ζωντανή ελληνοκυπριακή αγροτική κοινότητα, στενά συνδεδεμένη με την εύφορη γη της Μεσαορίας και με τη γεωργική παραγωγή.

Η ιστορία του χωριού, η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, οι γεωργικές παραδόσεις και η κοινωνική ζωή των κατοίκων του αποτελούν σημαντικά κομμάτια της ιστορίας της κυπριακής υπαίθρου.

Η ονομασία Πραστειό

Η ονομασία Πραστειό ή Πραστιό συναντάται σε περισσότερες από μία περιοχές της Κύπρου.

Για τον λόγο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γίνεται πάντοτε η διάκριση ανάμεσα στο Πραστειό της επαρχίας Αμμοχώστου και στα άλλα κυπριακά χωριά με το ίδιο ή παρόμοιο όνομα.

Το χωριό που εξετάζουμε εδώ είναι το Πραστειό της Μεσαορίας, στην επαρχία Αμμοχώστου.

Ένα χωριό της Μεσαορίας

Το Πραστειό βρίσκεται στην απέραντη πεδιάδα της Μεσαορίας.

Η γεωγραφική του θέση καθόρισε σε μεγάλο βαθμό την οικονομία και τον τρόπο ζωής των κατοίκων.

Η Μεσαορία αποτέλεσε για αιώνες μία από τις σημαντικότερες γεωργικές περιοχές της Κύπρου.

Οι μεγάλες επίπεδες εκτάσεις της χρησιμοποιήθηκαν ιδιαίτερα για την καλλιέργεια σιτηρών και άλλων γεωργικών προϊόντων.

Έτσι και στο Πραστειό, η ζωή των κατοίκων ήταν στενά δεμένη με τη γη και τον ετήσιο κύκλο της γεωργίας.

Η σχέση με τη Σίγουρη

Μια ενδιαφέρουσα παράδοση που διασώζεται για την ιστορία της κοινότητας συνδέει το Πραστειό με την παλαιότερη Σίγουρη.

Σύμφωνα με την παράδοση που καταγράφεται από την Ιερά Μητρόπολη Κωνσταντίας και Αμμοχώστου, όταν κάτοικοι της Σίγουρης μετακινήθηκαν προς το Πραστειό, μετέφεραν μαζί τους την εικόνα του Αγίου Γεωργίου.

Η παράδοση αυτή συνδέει την παλαιότερη εγκατάσταση με τη δημιουργία και τη θρησκευτική ζωή του νεότερου αγροτικού χωριού.

Δεν πρέπει βέβαια να αντιμετωπίζουμε μια τοπική παράδοση ως απόλυτη ιστορική απόδειξη για όλες τις λεπτομέρειες της δημιουργίας του οικισμού. Αποτελεί όμως σημαντικό στοιχείο της συλλογικής μνήμης της κοινότητας.

Ο πληθυσμός

Το Πραστειό γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή ανάπτυξη κατά τη νεότερη ιστορία του.

Στην απογραφή του 1891 καταγράφηκαν συνολικά 704 κάτοικοι, από τους οποίους 637 ήταν Ελληνοκύπριοι και 67 Τουρκοκύπριοι.

Με την πάροδο των δεκαετιών η τουρκοκυπριακή παρουσία μειώθηκε και πριν από το 1974 το Πραστειό είχε εξελιχθεί σε αμιγώς ελληνοκυπριακή κοινότητα.

Το 1973 ο πληθυσμός του χωριού ήταν περίπου 1.000 κάτοικοι, όλοι Ελληνοκύπριοι.

Οι αριθμοί αυτοί δείχνουν ότι το Πραστειό αποτελούσε μια σημαντική αγροτική κοινότητα της περιοχής και όχι έναν πολύ μικρό οικισμό.

Η γεωργία

Η οικονομική ζωή του Πραστειού ήταν άμεσα συνδεδεμένη με τη γεωργία.

Η θέση του στην πεδιάδα της Μεσαορίας προσέφερε μεγάλες καλλιεργήσιμες εκτάσεις και η εργασία στα χωράφια αποτελούσε βασικό μέρος της καθημερινότητας.

