Translate

Tuesday, 16 November 2021

Όταν «πέφτει σύρμα» στους πτηνοπαρατηρητές (εικ. & βίντ.Γιώργος Κωνσταντίνου) Φιλελεύθερος | Philenews 14 Νοεμβρίου 2021

 

5
Τελευταία Ενημέρωση: 14 Νοεμβρίου 2021, 12:15
  
  Παύλος Νεοφύτου, Φωτογραφίες-βίντεο: Γιώργος Κωνσταντίνου   

Αυτή την περίοδο, που είναι αποδημητική και τα κοπάδια των πτηνών αφήνουν την Ευρώπη για να αποφύγουν τον χειμώνα, διαχειμάζοντας στην Κύπρο ή κάνοντας έναν μικρό σταθμό, εκτός από τους κυνηγούς, τρέχουν στην ύπαιθρο να συναντήσουν τα πουλιά και οι πτηνοπαρατηρητές – φωτογράφοι πτηνών. Οι δεύτεροι για την ομορφιά τους, διαθέτοντας με υπομονή ώρες ατέλειωτες γι’ αυτό το «κυνήγι», το οποίο αποκτά νόημα όταν τελικά εξασφαλίζουν έστω και μία φωτογραφία από έναν «τυχαίο επισκέπτη», δηλαδή ένα σπάνιο πτηνό από τους «επισκέπτες» της Κύπρου. «Αν δεν έχεις πάθος, δεν μπορείς να περιμένεις. Άμα έχεις πάθος νιώθεις εκείνη την αγωνία να τα δεις και σου δίνει δύναμη να μείνεις ώρες ατέλειωτες εκεί», λέει χαρακτηριστικά στον «Φ» ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο οποίος μόλις «πέσει σύρμα» για την άφιξη ενός σπάνιου πουλιού, τρέχει σε οποιοδήποτε μέρος της Κύπρου για να το απαθανατίσει με τον φακό του. 

.

Ασπρομέτωπη Χήνα (Anser albifrons)

.

Μάλιστα αυτή την περίοδο, ο γνωστός φυσιοδίφης και πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας Φυσικής Κληρονομιάς και Βιοποικιλότητας της Κύπρου ολοκληρώνει το δίτομο βιβλίο του με τίτλο «Τα πουλιά της Κύπρου», του οποίου ο κάθε τόμος θα αποτελείται από 500 περίπου σελίδες, με χιλιάδες φωτογραφίες και περιγραφές του για όλα σχεδόν τα πουλιά που έχουν καταγραφεί στην Κύπρο. Είναι οι κόποι μιας ζωής, φωτογραφίες και γνώσεις παρατήρησης – καταγραφής, σημειώνει, ενώ πολύ πρόθυμα μάς δίνει για τις ανάγκες του ρεπορτάζ μία γεύση από την ενασχόλησή του με την πτηνοπαρατήρηση – φωτογράφηση πουλιών, και συγκεκριμένα για τα περίπου 210 αποδημητικά και τους «τυχαίους επισκέπτες».  

.

Πτηνοπαρατηρητές - φωτογράφοι πουλιών στο Ακρωτήρι

    

Σύμφωνα με τον φυσιοδίφη, σε ολόκληρο τον πλανήτη έχουν καταγραφεί περίπου 10.000 διαφορετικά είδη πουλιών. Στην Κύπρο έχουν καταγραφεί (μαζί με τα αποδημητικά) περίπου 410 είδη πουλιών, και αυτός ο αριθμός αυξάνεται κάθε χρόνο με νέες καταγραφές. Συγκεκριμένα από τα 410 είδη πουλιών τα 54 είναι μόνιμοι κάτοικοι της Κύπρου, τα 210 αποδημητικά, τα οποία συναντάμε τις εποχές της αποδημίας, που είναι το φθινόπωρο και η άνοιξη, και τα υπόλοιπα αποτελούν σπάνια είδη για την Κύπρο και θεωρούνται «τυχαίοι επισκέπτες».  

.

Χαλκόκοτα (Plegadis falcinellus)

.Χρειάζεται πάθος

«Εάν δεν διαθέτεις πάθος για τον κόσμο των πτηνών δεν μπορείς να επιδοθείς σε αυτήν την ενασχόληση», τονίζει ο Γιώργος Κωνσταντίνου, διότι απαιτούνται χρόνος, κόπος, υπομονή και χρήμα. Διαβεβαιώνει ότι στην κοινότητα των πτηνοπαρατηρητών και φωτογράφων πτηνών της Κύπρου υπάρχει συνεργασία για αλληλοενημέρωση σχετικά με την άφιξη κάποιου ξεχωριστού, ως προς την σπανιότητα να επισκέπτεται την Κύπρο, πτηνού. «Μόλις ‘πέσει σύρμα’ - συνήθως στις ομάδες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης - για κάποιο σπάνιο πουλί σε συγκεκριμένη περιοχή, τρέχουμε να το φωτογραφίσουμε, όσο μακριά κι αν είναι αυτό», αναφέρει χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι από αυτό το σημείο ξεκινούν τα δύσκολα, γιατί όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Τυχαίνει να φτάνουν στο σημείο της πληροφόρησης και να περιμένουν ώρες ατέλειωτες, γεμάτες κούραση και ταλαιπωρία, μέχρι να κατορθώσουν να εντοπίσουν το πτηνό ή τα πτηνά.

