The rich and rare biodiversity in Cyprus. The Cyprus biodiversity includes 1908 plants, 780 seashells, 250 fishes, more than 7.000 insects, 410 birds including migratory, 31 mammals, 9 snakes, 11 lizards,three amphibians, 120 land snails, fungi estimated 5-8 thousandand and three turtles.These numbers continually increase as a result of researc. Also see All about Cyprus.
From George Konstantinou. Email -
fanigeorge@hotmail.com -
Το υλικό της ιστοσελίδας αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία.
Ο Γιώργος Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1960 στη Λευκωσία και είναι φυσιοδίφης ερευνητής της κυπριακής βιοποικιλότητας. Φωτογράφος και κινηματογραφιστής αγρίας ζωής και πρόεδρος του συνδέσμου προστασίας φυσικής κληρονομίας και βιοποικιλότητας της Κύπρου. Με ακούραστη δράση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσον αφορά το περιβάλλον και την βιοποικιλότητα του τόπου μας.
Body length: 9 to 15mm. (with a very narrow 1st abdominal segment).
Season April to mid-October.
The Heath Potter Wasp, is a solitary wasp.
Habitat: Sandy sites preferred, including heathland, wherever water is close by, be it a pond, stream or water logged ditch. Water is needed to bind the clay/mud to construct a pot shaped container for a nest.
After mating, the female will search for a suitable site to build her nest, once found, she will collect water in her mouth parts and clean the area to where she is able to attach the nest. Then she will continue to collect water and will visit an area of dry mud/clay, adding the water, to form a small ball of mud; which is held between her jaws and forelegs. Then flying back and forth to her pre-prepared nesting site, (Usually between 20 to 40 metres away) this procedure is repeated many times, as up to 28 small balls of clay are needed to construct her pot. The construction can take between 2 to 3 hours in favourable weather conditions; sometimes it can take up to several days for her to build, if bad weather conditions persist. When finished, she lays her egg inside, which is suspended by a fine strand of silk from the inside edge of the pot. The egg will take about three days to hatch, this is when the female wasp will then proceed to hunt for moth larvae, (caterpillars); these are paralised with her stinger and placed into the pot, until full. She then collects more water and mud, which is turned into balls, to seal the pot, before leaving the pot, it will undoubtably get several thorough checks. The Eumenes larva will consume the provided prey in about a week, if the pot was built before the mid of August here in Spain, the larva has a chance to pupate immediately and will emerge in 2 to 3 weeks’ time. Any later then there is a chance the full-grown larva will remain unchanged through the winter months and pupate the following spring. If the female has found a favourable nesting site, she will use it again and again, thus by stacking the pots, one on top of the other. This obviously saves her precious time, in seeking new nesting sites.
A female Eumenes coarctatus, will live for about two to three months, with favourable weather conditions, she would have built and provided for, as many as 25 pots in her life span.
Preferred prey collected, consists mainly of small lepidopterous larvae.
From https://www.wildlifenatural.com/Insects-in-Spain/Eumenes-coarctatus/
Some hundreds of Cyprus donkeys live in a feral state on the Karpasia Peninsula in the Turkish-controlled northern part of Cyprus. They were abandoned there by Greek Cypriot farmers during the Turkish invasion in 1974. In 2008, a group of Greek and Turkish Cypriots organized to save the animals from extinction after several were found shot to death.
Asinus is a subgenus of Equus (single-toed (hooved) grazing animal) that encompasses several subspecies of Equidae commonly known as asses, characterized by long ears, a lean, straight-backed build, lack of a true withers, a coarse mane and tail, and a reputation for considerable toughness and endurance.
The common donkey is the best-known domesticated representative of the subgenus, with both domesticated and feral varieties. Among the wild ass species are several never-domesticated species that live in Asia and Africa.
The Cyprus donkeys is the donkey breed of the Mediterranean island of Cyprus. There are two principal strains: a large dark-coloured type with a pale belly, probably of European origin; and a small grey African type which represents about 20% of the total population, which in 2002 was estimated at 2200–2700.
Το Φράγμα Κούρη είναι το μεγαλύτερο φράγμα ενός δικτύου 107 φραγμάτων στην Κύπρο . Βρίσκεται στην επαρχία Λεμεσού και τροφοδοτείται από τον ποταμό Κούρη μαζί με άλλα μικρότερα υδάτινα ρεύματα, συμπεριλαμβανομένου του ποταμού Διαρίζου, ο οποίος εκτρέπει το νερό του στο φράγμα Κούρη μέσω υπόγειου αγωγού.