Η σπορά, ο θερισμός και οι υπόλοιπες εποχικές γεωργικές εργασίες δεν καθόριζαν μόνο την οικονομία αλλά και ολόκληρο τον ετήσιο ρυθμό ζωής της κοινότητας.

Η στενή αυτή σχέση φαίνεται ακόμη και στις θρησκευτικές παραδόσεις του χωριού.

Ο Άγιος Γεώργιος του Σπόρου

Ο πολιούχος του Πραστειού ήταν ο Άγιος Γεώργιος.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η τοπική σύνδεση με τον Άγιο Γεώργιο του Σπόρου, που εορτάζεται τον Νοέμβριο.

Η περίοδος αυτή συνέπιπτε με την έναρξη της σποράς.

Η θρησκευτική παράδοση ήταν επομένως στενά συνδεδεμένη με τη γεωργική ζωή του χωριού.

Για μια κοινότητα της Μεσαορίας που εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από τη γη, η σπορά αποτελούσε μία από τις σημαντικότερες στιγμές του χρόνου.

Η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου

Στο κέντρο της θρησκευτικής και κοινωνικής ζωής του Πραστειού βρισκόταν η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

Ο σημερινός ναός ανοικοδομήθηκε το 1875, αλλά η εκκλησιαστική παρουσία στη συγκεκριμένη θέση είναι παλαιότερη.

Τμήμα του εικονοστασίου αναφέρεται ως περίπου έναν αιώνα παλαιότερο από τον σημερινό ναό, γεγονός που αποτελεί ένδειξη ύπαρξης προηγούμενης εκκλησίας.

Ο ναός παρουσιάζει φραγκοβυζαντινά τεχνοτροπικά χαρακτηριστικά και ξεχωρίζει για το ψηλό λαξευτό καμπαναριό του.

Το 1922 πραγματοποιήθηκε επίσης μεταγενέστερη προσθήκη στον ναό.

Η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου δεν ήταν απλώς ένας χώρος λατρείας. Αποτελούσε επίκεντρο της κοινωνικής ζωής της κοινότητας.

Το σχολείο και η εκπαίδευση

Η σχέση της εκκλησίας με την εκπαίδευση αποτελεί ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον κεφάλαιο της ιστορίας του Πραστειού.

Κατά τον 19ο αιώνα δημιουργήθηκε σχολείο στον περίβολο της Εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου.

Η εκκλησία συνέβαλε στην εκπαίδευση των παιδιών παρέχοντας εκκλησιαστικά βιβλία αλλά και αναγνωστικά.

Το γεγονός αυτό δείχνει πόσο κεντρική θέση κατείχε η εκκλησία στη ζωή του χωριού.

Ο περίβολός της ήταν ταυτόχρονα τόπος λατρείας, συνάντησης και εκπαίδευσης.

Η κοινωνική ζωή

Το Πραστειό διέθετε μια οργανωμένη κοινοτική και κοινωνική ζωή.

Οι μεγάλες θρησκευτικές γιορτές αποτελούσαν ευκαιρία συγκέντρωσης των κατοίκων.

Κατά τη γιορτή του Αγίου Γεωργίου τον Απρίλιο διοργανώνονταν και αθλητικοί αγώνες.

Το 1936, η εκκλησία παραχώρησε χωράφι για τη δημιουργία γηπέδου, γεγονός που φανερώνει τη συμμετοχή της στην ευρύτερη κοινωνική ζωή του χωριού.

Η εκκλησία, το σχολείο, οι αθλητικές δραστηριότητες και οι γεωργικές εργασίες αποτελούσαν διαφορετικές πλευρές μιας κοινότητας που λειτουργούσε γύρω από ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς.

Η καθημερινή ζωή στο χωριό

Όπως σε πολλά αγροτικά χωριά της Μεσαορίας, η καθημερινότητα ακολουθούσε σε μεγάλο βαθμό τις εποχές.