«Αν δεν έχεις πάθος, δεν μπορείς να περιμένεις. Άμα έχεις πάθος νιώθεις εκείνη την αγωνία να τα δεις κι αυτό σου δίνει δύναμη να μείνεις ώρες ατέλειωτες εκεί», τονίζει. Άλλες φορές μπορεί να σταθούν τυχεροί και με το που φτάσουν στο σημείο να «πετύχουν» το πουλί μπροστά τους – αλλά εδώ υπάρχουν περιπτώσεις που τους «επιτρέπει» να βγάλουν μία-δυο φωτογραφίες και μετά να εξαφανιστεί, γι’ αυτό πρέπει να ενεργούν γρήγορα. Αντιθέτως, συμβαίνει να επιστρέφουν στα σπίτια τους άπραγοι, γεμάτοι απογοήτευση. Ακόμα να επισκεφτούν το σημείο ξανά και ξανά, με την ελπίδα να απαθανατίσουν το πτηνό… «Στο τέλος η επιβράβευση είναι να γυρίσεις στο σπίτι σου και να έχεις ωραίες φωτογραφίες και βίντεο του πουλιού που συνάντησες για πρώτη φορά στη ζωή σου», καταλήγει ο φυσιοδίφης.

.

.

Γελαδάρηδες (Bubulcus ibis)
 «Πρόκειται για σπάνια πουλιά τις περισσότερες φορές, τα οποία έχεις την ευκαιρία να συναντήσεις για μοναδική φορά στη ζωή σου. Έχω στο αρχείο μου φωτογραφίες από πάρα πολλά πουλιά που είδα μια φορά στη ζωή μου» εξηγεί αναφέροντας ορισμένα παραδείγματα: «Όπως ο Ερωδιός των μαγκροβίων (Butorides striata), ο οποίος το 2014 ήρθε και έμεινε λίγες μέρες στο Ζακάκι Λεμεσού, ο ερημοκόρακας (Brown-necked raven - Corvus ruficollis), ο οποίος αναφέρθηκε το 2016 στο Κάβο Γκρέκο και το ασιατικό μαυροκιρκίνεζο (Falco amurensis) την ίδια χρονιά στην Αγία Βαρβάρα Πάφου. Υπάρχουν πάρα πολλά πουλιά για τα οποία υπάρχουν μέχρι σήμερα μία ή δύο αναφορές παρουσίας τους στην Κύπρο, και αν ισχύει το δεύτερο, το μεταξύ τους διάστημα μπορεί να είναι 10 – 20 χρόνια».

.

«Η επιβράβευση είναι να γυρίσεις στο σπίτι σου και να έχεις ωραίες φωτογραφίες και βίντεο του πουλιού που συνάντησες για πρώτη φορά στη ζωή σου», λέει στον «Φ» ο Γιώργος Κωνσταντίνου.

.

Φλαμίγκο ή φοινικόπτεροι (Phoenicopterus roseus)

.Εχθρός των πουλιών ο άνθρωπος

«Εχθρός των πουλιών αυτών είναι όπως πάντα ο άνθρωπος», τονίζει ο φυσιοδίφης. «Γίνεται καταστροφή των βιοτόπων τους, αρπαγή αυγών από συλλέκτες, αρπαγή νεοσσών και θανάτωση από ασυνείδητους κυνηγούς. Στην Κύπρο είναι πολύ συχνό το φαινόμενο κυνηγοί να πυροβολούν αυτά τα υπέροχα πουλιά και να ανευρίσκονται σκοτωμένα ή τραυματισμένα από σκάγια. Κίνδυνος σοβαρός είναι και η λαθροθηρία, καθώς στα ξόβεργα και τα δίχτυα παγιδεύονται σημαντικοί αριθμοί αποδημητικών πουλιών, πολλές φορές σπάνιων», προσθέτει. «Αντιμετωπίζουν βέβαια κι άλλους κινδύνους τα μεταναστευτικά πουλιά, όπως οι καταιγίδες και οι τυφώνες, αλλά αυτά είναι φυσικά φαινόμενα και δεν τα απειλούν στον ίδιο βαθμό με τον άνθρωπο».  

.

Ερημοκόρακας (Brown-necked raven - Corvus ruficollis)

.

.ΣΚΟΤΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΦΥΣΗ…

«Πολύ παλιά δυστυχώς υπήρξα κυνηγός, σκοτώνοντας τα πτηνά, αυτά τα υπέροχα πλάσματα, και σήμερα αντιλαμβάνομαι πόσο μεγάλο λάθος έκανα ‘σκοτώνοντας’ την ίδια τη φύση. Πιστεύω ότι έχω επανορθώσει, καθώς στο πέρασμα χρόνων έπεισα αρκετούς κυνηγούς να σταματήσουν αυτό το δήθεν άθλημα και να γίνουν φωτογράφοι και παρατηρητές πτηνών, σώζοντας έτσι εκατοντάδες πουλιά. Επίσης, με την ακούραστη μου περιβαλλοντική δράση πιστεύω ότι έχω βάλει κι εγώ το δικό μου λιθαράκι στη μάθηση και ευαισθητοποίηση του κόσμου, όσον αφορά τη θαυμαστή και σπάνια βιοποικιλότητα του τόπου μας. Πιστέψτε με, η απόλαυση είναι πολύ μεγάλη, να επιστρέφεις στο σπίτι από μιαν εξόρμηση, φέρνοντας μαζί σου υπέροχες φωτογραφίες και βίντεο πουλιών, αντί σκοτωμένα, άψυχα πτηνά. Ελπίζω και εύχομαι αυτό το παράδειγμα να το ακολουθήσουν και άλλοι κυνηγοί…»

.