Ιστορία
Το φράγμα βρίσκεται σε υψόμετρο 250 μέτρων και συλλέγει το νερό που διοχετεύουν οι ποταμοί Κούρης, Λιμνάτης και Κρυός. Επιπλέον, το νερό από τον ποταμό Διαρίζο εκτρέπεται στο φράγμα Κουρή μέσω μιας μακράς συνδετικής σήραγγας 14,5 χιλιομέτρων. Έχει συνολική λεκάνη απορροής 300 χιλιόμετρα. Το φράγμα βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης της Λεμεσού και 6 χιλιόμετρα δυτικά του χωριού Ύψωνας . Για την κατασκευή του ολόκληρο το χωριό της Άλασσας έπρεπε να μεταφερθεί σε μια κοντινή τοποθεσία με θέα στη δεξαμενή (μεταξύ των κοιλάδων Κουρή και Λιμνάτη) με κόστος περίπου 5.000.000 κυπριακές λίρες
Η κατασκευή του επικρίθηκε από περιβαλλοντικές ομάδες που ανησυχούσαν για τις επιπτώσεις της εκτροπής του νερού στην Αλυκή Λεμεσού, έναν υγρότοπο που βρίσκεται στο ρεύμα προς τα ποτάμια και χρησιμοποιείται από αποδημητικά πτηνά. Το φράγμα αποτελεί μέρος του Νότιου Σχεδίου Μεταφοράς, το οποίο μεταφέρει νερό από τη ΝΔ πλευρά της Κύπρου στο ΝΑ τμήμα του νησιού, σε απόσταση 120 χλμ. Το φράγμα έχει επίχωμα χωματουργικής ζώνης κεντρικού πυρήνα με ύψος 110 μέτρα και μήκος κορυφής περίπου 550 μέτρα παρέχοντας όγκο αποθήκευσης νερού 115 εκατομμύρια κυβικά μέτρα.
Η κατασκευή του φράγματος προτάθηκε για πρώτη φορά από το Συμβούλιο Ανάπτυξης Υδάτων Κύπρου το 1968. Μετά από αρκετές μελέτες σκοπιμότητας, η γαλλική εταιρεία μηχανικών Sogreah ολοκλήρωσε τη λεπτομερή μελέτη το 1981. Η σύμβαση για την κατασκευή του ανατέθηκε τον Ιανουάριο του 1984 σε κοινοπραξία που αποτελείται από την J&P και την Impregilo της Ιταλίας.
Το κόστος κατασκευής ανήλθε σε 29.000.000 κυπριακές λίρες. Μέρος της χρηματοδότησης προήλθε από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων . Η κατασκευή ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1988. Εγκαινιάστηκε επίσημα από τον τότε πρόεδρο, Γιώργο Βασιλείου, στις 22 Απριλίου 1989.
Από την κατασκευή του έχει ξεχειλίσει δύο φορές, στις 4 Μαρτίου 2004 και στις 6 Απριλίου 2012
Στη λαϊκή κουλτούρα
Το 2008, φήμες υποστήριζαν ότι ένας κροκόδειλος ή άλλο μεγάλο ερπετό κολυμπούσε στο φράγμα, οδηγώντας σε χιουμοριστικές αναφορές σε ένα «Κυπριακό Τέρας του Λοχ Νες». Οι τοπικοί ηγέτες της κοινότητας επέτρεψαν μια έρευνα αλλά δεν βρήκαν τέτοιο πλάσμα.Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η ιστορία πίσω από τη βυθισμένη εκκλησία στο φράγμα του Κούρη
Στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα το φράγμα υπήρχε το χωριό της Άλασσας και ο Άγιος Νικόλαoς ήταν η εκκλησία του.
Η κοινότητα, βρισκόταν μεταξύ των ποταμών Ζυγού και Κούρη και με την κατασκευή του φράγματος μετακινήθηκε στο σημείο που βρίσκεται σήμερα.
Η μετακίνηση ξεκίνησε το 1985 και ολοκληρώθηκε το 1995, με τα σπίτια των κατοίκων να κατεδαφίζονται, όχι όμως και η εκκλησία.