Το φθινόπωρο ήταν συνδεδεμένο με την προετοιμασία της γης και τη σπορά.

Η άνοιξη έφερνε μια διαφορετική περίοδο γεωργικών εργασιών, ενώ το καλοκαίρι ήταν στενά συνδεδεμένο με τον θερισμό και τη συλλογή της παραγωγής.

Η γεωργία απαιτούσε τη συμμετοχή ολόκληρης της οικογένειας και αποτελούσε όχι μόνο επάγγελμα αλλά τρόπο ζωής.

Οι δρόμοι, τα σπίτια, τα χωράφια, η εκκλησία και το σχολείο συνέθεταν το καθημερινό τοπίο μέσα στο οποίο μεγάλωσαν γενιές κατοίκων.

Το Πραστειό πριν από το 1974

Λίγο πριν από το 1974, το Πραστειό ήταν αμιγώς ελληνοκυπριακό χωριό με περίπου 1.000 κατοίκους.

Η κοινότητα είχε πίσω της μια μακρά ιστορία και διέθετε οργανωμένη κοινωνική και θρησκευτική ζωή.

Οι κάτοικοι είχαν δημιουργήσει σπίτια, καλλιεργούσαν τη γη τους, λειτουργούσαν το σχολείο τους και διατηρούσαν τις θρησκευτικές και κοινωνικές παραδόσεις του χωριού.

Όλα αυτά ανατράπηκαν το καλοκαίρι του 1974.

Η τουρκική εισβολή του 1974

Με την τουρκική εισβολή και την προέλαση των τουρκικών στρατευμάτων στην περιοχή της Μεσαορίας, οι Ελληνοκύπριοι κάτοικοι του Πραστειού εκτοπίστηκαν από το χωριό τους.

Η κοινότητα έχασε την καθημερινή πρόσβαση στα σπίτια, τα χωράφια, την εκκλησία, το σχολείο και τους υπόλοιπους χώρους που αποτελούσαν μέρος της ζωής της.

Από τότε το Πραστειό βρίσκεται στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου.

Ο εκτοπισμός δεν διέκοψε μόνο την κατοίκηση του χωριού από την ιστορική ελληνοκυπριακή κοινότητά του.

Διέκοψε έναν τρόπο ζωής που είχε διαμορφωθεί μέσα από πολλές γενιές.

Η επιστροφή στον Άγιο Γεώργιο

Ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για τους εκτοπισμένους κατοίκους υπήρξε η επιστροφή στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου για Θεία Λειτουργία.

Στις 25 Οκτωβρίου 2015, τελέστηκε στον ναό Θεία Λειτουργία για πρώτη φορά μετά από 41 χρόνια.

Για τους ανθρώπους που είχαν εκτοπιστεί το 1974, η επιστροφή στον ναό του πολιούχου τους είχε ιδιαίτερη συμβολική και συναισθηματική σημασία.

Ο Άγιος Γεώργιος, που πριν από το 1974 αποτελούσε κέντρο της καθημερινής ζωής, έγινε πλέον και τόπος μνήμης και επανασύνδεσης με το χωριό.

Η διατήρηση της μνήμης

Περισσότερο από μισό αιώνα μετά τον εκτοπισμό, η ιστορία του Πραστειού εξακολουθεί να διατηρείται από τους κατοίκους και τους απογόνους τους.

Οι οικογενειακές φωτογραφίες, οι αφηγήσεις των παλαιότερων κατοίκων, τα τοπωνύμια, οι εκκλησιαστικές παραδόσεις και οι αναμνήσεις της καθημερινής ζωής αποτελούν πολύτιμες πηγές.

Η καταγραφή αυτών των πληροφοριών είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς περνούν τα χρόνια.

Οι άνθρωποι που έζησαν στο χωριό πριν από το 1974 αποτελούν την πολυτιμότερη πηγή για πολλές λεπτομέρειες που δεν καταγράφηκαν ποτέ σε επίσημα βιβλία ή αρχεία.