.

Χουλιαρομύτα-Κουταλάς (Common-spoonbill-Platalea-leucorodia)

.Τρία πανέμορφα πουλιά – Με λοφίο, κηλίδες και… «μουστάκια»

«Σε κάθε είδος μεταναστευτικού πουλιού μπορείς να εντοπίσεις τη δική του ξεχωριστή ιδιότητα. Πολλά διακρίνονται για το πολύ γρήγορο πέταγμα, άλλα για τις κυνηγετικές ή αλιευτικές τους ικανότητες, ειδικά για το πώς συλλαμβάνουν έντομα στον αέρα ή ψάρια στη θάλασσα. Άλλα μεταναστεύουν διανύοντας στο ταξίδι τους απίστευτα μεγάλες αποστάσεις και άλλα διακρίνονται για το υπέροχό τους κελάηδημα», λέει ο Γιώργος Κωνσταντίνου.

Όσον αφορά το στοιχείο της ομορφιάς, το οποίο ως φωτογράφος της άγριας ζωής τον γοητεύει ιδιαίτερα, έχει να πει ότι το κάθε είδος πουλιού έχει τη δική του ξεχωριστή ομορφιά. Διαθέτουν απίστευτη ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων στο φτέρωμα, με αποτέλεσμα μάλιστα την προσέλκυση κάθε χρόνο στην Κύπρο πολλών ξένων πτηνοπαρατηρητών και φωτογράφων άγριων πουλιών. «Κυνηγούν» τη μεγάλη ποικιλία πουλιών που συναντάμε στον τόπο μας, κυρίως τις εποχές της αποδημίας τους, και εδώ ο φυσιοδίφης δράττεται της ευκαιρίας για να καλέσει την Kυπριακή Πολιτεία να εστιάσει στην προώθηση και του πτηνοτουρισμού, ο οποίος, όπως τονίζει, μπορεί να προσελκύσει ποιοτικό τουρισμό.  

Σημειώνει ότι από όλα τα πουλιά που έχει συναντήσει στις εξορμήσεις του, ορισμένα κατέχουν για τον ίδιο ξεχωριστή θέση, λόγω της απίστευτής τους ομορφιάς, και τρία από αυτά είναι αποδημητικά:

>Ο τσαλαπετεινός ή πουπούξιος (Hoopoe – Upupa epops) αποτελεί είδος που συναντάται συχνά στον τόπο μας, δηλαδή είναι κοινό. Έρχεται την άνοιξη για να φωλιάσει, τρέφεται με κάμπιες και μεγαλόσωμα έντομα και είναι πολύ ωφέλιμο πουλί, καθώς ένα μεγάλο μέρος της διατροφής του αποτελείται από το έντομο κολοκυθάς που προκαλεί μεγάλες καταστροφές στις καλλιέργειες. Τρέφεται επίσης και με την κάμπια του πεύκου, τη γνωστή πιτυοκάμπη (κάμπια νυχτοπεταλούδας) που είναι ένας από τους σημαντικότερους εχθρούς της πεύκης. Ο πουπούξιος φωλιάζει σε τρύπες, που συναντάς σε όχθες, ερείπια, κουφάλες δέντρων ακόμα και στο έδαφος. Το είδος αυτό αν και αυστηρά προστατευόμενο πολύ συχνά πέφτει θύμα ασυνείδητων κυνηγών.

.

.>Το ψαρόνι (European Starling – Sturnus vulgaris) είναι πολύ κοινό είδος για τον τόπο μας. Τρέφεται με έντομα, σκουλήκια, ελιές και φρούτα. Μετακινείται συνήθως σε μεγάλα κοπάδια αναζητώντας τροφή και νερό. Στην Κύπρο το συναντάμε κοντά σε φάρμες να τρέφεται με έντομα και σκουλήκια που βρίσκει σε κοπριές ζώων. Τον χειμώνα κουρνιάζει κατά χιλιάδες στα δέντρα των πάρκων που βρίσκονται κοντά στην πλατεία Ελευθερίας.

.

.Εντυπωσιακό είναι το πέταγμα αυτών των πουλιών καθώς πετούν σε σμήνη κατά χιλιάδες, κάνοντας μανούβρες στον ουρανό, δημιουργώντας απίστευτα σχήματα και σχέδια και που μοιάζουν σαν ένα τεράστιο μαύρο σύννεφο που απλώνεται και διπλώνεται. Δεν αναπαράγεται στον τόπο μας.

.