Μετά τις έντονες βροχοπτώσεις του 2012, η εκκλησία καταστράφηκε.
Το Μηλικούρι είναι κτισμένο στην ορεινή περιοχή του Τροόδους σε υψόμετρο 800 περίπου μέτρων. Είναι το πιο κοντινό χωριό στο πανορθόδοξα γνωστό Μοναστήρι της Παναγίας του Κύκκου. Ανήκει διοικητικά στην επαρχία Λευκωσίας και γεωγραφικά στο διαμέρισμα της Μαραθάσας. Είναι αμιγές Ελληνικό χωριό όπως και τα υπόλοιπα 13 του διαμερίσματος αυτού, αφού η περιοχή της Μαραθάσας δεν είχε ποτέ Τούρκους κατοίκους. Εκκλησιαστικά υπάγετο μέχρι το 1973 στη δικαιοδοσία της Μητρόπολης Κερύνειας. Στη συνέχεια, περιήλθε στην Μητρόπολη Κύκκου και Τηλλυρίας.
Το χωριό σύμφωνα με αρκετές μαρτυρίες υπήρχε κατά τα μεσαιωνικά χρόνια και ήταν βασιλικό φέουδο. Την εποχή αυτή η Μαραθάσα ήταν χωρισμένη στα φέουδα του Κόμη της Έδεσσας και του Κόμη του Ρήγα. Το Μηλικούρι ανήκε μαζί με άλλα γειτονικά χωριά στο δεύτερο φέουδο. Για την ονομασία του υπάρχουν διάφορες εκδοχές:
Photos 17/6/2021 by George Konstantinou
Η πρώτη που υποστηρίχθηκε από αρκετούς λαογράφους και ιστοριοδίφες όπως το γιατρό Νεοκλή Κυριαζή και τον καθηγητή Σίμο Μενάρδο θέλει την ονομασία του χωριού να προήλθε από το φυτό μυρίκη. Το χωριό που κτίστηκε στην περιοχή στην οποία το φυτό αυτό αφθονούσε πήρε και το όνομά του με μόνη διαφορά ότι το ρ αντικαταστάθηκε από το λ και ονομάστηκε Μηλικούρι, γι’ αυτό και γράφεται ως Μυλικούρι. Η ερμηνεία αυτή δεν φαίνεται όμως να ευσταθεί γιατί στην περιοχή τέτοιο φυτό δεν υπάρχει αλλά ούτε και υπήρξε ποτέ. Η μυρική εξάλλου είναι φυτό των πεδινών περιοχών και φύεται σε αλμυρά ή υφάλμυρα εδάφη
Η δεύτερη εκδοχή θέλει το χωριό να έχει δημιουργηθεί από τους εναπομείναντες κατοίκους των χωριών «Μήλον» και «Κούριον». Τα χωριά αυτά αποτελούσαν δύο από τα επτά χωριά που βρίσκονταν στην περιοχή της κοιλάδας του ποταμού Πλατύ και των οποίων οι κάτοικοι σύμφωνα με τοπική παράδοση σφαγιάσθηκαν από τους Καραμάνους Τούρκους σε μια νύχτα. Οι διασωθέντες κάτοικοι των χωριών αυτών συνεννοήθηκαν και κατοίκησαν στην περιοχή που είναι σήμερα το χωριό και το ονόμασαν συνενώνοντας τα ονόματα των χωριών τους. Η παράδοση αυτή ελέγχεται ως ανακριβής γιατί το Μυλικούρι αναφέρεται από τους Μεσαιωνικούς χρονογράφους της Κύπρου και ιστορικά η δημιουργία του τοποθετείται στην εποχή της Φραγκοκρατίας, αν όχι και προηγουμένως και όχι σ’ αυτήν της Τουρκοκρατίας.
Υπάρχει και άλλη παράδοση η οποία επίσης θέλει το χωριό να δημιουργήθηκε από συνένωση των δύο χωριών Μήλον και Κούριον. Σύμφωνα με αυτή το χωριό Μήλον που βρισκόταν στην περιοχή της κοιλάδας Πλατύ πλήγηκε από θανατικό, ενώ το χωριό Κούριον που βρισκόταν κοντά στο αρχαίο θέατρο του Κουρείου πλήγηκε από σεισμούς. Τότε με παρότρυνση του μοναχού Κυλίνδρου οι κάτοικοι τους συνεννοήθηκαν και έφτιαξαν το Μηλικούρι.