Η σημασία της φωτογραφικής καταγραφής

Η φωτογραφική καταγραφή του Πραστειού έχει επίσης μεγάλη ιστορική αξία.

Οι φωτογραφίες μπορούν να διατηρήσουν την εικόνα των παλαιών σπιτιών, της εκκλησίας, του σχολείου, των δρόμων, των γεωργικών εκτάσεων και άλλων στοιχείων του χωριού.

Παράλληλα επιτρέπουν τη σύγκριση της σημερινής κατάστασης με παλαιότερες φωτογραφίες.

Κτίρια μπορεί να αλλάξουν, να εγκαταλειφθούν ή να κατεδαφιστούν. Δρόμοι και χωράφια μπορεί να μεταβληθούν και παλαιά στοιχεία του τοπίου να εξαφανιστούν.

Γι' αυτό κάθε συστηματική φωτογραφική καταγραφή αποκτά με την πάροδο του χρόνου μεγαλύτερη αξία ως ιστορικό τεκμήριο.

Ένα χωριό της Μεσαορίας που δεν πρέπει να ξεχαστεί

Το Πραστειό δεν είναι απλώς ένα σημείο στον χάρτη της κατεχόμενης Κύπρου.

Είναι ένας τόπος με ιστορία, οικογένειες, παραδόσεις και μνήμες.

Η αγροτική ζωή της Μεσαορίας, η σπορά και ο θερισμός, ο Άγιος Γεώργιος του Σπόρου, το σχολείο στον περίβολο της εκκλησίας, οι αθλητικοί αγώνες και η καθημερινότητα των κατοίκων αποτελούν διαφορετικές πλευρές της ιστορίας του.

Η τουρκική εισβολή του 1974 διέκοψε βίαια αυτή τη συνέχεια και οδήγησε στον εκτοπισμό της ελληνοκυπριακής κοινότητας.

Η καταγραφή της ιστορίας, των μνημείων και των αναμνήσεων του Πραστειού βοηθά να διατηρηθεί η ταυτότητα του χωριού και να μεταφερθεί στις επόμενες γενιές.

Συνοπτικά στοιχεία

Ονομασία: Πραστειό – Prastio

Επαρχία: Αμμοχώστου, Κύπρος

Γεωγραφική περιοχή: Μεσαορία

Θέση: Περίπου 19 χιλιόμετρα δυτικά της Αμμοχώστου

Χαρακτήρας πριν από το 1974: Αγροτική κοινότητα

Πληθυσμός το 1891: 704 κάτοικοι – 637 Ελληνοκύπριοι και 67 Τουρκοκύπριοι

Πληθυσμός το 1973: Περίπου 1.000 κάτοικοι, όλοι Ελληνοκύπριοι

Παραδοσιακή κύρια δραστηριότητα: Γεωργία

Πολιούχος: Άγιος Γεώργιος

Κύρια εκκλησία: Εκκλησία Αγίου Γεωργίου

Ανοικοδόμηση σημερινού ναού: 1875

Ιδιαίτερη τοπική παράδοση: Άγιος Γεώργιος του Σπόρου, συνδεδεμένος με την έναρξη της σποράς τον Νοέμβριο

Εκπαίδευση: Κατά τον 19ο αιώνα λειτουργούσε σχολείο στον περίβολο της Εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου

Κοινωνική ζωή: Αθλητικοί αγώνες κατά την εορτή του Αγίου Γεωργίου και δημιουργία γηπέδου σε γη που παραχώρησε η εκκλησία το 1936

Κατάσταση από το 1974: Κατεχόμενο χωριό, με εκτοπισμένη την ιστορική ελληνοκυπριακή κοινότητά του

Πρώτη Θεία Λειτουργία στον Άγιο Γεώργιο μετά το 1974: 25 Οκτωβρίου 2015, μετά από 41 χρόνια

Ιστορική σημασία: Παλαιά αγροτική κοινότητα της Μεσαορίας με σημαντική θρησκευτική, κοινωνική και γεωργική παράδοση.

The Occupied Village of Prastio in the Famagusta District

Text: George Konstantinou

Prastio is an occupied village in the Famagusta District, on the Mesaoria plain, approximately 19 kilometres west of the city of Famagusta.