.Τα πουλιά αυτά έχουν την ικανότητα να μιμούνται εξαιρετικά τα κελαηδήματα άλλων πουλιών. Επειδή τα πουλιά αυτά έχουν το συνήθειο να μετακινούνται σε κοπάδια και πολλές φορές σε χαμηλό ύψος, αποδεκατίζονται από κυνηγούς, που με μόνο μια ντουφεκιά σκοτώνουν δεκάδες.

>Ο μουστακαλής (Bearded Reedling – Panurus biarmicus) είναι σπάνιο είδος για τον τόπο μας, με πολύ λίγες αναφορές. Ζει, τρέφεται και αναπαράγεται αποκλειστικά σε καλαμιώνες και άλλη πυκνή βλάστηση, σε όχθες συστημάτων γλυκού ή υφάλμυρου νερού, κυρίως σε λίμνες και έλη.

.

.Στο είδος εμφανίζεται φυλετικός διμορφισμός, το αρσενικό δηλαδή είναι πολύ διαφορετικό από το θηλυκό, όσον αφορά τους χρωματισμούς του πτερώματος, με το αρσενικό να υπερτερεί σε ομορφιά από το θηλυκό. Πρόκειται για αεικίνητο πουλί που κινείται συνεχώς σε καλάμια και πυκνή υδρόβια βλάστηση αναζητώντας την τροφή του που αποτελείται κυρίως από έντομα. Δεν αναπαράγεται στον τόπο μας. 

.

.

Όταν μεταναστεύουν οι αετοί - Εντυπώσεις από τον ψαραετό

Από τον μαγικό κόσμο των πουλιών, οι αετοί είναι από τα πιο μεγαλόπρεπα και δυνατά πτηνά και τους συναντάμε σε όλες τις ηπείρους του πλανήτη. Σύμφωνα με τον Γιώργο Κωνσταντίνου, στην Κύπρο μπορούμε να δούμε συνήθως πέντε είδη αετών, τα τέσσερα από αυτά είναι αποδημητικά και τα εντοπίζουμε κατά τις περιόδους αποδημίας των πουλιών (φθινόπωρο και άνοιξη). Μένουν στην Κύπρο μερικές μέρες και μετά συνεχίζουν το ταξίδι τους. Το γνωστό σε πολλούς περτικοσιάχινο ή σπιζαετός είναι ο μόνιμος κάτοικος της Κύπρου και αναπαράγεται εδώ.

Τα είδη αποδημητικών αετών που συναντάμε στην Κύπρο είναι ο κραυγαετός (Lesser spotted eagle - Clanga pomarina), ο σταυραετός – γερακαετός (Booted Eagle - Hieraaetus pennatus), ο φιδαετός (Short-toed snake eagle - Circaetus gallicus) και ο ψαραετός (Osprey - Pandion haliaetus).

.

Ψαραετός (Osprey - Pandion haliaetus)

.Εδώ ο Γιώργος Κωνσταντίνου μοιράζεται μαζί μας τις εντυπώσεις του από ψαραετούς που συνάντησε σε φράγματα και λίμνες της Κύπρου:

«Πετά κάνοντας κύκλους πάνω από τη λίμνη και μόλις εντοπίσει τη λεία του κάνει μια εντυπωσιακή πτώση μέσα στο νερό πιάνοντας το θήραμά του. Έχω δει αρκετές φορές αυτή τη βύθιση και πραγματικά είναι ένα απίστευτο θέαμα. Κυνηγάει συνήθως ψάρια μικρού και μεσαίου μεγέθους, ενώ τα είδη είναι ποικίλα και εξαρτώνται από την περιοχή κυνηγιού και την αφθονία του κάθε είδους. Λίγο πριν ακουμπήσει το νερό επιμηκύνει τα πόδια του προς τα εμπρός, ώστε να είναι αυτά τα πρώτα που θα μπουν μέσα και λυγίζει τις φτερούγες του προς τα πίσω. Μόλις τα δάχτυλα ακουμπήσουν το ψάρι και το συλλάβουν, ξαναπαίρνει ύψος με δυνατά χτυπήματα των φτερούγων. Κατά την πτήση κρατάει το ψάρι και με τα δύο πόδια, βάζοντας το ένα μπροστά από το άλλο. Η κατανάλωση γίνεται με τον ψαραετό να κάθεται σε κάποιο στήριγμα και πάντα να τρώει πρώτα το κεφάλι.

.

.

.

»Η επιτυχία του στο κυνήγι κυμαίνεται στο 50% αλλά επηρεάζεται από τις περιβαλλοντικές συνθήκες της περιοχής. Φτιάχνει τη φωλιά του σε απρόσιτα μέρη, όπως απότομους βράχους, μικρά νησάκια σε λίμνες και σε πασσάλους που εξέχουν από το νερό. Γεννά δυο μέχρι τέσσερα αυγά.

.

.

»Δεν αναπαράγεται στον τόπο μας. Αγαπημένος του υγροβιότοπος στην Κύπρο αποτελεί το φράγμα της Άχνας κατά τις περιόδους αποδημίας. Να αναφέρω ότι στο φράγμα της Άχνας το κυνήγι απαγορεύεται αλλά παρ’ όλα αυτά βρέθηκε κάποτε ένας ψαραετός νεκρός από σκάγια λαθροκυνηγού».

.

.