Το χωριό είχε ιδιαίτερα σημαντική αλληλεξάρτηση με το ιστορικό Μοναστήρι της Παναγίας του Κύκκου, που ως ένα βαθμό διατηρείται μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τον Εφραίμ τον Αθηναίο, μετέπειτα Πατριάρχη Ιεροσολύμων (1766-71), ο οποίος είχε παραμείνει στην Κύπρο για 19 χρόνια ως διευθυντής της Ελληνικής Σχολής, ο Αυτοκράτορας Αλέξιος Κομνηνός κατά τον 11ο αιώνα προικοδότησε τα χωριά Μήλον και Κούριον καθώς και το χωριό Περιστερώνα στο Μοναστήρι. Από τα χωριά αυτά κατά την Φραγκοκρατία, η μεν Περιστερώνα αφαιρέθηκε από την περιουσία του Μοναστηριού, ενώ τα άλλα δύο συνενώθηκαν και έφτιαξαν το Μηλικούρι.
Η άμεση αυτή σχέση την Μονής με το χωριό είχε ως αποτέλεσμα αρκετοί νεαροί κάτοικοι του να εντάσσονται στην αδελφότητα της. Μερικοί από αυτούς πρόσφεραν πολύτιμες υπηρεσίες στο λαό όχι μόνο της Κύπρου αλλά και του ευρύτερου Ελληνικού χώρου. Πιο σημαντικός ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Άγκυρας και μετέπειτα Μητροπολίτης Λοκρίδος Αγαθάγγελος Μυριανθούσης (1780-1852). Ο Ιεράρχης αυτός έχει να επιδείξει πολυδιάστατο πνευματικό έργο και ενεργή συμμετοχή στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Στην εκστρατεία στη Ρούμελη υπήρξε μάλιστα ο αμεσότερος συνεργάτης του Δημήτριου Υψηλάντη.
Ένας άλλος επίσης σημαντικός ιερωμένος που καταγόταν από το Μηλικούρι ήταν ο Αρχιμανδρίτης Μακάριος Μελιφρονίσης (1840-83). Και αυτός όπως και ο Αγαθάγγελος κατέφυγε σε νεαρή ηλικία στη Μονή Κύκκου. Στη συνέχεια σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Σταυρού Ιεροσολύμων και υπηρέτησε ως Ηγούμενος του Μοναστηριού στο Μετόχι του Μεσίκ-Τας στην Κωνσταντινούπολη. Τελικά μετέβηκε στα 1877 στο Λονδίνο κοντά στο φίλο του λόγιο Αρχιμανδρίτη Ιερώνυμο Μυριανθέα (1838-98) ως ιερέας της εκεί Ελληνικής κοινότητας. Το υγρό κλίμα του Λονδίνου όμως απέβηκε μοιραίο για την ασθενική του φύση και πέθανε έξι χρόνια μετά την άφιξη του, στα 1883.
Στη Ιερά Μονή της Παναγίας του Κύκκου ανήκε επίσης και ο Ιερομόναχος Επιφάνιος, ο επωνομαζόμενος «Ψατσιεμένος», ο οποίος υπηρέτησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στα κτήματα της Μονής στον «Μπαρατζή», περιοχή μεταξύ Μόρφου – Καζιβερών. Ο Επιφάνιος ευεργέτησε το χωριό του ανεγείροντας στις αρχές της δεκαετίας του 1930 σχολείο δαπανώντας το τεράστιο για την εποχή ποσό των 300 Λ.Κ. Το σχολείο κτίστηκε σε γη που παρεχώρησε η Εκκλησία. From http://milikouri.com/location
Η πανέμορφη εξωτική παραλία του Έξαρχου κοντα στην μεσαιωνική ερειπωμένη πόλη Αφέντρικας ή Ουρανίας που βρίσκεται στη χερσόνησο της Καρπασίας στο Ριζοκάρπασο με την αιωνόβια συτζιά και την πηγη γλυκού νερού ακριβώς δίπλα στην θάλασσα, εκεί όπου ξεδιψούν τα πουλιά και τα αιγοπρόβατα της περιοχής.