Before 1974, it was a lively Greek Cypriot agricultural community, closely connected with the fertile land of Mesaoria and agricultural production.

The history of the village, the Church of Agios Georgios, its agricultural traditions and the social life of its inhabitants form important parts of the history of the Cypriot countryside.

The Name Prastio

The name Prastio or Prastio occurs in more than one area of Cyprus.

For this reason, it is particularly important always to distinguish between Prastio in the Famagusta District and other Cypriot villages with the same or a similar name.

The village examined here is Prastio of Mesaoria, in the Famagusta District.

A Village of Mesaoria

Prastio is situated on the vast Mesaoria plain.

Its geographical position largely determined the economy and way of life of its inhabitants.

Mesaoria was for centuries one of the most important agricultural regions of Cyprus.

Its large flat expanses were used particularly for the cultivation of cereals and other agricultural products.

In Prastio too, the lives of the inhabitants were closely connected with the land and the annual agricultural cycle.

The Connection with Sigouri

An interesting tradition preserved in relation to the history of the community connects Prastio with the older settlement of Sigouri.

According to the tradition recorded by the Holy Metropolis of Constantia and Famagusta, when inhabitants of Sigouri moved towards Prastio, they brought with them the icon of Saint George.

This tradition links the older settlement with the establishment and religious life of the newer agricultural village.

Of course, a local tradition should not be treated as absolute historical proof for every detail concerning the creation of the settlement. It nevertheless forms an important part of the collective memory of the community.

The Population

Prastio experienced significant population growth during its modern history.

In the 1891 census, a total of 704 inhabitants were recorded, of whom 637 were Greek Cypriots and 67 were Turkish Cypriots.

Over the following decades, the Turkish Cypriot presence decreased, and before 1974 Prastio had developed into an entirely Greek Cypriot community.

In 1973, the population of the village was approximately 1,000 inhabitants, all Greek Cypriots.

These figures show that Prastio was an important agricultural community of the area rather than a very small settlement.

Agriculture

The economic life of Prastio was directly connected with agriculture.

Its location on the Mesaoria plain provided extensive cultivable land, and work in the fields formed a fundamental part of everyday life.

Sowing, harvesting and the other seasonal agricultural tasks shaped not only the economy but the entire annual rhythm of the community.

This close relationship can even be seen in the religious traditions of the village.

Agios Georgios tou Sporou

The patron saint of Prastio was Saint George.

Of particular interest is the local association with Agios Georgios tou Sporou – Saint George of the Seed, celebrated in November.

This period coincided with the beginning of the sowing season.

Religious tradition was therefore closely connected with the agricultural life of the village.

For a community of Mesaoria that depended heavily on the land, sowing was one of the most important moments of the year.

The Church of Agios Georgios

At the centre of the religious and social life of Prastio stood the Church of Agios Georgios.

The present church was rebuilt in 1875, but the ecclesiastical presence at this location is older.

Part of the iconostasis is said to be approximately one century older than the present church, indicating the existence of an earlier church.

The church displays Franco-Byzantine stylistic characteristics and is distinguished by its tall carved bell tower.

A later addition was also made to the church in 1922.

The Church of Agios Georgios was not simply a place of worship. It was a centre of the social life of the community.

The School and Education

The relationship between the church and education forms a particularly interesting chapter in the history of Prastio.

During the 19th century, a school was established within the grounds of the Church of Agios Georgios.

The church contributed to the education of the children by providing ecclesiastical books as well as reading books.

This demonstrates the central position occupied by the church in the life of the village.

Its grounds were simultaneously a place of worship, gathering and education.

Social Life

Prastio had an organised community and social life.

The major religious feasts provided opportunities for the inhabitants to gather.

During the feast of Saint George in April, athletic competitions were also organised.

In 1936, the church provided a field for the creation of a sports ground, demonstrating its participation in the wider social life of the village.

The church, school, sporting activities and agricultural work were different aspects of a community built around strong social ties.