*Για τα αποδημητικά, αλλά και τα ενδημικά, πτηνά της Κύπρου μπορείτε να βρείτε ντοκιμαντέρ, φωτογραφίες και κείμενα του Γιώργου Κωνσταντίνου στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Προστασίας Φυσικής Κληρονομιάς και Βιοποικιλότητας της Κύπρου biodiversitycyprus.blogspot.com.cy και στην Ομάδα στο Facebook Birds of Cyprus - Πουλιά της Κύπρου. Επίσης στο κανάλι του στο youtube George konstantinou.

Sunday, 22 August 2021

Δάγκωμα από Φίνα

 Εάν μας δαγκώσει κάποιο φίδι και δεν ξέρουμε αν είναι δηλητηριώδη, μπορούμε να κοιτάξουμε το σημείο του δαγκώματος, εάν το φίδι είναι μη δηλητηριώδες στο μέρος του δαγκώματος θα αφήσει μια κοκκινίλα σε σχήμα ρολογιού και το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να απολυμάνουμε το μέρος αυτό. Εάν το φίδι που μας δάγκωσε είναι δηλητηριώδες, δηλαδή φίνα, θα δούμε στο σημείο του δαγκώματος μία ή δύο μικρές τρύπες όπως στην φωτογραφία.

Το συγκεκριμένο περιστατικό συνέβητε χθες 21/8/2021 σε ορεινή περιοχή. Ο ηλικιωμένος έκοβε σύκα όπου και δέχτηκε το αστραπιαίο δάγκωμα τις φίνας που προφανώς την πλησίασε πολύ ή την πάτησε. Το συμβάν έγινε κατά τις 5 το απόγευμα και μέχρι η ώρα 12 την νύχτα που μου έστειλε αυτή την φωτογραφία δεν είχε καθόλου πόνο ή πρήξιμο. Του εξήγησα ότι είναι από τους τυχερούς και ότι αν μετά από 7 ώρες δεν είχε συμπτώματα δεν πρόκειται να πάθει τίποτα και ότι το δάγκωμα που δέχτηκε είναι το λεγόμενο ξηρό δάγκωμα. Ξηρό δάγκωμα ονομάζετε το δάγκωμα όπου το φίδι δαγκώνει το θύμα του αλλά δεν διοχετεύει δηλητήριο. Απλά φάνηκε πολύ τυχερός και γλύτωσε από αρκετή ταλαιπωρία.

Γιώργος Κωνσταντίνου


Friday, 13 August 2021

Bee-flies - Anthrax sticticus Klug, 1832 - Δίπτερα (Diptera) (fly) - Cyprus

 Anthrax is a genus of bombyliid flies, commonly known as "bee-flies" due to their resemblance to bees. Most are dull black flies, and are usually small to medium in size, 4–20 millimetres (0.2–0.8 in), and many species have striking wing patterns.


Anthrax is a very large genus. While worldwide in distribution, most species are from the Palaearctic and Afrotropic regions. The genus includes species parasitic on tiger beetles – an unusual trait among the bee-flies. A. anthrax larvae parasitize bees. Many North American species parasitize solitary wasps.


The type species is Musca morio Linnaeus, 1758, later found to be a misidentification of Musca anthrax Schrank

From Wikipedia, the free encyclopedia

Παρασιτική μύγα που παρασιτεί κυρίως σε προνύμφες μελισσών και σφηκών. Η συγκεκριμένη εκκολάφτηκε από προνύμφη σφήκας του είδους Sceliphron spirifex – Σφαλάντζι.

Photos George Konstantinou Xyliatos dam 13/8/2021





See also 

Asian mud-dauber wasp - Sceliphron curvatum (F. Smith, 1870) - First reported in Cyprus 11/7/2020



Tuesday, 20 July 2021

Asian mud-dauber wasp - Sceliphron curvatum (F. Smith, 1870) - First reported in Cyprus 11/7/2020

 It was first reported in Cyprus 11/7/2020 by George Konstantinou at Xyliatos dam.
,
Family Sphecidae

Sceliphron curvatum, also known as the Asian mud-dauber wasp, is an insect in the genus Sceliphron of the wasp family Sphecidae. Like all wasps of this genus, it is a solitary species and builds nests out of mud. S. curvatum is native to some regions of Asia and invasive to Europe.

Sceliphron curvatum is 15 to 25 millimetres (0.6 to 1.0 in) long and is coloured black with yellow and red ornaments. It builds nests of mud on the walls of buildings, but also very often indoors on piles of books, clothes or pieces of furniture. Every nest is filled with paralyzed spiders, which serve as food for the larvae. Like all Sceliphron species, S. curvatum is not aggressive unless threatened.

Formerly, the species was distributed in India, Nepal, Pakistan, Kazakhstan and Tadjikistan in submontaneous regions at the highest mountain ranges of the world: Himalayas, Karakoram and Pami. It was first recorded in Europe in 1979, when a female was collected near the village of Grätsch in southeastern Austria. It is assumed that S. curvatum was introduced to Europe as a result of human activity, but after that the species has been spreading throughout Europe on its own. S. curvatum has been quickly enlarging its range, forming mighty populations in anthropogenous localities (towns, villages) in southern and central Europe. Since 1979 the species has expanded to several other European countries: Slovenia, Italy, Croatia, Switzerland, France, Hungary, Germany, Serbia, Montenegro, Greece, Cyprus, Czech Republic, Spain, Slovakia, Ukraine, Portugal, Poland, Romania аnd Bulgaria.

It has spread to North America. It was first reported in 2013, and it has spread to several states
From Wikipedia, the free encyclopedia

See also  Sceliphron spirifex ((Linnaeus, 1758) - Σφαλάντζι - Cyprus

Photos and video at Xyliatos dam 7/2023 by George Konstantinou and Mike Hadjiconstantis











                                                Sceliphron  curvatum - Larvrae  parasites

See also 

Anthrax sticticus Klug, 1832 - Δίπτερα (Diptera) (fly) - Cyprus








Odalisque Damselfly - Epallage fatime (Charpentier, 1840) - Cyprus

See also - List of Odonata of Cyprus - (Dragonflies and Damselflies of Cyprus)

Epallage fatime, the Oriental damselfly, is a damselfly (Zygoptera) from the family of the Euphaeidae (oriental damselflies).

Features

This is a strongly built damselfly, with a length of 40–50mm. Males are completely blue; only the top of the eyes and forehead are black. Females are yellowish white with dark markings. The abdomen segments have two long dark longitudinal spots on the top, giving the appearance of a narrow light stripe in the middle along the entire length of the abdomen. In specimens where the spots are smaller, this effect is less obvious.

It is the only damselfly in Europe to hold its wings straight out like a dragonfly. The length of the rear wing is 30–34mm. The pterostigma is long (the length of five cells below) and dark blue-grey in males, white or gray in females. In both males and females, the wing tip is usually dark from the pterostigma, but the size of that spot varies. In females, the base of the wings is often dark, but the size of that spot also shows great variation.

Behaviour

Both males and females are frequently seen resting on stones or branches near flowing water. The flight season in Cyprus in from early March to late August.

Distribution

The species occurs in Southeastern Europe, in particular Bulgaria, Greece, the islands of the Aegean Sea, Cyprus, Turkey and Israel, and further east to Kashmir.From Wikipedia, the free encyclopedia https://en.wikipedia.org/wiki/Epallage_fatime

Photos George Konstantinou 2021 Orkonta





                                                                              Female


Wednesday, 18 November 2020

St George's Island from the sky - Drone video - 15/8/2020 Paphos, Akamas, Cyprus.

See also

Thanks to my son Chrysantho Konstantinou for his drone footage 15/8/2020 - Cyprus.