Everyday Life in the Village

As in many agricultural villages of Mesaoria, everyday life largely followed the seasons.

Autumn was associated with preparing the land and sowing.

Spring brought a different period of agricultural work, while summer was closely connected with harvesting and collecting the crops.

Agriculture required the participation of the whole family and was not merely an occupation but a way of life.

The roads, houses, fields, church and school formed the everyday landscape in which generations of inhabitants grew up.

Prastio Before 1974

Shortly before 1974, Prastio was an entirely Greek Cypriot village with approximately 1,000 inhabitants.

The community had a long history behind it and an organised social and religious life.

The inhabitants had built homes, cultivated their land, operated their school and maintained the religious and social traditions of the village.

All of this was overturned in the summer of 1974.

The Turkish Invasion of 1974

With the Turkish invasion and the advance of Turkish forces through the Mesaoria region, the Greek Cypriot inhabitants of Prastio were displaced from their village.

The community lost everyday access to its homes, fields, church, school and the other places that formed part of its life.

Since then, Prastio has remained in the occupied part of Cyprus.

The displacement did not only interrupt the habitation of the village by its historic Greek Cypriot community.

It interrupted a way of life that had developed over many generations.

The Return to Agios Georgios

A particularly important moment for the displaced inhabitants was their return to the Church of Agios Georgios for Divine Liturgy.

On 25 October 2015, Divine Liturgy was celebrated in the church for the first time in 41 years.

For the people who had been displaced in 1974, returning to the church of their patron saint carried particular symbolic and emotional significance.

Agios Georgios, which before 1974 had been a centre of everyday life, now also became a place of memory and reconnection with the village.

Preserving the Memory

More than half a century after the displacement, the history of Prastio continues to be preserved by its inhabitants and their descendants.

Family photographs, accounts of older residents, place names, ecclesiastical traditions and memories of everyday life are valuable sources.

Recording this information becomes increasingly important as the years pass.

The people who lived in the village before 1974 are the most valuable source for many details that were never recorded in official books or archives.

The Importance of Photographic Documentation

Photographic documentation of Prastio also has great historical value.

Photographs can preserve the appearance of old houses, the church, school, roads, agricultural land and other features of the village.

At the same time, they allow the present condition to be compared with older photographs.

Buildings may change, be abandoned or demolished. Roads and fields may be altered, and old features of the landscape may disappear.

For this reason, every systematic photographic record gains increasing value over time as a historical document.

A Village of Mesaoria That Should Not Be Forgotten

Prastio is not simply a point on the map of occupied Cyprus.

It is a place with history, families, traditions and memories.

The agricultural life of Mesaoria, sowing and harvesting, Agios Georgios tou Sporou, the school in the church grounds, athletic competitions and the everyday lives of the inhabitants are different aspects of its history.

The Turkish invasion of 1974 violently interrupted this continuity and led to the displacement of the Greek Cypriot community.

Recording the history, monuments and memories of Prastio helps preserve the identity of the village and pass it on to future generations.

Summary

Name: Prastio

District: Famagusta, Cyprus

Geographical region: Mesaoria

Location: Approximately 19 kilometres west of Famagusta

Character before 1974: Agricultural community

Population in 1891: 704 inhabitants – 637 Greek Cypriots and 67 Turkish Cypriots

Population in 1973: Approximately 1,000 inhabitants, all Greek Cypriots

Main traditional activity: Agriculture

Patron saint: Saint George

Main church: Church of Agios Georgios

Reconstruction of the present church: 1875

Distinctive local tradition: Agios Georgios tou Sporou, associated with the beginning of the sowing season in November

Education: During the 19th century, a school operated within the grounds of the Church of Agios Georgios

Social life: Athletic competitions during the feast of Saint George and the creation of a sports ground on land provided by the church in 1936

Status since 1974: Occupied village, with its historic Greek Cypriot community displaced

First Divine Liturgy at Agios Georgios after 1974: 25 October 2015, after 41 years

Historical significance: An old agricultural community of Mesaoria with an important religious, social and agricultural tradition.