Του Γιώργου Κωνσταντίνου - Εφημερίδα πολίτης

Και όμως στην Κύπρο υπάρχουν μερικά απομονωμένα νησάκια τα οποία ναι μεν είναι γνωστά στον κόσμο αλλά είναι για τους  περισσότερους άγνωστη η άγρια ζωή που φιλοξενούν. Λόγω της απομόνωσης και της ησυχίας που έχουν τα νησάκια αυτά  προτιμώνται από πολλά είδη πουλιών κυρίως θαλασσοπούλια να φωλιάζουν και να αναπαράγονται σε αυτά την άνοιξη.
Τα νησάκια αυτά κατά την εποχή της αναπαραγωγής αυτών των πουλιών μοιάζουν με μικρούς παράδεισους καθώς εκατοντάδες πουλιά πάνε και έρχονται να ταΐσουν τα μικρά τους. Τα θαλασσοπούλια φωλιάζουν στο έδαφος, και σου είναι δύσκολο να περπατήσεις άνετα καθώς το έδαφος είναι κατάσπαρτο με φωλιές γεμάτες αυγά και νεοσσούς ενώ οι γονείς πετούν πάνω από το κεφάλι σου κάνοντας εκκωφαντικό θόρυβο με τες φωνές τους θέλοντας να προστατεύσουν τις φωλιές τους.
Έχω επισκεφτεί  ένα από αυτά τα νησάκια, το νησάκι του αγίου Γεωργίου στον Ακάμα, και πραγματικά το θέαμα είναι εξωπραγματικό για τα δεδομένα της Κύπρου. Το νησάκι αυτό είναι περίπου 800 μέτρα από την ακτή  και μπορείτε να το δείτε μετά από τα λουτρά της Αφροδίτης. Αν και από μακριά το νησάκι φαίνεται επίπεδο και εύκολο να αποβιβαστείς, όταν πλησιάσαμε με την βάρκα δυσκολευτήκαμε πολύ να ανέβουμε πάνω λόγω των απότομων βραχωδών ακτών. Ο κόπος μας όμως ανταμείφθηκε ανεβαίνοντας στο νησί καθώς μας υποδέχτηκαν εκατοντάδες γλάροι με τις εκκωφαντικές φωνές τους. Οι γλάροι είναι του είδους  Ασημόγλαρος της Μεσογείου η Κιτρινοπόδης γλάρος – (Larus michahellis) της οικογένειας Λαρίδες (laridae). Το έδαφος γεμάτο φωλιές και νεοσσούς. Το θέαμα καταπληκτικό, η φαντασία μας οργίαζε θυμίζοντας μας σκηνές από ντοκιμαντέρ με φυσιοδίφες που αποβιβάζονται για πρώτη φορά στα νησιά Γκαλαπάγκος.
Το νησάκι έχει άγρια πυκνή βλάστηση με χαμηλούς θάμνους που μέσα οι νεοσσοί αναζητούσαν σκιά από τον δυνατό ήλιο. Το είδος αυτού του γλάρου είναι κοινό στην Μεσόγειο και φωλιάζει σε αποικίες σε ακατοίκητα νησάκια και απόμερες ακτές. Τον συναντούμε επίσης στην Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Νότια Αφρική.  Είναι παμφάγος, μεγαλόσωμος γλάρος και τρέφεται με μια ποικιλία τροφών όπως ψάρια , φυτικά είδη , μεγάλα έντομα όπως ακρίδες , μικρόσωμα πουλιά που πιάνει εν πτήση , ψοφίμια ακόμα και με ανθρώπινα σκουπίδια. Γεννά  τον Απρίλιο – Μάιο δυο μέχρι τρία αυγά που εκκολάπτονται σε περίπου ένα μήνα. Αξίζει να αναφέρω ότι σε μια φωλιά βρήκα μια μεγάλη ακρίδα που έφεραν στους νεοσσούς και  ήταν του ξενικού εισβλητικού είδους Desert locust (Schistocerca gregaria) που πετά μεγάλες αποστάσεις και μας έρχεται από την Αφρική.
Το νησάκι έχει φυσικές μικρές σπηλιές , τρύπες και σχισμές στους βράχους και εκεί γεννούν και άλλα είδη πουλιών όπως το αγριοπερίστερο – Rock dove (Columba livia),  η  Ωχροσταχτάρα – Pallid swift (Apus pallidus) και το Πετροχελίδονο η Μαυροσταχτάρα –  Common Swift (Apus apus) .
Το αγριοπερίστερο ανήκει στην οικογένεια Περιστερίδες (Columbidae) που ανήκουν όλα τα περιστέρια και τα τρυγόνια. Φτιάχνει την πρόχειρη φωλιά του με ξερά κλαδάκια σε γκρεμούς και βράχους συνήθως κοντά στην θάλασσα σε φυσικά κοιλώματα. Γεννά πολλές φορές τον χρόνο δυο άσπρα αυγά που τα επωάζει για 14 μέρες περίπου.
Η Ωχροσταχτάρα ανήκει στην οικογένεια Αποδίδες (Apodidae) και την συναντούμε κυρίως στα βουνά και είναι αποδημητικό πουλί. Τρέφετε με έντομα που τα πιάνει εν πτήση και βρίσκεται συνεχώς στον αέρα. Μοιάζει πολύ με την Μαυροσταχτάρα και δεν μπορείς να το ξεχωρίσεις εύκολα. Φωλιάζει σε φαράγγια, σε κτίρια και απότομους παραθαλάσσιους γκρεμούς. Φτιάχνει την φωλιά του με  μαλακά ξηρά χόρτα και φτερά. Γεννά από δυο μέχρι τρία λευκά αυγά.
Το Πετροχελίδονο η Μαυροσταχτάρα είναι αποδημητικό πουλί και μοιάζει πολύ με χελιδόνι αλλά ανήκουν σε δυο διαφορετικές οικογένειες. Το Πετροχελίδονο ανήκει στην οικογένεια Αποδίδες (Apodidae). Πίνει νερό εν πτήση και τρέφεται αποκλειστικά με έντομα που τα πιάνει επίσης εν πτήση. Είναι εκπληκτικά γρήγορο πουλί και κατέχει το ρεκόρ συνεχής πτήσης από όλα τα πουλιά του κόσμου και μπορεί να πετά συνεχώς για δέκα μήνες, πετά όλη του τη ζωή εκτός μια φορά τον χρόνο για να εκκολάψει τα αυγά του. Έχει πολύ μικρά πόδια και πολύ δυνατά νύχια, δεν κάθονται ποτέ στο έδαφος και όταν για κάποιο λόγο βρεθεί στο έδαφος δεν μπορεί να ξαναπετάξει. Φωλιάζει συνήθως σε τρύπες σπιτιών και κεραμίδια αλλά και σε τρύπες γκρεμών, φτιάχνοντας την φωλιά του με φτερά άλλων πουλιών που πιάνει στον αέρα πριν πέσουν στο έδαφος.  
Εκτός από πουλιά είδα στο νησάκι και αρκετές σαύρες που φαίνεται να ξεμείναν εκεί όταν το νησί αποκόπηκε από την υπόλοιπή Κύπρο που φαίνεται ότι κάποτε ήταν ενωμένο και αυτό το μαρτυρά η παρουσία των σαυρών στο νησί καθώς τα ερπετά αυτά δεν αρέσκονται να κολυμπούν και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να φτάσουν εκεί. Θεωρώ ότι αυτές οι σαύρες λόγω χιλιάδων χρόνων απομόνωσης στο νησάκι αυτό αξίζει να μελετηθούν επιστημονικά.
Απο αρθρο μου στην εφημεριδα Πολιτης.



Blue lagoon Beach from the sky - Drone video - 15/8/2020 Paphos, Akamas, Cyprus.

Thanks to my son Chrysantho Konstantinou for his drone footage 15/8/2020 - Cyprus
The Blue Lagoon Beach is one of the most isolated yet beautiful beaches in Cyprus.

Geronisos island at Pegia - Γερόνησος η μεγαλύτερη βραχονησίδα της Κύπρου στην Πέγεια - Paphos, Cyprus

See also


Thanks to my son Chrysantho Konstantinou for his drone footage 14/8/2020 - Cyprus

Yeronisos and Geronisos (Greek: Γερόνησος; transl. Holy Island) is a small island lying of the west coast of Cyprus, some 18 kilometres north of Paphos. Uninhabited since the 15th century, recent excavations have revealed it once held a sanctuary dedicated to Apollo in the late Hellenistic period.
The island which lies 280 metres from the shore of western Cyprus has been uninhabited since the 14th or 15th century. It has an area of 26000 square metres and rises 21.65 metres from sea level. Geologically the island consists of a hard calcarenite crust of Pleistocene marine terraces overlying a soft marl core.
The toponym "Holy Island" is an ancient one. Pliny speaks of an island called "Hiera," near Paphos, and Strabo mentions a place called "Hierocepis" nearby Paphos and Akamas. It is likely that the name refers to the Apollo sanctuary that stood there in the 1st century BC.
The island was first excavated in 1982 by Sophocles Hadjisavvas following a proposal to build a hotel on the island. He quickly established the presence of Hellenistic remains on the island, which halted all further attempts to build on the island. In 1989, Joan Breton Connelly from New York University heard about the work and impressed by the range of the material joined the excavations which have continued since then.
The excavations have established three periods of occupation on Yeronisos. Early Chalcolithic (3800 BC), late Hellenistic (80-30 BC), and Byzantine (6th-7th century and 13th century). The most intense of this activity is the late Hellenistic period at a time when Cleopatra ruled Cyprus. Artefacts include coins, pottery, glass, and inscriptions. Limestone amulets, identical to those used in Cypriot sanctuaries of Apollo, point to ritual activity and the worship of Apollo. The island was apparently abandoned following a devastating earthquake in 1st century BC/AD.[3] Low-level activity on the island begins again in the 6th century AD. when a reservoir and animal shelters were built
From Wikipedia, the free encyclopedia


Οι περισσότεροι Κύπριοι αγνοούν την ύπαρξη τους, ή γνωρίζουν τις 2-3 πιο γνωστές που βρίσκονται κοντά σε τουριστικές περιοχές. 

Πρόκειται για μικρούς παράδεισους, που σπάνια πατάει εκεί άνθρωπος. Η κάμερα του Alpha βρέθηκε στην βραχονησίδα Γερόνησος, σχεδόν μισό χιλιόμετρο από την παραλία της Πέγειας. Το θέαμα μοναδικό, σε ένα μικρό νησάκι το οποίο έχει την δική του ιστορία.

Όπως δήλωσε στον Alpha ο Δήμαρχος Πέγειας, Μαρίνος Λάμπρου πριν από 36 χρόνια είχαν γίνει διαδικασίες ανέγερσης ξενοδοχείου, ωστόσο όλα σταμάτησαν όταν οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ερείπια σημαντικής αξίας της ελληνιστικής περιόδου.  

«Όλα τα ευρήματα των αρχαιολόγων καταδεικνύουν ότι η τελευταία φορά που το νησάκι ήταν κατοικήσιμο, ήταν πριν από περίπου 600 χρόνια», σημείωσε.

Να σημειωθεί ότι στην περίμετρο της Κύπρου υπάρχουν 21 βραχονησίδες.

10 στις ελεύθερες περιοχές και 11 στα κατεχόμενα.  Οι 7 βρίσκονται στην Επαρχία Πάφου.

Γνωστότερες πέραν από την Γερόνησο, η Νήσος Μαζάκι, η Νήσος των Καννουδιών και η Νήσος της Χαμηλής στην καρδιά του Ακάμα. Οι άλλες τρεις βραχονησίδες των ελεύθερων περιοχών είναι της Αγίας Θέκλας στη Σωτήρα, η βραχονησίδα απέναντι από το Fig Tree στον Πρωταρά και βεβαίως το Νήσσι στην Αγία Νάπα.

Ο παράδεισος των κυπριακών βραχονησίδων επεκτείνεται όμως και στα κατεχόμενα. Έξι από αυτές βρίσκονται απέναντι από τον Απόστολο Ανδρέα και εκεί ζει η ανατολικότερη αναπαραγωγική αποικία Νησόγλαρων στον κόσμο.

Επίσης, η βρχονησίδα Μέσα Γαλούνια η οποία βρίσκεται βόρεια της κατεχόμενης κοινότητας Κώμης Κεπήρ, και η βραχονησίδα Κίλα νότια της Γαληνόπορνης. Απέναντι από τον Άγιο Γεώργιο Κερύνειας βρίσκεται η Γλυκιώτισσα, ενώ ντυπωσιακή είναι και η βραχονησίδα του Λιμνίτη στον κόλπο της Μόρφου.

Η κάθε μία από αυτές τις βραχονησίδες με την δική της φυσική ομορφιά.
AlphaNewsLive - Του Γιώργου Χρυσάνθου

Photos  by George Konstantinou